Hello PoetryVoting

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy poemsNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy poemsNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

#BAYANiJuan

Bayani --

Sa tuwing nagtatapo ang aking kanang kamay at ang aking dibdib

Doon ko mas naisasaisip at naisasapuso ang pagiging isang Pilipino

Na hindi ako isang banyagang titirik sa malaparaisong lupain

At panandaliang mabibihagni sa mga likas na yaman

O mismong sa mga modernong Maria Clara

O mga aktibisang nagmistulang mga bayani

Sa kanilang walang pag-imbot

Sa pagsulong nang may paninindigan

Sa kani-kanilang ideolohiya.

 

Sa araw-araw kong pagbibilad sa araw

At pagharap sa bawat pagsubok na minsang nakapapatid at nakapagpapatalisod,

Ni minsa'y hindi ko pinangarap na gawaran ng salitang "bayani."

 

Dito sa aking Bayang, "Perlas ng Silanganan,"

Ako'y nahubog maging sanay at buo ang loob

Hindi ng mga kahapong idinaan na sa hukay

At nagsilbing bihag ng kasaysayan at rebolusyon,

Bagkus ng sariling karanasang

Nagbukas sa aking ulirat

Na may iba pa palang pintuan patungo sa kahapon.

At pupwede ko palang matuklasan

Na hindi lamang sa mga nag-alay ng buhay sa sariling bayan

Maihahambing ang katuturan ng mahiwagang salita.

 

Paano nga ba na sa bawat pagsilang ng araw at pagbukod ng mga ulap sa kanya

Ay maituturing ko ang sarili bilang isang bayani?

Nagigising ako na pinamumunuan hindi lamang ng isang pangulo

Kundi ng mga katauhan na siya ring nagbibigay kabuluhan sa pagrespeto ko sa aking sarili

At sa tuwing nag-aalay ako ng mga hakbang at padyak sa pampublikong mga lugar

Ay nahahaluan ang aking pagkatao ng mga abo ng mga nagtapos na sa serbisyo

At tila ba sa kaloob-looban ko ay may sumisigaw na hindi ko alam kung ano

At sumisira sa mga pintuang minsan ko nang sinubukang sipain

Ngunit hindi naman ako pinagbuksan.

 

Masasabi kong natuto akong hindi sumuko sa laban ng aking buhay

Pagkat ako rin pala'y may pinaglalaban

Hindi ko ninais na maging talunan sa bawat paglisan ng araw sa kabundukang minsan ko na ring inakyat at pinagmasdan

Akala ko hanggang doon na lamang ako

Na ang buhay ko'y hindi isang nobelang magiging mukha sa salapi

At pagkakaguluhan saan man sila magdako

Ngunit minsa'y limot na ang halaga.

 

Dito sa aking istorya'y hindi ko maipagmamalaking ako ay isang bayani --

Ngunit sa kabila ng paglaganap ng demokrasya

Ay nais ko pa ring makasalamuha ang kahigpitan ng hustiya

Nang sa gayo'y masilaya't malasap ko ring mahalaga pa rin sa lahat

Ang pagbuwis ng mga buhay --

Silang mga pinagbunyi o silang nilimot ng sarili nilang mga kababayan.

 

Gusto kong manatili bilang isang Pilipinong may dangal sa aking pagkatao

Na ako'y titingala hindi dahil ako'y nagmamataas

Bagkus sagisag at bunga ito ng paghilom sa akin ng may Likha

At isang grasya ang buhay na hindi ko nanaising itapon sa wala.

 

Hindi ako magbibigay-pugay sa watawat na walang kamuang-muang

Na ang aking laban ay tapos na.

Hindi ako magpapadaig sa lipunang maaaring bumagsak sa kahit anong pagkakataon

Kapag ito'y nakalimot sa Ngalang higit na tanyag sa kanya.

At kung ito ang magiging dahilan para ako'y maliko sa ibang ideolohiya'y

Lilisanin ko na lamang ang aking pagkatao --

Ngunit ako'y madiing magpapatuloy sa aking lakaring higit pa sa pagka-Pilipino

Kahit na ang mga tungkuling nasa harap ko'y hindi pa lubos na malinaw

Pero pangako --

Hindi ako titigil.

 

Oo, pupuwede akong magsimula sa wala

Pero ako ay may mararating

At marahil bukas o sa makalawa,

Kung tayo lamang ay magpapatuloy sa pakikibaka para sa ating mga paniniwala'y

Magiging higit pa tayo sa mga bayani.

At hindi mahalaga kung tayo'y limutin ng bukas

Gaya ng paghawi ng masidhing hangin sa mga ulap na emosyonal.

 

Ayos lang --

Pagkat sa likod ng mga kurtina nang walang humpay na palakpakan

Ay naroon ang tunay na mga bayani

Na hindi sigaw at mga pagbubunyi ang mithiin.

Hindi ginto’t mga pilak ang maibubulsa sa kamatayan

Bagkus ang makapaglingkod sa bayan na may bukal na puso't malinis na konsensya

At kalakip nito ang higit pa sa mga pamanang medalya ng kasaysayan.

 

Sa muling pagkikita, salubong ng ating mga ninuno

Ay mabubuksan ang ating pagkatao sa isang paraisong patay na ang kabayanihan.

Doon, sama-sama nating lilisanin ang ganid na administrasyon

At hihipuin ang galit ng lambing ng Liwanag na higit pa sa milyong mga lampara

At doon lamang natin lubos na maaakap ang pagiging isang "bayani."

Request permission to use this poem
Written by
psalmiseta
33 / F / Dubai
Published
Sep 8, 2018
Lines·Words
78·690
Tags
#pilipinas#tagalog#goyo
Permission

Request to use this poem

Tell psalmiseta how you would like to use it. We review requests before forwarding them.

AboutBlogFAQPrivacyTermsContact
© 2009-2026 Hello Poetry/v27.0 by @eliotyork
Explore
Hello PoetryVoting
Write