"nadadaanan" poems - Hello Poetry

UWIAN: Unang hakbang pagpasok sa tarangkahan. Pangalawa, at tumingin sa daan. Pangatlo, at tumingala sa kalawakan. Saka naglakad pa ng isang daan at tatlumpung hakbang, Sa apat, hanggang lima narinig ko ang andar ng jeep ni Ama Sa anim hanggang pito narinig ko ang pagkukwenta ni Ana. Sa walo hanggang siyam nakita ko ang tongitsan ni Manang. Sa sampu hanggang labing-isa umiwas sa konstrukyon ni Saavedra. Sa labing-dalawa at hanggang labing- tatlo ay narinig ang sigawan nina Agnes at Cito. Sa bawat bahay, at taong nadadaanan Tanging pagkaway at ngiti lang ang nadadatnan. At ilan lang ito sa mga bagay na inuuwian. Nagpatuloy sa paglalakad hanggang umabot sa abandonadong bahay, Madilim man, at magulo sa loob. Ngunit amoy na amoy pa rin Ang buhay na puno ng sampaguita. Pumitas ako, inamoy pa ito, at nagbaon ng ilan nito. Ipinikit ang mata ko, at saka linanghap ang mabangong amoy nito. Saka naglakad pa at pumapasok sa aking tahanan.

0

May 22, 2015

May 22, 2015 at 4:14 AM UTC

lovestargirl

UWIAN

UWIAN: Unang hakbang pagpasok sa tarangkahan. Pangalawa, at tumingin sa daan. Pangatlo, at tumingala sa kalawakan. Saka naglakad pa ng isang daan at tatlumpung hakbang, Sa apat, hanggang lima narinig ko ang andar ng jeep ni Ama Sa anim hanggang pito narinig ko ang pagkukwenta ni Ana. Sa walo hanggang siyam nakita ko ang tongitsan ni Manang. Sa sampu hanggang labing-isa umiwas sa konstrukyon ni Saavedra. Sa labing-dalawa at hanggang labing- tatlo ay narinig ang sigawan nina Agnes at Cito. Sa bawat bahay, at taong nadadaanan Tanging pagkaway at ngiti lang ang nadadatnan. At ilan lang ito sa mga bagay na inuuwian. Nagpatuloy sa paglalakad hanggang umabot sa abandonadong bahay, Madilim man, at magulo sa loob. Ngunit amoy na amoy pa rin Ang buhay na puno ng sampaguita. Pumitas ako, inamoy pa ito, at nagbaon ng ilan nito. Ipinikit ang mata ko, at saka linanghap ang mabangong amoy nito. Saka naglakad pa at pumapasok sa aking tahanan.

19

Mga nakatago sa letra Ang mga sagot Ang mga sagot ay nasa letra Ang luha Ang inis Ang dugo Ang init Ang pintura ng aking maduming brotsa Ang mga espasyo na akala ay walang saysay Iyon ang mas nagpapalayo sa katotohanan Sa siyudad na malaki, pero ang liit Parang nilakad ko na ang bawat sulok nito Mahilig ako sa bagay na hindi lang madaanan O maiwasang daanan Ang tinta ng aking espirito Itatak sa iyong santong puso Malakbay sana magkasama Ang mga lumulutang na letra Samantalang ang boses mo na tulad ng awit ay nasa likod ng eksena Malikhain ang gumuhit sa iyo Ang larawan **** mabait Mamantsahin ko Ng aking bahaghari Nawa hindi mawari Wala dapat ang oras Parang picture frame tuloy ang buhay ng bawat tao Nandiyan lang Nakatago, nakatayo, nasa pader---nakapako Nadadaanan lang Isang titigan lang Sa iyo, isang titig ay hindi sapat May nakatagong ginto Hindi pangkaraniwang ginto Ginto na hindi hinahanap ng lahat Ginto na hinahanap ko Nagpapawis nang sobra ang aking mga kamay Maligoy ang mata Tumitibok nang mabilis pabilis O Dios, saanman, makasalanang mansanas bumubunga ng sanlibong bulaklak Tinutuklaw nila ang aking lason Wala na akong pake sa sagot Mapaakit ka hanggang mabili ka Kahit hindi ka muna magsalita Hindi paliwanag sa mga titik Ang paru-paro at ang agila Nilamon ang itim Namula ang bibig Puti ang langit Ubeng mata Kahel ang balat Bughaw na dugo Dilaw na anino Berdeng ilaw Bangis ng indigo Samantalang sila ay abo Maligo sa aking isip Taas na tingin sa mababaw na sahig Ito ang ating luho Zigzag man ang dating Kapag nabili na, wala ng tubig parating

