Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"panalo" poems
Ang paligsahan ay nagumpisang magbukas Ng mga piling kalahok kung sino ang pinakamalakas Pinagtipon tipon sa labanang may mataas na antas Ang gantimpala sa mananalo ay ang kapalaran ng bukas Wari bang hamon ng buhay na tayong lahat ay kalahok Sa paligsahang paunahang makarating sa tuktok Kung sino ba ang makakalagpas sa mga pagsubok At kung sino ba ang matatag at tunay na di marupok Kaya wag hayaang tumiklop ang tuhod Kahit sa panghihina ay dahandahang mapaluhod Dapat kalimutan ang nararamdamang pagod Dahil ang laban ay dumarating nang sunod sunod Ibigay ang lahat ng makakaya Magtiwala sa sarili, may magagawa pa Wag mawawalan ng pagasa Manatiling nakamulat ang mga mata Sabay ibukas ang munting palad Ano mang oras darating ang hinahangad Tulad ng manlalarong naghihintay ng pasa Nakasalalay ang puntos, kapag nahawakan ang bola Ganun kahalaga ang bawat panahon Di dapat pinalalagpas ang bawat pagkakataon Yan ang aral na ipinapaalala nitong kompetisyon At ang disiplinang nakapaloob sa isang kampeon Sumigaw kahit gaano kaliit ang tinig Di maglalaon ay tuluyan ka nilang maririnig Habang ang tao’y may taglay na pagibig May lakas na di padadaig kahit pang buong daigdig Bumangon ilang beses man madapa…. Walang tagumpay sa pagsuko Kaya laban lang ng buong puso Ipakita **** ikaw ang nararapat Sino man ang makatapat, bumalakid man ang lahat Ang mundo ay isang parang laro May panalo at may pagkabigo Ngunit may karamay na kupunang sumasaiyo Na magsasabing “Magkasama tayo, sila ikaw at ako”
0
Oct 23, 2018
Oct 23, 2018 at 9:31 PM UTC
august28
Ang Paligsahan Ng Buhay
Ang paligsahan ay nagumpisang magbukas Ng mga piling kalahok kung sino ang pinakamalakas Pinagtipon tipon sa labanang may mataas na antas Ang gantimpala sa mananalo ay ang kapalaran ng bukas Wari bang hamon ng buhay na tayong lahat ay kalahok Sa paligsahang paunahang makarating sa tuktok Kung sino ba ang makakalagpas sa mga pagsubok At kung sino ba ang matatag at tunay na di marupok Kaya wag hayaang tumiklop ang tuhod Kahit sa panghihina ay dahandahang mapaluhod Dapat kalimutan ang nararamdamang pagod Dahil ang laban ay dumarating nang sunod sunod Ibigay ang lahat ng makakaya Magtiwala sa sarili, may magagawa pa Wag mawawalan ng pagasa Manatiling nakamulat ang mga mata Sabay ibukas ang munting palad Ano mang oras darating ang hinahangad Tulad ng manlalarong naghihintay ng pasa Nakasalalay ang puntos, kapag nahawakan ang bola Ganun kahalaga ang bawat panahon Di dapat pinalalagpas ang bawat pagkakataon Yan ang aral na ipinapaalala nitong kompetisyon At ang disiplinang nakapaloob sa isang kampeon Sumigaw kahit gaano kaliit ang tinig Di maglalaon ay tuluyan ka nilang maririnig Habang ang tao’y may taglay na pagibig May lakas na di padadaig kahit pang buong daigdig Bumangon ilang beses man madapa…. Walang tagumpay sa pagsuko Kaya laban lang ng buong puso Ipakita **** ikaw ang nararapat Sino man ang makatapat, bumalakid man ang lahat Ang mundo ay isang parang laro May panalo at may pagkabigo Ngunit may karamay na kupunang sumasaiyo Na magsasabing “Magkasama tayo, sila ikaw at ako”
Continue reading...
37
balikan natin ang panahon noong tayo'y mga bata pa. naalala mo pa ba noong tayo'y nagtagpo sa gitna ng mapunong gubat, sa may malinaw at malinis na sapa? ang mga kamay natin ay hasang-hasa sa paglikha, pagtupi ng mga obra: mga bangkang gawa sa papel, na ating pinapanood ang pag-anod sa tubig na banayad na dumadaloy; nagpapadala lang sa agos. at hindi, hindi ito isang paligsahan o karera. ang tanging pakay ay malibang at magsaya. kung lumubog o masira man ang ating mga bangka, ayos lang, gumawa na lang ng iba. pero ngayon, tayo ay lumaki at tumanda. pati lunan natin ay nag-iba. sa ating pagtingala, hindi na yung mapunong gubat ang ating nakikita, kundi ang bughaw na langit na walang anuman ang makakadaig sa lawak at laya. at siyempre, ang ating malinaw na sapa ay humantong na sa karagatan. di matalos ang hangganan, di matalos ang lalim. maraming tinatagong lihim. nalusaw na sa tubig ang mga bangkang gawa sa papel. at dito sa dagat,   nararapat lang na maglayag sa mga galyon kasi araw-araw may digmaan sa laot. kalaban natin ang mabagsik na hangin, mga higanteng alon, mga piratang nananamantala, pati na rin ang uhaw, gutom, at pagod. pero bago pa man magsimula ang digmaan, tayo na ang panalo. walang sinabi ang lupit ng dagat sa bagsik ng ating puso. sa ating paglingon mapapagtanto na hindi masukat ang layo ng narating na pala at mararating pa natin. matagal nang wala ang gubat at sapa, napalitan na rin ang mga mumunting bangka. ngunit ako, ay nandito pa at patuloy na mananatili kahit na magkaiba at magkalayo ang sinasakyan **** barko sa sinasakyan ko. 'di bale iisa lang naman ang Kapitan, iisa lamang ang kayamanan na hinahanap, iisa lamang ang lupain na tinutungo. hindi talaga matiwasay at madali ang paglalayag dito sa malawak na dagat na ating tinatahak. kaya kung dumanas man ng sindak at lungkot, huwag maniwala sa lawak at lalim na natatanaw sa mga alon; kasi kahit saan man mapadpad, kahit saan man ihatid ng tadhaha, nandito lang ako.
0
Jun 19, 2015
Jun 19, 2015 at 2:33 AM UTC
marge-redelicia
layag
balikan natin ang panahon noong tayo'y mga bata pa. naalala mo pa ba noong tayo'y nagtagpo sa gitna ng mapunong gubat, sa may malinaw at malinis na sapa? ang mga kamay natin ay hasang-hasa sa paglikha, pagtupi ng mga obra: mga bangkang gawa sa papel, na ating pinapanood ang pag-anod sa tubig na banayad na dumadaloy; nagpapadala lang sa agos. at hindi, hindi ito isang paligsahan o karera. ang tanging pakay ay malibang at magsaya. kung lumubog o masira man ang ating mga bangka, ayos lang, gumawa na lang ng iba. pero ngayon, tayo ay lumaki at tumanda. pati lunan natin ay nag-iba. sa ating pagtingala, hindi na yung mapunong gubat ang ating nakikita, kundi ang bughaw na langit na walang anuman ang makakadaig sa lawak at laya. at siyempre, ang ating malinaw na sapa ay humantong na sa karagatan. di matalos ang hangganan, di matalos ang lalim. maraming tinatagong lihim. nalusaw na sa tubig ang mga bangkang gawa sa papel. at dito sa dagat,   nararapat lang na maglayag sa mga galyon kasi araw-araw may digmaan sa laot. kalaban natin ang mabagsik na hangin, mga higanteng alon, mga piratang nananamantala, pati na rin ang uhaw, gutom, at pagod. pero bago pa man magsimula ang digmaan, tayo na ang panalo. walang sinabi ang lupit ng dagat sa bagsik ng ating puso. sa ating paglingon mapapagtanto na hindi masukat ang layo ng narating na pala at mararating pa natin. matagal nang wala ang gubat at sapa, napalitan na rin ang mga mumunting bangka. ngunit ako, ay nandito pa at patuloy na mananatili kahit na magkaiba at magkalayo ang sinasakyan **** barko sa sinasakyan ko. 'di bale iisa lang naman ang Kapitan, iisa lamang ang kayamanan na hinahanap, iisa lamang ang lupain na tinutungo. hindi talaga matiwasay at madali ang paglalayag dito sa malawak na dagat na ating tinatahak. kaya kung dumanas man ng sindak at lungkot, huwag maniwala sa lawak at lalim na natatanaw sa mga alon; kasi kahit saan man mapadpad, kahit saan man ihatid ng tadhaha, nandito lang ako.
Continue reading...
