"kabutihang" poems - Hello Poetry

Sino ba ang modernong vincentiano? Ano ba ang kanyang pagkatao? Nagtatanong sa sarili ko Habang pinagmamasdan ang mahinanang kamay Kung anong magawa ko Dito ba sa munting palad nakahimlay Ang lahat ng kakayahan ko? Anong meron ako, anong meron tayo? kundi kaalaman. Kaalaman na di galing sa sabi sabi nilang “hugot” Kundi sa piraso ng mga aral na ating pinulot Dahil sa disiplina tayo y nililok Ang kabutihang asal sa diwa ay pumasok Mula sa Mga **** nating tinuturing na magulang, Mga mababang tao na ating ginagalang, Mga taong nakilala mula ng tayo’y musmos pa lang Ipinamana sa atin ang pananampalataya, pagpapakumbaba, at kabutihan Ang tanggapin ang katotohanan, At hangganan ng kakayahan Ang malaman ang kahinaan, kahit may kasimplehan Pilit inaabot ang makatulong ng buong kalooban Ng walang hinihintay na kapalit Tulad ng modelo nating si San Bisente (st. Vincent) Na sa pagtulong ay di napagod Kaya sa mata ng Diyos naging kalugod lugod Salamat sa Amang nasa itaas Na nagbibigay ng lakas Ang lakas na di nauubos Para sa aming misyon na di pa rito natatapos Sandata ay ang panalangin Lakas ng loob at damdamin Dahil sa Diyos na mahabagin Walang pagsubok sa buhay ang hindi kakayanin Ating misyon, ang tumulong sa mga kapus palad at nawawalan Hindi lang sa taong nawawalan ng materyal na kayamanan Kundi para sa mga taong naliligaw, nalilito at nagugulumihan Pagkat ating ramdam ang bawat hirap Ang bigat na tinitiis ng bawat taong may pinapasan Handang makiramay at ibigay ang anuman Para lamang ang paghihirap sa pighati ay maibsan Pagkat sa bawat taong ating natutulongan gantimpalang pangkaluluwa ang dapat ipagyaman Sino ang gumagawa nito? Sino ba ang modernong vincentiano? Isa ba ako sa mga ito? Ang modernong vincentiano ay di lang ako kundi tayo Ang modernong vincentaino ay nagsasakripisyo at mapagpakumbabang nagseserbisyo Ang modernong vincentiano ang magpapatuloy ng ating kwento.

0

Sep 28, 2018

Sep 28, 2018 at 12:26 AM UTC

august28

Modernong Vincentiano

Sino ba ang modernong vincentiano? Ano ba ang kanyang pagkatao? Nagtatanong sa sarili ko Habang pinagmamasdan ang mahinanang kamay Kung anong magawa ko Dito ba sa munting palad nakahimlay Ang lahat ng kakayahan ko? Anong meron ako, anong meron tayo? kundi kaalaman. Kaalaman na di galing sa sabi sabi nilang “hugot” Kundi sa piraso ng mga aral na ating pinulot Dahil sa disiplina tayo y nililok Ang kabutihang asal sa diwa ay pumasok Mula sa Mga **** nating tinuturing na magulang, Mga mababang tao na ating ginagalang, Mga taong nakilala mula ng tayo’y musmos pa lang Ipinamana sa atin ang pananampalataya, pagpapakumbaba, at kabutihan Ang tanggapin ang katotohanan, At hangganan ng kakayahan Ang malaman ang kahinaan, kahit may kasimplehan Pilit inaabot ang makatulong ng buong kalooban Ng walang hinihintay na kapalit Tulad ng modelo nating si San Bisente (st. Vincent) Na sa pagtulong ay di napagod Kaya sa mata ng Diyos naging kalugod lugod Salamat sa Amang nasa itaas Na nagbibigay ng lakas Ang lakas na di nauubos Para sa aming misyon na di pa rito natatapos Sandata ay ang panalangin Lakas ng loob at damdamin Dahil sa Diyos na mahabagin Walang pagsubok sa buhay ang hindi kakayanin Ating misyon, ang tumulong sa mga kapus palad at nawawalan Hindi lang sa taong nawawalan ng materyal na kayamanan Kundi para sa mga taong naliligaw, nalilito at nagugulumihan Pagkat ating ramdam ang bawat hirap Ang bigat na tinitiis ng bawat taong may pinapasan Handang makiramay at ibigay ang anuman Para lamang ang paghihirap sa pighati ay maibsan Pagkat sa bawat taong ating natutulongan gantimpalang pangkaluluwa ang dapat ipagyaman Sino ang gumagawa nito? Sino ba ang modernong vincentiano? Isa ba ako sa mga ito? Ang modernong vincentiano ay di lang ako kundi tayo Ang modernong vincentaino ay nagsasakripisyo at mapagpakumbabang nagseserbisyo Ang modernong vincentiano ang magpapatuloy ng ating kwento.

47

mundong malupit, napakadami **** bitbitin. isa kang manlalakbay, anong landas ang pipiliin? pilit **** dinala, ang bagaheng mabigat. pagkat gusto **** makatulong, sa abot ng iyong kaya. kahit hindi sayo'y minabuting dalin, nang sa iyong kasamaha'y na sa iyo ay binilin. buhat **** bagahe, di maikukubli. isinama mo na ang bagahe ng iba, magandang loob **** minabuti. Malayo na ang narating, ng pagod **** katawang hapo. sa pag intindi mo, sa mundong ikaw lagi ang balato ngunit pagkatapos ng araw, ang balikat mo'y halos mabali. subalit ang puna parin ay sayo, Ikaw pa ang siyang mali. nang tayo ay dumating, sa hating landas dapat pumili, di sinasadyang salungat, ang ninais na tahakin. bitbit mo ang puso, na iniintindi ang iba, subalit may mga desisyong, sa utak mo'y nakatalata. Sila ay bulag, sa kabutihang iyong dulot. ngunit sila ay dilat sa kagamitang nalaglag na hindi mo napulot. Sila'y dilat sa iyong kakulangan, di nakikita ang kabutihan ng puso. di ka nagpapatinag kahit ika'y napapaso mundong malupit, napakadami **** bitbitin. isa kang manlalakbay, anong landas ang pipiliin?

