Banayad, halos walang galaw—
hindi hangin ang unang dumadampi,
kundi amoy ng lupang bagong gising
sa ilalim ng dating sugat.
May sinasabi ang liwanag
mula sa bilog na nakatanaw sa gabi,
hindi malinaw, hindi tuwiran,
ngunit tumatagos sa tubig na payapa:
“Hindi lahat ng nawala ay tuluyang lumubog.”
Samantala, ang araw—
hindi umatras sa kaniyang init,
ngunit hinayaan ang ulap
na bahagyang tumabing
sa mata ng lupang napagod tumitig.
Sa pagitan ng patak at pagkatuyo,
may lihim na galaw—
hindi nakikita,
ngunit unti-unting nagtatama
sa mga bitak na hindi na umimik.
Umaagos ang ilog,
hindi na tulad ng dati—
may bahid ng alaala ang tubig,
ngunit marunong nang magdala
nang hindi nalulunod.
Nababawasan man ang laman ng pasô,
may nananatili sa ilalim nito—
parang pangalang hindi binabanggit,
ngunit hindi rin kinakalimutan.
Kapag tigang ang lupa,
hindi lang ito uhaw sa ulan—
kundi sa pandama
na may darating pa.
At nang unti-unting lumitaw
ang munting lunti sa gilid,
hindi ito sigaw ng tagumpay,
kundi tahimik na paalala:
ang paghilom
ay hindi biglang pag-ayos,
kundi marahang pagbalik
sa sarili **** pagdaloy.
Apr 24
Apr 24, 2026 at 2:05 PM UTC
Banayad, halos walang galaw—
hindi hangin ang unang dumadampi,
kundi amoy ng lupang bagong gising
sa ilalim ng dating sugat.
May sinasabi ang liwanag
mula sa bilog na nakatanaw sa gabi,
hindi malinaw, hindi tuwiran,
ngunit tumatagos sa tubig na payapa:
“Hindi lahat ng nawala ay tuluyang lumubog.”
Samantala, ang araw—
hindi umatras sa kaniyang init,
ngunit hinayaan ang ulap
na bahagyang tumabing
sa mata ng lupang napagod tumitig.
Sa pagitan ng patak at pagkatuyo,
may lihim na galaw—
hindi nakikita,
ngunit unti-unting nagtatama
sa mga bitak na hindi na umimik.
Umaagos ang ilog,
hindi na tulad ng dati—
may bahid ng alaala ang tubig,
ngunit marunong nang magdala
nang hindi nalulunod.
Nababawasan man ang laman ng pasô,
may nananatili sa ilalim nito—
parang pangalang hindi binabanggit,
ngunit hindi rin kinakalimutan.
Kapag tigang ang lupa,
hindi lang ito uhaw sa ulan—
kundi sa pandama
na may darating pa.
At nang unti-unting lumitaw
ang munting lunti sa gilid,
hindi ito sigaw ng tagumpay,
kundi tahimik na paalala:
ang paghilom
ay hindi biglang pag-ayos,
kundi marahang pagbalik
sa sarili **** pagdaloy.
Request permission to use this poem