"gayun" poems - Hello Poetry

Yung akala mo kayo na Eh, part time kalang pala Ginawa ka lang palang pamaparaos Kahit katawan mo nay pinuno nya ng galos Ikaw naman tong si tanga Sabi mo sa sarili kaya mo pa Kahit damang dama **** ang sakit na Nagbabakasakali na kayo ay pwede pa Ano bang meron sa kanya? Na ang iwan siyay di mo kaya Samantalang para sa kanya Part time ka lang pala Tinatawagan ka lang kung may kailangan Binibisita lang pag walang mapaglilibangan Hahalikan ka, mayat maya ay uutangan Ganyan ba talaga ang iyong ideya nang pagmamahalan? Gayun may gusto ko sa iyoy ipa alala Na sa iyo may nagmamahal pa Hindi ka ginagawang part time, at tunay kang inaalala Sa iyong mga magulang na sa kanilay higit kapa sa ginto Sa mga kaibigan **** bukas lagi ang kanilang mga pinto Kaya kailan ka pa ba hihinto Tigilan ang pagpapakatanga at magpakatino

0

Feb 17, 2016

Feb 17, 2016 at 6:27 AM UTC

ZT

Part-time Gilfriend/ full-time TANGA

Yung akala mo kayo na Eh, part time kalang pala Ginawa ka lang palang pamaparaos Kahit katawan mo nay pinuno nya ng galos Ikaw naman tong si tanga Sabi mo sa sarili kaya mo pa Kahit damang dama **** ang sakit na Nagbabakasakali na kayo ay pwede pa Ano bang meron sa kanya? Na ang iwan siyay di mo kaya Samantalang para sa kanya Part time ka lang pala Tinatawagan ka lang kung may kailangan Binibisita lang pag walang mapaglilibangan Hahalikan ka, mayat maya ay uutangan Ganyan ba talaga ang iyong ideya nang pagmamahalan? Gayun may gusto ko sa iyoy ipa alala Na sa iyo may nagmamahal pa Hindi ka ginagawang part time, at tunay kang inaalala Sa iyong mga magulang na sa kanilay higit kapa sa ginto Sa mga kaibigan **** bukas lagi ang kanilang mga pinto Kaya kailan ka pa ba hihinto Tigilan ang pagpapakatanga at magpakatino

23

Mahal kita Di ko maintindihan Ako ay lagi **** iniiwasan Simula lang noong inamin ang pag-ibig na matagal ko sa iyo nilihim Bigay kong mga rosas sa akin ay ibinalik pati ang puso ko na aking inihati Nang hindi na sumugpong ang isang piraso Nalaman ko na kay sakit pala mabigo Tatlong beses nanalamin Hinanap ang sariling kapintasan Buo kong kalooban ay naranasan na madurog nang lubusan Ngayon nagmukmok sa loob ng madilim na kwarto Liwanag ng buwan ay tumungo sa silid at nakapagsulat ako gamit ang hinanakit Mahal, ang una kong salita na magdudugtong ng aking pagsinta Kita, ang kasunod para malaman mo na ang saklaw ng aking mundo ay tayo lang dalawa Di magtatatapos sa tuldok ang mga huling taludtod at ang ningning ng estrelya ay susundo sa wikang pampag-ibig na puno ng mga ninanais Nais kong tanggapin mo ang aking pag-irog at malaman mo na sa iyo lang ito nakalaan Ikaw ang pinipintuho ng mga ulap at sa ibaba ako'y makikipagsapalaran Nais kong kipkipin mo ang mga rosas na minsan nahiya Dalawang puso natin na sabik Nais ko rin basbasan ito ng langit Gusto ko tumaglay ng katangian na sa iyong mga mata ay kagigiliwan Di man matipuno, may galaw sana akong magalang Nais ko sa isang kubo tayo ay mamituin Sa labas ng bintana, sabay natin ipanalangin na ang pag-iibigan ay pagpalain Tulad ng pananalamin ng mga letra gayun din ang pangyayari sa unang apat na saknong ay kabaliktaran ng aking mga kagustuhan At ang huling mga salita Ang Hiling sa Pasko na tula ko'y pakinggan

