"sasalubong" poems - Hello Poetry

O kay sarap alalahanin ng ngiting aking laging inaabangan sa iyong mga labi. Naghihintay umaasa na sa nalalabing tatlong buwang pagbabalik ay yan ang unang sasalubong sa akin. Ang ngiti na matatakpan sa pagdampi ng aking labi sa isang halik na bubuhay muli sa alab ng ating mga damdamin.

0

Oct 26, 2013

Oct 26, 2013 at 6:31 PM UTC

mims

Ngiti. Letters to Anne 10-26-13

O kay sarap alalahanin ng ngiting aking laging inaabangan sa iyong mga labi. Naghihintay umaasa na sa nalalabing tatlong buwang pagbabalik ay yan ang unang sasalubong sa akin. Ang ngiti na matatakpan sa pagdampi ng aking labi sa isang halik na bubuhay muli sa alab ng ating mga damdamin.

18

Sa dami ng mga trabahong tumambak dahil hindi mo pa nagagawa Mga papeles na nagpatung-patong na Yung lamesa **** inaagiw na dahil hindi mo alam kung saan at paano magsisimula. At mga istoryang di mo pa maisulat dahil nangangapa ka pa. Isama mo na rin yung katrabaho **** nakakairita na sa tenga. Dahil crush niya daw si Justin Bieber At paborito niyang frappe sa Starbucks ay Caramel. Kahit mukhang ang afford niya lang ay Nescafe “Oo nga pala, French Vanilla” na iniinom ni Toni Gonzaga. Pero wala siyang pambili ng sarili niyang tumbler. Tangina. Idagdag mo pa ang mga patay na oras na sunod-sunod ang mga buntong-hininga Nahuli ka pa ng boss mo na nakatulala Kaya hayan at napagalitan ka pa. At dahil contractual ka, yung limang buwan na kontrata mo Biruin mo, baka mapaaga pa ang endo. Aminin mo na ang pagpatak ng alas-singko Ay may kakaibang dalang saya. Na parang sumagot na ng “oo” yung matagal mo nang nililigawan. Nakulayan na rin yung mga pinlano niyong outing na buong akala niyo’y hanggang drawing na lang. Parang pagbabalik sa Pilipinas ng kasintahan **** kumayod sa ibang bansa. Parang ibinalita sa TV na hindi traffic ngayon sa EDSA. Himala! Kaya ang pagsapit ng alas-singko ay kakambal ng paglaya. Wala sa’yo kung sa bus man ay tayuan O kaya sa dyip ay makasabit man lang. Basta makauwi ka lang. Nakakasabik pa rin ang ideya Na ang bawat pag-uwi Ay kasing banayad ng mayroong sasalubong sa’yong ngiti Mga ngiting papawi sa kangalayan ng mga binti. Mayroong yakap na nakaabang Ang mga bisig na nagmistulang pinakapaborito **** kulungan Dahil doon mo nararamdaman ang tunay na kalayaan. Mula sa pang-aalipin sa’yo ng lipunan. Nakahain na rin ang hapunan. “Mahal, ano ba ang ulam?” Sabayan natin ito ng mahabang kwentuhan. Simulan natin sa simpleng kamustahan. Dahil pagkatapos, ay aabangan mo na naman ang alas-singko kinabukasan.

0

May 20, 2016

May 20, 2016 at 11:11 AM UTC

forevertwentywang

Kung Bakit Inaabangan Niya Ang Alas-Singko

Sa dami ng mga trabahong tumambak dahil hindi mo pa nagagawa Mga papeles na nagpatung-patong na Yung lamesa **** inaagiw na dahil hindi mo alam kung saan at paano magsisimula. At mga istoryang di mo pa maisulat dahil nangangapa ka pa. Isama mo na rin yung katrabaho **** nakakairita na sa tenga. Dahil crush niya daw si Justin Bieber At paborito niyang frappe sa Starbucks ay Caramel. Kahit mukhang ang afford niya lang ay Nescafe “Oo nga pala, French Vanilla” na iniinom ni Toni Gonzaga. Pero wala siyang pambili ng sarili niyang tumbler. Tangina. Idagdag mo pa ang mga patay na oras na sunod-sunod ang mga buntong-hininga Nahuli ka pa ng boss mo na nakatulala Kaya hayan at napagalitan ka pa. At dahil contractual ka, yung limang buwan na kontrata mo Biruin mo, baka mapaaga pa ang endo. Aminin mo na ang pagpatak ng alas-singko Ay may kakaibang dalang saya. Na parang sumagot na ng “oo” yung matagal mo nang nililigawan. Nakulayan na rin yung mga pinlano niyong outing na buong akala niyo’y hanggang drawing na lang. Parang pagbabalik sa Pilipinas ng kasintahan **** kumayod sa ibang bansa. Parang ibinalita sa TV na hindi traffic ngayon sa EDSA. Himala! Kaya ang pagsapit ng alas-singko ay kakambal ng paglaya. Wala sa’yo kung sa bus man ay tayuan O kaya sa dyip ay makasabit man lang. Basta makauwi ka lang. Nakakasabik pa rin ang ideya Na ang bawat pag-uwi Ay kasing banayad ng mayroong sasalubong sa’yong ngiti Mga ngiting papawi sa kangalayan ng mga binti. Mayroong yakap na nakaabang Ang mga bisig na nagmistulang pinakapaborito **** kulungan Dahil doon mo nararamdaman ang tunay na kalayaan. Mula sa pang-aalipin sa’yo ng lipunan. Nakahain na rin ang hapunan. “Mahal, ano ba ang ulam?” Sabayan natin ito ng mahabang kwentuhan. Simulan natin sa simpleng kamustahan. Dahil pagkatapos, ay aabangan mo na naman ang alas-singko kinabukasan.

