"kumakalat" poems
Narito, isang pirasong papel,
Nakalamukos sa loob ng isang basurahan,
Basurahan na siyang pinagtapuan,
Basurahang taguan ng mga dumi ,
Dumi na mula sa tao,
Taong bingyan ng layang pamunuan ang mundo.
At ang papel, nakaririmarim, nakasusulasok, isang walang silbi.
Ang pahina ay napuno ng tinta.
Maraming-maraming tinta.
Nangingitim, kumakalat, naninikit.
Nakahihilakbot ang kulay ng sumaboy na tinta.
Mababasa ang titik na nalikha ng tinta.
Pati ang buong pahina nito'y waring nangungusap.
Ang kanyang buong piraso, kumpul-kumpol na may mga naglipanang uod.
Naggagapangang uod na bumubulok sa buong pahina.
Tinutunaw hindi ng mga bulate kundi ng ibang nilalang.
Hinangin ang pahina ng papel.
Nagpulasan ang mga uod sa tapunan.
Mula sa dulo, gitna, sa magkabilang gilid.
Naninipsip sa napupunit na piraso.
May naghagis ng isang kalat.
Inihagis sa ibabaw ng papel.
Gumalaw ang papel.
Nagitla ang naghagis.
Isang tipak na lupa, kinuha ng naghagis.
Ipinukol sa papel.
May ilan pang nakakita.
Ang papel, basambasa ang piraso at unti-unting napupunit
May mga naguguluhan sa mga nakasaksi.
Ang papel ay walang magawa.
Lumalambot ang bawat hibla.
Ang papel, sa kanyang pagkatunaw
Ay akin ding pagkatunaw.
Maya-maya, isinapluma ko ang lahat-lahat
Kalakip ang mga tulad kong papel...
Sa... aklat.
Sa... tula.
Oct 6, 2013
Oct 6, 2013 at 9:03 AM UTC
Narito, isang pirasong papel,
Nakalamukos sa loob ng isang basurahan,
Basurahan na siyang pinagtapuan,
Basurahang taguan ng mga dumi ,
Dumi na mula sa tao,
Taong bingyan ng layang pamunuan ang mundo.
At ang papel, nakaririmarim, nakasusulasok, isang walang silbi.
Ang pahina ay napuno ng tinta.
Maraming-maraming tinta.
Nangingitim, kumakalat, naninikit.
Nakahihilakbot ang kulay ng sumaboy na tinta.
Mababasa ang titik na nalikha ng tinta.
Pati ang buong pahina nito'y waring nangungusap.
Ang kanyang buong piraso, kumpul-kumpol na may mga naglipanang uod.
Naggagapangang uod na bumubulok sa buong pahina.
Tinutunaw hindi ng mga bulate kundi ng ibang nilalang.
Hinangin ang pahina ng papel.
Nagpulasan ang mga uod sa tapunan.
Mula sa dulo, gitna, sa magkabilang gilid.
Naninipsip sa napupunit na piraso.
May naghagis ng isang kalat.
Inihagis sa ibabaw ng papel.
Gumalaw ang papel.
Nagitla ang naghagis.
Isang tipak na lupa, kinuha ng naghagis.
Ipinukol sa papel.
May ilan pang nakakita.
Ang papel, basambasa ang piraso at unti-unting napupunit
May mga naguguluhan sa mga nakasaksi.
Ang papel ay walang magawa.
Lumalambot ang bawat hibla.
Ang papel, sa kanyang pagkatunaw
Ay akin ding pagkatunaw.
Maya-maya, isinapluma ko ang lahat-lahat
Kalakip ang mga tulad kong papel...
Sa... aklat.
Sa... tula.
Oct 6, 2013
Oct 6, 2013 at 9:03 AM UTC
Naghihintay ang tasa
malinis, walang laman
sa tagpuang mesa
kahapo’y may kabatuhan
ng "¿Hola? at ¡Puñeta!"
at kanina’y may kapalitan
ng "Hello Sir! Wanna? Wanna?"
nasingitan pa saglit
ng malupit, galit sa langit
na si "Arigatou Nakamura"
At nakipag-rigodon
ang mga payaso’t pirata
at mga magnanakaw – mas ganid pa
sa apatnapu ni Alibaba
Nasaan ba si Ina?
Wala na po dito,
nandun na s’ya’t kahalikan
si "Xie xie, Duō shǎo? Ni hao ma?"
