"langhapin" poems - Hello Poetry

Bastos? Aba hindi ah, ito ang pinaka angkop na tayutay patungkol sa buhay. Makinig ka lang at malalaman mo na ang gagawin kong paghahambing sa pagkakatulad ng buhay at pagtatalik ay totoo. Ganito yun: Libog – oo, kailangan mo ng matinding libog kung gusto **** maging maligaya sa buhay. Kailangan na punong-puno ng pagnanasa ang damdamin mo dahil kung hindi ay mababagot ka at mananamlay. Kailangan na lagyan mo ng libog kung ano man ang iyong ginagawa para ito magtagumpay. Romansa – lasapin mo ang bawat sandali ng iyong buhay na tulad sa isang gabi nang pagtatalik. Langhapin mo ang bango at baho nito para mo malasahan ang tunay na sarap. Pasukin – pasukin mo ang butas ng buhay mo masikip man o maluwang ito. Pag nasa loob kana ay umindayog ka nang husto ‘wag **** kalilimutang magtaas-baba sapagkat ganito ang buhay minsan nasa ibabaw ka minsan naman nasa ilalim ka. Pag nalampasan mo na ang ang lahat ng mga ito saka ka lang lalabasan ng ligaya sa puso mo.

0

Nov 9, 2017

Nov 9, 2017 at 12:29 AM UTC

makabagongmakata69

Ang Buhay ay Parang ***

Bastos? Aba hindi ah, ito ang pinaka angkop na tayutay patungkol sa buhay. Makinig ka lang at malalaman mo na ang gagawin kong paghahambing sa pagkakatulad ng buhay at pagtatalik ay totoo. Ganito yun: Libog – oo, kailangan mo ng matinding libog kung gusto **** maging maligaya sa buhay. Kailangan na punong-puno ng pagnanasa ang damdamin mo dahil kung hindi ay mababagot ka at mananamlay. Kailangan na lagyan mo ng libog kung ano man ang iyong ginagawa para ito magtagumpay. Romansa – lasapin mo ang bawat sandali ng iyong buhay na tulad sa isang gabi nang pagtatalik. Langhapin mo ang bango at baho nito para mo malasahan ang tunay na sarap. Pasukin – pasukin mo ang butas ng buhay mo masikip man o maluwang ito. Pag nasa loob kana ay umindayog ka nang husto ‘wag **** kalilimutang magtaas-baba sapagkat ganito ang buhay minsan nasa ibabaw ka minsan naman nasa ilalim ka. Pag nalampasan mo na ang ang lahat ng mga ito saka ka lang lalabasan ng ligaya sa puso mo.

5

040120 Hinga, buga Hinga, buga Ganyan nga Langhapin mo ang sariwang hanging pabaon Ko sayo, Kasama ng mga pangakong kalasag at kalakasan mo, Mga pangakong magsisilbihing pahingahan mo, Mga pangakong ilaw mo sa dilim Na mas maliwanag pa sa Buwan at mga bituin Mas maliwanag kaysa sa mga alitaptap Na sinusundan mo ng tingin. Na sa tuwing tiyak ang ligaya o lungkot **** taglay Ay napapawi nito ang sakit Ang hikbi ng puso **** walang ginawa kundi umiyak Ang bilis ng tibok na puso **** paulit ulit na kinakabahan — Kinakabahan na mahuli ang iyong kamalian At hindi tanggapin at akayin ng kahit na sinuman. At habang pasan mo, tagumpay man o kabiguan Ay matikman mo rin na hindi ka lang basta-basta Hindi Basta-bastang buhay lamang At nagtatago sa dilim. Hindi ko hinayang madala ka ng dilim Hindi kita dinala sa dilim para ikay maging sakim At mapuno ng kirot ang kawalan mo ng pag-ibig. Huminga ka na may gayak, Huminga ka nang May pag-asa. Hinga, buga Hinga, buga Ganyan, paulit ulit hanggang sa makuha mo ang tamang tiyempo Nang masabayan mo ang binabato kong mga ritmo Ibuga mo ang iyong mga kamalian Ibuga mo ang iyong mga kasalanan — Mga kasalanang tila isang kumunoy na humahatak sayo Pabalik sa kadiliman Mga kasalanang minsan mo nang iniwan Tama na ang paghinga sa walang kasiguraduhan, Tama na ang pagsambit na kasalanan mo naman Tama na ang paulit-ulit na bersyon mo ng “Ayoko na ng kasalanan at gusto ko na tong iwan,” Ngunit nariyan ka pa rin, Humihinga ka pa rin sa iskwater na minsang ika’y parang sardinas na nakasiksik Tama na, tama na Anak. Hinga, buga Hinga buga, Naghihingalo ka na At paulit-ulit **** nasasaktan ang iyong sarili kahit Sabi Kong tama na Naghihikahos ka na — Ngunit wag **** isiping napapagod ako Na sa tuwing nakikita kita sa iyong kahinaan Ay napapagod na rin akong gamutin ka. Pagkat hindi ako nagsasawang mahalin ka, Na sa tuwing sinasabi ko sayong Umuwi ka sa akin ay naghihintay ako sa pagbabalik mo Na hindi ako nagsasawang maghintay sa pagsabi **** “Ama, narito na ako.” Hinga, buga, Hinga, buga Malayo pa Lang ay nakikilala ko na maging ang iyong anino Ang iyong pagsisisi buhat sa iyong paglisang makasarili Ngunit buo ang aking pagpatawad At ang pag-ibig ko’y dalisay at wagas Na sa Krus ay dumanak ang dugo ng bugtong kong anak Ang Anak ko si Hesus na nagpalaya sa iyo At nagbigay sayo ng daan patungo sa katiyakan Naririnig ko na Ang mga padyak **** sabik sa aking paglambing Ang mga pandinig **** naghihintay sa aking mga Salita Na pinuno ko ng siksik, liglig at umaapaw kong pag-ibig Maging ang pagtambol ng puso mo sa kaba Nakikilala ko ang lahat sayo at sana alam **** Sanang alam **** Matagal nang bukas ang ating pintuan para sayo, Oo ating pintuan at hindi pintuan Ko lamang. Tahan na Anak, tahan na at nakauwi ka na Nakauwi ka na sayong tahanan. Hinga, buga, Hinga, buga Tayo na anak, Sa akin ka na mamahinga.