0

Jul 16, 2011

Jul 16, 2011 at 7:40 PM UTC

Jcjuatco

Landas

mundong malupit, napakadami **** bitbitin. isa kang manlalakbay, anong landas ang pipiliin? pilit **** dinala, ang bagaheng mabigat. pagkat gusto **** makatulong, sa abot ng iyong kaya. kahit hindi sayo'y minabuting dalin, nang sa iyong kasamaha'y na sa iyo ay binilin. buhat **** bagahe, di maikukubli. isinama mo na ang bagahe ng iba, magandang loob **** minabuti. Malayo na ang narating, ng pagod **** katawang hapo. sa pag intindi mo, sa mundong ikaw lagi ang balato ngunit pagkatapos ng araw, ang balikat mo'y halos mabali. subalit ang puna parin ay sayo, Ikaw pa ang siyang mali. nang tayo ay dumating, sa hating landas dapat pumili, di sinasadyang salungat, ang ninais na tahakin. bitbit mo ang puso, na iniintindi ang iba, subalit may mga desisyong, sa utak mo'y nakatalata. Sila ay bulag, sa kabutihang iyong dulot. ngunit sila ay dilat sa kagamitang nalaglag na hindi mo napulot. Sila'y dilat sa iyong kakulangan, di nakikita ang kabutihan ng puso. di ka nagpapatinag kahit ika'y napapaso mundong malupit, napakadami **** bitbitin. isa kang manlalakbay, anong landas ang pipiliin?

44

032417 "Mahal Kita, tandaan mo sana" Ilang beses **** pinaulit-ulit sakin Pero minsan, napupuno pa rin ako ng kaba "Magtiwala ka kasi.. wag ka nang umuo, Gawin mo na lang." Natuto akong itiklop ang bawat sanang nais sambitin Pagkat sabi mo'y maging buo ang tiwala ko. Walang himpil kung paano mo ipinaaalala ang lahat Ang lahat ng kabutihang ipinatamasa mo sa akin Gamit ang iyong pagmamahal Na minsan ko nang pinagdudahan. "Ganyan talaga pag nagmamahal, Pero wag kang matakot Kasi di kita iiwan." Di ko mapigilang hindi umiyak Sa bawat pagsambit mo ng "mahal kita" Nagiging kampante yung puso kong Ikaw lang naman ang nais maging parte. "Wag muna tayo masyadong mag-usap," Wika mo para rin sa ikabubuti ko. Pero hihintayin ko ang pagbabalik mo At patuloy akong kakapit sa bawat pangakong Binitawan mo hindi para ipatangay lang sa hangin Pero para buohin yung kulang na ako. "Mahal kita," at diyan ako lubos na kumakapit Sa pagbalik mo'y hawak mo ang aking mga kamay At sabay tayong lilisan sa lugar na'to Sasabay ako sa pagbangon mo. "Oo, payag na ako," Tara na.

0

Mar 23, 2017

Mar 23, 2017 at 11:53 PM UTC

psalmiseta

Oo, Payag Na Ako

032417 "Mahal Kita, tandaan mo sana" Ilang beses **** pinaulit-ulit sakin Pero minsan, napupuno pa rin ako ng kaba "Magtiwala ka kasi.. wag ka nang umuo, Gawin mo na lang." Natuto akong itiklop ang bawat sanang nais sambitin Pagkat sabi mo'y maging buo ang tiwala ko. Walang himpil kung paano mo ipinaaalala ang lahat Ang lahat ng kabutihang ipinatamasa mo sa akin Gamit ang iyong pagmamahal Na minsan ko nang pinagdudahan. "Ganyan talaga pag nagmamahal, Pero wag kang matakot Kasi di kita iiwan." Di ko mapigilang hindi umiyak Sa bawat pagsambit mo ng "mahal kita" Nagiging kampante yung puso kong Ikaw lang naman ang nais maging parte. "Wag muna tayo masyadong mag-usap," Wika mo para rin sa ikabubuti ko. Pero hihintayin ko ang pagbabalik mo At patuloy akong kakapit sa bawat pangakong Binitawan mo hindi para ipatangay lang sa hangin Pero para buohin yung kulang na ako. "Mahal kita," at diyan ako lubos na kumakapit Sa pagbalik mo'y hawak mo ang aking mga kamay At sabay tayong lilisan sa lugar na'to Sasabay ako sa pagbangon mo. "Oo, payag na ako," Tara na.

31

We, humans, are naturally selfish We want to survive in this cruel word, Sometimes even an act of unselfishness are selfish, Katulad ng pagbibigay sa mga nangangailangan, hindi ba't tayong mga tao ay nagbibigay dahil deep inside sa'tin ay alam nating babalik ang kabutihang iyon?

0

Jun 15, 2016

Jun 15, 2016 at 11:27 PM UTC

lindy-limbaga

Human's

We, humans, are naturally selfish We want to survive in this cruel word, Sometimes even an act of unselfishness are selfish, Katulad ng pagbibigay sa mga nangangailangan, hindi ba't tayong mga tao ay nagbibigay dahil deep inside sa'tin ay alam nating babalik ang kabutihang iyon?

6