Pagkatapos kumulo
ng tubig sa kaldero ng lipunan
inilagay ko ang isang kutsarang
balawbaw ng galapong
nanggaling sa inipong
butil ng kagitingan
mula sa paanan
ng Malarayat na kabundukan
- kaagad-agad ay bumulwak,
nagngangalit na umawas
Kumakalat ang halimuyak
ng kapeng bagong luto
Naiinip na ang tasa
sa tagpuang mesa
ng bayang talisuyo
Kailan kaya may uupo,
yaong hindi bugaw na pinuno
na pagpuputahin ka
kung kani-kanino,
kundi bayaning lingkod
na hindi ka ipagkakanulo?
Kapatid, kahit isang lagok lang,
Malayo ang lakbayin, dapat nang simulan
Ang mahalaga’y kumikilos, humahakbang
Sulong tayo mga Kabayan . . .
Mar 15, 2018
Mar 15, 2018 at 7:18 PM UTC
Nobita's Rainy Search for Joy
Sa isang maulang umaga, si Nobita’y nag-iisa,
Sa madilim na kwarto, ang puso’y nagluluksa,
"Nasaan na kaya si Joy?" tanong sa isip na tila wala nang sagot,
Umiiyak sa alaala ng tawanan, mga araw na puno ng liwanag, ngayon ay nag-iiwan ng sakit.
"Kung may gadget si Doraemon," siya'y nag-iisip,
"Makakapag-aral ako, at sa hirap ay magpapakatatag."
Ngunit kahit anong gawin, tila siya'y nag-iisa,
Sa bawat patak ng ulan, ang lungkot ay dumadaloy, tila wala nang pag-asa.
Habang naglalakad, ang ulan ay patuloy na bumuhos,
Kumakalat ang lamig, sa bawat hakbang ay bumibigat,
"Joy, sana’y mamiss mo rin ako," sigaw niya sa hangin,
Ang damdamin ay tila nag-aalab, galit sa lungkot, hirap na di matanggal.
Nakita ang isang sabon, tumambad sa daan,
"Anong ginagawa mo rito?" siya’y napatawa,
"Parang ikaw, Joy! Laging nalilito, di ba?"
Ngunit sa likod ng ngiti, may lungkot na nagkukubli, mga luha’y tila umuusok.
"Isang taon na tayong hindi nagkikita," aniya sa sarili,
"Naiwan ang aking puso, tila binihag ng takot at pagdududa."
Sa bawat alaala ng saya, ng mga tawanan at ligaya,
Ngayon ay naging alaala ng pagdududa, hinahanap ang ngiti sa dilim.
Isang video ang naisip, tila nakakatawa,
Nahulog sa putik, nag-aaral sa ulan ang puso’y bumibilis,
"Maraming nanood, sana’y malaman mo,
Sa gitna ng lahat, ikaw ang tanging hinahanap ko."
"Kapag kasama kita, parang walang hanggan,"
Sana’y marinig mo, ang puso’y naglalakbay sa dilim,
Ang mga kalokohan, ang mga pangarap, parang ulap na naglalaho,
Ngunit ang sakit ay nananatili, sa bawat alaala’y may lungkot.
Tumingin siya sa langit, nagdasal ng taimtim,
"Joy, sa susunod na ulan, sana'y maging kasama ko'y ikaw."
Sa ilalim ng madilim na ulap, ang mga bituin ay nagniningning,
Ngunit ang pag-asa ay di naglalaho, kahit ang simoy ng hangin, sa akin ay lumalamig.
At isang araw, sa paglalakbay, siya’y muling tatawa,
Makakasama si Joy, sa hirap at saya.
"Sa ilalim ng ulan, ang puso’y muling sasaya,
Dahil ang tunay na pagmamahal, ay laging nagbabalik, kahit gaano pa kalayo ang mga alaala."
Nobita’t Joy, sa dulo ng bawat kwento,
Sa hirap at ginhawa, walang ibang dahilan kundi ang pag-ibig na totoo.
Kahit anong ulan, kahit anong bagyo,
Sa bawat patak, sa bawat tawanan, ang puso’y muling magsasaya kasama si Joy, sa mga pangarap na naglalakbay, sa pag-asa at pangungulila, sa bawat patak ng ulan.
Sep 21, 2024
Sep 21, 2024 at 11:26 AM UTC