0

Dec 12, 2018

Dec 12, 2018 at 5:24 PM UTC

haringibon

Hiling sa Pasko

Mahal kita Di ko maintindihan Ako ay lagi **** iniiwasan Simula lang noong inamin ang pag-ibig na matagal ko sa iyo nilihim Bigay kong mga rosas sa akin ay ibinalik pati ang puso ko na aking inihati Nang hindi na sumugpong ang isang piraso Nalaman ko na kay sakit pala mabigo Tatlong beses nanalamin Hinanap ang sariling kapintasan Buo kong kalooban ay naranasan na madurog nang lubusan Ngayon nagmukmok sa loob ng madilim na kwarto Liwanag ng buwan ay tumungo sa silid at nakapagsulat ako gamit ang hinanakit Mahal, ang una kong salita na magdudugtong ng aking pagsinta Kita, ang kasunod para malaman mo na ang saklaw ng aking mundo ay tayo lang dalawa Di magtatatapos sa tuldok ang mga huling taludtod at ang ningning ng estrelya ay susundo sa wikang pampag-ibig na puno ng mga ninanais Nais kong tanggapin mo ang aking pag-irog at malaman mo na sa iyo lang ito nakalaan Ikaw ang pinipintuho ng mga ulap at sa ibaba ako'y makikipagsapalaran Nais kong kipkipin mo ang mga rosas na minsan nahiya Dalawang puso natin na sabik Nais ko rin basbasan ito ng langit Gusto ko tumaglay ng katangian na sa iyong mga mata ay kagigiliwan Di man matipuno, may galaw sana akong magalang Nais ko sa isang kubo tayo ay mamituin Sa labas ng bintana, sabay natin ipanalangin na ang pag-iibigan ay pagpalain Tulad ng pananalamin ng mga letra gayun din ang pangyayari sa unang apat na saknong ay kabaliktaran ng aking mga kagustuhan At ang huling mga salita Ang Hiling sa Pasko na tula ko'y pakinggan

38

Nahahabag sa sinta Tulad ng dapit-hapon, ang araw ay papalubog na Ang pangkukulam ay hindi magagawa Diyos na dakila na ang bahala Sa bagong paraiso'y maninirahan kung saan ang bundok ay hinahampas ng alon ng dagat Ang kalungkutan ay malumanay nang sinasakbibi ng puso na dinuruan ng pag-ibig Kung sakaling mapunta sa dating tahanan Ang Liham sana'y mahanap Sapagkat sa mga naisulat naipapakita na nasa puso't diwa si Dessa lang ang nilalaman Ang pag-ibig ay buhay at ang mga buhay ay nangagsipanaw Kung gayun ang pag-ibig ay nangagsipanaw na din gaya ng buhay ng takipsilim

0

Jan 11, 2019

Jan 11, 2019 at 8:56 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #56

Nahahabag sa sinta Tulad ng dapit-hapon, ang araw ay papalubog na Ang pangkukulam ay hindi magagawa Diyos na dakila na ang bahala Sa bagong paraiso'y maninirahan kung saan ang bundok ay hinahampas ng alon ng dagat Ang kalungkutan ay malumanay nang sinasakbibi ng puso na dinuruan ng pag-ibig Kung sakaling mapunta sa dating tahanan Ang Liham sana'y mahanap Sapagkat sa mga naisulat naipapakita na nasa puso't diwa si Dessa lang ang nilalaman Ang pag-ibig ay buhay at ang mga buhay ay nangagsipanaw Kung gayun ang pag-ibig ay nangagsipanaw na din gaya ng buhay ng takipsilim

14

Sinubukan kong bihisan ng titik at tugma Ang ilang mga bagay-bagay na iiwan ko Sa'yo sa oras na pumailanlang na ang diwa Ng aking mga tula. Ngunit gaya ng dati, Unos na dumatal ang aking luha, linunod Nito ang mga kataga, muling nabalot ng Hiwaga ang bawat saknong na dapat sana'y Malaon nang yumabong sa iyong pang-unawa. Gayun pa man, manatili kang manampalataya Sa kahulugan ng kawalang kahulugan ng daigdig Na ito. At nawa, sa pagpagpag mo sa tarangkahan ng Kahapon, buong pagpupugay **** idambana Ang paulit-ulit ng siklo at sigwa ng ating pag-ibig.

