"benepisyo" poems - Hello Poetry

Minsan sa mundo, akala mo ikaw lang ang malas, lahat hinahanapan mo ng butas. Pero ang totoo, Gusto mo lang tumakas. . . 'Yan! 'Yan ang labing may gatas! Kinukutya mo ang gobyerno, dahil di sila patas, eh, sino nga b'ang nag-atas? Paano tayo kakalas, Kung wala naman tayong lakas? Nagdedesisyon ka nga ng di alam ang konstitusyon, paano mo nalaman ang tamang solusyon? Nilagay natin sila sa posisyon, dahil nagbigay sila ng maraming kondisyon, na lahat naman, ilusyon! Eh, sino nga ba ang iboboto? Kung halos lahat sila, ang hanap, deboto! Ano sila santo? Oh, tingnan mo ko, kung makapagsalita, akala mo kung sino. . . Sorry sa mga kritisismo . . . Pero sa totoo lang yung gobyerno, pinapadami lang yung mapupunta sa impyerno. Di ko nilalahat, pero pano nga ba tumukoy? Binigyan ng kapangyarihan, para manindigan, manilbihan sa bayan, pero anong ginawa? Pinabayaan. Kaya yan, dahil sa kahirapan, lahat sabik sa pangako. . . Kalaunan. . .pag pinaglaban mo, ikaw pa ang matatakot! Magsasaka nga, sariling ani, iba ang humahakot. . Ibang nagmatapang, sila pang dinambangan! Kaya ako, di nalang boboto. . Di basta basta makiki-uso. Dahil ang totoo, wala akong makitang seryoso. Puro sila, sariling negosyo. Gawa ng gawa ng imperyo! Makita mo ang gobyerno, andaming benepisyo. Kadalasan, si chief puro pa reklamo! Eh, milyon naman ang komisyon Sa sariling institusyon! Kulang pa daw! Wow, napaka-halimaw! Pero ang tingin nila sa kalsada yung mga bata, perwisyo?! Kaya ba nila tinago, sa malayo nang dumating ang mga dayo?! Oh, di mo alam no? Kasi nga tinago! Sana yung susunod na uupo, yung taong, totoo. Yung kahit malaya, di mandadaya. . . Gawing tama ang pagboto. . Di ka na si toto, Di ka si nene, Wag madala sa mga ugong ng hele! Meron at meron yan! Di lang natin makita, kaya ang payo ko: WAG KANG MANGHULA. .

0

Apr 15, 2016

Apr 15, 2016 at 2:15 PM UTC

theblindseeker12

Wag Manghula.

Minsan sa mundo, akala mo ikaw lang ang malas, lahat hinahanapan mo ng butas. Pero ang totoo, Gusto mo lang tumakas. . . 'Yan! 'Yan ang labing may gatas! Kinukutya mo ang gobyerno, dahil di sila patas, eh, sino nga b'ang nag-atas? Paano tayo kakalas, Kung wala naman tayong lakas? Nagdedesisyon ka nga ng di alam ang konstitusyon, paano mo nalaman ang tamang solusyon? Nilagay natin sila sa posisyon, dahil nagbigay sila ng maraming kondisyon, na lahat naman, ilusyon! Eh, sino nga ba ang iboboto? Kung halos lahat sila, ang hanap, deboto! Ano sila santo? Oh, tingnan mo ko, kung makapagsalita, akala mo kung sino. . . Sorry sa mga kritisismo . . . Pero sa totoo lang yung gobyerno, pinapadami lang yung mapupunta sa impyerno. Di ko nilalahat, pero pano nga ba tumukoy? Binigyan ng kapangyarihan, para manindigan, manilbihan sa bayan, pero anong ginawa? Pinabayaan. Kaya yan, dahil sa kahirapan, lahat sabik sa pangako. . . Kalaunan. . .pag pinaglaban mo, ikaw pa ang matatakot! Magsasaka nga, sariling ani, iba ang humahakot. . Ibang nagmatapang, sila pang dinambangan! Kaya ako, di nalang boboto. . Di basta basta makiki-uso. Dahil ang totoo, wala akong makitang seryoso. Puro sila, sariling negosyo. Gawa ng gawa ng imperyo! Makita mo ang gobyerno, andaming benepisyo. Kadalasan, si chief puro pa reklamo! Eh, milyon naman ang komisyon Sa sariling institusyon! Kulang pa daw! Wow, napaka-halimaw! Pero ang tingin nila sa kalsada yung mga bata, perwisyo?! Kaya ba nila tinago, sa malayo nang dumating ang mga dayo?! Oh, di mo alam no? Kasi nga tinago! Sana yung susunod na uupo, yung taong, totoo. Yung kahit malaya, di mandadaya. . . Gawing tama ang pagboto. . Di ka na si toto, Di ka si nene, Wag madala sa mga ugong ng hele! Meron at meron yan! Di lang natin makita, kaya ang payo ko: WAG KANG MANGHULA. .

