"ililibing" poems - Hello Poetry

Naulit na naman ang paalam (poetman_24) Ayaw ko mang sabihang hugot sa tulang ito ngunit pagkatao ko'y laging ganito, namutawi na naman ang paalam sa aking puso bakit pag-ibig kayhirap **** matamo? Muli na namang nagtitipon ang ulap sa taas nagbabadya nang pagpatak na walang wakas, wala akong magawa-gawa't hindi rin makatakas napiit na naman ako sa lungkot nang ulit ulit na landas. Bakit naman ganyan ang pagsubok mga tinta'y naghihimutok, ano ba ako sa pintig nang pagtibok ako ba'y sawi sa bawat paglunok? Hindi pala sapat ang likha kong tula kaya lulukutin ko na lamang ang talata, mauuwi na naman ang aking bigong diwa sa 'di matatawarang luha. Pag-aalay ko pala'y naiipon sa buhangin nasasayang lamang ang taglay na damdamin, nais kong isuko ang pagkatha sa hangin sana masagot pa ang aking panalangin. Makatang walang taglay na panulat mga tinta'y mantsa sa'king balat, nasasawi ako nang hindi ko alam isa ba akong tampalasan? Kung masasaktan ka sa aking piling layuan mo na lamang ako giliw, itanim mo na sa akin ang pasakit tatanggapin ko kahit anong pait. Isilid mo na lamang ang sandaling ala-ala at alalahanin na ikaw ay may halaga, kalimutan mo na lamang ako sinta kung 'yan ang palagay **** tama. Babalik na muna ako sa sa karimlan itatago sa dilim ang katotohanan na ako ay luhaan, ililibing ko na lamang sa diwang hagap na ako ay sawi at talunang makatang hindi katanggap-tanggap.

0

Oct 3, 2017

Oct 3, 2017 at 1:13 AM UTC

poetman-24

Naulit na naman ang paalam

Naulit na naman ang paalam (poetman_24) Ayaw ko mang sabihang hugot sa tulang ito ngunit pagkatao ko'y laging ganito, namutawi na naman ang paalam sa aking puso bakit pag-ibig kayhirap **** matamo? Muli na namang nagtitipon ang ulap sa taas nagbabadya nang pagpatak na walang wakas, wala akong magawa-gawa't hindi rin makatakas napiit na naman ako sa lungkot nang ulit ulit na landas. Bakit naman ganyan ang pagsubok mga tinta'y naghihimutok, ano ba ako sa pintig nang pagtibok ako ba'y sawi sa bawat paglunok? Hindi pala sapat ang likha kong tula kaya lulukutin ko na lamang ang talata, mauuwi na naman ang aking bigong diwa sa 'di matatawarang luha. Pag-aalay ko pala'y naiipon sa buhangin nasasayang lamang ang taglay na damdamin, nais kong isuko ang pagkatha sa hangin sana masagot pa ang aking panalangin. Makatang walang taglay na panulat mga tinta'y mantsa sa'king balat, nasasawi ako nang hindi ko alam isa ba akong tampalasan? Kung masasaktan ka sa aking piling layuan mo na lamang ako giliw, itanim mo na sa akin ang pasakit tatanggapin ko kahit anong pait. Isilid mo na lamang ang sandaling ala-ala at alalahanin na ikaw ay may halaga, kalimutan mo na lamang ako sinta kung 'yan ang palagay **** tama. Babalik na muna ako sa sa karimlan itatago sa dilim ang katotohanan na ako ay luhaan, ililibing ko na lamang sa diwang hagap na ako ay sawi at talunang makatang hindi katanggap-tanggap.