0

Jan 27, 2014

Jan 27, 2014 at 4:35 PM UTC

jose-remillan

Tag-araw

Sinubukan kong bihisan ng titik at tugma Ang ilang mga bagay-bagay na iiwan ko Sa'yo sa oras na pumailanlang na ang diwa Ng aking mga tula. Ngunit gaya ng dati, Unos na dumatal ang aking luha, linunod Nito ang mga kataga, muling nabalot ng Hiwaga ang bawat saknong na dapat sana'y Malaon nang yumabong sa iyong pang-unawa. Gayun pa man, manatili kang manampalataya Sa kahulugan ng kawalang kahulugan ng daigdig Na ito. At nawa, sa pagpagpag mo sa tarangkahan ng Kahapon, buong pagpupugay **** idambana Ang paulit-ulit ng siklo at sigwa ng ating pag-ibig.

13

Handa na ipagtanggol katumbas man itong sampung buhay Ang halaga'y higit pa sa inipon na mga koral sa karagatan Kung binastos kahit malinggit ay kikibo ang nanahimik na balasik Hinintay humulaw ang bagyo at si Dessa ay sumakay bago umuwi ng bahay Lumusong sa baha sa baryo at ginunam-gunam ang sandaling yaon Kung may oras sa pag-aaral gayun din sa paglilibang Ngunit ang kunting kalayawan ay naging hadlang upang makatanggap ng medalya ng karunungan Hindi bakal at kawad ang pag-iisiip para di matukso sa mga bisyo Sa pagsusugal ay nalulong Hindi mahilig sa anumang pampalakasang laro Napasama sa kapatiran Dumating ang mga araw ang alingawngaw ay umabot sa ama Nagpakalasing noong gabi bago naglabas ng mga hinaing Mga salita niya'y matutulis, umuulos sa laman

0

Jan 10, 2019

Jan 10, 2019 at 6:15 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #47

Handa na ipagtanggol katumbas man itong sampung buhay Ang halaga'y higit pa sa inipon na mga koral sa karagatan Kung binastos kahit malinggit ay kikibo ang nanahimik na balasik Hinintay humulaw ang bagyo at si Dessa ay sumakay bago umuwi ng bahay Lumusong sa baha sa baryo at ginunam-gunam ang sandaling yaon Kung may oras sa pag-aaral gayun din sa paglilibang Ngunit ang kunting kalayawan ay naging hadlang upang makatanggap ng medalya ng karunungan Hindi bakal at kawad ang pag-iisiip para di matukso sa mga bisyo Sa pagsusugal ay nalulong Hindi mahilig sa anumang pampalakasang laro Napasama sa kapatiran Dumating ang mga araw ang alingawngaw ay umabot sa ama Nagpakalasing noong gabi bago naglabas ng mga hinaing Mga salita niya'y matutulis, umuulos sa laman

19

Ako ay nanaginip kanina Tayong dalawa ay magkasama Magkahawak nang kamay sa kalsada Nagtititigan sa mga mga mata Hindi kita iiwan kahit kailan Sa aking sinabi siya ay nasiyahan Ang mga katagang iyon ay nagmarka sa kanyang puso't isipan At gayun din ang aking naramdaman Nung tayo ay umuwi Binigyan mo ako ng matamis na halik sa pisngi Humingi ako uli Ngunit ang tatay mo ay nandiyan kaya binigay mo ay matamis na ngiti At nang sumikat ang araw Ang nasa isip ko pa rin ay ikaw Sa sobrang saya ako'y napahiyaw Sa sobrang saya ako'y napasayaw Tayo'y muling nagtagpo Sa tagpuan king saan kita sinusundo Sa lugar kung saan kita unang sinuyo Sa lugar kund saan nagsimula itong kwento Tayo ay muling namasyal Sa lugar di ganun ka spesyal Ngunit napapadama ang pagmamahal Sa isa't isa na umaapaw Hahaha!!Nakakatawa talaga Tila bang nakalimutan ko na Na ako ay makakalimutin ng sobra Ito ay isang panaginip lang pala

0

Nov 23, 2020

Nov 23, 2020 at 7:27 PM UTC

_drhearts_39

Panaginip

Ako ay nanaginip kanina Tayong dalawa ay magkasama Magkahawak nang kamay sa kalsada Nagtititigan sa mga mga mata Hindi kita iiwan kahit kailan Sa aking sinabi siya ay nasiyahan Ang mga katagang iyon ay nagmarka sa kanyang puso't isipan At gayun din ang aking naramdaman Nung tayo ay umuwi Binigyan mo ako ng matamis na halik sa pisngi Humingi ako uli Ngunit ang tatay mo ay nandiyan kaya binigay mo ay matamis na ngiti At nang sumikat ang araw Ang nasa isip ko pa rin ay ikaw Sa sobrang saya ako'y napahiyaw Sa sobrang saya ako'y napasayaw Tayo'y muling nagtagpo Sa tagpuan king saan kita sinusundo Sa lugar kung saan kita unang sinuyo Sa lugar kund saan nagsimula itong kwento Tayo ay muling namasyal Sa lugar di ganun ka spesyal Ngunit napapadama ang pagmamahal Sa isa't isa na umaapaw Hahaha!!Nakakatawa talaga Tila bang nakalimutan ko na Na ako ay makakalimutin ng sobra Ito ay isang panaginip lang pala