75

Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex tatlo ang maglalakad nang napakalayo, mula pinakamasikip na eskinita sa Valenzuela hanggang pabrika para makatipid sa tricycle. Sayang din kasi. Dalawa siguro sa tatlong yun, babae, may tig-isang anak na dumedede pa at hindi pa talaga maiwan pero kailangan nang iwanan kahit mahigpit ang pagkakakapit sa tuwing paalamanan dahil mas mahigpit ang pangangailangan. Sa sampung rin sigurong manggagawa ng Kentex siyam yung nagbabaon ng kaning tinipid nung hapunan at ulam para hindi na bumili sa kainan. Yung isa siguro kakain na lang ng biskwit at tubig. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex siyam yung hindi na magbebreaktime para magmeryenda. Sayang ang bawat minutong titigil sa paggawa ng tsinelas, baka hindi umabot sa quota, baka mawalan ng trabaho bukas. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex dalawa lang ang nagpapansinan sa oras ng trabaho- yung magkaedad at magkatabi. Sayang ang bawat minutong tatakas ang atensyon sa ginagawa, baka mareject ang gawa, baka tuluyan nang tumunganga. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex labing-isa yung hindi pa nakaranas ng fire drill. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex labing-isa yung walang benepisyo. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex labing-isa yung mababa ang sweldo. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex labing-isa yung inaasahan ng pamilya. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex labing-isa ang hindi mo kilala kaya wala kang pakialam mabigyan man sila o hindi ng hustisya.

0

Aug 2, 2015

Aug 2, 2015 at 12:48 PM UTC

stum-casia

SIGURO, HINDI KO SIGURADO

35

Kailangan ko lang ilabas kasi nakita ko tong picture sa Facebook. Inaamin ko madalas sumasayad sa isip ko to. Sino ba naman ang hindi maiisip to kung marealize mo kung gaano ka kahelpless at powerless na baguhin ang paligid mo. Sino ba naman ang hindi makakaisip na baka may mas magandang lugar para sa ating lahat na kung saan masaya tayo. Yung feeling of guilt kung bakit ako nasa loob ng kotse, naka-aircon tapos may batang kakatok sa bintana mo at siya ay walang makain, tapos pag inabutan mo magsasabi padin ng "Thank you po.", sabay bibili ng sundae sa Mcdonald's. Tangina lang diba, kasi bata lang din sila at gusto nila maenjoy ang buhay. Tapos, magmaneho ka lang sa Quezon ave, may kakatok sa bintana mo humihingi pagkain or limos. Tingin ka sa Quiapo may mga matatandang nanlilimos, tapos, masayang masaya pagka binigyan mo ng pagkain, nakakaputangina. Nung nag Davao kami, yung mga nagbebenta ng perlas dun alam **** isang kahig isang tuka ang buhay nila, isang tingin mo lang alam **** sobrang hirap ng buhay. Nakakagago pala talaga ang pakiramdam ng pribelehiyo no? Kasi andun ka lang para mag lamyerda at gumastos ng madaming pera. Yung feeling na nagiinstagram ako ng walang kakwenta-kwentang bagay tapos may namamatay sa gutom sa ibang lugar, may naaabusong ofw sa middle east, yung mga nasa Mindanao napapagitnaan ng gulo. Yung nakikita **** sales lady sa SM na alam **** todo kayod para kumita ng pera sa Maynila pero tangina hindi nabibigyan ng tamang benepisyo at kontraktwal padin. Ang swerte ko. Ang sarap ng buhay ko. Sa sobrang sarap, napakaunfair na at nakakagago na dahil di ko din masabing ayaw ko ang buhay ko, pero ayaw ko din ang mga nakikita ko. Ang labo no? At bilang isang ordinaryong tao, wala kang magagawa para matulungan sila na maglalast sakanya. Hanggang abot ka lang ng barya kasi di mo pwede isacrifice sarili **** kapakanan para sa iba. Dahil ganun na ang mundo ngayon, sarili ko muna bago iba. Pero masisisi mo ba yung pagiisip na ganun kasi may kanya kanya tayong mga problema na dulot ng pagiging myembro ng society? Duwag tayong lahat. Duwag na tumulong sa abot ng makakaya natin kasi takot tayo na baka tayo naman ang mapunta sa ganung kalagayan kapag binigay natin ang lahat. Tulad ko, pasuicide suicide pa pero duwag akong gawin, hanggang sagi lang sa isip ko, tangina ko eh no? Dahil yung nakakatulong lang talaga yung may tunay na tapang. Katulad ni Mother Teresa ang daming tinulungan at inalagaan, pero ironic dahil nawala ang paniniwala nya sa Diyos dahil sa nakita nya nasobrang hirap na dinadanas ng mga taong inaalagaan nya. Putangina ng Mundo. Bakit ba tayo nandito? Pagtapos nito balik na ko sa normal. Tangina nyo.