38

Simula sa araw na ito, Hindi na kayo pwedeng tumawa, magalit at malungkot, Hindi na kayo pwedeng makadama ng kahit ano mang emosyon, Emosyong nagpapakita ng kahirapan, kahinaan, pagkatanda at pagkapagod, Huwag kang magsasayang ng hininga sa mga letrang alam **** wala namang makakarinig, At kapag nilabag mo ang isa sa aking mga utos, Tumayo ka sa sulok, Ipikit mo ang iyong mga mata, At harapin mo ang dilim na sa iyo’y lumalamon, Patungo sa apoy ng impyerno, At kapag naramdaman mo ang init ng apoy na sayo’y sumusunog, Pinapayagan na kitang sumigaw, Sumigaw sa taas ng iyong mga baga, Palabas ng apoy na nagbabaga, Patungo sa mga tenga ng mga taong sabi mo’y iyong mga kaibigan at kakilala, Ngunit huwag kang aasa na ika’y aming sasagipin, Hindi ka namin aangatin, At mas lalong hindi ka namin ililibing, Sa mga lupaing, Pati ang mga damo ay ayaw kang tanggapin, At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Bumuo ka ng bahay, Gamit ang mga bagay na iyong natutunan, Bumuo ng bahay, Gamit ang mga bagay na naiwan ng mga mananampalataya, Ang mga mananampalataya na nagpasabog ng mga bomba, Upang ingud-ngod sa aming mga mukha, Na kami’y mga anak ng mga makasalanan, Pinanood naming maging abo ang aming mga ari- arian, Sa isang pitik ng kasinungalingan, Pinanood namin ang mga pinto, mga libro, mga litrato na masunog at madurog, Nadurog sa sunog ang lahat ng aking minamahal, pinapangarap at hinahanap, Inalis nila sa aming mga mukha ang kasiyahang panandalian lamang nadama, Tinanggal nila sa aking katawan ang pangalang minsan na sa akin ay kumilala, "Ako ay taong makasalanan, sige, eto na lang, totoo naman, kaya sapat na," At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Magtrabaho ka nang mabuti, At kapag naramdaman mo ang dugo na tumutulo mula sa iyong ulo hanggang paa, Ipunin mo ito sa isang timba, At ibuhos mo doon sa nayong nagbabaga At kapag wala ka nang malanghap kundi ang usok at ang masangsang na amoy, Hanapin mo ito sapagkat ito raw ang amoy ng mga patay na pangarap at sigaw ng mga bata, Na sabi nila, ikaw raw ang may sala, Ikaw ang may sala, taong makasalanan, Taong makasalanan, “Mahal Kita, Tutulungan Kita, Pangako, Patawad, Paalam,” --- Dagdag na utos sa paaralan: Huwag kang maniniwala sa mga salitang inuulit- ulit pa, Sa mga salita ng sumasamba sa kasinungalingan, Dahil sa oras na mabuhay ang mga patay, Hindi ikaw ang una nilang papapasukin sa pinto... --- Ang pagpapalit ng administrasyon ng paaralan: Iguhit ninyo sa inyong mga palad ang inyong mga hangad at pangarap, Gamitin ang dugo na lalabas sa tenga at mga mata, Gamiting pang pinta ang kada hibla ng iyong patay na buhok, At kapag ubos na ang likido mo sa iyong buong katawan, Ngumiti, Tumingala, Buksan ang pinto, Kasabay ang pag sabi ng mga katagang: “Ang makabagong paaralan ng mga nawawala’t hinahanap”

0

Mar 14, 2022

Mar 14, 2022 at 11:07 PM UTC

urmomclara

Ang Paaralan ng mga Makasalanan (2017/18)