28

Kanina habang kumakain ako sa Jollibe ng spaghetti at yum burger, naka dungaw ako sa bintanang pader, tinatanaw ko ang labas at mga tao at motoristang dumadaan. Nang biglang bumuhos ang malakas na ulan, Dala ng madilim dilim na ulap sa langit, Bigla bigla nalang magbubuhos ng pait yung langit. Hay....habang bumubuhos ang malakas na ulan, tanaw ko ang malayo na parang nalulusaw na imahe. Ang lalim ng iniisip ko, siguro ganito talaga kapag umuulan, Hindi lang naman siguro ako yung ganito. Gayun pa man di ko napag tantong tulala na pala ako, Yung tipong hawak hawak ko nalang ang yum burger Tapos nakalimutan ko narin nguyain ang nasa bunganga ko, Sampung segundo ang lumipas wala akong imik, Dalawampung segundo ang lumipas, Ganun parin ako, tumatanaw sa malayong walang imik, Tatlong pung segundo ang nakalipas, Bigla akong napaiyak, Yung luha ko ay sumasabay sa pag buhos ng ulan. Wala akong pakialam kung may naka tingin sa akin o wala, Ang alam ko lang gusto kong umiyak..... Kaya pwede niyo akong pag-bintangang baliw, Sapagkat umiiyak ako, akala ko dahil marami akong problema, Hindi lang pala dahil may problema ako, Ang alam ko umiiyak rin ako Sapagkat sa kabila ng lahat ng problema ko, Andiyan ang Panginoon sa Buhay ko. At yun ang lubos na ikinagagalak ng puso ko. PS. Ang malayang tula na ito ay gawang imahinasyon, pero literal na umiiyak ako habang isinusulat ito... Sa mga may pinagdaraanan ngayon, Kaya natin ito. Kapit lang kay Kristo.

0

Oct 3, 2022

Oct 3, 2022 at 4:56 PM UTC

josephfloreta

Bida ang saya.

Kanina habang kumakain ako sa Jollibe ng spaghetti at yum burger, naka dungaw ako sa bintanang pader, tinatanaw ko ang labas at mga tao at motoristang dumadaan. Nang biglang bumuhos ang malakas na ulan, Dala ng madilim dilim na ulap sa langit, Bigla bigla nalang magbubuhos ng pait yung langit. Hay....habang bumubuhos ang malakas na ulan, tanaw ko ang malayo na parang nalulusaw na imahe. Ang lalim ng iniisip ko, siguro ganito talaga kapag umuulan, Hindi lang naman siguro ako yung ganito. Gayun pa man di ko napag tantong tulala na pala ako, Yung tipong hawak hawak ko nalang ang yum burger Tapos nakalimutan ko narin nguyain ang nasa bunganga ko, Sampung segundo ang lumipas wala akong imik, Dalawampung segundo ang lumipas, Ganun parin ako, tumatanaw sa malayong walang imik, Tatlong pung segundo ang nakalipas, Bigla akong napaiyak, Yung luha ko ay sumasabay sa pag buhos ng ulan. Wala akong pakialam kung may naka tingin sa akin o wala, Ang alam ko lang gusto kong umiyak..... Kaya pwede niyo akong pag-bintangang baliw, Sapagkat umiiyak ako, akala ko dahil marami akong problema, Hindi lang pala dahil may problema ako, Ang alam ko umiiyak rin ako Sapagkat sa kabila ng lahat ng problema ko, Andiyan ang Panginoon sa Buhay ko. At yun ang lubos na ikinagagalak ng puso ko. PS. Ang malayang tula na ito ay gawang imahinasyon, pero literal na umiiyak ako habang isinusulat ito... Sa mga may pinagdaraanan ngayon, Kaya natin ito. Kapit lang kay Kristo.

28