0

Mar 21, 2017

Mar 21, 2017 at 10:20 AM UTC

underground-mamihan

Putangina Ng Mundo

Kailangan ko lang ilabas kasi nakita ko tong picture sa Facebook. Inaamin ko madalas sumasayad sa isip ko to. Sino ba naman ang hindi maiisip to kung marealize mo kung gaano ka kahelpless at powerless na baguhin ang paligid mo. Sino ba naman ang hindi makakaisip na baka may mas magandang lugar para sa ating lahat na kung saan masaya tayo. Yung feeling of guilt kung bakit ako nasa loob ng kotse, naka-aircon tapos may batang kakatok sa bintana mo at siya ay walang makain, tapos pag inabutan mo magsasabi padin ng "Thank you po.", sabay bibili ng sundae sa Mcdonald's. Tangina lang diba, kasi bata lang din sila at gusto nila maenjoy ang buhay. Tapos, magmaneho ka lang sa Quezon ave, may kakatok sa bintana mo humihingi pagkain or limos. Tingin ka sa Quiapo may mga matatandang nanlilimos, tapos, masayang masaya pagka binigyan mo ng pagkain, nakakaputangina. Nung nag Davao kami, yung mga nagbebenta ng perlas dun alam **** isang kahig isang tuka ang buhay nila, isang tingin mo lang alam **** sobrang hirap ng buhay. Nakakagago pala talaga ang pakiramdam ng pribelehiyo no? Kasi andun ka lang para mag lamyerda at gumastos ng madaming pera. Yung feeling na nagiinstagram ako ng walang kakwenta-kwentang bagay tapos may namamatay sa gutom sa ibang lugar, may naaabusong ofw sa middle east, yung mga nasa Mindanao napapagitnaan ng gulo. Yung nakikita **** sales lady sa SM na alam **** todo kayod para kumita ng pera sa Maynila pero tangina hindi nabibigyan ng tamang benepisyo at kontraktwal padin. Ang swerte ko. Ang sarap ng buhay ko. Sa sobrang sarap, napakaunfair na at nakakagago na dahil di ko din masabing ayaw ko ang buhay ko, pero ayaw ko din ang mga nakikita ko. Ang labo no? At bilang isang ordinaryong tao, wala kang magagawa para matulungan sila na maglalast sakanya. Hanggang abot ka lang ng barya kasi di mo pwede isacrifice sarili **** kapakanan para sa iba. Dahil ganun na ang mundo ngayon, sarili ko muna bago iba. Pero masisisi mo ba yung pagiisip na ganun kasi may kanya kanya tayong mga problema na dulot ng pagiging myembro ng society? Duwag tayong lahat. Duwag na tumulong sa abot ng makakaya natin kasi takot tayo na baka tayo naman ang mapunta sa ganung kalagayan kapag binigay natin ang lahat. Tulad ko, pasuicide suicide pa pero duwag akong gawin, hanggang sagi lang sa isip ko, tangina ko eh no? Dahil yung nakakatulong lang talaga yung may tunay na tapang. Katulad ni Mother Teresa ang daming tinulungan at inalagaan, pero ironic dahil nawala ang paniniwala nya sa Diyos dahil sa nakita nya nasobrang hirap na dinadanas ng mga taong inaalagaan nya. Putangina ng Mundo. Bakit ba tayo nandito? Pagtapos nito balik na ko sa normal. Tangina nyo.