70
Bakit hangang ngayon?!? ... Bakit hanggang ngayon. Ang pangalan mo pa rin ang pinuputak ng bunganga ko Napapagod na ang mga taengang nakikinig Nangangawit na ang dilang ikaw pa rin ang hinihiling Pag kalipas ng isang taon--- Bakit hanggang ngayon? Ang puso ko’y tumatalon, kumikirot, natatakot, nalulungot Marinig lang ang pangalan mo. Makita lang ang anino mo--- At  oo. Nakikita pa rin kita. Sa bawat matang aking pinagmamasdan--- Sa bawat kamay na aking hinahawakan Sa bawat lalaking aking sinubukan ibigin nung tayo’y natapos Hinahanap-hanap ang iyong mahihigpit na yakap Ang iyong bisig na pumulupot sa aking bewang, leeg--- buong katawan Ang matatamis na salita na iyong inaawit at inaawit… at inaawit ng paunti-unti… Paunti-unting lumalapit. Sumusuyo sa pusong nakatago, nakakulong. Bakit hanggang ngayon? Kung saan man ako tumingin. Nandyan ka pa din sa malapit--- Nakiki-usap ako, o aking multo, layuan mo na ako. Tama na. Ayoko na. Pagod na ako sa parati **** pagdating sa hating gabi, ang iyong pagbisita sa aking mahimbing na panaginip Nilulunod ako ng iyong mga huling salita Nag-mamakaawa at humihiling ng kakarampot na pagmamahal At alam ko’y ako  na rin ang syang pumatay Sa iyo--- nung pinag-kait ko ang iyong ninanais na pag-ibig. Dahil ako’y naunahan ng pangamba, ng pag-duda. Eto ba ang iyong parusa? O SIGE NA! IKAW NANG PANALO! Sasabihin ko na ang gusto **** marinig—mga salitang dapat dati ko pa sinabi:           Minahal kita. Mahal na mahal pa rin kita--- Patawad sa aking pag-tangi, Patawad sa sakit at pait. Patawad.
0
May 20, 2015
May 20, 2015 at 11:59 AM UTC
reallyweirdname
Kailan Ba Ako Matuto?
Bakit hangang ngayon?!? ... Bakit hanggang ngayon. Ang pangalan mo pa rin ang pinuputak ng bunganga ko Napapagod na ang mga taengang nakikinig Nangangawit na ang dilang ikaw pa rin ang hinihiling Pag kalipas ng isang taon--- Bakit hanggang ngayon? Ang puso ko’y tumatalon, kumikirot, natatakot, nalulungot Marinig lang ang pangalan mo. Makita lang ang anino mo--- At  oo. Nakikita pa rin kita. Sa bawat matang aking pinagmamasdan--- Sa bawat kamay na aking hinahawakan Sa bawat lalaking aking sinubukan ibigin nung tayo’y natapos Hinahanap-hanap ang iyong mahihigpit na yakap Ang iyong bisig na pumulupot sa aking bewang, leeg--- buong katawan Ang matatamis na salita na iyong inaawit at inaawit… at inaawit ng paunti-unti… Paunti-unting lumalapit. Sumusuyo sa pusong nakatago, nakakulong. Bakit hanggang ngayon? Kung saan man ako tumingin. Nandyan ka pa din sa malapit--- Nakiki-usap ako, o aking multo, layuan mo na ako. Tama na. Ayoko na. Pagod na ako sa parati **** pagdating sa hating gabi, ang iyong pagbisita sa aking mahimbing na panaginip Nilulunod ako ng iyong mga huling salita Nag-mamakaawa at humihiling ng kakarampot na pagmamahal At alam ko’y ako  na rin ang syang pumatay Sa iyo--- nung pinag-kait ko ang iyong ninanais na pag-ibig. Dahil ako’y naunahan ng pangamba, ng pag-duda. Eto ba ang iyong parusa? O SIGE NA! IKAW NANG PANALO! Sasabihin ko na ang gusto **** marinig—mga salitang dapat dati ko pa sinabi:           Minahal kita. Mahal na mahal pa rin kita--- Patawad sa aking pag-tangi, Patawad sa sakit at pait. Patawad.
Continue reading...
38
balikan natin ang panahon noong tayo'y mga bata pa. naalala mo pa ba noong tayo'y nagtagpo sa gitna ng mapunong gubat, sa may malinaw at malinis na sapa? ang mga kamay natin ay hasang-hasa sa paglikha, pagtupi ng mga obra: mga bangkang gawa sa papel, na ating pinapanood ang pag-anod sa tubig na banayad na dumadaloy; nagpapadala lang sa agos. at hindi, hindi ito isang paligsahan o karera. ang tanging pakay ay malibang at magsaya. kung lumubog o masira man ang ating mga bangka, ayos lang, gumawa na lang ng iba. pero ngayon, tayo ay lumaki at tumanda. pati lunan natin ay nag-iba. sa ating pagtingala, hindi na yung mapunong gubat ang ating nakikita, kundi ang bughaw na langit na walang anuman ang makakadaig sa lawak at laya. at siyempre, ang ating malinaw na sapa ay humantong na sa karagatan. di matalos ang hangganan, di matalos ang lalim. maraming tinatagong lihim. nalusaw na sa tubig ang mga bangkang gawa sa papel. at dito sa dagat, nararapat lang na maglayag sa mga galyon kasi araw-araw may digmaan sa laot. kalaban natin ang mabagsik na hangin, mga higanteng alon, mga piratang nananamantala, pati na rin ang uhaw, gutom, at pagod. pero bago pa man magsimula ang digmaan, tayo na ang panalo. walang sinabi ang lupit ng dagat sa bagsik ng ating puso. sa ating paglingon mapapagtanto na hindi masukat ang layo ng narating na pala at mararating pa natin. matagal nang wala ang gubat at sapa, napalitan na rin ang mga mumunting bangka. ngunit ako, ay nandito pa at patuloy na mananatili kahit na magkaiba at magkalayo ang sinasakyan **** barko sa sinasakyan ko. 'di bale iisa lang naman ang Kapitan, iisa lamang ang kayamanan na hinahanap, iisa lamang ang lupain na tinutungo. hindi talaga matiwasay at madali ang paglalayag dito sa malawak na dagat na ating tinatahak. kaya kung dumanas man ng sindak at lungkot, huwag maniwala sa lawak at lalim na natatanaw sa mga alon; kasi kahit saan man mapadpad, kahit saan man ihatid ng tadhaha, nandito lang ako.
0
Aug 11, 2015
Aug 11, 2015 at 9:28 AM UTC
phylodophy
Layag
balikan natin ang panahon noong tayo'y mga bata pa. naalala mo pa ba noong tayo'y nagtagpo sa gitna ng mapunong gubat, sa may malinaw at malinis na sapa? ang mga kamay natin ay hasang-hasa sa paglikha, pagtupi ng mga obra: mga bangkang gawa sa papel, na ating pinapanood ang pag-anod sa tubig na banayad na dumadaloy; nagpapadala lang sa agos. at hindi, hindi ito isang paligsahan o karera. ang tanging pakay ay malibang at magsaya. kung lumubog o masira man ang ating mga bangka, ayos lang, gumawa na lang ng iba. pero ngayon, tayo ay lumaki at tumanda. pati lunan natin ay nag-iba. sa ating pagtingala, hindi na yung mapunong gubat ang ating nakikita, kundi ang bughaw na langit na walang anuman ang makakadaig sa lawak at laya. at siyempre, ang ating malinaw na sapa ay humantong na sa karagatan. di matalos ang hangganan, di matalos ang lalim. maraming tinatagong lihim. nalusaw na sa tubig ang mga bangkang gawa sa papel. at dito sa dagat, nararapat lang na maglayag sa mga galyon kasi araw-araw may digmaan sa laot. kalaban natin ang mabagsik na hangin, mga higanteng alon, mga piratang nananamantala, pati na rin ang uhaw, gutom, at pagod. pero bago pa man magsimula ang digmaan, tayo na ang panalo. walang sinabi ang lupit ng dagat sa bagsik ng ating puso. sa ating paglingon mapapagtanto na hindi masukat ang layo ng narating na pala at mararating pa natin. matagal nang wala ang gubat at sapa, napalitan na rin ang mga mumunting bangka. ngunit ako, ay nandito pa at patuloy na mananatili kahit na magkaiba at magkalayo ang sinasakyan **** barko sa sinasakyan ko. 'di bale iisa lang naman ang Kapitan, iisa lamang ang kayamanan na hinahanap, iisa lamang ang lupain na tinutungo. hindi talaga matiwasay at madali ang paglalayag dito sa malawak na dagat na ating tinatahak. kaya kung dumanas man ng sindak at lungkot, huwag maniwala sa lawak at lalim na natatanaw sa mga alon; kasi kahit saan man mapadpad, kahit saan man ihatid ng tadhaha, nandito lang ako.
Continue reading...