39

lumipas ang mga Oras at Buwan,Ng hindi natin namamalayan. Lalo pa pala Tayong napapalapit sa isa't isa,at sa pag kakalapit lalo pang nahuhulog ang damdamin nating Dalawa. Pilit inaalisa kung paanong ang simpling pangangamusta nauwi sa Tayo Na. LDR na parang hindi naman.kasi kahit magkalayo ang agwat sa isat isa,Isang tawag ko lang sasagot Ka na.Isang lambing mo lang,pangungulila ko'y nawawala na.Isang "I Love You" mo lang kalungkutan ay napapawi na. Walang kasawaang kulitan,tawanan na walang humpay,at hindi maubos-ubus na usapan.hangang sa hindi namamalayan ang oras na nag-daan. kung dati pag inantok na itutulog ko na.Pero ngayon kahit anong antok pipigilan Ko,makausap lang Kita. kahit wala namang kwenta ang pinag uusapan pero para sakin,bakit ito ay Mahalaga.Tipong marinig lang ang mabining Tinig mo at tawang walang pakialam,Kontento na Ako.At kahit may pagkakataon na natutulugan Mo Ako dahil sa mag damag na Harotan at kulitan,wala lang sakin 'to,Basta naririnig ko lang ang mahimbing na pagkakatulog mo ok na ako. Ngayon lang ako Nakuntento ng ganito.Minsan nga napapatanong na lang ako "Bakit ang Swerte ko Sayo".Simpling tao lang naman ang gaya ko at may simpling Pangarap na gustong makamit.Pero ng dumating ka sa mundo ko gusto ko pang taasan pa ang Pangarap ko yun ay ang makamit ka at makasama sa araw-araw na pag suong sa takbo ng realidad ng buhay ko. Hindi man ito ang Oras at Panahon para makasama kita,Darating at darating din tayo sa puntong Gigising akong ikaw ang unang makikita,sa bawat pag dilat ng mga Mata ko.Ngiti mo ang sasalubong sa bawat pag uwi ko galing sa mag hapong wala sa tabi Mo.At yakap mo ang mag-aalis ng Pagod sa katawan at isip ko. Ikaw na ata talaga ang Kapahingahan ko sa nakakapagod na Mundong Ito.

0

Jul 5, 2020

Jul 5, 2020 at 3:10 AM UTC

Memo

LDR

lumipas ang mga Oras at Buwan,Ng hindi natin namamalayan. Lalo pa pala Tayong napapalapit sa isa't isa,at sa pag kakalapit lalo pang nahuhulog ang damdamin nating Dalawa. Pilit inaalisa kung paanong ang simpling pangangamusta nauwi sa Tayo Na. LDR na parang hindi naman.kasi kahit magkalayo ang agwat sa isat isa,Isang tawag ko lang sasagot Ka na.Isang lambing mo lang,pangungulila ko'y nawawala na.Isang "I Love You" mo lang kalungkutan ay napapawi na. Walang kasawaang kulitan,tawanan na walang humpay,at hindi maubos-ubus na usapan.hangang sa hindi namamalayan ang oras na nag-daan. kung dati pag inantok na itutulog ko na.Pero ngayon kahit anong antok pipigilan Ko,makausap lang Kita. kahit wala namang kwenta ang pinag uusapan pero para sakin,bakit ito ay Mahalaga.Tipong marinig lang ang mabining Tinig mo at tawang walang pakialam,Kontento na Ako.At kahit may pagkakataon na natutulugan Mo Ako dahil sa mag damag na Harotan at kulitan,wala lang sakin 'to,Basta naririnig ko lang ang mahimbing na pagkakatulog mo ok na ako. Ngayon lang ako Nakuntento ng ganito.Minsan nga napapatanong na lang ako "Bakit ang Swerte ko Sayo".Simpling tao lang naman ang gaya ko at may simpling Pangarap na gustong makamit.Pero ng dumating ka sa mundo ko gusto ko pang taasan pa ang Pangarap ko yun ay ang makamit ka at makasama sa araw-araw na pag suong sa takbo ng realidad ng buhay ko. Hindi man ito ang Oras at Panahon para makasama kita,Darating at darating din tayo sa puntong Gigising akong ikaw ang unang makikita,sa bawat pag dilat ng mga Mata ko.Ngiti mo ang sasalubong sa bawat pag uwi ko galing sa mag hapong wala sa tabi Mo.At yakap mo ang mag-aalis ng Pagod sa katawan at isip ko. Ikaw na ata talaga ang Kapahingahan ko sa nakakapagod na Mundong Ito.

8

Sa malayong baryo ng lalawigan ng Antigo, ng bayan ng San Arden Nakatira kapiling ng ama Sa murang edad, sanay magtrabaho Magpukpok ng pako sa tabla Sapagkat naulila sa inang nagluwal Ikinapahamak ang matagal na pagpapakasakit upang mailabas lang kapagdaka bilang anak niya sa kamalig ng kanyang ama Kinalong ng lolo Mga kamag-anak ay humingi ng saklolo Bumugalwak ang dugo sa patadyong May pag-asa pa bang mailigtas kung dadalhin pa sa bayan nang gamutin ng pantas Sa daraanan sa palayan, kay lakas ng ulan Pumapagaspas ang dahon ng palay Kakaunti lang ang hininga sa di magkamayaw na hangin Talagang binawian na Nautas ang ilaw ng pamilya Sapagkat iisa lang ang bunso't panganay Kailangan sundin ang utos at patnubay Kung nabagot sa kahihintay, sa pag-uwi may sasalubong- hampas ng latigo na maglalatay

