"napapaligiran" poems
Kahit isang sulyap lang sa langit ay di na matanaw,
Daan-daang matatayog na konkretong kahon,
pati anino nito'y ako'y napapaligiran.
Tinatakpan ang malagintong sinag ng araw,
maging ang hanging sana'y magpapaypay sa nagiinit na siyudad ay natakpan na.
Nagbago na ang mundo.
Bago na naga ang mundo.
Pero nasaan na ang mundong kinalakihan at pinapangarap ko?
Nanabik sa malawak na langit
na noo'y tinitingala-tingala lang,
na kunwaring inaangkin ko ito, na akin ito.
Pero bago nga ngayon ang nakikita ko,
matatayog na konkretong kahon,
na humaharang sa tunay na paraiso.
May 22, 2015
May 22, 2015 at 4:14 AM UTC
64 May mga sampung taong tumataghoy
Na napapaligiran ng pader na apoy
65 Iyon ang mga kasamahan
Ng dalawang magkasintahan
66 Subalit isa-isang nawala
Kahit hindi man sa nagliliyab kumawala
67 At nang sina Birio at Alyna
Ang natatanging natira
68 Biglang nagpakita nilalang na malaki
Ito ay ang mahiwagang bubuli
69 Kasama nito ay isang nilalang
Na parang kamukha ng minsang humambalang
70 Siya ay nagpakilalang Diwata ng Apoy
Sa Gintong Lupa sila itutuloy.
-07/20/2012
*Gintong Lupa Series
Sep 7, 2019
Sep 7, 2019 at 10:01 PM UTC