70
Ang swerte mo Inggit ako sa'yo Parang na sa'yo na ang buong mundo Pero hindi dahil sa pera o sa yate mo Kasi na sa'yo siya Pansin mo ba ang kinang sa kanyang mata? Tuwing siya ay ngumingiti Kung pa'no pumoporma ang mukha n'ya 'pag tumatawa? O ang lambot ng kanyang buhok 'pag ito'y kanyang hinahawi? Kung pa'no s'ya maglakad, tumayo o umupo? 'Pag seryoso na s'ya sa trabaho? Ang ekspresyon n'ya 'pag sya'y nagki-kwento? Pati paraan ng kanyang pag-ubo? Eh yung kapag medyo tinamaan na s'ya ng alak? Na parang ang sampung bote'y 'di pa sapat Kulang pa nga ang pulutan 'Pag tutumba na s'ya'y mapapatakbo ka para alalayan Ang ganda n'ya 'diba? Kung tutuusin nga 'di na n'ya kailangan ng kolorete pa Yung itsurang pagod n'ya kakaiba Para ka na lang mapapatulala Habang nakanganga Lalo na 'pag naiinis na s'ya sa'yo 'Pag napipikon na s'ya kakaasar mo Pero nakakatuwa kahit puno ka na ng palo Kahit pa s'ya lagi ang dapat panalo 'Pag naglalambing s'ya Kahit gusto mo pa magalit, wala Mapapangiti ka na lang at hala Galit mo'y naglaho na Yung mata din n'yang namamaga Kasi kakaiyak lang n'ya O kakagising lang kasi Iba pa rin eh Kasi nakikita n'ya yung akala mo walang makakakita 'Pag nagtatampo ka na pero ayaw mo ipahalata Yung gula-gulanit **** kalupi pinalitan pa n'ya May iniwan pang sulat nung nawala ka Nung nagkasakit ka, s'ya'ng nag-alaga Alam n'ya kung pa'no ka pangitiin hanggang sa ika'y tumawa Para nga'ng pati mga iniisip mo, alam na n'ya Pati siguro yung katotohanang nahuhulog ka na 'Diba ang swerte mo? 'Yun lang kasi pwede kong iuwi Para sa aking sarili Kasi nga sa'yo s'ya Do'n wala akong magagawa 'Di ko nakikita kung pa'no n'ya isiping mahal ka n'ya Na ayaw ka n'yang mawala Na ikaw na yung naiisip n'ya na habangbuhay makasama Yung kinabukasan n'yong kayong dalawa Kaya swerte ka Kuya Wil Na sa'yo kasi ang 'di mapapasa'kin Kaya ingatan mo s'ya't mahalin Dahil kung hindi, baka sya'y aking dagitin
0
Feb 26, 2019
Feb 26, 2019 at 7:06 AM UTC
cepheus
Kuya Wil
Ang swerte mo Inggit ako sa'yo Parang na sa'yo na ang buong mundo Pero hindi dahil sa pera o sa yate mo Kasi na sa'yo siya Pansin mo ba ang kinang sa kanyang mata? Tuwing siya ay ngumingiti Kung pa'no pumoporma ang mukha n'ya 'pag tumatawa? O ang lambot ng kanyang buhok 'pag ito'y kanyang hinahawi? Kung pa'no s'ya maglakad, tumayo o umupo? 'Pag seryoso na s'ya sa trabaho? Ang ekspresyon n'ya 'pag sya'y nagki-kwento? Pati paraan ng kanyang pag-ubo? Eh yung kapag medyo tinamaan na s'ya ng alak? Na parang ang sampung bote'y 'di pa sapat Kulang pa nga ang pulutan 'Pag tutumba na s'ya'y mapapatakbo ka para alalayan Ang ganda n'ya 'diba? Kung tutuusin nga 'di na n'ya kailangan ng kolorete pa Yung itsurang pagod n'ya kakaiba Para ka na lang mapapatulala Habang nakanganga Lalo na 'pag naiinis na s'ya sa'yo 'Pag napipikon na s'ya kakaasar mo Pero nakakatuwa kahit puno ka na ng palo Kahit pa s'ya lagi ang dapat panalo 'Pag naglalambing s'ya Kahit gusto mo pa magalit, wala Mapapangiti ka na lang at hala Galit mo'y naglaho na Yung mata din n'yang namamaga Kasi kakaiyak lang n'ya O kakagising lang kasi Iba pa rin eh Kasi nakikita n'ya yung akala mo walang makakakita 'Pag nagtatampo ka na pero ayaw mo ipahalata Yung gula-gulanit **** kalupi pinalitan pa n'ya May iniwan pang sulat nung nawala ka Nung nagkasakit ka, s'ya'ng nag-alaga Alam n'ya kung pa'no ka pangitiin hanggang sa ika'y tumawa Para nga'ng pati mga iniisip mo, alam na n'ya Pati siguro yung katotohanang nahuhulog ka na 'Diba ang swerte mo? 'Yun lang kasi pwede kong iuwi Para sa aking sarili Kasi nga sa'yo s'ya Do'n wala akong magagawa 'Di ko nakikita kung pa'no n'ya isiping mahal ka n'ya Na ayaw ka n'yang mawala Na ikaw na yung naiisip n'ya na habangbuhay makasama Yung kinabukasan n'yong kayong dalawa Kaya swerte ka Kuya Wil Na sa'yo kasi ang 'di mapapasa'kin Kaya ingatan mo s'ya't mahalin Dahil kung hindi, baka sya'y aking dagitin
Continue reading...
55
Sabi ng mga nag dodota may 5 kailangan daw ako malaman bago mag laro Una Utak, kailangan gumamit ng utak para matalo mo ang mga kalaban Pangalawa, Diskarte, kailangan mo ng diskarte para hindi ka maisahan ng kalaban Pangatlo, Malawak na pag iisip, kailangan mo nito para hindi kayo magkagulo ng mga kasama mo at para manalo sa laro Pang apat, Pag sisikap, kailangan **** magsikap para makuha ng inaasam na pusta o panalo Pang lima, Disiplina, kailangan mo nito habang o bago maglaro. Kailangan mo ng disiplina kahit alam **** panalo na kayo. Naisip ko na parang pag-ibig pala ang paglalaro ng dota. Kailangan mo gumamit ng utak kasi hindi ka pwede magpadalos dalos kailangan mo ng diskarte para makuha ang iyong inaasam asam na babae. Kailangan malawak ka mag isip para hindi kayo mag away ng mahal mo. Patawarin mo siya at patatawarin ka niya. Kailangan mo mag sikap para magtagal ang relasyon niyo na kapag nag away kayo magagawan agad ng solusyon. Magkaroon ka ng disiplina. Hindi porket pinapayagan ka sumama sa mga babae/lalake eh aabuso mo na. Wag **** kalimutan na may pinangakuan ka ng iyong pagmamahal.
0
Nov 29, 2015
Nov 29, 2015 at 10:36 PM UTC
VirtusPro
5 natutunan ko sa mga nag dodota
Sabi ng mga nag dodota may 5 kailangan daw ako malaman bago mag laro Una Utak, kailangan gumamit ng utak para matalo mo ang mga kalaban Pangalawa, Diskarte, kailangan mo ng diskarte para hindi ka maisahan ng kalaban Pangatlo, Malawak na pag iisip, kailangan mo nito para hindi kayo magkagulo ng mga kasama mo at para manalo sa laro Pang apat, Pag sisikap, kailangan **** magsikap para makuha ng inaasam na pusta o panalo Pang lima, Disiplina, kailangan mo nito habang o bago maglaro. Kailangan mo ng disiplina kahit alam **** panalo na kayo. Naisip ko na parang pag-ibig pala ang paglalaro ng dota. Kailangan mo gumamit ng utak kasi hindi ka pwede magpadalos dalos kailangan mo ng diskarte para makuha ang iyong inaasam asam na babae. Kailangan malawak ka mag isip para hindi kayo mag away ng mahal mo. Patawarin mo siya at patatawarin ka niya. Kailangan mo mag sikap para magtagal ang relasyon niyo na kapag nag away kayo magagawan agad ng solusyon. Magkaroon ka ng disiplina. Hindi porket pinapayagan ka sumama sa mga babae/lalake eh aabuso mo na. Wag **** kalimutan na may pinangakuan ka ng iyong pagmamahal.
Continue reading...
12
Sino ka para limitahan ako sa making kalayaan sa murang edad na kung tutuusin ay batbat pa ng pakikipagsapalaran? Maglaro ng tumbang preso, tagu-taguan, syatong at bahay kubo sa bakuran ni Tagean-Tallano; unawaing ang buhay ay hindi lamang basta dekorasyon at mapagtanto ang kabuluhan na sa pagkakadapa'y matutong bumangon, ang mali at itama at ituwid ang baliko; Na kaakibat ng mabuhay ang panalo at pagkatalo. Sino ka? Sino ka, at naisipang unti-unting kitlan ako ng buhay; Akong sinasabing 'pag-asa ng' inyong 'bayan' ngayon ba'y magiging kalaban ng estado't pamahalaan, nang batas ng taong tutugis at pipiit sa akin sa loob ng kulungang nakahandang pumatay ng kinabukasan? Ako dapat ay malaya, malayang maglaro ng tumbang preso, tagu-taguan, syatong at bahay kubo sa bakuran ni Tagean-Tallano; unawaing ang buhay ay hindi lamang basta dekorasyon at mapagtanto ang kabuluhan na sa pagkakadapa'y matutong bumangon, ang mali at itama at ituwid ang baliko; Na kaakibat ng mabuhay ang panalo at pagkatalo.