0

Jan 4, 2019

Jan 4, 2019 at 4:58 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #42

Sa malayong baryo ng lalawigan ng Antigo, ng bayan ng San Arden Nakatira kapiling ng ama Sa murang edad, sanay magtrabaho Magpukpok ng pako sa tabla Sapagkat naulila sa inang nagluwal Ikinapahamak ang matagal na pagpapakasakit upang mailabas lang kapagdaka bilang anak niya sa kamalig ng kanyang ama Kinalong ng lolo Mga kamag-anak ay humingi ng saklolo Bumugalwak ang dugo sa patadyong May pag-asa pa bang mailigtas kung dadalhin pa sa bayan nang gamutin ng pantas Sa daraanan sa palayan, kay lakas ng ulan Pumapagaspas ang dahon ng palay Kakaunti lang ang hininga sa di magkamayaw na hangin Talagang binawian na Nautas ang ilaw ng pamilya Sapagkat iisa lang ang bunso't panganay Kailangan sundin ang utos at patnubay Kung nabagot sa kahihintay, sa pag-uwi may sasalubong- hampas ng latigo na maglalatay

24

Gusto ko sanang hilingin sa mga bituin na ibalik ka sa akin isigaw sa buong kalangitan kung gaano ako nasasaktan Habang ibinubulong ng mga butil ng luhang pumapatak mula sa mga mata ko ang pait ng katotothanang patuloy pa rin akong umaasang tulad ko’y umaasa ka pa rin umaasang maibabalik pa natin ang dati. Gusto ko sanang maniwala sa mga mumunting tinig Ng mga kulisap, sinasabing “ayos lang yan, magiging ok din ang lahat.” Na sa bawat lipad ng mga alitaptap Dala ay liwanag na magbubukas sa kinabukasang Tayo pa rin hanggang sa hinaharap. Gusto ko sanang umasa At huwag mapagod sa mga panalanging Bukas pag gising ko’y ikaw na ang nasa tabi Na ang mga walang kasing tamis **** ngiti ang sasalubong Sa akin mula sa akala kong walang katapusang bangungot Ng sakit at pighati. Gusto ko sana Gusto ko Gustong gustong gusto ko Na sanang mawala lahat ng sakit Lahat ng poot Lahat ng pag aalinlangan Lahat lahat Pati na ang mga alalang Pilit nagsususmiksik Sa kaibuturan ko Mga alaalang naging mitya ng kahapon At naging hudyat ng ngayon Ang bagong ikaw at ako Na minsang naging tayo. Mga alalang naging dahilan… Gusto ko Gustong gustong gusto ko ng Kalimutan siya. Sorry. Pero hindi ko pa rin pala kaya.

0

May 5, 2016

May 5, 2016 at 11:28 AM UTC

lichelle-antonio

gusto ko...sana

Gusto ko sanang hilingin sa mga bituin na ibalik ka sa akin isigaw sa buong kalangitan kung gaano ako nasasaktan Habang ibinubulong ng mga butil ng luhang pumapatak mula sa mga mata ko ang pait ng katotothanang patuloy pa rin akong umaasang tulad ko’y umaasa ka pa rin umaasang maibabalik pa natin ang dati. Gusto ko sanang maniwala sa mga mumunting tinig Ng mga kulisap, sinasabing “ayos lang yan, magiging ok din ang lahat.” Na sa bawat lipad ng mga alitaptap Dala ay liwanag na magbubukas sa kinabukasang Tayo pa rin hanggang sa hinaharap. Gusto ko sanang umasa At huwag mapagod sa mga panalanging Bukas pag gising ko’y ikaw na ang nasa tabi Na ang mga walang kasing tamis **** ngiti ang sasalubong Sa akin mula sa akala kong walang katapusang bangungot Ng sakit at pighati. Gusto ko sana Gusto ko Gustong gustong gusto ko Na sanang mawala lahat ng sakit Lahat ng poot Lahat ng pag aalinlangan Lahat lahat Pati na ang mga alalang Pilit nagsususmiksik Sa kaibuturan ko Mga alaalang naging mitya ng kahapon At naging hudyat ng ngayon Ang bagong ikaw at ako Na minsang naging tayo. Mga alalang naging dahilan… Gusto ko Gustong gustong gusto ko ng Kalimutan siya. Sorry. Pero hindi ko pa rin pala kaya.