1

0617 Nanlilisik ang Iyong mga mata Sa poot buhat sa paglisan ko sa Iyong tirahan Na noo'y inangkin ko sa pagkupkop Mo sa akin. Binihasan Mo ako ng demokrasya at kasarinlan Bagkus ako'y natupok ng malagim na nakaraan. Talamak ang pananakit, panghuhusga at pagkamkam At doo'y tila binawi Mo rin ang minsang mga pamana. Naging mapusok ang aking pagkatao Na sa halip na bumalik Sayo'y Patuloy na nagpakain sa maling istilo. Nagkunwari ako bagkus ako'y natalo Ito ang pagpataw ng madilim na peligro. Nagniningas ang Iyong mga mata Na tila hubad sa init na pantunaw sa mga nakikita Napapikit ako buhat sa pangamba Hindi na ininda ang taas ng mga nakuha. Sa pagmulat ko na parang pagbukas ng mga bintana Namungad na pala ang Iyong pagpapala At ang kislap ng Iyong pagtingi'y Syang kalangitan at katuturan para sakin. Ikaw ang misteryo sa aking kalbaryo Ang tagapaghusgang walang ibang hangad Kundi para sa aking benepisyo. Maghari Ka, Ikaw ang Bituin.

0

Jun 13, 2017

Jun 13, 2017 at 9:20 AM UTC

psalmiseta

PATAWad

0617 Nanlilisik ang Iyong mga mata Sa poot buhat sa paglisan ko sa Iyong tirahan Na noo'y inangkin ko sa pagkupkop Mo sa akin. Binihasan Mo ako ng demokrasya at kasarinlan Bagkus ako'y natupok ng malagim na nakaraan. Talamak ang pananakit, panghuhusga at pagkamkam At doo'y tila binawi Mo rin ang minsang mga pamana. Naging mapusok ang aking pagkatao Na sa halip na bumalik Sayo'y Patuloy na nagpakain sa maling istilo. Nagkunwari ako bagkus ako'y natalo Ito ang pagpataw ng madilim na peligro. Nagniningas ang Iyong mga mata Na tila hubad sa init na pantunaw sa mga nakikita Napapikit ako buhat sa pangamba Hindi na ininda ang taas ng mga nakuha. Sa pagmulat ko na parang pagbukas ng mga bintana Namungad na pala ang Iyong pagpapala At ang kislap ng Iyong pagtingi'y Syang kalangitan at katuturan para sakin. Ikaw ang misteryo sa aking kalbaryo Ang tagapaghusgang walang ibang hangad Kundi para sa aking benepisyo. Maghari Ka, Ikaw ang Bituin.

25

Ano 'tong haluan? Bigla rin ako napasuka Akala ko ako na ang utak Pwede ako magbawi, pero ikaw hindi Yan ang batas, di ba? Patas ang batas Ng patintero Lamunin ang mga numero Parang wala silang **** 'Pag nag-iisa daw, masama kaagad Ang bilis umakyat ng ministro pero walang dalang impormasyon Lagyan ng sablay ang tibok Sakit na dala ng kinalalamnan ng araw Sa sunod ng sunod sa malarong pisngi at ang kulay nito Pinapasa-pasa nila Wala daw sabaw Kaya ko iniba ang presyo Kahit hindi mahanap ang totoo Nilalayo ang inspeksyon Ingay ng "Happy Birthday" Siyamnapung beses sa kabilang bahay Paikot-ikot sa steering wheel Ng milyong dolyar, walang down payment na sasakyan komersyal Iyon ang benepisyo ng mga itik sa latik Wala naman talagang may gugusto na lumabas sa parisukat Kasi iyon lang ang tirahan nila Kahit ang halaman ay tigok Ano ba talaga gustong mangyari? Hindi iisa ang kasiyahan Nasaan ba siya? Kamatayan ang hintayan Hindi pa rin matulungan ang nahihirapan Hindi na ako komportable sa ilawan

0

Jan 14, 2021

Jan 14, 2021 at 8:06 AM UTC

insertname

Bilisan

Ano 'tong haluan? Bigla rin ako napasuka Akala ko ako na ang utak Pwede ako magbawi, pero ikaw hindi Yan ang batas, di ba? Patas ang batas Ng patintero Lamunin ang mga numero Parang wala silang **** 'Pag nag-iisa daw, masama kaagad Ang bilis umakyat ng ministro pero walang dalang impormasyon Lagyan ng sablay ang tibok Sakit na dala ng kinalalamnan ng araw Sa sunod ng sunod sa malarong pisngi at ang kulay nito Pinapasa-pasa nila Wala daw sabaw Kaya ko iniba ang presyo Kahit hindi mahanap ang totoo Nilalayo ang inspeksyon Ingay ng "Happy Birthday" Siyamnapung beses sa kabilang bahay Paikot-ikot sa steering wheel Ng milyong dolyar, walang down payment na sasakyan komersyal Iyon ang benepisyo ng mga itik sa latik Wala naman talagang may gugusto na lumabas sa parisukat Kasi iyon lang ang tirahan nila Kahit ang halaman ay tigok Ano ba talaga gustong mangyari? Hindi iisa ang kasiyahan Nasaan ba siya? Kamatayan ang hintayan Hindi pa rin matulungan ang nahihirapan Hindi na ako komportable sa ilawan