Simula sa araw na ito, Hindi na kayo pwedeng tumawa, magalit at malungkot, Hindi na kayo pwedeng makadama ng kahit ano mang emosyon, Emosyong nagpapakita ng kahirapan, kahinaan, pagkatanda at pagkapagod, Huwag kang magsasayang ng hininga sa mga letrang alam **** wala namang makakarinig, At kapag nilabag mo ang isa sa aking mga utos, Tumayo ka sa sulok, Ipikit mo ang iyong mga mata, At harapin mo ang dilim na sa iyo’y lumalamon, Patungo sa apoy ng impyerno, At kapag naramdaman mo ang init ng apoy na sayo’y sumusunog, Pinapayagan na kitang sumigaw, Sumigaw sa taas ng iyong mga baga, Palabas ng apoy na nagbabaga, Patungo sa mga tenga ng mga taong sabi mo’y iyong mga kaibigan at kakilala, Ngunit huwag kang aasa na ika’y aming sasagipin, Hindi ka namin aangatin, At mas lalong hindi ka namin ililibing, Sa mga lupaing, Pati ang mga damo ay ayaw kang tanggapin, At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Bumuo ka ng bahay, Gamit ang mga bagay na iyong natutunan, Bumuo ng bahay, Gamit ang mga bagay na naiwan ng mga mananampalataya, Ang mga mananampalataya na nagpasabog ng mga bomba, Upang ingud-ngod sa aming mga mukha, Na kami’y mga anak ng mga makasalanan, Pinanood naming maging abo ang aming mga ari- arian, Sa isang pitik ng kasinungalingan, Pinanood namin ang mga pinto, mga libro, mga litrato na masunog at madurog, Nadurog sa sunog ang lahat ng aking minamahal, pinapangarap at hinahanap, Inalis nila sa aming mga mukha ang kasiyahang panandalian lamang nadama, Tinanggal nila sa aking katawan ang pangalang minsan na sa akin ay kumilala, "Ako ay taong makasalanan, sige, eto na lang, totoo naman, kaya sapat na," At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Magtrabaho ka nang mabuti, At kapag naramdaman mo ang dugo na tumutulo mula sa iyong ulo hanggang paa, Ipunin mo ito sa isang timba, At ibuhos mo doon sa nayong nagbabaga At kapag wala ka nang malanghap kundi ang usok at ang masangsang na amoy, Hanapin mo ito sapagkat ito raw ang amoy ng mga patay na pangarap at sigaw ng mga bata, Na sabi nila, ikaw raw ang may sala, Ikaw ang may sala, taong makasalanan, Taong makasalanan, “Mahal Kita, Tutulungan Kita, Pangako, Patawad, Paalam,” --- Dagdag na utos sa paaralan: Huwag kang maniniwala sa mga salitang inuulit- ulit pa, Sa mga salita ng sumasamba sa kasinungalingan, Dahil sa oras na mabuhay ang mga patay, Hindi ikaw ang una nilang papapasukin sa pinto... --- Ang pagpapalit ng administrasyon ng paaralan: Iguhit ninyo sa inyong mga palad ang inyong mga hangad at pangarap, Gamitin ang dugo na lalabas sa tenga at mga mata, Gamiting pang pinta ang kada hibla ng iyong patay na buhok, At kapag ubos na ang likido mo sa iyong buong katawan, Ngumiti, Tumingala, Buksan ang pinto, Kasabay ang pag sabi ng mga katagang: “Ang makabagong paaralan ng mga nawawala’t hinahanap”

72

052120 Ito ang gabing Ako mismo ang sisira sa pangako ko — Sa pangako kong ililibing ko ang sandaling Mistulang nabihag ang buo kong pagkatao Natapos ang mga petsang hindi ko na mabilang pa. Panaginip — Ika-11 ng gabi, naggising akong muli Nasilayan kita Nasilayan ko syang humahakbang papalapit sayo Natakot ako, siguro nga Wala naman kasing nagbago. Natatakot pa rin akong hindi tayo magtagpo Sa aking paghihintay sayo. Ni hindi ko maitali ang sarili sa pagsambit ko ng “oo.” Siguro nga, nag-aabang pa rin ako gaya ng dati — Siguro nga isa na lamang akong Gamu-gamong alaala ng kahapon Na sa paupos na kandila’y Tuluyan na ring maglalaho.

0

May 1, 2020

May 1, 2020 at 8:17 PM UTC

psalmiseta

Gamu-gamo

052120 Ito ang gabing Ako mismo ang sisira sa pangako ko — Sa pangako kong ililibing ko ang sandaling Mistulang nabihag ang buo kong pagkatao Natapos ang mga petsang hindi ko na mabilang pa. Panaginip — Ika-11 ng gabi, naggising akong muli Nasilayan kita Nasilayan ko syang humahakbang papalapit sayo Natakot ako, siguro nga Wala naman kasing nagbago. Natatakot pa rin akong hindi tayo magtagpo Sa aking paghihintay sayo. Ni hindi ko maitali ang sarili sa pagsambit ko ng “oo.” Siguro nga, nag-aabang pa rin ako gaya ng dati — Siguro nga isa na lamang akong Gamu-gamong alaala ng kahapon Na sa paupos na kandila’y Tuluyan na ring maglalaho.

