Hello PoetryVoting

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy WritingNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy WritingNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Ang Huling Sandali

by eynabanana

Pulang mga tinta ang gamit, Pamamaalam ay nalalapit, Handa ka na ba? Isa, Dalawa, Pumikit ka! Ang takot ay inalis! Napalitan ito ng inis, Inakap ang sarili, Pilit nag-iisip ng mabuti. Itutuloy ko ba? O wag na? Ano ba?! Tama pa nga ba? Bumilang muli ng isa hanggang tatlo, Siguro nga ay tama na 'to, Hawakan muli ang lubid, Tama na ang pait! Muling ginamit ang pulang tinta, Tama na ang aking paghihirap, sinta, Hanggang dito na lamang, ‘Wag nang hanapin pa ang mga letrang kulang, Ito ang kwento ng aking paglisan, Dito ko na ibaba ang aking mga pasan. Paalam.
Request permission to use this poem
Written by
eynabanana
15 / F
For You?
Written by
eynabanana
15 / F
Published
Mar 8, 2018
Time
2m
Notes

Ginawa ko itong tulang 'to noong mga panahon na nakararanas ako ng matinding kalungkutan at gustong-gusto ko ng wakasan ang aking paghihirap pero sa kabila nito, nakita ko ang kagandahan ng mundo, ng buhay. Masaya ang mabuhay, sobra. Kaya't bangon na!

Tags
#tagalog#kalungkutan#depressed#depress#pagbangon
Permission

Request to use this poem

Tell eynabanana how you would like to use it. We review requests before forwarding them.

AboutBlogFAQPrivacyTermsContact
© 2009-2026 Hello Poetry/v27.0 by @eliotyork
Explore
Hello PoetryVoting
Write