"victima" poems
El toque frío y suave de tu dulce voz era la ultima arma del malvado Zeus.
Que con un gesto de anticipación y con los dientes rechinando
arrojó el rayo en el par de mi cuello.
"Una falla tremenda!" exlame,
pero un delicuente sabe mas que su victima.
Ya han pasado cuatro años desde el nacimiento de mi entendimiento y no ha occurido nada.
Ayy Tristessa.
Sep 11, 2016
Sep 11, 2016 at 10:47 PM UTC
Scio hunc non
Scio quod durum
quid per illa verba in occulto
et optima sunt
Non *** Latino
haec sunt idem
Im 'non boken
posuerunt in monumento
Non sum abierunt
ego autem mortuus sum,
capti a verbis victima
in caput meum
Mar 6, 2015
Mar 6, 2015 at 8:53 PM UTC
Te vi de una distancia,
se me fue el alma del cuerpo.
sentía mis piernas convertirse en gelatina.
no pude respirar.
escalofrios por todo mis hombros,
que lindo brillo tenian tus ojos
lo único que quise hacer,
fue quemar la luz de esas hermosuras.
paralizar tu alma,
hacerte sentir como yo me he sentido
por, demasiado tiempo
causar una alma pura,
convertirse en algo horrible.
desde entonces
supe que ibas a ser mi proxima victima.
Feb 12, 2019
Feb 12, 2019 at 1:57 AM UTC