0

Apr 11, 2020

Apr 11, 2020 at 2:50 AM UTC

psalmiseta

PaHINGAhan

040120 Hinga, buga Hinga, buga Ganyan nga Langhapin mo ang sariwang hanging pabaon Ko sayo, Kasama ng mga pangakong kalasag at kalakasan mo, Mga pangakong magsisilbihing pahingahan mo, Mga pangakong ilaw mo sa dilim Na mas maliwanag pa sa Buwan at mga bituin Mas maliwanag kaysa sa mga alitaptap Na sinusundan mo ng tingin. Na sa tuwing tiyak ang ligaya o lungkot **** taglay Ay napapawi nito ang sakit Ang hikbi ng puso **** walang ginawa kundi umiyak Ang bilis ng tibok na puso **** paulit ulit na kinakabahan — Kinakabahan na mahuli ang iyong kamalian At hindi tanggapin at akayin ng kahit na sinuman. At habang pasan mo, tagumpay man o kabiguan Ay matikman mo rin na hindi ka lang basta-basta Hindi Basta-bastang buhay lamang At nagtatago sa dilim. Hindi ko hinayang madala ka ng dilim Hindi kita dinala sa dilim para ikay maging sakim At mapuno ng kirot ang kawalan mo ng pag-ibig. Huminga ka na may gayak, Huminga ka nang May pag-asa. Hinga, buga Hinga, buga Ganyan, paulit ulit hanggang sa makuha mo ang tamang tiyempo Nang masabayan mo ang binabato kong mga ritmo Ibuga mo ang iyong mga kamalian Ibuga mo ang iyong mga kasalanan — Mga kasalanang tila isang kumunoy na humahatak sayo Pabalik sa kadiliman Mga kasalanang minsan mo nang iniwan Tama na ang paghinga sa walang kasiguraduhan, Tama na ang pagsambit na kasalanan mo naman Tama na ang paulit-ulit na bersyon mo ng “Ayoko na ng kasalanan at gusto ko na tong iwan,” Ngunit nariyan ka pa rin, Humihinga ka pa rin sa iskwater na minsang ika’y parang sardinas na nakasiksik Tama na, tama na Anak. Hinga, buga Hinga buga, Naghihingalo ka na At paulit-ulit **** nasasaktan ang iyong sarili kahit Sabi Kong tama na Naghihikahos ka na — Ngunit wag **** isiping napapagod ako Na sa tuwing nakikita kita sa iyong kahinaan Ay napapagod na rin akong gamutin ka. Pagkat hindi ako nagsasawang mahalin ka, Na sa tuwing sinasabi ko sayong Umuwi ka sa akin ay naghihintay ako sa pagbabalik mo Na hindi ako nagsasawang maghintay sa pagsabi **** “Ama, narito na ako.” Hinga, buga, Hinga, buga Malayo pa Lang ay nakikilala ko na maging ang iyong anino Ang iyong pagsisisi buhat sa iyong paglisang makasarili Ngunit buo ang aking pagpatawad At ang pag-ibig ko’y dalisay at wagas Na sa Krus ay dumanak ang dugo ng bugtong kong anak Ang Anak ko si Hesus na nagpalaya sa iyo At nagbigay sayo ng daan patungo sa katiyakan Naririnig ko na Ang mga padyak **** sabik sa aking paglambing Ang mga pandinig **** naghihintay sa aking mga Salita Na pinuno ko ng siksik, liglig at umaapaw kong pag-ibig Maging ang pagtambol ng puso mo sa kaba Nakikilala ko ang lahat sayo at sana alam **** Sanang alam **** Matagal nang bukas ang ating pintuan para sayo, Oo ating pintuan at hindi pintuan Ko lamang. Tahan na Anak, tahan na at nakauwi ka na Nakauwi ka na sayong tahanan. Hinga, buga, Hinga, buga Tayo na anak, Sa akin ka na mamahinga.