0
Apr 17, 2019
Apr 17, 2019 at 7:14 AM UTC
donward-bughaw
Ako Dapat ay Malaya
Sino ka para limitahan ako sa making kalayaan sa murang edad na kung tutuusin ay batbat pa ng pakikipagsapalaran? Maglaro ng tumbang preso, tagu-taguan, syatong at bahay kubo sa bakuran ni Tagean-Tallano; unawaing ang buhay ay hindi lamang basta dekorasyon at mapagtanto ang kabuluhan na sa pagkakadapa'y matutong bumangon, ang mali at itama at ituwid ang baliko; Na kaakibat ng mabuhay ang panalo at pagkatalo. Sino ka? Sino ka, at naisipang unti-unting kitlan ako ng buhay; Akong sinasabing 'pag-asa ng' inyong 'bayan' ngayon ba'y magiging kalaban ng estado't pamahalaan, nang batas ng taong tutugis at pipiit sa akin sa loob ng kulungang nakahandang pumatay ng kinabukasan? Ako dapat ay malaya, malayang maglaro ng tumbang preso, tagu-taguan, syatong at bahay kubo sa bakuran ni Tagean-Tallano; unawaing ang buhay ay hindi lamang basta dekorasyon at mapagtanto ang kabuluhan na sa pagkakadapa'y matutong bumangon, ang mali at itama at ituwid ang baliko; Na kaakibat ng mabuhay ang panalo at pagkatalo.
Continue reading...
33
Milyun-milyong mga blankong mukha, pipintahan, papahiran ng pintora ang iba’t ibang kastilyo ng pangarap. Subalit sa paglipas ng panahon ang mga kastilyong ito’y rurupok, at sa isang ihip ng hangin ay pwede ‘tong gibain. Masasanay kang matalo, para sa atin ‘tong mundo. Para sa atin, hindi para sa kanila, kailanman hindi ‘to masasakop ng mga mapapait na luha. Nasanay ka na sa panonood ng mga teleserye o pelikulang kung ano ang theme song ay ‘yon din ang pamagat. Nasanay ka nang mag-abang sa paiba-ibang kulay na buhok ni Vice Ganda, o ni Yeng Constantino, ang umasa rin sa paiba-ibang desisyon ng mga tao sa paligid mo. Nasanay ka nang magmahal ang gasolina, at iba pang mga bilihin ngunit hindi ang magmahal ng totoo, dahil takot kang masaktan ulit, ang iwanan, o umasa ulit, sa isang relasyong pang-post lang sa FB, IG o Twitter, ‘yong pang-“#relationshipgoals” lang, nasanay ka na pero takot ka pa rin. Nasanay ka na sa mga surprise quiz. Sa exams. Sa reporting. Sa thesis. Sa Singko, INC, Withdraw o Drop. Sa pag-jaywalking, dahil late na naman sa 7:30 AM class. Sa paulit-ulit na sorry. Sa paulit-ulit ding pagpapatawad. Sa paghahanap ng ka-red string. Sa paghahanap ng ka-forever. Sa mabagal na internet. Sa job interview. Sa gobyerno. Masasanay ka ring matalo dahil ganito ang konsepto ng mundo. Patitikman ka muna ng pagkabigo, bago ka ulit maging buo. Baka rin bukas-makalawa maiisipan mo nang mag-aral ng mabuti at iwasang ang usapang mabote, ang bumangon ng maaga at hindi papatayin ang naka-set na alarm, ang maging totoo sa taong nagmamahal sa ‘yo, o kaya subukang ipa-Photoshop ang 2x2 picture mo sa resume para sa paparating na job interview. Masasanay ka ring matalo, masasanay ka rin sa mga peklat mo sa puso. Dahil hindi ito matatapalan ng pulga-pulgadang concealer ng Maybelline, o kahit ubusin mo pa ang stock sa AVON, sa Watson, sa HBC, o sa Lazada. Kaya tanggapin mo na lang na ang buhay ay puno ng pagkatalo, dahil sa huli para sa atin din naman ang mundo, kaya wala kang dahilan para sumuko, dahil ang sumusuko lang ang natatalo, at ang hindi takot sumubok ulit ang tunay na panalo.
0
Sep 6, 2016
Sep 6, 2016 at 8:03 PM UTC
jkpoetry
Masasanay Kang Matalo, Para Sa Atin Itong Mundo
Milyun-milyong mga blankong mukha, pipintahan, papahiran ng pintora ang iba’t ibang kastilyo ng pangarap. Subalit sa paglipas ng panahon ang mga kastilyong ito’y rurupok, at sa isang ihip ng hangin ay pwede ‘tong gibain. Masasanay kang matalo, para sa atin ‘tong mundo. Para sa atin, hindi para sa kanila, kailanman hindi ‘to masasakop ng mga mapapait na luha. Nasanay ka na sa panonood ng mga teleserye o pelikulang kung ano ang theme song ay ‘yon din ang pamagat. Nasanay ka nang mag-abang sa paiba-ibang kulay na buhok ni Vice Ganda, o ni Yeng Constantino, ang umasa rin sa paiba-ibang desisyon ng mga tao sa paligid mo. Nasanay ka nang magmahal ang gasolina, at iba pang mga bilihin ngunit hindi ang magmahal ng totoo, dahil takot kang masaktan ulit, ang iwanan, o umasa ulit, sa isang relasyong pang-post lang sa FB, IG o Twitter, ‘yong pang-“#relationshipgoals” lang, nasanay ka na pero takot ka pa rin. Nasanay ka na sa mga surprise quiz. Sa exams. Sa reporting. Sa thesis. Sa Singko, INC, Withdraw o Drop. Sa pag-jaywalking, dahil late na naman sa 7:30 AM class. Sa paulit-ulit na sorry. Sa paulit-ulit ding pagpapatawad. Sa paghahanap ng ka-red string. Sa paghahanap ng ka-forever. Sa mabagal na internet. Sa job interview. Sa gobyerno. Masasanay ka ring matalo dahil ganito ang konsepto ng mundo. Patitikman ka muna ng pagkabigo, bago ka ulit maging buo. Baka rin bukas-makalawa maiisipan mo nang mag-aral ng mabuti at iwasang ang usapang mabote, ang bumangon ng maaga at hindi papatayin ang naka-set na alarm, ang maging totoo sa taong nagmamahal sa ‘yo, o kaya subukang ipa-Photoshop ang 2x2 picture mo sa resume para sa paparating na job interview. Masasanay ka ring matalo, masasanay ka rin sa mga peklat mo sa puso. Dahil hindi ito matatapalan ng pulga-pulgadang concealer ng Maybelline, o kahit ubusin mo pa ang stock sa AVON, sa Watson, sa HBC, o sa Lazada. Kaya tanggapin mo na lang na ang buhay ay puno ng pagkatalo, dahil sa huli para sa atin din naman ang mundo, kaya wala kang dahilan para sumuko, dahil ang sumusuko lang ang natatalo, at ang hindi takot sumubok ulit ang tunay na panalo.
Continue reading...
70
*ganito tayo pinagtagpo ganito din tayo pinaglayo sadyang tadahana ay mapaglaro sadyang may talo at panalo*
0
Oct 27, 2016
Oct 27, 2016 at 10:43 PM UTC
inggo
Tadhanang mapaglaro
*ganito tayo pinagtagpo ganito din tayo pinaglayo sadyang tadahana ay mapaglaro sadyang may talo at panalo*
Continue reading...
4
Nag-aanyaya ang kinagisnang duyan, sa puso'y kumakatok: halika, kita'y ipagsasalok kapeng barako, ika'y lumag’ok kung kulang ang 'sang tasa'y mayroon namang mangkok - Sa Lumang Lipa, ang pakilasa’y pakiramdam at hindi tam’is kagaya ng pagsasamahan o pait na dulot ng kasawian. Inaapuhap sa aparador na pinagtaguan ang malukong na tagayan ng nagkaribok na kabataan; mula sa sulok ng balintataw, nilililok, aking natatanaw ang mga imahen, hindi mga anghel, nagbabalibol ang kaibigan kong tagapagtanggol, habang sa kabilang koponan nanlilibak ang kalaban - ako ang bolang pinagpasa-pasahan binugbog ng mga kahon ng lipunan kahit alin doon, walang pinagkasyahan mga kahong nagtatakda ng katangian:      ang tao ay dapat ganito,      ang kilos ay dapat ganoon      ang suot ay dapat ganyan           ang maganda ay ganito ang kulay           ang makisig ay ganoon ang taglay           ang tindig ay hindi malambot na gulay: “kahon, kahon, kahon, magkasya sa kahon kapag nagkataon lagot ka sa **** wari’y multong takot lumingon ang nagtulug-tulugang kahapon sa ngayo’y gising na kampon - pinalaya ng kupas na maong Sisinsay na laang ako doon at sa huntahan ay tutugon kung saan nahapon ang labuyong hindi kailanman inilaban sa sabong panalo ka pa rin at karamay, kapeng gawa sa gal’pong      barako sa isip      matam’is sa puso      at sa lalamunan ko      ikaw ang kasuyo.