33

( Episode 1- Putong ) Poong may Kapal Kalong po'y Dasal Noong ako'y pagal Tulong mo'y Bukal KulOng pa naman at sakal dahong binasbas ay banal Payong ay bukas sa lokal Balong iniigiban ay moral kay tagal sinasalubong ng daluyong Kay bagal umusbong ng Kamagong Dumatal na at lumipas rin ang dagundong Kumintal pa rin sa akin hampas ng bagumbong Ngayong patayo na nga si Pangulong Digong Tayong mga Pinoy pa din ang pihong bayong may layong muling maLulan ang panibagong pinunong Mayroong Tapang sa Pagsulong ng Totoong PagkanLong Mala-Antonio Luna ang dila,,,hinding-hindi umuurong Andres Bonifacio naman kung sumugod,,pag itak ang umiiral Samantala tila Apo Lakay kung umakay ng talino sa pag-usbong At buwis benepisyo sa sarili ang ikararangal kapara ni Jose Rizal Sa ngalan ng ama na naging kasing-tatag ng bumbong.,.. Paupo na nga at buong pagpupunyagi sa pagitan ng tipikal kontra kritikal... Ang anak na itinakda walang iba kundi si Presidente Bongbong... Ang ika-Labing pitong Pangulo ng Pilipinas , sa inang-bayan ay mapagmahal !!! © June 8, 2022 Pen by soLemn oaSis it is not emergency but so merging epic getting-in to " T M A L M " episode 2 were reminiscing and heading on the way too, right inside the ride where i picked packed boom, as i rewrite my old poem entitled tic tac toe wears a single syllabication of chosen words' lyricism narrated from start to end and bears a no beware bars set up until i care to dare the bottom bares on top ! fear neither nobody nor elses foes and heaven knows good son who does one hell of a bad near unproven bundled doses of unrhymed lines made by those unarmed farmers gonewild with unarmored poetries . T E A R ! ! ! h r r e r a r p o s i e u u v a g r e t h e s s

0

Jul 3, 2022

Jul 3, 2022 at 7:46 AM UTC

TanglawatPanglaw

" To merge and Let merge "

( Episode 1- Putong ) Poong may Kapal Kalong po'y Dasal Noong ako'y pagal Tulong mo'y Bukal KulOng pa naman at sakal dahong binasbas ay banal Payong ay bukas sa lokal Balong iniigiban ay moral kay tagal sinasalubong ng daluyong Kay bagal umusbong ng Kamagong Dumatal na at lumipas rin ang dagundong Kumintal pa rin sa akin hampas ng bagumbong Ngayong patayo na nga si Pangulong Digong Tayong mga Pinoy pa din ang pihong bayong may layong muling maLulan ang panibagong pinunong Mayroong Tapang sa Pagsulong ng Totoong PagkanLong Mala-Antonio Luna ang dila,,,hinding-hindi umuurong Andres Bonifacio naman kung sumugod,,pag itak ang umiiral Samantala tila Apo Lakay kung umakay ng talino sa pag-usbong At buwis benepisyo sa sarili ang ikararangal kapara ni Jose Rizal Sa ngalan ng ama na naging kasing-tatag ng bumbong.,.. Paupo na nga at buong pagpupunyagi sa pagitan ng tipikal kontra kritikal... Ang anak na itinakda walang iba kundi si Presidente Bongbong... Ang ika-Labing pitong Pangulo ng Pilipinas , sa inang-bayan ay mapagmahal !!! © June 8, 2022 Pen by soLemn oaSis it is not emergency but so merging epic getting-in to " T M A L M " episode 2 were reminiscing and heading on the way too, right inside the ride where i picked packed boom, as i rewrite my old poem entitled tic tac toe wears a single syllabication of chosen words' lyricism narrated from start to end and bears a no beware bars set up until i care to dare the bottom bares on top ! fear neither nobody nor elses foes and heaven knows good son who does one hell of a bad near unproven bundled doses of unrhymed lines made by those unarmed farmers gonewild with unarmored poetries . T E A R ! ! ! h r r e r a r p o s i e u u v a g r e t h e s s

61