37

Ito nga pala ay para, o tungkol, tungkol sa babaeng aking ninanais, nakita kita sa hindi inaasahang oras at pagkakataon. Kung alam mo lang, ang pagtalon nang aking puso sa tuwing nag sasalubong ang ating mga diwa Hindi ko lubos maisip na hahantong sa ganito. Lumalim ng lumalim ang inaakalang simpleng pagtingin ko para sayo. Oo ikaw! Ikaw, ikaw nga pala yung babaeng aking ninanais. Ikaw, ikaw nga pala yung babaeng nag bibigay kabog sa aking dibdib. Ikaw, ikaw yung babaeng pinapangarap kong makamit. Ikaw, ikaw yung babaeng simple lang pero anlakas ng dating. At ako, ako nga pala yung taong sumusulyap sayo ng palihim. Ako, ako nga pala yung taong hindi magkanda ugaga sa tuwing ikaw ay paparating o dadaan sa aking harapan. Ako, ako nga pala yung taong handang gawin ang lahat mapasaya ka lang. Kung alam mo lang kung gaano kita hinahangad tuwing nakikita kita. Pero bakit nga ba ganoon? Hindi ko magawang umamin? Siguro'y dahil sa pautal utal na pananalita ang dahilan o sadyang wala akong lakas ng loob na sabihin sayo ang aking nararamdaman. Ako'y simpleng tao lang, Hindi makisig gaya nang ninanais ng nakararami, pero pangako lahat gagawin ko mapasaya ka lang. Mukang hindi ako yung tipo ng lalake na maaari **** gustuhin Ako yung taong tahimik lang sa isang tabi Ako yung tipo ng tao na hindi pang angas sa tropa, pero pangako, araw araw ipagmamayabang kita. Subalit bakit ganito ang tadhana, ika'y nakakulong sa isang sitwasyon. Sitwasyon na akin ding hinihiling, siguro nga ay hindi ko ginusto na magkagusto sayo kase alam kong masasaktan lang ako. Sana ako na lang. Inisip ko na sana ako na lang sya na sayo'y nagpapaligaya Sana ako na lang sya, na mahal mo ng sobra Sana ako yung taong lagi **** kausap, Sana ako yung nagbibigay ng ngiti sa tuwing malungkot ka. Ikaw yung babaeng nagbibigay ngiti at kalungkutan sa akin. Dahil sa tuwing naiisip kita, pumapasok den sa isip ko na ikaw at ako ay malabong maging tayo. Dapat bang tanggapin na lang ang katotohanang hindi na mababago? na hindi talaga pwede maging tayo? Hanggang dito na lang ba talaga ako? na nangagarap na maging tayo? Siguro ngay maihahalimtulad ka sa ulap sa langit Kase abot tanaw ka nga, ngunit mahirap ka naman makamit. Siguro nga'y masakit masampal ng babae no?, pero mas masakit parin siguro na masampal ng katotohanang hindi talaga pwede na maging tayo. Sakit diba? Namaos ang puso ko kasisigaw sa pangalan mo. Namaos ang puso ko kalilimos ng barya ng pag ibig mo. Napagod ako kasisigaw. Pero walang magbabago, lilipas paren ang gabi na walang nangyayare. Kase kahit na ano pang gawin ko, ikaw at ako ay malabong maging tayo. Ano bang dapat kong gawin? Para magkaroon ng ikaw at ako na bubuo sa salitang tayo. May mga bagay talaga sa mundo na kahit hindi mo man makuha, makita mo lang masaya ka na..

0

Feb 27, 2018

Feb 27, 2018 at 11:42 AM UTC

Jamjam01

Torpe

Ito nga pala ay para, o tungkol, tungkol sa babaeng aking ninanais, nakita kita sa hindi inaasahang oras at pagkakataon. Kung alam mo lang, ang pagtalon nang aking puso sa tuwing nag sasalubong ang ating mga diwa Hindi ko lubos maisip na hahantong sa ganito. Lumalim ng lumalim ang inaakalang simpleng pagtingin ko para sayo. Oo ikaw! Ikaw, ikaw nga pala yung babaeng aking ninanais. Ikaw, ikaw nga pala yung babaeng nag bibigay kabog sa aking dibdib. Ikaw, ikaw yung babaeng pinapangarap kong makamit. Ikaw, ikaw yung babaeng simple lang pero anlakas ng dating. At ako, ako nga pala yung taong sumusulyap sayo ng palihim. Ako, ako nga pala yung taong hindi magkanda ugaga sa tuwing ikaw ay paparating o dadaan sa aking harapan. Ako, ako nga pala yung taong handang gawin ang lahat mapasaya ka lang. Kung alam mo lang kung gaano kita hinahangad tuwing nakikita kita. Pero bakit nga ba ganoon? Hindi ko magawang umamin? Siguro'y dahil sa pautal utal na pananalita ang dahilan o sadyang wala akong lakas ng loob na sabihin sayo ang aking nararamdaman. Ako'y simpleng tao lang, Hindi makisig gaya nang ninanais ng nakararami, pero pangako lahat gagawin ko mapasaya ka lang. Mukang hindi ako yung tipo ng lalake na maaari **** gustuhin Ako yung taong tahimik lang sa isang tabi Ako yung tipo ng tao na hindi pang angas sa tropa, pero pangako, araw araw ipagmamayabang kita. Subalit bakit ganito ang tadhana, ika'y nakakulong sa isang sitwasyon. Sitwasyon na akin ding hinihiling, siguro nga ay hindi ko ginusto na magkagusto sayo kase alam kong masasaktan lang ako. Sana ako na lang. Inisip ko na sana ako na lang sya na sayo'y nagpapaligaya Sana ako na lang sya, na mahal mo ng sobra Sana ako yung taong lagi **** kausap, Sana ako yung nagbibigay ng ngiti sa tuwing malungkot ka. Ikaw yung babaeng nagbibigay ngiti at kalungkutan sa akin. Dahil sa tuwing naiisip kita, pumapasok den sa isip ko na ikaw at ako ay malabong maging tayo. Dapat bang tanggapin na lang ang katotohanang hindi na mababago? na hindi talaga pwede maging tayo? Hanggang dito na lang ba talaga ako? na nangagarap na maging tayo? Siguro ngay maihahalimtulad ka sa ulap sa langit Kase abot tanaw ka nga, ngunit mahirap ka naman makamit. Siguro nga'y masakit masampal ng babae no?, pero mas masakit parin siguro na masampal ng katotohanang hindi talaga pwede na maging tayo. Sakit diba? Namaos ang puso ko kasisigaw sa pangalan mo. Namaos ang puso ko kalilimos ng barya ng pag ibig mo. Napagod ako kasisigaw. Pero walang magbabago, lilipas paren ang gabi na walang nangyayare. Kase kahit na ano pang gawin ko, ikaw at ako ay malabong maging tayo. Ano bang dapat kong gawin? Para magkaroon ng ikaw at ako na bubuo sa salitang tayo. May mga bagay talaga sa mundo na kahit hindi mo man makuha, makita mo lang masaya ka na..