0
Jan 10, 2018
Jan 10, 2018 at 8:51 AM UTC
JunLit
Kapeng Barako V (Mga ala-ala sa Lumang Lipa)
Nag-aanyaya ang kinagisnang duyan, sa puso'y kumakatok: halika, kita'y ipagsasalok kapeng barako, ika'y lumag’ok kung kulang ang 'sang tasa'y mayroon namang mangkok - Sa Lumang Lipa, ang pakilasa’y pakiramdam at hindi tam’is kagaya ng pagsasamahan o pait na dulot ng kasawian. Inaapuhap sa aparador na pinagtaguan ang malukong na tagayan ng nagkaribok na kabataan; mula sa sulok ng balintataw, nilililok, aking natatanaw ang mga imahen, hindi mga anghel, nagbabalibol ang kaibigan kong tagapagtanggol, habang sa kabilang koponan nanlilibak ang kalaban - ako ang bolang pinagpasa-pasahan binugbog ng mga kahon ng lipunan kahit alin doon, walang pinagkasyahan mga kahong nagtatakda ng katangian:      ang tao ay dapat ganito,      ang kilos ay dapat ganoon      ang suot ay dapat ganyan           ang maganda ay ganito ang kulay           ang makisig ay ganoon ang taglay           ang tindig ay hindi malambot na gulay: “kahon, kahon, kahon, magkasya sa kahon kapag nagkataon lagot ka sa **** wari’y multong takot lumingon ang nagtulug-tulugang kahapon sa ngayo’y gising na kampon - pinalaya ng kupas na maong Sisinsay na laang ako doon at sa huntahan ay tutugon kung saan nahapon ang labuyong hindi kailanman inilaban sa sabong panalo ka pa rin at karamay, kapeng gawa sa gal’pong      barako sa isip      matam’is sa puso      at sa lalamunan ko      ikaw ang kasuyo.
Continue reading...
50
Tapos na ang paghihintay kasi ngayon malinaw na. Simula't sapul, lahat ay isang napakasayang ilusyon lang pala. Isang kulungan sa isip kong nagsasabing "ang saya-saya naman dito. Dito nalang ako" Dito kung saan lahat ng nakikita ko ay puno ng ilusyon galing sa pag-aakalang totoo ang pagmamahal mo. Tapos na pala ang lahat dulot ng maling pagkapit na mayroon sayong pag-asa. Sarap ng bawat lambing, titig at yakap mo sa tuwing tayo'y masaya at magkasama. Ihip ng hangi'y kay lakas, kayang dalhin ang lahat ng mayroon ako, pati ikaw na mahal ko nga, biglang naglaho. Mga ngiti nating dal'wa sa mga lumang litrato halos di maipinta, kelan kaya tayo ulit ngingiti ng magkasama? Tapos na pala kasi may iba na pala, ibang nagpapangiti at ibang kasama sa pagbuo ng mga pangarap nating dal'wa. Halos sabihin ko na "sana ako nalang siya" para kahit sa panaginip masabi kong "akin ka pa" Oo sana lang talaga ako nalang ang una at huling sasabihan mo ng mahal kita. Pero mukhang mapapagod nanaman ako sa kahihintay dahil sa kasabihang "araw-araw may pag-asa" Tapos na rin pala pati ang pagiging bayani ko sa digmaang kinabibilangan ko. Ano pa bang sandata ang gagamitin ko? Lahat naman kasi nagamit ko na pero sa huli ako pa rin ang talo. Pero ano bang sikreto niya? Wala namang siyang dalang espada pero sa puso mo ang panalo ay laging siya. Panahon na nga siguro para itaas ang puting tuwalya, simbolo ng pagtanggap na ako'y talo na. Tapos na ang lahat wala na akong magagawa, kahit lumuhod pa'y wala pa ring kwenta. Tapos na ang lahat wala na akong magagawa, kahit yumaman pa ako di ko mabibili ang ligayang dulot niya. Tapos na ang lahat wala na akong magagawa, mamahalin nakang kita ngayong gabi tapos paalam na. At ngayon lahat ay tanggap ko na, na tapos na ang lahat dahil ang napili mo ay siya.
0
Aug 29, 2017
Aug 29, 2017 at 11:10 AM UTC
BryantArinos
Tapos na... kasi nakapili ka na
Tapos na ang paghihintay kasi ngayon malinaw na. Simula't sapul, lahat ay isang napakasayang ilusyon lang pala. Isang kulungan sa isip kong nagsasabing "ang saya-saya naman dito. Dito nalang ako" Dito kung saan lahat ng nakikita ko ay puno ng ilusyon galing sa pag-aakalang totoo ang pagmamahal mo. Tapos na pala ang lahat dulot ng maling pagkapit na mayroon sayong pag-asa. Sarap ng bawat lambing, titig at yakap mo sa tuwing tayo'y masaya at magkasama. Ihip ng hangi'y kay lakas, kayang dalhin ang lahat ng mayroon ako, pati ikaw na mahal ko nga, biglang naglaho. Mga ngiti nating dal'wa sa mga lumang litrato halos di maipinta, kelan kaya tayo ulit ngingiti ng magkasama? Tapos na pala kasi may iba na pala, ibang nagpapangiti at ibang kasama sa pagbuo ng mga pangarap nating dal'wa. Halos sabihin ko na "sana ako nalang siya" para kahit sa panaginip masabi kong "akin ka pa" Oo sana lang talaga ako nalang ang una at huling sasabihan mo ng mahal kita. Pero mukhang mapapagod nanaman ako sa kahihintay dahil sa kasabihang "araw-araw may pag-asa" Tapos na rin pala pati ang pagiging bayani ko sa digmaang kinabibilangan ko. Ano pa bang sandata ang gagamitin ko? Lahat naman kasi nagamit ko na pero sa huli ako pa rin ang talo. Pero ano bang sikreto niya? Wala namang siyang dalang espada pero sa puso mo ang panalo ay laging siya. Panahon na nga siguro para itaas ang puting tuwalya, simbolo ng pagtanggap na ako'y talo na. Tapos na ang lahat wala na akong magagawa, kahit lumuhod pa'y wala pa ring kwenta. Tapos na ang lahat wala na akong magagawa, kahit yumaman pa ako di ko mabibili ang ligayang dulot niya. Tapos na ang lahat wala na akong magagawa, mamahalin nakang kita ngayong gabi tapos paalam na. At ngayon lahat ay tanggap ko na, na tapos na ang lahat dahil ang napili mo ay siya.
Continue reading...
20
siyam na letra ang "mahal kita" dalawang salita na di ko makakaila. hindi man ako bihasa, sa mga matalinhagang salita. nais ko lamang ipadama dito sa maiksing tula. gusto ko ilahad ang hindi mapaliwanag nais nang matapos ang paghihirap. magiipon ng lakas, kahit pwede ito ang maging wakas. pipiliin sumugal at ang puso'y itaya. hindi mo man maibalik ang mga salita. oras at sandali ay akin pang naalala nung buong loob sinambit na "mahal kita" balintataw saking mata agad nadama. nung sinabi mo saaking "pasensya kana". para akong pinilas na pahina sa libro na ikaw ang may akda mga mata'y di na nag tagpo ngiti mo saakin biglang nag laho. masakit pala.. kahit pa handa ka pero ang sabi nga ng iba kung mahal mo sabihin mo panalo ka man o talo.
0
Aug 25, 2020
Aug 25, 2020 at 1:02 PM UTC
Zenbillena
Siyam na letra
siyam na letra ang "mahal kita" dalawang salita na di ko makakaila. hindi man ako bihasa, sa mga matalinhagang salita. nais ko lamang ipadama dito sa maiksing tula. gusto ko ilahad ang hindi mapaliwanag nais nang matapos ang paghihirap. magiipon ng lakas, kahit pwede ito ang maging wakas. pipiliin sumugal at ang puso'y itaya. hindi mo man maibalik ang mga salita. oras at sandali ay akin pang naalala nung buong loob sinambit na "mahal kita" balintataw saking mata agad nadama. nung sinabi mo saaking "pasensya kana". para akong pinilas na pahina sa libro na ikaw ang may akda mga mata'y di na nag tagpo ngiti mo saakin biglang nag laho. masakit pala.. kahit pa handa ka pero ang sabi nga ng iba kung mahal mo sabihin mo panalo ka man o talo.
Continue reading...
21
6:40AM... Oras. Oras. Oras... Panibagong oras ang dumating, Ngungit di parin nagbabago ang aking hiling, Unang sulat ng taon, Parang tubig na umaalon. Sa sobrang lakas nito, Ako’y tinamaan sayo. Tinamaan sa bawat memorya, Na hinahanap hanap kung nasaan ka. Mga memorya kung saan bago, Na alam kong ako’y hindi matatalo. Pumasok ka pa lang sa buhay ko, Duon pa lang panalo nako. Di alam ang mga salita na bibitawan, Sa sobrang pagmamahal na nakasanayan. Isa lang ang masasabi ko, Sa’yo ko lang nakita ang tunay na pagmamahal na punong puno ng aking dasal. Na alam kong lahat ng ito ay hindi panaginip. Maligayang Bagong taon aking Binibini! Oras na para patunayan kung ano nga ba ang pagmamahal.
0
Dec 31, 2019
Dec 31, 2019 at 5:41 PM UTC
kennethubo
January 1, 2020
6:40AM... Oras. Oras. Oras... Panibagong oras ang dumating, Ngungit di parin nagbabago ang aking hiling, Unang sulat ng taon, Parang tubig na umaalon. Sa sobrang lakas nito, Ako’y tinamaan sayo. Tinamaan sa bawat memorya, Na hinahanap hanap kung nasaan ka. Mga memorya kung saan bago, Na alam kong ako’y hindi matatalo. Pumasok ka pa lang sa buhay ko, Duon pa lang panalo nako. Di alam ang mga salita na bibitawan, Sa sobrang pagmamahal na nakasanayan. Isa lang ang masasabi ko, Sa’yo ko lang nakita ang tunay na pagmamahal na punong puno ng aking dasal. Na alam kong lahat ng ito ay hindi panaginip. Maligayang Bagong taon aking Binibini! Oras na para patunayan kung ano nga ba ang pagmamahal.
