Kasabay ng Ambon

Sa pagdalamhati na rin ng kalangitan Tila may pagbadya na manipis na pagulan Sa bawat sanag ipapatak ng mahinahong ambon Sasabay ata ang mga luhang natago sa ipon Wala nang katumbas na salapi at ginto para sa iyong kasiyahan Pilit nalang sa paglimot sa malalambing na sandaling ika' naghagkan Sa mas malayo na ang pagpunta ng iyong mga tingin na datirati ay sa akin lamang Hindi na sapat ang talinhaga at pagsinta Sa panaginip nalang lagi ang pagabang

Request permission to use this poem

Explore

Hello PoetryVoting

Write