"nalagot" poems - Hello Poetry

Pinipigilan ako ng pagprotekta sa'yo Na lambingin ka tuwing maaalala kita Gusto kitang kausapin sa tuwing namimiss kita Pero hindi ko pwedeng gawin dahil baka awayin ka n'ya Tinuturuan kitang kalimutan ako Paunti-unti at nasasaktan ako Pero paunti-unti 'ring nadudurog ang puso ko Tuwing ginagawa kong tanggalin ako sa sistema mo Gusto kong makalimutan mo ako At lumayo sa'yo ng di mo nalalaman Umalis ng walang paalam Kahit masakit, 'pag talagang kailangan Isipin ka sa buong magdamag Ang tanging pwede kong gawin Dahil hindi kita maaaring lambingin At sabi ng konsensya ko'y huwag Aalis ako mahal sa panahong hindi mo iisiping mawawala na ako Sa panahong masaya ka at maayos ka Aalis akong hindi nagpapaalam At hindi mo nalalaman Masanay ka ng hindi ako dumarating Sa ating tagpuan, sa ating pinag-usapan Hindi mo na ako dapat hintayin Sapagkat ako nama'y aalis din Kapag hindi na ako sumisipot Sa tagpuang sa akin ay ipinaabot Masanay ka na mahal Baka saglit na lang at 'di na magtagal Dahil ang labis na pagmamahal ko sayo'y bawal Kahit gusto kong makasama ka ng napakatagal Lahat ng alaala **** meron ako Ang laging nasa puso't isip ko 'Pag nalagot na ang hininga ko Doon magtatapos ang lahat ng ito.

0

Aug 30, 2017

Aug 30, 2017 at 5:09 AM UTC

myONE

Mahal ko, aalis na ako...

Pinipigilan ako ng pagprotekta sa'yo Na lambingin ka tuwing maaalala kita Gusto kitang kausapin sa tuwing namimiss kita Pero hindi ko pwedeng gawin dahil baka awayin ka n'ya Tinuturuan kitang kalimutan ako Paunti-unti at nasasaktan ako Pero paunti-unti 'ring nadudurog ang puso ko Tuwing ginagawa kong tanggalin ako sa sistema mo Gusto kong makalimutan mo ako At lumayo sa'yo ng di mo nalalaman Umalis ng walang paalam Kahit masakit, 'pag talagang kailangan Isipin ka sa buong magdamag Ang tanging pwede kong gawin Dahil hindi kita maaaring lambingin At sabi ng konsensya ko'y huwag Aalis ako mahal sa panahong hindi mo iisiping mawawala na ako Sa panahong masaya ka at maayos ka Aalis akong hindi nagpapaalam At hindi mo nalalaman Masanay ka ng hindi ako dumarating Sa ating tagpuan, sa ating pinag-usapan Hindi mo na ako dapat hintayin Sapagkat ako nama'y aalis din Kapag hindi na ako sumisipot Sa tagpuang sa akin ay ipinaabot Masanay ka na mahal Baka saglit na lang at 'di na magtagal Dahil ang labis na pagmamahal ko sayo'y bawal Kahit gusto kong makasama ka ng napakatagal Lahat ng alaala **** meron ako Ang laging nasa puso't isip ko 'Pag nalagot na ang hininga ko Doon magtatapos ang lahat ng ito.

34

Kung pano tayo nahantong dito ay hindi ko alam. Sa kung paano natuwid ang paa at sa kung pano unti unting nalagot ang yong hininga. Hindi ko alam kung pano ko nakayang halikan ang iyong kamay habang ikaw ay nakaratay at walang malay. Hindi ko alam kung pano ko kinayang patigilin ang luhang umaagos sa mga mata habang pinapanood kang hirap na hirap huminga. Hindi ko alam kung ano ako ngayon habang pinagmamasdan ang pikit **** mga mata. Hindi ko alam pano ko tatanggaping ang aking nagsilbing ama ay wala na. Unti unting tumigil ang paggalaw ng paligid ko, sa loob ng apat na sulok ng silid mo, Unti unti akong nabingi sa mga hagulgol ng pamilyang nagmamahal sayo, Habang pinagmamasdan ko ang huling pagkumpas ng mga kamay mo, ang paputol putol **** paghinga, at ang unti unting paglabo ng yong mga mata. Hinahanap hanap nang tainga ko, ang patawag mo sa pangalan ko. Ang mga pagtatampo mo kapag hindi ako dumadaan sa bahay mo. Ang pagtawag mo ng madaling araw kapag kaarawan ko. Ang mga tugtog mo. Ang pagtawa mo sa mga jokes ko. Mamimiss ko ang mga yakap mo. Ikaw ang umakay sa musmos kong puso at nagpaliwanag kung ano ba ang buhay. Ikaw ang kakampi sa lahat ng bagay. Ikaw ang nagturo kung pano magbilang, at sumagot sa assignment kong 1 plus 1. Hindi ko alam kung paano ko tatanggapin, Na sa mga susunod na araw ika'y hindi ko na kapiling. Kaya kung saan ka man naroroon, ito sana ay baunin, Itay, mahal kita mula noon at sa habang panahon. Salanat sa mga alaala, bagamat may poot mas lamang naman ang galak, Bagamat ang iba ay lumuluha, mas madami pa rin ang tumatawa. Salamat itay, itay paalam na.

