Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"kukumbinsihin" poems
062721 Doon sa parteng may tubig sa aming bakuran Ay natagpuan ko ang hiwaga ng bawat nilalang Na araw-araw na sumasalubong sa'kin Buhat sa paggayak sa umaga’t hapon. Silang mga nakabihis ng puti Ay sabay-sabay na sisigaw ng aking ngalan At bagamat hindi ko rin wari Ang lenggwahe na kanilang taglay, Ay para bang kampante akong Sila’y akayin at alalayang maitawid Sa bawat araw nang may galak sa puso. Tila ba sa bawat araw Na itiunuro sa akin ni Tatay noon, Ay natututo na rin akong Makiramdam at makialam. Ito yung tipong kaya ko na rin palang Arugain ang hindi akin Ngunit ang bawat binhi Ay ngayo’y itinuturing ko ng kayamanan. T'wing nakatirik ang araw Ay agaran kong kukumbinsihin ang aking sariling Gumayak na't lisanin ang aking higaan At kamustahin ang mga ito. Tangan ko ang kahoy na gawad ni Tatay sa akin, At balewala ang putikang aking sasadyain. Bilin nya nga sa aki’y wag ko raw hahayaang Lubugan na ako ng araw Bago ko pa yakapin ang responsibilidad Na iniatang nya sa akin. Sa yaman ng kalikasan Ay wala na akong magiging dahilan pa Upang kalimutan ang aking pagkatawag At sila’y pabayaan Sa matatalim na ngipin ng ibang mga nilalang. Silang sa pagsapit ng dilim Ay nakabantay lamang at handang sunggabin Ang bawat naliligaw ng landas. Sa tubig, sa batis at ilog Ay akin naman silang aalalayan Ang galak ko habang sila'y hinahayaang Busugin ang kanilang mga sarili Sa berdeng kalupaa’y walang katumbas. Pagkat dito ko sila nasisilayan At napagtatantong totoo nga ang sabi sa akin ni Tatay. Ni hindi ko na kailangang maglakbay Patungo sa kung saan mang siyudad Matamasa lamang ang tunay na kaligayahan Pagkat sa akin ay sapat na Ang sundin ko ang bilin ni Tatay. Malayo pa ang umagang Kami’y maghahawak kamay. Ang yapos niya’t pagkalinga sa akin Ay araw-araw ko ring hinahanap-hanap. At naniniwala akong Darating ang umagang iyon. Maghihintay lamang ako Habang ang kanyang pamana’y Lubos kong aarugain ng pag-ibig at pag-aalalay.
0
Jun 30, 2021
Jun 30, 2021 at 11:23 AM UTC
Pastulan
062721 Doon sa parteng may tubig sa aming bakuran Ay natagpuan ko ang hiwaga ng bawat nilalang Na araw-araw na sumasalubong sa'kin Buhat sa paggayak sa umaga’t hapon. Silang mga nakabihis ng puti Ay sabay-sabay na sisigaw ng aking ngalan At bagamat hindi ko rin wari Ang lenggwahe na kanilang taglay, Ay para bang kampante akong Sila’y akayin at alalayang maitawid Sa bawat araw nang may galak sa puso. Tila ba sa bawat araw Na itiunuro sa akin ni Tatay noon, Ay natututo na rin akong Makiramdam at makialam. Ito yung tipong kaya ko na rin palang Arugain ang hindi akin Ngunit ang bawat binhi Ay ngayo’y itinuturing ko ng kayamanan. T'wing nakatirik ang araw Ay agaran kong kukumbinsihin ang aking sariling Gumayak na't lisanin ang aking higaan At kamustahin ang mga ito. Tangan ko ang kahoy na gawad ni Tatay sa akin, At balewala ang putikang aking sasadyain. Bilin nya nga sa aki’y wag ko raw hahayaang Lubugan na ako ng araw Bago ko pa yakapin ang responsibilidad Na iniatang nya sa akin. Sa yaman ng kalikasan Ay wala na akong magiging dahilan pa Upang kalimutan ang aking pagkatawag At sila’y pabayaan Sa matatalim na ngipin ng ibang mga nilalang. Silang sa pagsapit ng dilim Ay nakabantay lamang at handang sunggabin Ang bawat naliligaw ng landas. Sa tubig, sa batis at ilog Ay akin naman silang aalalayan Ang galak ko habang sila'y hinahayaang Busugin ang kanilang mga sarili Sa berdeng kalupaa’y walang katumbas. Pagkat dito ko sila nasisilayan At napagtatantong totoo nga ang sabi sa akin ni Tatay. Ni hindi ko na kailangang maglakbay Patungo sa kung saan mang siyudad Matamasa lamang ang tunay na kaligayahan Pagkat sa akin ay sapat na Ang sundin ko ang bilin ni Tatay. Malayo pa ang umagang Kami’y maghahawak kamay. Ang yapos niya’t pagkalinga sa akin Ay araw-araw ko ring hinahanap-hanap. At naniniwala akong Darating ang umagang iyon. Maghihintay lamang ako Habang ang kanyang pamana’y Lubos kong aarugain ng pag-ibig at pag-aalalay.
Continue reading...
59
di ko alam kung ano ba ang mga salitang gagamitin para lamang maniwala ka sa akin di ko alam kung paano ka kukumbinsihin na ako na ay patawarin paano ko ba sisimulan na suyuin ka kung ikaw mismo ayaw ng magpakita di kita masisisi sapagkat ako naman ang nagkamali nagkamali ako na di ka naipaglaban dahil sa aking kaduwagan ang pag-iwan ko sayo ay wala nang mas sasakit pa dahil mahal ang hirap para sa akin na lisanin ka kung iniisip mo na masaya ako nagkakamali ka mahal ko hindi lang ikaw ang lumuluha hindi lang ikaw ang nasaktan dahil triple pa nang nararamdaman mo ang sakit na nararamdaman ko dahil hindi na sapat yung pagmamahal ko para samahan kang labanan ang mga pagsubok sa relasyong ito di mo kailangan ng duwag na gaya ko ang kailangan mo ay yung taong kaya kang ipaglaban hanggang sa dulo KAYA MAHAL PATAWARIN MO AKO MALAYA KA NA ITO ANG MASASABI KO MAHAL KITA PERO DI AKO ANG KARAPAT-DAPAT PARA SAYO
0
Aug 27, 2018
Aug 27, 2018 at 2:24 AM UTC
Patawad