PAGKATHA NG TULA ANG AKING LIBANGAN
by @egmaranan
by: Esther G. Maranan
Sa akin ay may nagtanong, bakit ko nakahiligan
Ang pagkatha ng tula, ‘di ba mahirap pag isipan
Ang sagot ko kung minsan, ito ay kusang bumubukal
At ang salitang i-uugma, pag-arala’y kay tagal
Ang bigkas ng mga kataga, kaylangan ring timbangin
Ang pantig ng salita ay narararapat pang bilangin
Upang pag basa ay tama, sa pandinig ay may dating
Kagaya ng musika, sa tenga ay mayrong taginting
Hindi na kaylangan, ang mga karanasan sa buhay
Upang ikaw ay makabuo ng tulang iaalay
Di na rin kaylangan pilitin at kusang wawagayway
Ang mahalaga’y malinaw ang mensaheng ibibigay
Kaylangan mo lang ay maghanda, ng maraming salita
Pagkat kapag naubusan ay tiyak matutulala
At sa buong maghapon, ikaw ay mapapatunganga
Hanggang sa ang tula mo ay hindi na rin magagawa
Tunay ngang ang pag katha ng tula, minsan ay mahirap
Higit sa tulad kong hindi naman sanay bumalangkas
Ngunit kapag nasimulan kay daling maipamalas
Hanggang sa makuha, ang tamang bigkas na hinahanap
Sa mga makakata, ako’y talagang humahanga
Kaya’t naisip ko ring sumubok, kumatha ng tula
Noong una’y alinlangan pang ipabasa’t ilathala
Ngunit noong maglao’y, nawala rin ang aking hiya
Ang kumatha ng tula ang ‘syang aking naging libangan
Lalo sa mga oras na ganado yaring isipan
Kahit kay hirap magtugma tugma ay pagsisikapan
Pagkat para sa akin ito’y isa kong kayamanan
Ako’y nagpapasalamat sa bigay Niyang karunungan
Nakakatuwa ang talentong sa puso ko’y nanahan
Sapagkat kung minsan ito’y may dulot ring kabutihan
Sa tulad kong ang mensahe, nais sa tula idaan