0

May 15, 2019

May 15, 2019 at 10:00 AM UTC

Louvelle

Itay

Kung pano tayo nahantong dito ay hindi ko alam. Sa kung paano natuwid ang paa at sa kung pano unti unting nalagot ang yong hininga. Hindi ko alam kung pano ko nakayang halikan ang iyong kamay habang ikaw ay nakaratay at walang malay. Hindi ko alam kung pano ko kinayang patigilin ang luhang umaagos sa mga mata habang pinapanood kang hirap na hirap huminga. Hindi ko alam kung ano ako ngayon habang pinagmamasdan ang pikit **** mga mata. Hindi ko alam pano ko tatanggaping ang aking nagsilbing ama ay wala na. Unti unting tumigil ang paggalaw ng paligid ko, sa loob ng apat na sulok ng silid mo, Unti unti akong nabingi sa mga hagulgol ng pamilyang nagmamahal sayo, Habang pinagmamasdan ko ang huling pagkumpas ng mga kamay mo, ang paputol putol **** paghinga, at ang unti unting paglabo ng yong mga mata. Hinahanap hanap nang tainga ko, ang patawag mo sa pangalan ko. Ang mga pagtatampo mo kapag hindi ako dumadaan sa bahay mo. Ang pagtawag mo ng madaling araw kapag kaarawan ko. Ang mga tugtog mo. Ang pagtawa mo sa mga jokes ko. Mamimiss ko ang mga yakap mo. Ikaw ang umakay sa musmos kong puso at nagpaliwanag kung ano ba ang buhay. Ikaw ang kakampi sa lahat ng bagay. Ikaw ang nagturo kung pano magbilang, at sumagot sa assignment kong 1 plus 1. Hindi ko alam kung paano ko tatanggapin, Na sa mga susunod na araw ika'y hindi ko na kapiling. Kaya kung saan ka man naroroon, ito sana ay baunin, Itay, mahal kita mula noon at sa habang panahon. Salanat sa mga alaala, bagamat may poot mas lamang naman ang galak, Bagamat ang iba ay lumuluha, mas madami pa rin ang tumatawa. Salamat itay, itay paalam na.

20

nasa mata ng tumitingin Meron ang Kagandahan, tulad baga ng maingay na musika sa pandinig nilang tulog - mantika, nangangamoy na ang sulo ng apoy Halimuyak pa rin meron ang Simoy, tila ba malabong bahain ng pag-asa Sila na nasa Seguridad ang panlasa kagat - labi man ang pagtiim - bagang habang iniinda ng kalingkingan ang matimbang na tawag ng inang - kalikasan animoy gantimpalang maitituring ang abot - kamay na pangarap sa pahalang na ilog ng kaulapan na may samut - saring pasaring... dinaramdam ng katauhan ang bawat hangaring Huwag masaktan ang puso kahit ni- ang mga kalamnan Ngunit sadyang nangyayari ang hawi ng kabiglaanan,, Mga balya at salya ng pagsibol ang huwad na kasinongalungan at ang patotot ng katotohanan... bilang Isang mamamayan ng pagsubaybay doon sa mga tulak ng tugma sunog-bahay kahahantongan ng maling bitaw sa batong hawak para sa sungka, Bilang ng mga nilalang kapwa paikot-ikot lamang na tila ba kumpol ng mga balahibong-pusa na tinayoan Umakyat sa leeg ang dagang dati - rati ay nasa dibdib... Maibulalas lamang ang silakbo at simbuyo na kay - tigib. Bilang na pala ang oras at sadyang di namalayan sa LibLib, Magwawakas na pala ang isa- dalawa tatlong pag - iigib sa balong malalim na may apat - lima anim na pakikipag - anib Nalagot ang lubid , nahulog ang sisidlan ng tubig... at natinik sa paglukso ng pag - ibig yaong pawang mga nakayapak Ngunit babangon sa tuwing madarapa ang siyang naiwan na balak Ganyan po ang aral ng Liwanag sa dilim Gabayan ang hangal sa aninag ng lilim ! ika - P i T o .. ika - Walo Hipan lang ang siLbato, bundok man o sa ibayo Siyaman na ulap ay TanTo, Lalaya din ang pangsampo Magtatagumpay ang bunso !!! DahiL ako ang nagsulat nito MarahiL nabatid mo na ang pulso Biyaya ng MaykapaL wag i- abuso Kung tinamaan Ka man ng bagyo Kalimutan ang Tampo at Siphayo