37

Pintuan palang malalaman mo na, Na ito ang bahay ng mahirap na pamilya, May nakasulat pa sa itaas na "Welcome to Miano Family" at " God bless our home". Mga katagang matagal ng iniukit ng panahon, Pag pasok mo ay sasalubong agad sayo, Ang mga mga kagamitan na bigay, Mga gamit na pinagsawaan na ng kapit bahay, Mga Tv, relos, at orasan na di na umaandar, Sa iyong unang hakbang iyong maaapakan, Ang mga lumang tarpaulin na ginawang floormat, Upang takpan ang madumi at maputik na sahig, Lingon ka sa kanan, At makikita mo ang gawa kong hagdanan, Hagdan na mayroon lang tatlong apakan, Ngunit di kelangan mabahala, Pagkat gawa ko iyan, kaya dapat magtiwala, Sa iyong pag akyat makikita agad, Ang kahon na sa laki ay sagad, Sariling gawang kahon para sa speaker at amplifier, Di sapag mamayabang pero kalahating araw ko lang tinapos iyan, Partida nga at wala pang kompletong kagamitan, Mapapansin **** ganun din ang set up sa taas, May mga tarpaulin nanaman paloob at palabas, May mga pira pirasong damit na tinahi para magsilbing kurtina at pantakip, Pantakip mula sa mga butas na ding ding, Pag lipat sa kabilang kwarto at makikita mo, Ang sahig na gawa nanaman sa kawayan, Na ginawa upang maging daanan ng hangin sa mainit na panahon, Walang masyadong kagamitan, Pero masasabi mo talagang magulo, Magulo at parang wala nang paglalagyan, Ng mga damit at mga unan na pa kalat kalat, Konting pagmamasid pa at iyong mapapansin, Ang basag naming salamin, Mga LED lights na di nagagamit pag sapit nh dilim, Mga wires na napakagulo at gutay gutay, Batterya ng motor na gamit ng ilaw pag gabi, Pag napagod kana sa taas, Bumaba ka ulit at makikita mo sa gilid ng hagdan, Ang Mga gawa sa kahoy na upuan, Tingin saglit sa taas at masdan, Pinag tagpi tagping yero na bubungan, Mga bubong na maaliwalas kapag tag.araw, Pag tag ulan naman ay nagmumukhang talon sa buhos ng tubig, Sa kusina naman tayo ay magpunta, Bubungad agad ang mga basag na baso, At mga plato't kutsarang di kumpleto, Naubos narin cguro ng tatay kong lasinggero, Sa hugasan makikita mo naman, Ang gawa sa kahoy na hugasan, Mg lalagyan ng plato at basong may sabitan, Isang hakbang pa at welcome to our lutuan, Lutuan na gaw asa lupa nq ipinatong sa yero kahoy at kawayan, Mga maiitim na na kawa at kaldero na laman, At syempre mga kahoy rin na panggatong na nakalagay naman s abandang ilalim ng lutuan, Tuwing kakain kailangan mag kanya², Pagkat pag nag sabay ay tiyak na di kasya, Pagkat plato't kutsara'y kulang na, Pero ganun paman kami ay masaya. Simpleng bahay, simpleng buhay, simpleng pamumuhay 😊

0

Nov 8, 2020

Nov 8, 2020 at 2:25 AM UTC

NBIhave3

"God bless our home"

Pintuan palang malalaman mo na, Na ito ang bahay ng mahirap na pamilya, May nakasulat pa sa itaas na "Welcome to Miano Family" at " God bless our home". Mga katagang matagal ng iniukit ng panahon, Pag pasok mo ay sasalubong agad sayo, Ang mga mga kagamitan na bigay, Mga gamit na pinagsawaan na ng kapit bahay, Mga Tv, relos, at orasan na di na umaandar, Sa iyong unang hakbang iyong maaapakan, Ang mga lumang tarpaulin na ginawang floormat, Upang takpan ang madumi at maputik na sahig, Lingon ka sa kanan, At makikita mo ang gawa kong hagdanan, Hagdan na mayroon lang tatlong apakan, Ngunit di kelangan mabahala, Pagkat gawa ko iyan, kaya dapat magtiwala, Sa iyong pag akyat makikita agad, Ang kahon na sa laki ay sagad, Sariling gawang kahon para sa speaker at amplifier, Di sapag mamayabang pero kalahating araw ko lang tinapos iyan, Partida nga at wala pang kompletong kagamitan, Mapapansin **** ganun din ang set up sa taas, May mga tarpaulin nanaman paloob at palabas, May mga pira pirasong damit na tinahi para magsilbing kurtina at pantakip, Pantakip mula sa mga butas na ding ding, Pag lipat sa kabilang kwarto at makikita mo, Ang sahig na gawa nanaman sa kawayan, Na ginawa upang maging daanan ng hangin sa mainit na panahon, Walang masyadong kagamitan, Pero masasabi mo talagang magulo, Magulo at parang wala nang paglalagyan, Ng mga damit at mga unan na pa kalat kalat, Konting pagmamasid pa at iyong mapapansin, Ang basag naming salamin, Mga LED lights na di nagagamit pag sapit nh dilim, Mga wires na napakagulo at gutay gutay, Batterya ng motor na gamit ng ilaw pag gabi, Pag napagod kana sa taas, Bumaba ka ulit at makikita mo sa gilid ng hagdan, Ang Mga gawa sa kahoy na upuan, Tingin saglit sa taas at masdan, Pinag tagpi tagping yero na bubungan, Mga bubong na maaliwalas kapag tag.araw, Pag tag ulan naman ay nagmumukhang talon sa buhos ng tubig, Sa kusina naman tayo ay magpunta, Bubungad agad ang mga basag na baso, At mga plato't kutsarang di kumpleto, Naubos narin cguro ng tatay kong lasinggero, Sa hugasan makikita mo naman, Ang gawa sa kahoy na hugasan, Mg lalagyan ng plato at basong may sabitan, Isang hakbang pa at welcome to our lutuan, Lutuan na gaw asa lupa nq ipinatong sa yero kahoy at kawayan, Mga maiitim na na kawa at kaldero na laman, At syempre mga kahoy rin na panggatong na nakalagay naman s abandang ilalim ng lutuan, Tuwing kakain kailangan mag kanya², Pagkat pag nag sabay ay tiyak na di kasya, Pagkat plato't kutsara'y kulang na, Pero ganun paman kami ay masaya. Simpleng bahay, simpleng buhay, simpleng pamumuhay 😊

