Kwento ng isang sawi

Nagising ng Alas tres ng madaling araw tila wala ng araw na sisilaw Iniisip ang mga salita na binigkas mo sa araw na hiniwalayan mo ako Bakit hindi napansin ang iyong mga galaw Na ayaw mona at pagod ka na kaya nag-paalam Nabigkas mo ang mga salitang hindi ikaw ang dahilan kundi ako sinta Mga sandaling kay saya napalitan ng lungkot at luha Nakita ang luhang sanhi ng kalungkutan na nagmarka sa aking unan Na tila magmamarka na rin sa aking puso at isipan Bakit hindi napansin na hindi ka na pala masaya aking sinta Lumipas ang ilang araw, linggo at mga buwan Nakita kitang masaya at hindi na lumuluha kasama ang aking kaibigan Ako'y parang isang tangang tumatawang humuhikbi Basang basa sa ulan na umuwi Parang wala ng humpay ang sakit Gusto ng mawala sa mundong puno ng pait Kailan kaya ako makakakita ng isang taong hindi ako ipagpapalit Na magiging masaya kung ano ako at kung ano ang meron kami

Request permission to use this poem

Written by

Ms_Gatsby

20 / F / Philippines

For You?

Explore

Hello PoetryVoting

Write