"makakaalam" poems
gusto kitang maniwala
sa mga sasabihin kong salita
ang luha ay ubos na
kalungkutan ko'y nasasabik
gustong magbago at umagos sa pisngi
at hinding hindi maabutan ng bagsik
ang mga tainga **** nagkukunwaring bingi
tuyot sa kailaliman hanggang kaibuturan
o hangin wag mo akong hipan
baka di ko kayanin dala **** ginaw
lamigin ang aking gabi habang ang utak ay natutunaw
ang pagpikit ay gumagarantya sa sariling mundo
walang makakaalam at makakapasok kundi ikaw at ako
magdidilim sa tawag ng reyalidad papunta sa kamang lundo
aking panaginip, bakit hindi kita mailagay sa isang sako?
sa isang buntong hininga madarama ang tinik
sakit na dulot ng panghihinayang at di madaan sa wisik
tinatanong ang sarili kung saan nagkasala
maglalaho ka pala, bakit wala man lang babala?
gusto kitang maniwala
sa mga sasabihin kong salita
ang luha ay ubos na
Nov 25, 2010
Nov 25, 2010 at 9:25 PM UTC
Di ko alam saan nagsimula
na sa'yo ako'y humanga
Mga araw ko na puro bagot
pinalitan mo ng saya at walang poot
Noong una ayokong maniwala
na ikaw sa akin ay may paghanga
Di ko alam kung ito ba ay biro
na ako ay talagang iyong tipo
Sino ba ako para magduda
na sa ilang beses mo pa lang ako nakita
ikaw nga raw sa akin ay humahanga
Ang iyong mga mensahe ay ayokong paniwalaan
dahil sa sitwasyon mo, ako ba'y iyong paglalaruan?
Mensahe mo na sa aki'y parang biro
ang siyang nagpapahanga sa aking puso
Puso at isipan ko ngayo'y nagtatalo
totoo ba ito o isa lamang biro
Di alam kung ano ang pinagsimulan
kakulitan mo ba't pagtitiyaga ang siyang dahilan?
Itanong ko man ito sa isang paham
sagot niya marahil ako lang ang makakaalam
Nov 13, 2019
Nov 13, 2019 at 7:03 AM UTC
Kahit hindi ako magaling sa pagsusulat
Kaya kitang latagan ng tugmang mga salita
Na maihahantulad ko sayo at sayo lamang
At ikaw at ako lang ang tanging makakaalam
Aug 3, 2016
Aug 3, 2016 at 7:17 AM UTC