61

Sabi nila, kapag napapaginipan mo ang isang tao, iniisip o naaalala ka nila o kaya sila ang naiisip at naaalala mo. Pinili kong hindi maniwala sa mga sabi-sabi kasi napapaginipan kita tuwing pinipilit na kitang kalimutan. Tila bang pinapaalala ng mundo kung anong nawala sa'kin. May mga gabing hindi sumasagi ang pangalan mo sa isipan ko bago matulog Ngunit ipapaalala muli sa panaginip, ipapaalala kung gaano ako kasaya tuwing makikita ka, ipapaalala kung gaano tayo kasabik ikuwento ang araw ng isa't-isa, ipapaalala ang mukhang natutunan kong mahalin. At sa isang iglap, magigising ako, alas-kuwatro ng madaling araw, kasabay ng pagmulat ng mata, ang mabilis na tibok ng puso at tumatagaktak na pawis na parang kakatakas lamang sa isang bangungot. At kasunod nito ang malalim na buntong-hininga. Ibang klaseng katahimikan ang sasalubong sa'yo kapag alas-kwatro ng madaling araw, Rinig ang bawat segundo sa orasan, ang bulong ng mahinang volume ng TV na iniwanan **** bukas. Walang mga busina, walang humaharurot na motorsiklo, at walang boses na magtatanong kung binangungot ka ba. May mga katotohanan din na parang mas nagiging totoo, Halimbawa, ang katotohanang hindi mo na ako napanaginipan simula noong gabing ako'y iyong nakalimutan. Sa kabila ng dilim at katahimikan, Naiwan akong nakatulala Iniisip kung alin nga ba ang mas gugustuhin ang panaginipan ka tuwing makakalimutan ka o makalimutan ka hanggang sa panaginip. Nalaman ko ang sagot sa mga gabing sinusubukan kong kalimutan ka.

0

May 18, 2017

May 18, 2017 at 7:10 AM UTC

jramos

Alas-Kwatro

Sabi nila, kapag napapaginipan mo ang isang tao, iniisip o naaalala ka nila o kaya sila ang naiisip at naaalala mo. Pinili kong hindi maniwala sa mga sabi-sabi kasi napapaginipan kita tuwing pinipilit na kitang kalimutan. Tila bang pinapaalala ng mundo kung anong nawala sa'kin. May mga gabing hindi sumasagi ang pangalan mo sa isipan ko bago matulog Ngunit ipapaalala muli sa panaginip, ipapaalala kung gaano ako kasaya tuwing makikita ka, ipapaalala kung gaano tayo kasabik ikuwento ang araw ng isa't-isa, ipapaalala ang mukhang natutunan kong mahalin. At sa isang iglap, magigising ako, alas-kuwatro ng madaling araw, kasabay ng pagmulat ng mata, ang mabilis na tibok ng puso at tumatagaktak na pawis na parang kakatakas lamang sa isang bangungot. At kasunod nito ang malalim na buntong-hininga. Ibang klaseng katahimikan ang sasalubong sa'yo kapag alas-kwatro ng madaling araw, Rinig ang bawat segundo sa orasan, ang bulong ng mahinang volume ng TV na iniwanan **** bukas. Walang mga busina, walang humaharurot na motorsiklo, at walang boses na magtatanong kung binangungot ka ba. May mga katotohanan din na parang mas nagiging totoo, Halimbawa, ang katotohanang hindi mo na ako napanaginipan simula noong gabing ako'y iyong nakalimutan. Sa kabila ng dilim at katahimikan, Naiwan akong nakatulala Iniisip kung alin nga ba ang mas gugustuhin ang panaginipan ka tuwing makakalimutan ka o makalimutan ka hanggang sa panaginip. Nalaman ko ang sagot sa mga gabing sinusubukan kong kalimutan ka.