0

Dec 31, 2022

Dec 31, 2022 at 2:35 PM UTC

TanglawatPanglaw

pito

nasa mata ng tumitingin Meron ang Kagandahan, tulad baga ng maingay na musika sa pandinig nilang tulog - mantika, nangangamoy na ang sulo ng apoy Halimuyak pa rin meron ang Simoy, tila ba malabong bahain ng pag-asa Sila na nasa Seguridad ang panlasa kagat - labi man ang pagtiim - bagang habang iniinda ng kalingkingan ang matimbang na tawag ng inang - kalikasan animoy gantimpalang maitituring ang abot - kamay na pangarap sa pahalang na ilog ng kaulapan na may samut - saring pasaring... dinaramdam ng katauhan ang bawat hangaring Huwag masaktan ang puso kahit ni- ang mga kalamnan Ngunit sadyang nangyayari ang hawi ng kabiglaanan,, Mga balya at salya ng pagsibol ang huwad na kasinongalungan at ang patotot ng katotohanan... bilang Isang mamamayan ng pagsubaybay doon sa mga tulak ng tugma sunog-bahay kahahantongan ng maling bitaw sa batong hawak para sa sungka, Bilang ng mga nilalang kapwa paikot-ikot lamang na tila ba kumpol ng mga balahibong-pusa na tinayoan Umakyat sa leeg ang dagang dati - rati ay nasa dibdib... Maibulalas lamang ang silakbo at simbuyo na kay - tigib. Bilang na pala ang oras at sadyang di namalayan sa LibLib, Magwawakas na pala ang isa- dalawa tatlong pag - iigib sa balong malalim na may apat - lima anim na pakikipag - anib Nalagot ang lubid , nahulog ang sisidlan ng tubig... at natinik sa paglukso ng pag - ibig yaong pawang mga nakayapak Ngunit babangon sa tuwing madarapa ang siyang naiwan na balak Ganyan po ang aral ng Liwanag sa dilim Gabayan ang hangal sa aninag ng lilim ! ika - P i T o .. ika - Walo Hipan lang ang siLbato, bundok man o sa ibayo Siyaman na ulap ay TanTo, Lalaya din ang pangsampo Magtatagumpay ang bunso !!! DahiL ako ang nagsulat nito MarahiL nabatid mo na ang pulso Biyaya ng MaykapaL wag i- abuso Kung tinamaan Ka man ng bagyo Kalimutan ang Tampo at Siphayo

41

Makulimlim ang kalangitan habang pilit kong inaaninag kung ikaw ay nasaan Mga palad natin kapatid kung hindi man nagkadaupan Tukoy kong iisa ang ating pinagmulan Mapula, kulay-dugo, ang agaw-buhay na liwanag sa likod ng mga ulap Alam kong lumubog na ang araw sa kanluran Hinihintay ng katuwang sa buhay ngunit ang sagot mo sa mga panaghoy ay hindi marinig ng naulilang pandinig. Hinahanap ng mga magulang ang anak na inaasahang sa takdang panahon sa kanila’y maghahatid sa himlayan. Mabato, matarik, ang piniling lakbayin Liku-likong landas tungo sa mithiin ng Sambayanang hindi palaring pamunuan ng mga bayaning magigiting sa halip na mga kawatan at mga salarin Mabato, matarik, ang piniling lakbayin Ngunit hindi ka natakot na ito’y tahakin Hindi ka umurong at di mo pinansin ang mga pasakit, ang mga pasanin. Dakila ka, kapatid At ang ‘yong paglisan, may hatid mang lungkot na ang punglong malupit, takbo mo’y tinapos, hininga mo’y nalagot At sa huling bugso, tatabunan ng lupang kalayaan ang dulot mula doo’y sisibol, sanlibong punlang aabot hanggang sa dulo, hanggang sa tugatog Aalalahanin ka sa araw ng tagumpay at pagtutuos Para sa Sambayanan, bawat puso’y sasabog!

0

Sep 27, 2017

Sep 27, 2017 at 1:15 PM UTC

JunLit

Saludo

Makulimlim ang kalangitan habang pilit kong inaaninag kung ikaw ay nasaan Mga palad natin kapatid kung hindi man nagkadaupan Tukoy kong iisa ang ating pinagmulan Mapula, kulay-dugo, ang agaw-buhay na liwanag sa likod ng mga ulap Alam kong lumubog na ang araw sa kanluran Hinihintay ng katuwang sa buhay ngunit ang sagot mo sa mga panaghoy ay hindi marinig ng naulilang pandinig. Hinahanap ng mga magulang ang anak na inaasahang sa takdang panahon sa kanila’y maghahatid sa himlayan. Mabato, matarik, ang piniling lakbayin Liku-likong landas tungo sa mithiin ng Sambayanang hindi palaring pamunuan ng mga bayaning magigiting sa halip na mga kawatan at mga salarin Mabato, matarik, ang piniling lakbayin Ngunit hindi ka natakot na ito’y tahakin Hindi ka umurong at di mo pinansin ang mga pasakit, ang mga pasanin. Dakila ka, kapatid At ang ‘yong paglisan, may hatid mang lungkot na ang punglong malupit, takbo mo’y tinapos, hininga mo’y nalagot At sa huling bugso, tatabunan ng lupang kalayaan ang dulot mula doo’y sisibol, sanlibong punlang aabot hanggang sa dulo, hanggang sa tugatog Aalalahanin ka sa araw ng tagumpay at pagtutuos Para sa Sambayanan, bawat puso’y sasabog!

38