"lumuluhang" poems - Hello Poetry

Ang tula ay isang wasak na puso At isang nababagabag na isipan Na lumalakad sa mga bubog ng alaala Duguang mga paa, saan ka pupunta? Lumuluhang mga mata, ano ang iyong nakikita? Kung ang kahapon ay nilisan na, sa pagsikat ng araw mananatili ba? Kung ang sana ay isang mahigpit na yakap, kakapit ka ba? Kung ang mga halik ay matamis na panaginip, gigising ka pa ba? Kung ang kanyang mga kamay ay pangako ng isang umaga, bibitiw ka ba? Ang tula ay mga salita ng unang pagkikita at mga yapak ng paalam na.

0

Nov 25, 2018

Nov 25, 2018 at 1:00 AM UTC

tristeyve

The What Ifs

Ang tula ay isang wasak na puso At isang nababagabag na isipan Na lumalakad sa mga bubog ng alaala Duguang mga paa, saan ka pupunta? Lumuluhang mga mata, ano ang iyong nakikita? Kung ang kahapon ay nilisan na, sa pagsikat ng araw mananatili ba? Kung ang sana ay isang mahigpit na yakap, kakapit ka ba? Kung ang mga halik ay matamis na panaginip, gigising ka pa ba? Kung ang kanyang mga kamay ay pangako ng isang umaga, bibitiw ka ba? Ang tula ay mga salita ng unang pagkikita at mga yapak ng paalam na.

10

“Tumakbo ka na”, sabi ng aking mga paa habang ika’y unti-unting lumalaho sa dilim at habang ika’y hinahabol ko palayo sa’kin hinahabol ko ang pagasa; hinahabol ko ang aking hininga “Huminga ka muna”, sabi ng aking baga habang pumapatak ang mga malalamig na pawis nagbabakasakaling maabutan ang dama ng iyong yakap at makita ang makikintab **** mata “Pagod na ‘ko”, sabi ng aking puso “Hindi ka pa ba napapagod? Hindi mo ba naipapansin na malayo na siya sa iyo?”, dugtong ng puso at labis pigilan ang ikot ng mundo Patuloy ang lakbay at pilit ‘kong umabot sa piling mo ngunit kahit gaano kabilis ‘kong palakarin ang mga paa, ngunit kahit gaano man karaming ikot na ang naidaan ko at ilang patak ng pawis na ang tumulo, pilit pa ring binabaliktad ng mundo ang daan palayo sa iyo At kung patuloy akong inililigaw ng buwan patungo sa liwanag at kung patuloy akong inililigaw ng liwanag patungo sa kadiliman palayo sa gulo, bakit nagkaron ng dulo? At kung tinuturuan pa lang ako ng puso nang umibig ng tama, bakit ngayon pa? bakit ngayon pa kung kalian pagod na ang tadhana? kailan ba sisikat ang araw at sa huli ng storya, tayo ang masaya? Marami na ang nawala, mga sugat na ‘di tuluyang naghilom at mga tahi na nasira, mga damdamin na pinaraya at mga ngiting pinalaya Aakitin rin tayo ng ligaya darating rin ang panahon na tayo ang maligaya ng wala sa piling at sa puso ng isa’t-isa Pasensya ka na aking mahal ngunit hindi ko maitahan ang lumuluhang puso na napilitang pakawalan ang nakaraan – ang oras ang nakaharang – Pasensya ka na, hindi kita naabutan

0

Jan 9, 2018

Jan 9, 2018 at 2:28 AM UTC

love-for-leisure

Pabalik

“Tumakbo ka na”, sabi ng aking mga paa habang ika’y unti-unting lumalaho sa dilim at habang ika’y hinahabol ko palayo sa’kin hinahabol ko ang pagasa; hinahabol ko ang aking hininga “Huminga ka muna”, sabi ng aking baga habang pumapatak ang mga malalamig na pawis nagbabakasakaling maabutan ang dama ng iyong yakap at makita ang makikintab **** mata “Pagod na ‘ko”, sabi ng aking puso “Hindi ka pa ba napapagod? Hindi mo ba naipapansin na malayo na siya sa iyo?”, dugtong ng puso at labis pigilan ang ikot ng mundo Patuloy ang lakbay at pilit ‘kong umabot sa piling mo ngunit kahit gaano kabilis ‘kong palakarin ang mga paa, ngunit kahit gaano man karaming ikot na ang naidaan ko at ilang patak ng pawis na ang tumulo, pilit pa ring binabaliktad ng mundo ang daan palayo sa iyo At kung patuloy akong inililigaw ng buwan patungo sa liwanag at kung patuloy akong inililigaw ng liwanag patungo sa kadiliman palayo sa gulo, bakit nagkaron ng dulo? At kung tinuturuan pa lang ako ng puso nang umibig ng tama, bakit ngayon pa? bakit ngayon pa kung kalian pagod na ang tadhana? kailan ba sisikat ang araw at sa huli ng storya, tayo ang masaya? Marami na ang nawala, mga sugat na ‘di tuluyang naghilom at mga tahi na nasira, mga damdamin na pinaraya at mga ngiting pinalaya Aakitin rin tayo ng ligaya darating rin ang panahon na tayo ang maligaya ng wala sa piling at sa puso ng isa’t-isa Pasensya ka na aking mahal ngunit hindi ko maitahan ang lumuluhang puso na napilitang pakawalan ang nakaraan – ang oras ang nakaharang – Pasensya ka na, hindi kita naabutan

37

Lumuha ka aking / lumuluhang puso! Iluha mo'ng lahat ng kanyang larawan, / pagkasi't pagsuyo. Lumuha ka dahil / nawala't naglaho ang minsang nilasap na pag-ibig niyang / may samyo at samo. Lumuha ka puso, / lumuha ka puso! Dahil siya'y huwad na umibig sa'yong / kay raming pangako. Iluha mo'ng lahat / ng kanyang napako at hindi natupad na pangakong puro / sa lalang at biro. Lumuha ka puso, / lumuha kang lalo! Lumuha kang ganap dahil puso niya, pala'y pusong tuso. Lumuha ka aking / lumuluhang puso... Ngayon ka umiyak habang marami pang / luhang tumutulo.

0

Jul 31, 2016

Jul 31, 2016 at 1:22 AM UTC

rey-tidalgo

Luha

Lumuha ka aking / lumuluhang puso! Iluha mo'ng lahat ng kanyang larawan, / pagkasi't pagsuyo. Lumuha ka dahil / nawala't naglaho ang minsang nilasap na pag-ibig niyang / may samyo at samo. Lumuha ka puso, / lumuha ka puso! Dahil siya'y huwad na umibig sa'yong / kay raming pangako. Iluha mo'ng lahat / ng kanyang napako at hindi natupad na pangakong puro / sa lalang at biro. Lumuha ka puso, / lumuha kang lalo! Lumuha kang ganap dahil puso niya, pala'y pusong tuso. Lumuha ka aking / lumuluhang puso... Ngayon ka umiyak habang marami pang / luhang tumutulo.

18