27

Enero Kinse, Dos mil Kinse Sa Villamor umindak daan-daang estudyante Paglapag ng eroplanong Sri Lankan Mga sasalubong naghiyawan Pagbukas ng pintuan ng sasakyang lumilipad Skull cap ng Santo Papa ay nilipad Pagpanaog sa hagdan ng eroplano Sinalubong ng mga sundalo at ng Pangulo Pinatugtog himno ng ating bansa Ganundin ang himno ng Vatican sa Roma Dalawang batang ulila sa kanya sumalubong Matamis na pagbati sa kanya ibinulong Sa Pope Mobile na walang panangga sumakay Ang Supremo ng Simbahan todo ngiti at kaway Kahit gabi na kayraming tao bawat daanan Hanggang sa Apostolic Nunciature na pagpapahingahan. -01/16/2015 (Dumarao) *Pope Francis Fever Collection

0

Sep 21, 2019

Sep 21, 2019 at 9:41 PM UTC

JoRaLG

Unang Araw ni Papa Francisco sa Pilipinas

Enero Kinse, Dos mil Kinse Sa Villamor umindak daan-daang estudyante Paglapag ng eroplanong Sri Lankan Mga sasalubong naghiyawan Pagbukas ng pintuan ng sasakyang lumilipad Skull cap ng Santo Papa ay nilipad Pagpanaog sa hagdan ng eroplano Sinalubong ng mga sundalo at ng Pangulo Pinatugtog himno ng ating bansa Ganundin ang himno ng Vatican sa Roma Dalawang batang ulila sa kanya sumalubong Matamis na pagbati sa kanya ibinulong Sa Pope Mobile na walang panangga sumakay Ang Supremo ng Simbahan todo ngiti at kaway Kahit gabi na kayraming tao bawat daanan Hanggang sa Apostolic Nunciature na pagpapahingahan. -01/16/2015 (Dumarao) *Pope Francis Fever Collection

19

titingnan ko kung may natira pa rin ba sa latak ng tinta ng 'yong alaala o ipinipilit ko lang na palabasin ang iyong anino sa lahat ng aking nakikita o nadarama. sana makalimutan na kita, kahit pa mahal kita. sa totoo lang nagtapos ang lahat sa isang pagkakamali: ang iwan ka matapos makahanap ng iba. akala ko masyado na kitang mahal at pagkakataon namang ilaan ko ang pagal kong puso para sa iba, pero hindi 'yon nangyari. bumabalik lamang ako sa'yo sa tuwing nakikita ko ang ngiti nila mula sa'yo, o ang mahahaba **** pilikmata kung nakapikit ang mga mata at tangan ang iyong ulo sa balikat ko. nagniningning ka kahit madaling araw. ang pagkaway ng buwan sa tuwing titingala ako ang nagkakanlong sa ating mga gunita. ikaw ang nakikita ko sa lahat ng aking mga inibig at susubukang ibigin. ikaw lang ang kaya kong balikan matapos layuan. ikaw lang. ikaw lang ang hindi ko kayang hagkan o halikan kahit gusto ko man. nais kong hawakan ang 'yong kamay o hawiin ang mga buhok sa mukha at tuluyan nang halikan sa noo. ikaw lang ang kaya kong lubusang mahalin na hindi ko puwedeng gawin, dahil takot ako. lumipas na ang maraming taon ngunit nasasakin pa rin ang takot kong 'to. ang sabi nila matatakutin daw ako, oo pero hindi sa multo o engkanto, kung hindi sa pagmamahal na hindi totoo at mabilis maglaho. hindi ganoon ang pag-ibig ko, marahil ang pag-ibig mo, pero natakot din ako sa'yo. dahil gusto mo pang maglaro at malaki na ako para diyan. ayaw kong maglaro pa ng habulan o mataya-taya. hindi na ako bata. tanggalin mo na ang piring sa mata dahil sa hanapan daga, ako lang ang tanging sasalubong sa'yo at magsasabing, "simula't simula pa lang, ako na ang talo, ako na ang taya."

0

Jun 24, 2017

Jun 24, 2017 at 2:21 AM UTC

AndieBonifacio

Untitled

titingnan ko kung may natira pa rin ba sa latak ng tinta ng 'yong alaala o ipinipilit ko lang na palabasin ang iyong anino sa lahat ng aking nakikita o nadarama. sana makalimutan na kita, kahit pa mahal kita. sa totoo lang nagtapos ang lahat sa isang pagkakamali: ang iwan ka matapos makahanap ng iba. akala ko masyado na kitang mahal at pagkakataon namang ilaan ko ang pagal kong puso para sa iba, pero hindi 'yon nangyari. bumabalik lamang ako sa'yo sa tuwing nakikita ko ang ngiti nila mula sa'yo, o ang mahahaba **** pilikmata kung nakapikit ang mga mata at tangan ang iyong ulo sa balikat ko. nagniningning ka kahit madaling araw. ang pagkaway ng buwan sa tuwing titingala ako ang nagkakanlong sa ating mga gunita. ikaw ang nakikita ko sa lahat ng aking mga inibig at susubukang ibigin. ikaw lang ang kaya kong balikan matapos layuan. ikaw lang. ikaw lang ang hindi ko kayang hagkan o halikan kahit gusto ko man. nais kong hawakan ang 'yong kamay o hawiin ang mga buhok sa mukha at tuluyan nang halikan sa noo. ikaw lang ang kaya kong lubusang mahalin na hindi ko puwedeng gawin, dahil takot ako. lumipas na ang maraming taon ngunit nasasakin pa rin ang takot kong 'to. ang sabi nila matatakutin daw ako, oo pero hindi sa multo o engkanto, kung hindi sa pagmamahal na hindi totoo at mabilis maglaho. hindi ganoon ang pag-ibig ko, marahil ang pag-ibig mo, pero natakot din ako sa'yo. dahil gusto mo pang maglaro at malaki na ako para diyan. ayaw kong maglaro pa ng habulan o mataya-taya. hindi na ako bata. tanggalin mo na ang piring sa mata dahil sa hanapan daga, ako lang ang tanging sasalubong sa'yo at magsasabing, "simula't simula pa lang, ako na ang talo, ako na ang taya."