0

Dec 3, 2019

Dec 3, 2019 at 4:33 AM UTC

insertname

Pangatlo

Mga nakatago sa letra Ang mga sagot Ang mga sagot ay nasa letra Ang luha Ang inis Ang dugo Ang init Ang pintura ng aking maduming brotsa Ang mga espasyo na akala ay walang saysay Iyon ang mas nagpapalayo sa katotohanan Sa siyudad na malaki, pero ang liit Parang nilakad ko na ang bawat sulok nito Mahilig ako sa bagay na hindi lang madaanan O maiwasang daanan Ang tinta ng aking espirito Itatak sa iyong santong puso Malakbay sana magkasama Ang mga lumulutang na letra Samantalang ang boses mo na tulad ng awit ay nasa likod ng eksena Malikhain ang gumuhit sa iyo Ang larawan **** mabait Mamantsahin ko Ng aking bahaghari Nawa hindi mawari Wala dapat ang oras Parang picture frame tuloy ang buhay ng bawat tao Nandiyan lang Nakatago, nakatayo, nasa pader---nakapako Nadadaanan lang Isang titigan lang Sa iyo, isang titig ay hindi sapat May nakatagong ginto Hindi pangkaraniwang ginto Ginto na hindi hinahanap ng lahat Ginto na hinahanap ko Nagpapawis nang sobra ang aking mga kamay Maligoy ang mata Tumitibok nang mabilis pabilis O Dios, saanman, makasalanang mansanas bumubunga ng sanlibong bulaklak Tinutuklaw nila ang aking lason Wala na akong pake sa sagot Mapaakit ka hanggang mabili ka Kahit hindi ka muna magsalita Hindi paliwanag sa mga titik Ang paru-paro at ang agila Nilamon ang itim Namula ang bibig Puti ang langit Ubeng mata Kahel ang balat Bughaw na dugo Dilaw na anino Berdeng ilaw Bangis ng indigo Samantalang sila ay abo Maligo sa aking isip Taas na tingin sa mababaw na sahig Ito ang ating luho Zigzag man ang dating Kapag nabili na, wala ng tubig parating

60

Naalala ko noon, saksi ang kalawakan kung gaano natuwa ang aking puso ng ika’y nakita. Ramdam ko ang tibok ng aking puso, dahil sobrang kinikilig ako. Magkahawak kamay. Yun bang HHWW sa burnham park pero.... pero isang gabi, bigla nalang bumigat ang pusong dating kinikilig, at biglang nagkahiwalay ang ating mga kamay. Mga ala alang inukit dito sa aking puso, bigla nalang nag laho. Ang ngiti sa aking mukha napalitan ng sakit, ang dulo ay iyong natagpuan. Bakit? Bakit hindi ka lumaban? habang ako, hindi nawawalan ng pag asang mananatili ka dito. Bakit hindi ka kumapit? Habang ang kamay ko’y mahigpit ang kapit sa kamay **** bigla nalang nanlamig. Noong gabing yon, naglakad lakad kung saan saan, at ang mga nadadaanan nakikisabay pa sa aking kalungkutan mga tugtugin na para bang alam nila ang aking pinag dadaanan, para bang nananadya ang tadhana. Ang dami ko palang karamay sa lungkot, na dulot ng kahapon. Pero bumalik ako nagbabasakaling babalik karin sa piling ko. Noong pumikit ako, nang makita ang dilim, natakot na baka ito rin ang iyong nakita ng ika’y lumisan sa aking piling. Ngunit tinangay ng hangin ang takot at napalitan ng tuwa ng ipakita saakin ang liwanag, at nandun ka. Habang nakapikit ako, makita ko sanang muli ng malapitan ang mukha mo, na sana ang ngiting iyong iniwan dito sa lupa, dala dala mo parin nang ika’y nakarating sa kung saan ka nararapat. Pagdilat ko, matapos ang gabing punong puno ng pait at pasakit, saksi ang kalawakan kung gaano nasaktan ang puso ng ika’y lumisan. Ngunit hindi na kasing sakit ng dati, dahil alam kong masaya ka na, at hindi kana nasasaktan, dahil kasama mo na ang lumikha sa sayo. Pangako, nandito lang ako, na kahit nagtapos na ang kwento, ng ikaw at ako, ang tayo. Hinding hindi ka mawawala dito sa puso ko.

0

Apr 30, 2020

Apr 30, 2020 at 8:37 AM UTC

arpdlnspokenwords

Walang Hanggan

Naalala ko noon, saksi ang kalawakan kung gaano natuwa ang aking puso ng ika’y nakita. Ramdam ko ang tibok ng aking puso, dahil sobrang kinikilig ako. Magkahawak kamay. Yun bang HHWW sa burnham park pero.... pero isang gabi, bigla nalang bumigat ang pusong dating kinikilig, at biglang nagkahiwalay ang ating mga kamay. Mga ala alang inukit dito sa aking puso, bigla nalang nag laho. Ang ngiti sa aking mukha napalitan ng sakit, ang dulo ay iyong natagpuan. Bakit? Bakit hindi ka lumaban? habang ako, hindi nawawalan ng pag asang mananatili ka dito. Bakit hindi ka kumapit? Habang ang kamay ko’y mahigpit ang kapit sa kamay **** bigla nalang nanlamig. Noong gabing yon, naglakad lakad kung saan saan, at ang mga nadadaanan nakikisabay pa sa aking kalungkutan mga tugtugin na para bang alam nila ang aking pinag dadaanan, para bang nananadya ang tadhana. Ang dami ko palang karamay sa lungkot, na dulot ng kahapon. Pero bumalik ako nagbabasakaling babalik karin sa piling ko. Noong pumikit ako, nang makita ang dilim, natakot na baka ito rin ang iyong nakita ng ika’y lumisan sa aking piling. Ngunit tinangay ng hangin ang takot at napalitan ng tuwa ng ipakita saakin ang liwanag, at nandun ka. Habang nakapikit ako, makita ko sanang muli ng malapitan ang mukha mo, na sana ang ngiting iyong iniwan dito sa lupa, dala dala mo parin nang ika’y nakarating sa kung saan ka nararapat. Pagdilat ko, matapos ang gabing punong puno ng pait at pasakit, saksi ang kalawakan kung gaano nasaktan ang puso ng ika’y lumisan. Ngunit hindi na kasing sakit ng dati, dahil alam kong masaya ka na, at hindi kana nasasaktan, dahil kasama mo na ang lumikha sa sayo. Pangako, nandito lang ako, na kahit nagtapos na ang kwento, ng ikaw at ako, ang tayo. Hinding hindi ka mawawala dito sa puso ko.

4