Continue reading...
24
071424 Kung ang bawat palakpak at panalo ko sa mundo’y Siya namang mitsa ng paglayo ko Sa’yo — Huwag na lang siguro; hihinto na ako. Kalimutan na lang natin ang entabladong ito At ikahon ang mga bituin sa’king mga mata. Mga damdaming minsa’y napapariwara, Ngayo’y kusang inaanod sa hiwaga ng Pagsinta. Kakatok tangan ang pahiram na hininga… Palimos ng kahit isang patak ng dugo **** dumanak. Pagkat kaligtasan ang aking hanap, Sa isang iglap ako’y magbabalik sa simula — Sa simulang nalimot at nilumot ng kasalanan. Ako’y magbabalik Sa’yo, bunga ng yaman ng Pag-ibig Mo. Sa silid na ang tanging Hari ay Ikaw At ang Ngalan Mo ang nananatiling may kabuluhan. Sa’yo ang unang yapak Habang ako’y nakaakbay Sa’yong Kalakasan At Ikaw lamang ang aking palatandaan Na ang pintua’y bukas na At handa na upang maging isang Pahingahan.
0
Jul 17, 2024
Jul 17, 2024 at 4:35 PM UTC
psalmiseta
Hudyat ng Panimula
071424 Kung ang bawat palakpak at panalo ko sa mundo’y Siya namang mitsa ng paglayo ko Sa’yo — Huwag na lang siguro; hihinto na ako. Kalimutan na lang natin ang entabladong ito At ikahon ang mga bituin sa’king mga mata. Mga damdaming minsa’y napapariwara, Ngayo’y kusang inaanod sa hiwaga ng Pagsinta. Kakatok tangan ang pahiram na hininga… Palimos ng kahit isang patak ng dugo **** dumanak. Pagkat kaligtasan ang aking hanap, Sa isang iglap ako’y magbabalik sa simula — Sa simulang nalimot at nilumot ng kasalanan. Ako’y magbabalik Sa’yo, bunga ng yaman ng Pag-ibig Mo. Sa silid na ang tanging Hari ay Ikaw At ang Ngalan Mo ang nananatiling may kabuluhan. Sa’yo ang unang yapak Habang ako’y nakaakbay Sa’yong Kalakasan At Ikaw lamang ang aking palatandaan Na ang pintua’y bukas na At handa na upang maging isang Pahingahan.
Continue reading...
21
Tapos na ang paghihintay kasi ngayon malinaw na. Simula't sapul, lahat ay isang napakasayang ilusyon lang pala. Isang kulungan sa isip kong nagsasabing "ang saya-saya naman dito. Dito nalang ako" Dito kung saan lahat ng nakikita ko ay puno ng ilusyon galing sa pag-aakalang totoo ang pagmamahal mo. Tapos na pala ang lahat dulot ng maling pagkapit na mayroon sayong pag-asa. Sarap ng bawat lambing, titig at yakap mo sa tuwing tayo'y masaya at magkasama. Ihip ng hangi'y kay lakas, kayang dalhin ang lahat ng mayroon ako, pati ikaw na mahal ko nga, biglang naglaho. Mga ngiti nating dal'wa sa mga lumang litrato halos di maipinta, kelan kaya tayo ulit ngingiti ng magkasama? Tapos na pala kasi may iba na pala, ibang nagpapangiti at ibang kasama sa pagbuo ng mga pangarap nating dal'wa. Halos sabihin ko na "sana ako nalang siya" para kahit sa panaginip masabi kong "akin ka pa" Oo sana lang talaga ako nalang ang una at huling sasabihan mo ng mahal kita. Pero mukhang mapapagod nanaman ako sa kahihintay dahil sa kasabihang "araw-araw may pag-asa" Tapos na rin pala pati ang pagiging bayani ko sa digmaang kinabibilangan ko. Ano pa bang sandata ang gagamitin ko? Lahat naman kasi nagamit ko na pero sa huli ako pa rin ang talo. Pero ano bang sikreto niya? Wala namang siyang dalang espada pero sa puso mo ang panalo ay laging siya. Panahon na nga siguro para itaas ang puting tuwalya, simbolo ng pagtanggap na ako'y talo na. Tapos na ang lahat wala na akong magagawa, kahit lumuhod pa'y wala pa ring kwenta. Tapos na ang lahat wala na akong magagawa, kahit yumaman pa ako di ko mabibili ang ligayang dulot niya. Tapos na ang lahat wala na akong magagawa, mamahalin nakang kita ngayong gabi tapos paalam na. At ngayon lahat ay tanggap ko na, na tapos na ang lahat dahil ang napili mo ay siya.
0
Feb 23, 2020
Feb 23, 2020 at 12:59 AM UTC
Euphrosyne
Ilusyon
Tapos na ang paghihintay kasi ngayon malinaw na. Simula't sapul, lahat ay isang napakasayang ilusyon lang pala. Isang kulungan sa isip kong nagsasabing "ang saya-saya naman dito. Dito nalang ako" Dito kung saan lahat ng nakikita ko ay puno ng ilusyon galing sa pag-aakalang totoo ang pagmamahal mo. Tapos na pala ang lahat dulot ng maling pagkapit na mayroon sayong pag-asa. Sarap ng bawat lambing, titig at yakap mo sa tuwing tayo'y masaya at magkasama. Ihip ng hangi'y kay lakas, kayang dalhin ang lahat ng mayroon ako, pati ikaw na mahal ko nga, biglang naglaho. Mga ngiti nating dal'wa sa mga lumang litrato halos di maipinta, kelan kaya tayo ulit ngingiti ng magkasama? Tapos na pala kasi may iba na pala, ibang nagpapangiti at ibang kasama sa pagbuo ng mga pangarap nating dal'wa. Halos sabihin ko na "sana ako nalang siya" para kahit sa panaginip masabi kong "akin ka pa" Oo sana lang talaga ako nalang ang una at huling sasabihan mo ng mahal kita. Pero mukhang mapapagod nanaman ako sa kahihintay dahil sa kasabihang "araw-araw may pag-asa" Tapos na rin pala pati ang pagiging bayani ko sa digmaang kinabibilangan ko. Ano pa bang sandata ang gagamitin ko? Lahat naman kasi nagamit ko na pero sa huli ako pa rin ang talo. Pero ano bang sikreto niya? Wala namang siyang dalang espada pero sa puso mo ang panalo ay laging siya. Panahon na nga siguro para itaas ang puting tuwalya, simbolo ng pagtanggap na ako'y talo na. Tapos na ang lahat wala na akong magagawa, kahit lumuhod pa'y wala pa ring kwenta. Tapos na ang lahat wala na akong magagawa, kahit yumaman pa ako di ko mabibili ang ligayang dulot niya. Tapos na ang lahat wala na akong magagawa, mamahalin nakang kita ngayong gabi tapos paalam na. At ngayon lahat ay tanggap ko na, na tapos na ang lahat dahil ang napili mo ay siya.
Continue reading...