20

Sino nga ba ang mamahalin? Upang maging kahati ng aking tadyang Hindi ko man mawari akoy naguguluhan Sa babaeng ubod ng marilag Sino nga ba ang dapat katiwalaan? Ng puso kung tumitibok na dalisay Tanging hiling ay iyong maramdaman ng tunay Kaya’t sa tahimik na pagdarasal di na daan Sino nga ba gustung harayain? Kaya palaging nasa malayo ang tingin Pati puso ko’y naging maagap Upang hindi ka lang makalimutan Sino nga ba? Ito’y itatama na Upang pusot diwa’y di na mag-akala Kaya’t wag na muling ipaalala pa Mata’t katawan ipapahinga ko na Sa aking pagtulog ikay makalimutan Upang bagong buhay’t mamahalin Saakin paggising aki’y maranasan Kayat tanung “sino nga ba?” ay ililibing ng tuluyan

0

Oct 25, 2017

Oct 25, 2017 at 7:41 AM UTC

ako2emil

SINO NGA BA?

Sino nga ba ang mamahalin? Upang maging kahati ng aking tadyang Hindi ko man mawari akoy naguguluhan Sa babaeng ubod ng marilag Sino nga ba ang dapat katiwalaan? Ng puso kung tumitibok na dalisay Tanging hiling ay iyong maramdaman ng tunay Kaya’t sa tahimik na pagdarasal di na daan Sino nga ba gustung harayain? Kaya palaging nasa malayo ang tingin Pati puso ko’y naging maagap Upang hindi ka lang makalimutan Sino nga ba? Ito’y itatama na Upang pusot diwa’y di na mag-akala Kaya’t wag na muling ipaalala pa Mata’t katawan ipapahinga ko na Sa aking pagtulog ikay makalimutan Upang bagong buhay’t mamahalin Saakin paggising aki’y maranasan Kayat tanung “sino nga ba?” ay ililibing ng tuluyan

20

Isisigaw nang pasukdol ang pangalan-hirang Lalaya na kasabay ng paglisan Dadalhin ang mga kinikimkim Mahapding man parating bukambibig Sumisingaw nang matamis Kahapong ligaya ngayon lumiligalig Nalimbag ang pangyayaring ayaw mawaglit Sana masaya sa piling ng iba Kahit naririto na inaalala pa May saliw ang bawat salita nang ginugunita ang yaong nakalipas na Tukso ba na para kabigin Bakit parang bitag na inihain Sana'y habso ang pagkakabigkis Sa paghayo tungo sa paraiso Iiwan nang may pagkabahala Sana sa eklipse na magaganap Mag iiba ang daan bukas At di muna aalis pa Hihintayin sa pintuan ng wakas Kung saan ang mga bagay bagay ay may kanya kanyang lunas Kung nararamdaman ay di na maibsan Tatanggapin nang pagkagiliw Kahit ililibing nang di naagnas

0

Sep 14, 2019

Sep 14, 2019 at 1:55 AM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #79

Isisigaw nang pasukdol ang pangalan-hirang Lalaya na kasabay ng paglisan Dadalhin ang mga kinikimkim Mahapding man parating bukambibig Sumisingaw nang matamis Kahapong ligaya ngayon lumiligalig Nalimbag ang pangyayaring ayaw mawaglit Sana masaya sa piling ng iba Kahit naririto na inaalala pa May saliw ang bawat salita nang ginugunita ang yaong nakalipas na Tukso ba na para kabigin Bakit parang bitag na inihain Sana'y habso ang pagkakabigkis Sa paghayo tungo sa paraiso Iiwan nang may pagkabahala Sana sa eklipse na magaganap Mag iiba ang daan bukas At di muna aalis pa Hihintayin sa pintuan ng wakas Kung saan ang mga bagay bagay ay may kanya kanyang lunas Kung nararamdaman ay di na maibsan Tatanggapin nang pagkagiliw Kahit ililibing nang di naagnas

23