11

WAG NA DI NA KAILANGAN NG RASON WAG NANG MAGPANGGAP NA KAKAYANIN MO HANGGANG NGAYON DI KANAMAN PINAPAHALGAHAN NG NASA PALIGID MO WALA NA DIN NAMAN PAKE ANG BAWAT KAIBIGAN MO SO PARA SAAN PA ANG PAKIKIPAG TUNGALI SA SARILI MO ? WAG KANG UMASTA NA IKAW ANG NASAKTAN DAHIL UNANG UNA IKAW ANG TALAGANG DAHILAN. NANG PROBLEMA SA LOOB AT LABAS NG ISKWELAHAN WALANG MAY GUSTO SAYONG MAKASAMA KA NI KAHIT SINO ATA AY PINANDIDIRIHAN KA WALA KANG RESPETO AT PANAY KANALANG PATAWA PERO MAS MADALAS NA WALA KA SA TAMANG ORAS KUNG UMASINTA WALA KANG SILBE. YAN ANG SUSUNOD NA KANILANG SINASABE MASKI KAUNTING GALAW MO PALANG LAHAT WALANG PAKE KAHIT NA TUMANDA KA JAN O MAMATAY. WALANG MAY PAKE MANHID KA BA ? PANSININ MO YUNG TINGIN NILA TINGIN NA MAGDIDIKTA SA BAWAT GALAW MO SA MADLA ISANG KURAP ISANG NGISI LAHAT SILA AY MAGDIDIKTA WALA KANG SILBE WAG KANANG MAG MARUNONG WAG KA MAG MAKAAWANG MAY MAAWA SAYO NGAYON TANGGAPIN MO ANG BAWAT SAKIT NG PINAPARANAS MO NOON AT HAYAAN KANG MAGISA NG WALANG SASALUBONG SAYO ROON DAHIL HINDI KA MAHALAGA. WALANG MAGPAPAHALAGA SAYO MASKI SINO SIGUROY LALAYUAN KA SA UGALI MO MAMATAY KA NA ISA KANG IRESPONSABLENG KAAWA AWANG WALANG MAY PAKE. DAHIL IKAW AY MAKASARILE.

0

Oct 11, 2018

Oct 11, 2018 at 1:57 AM UTC

manunula-t

GALIT AT POOT SA SARILI

WAG NA DI NA KAILANGAN NG RASON WAG NANG MAGPANGGAP NA KAKAYANIN MO HANGGANG NGAYON DI KANAMAN PINAPAHALGAHAN NG NASA PALIGID MO WALA NA DIN NAMAN PAKE ANG BAWAT KAIBIGAN MO SO PARA SAAN PA ANG PAKIKIPAG TUNGALI SA SARILI MO ? WAG KANG UMASTA NA IKAW ANG NASAKTAN DAHIL UNANG UNA IKAW ANG TALAGANG DAHILAN. NANG PROBLEMA SA LOOB AT LABAS NG ISKWELAHAN WALANG MAY GUSTO SAYONG MAKASAMA KA NI KAHIT SINO ATA AY PINANDIDIRIHAN KA WALA KANG RESPETO AT PANAY KANALANG PATAWA PERO MAS MADALAS NA WALA KA SA TAMANG ORAS KUNG UMASINTA WALA KANG SILBE. YAN ANG SUSUNOD NA KANILANG SINASABE MASKI KAUNTING GALAW MO PALANG LAHAT WALANG PAKE KAHIT NA TUMANDA KA JAN O MAMATAY. WALANG MAY PAKE MANHID KA BA ? PANSININ MO YUNG TINGIN NILA TINGIN NA MAGDIDIKTA SA BAWAT GALAW MO SA MADLA ISANG KURAP ISANG NGISI LAHAT SILA AY MAGDIDIKTA WALA KANG SILBE WAG KANANG MAG MARUNONG WAG KA MAG MAKAAWANG MAY MAAWA SAYO NGAYON TANGGAPIN MO ANG BAWAT SAKIT NG PINAPARANAS MO NOON AT HAYAAN KANG MAGISA NG WALANG SASALUBONG SAYO ROON DAHIL HINDI KA MAHALAGA. WALANG MAGPAPAHALAGA SAYO MASKI SINO SIGUROY LALAYUAN KA SA UGALI MO MAMATAY KA NA ISA KANG IRESPONSABLENG KAAWA AWANG WALANG MAY PAKE. DAHIL IKAW AY MAKASARILE.

30

Hinahaplos ko ang mga hita mo Ayaw kong matapos ang araw na 'to, Sapagka't ang sarap ng ganito Puno lang ng ligaya sa piling mo Inaabot ko ang diwa mo Inaabot mo rin ang diwa ko Nararamdaman natin ang bawat isa Sinusulit lang talaga ng may kusa Isipan ay malabong mabalisa Binubulong sa'yo ang mga salita Mahal kita sa puso't gawa Malayo lang, tila nakakaulila Idilat mo ang mga tulikap mo Ngiti ang sasalubong sa'yo Yakap ang sasalubong sa'kin Lahat sa'yo masarap lasapin

0

Apr 14, 2018

Apr 14, 2018 at 7:12 AM UTC

vincenttt013

Lahat, Takas Reyalidad

Hinahaplos ko ang mga hita mo Ayaw kong matapos ang araw na 'to, Sapagka't ang sarap ng ganito Puno lang ng ligaya sa piling mo Inaabot ko ang diwa mo Inaabot mo rin ang diwa ko Nararamdaman natin ang bawat isa Sinusulit lang talaga ng may kusa Isipan ay malabong mabalisa Binubulong sa'yo ang mga salita Mahal kita sa puso't gawa Malayo lang, tila nakakaulila Idilat mo ang mga tulikap mo Ngiti ang sasalubong sa'yo Yakap ang sasalubong sa'kin Lahat sa'yo masarap lasapin

16