Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"merkado" poems
Inday unom na katuig ang nilabay sa dihang nahikagplagan tika milabay sa balay sa handumanan ko nahipatik ang katahom sa imong hulagway may mga panahon sa kasing2x og damgo ko imong kaanyag mobisita gamay Karon dili masukod ang kalipay sa dihang nagkaila ta Adunay panahon magkachat ta lingaw sige kog katawa sa dihang nakahibalo naka sa tinuod og naglagot ka sa akoa maayo man ng makahibalo ka sa tinuod samtang sayo pa Kung moabot ang panahon mosugot na ka magdate ta Por syur ako man jud ng gasto more pa be conscious lang sa imong dayet aron conscious pud ko sa akong bulsa kung cge na ta det2x chippy og tubig na lang gani ang order para natong duha pasabot KKB nalang ta sunod, salamat sa pagsabot hap... og kung ugaling dili na jud nimo maagwanta imo nakong sugton ayaw kabalaka ipanaad ko imong gugma akong amumahon sa kanunay ikaw akong panggaon sa mga gakus ko ikaw akong prisohon tanan nimong gusto akong buhaton imong mga sugo akong tumanon Og kung imo naman gali kong sugoon sa merkado pwede ayaw pud ko paalsaha og bugas isa ka sako basin og tungod sa kabug-at di nako makaya makaigit ko kung pwede lang unta kilo kiloha pud na og mahimo.
0
Apr 11, 2015
Apr 11, 2015 at 5:07 AM UTC
Samtang Sayo Pa
“The essence of reality is contradiction” - Hegel Ang tao ay likas na malaya, nabubuhay na malaya at dapat na maging malaya. Walang karapatan ang sinoman na mang-alipin. Hindi tayo pag-aari ninoman at walang taong ‘pweding umangkin sa kapwa n’ya. Ito ang batas ng kalikasan at ng uniberso. Walang panginoon at busabos, walang dapat na nag-uutos, at wala dapat mga alilang tagasunod. Sana ang buhay ay puro na lang Rosas at walang posas. Subalit nagdilim ang kasaysayan nang maghari ang kasakiman na pinukaw ng matinding paghahangad ng iilan sa kayamanan. Kailangan na makakuha ng maraming kalakal nang lumawak ang merkado. Pero teka sino ang gagawa nito? Edi kunin ang mga mahihina at gawin silang mga alipin, pilitin na magtrabaho sa ilalim nang hagupit ng latigo. Hawakan sa leeg o di kaya naman ay kitilin, sa ganitong paraan sila dapat na pasunurin. Tanang pagmamalabis ay may wakas. Hindi lang si Spartacus ang nag-alsa kundi pati ang mga itim na alipin. Sumiklab ang himagsikan sa paghahangad ng mga alipin na kumawala sa kanikanilang mga tanikala. Dumating ang panahon ng Piyudalismo, nagbagong anyo lang ang halimaw at muli n’yang inalipin ang mga kapos-palad at mahihirap. Nangibabaw ang Aristokrasya na parang maitim na ulap na lumalambong sa himpapawid kaya hindi makita ang sinag ng araw. Salamat na lang at bumagsak ang Bastille at nagtagumpay ang rebolusyong Pranses. Mula sa mga guho ng lipunang piyudal ay lumitaw ang mga bagong panginoon, ang mga Burgis. Sila ang mapagsamanta at naghaharing-uri sa ating panahon. Mga kapitalista, elitista at mga burgesya komprador. At tayo na nasa baba, tayo na ang puhunan para mabuhay ay dugo’t pawis, tayo na mga proletaryo ang s’yang makabagong alipin. Mga alipin ng burgesya na ating pinapanginoon, tayo na lumilikha ng yaman ng bansa ang s’yang laging pinagsasamantalahan at binubusabos. Tinatakot na gugutomin kapagka hindi nagpa-ubaya at sumunod sa utos. Habang tumatagal ay tumitindi ang mga salungatan at kontradiksyon sa pagitan ng mayaman at ng mahirap. Bulkan ito na sasabog sa bandang huli. Ang batas ng kasaysayan ang nagsabi na ang lahat ng uri ng pang-aapi ay magwawakas. Nag-alsa ang mga alipin, naghimagsik ang mga pesante hindi magtatagal gustuhin man natin o hindi titindig ang mga proletaryo at sama-sama nilang ibabagsak ang kapitalismo na itinataguyod ng mga burgesya komprador.