20
Ang swerte mo Inggit ako sa'yo Parang na sa'yo na ang buong mundo Pero hindi dahil sa pera o sa yate mo Kasi na sa'yo siya Pansin mo ba ang kinang sa kanyang mata? Tuwing siya ay ngumingiti Kung pa'no pumoporma ang mukha n'ya 'pag tumatawa? O ang lambot ng kanyang buhok 'pag ito'y kanyang hinahawi? Kung pa'no s'ya maglakad, tumayo o umupo? 'Pag seryoso na s'ya sa trabaho? Ang ekspresyon n'ya 'pag sya'y nagki-kwento? Pati paraan ng kanyang pag-ubo? Eh yung kapag medyo tinamaan na s'ya ng alak? Na parang ang sampung bote'y 'di pa sapat Kulang pa nga ang pulutan 'Pag tutumba na s'ya'y mapapatakbo ka para alalayan Ang ganda n'ya 'diba? Kung tutuusin nga 'di na n'ya kailangan ng kolorete pa Yung itsurang pagod n'ya kakaiba Para ka na lang mapapatulala Habang nakanganga Lalo na 'pag naiinis na s'ya sa'yo 'Pag napipikon na s'ya kakaasar mo Pero nakakatuwa kahit puno ka na ng palo Kahit pa s'ya lagi ang dapat panalo 'Pag naglalambing s'ya Kahit gusto mo pa magalit, wala Mapapangiti ka na lang at hala Galit mo'y naglaho na Yung mata din n'yang namamaga Kasi kakaiyak lang n'ya O kakagising lang kasi Iba pa rin eh Kasi nakikita n'ya yung akala mo walang makakakita 'Pag nagtatampo ka na pero ayaw mo ipahalata Yung gula-gulanit **** kalupi pinalitan pa n'ya May iniwan pang sulat nung nawala ka Nung nagkasakit ka, s'ya'ng nag-alaga Alam n'ya kung pa'no ka pangitiin hanggang sa ika'y tumawa Para nga'ng pati mga iniisip mo, alam na n'ya Pati siguro yung katotohanang nahuhulog ka na 'Diba ang swerte mo? 'Yun lang kasi pwede kong iuwi Para sa aking sarili Kasi nga sa'yo s'ya Do'n wala akong magagawa 'Di ko nakikita kung pa'no n'ya isiping mahal ka n'ya Na ayaw ka n'yang mawala Na ikaw na yung naiisip n'ya na habangbuhay makasama Yung kinabukasan n'yong kayong dalawa Kaya swerte ka Kuya Wil Na sa'yo kasi ang 'di mapapasa'kin Kaya ingatan mo s'ya't mahalin Dahil kung hindi, baka sya'y aking dagitin
0
Nov 6, 2019
Nov 6, 2019 at 3:23 AM UTC
XIII
Kuya Wil
Ang swerte mo Inggit ako sa'yo Parang na sa'yo na ang buong mundo Pero hindi dahil sa pera o sa yate mo Kasi na sa'yo siya Pansin mo ba ang kinang sa kanyang mata? Tuwing siya ay ngumingiti Kung pa'no pumoporma ang mukha n'ya 'pag tumatawa? O ang lambot ng kanyang buhok 'pag ito'y kanyang hinahawi? Kung pa'no s'ya maglakad, tumayo o umupo? 'Pag seryoso na s'ya sa trabaho? Ang ekspresyon n'ya 'pag sya'y nagki-kwento? Pati paraan ng kanyang pag-ubo? Eh yung kapag medyo tinamaan na s'ya ng alak? Na parang ang sampung bote'y 'di pa sapat Kulang pa nga ang pulutan 'Pag tutumba na s'ya'y mapapatakbo ka para alalayan Ang ganda n'ya 'diba? Kung tutuusin nga 'di na n'ya kailangan ng kolorete pa Yung itsurang pagod n'ya kakaiba Para ka na lang mapapatulala Habang nakanganga Lalo na 'pag naiinis na s'ya sa'yo 'Pag napipikon na s'ya kakaasar mo Pero nakakatuwa kahit puno ka na ng palo Kahit pa s'ya lagi ang dapat panalo 'Pag naglalambing s'ya Kahit gusto mo pa magalit, wala Mapapangiti ka na lang at hala Galit mo'y naglaho na Yung mata din n'yang namamaga Kasi kakaiyak lang n'ya O kakagising lang kasi Iba pa rin eh Kasi nakikita n'ya yung akala mo walang makakakita 'Pag nagtatampo ka na pero ayaw mo ipahalata Yung gula-gulanit **** kalupi pinalitan pa n'ya May iniwan pang sulat nung nawala ka Nung nagkasakit ka, s'ya'ng nag-alaga Alam n'ya kung pa'no ka pangitiin hanggang sa ika'y tumawa Para nga'ng pati mga iniisip mo, alam na n'ya Pati siguro yung katotohanang nahuhulog ka na 'Diba ang swerte mo? 'Yun lang kasi pwede kong iuwi Para sa aking sarili Kasi nga sa'yo s'ya Do'n wala akong magagawa 'Di ko nakikita kung pa'no n'ya isiping mahal ka n'ya Na ayaw ka n'yang mawala Na ikaw na yung naiisip n'ya na habangbuhay makasama Yung kinabukasan n'yong kayong dalawa Kaya swerte ka Kuya Wil Na sa'yo kasi ang 'di mapapasa'kin Kaya ingatan mo s'ya't mahalin Dahil kung hindi, baka sya'y aking dagitin
Continue reading...
55
Hindi sa ayokong maging masaya Hindi sa ayokong makaahon sa lusak na iba ang nagdala Guni guni, pilit pinaniniwala ang sarili yan ang akala nila. May mabuti kang pamilya, ilang daang tropa magandang suporta Sabi ng lipunan, madali lang sumaya, gumalaw ka, sumayaw ka, sumulat ka ng kanta. Hindi nila wari lahat yan ay akin ng ginawa Depresyon ay hindi kathang isip. Minsan parang langgam kukurot sa iyong isipan, madalas sya ay halimaw, lalamunin ka sa madilim **** mga araw. paano paano yan ang tanong nila. mukha ka namang masaya, halakhak ang dala sa tuwing kasama ka nila. ngunit di nila alam, sa likod ng mga biro, ay lungkot ang pinagmulan sa likod ng mga tawa, ay mga sigaw "ang sakit sakit na!" sa likod ng mga talon at palakpak ay mga iyak na di maikubli ng aking kasaralinlan kung pwede lang kung maari lang araw araw hiling ko lang ay makaahon sa kalungkutan kung tatanungin ako ulit, wala kong kasagutan. Hindi sa ayoko ng kasagutan, hindi sa ayoko lunasan. Hindi ko lang talaga maahon ang sarili sa bangungot na patuloy sumisira ng aking laban. Wag nio ko husgahan, sinubukan ko, binigay ko ang kaya ko pero kapag nakikita ko na ang panalo bigla na lang ulit itong lalayo ngaunit hanggang andito ako, hanggat nakikipaglaban ako alam ko sa sarili ko may pag asa pa ako. at ikaw rin! alam kong malalim ang pinanggalingan alam kong ilang beses mo ding sinubukan alam kong palagay mo kamatayan na lang ang huling alas mo MALI Hindi ito ang magpapatumba sayo. Hindi ang halimaw na ito ang tatapos ng laban mo. Sa bawat pagdapa, sa bawat gasgas sa bawat pagsubok ng isa pa lahat yun napagtagumpayan mo na. kung hanggang kelan hindi ko alam ang mahalaga sa bawat araw na binibgyan ka ng pag asa andun ka buhay ka lumalaban ka. Walang tiyak ang bukas pero wag lang mag alala HINDI KA NAG IISA
0
Feb 16, 2021
Feb 16, 2021 at 4:58 PM UTC
tulanigrasya
HINDI KA NAG IISA
Hindi sa ayokong maging masaya Hindi sa ayokong makaahon sa lusak na iba ang nagdala Guni guni, pilit pinaniniwala ang sarili yan ang akala nila. May mabuti kang pamilya, ilang daang tropa magandang suporta Sabi ng lipunan, madali lang sumaya, gumalaw ka, sumayaw ka, sumulat ka ng kanta. Hindi nila wari lahat yan ay akin ng ginawa Depresyon ay hindi kathang isip. Minsan parang langgam kukurot sa iyong isipan, madalas sya ay halimaw, lalamunin ka sa madilim **** mga araw. paano paano yan ang tanong nila. mukha ka namang masaya, halakhak ang dala sa tuwing kasama ka nila. ngunit di nila alam, sa likod ng mga biro, ay lungkot ang pinagmulan sa likod ng mga tawa, ay mga sigaw "ang sakit sakit na!" sa likod ng mga talon at palakpak ay mga iyak na di maikubli ng aking kasaralinlan kung pwede lang kung maari lang araw araw hiling ko lang ay makaahon sa kalungkutan kung tatanungin ako ulit, wala kong kasagutan. Hindi sa ayoko ng kasagutan, hindi sa ayoko lunasan. Hindi ko lang talaga maahon ang sarili sa bangungot na patuloy sumisira ng aking laban. Wag nio ko husgahan, sinubukan ko, binigay ko ang kaya ko pero kapag nakikita ko na ang panalo bigla na lang ulit itong lalayo ngaunit hanggang andito ako, hanggat nakikipaglaban ako alam ko sa sarili ko may pag asa pa ako. at ikaw rin! alam kong malalim ang pinanggalingan alam kong ilang beses mo ding sinubukan alam kong palagay mo kamatayan na lang ang huling alas mo MALI Hindi ito ang magpapatumba sayo. Hindi ang halimaw na ito ang tatapos ng laban mo. Sa bawat pagdapa, sa bawat gasgas sa bawat pagsubok ng isa pa lahat yun napagtagumpayan mo na. kung hanggang kelan hindi ko alam ang mahalaga sa bawat araw na binibgyan ka ng pag asa andun ka buhay ka lumalaban ka. Walang tiyak ang bukas pero wag lang mag alala HINDI KA NAG IISA
Continue reading...
58
Kapag ikaw ang nang agaw, Ok lang. Kapag ikaw ang naging dahilan ng hiwalayan, Ok lang. Pag ako ang nawalan, Ako ang may kasalanan Kapag ako ang inagawan, Ako ang may kulang. Palaging ako ang dahilan Ng mga hiwalayan at mga napuputol nyong pag mamahalan. Paano naman ung mga nasira sa puder ko na kayo ang dahilan? Ganon na lang? Hahayaan na lang? Kayo lang ba ang tao? Kayo lang ang marunong magmahal? Ako? Hindi ba ako ganon? Hindi ba ako karapat dapat? Kayo na lang ba ang mag didikta, kung sino, Kung saan ako nararapat? Sige, kayo na. Ako na. Pero hindi lahat ng nakatayo, panalo.
0
Apr 3, 2018
Apr 3, 2018 at 9:38 PM UTC
khat_R
Pareho lang yan!
Kapag ikaw ang nang agaw, Ok lang. Kapag ikaw ang naging dahilan ng hiwalayan, Ok lang. Pag ako ang nawalan, Ako ang may kasalanan Kapag ako ang inagawan, Ako ang may kulang. Palaging ako ang dahilan Ng mga hiwalayan at mga napuputol nyong pag mamahalan. Paano naman ung mga nasira sa puder ko na kayo ang dahilan? Ganon na lang? Hahayaan na lang? Kayo lang ba ang tao? Kayo lang ang marunong magmahal? Ako? Hindi ba ako ganon? Hindi ba ako karapat dapat? Kayo na lang ba ang mag didikta, kung sino, Kung saan ako nararapat? Sige, kayo na. Ako na. Pero hindi lahat ng nakatayo, panalo.
Continue reading...
23
Dumating akong hindi inaasahan ng iba Maging anino man ay hindi makita ng mata Ako ay mapamuksa sa kanila At aagaw sa buhay ng mahal nila Bakit nga ba ako naparito Maging ako ay nalilito Kasalanan ko ba na maging bunga ninyo At ako'y pinapatay uli ninyo? Marami akong gugutumin Marami akong papatayin Marami akong paaminin Kung sino ang sakim! Maraming lalabas ang kulay Uunahin ang sariling buhay Pababayaang mamatay Ang walang sariling bahay Gusto ko sa matatao Sa matitigas na ulo Dun sa mga nag chichismisan sa dulo Na puro kuro-kuro Ganyan ang mga tao Sa gitna ng delubyo Mahilig silang magtalo-talo HAHAHA ako ang panalo! Ngunit hindi naman lahat at mayroon ding nagpapagal At ipanalangin na ako'y hindi na nga magtatagal Ginagamot ko lang ang daigdig ng kaytagal Nang nagdurogo sa kamay ng mga hangal -JGA
0
Mar 26, 2020
Mar 26, 2020 at 2:34 AM UTC
pusang-tahimik
Coronavirus
Dumating akong hindi inaasahan ng iba Maging anino man ay hindi makita ng mata Ako ay mapamuksa sa kanila At aagaw sa buhay ng mahal nila Bakit nga ba ako naparito Maging ako ay nalilito Kasalanan ko ba na maging bunga ninyo At ako'y pinapatay uli ninyo? Marami akong gugutumin Marami akong papatayin Marami akong paaminin Kung sino ang sakim! Maraming lalabas ang kulay Uunahin ang sariling buhay Pababayaang mamatay Ang walang sariling bahay Gusto ko sa matatao Sa matitigas na ulo Dun sa mga nag chichismisan sa dulo Na puro kuro-kuro Ganyan ang mga tao Sa gitna ng delubyo Mahilig silang magtalo-talo HAHAHA ako ang panalo! Ngunit hindi naman lahat at mayroon ding nagpapagal At ipanalangin na ako'y hindi na nga magtatagal Ginagamot ko lang ang daigdig ng kaytagal Nang nagdurogo sa kamay ng mga hangal -JGA
Continue reading...
29
Nung iniwan mo ako Nakita ko sirili ko Dito palang ako'y panalo.
0
Oct 19, 2017
Oct 19, 2017 at 12:06 AM UTC
gelaiidulz
....
Nung iniwan mo ako Nakita ko sirili ko Dito palang ako'y panalo.
Continue reading...
3
Hayaan n’yong lumuha ang aking puso. Malungkot na tanawin ang ganitong tagpo:           Hinihiwa mo ang balat ng iyong kinabukasan           at duguan na ang angking kasalukuyan           gayong hindi pa nga naghihilom man lang           ang mga sugat ng mapait nating nakaraan. Subalit masahol ka pa sa putang bayaran na katawan ang puhunan, kapalit ng panghapunan at pagkain sa kinabukasan. Ikaw - dalawa, tatlo, limang daan, kapalit di lang ng iyong karangalan. Idinamay mo pa ang kapakanan ng bayan. Hindi na maaasahan ang dati’y sagradong balota. Karaniwang papel na lamang ito na may mga nakalista At tila tiyan **** nag-alboroto ang diniktahang makina, na kung ano’ng isinubo, siya ring isusuka. Pagkatapos kukulapulan ang daliri ng panandang tinta. Nang humiga ka sa tae, nagmamalaki ka pa:           Sapagkat ang makinang tila kumpisalan,           may kapirasong tari ng makabagong sabungan           na kahit na alin pang mga tandang ang maglaban,           tukoy na ng kristo ang panalo sa pustahan. Tapos na ang kwento’t hindi na totoo ang sinabi ng bayaning ang Pilipino ay karapat-dapat sa buhay na nasasakripisyo. Hindi na. Hindi sa salinlahing ito. Sa darating pang mga kabataan, siguro, sa kanila, magbabaka-sakali ako.
0
Dec 29, 2019
Dec 29, 2019 at 11:12 PM UTC
JunLit
Hindi Sa Salinlahing Ito
Hayaan n’yong lumuha ang aking puso. Malungkot na tanawin ang ganitong tagpo:           Hinihiwa mo ang balat ng iyong kinabukasan           at duguan na ang angking kasalukuyan           gayong hindi pa nga naghihilom man lang           ang mga sugat ng mapait nating nakaraan. Subalit masahol ka pa sa putang bayaran na katawan ang puhunan, kapalit ng panghapunan at pagkain sa kinabukasan. Ikaw - dalawa, tatlo, limang daan, kapalit di lang ng iyong karangalan. Idinamay mo pa ang kapakanan ng bayan. Hindi na maaasahan ang dati’y sagradong balota. Karaniwang papel na lamang ito na may mga nakalista At tila tiyan **** nag-alboroto ang diniktahang makina, na kung ano’ng isinubo, siya ring isusuka. Pagkatapos kukulapulan ang daliri ng panandang tinta. Nang humiga ka sa tae, nagmamalaki ka pa:           Sapagkat ang makinang tila kumpisalan,           may kapirasong tari ng makabagong sabungan           na kahit na alin pang mga tandang ang maglaban,           tukoy na ng kristo ang panalo sa pustahan. Tapos na ang kwento’t hindi na totoo ang sinabi ng bayaning ang Pilipino ay karapat-dapat sa buhay na nasasakripisyo. Hindi na. Hindi sa salinlahing ito. Sa darating pang mga kabataan, siguro, sa kanila, magbabaka-sakali ako.
Continue reading...
28
Hindi naman masakit. Hindi naman masakit malait-lait. Kahit anong sabihin, iyo pa ring ipipilit. Kumalma ka, wag ka munang magalit. Hindi ako perpekto para hindi magkamali. Hindi ako plastic, ayokong magkunwari. Sana naniwala ka, Sana inuna **** makinig, kesa manghusga. Sarado ang bintana at pinto, Sarado ang utak at puso mo, Handa na akong sabihin, Ayoko na, sigaw ng aking damdamin. Kung kaya ko lang maging manhid, Babalewalain ko ang sakit na 'yong hatid. Hindi talaga laging panalo, Lalo na kung ikaw na yung magpapatalo. Itinapon mo ako, gaya ng bato, Hinagis mo na parang wala lang sayo, Alam mo, Sana nga bato nalang ako, Para di ko maramdaman Kahit durog na durog na ako..
0
Feb 24, 2019
Feb 24, 2019 at 11:50 AM UTC
InkSpeaks
"Bato"
Hindi naman masakit. Hindi naman masakit malait-lait. Kahit anong sabihin, iyo pa ring ipipilit. Kumalma ka, wag ka munang magalit. Hindi ako perpekto para hindi magkamali. Hindi ako plastic, ayokong magkunwari. Sana naniwala ka, Sana inuna **** makinig, kesa manghusga. Sarado ang bintana at pinto, Sarado ang utak at puso mo, Handa na akong sabihin, Ayoko na, sigaw ng aking damdamin. Kung kaya ko lang maging manhid, Babalewalain ko ang sakit na 'yong hatid. Hindi talaga laging panalo, Lalo na kung ikaw na yung magpapatalo. Itinapon mo ako, gaya ng bato, Hinagis mo na parang wala lang sayo, Alam mo, Sana nga bato nalang ako, Para di ko maramdaman Kahit durog na durog na ako..
Continue reading...
22
Sabi ng iba panalo ka pag napili ka pag ikaw ang inuuna pag alam **** panalo ka Ano bang pakiramdam? hindi ko kase alam. hindi kase ako yung pinili Ako yung muntik mapili Ako yung "siguro" yung "baka eto na to" minsan nga ako yung "sigurado ako" pero hindi ang napili mo. nakakasanay na lang din yung tipong may darating tapos aalis din tapos muntikan parin.
0
Jul 28, 2023
Jul 28, 2023 at 1:26 PM UTC
john-michael-andres
Muntik
Sabi ng iba panalo ka pag napili ka pag ikaw ang inuuna pag alam **** panalo ka Ano bang pakiramdam? hindi ko kase alam. hindi kase ako yung pinili Ako yung muntik mapili Ako yung "siguro" yung "baka eto na to" minsan nga ako yung "sigurado ako" pero hindi ang napili mo. nakakasanay na lang din yung tipong may darating tapos aalis din tapos muntikan parin.
Continue reading...
16