"pulpol" poems
Sa bawat paghakbang ng paang maputik,
anaki'y malugmok ang katawang impis.
Hindi iniinda ang ngawit ng bisig,
sa bawat paghampas ng pulpol na karit.
Mata'y pumapait sa agos ng pawis,
di ramdam ang init sa katawang manhid.
Sa bawat pagbuhos ng mumunting bagsik,
tila sumasaliw sa pintig ng dibdib.
Tinig ng sikmura'y parang humihibik,
lalong gumagatong sa hapo at sakit.
Pilit pinapawi sa tuwing iihip,
ang simoy ng hanging tila umaawit.
Sa gitna ng hirap na pinagdaanan,
ang tanging hiling sa Poong Maykapal.
Nawa'y didiligan ang sangkalupaan,
at binhi'y tutubo't ang punla'y mabuhay.
Sapagkat sa munting pawis-magsasaka,
sanlibong sikmura ang pinapasaya.
Ang tinik sa paang nakapanghihina,
Sanlibong katawan ang pinasisigla.
Ginaw ng tag-ulan at init ng sikat,
hindi iniinda kahit naghihirap.
Para may mahain sa mumunting hapag,
at pagsasaluhan na mayroong galak.
Ang iba'y inisip kung anong lutuin,
ngunit sa kanila'y mayr'on bang mahain.
Ito ba ang buhay, Diyos na mahabagin,
ang mga nagtanim salat sa makain?
Ganito ang buhay ng may gintong kamay,
na puno ng lipak, marumi't magaspang.
Subalit malinis ang pusong tinaglay,
bisig ng daigdig, sa pagod nabuhay.
Sila ang bayaning dapat na purihin,
sandata'y palakol, tumana'y suungin.
Sa bawat pagpatak ng pawis sa tanim,
katumbas ang bungang gumigintong butil.
©Raffy Love Canoy |May 2019|
May 29, 2019
May 29, 2019 at 8:24 AM UTC
Ang higanteng tulyasi,
tila bulkan, humihilab sa init,
sumusuka ng kumukulong putik at singaw,
bumubuga ng bulang panis.
Subalit ang mga serbidor at weyter
ng panginoong naluklok
ay mabangis na nagbubunyi. Nagugulat ako
kung paanong ipinaparada
bilang obra-maestrang sopas na manok
ang gabundok na naiipong ipot
ng kanilang hinirang
at ng kanyang mga ministrong kampon.
Dusa nating pinagbabayaran
ang pagsulong ng bulag na katapatan
at laganap na kamangmangan
sumusuong sa martsang hindi nauunawaan
habang sanlaksa’y kay daling naniwala,
panloloko’t manloloko ay sagana
isang maluho’t makulay na palabas ng paputok at kwitis -
sinasakal ang mga kaluluwa, nilalason ang mga isip
isang malaking karnabal
ng mga manlilinlang na payasong ngising-aso
mga nakakatawang bistadong manggagantso
at mga saksing bulaan -
na ang mga utos ng banal na panahon ay kinakalimutan -
at mga binaluktot ng kwento’t kasaysayan -
patung-patong na kasinungalingan
kumpul-kumpol na tungayaw at murahan
mahihiya ang mga alamat ng bayan
at pabula ng nakaraan.
Ang namumunong bunganga’y kumukulong lagaan
ng mabahong tae,
mangmang na nag-iisip sa bibig,
tinimplahan ng santambak
ng mabantot na kawalan
ng konting katalinuhan
at pakundangan,
- isang lugaw ng bigas na plastik, panis
adobong sa mga pilyong uod, ay matamis.
isang hapunang ang pampagana ay mga bala at pulpol na iskrip
ang pangunahing ulam ay mga katauhang walang pantaong karapatan
At ako, isang napilitang anino,
binihag ng isang tampalasang multo
inilibing sa pambayaning nitso
at sanlibong mapangsanib na espiritu
sa Kaharian ng mga Pangako
pawang napako, at mga pag-asang naglaho,
ay hindi maibandila, bagkus, nanliliit ako
sa walang puknat na pagpururot ng nguso
na kapag ang mundo’y tinatanong ako,
- Siya ba ang hinirang ninyo?
Hiyang-hiya ako . . .
Sep 11, 2018
Sep 11, 2018 at 4:43 AM UTC
See you in my dreams;
Fill my life with voltage,
Enchant my night with magic spells,
Turn me into a handsome prince,
And let me kiss you with a blaze of flame...
Drift me anywhere you want,
In my wildest dreams;
You brought eccentric ecstacy,
Echoing the sound of your voice,
Looking into your face beneath;
Lies a scenery of landscape,
As i row our boat, in a calm lagoon...
Let me walk with you in an isle of flowers,
I'll chase you in the winds of serenity,
For a time i may forget or better not to be awake;
From this dream of love and passion;
Let our hearts merge each other....
-Joseng Pulpol 2000-
Mar 1, 2014
Mar 1, 2014 at 9:55 AM UTC
When I see those flowers of beauty;
Oh! I love to glance it till eternity....
Charmed thoughts of you,
That lingers through my mind;
It is your smile of wonders,
That I always find...
Give me the tune and I'll play the music for you;
Song of love that i dedicate for you...
Ray of light that shines upon your face;
That makes you glow above all else....
When will be the time that you and I are going to be fine;
Hugs and kisses till death maybe the line.....
-Joseng Pulpol 2001-
Mar 2, 2014
Mar 2, 2014 at 11:50 PM UTC
A day that i missed you,
Its like a hundred years;
And I feel blue,
Oh what a lovely day!
If I could be with you;
Everyday, my life will be more colorful,
If I am with you...
The uncanny feeling you brought to my heart,
Made me fluster in all of my acts;
You kindle my freezing land,
By your smile that burns me into ashes...
The door to my heart opened unexpectedly,
Then I saw you standing there,
As you walk unobtrusively;
Cant help to gawk and gaze,
To your beauty universally ultra...
My ulterior feelings for you;
Makes me to twitter in shivering,
Too abysmal to kiss even just once,
Ardently, Let me walk with you;
In a beautiful night;
Of stars and moonlight...
-Joseng Pulpol 1999-
Feb 28, 2014
Feb 28, 2014 at 9:52 PM UTC