0
Nov 15, 2017
Nov 15, 2017 at 1:25 AM UTC
DIALECTICAL MATERIALISM
“The essence of reality is contradiction” - Hegel Ang tao ay likas na malaya, nabubuhay na malaya at dapat na maging malaya. Walang karapatan ang sinoman na mang-alipin. Hindi tayo pag-aari ninoman at walang taong ‘pweding umangkin sa kapwa n’ya. Ito ang batas ng kalikasan at ng uniberso. Walang panginoon at busabos, walang dapat na nag-uutos, at wala dapat mga alilang tagasunod. Sana ang buhay ay puro na lang Rosas at walang posas. Subalit nagdilim ang kasaysayan nang maghari ang kasakiman na pinukaw ng matinding paghahangad ng iilan sa kayamanan. Kailangan na makakuha ng maraming kalakal nang lumawak ang merkado. Pero teka sino ang gagawa nito? Edi kunin ang mga mahihina at gawin silang mga alipin, pilitin na magtrabaho sa ilalim nang hagupit ng latigo. Hawakan sa leeg o di kaya naman ay kitilin, sa ganitong paraan sila dapat na pasunurin. Tanang pagmamalabis ay may wakas. Hindi lang si Spartacus ang nag-alsa kundi pati ang mga itim na alipin. Sumiklab ang himagsikan sa paghahangad ng mga alipin na kumawala sa kanikanilang mga tanikala. Dumating ang panahon ng Piyudalismo, nagbagong anyo lang ang halimaw at muli n’yang inalipin ang mga kapos-palad at mahihirap. Nangibabaw ang Aristokrasya na parang maitim na ulap na lumalambong sa himpapawid kaya hindi makita ang sinag ng araw. Salamat na lang at bumagsak ang Bastille at nagtagumpay ang rebolusyong Pranses. Mula sa mga guho ng lipunang piyudal ay lumitaw ang mga bagong panginoon, ang mga Burgis. Sila ang mapagsamanta at naghaharing-uri sa ating panahon. Mga kapitalista, elitista at mga burgesya komprador. At tayo na nasa baba, tayo na ang puhunan para mabuhay ay dugo’t pawis, tayo na mga proletaryo ang s’yang makabagong alipin. Mga alipin ng burgesya na ating pinapanginoon, tayo na lumilikha ng yaman ng bansa ang s’yang laging pinagsasamantalahan at binubusabos. Tinatakot na gugutomin kapagka hindi nagpa-ubaya at sumunod sa utos. Habang tumatagal ay tumitindi ang mga salungatan at kontradiksyon sa pagitan ng mayaman at ng mahirap. Bulkan ito na sasabog sa bandang huli. Ang batas ng kasaysayan ang nagsabi na ang lahat ng uri ng pang-aapi ay magwawakas. Nag-alsa ang mga alipin, naghimagsik ang mga pesante hindi magtatagal gustuhin man natin o hindi titindig ang mga proletaryo at sama-sama nilang ibabagsak ang kapitalismo na itinataguyod ng mga burgesya komprador.
Continue reading...
10
Nang makasabayan sa paglalakad, napatingin at napangiti Ang hubong sintido ay naghimok para mauna na pansinin Kapagkuwan ay kumaway sa kanya at lumapit Simpleng nagpakilala bilang kamag-aral Talastas niya na isang taon nauna sa kanya Naging mausisa tungkol sa mga **** Naisagot lang ay baka at siguro kahit balot ng kainitan ng puso Nang naghiwalay ay lalong nanabik Masigasig sa pag-aaral Nagrerepaso ng mga aralin sa bakasyon Isinabay din sa mga pagpupuri sa dikit ng gabi Sa kulay abo na panaginip ay lumaboy Maraming kumpul-kumpol ng mga orkidya at iba pang bulaklak Matao sa merkado subalit nakakabingi ang katahimikan Sa paglilibot, naging lila ang nasaging kagamitan Tumayo sa katre na pinaghihigaan Kahit wala pa sa ulirat parang nasa alapaap Umaangat kahit walang pakpak Nagbubunying pakiramdam sa taas
0
Jan 9, 2019
Jan 9, 2019 at 2:48 AM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #45