Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"kakabilang" poems
hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag  ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na.   sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.
0
Jan 8, 2017
Jan 8, 2017 at 8:45 AM UTC
ronnipeppi
paalam, paalam
hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag  ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na.   sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.
Continue reading...
73
I. Minsan lang ako lumabas ng bahay Minsan lang ako umupo sa damuhan at tumambay. At napili ko ang gabi para ako'y damayan Sa aking nalulumbay na katauhan. II. Marami akong naiisip–mga kung ano-anong bagay. Marami akong gustong sabihin sa mundo, Ngunit mas pinili ko nalang na itikom ang bibig ko. Sapagkat alam kong wala namang makikinig sa mga pasaring ko. III. Napahiga nalang ako at ang mga bituin binilang ko, At napagod ako kakabilang sapagkat alam kong imposible ito. At bigla kang dumapo sa isip ko. At napasabing: “Isa ako d'yan sa mga bituin, ako ‘yung maliit at 'di mo napapansin.” IV. Napabuntong hininga ako, At kasabay nun ay biglang may isang bituing biglang nagningning. Naalala kita, naalala ko yung ngiti mo noong una tayong nagkita. Isa ka rin nga palang bituin, ngunit 'di gaya ko, pagkat ika'y maningning. V. Ang sarap sana ng buhay ko kung laging ganito, Masarap ang hangin at tahimik ang aking mundo. Ngunit alam kong imposible ang hinihiling ko, Pagkat mas masarap ang buhay 'pag ikaw ang kapiling ko.
0
Jul 30, 2015
Jul 30, 2015 at 1:34 PM UTC
thealltimejor
Muni-muni sa Ilalim ng Gabi
I. Minsan lang ako lumabas ng bahay Minsan lang ako umupo sa damuhan at tumambay. At napili ko ang gabi para ako'y damayan Sa aking nalulumbay na katauhan. II. Marami akong naiisip–mga kung ano-anong bagay. Marami akong gustong sabihin sa mundo, Ngunit mas pinili ko nalang na itikom ang bibig ko. Sapagkat alam kong wala namang makikinig sa mga pasaring ko. III. Napahiga nalang ako at ang mga bituin binilang ko, At napagod ako kakabilang sapagkat alam kong imposible ito. At bigla kang dumapo sa isip ko. At napasabing: “Isa ako d'yan sa mga bituin, ako ‘yung maliit at 'di mo napapansin.” IV. Napabuntong hininga ako, At kasabay nun ay biglang may isang bituing biglang nagningning. Naalala kita, naalala ko yung ngiti mo noong una tayong nagkita. Isa ka rin nga palang bituin, ngunit 'di gaya ko, pagkat ika'y maningning. V. Ang sarap sana ng buhay ko kung laging ganito, Masarap ang hangin at tahimik ang aking mundo. Ngunit alam kong imposible ang hinihiling ko, Pagkat mas masarap ang buhay 'pag ikaw ang kapiling ko.
Continue reading...
25