78

Sa gitna ng mga nagtataasang puno Halika't ating langhapin Ang amoy ng mga patak ng ulan Sa mga luntiang dahon ng kagubatan Parating na ang dapithapon Di ba pwedeng manatili ka muna? Kahit sandali lang Tabihan ako kasama ng ingay ng katahimikan Ang tamis ng mga sandaling itinanikala Sa mga ala-alang upos At ang mga sabik na yapos Ng aking mga kamay sa iyong mukha Ang mga paglubog na araw na magkasamang tinignan Kung ako ang iyong tatanungin Gusto ko na lamang manatili Sa mga panahong kasama kang tumatakbo sa ulan.

0

May 24, 2018

May 24, 2018 at 9:46 AM UTC

ArceeCola30

Maulan na kahapon

Sa gitna ng mga nagtataasang puno Halika't ating langhapin Ang amoy ng mga patak ng ulan Sa mga luntiang dahon ng kagubatan Parating na ang dapithapon Di ba pwedeng manatili ka muna? Kahit sandali lang Tabihan ako kasama ng ingay ng katahimikan Ang tamis ng mga sandaling itinanikala Sa mga ala-alang upos At ang mga sabik na yapos Ng aking mga kamay sa iyong mukha Ang mga paglubog na araw na magkasamang tinignan Kung ako ang iyong tatanungin Gusto ko na lamang manatili Sa mga panahong kasama kang tumatakbo sa ulan.

17

Lasaping mabuti bawat lagok, paulit-ulit Namnamin ang pampagising na pait Habang ang likas na tamis, nilalasang pilit Sa ‘yong lalamunang sabik, ang init guguhit. Tulad ng bawat pagtatanghal, sa isip di mawaglit Todo-bigay ang birit, tila laging huling hirit. Araw-araw mang nakikita ang Bundok Malarayat Hindi nagsasawang sulyapan ang Silangan pagmulat Bawat araw na tayo'y buhay, may dalang sigla’t galak. Hwag nang ipitin ang kwadrong alas o otso Di na magiging mahalaga kung sino nga ba’ng nanalo Kapag ang mga kalaro sa pusoy ay wala na ni anino. Hagkan si Habagat at yakapin si Amihan, Daluyong ma’y ihatid, sa kabila’y walang ganyan Di-pinansing hininga’y aapuhapin sa paglisan Ang lupang hinamak, tinapak-tapakan Ang lupa ring naghandog ng susing kabuhayan Ang lupa ring hihimlayan sa huling hantungan. Lasaping mabuti bawat lagok, paulit-ulit Kapeng barako’y masarap habang mainit Ngunit wala nang bisa sa huling pagpatak ng saglit Lasaping mabuti bawat lagok, bango’y langhapin Kapeng barako’y larawan ng pagbangon at paggising Ng bawat araw, biyayang pasasalamata’t tatanggapin.

0

Jul 21, 2021

Jul 21, 2021 at 8:37 AM UTC

JunLit

Kapeng Barako XVI (Bawat Araw ay Biyaya)

Lasaping mabuti bawat lagok, paulit-ulit Namnamin ang pampagising na pait Habang ang likas na tamis, nilalasang pilit Sa ‘yong lalamunang sabik, ang init guguhit. Tulad ng bawat pagtatanghal, sa isip di mawaglit Todo-bigay ang birit, tila laging huling hirit. Araw-araw mang nakikita ang Bundok Malarayat Hindi nagsasawang sulyapan ang Silangan pagmulat Bawat araw na tayo'y buhay, may dalang sigla’t galak. Hwag nang ipitin ang kwadrong alas o otso Di na magiging mahalaga kung sino nga ba’ng nanalo Kapag ang mga kalaro sa pusoy ay wala na ni anino. Hagkan si Habagat at yakapin si Amihan, Daluyong ma’y ihatid, sa kabila’y walang ganyan Di-pinansing hininga’y aapuhapin sa paglisan Ang lupang hinamak, tinapak-tapakan Ang lupa ring naghandog ng susing kabuhayan Ang lupa ring hihimlayan sa huling hantungan. Lasaping mabuti bawat lagok, paulit-ulit Kapeng barako’y masarap habang mainit Ngunit wala nang bisa sa huling pagpatak ng saglit Lasaping mabuti bawat lagok, bango’y langhapin Kapeng barako’y larawan ng pagbangon at paggising Ng bawat araw, biyayang pasasalamata’t tatanggapin.

24