Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"tali" poems
na ikaw ang inuna kahit ako ang iyong huli. sinta, maaari bang masimulan nating muli? parang tangang ikaw ang pinili hinayaang makulong sa iyong tali lahat ng aking alinlangan ay isinantabi pinagkatiwala ang buong sarili akala ko'y hindi ako nagkamali ngunit nagsabi ka ng "sandali," "sandali, hindi ako lilisan ngunit sandali, ako pala'y nalilito minsan sandali. makinig ka muna. sandali lang. hindi yata kita napupusuan." hindi mo naman kasalanan na ang sakit ay hindi man lang maibsan hindi mo naman kasalanan na madali akong palitan hindi mo naman kasalanan na hindi ako ang nakatuluyan hinding-hindi mo rin kasalanan na hindi ako kawalan hindi mo kasalanan, mahal na ang boses ko'y garalgal at kapag ako'y hinihingal kapag sinisigaw ang aking pagmamahal at paghihintayin pa kita ng matagal pahihintulutan kang maging pagal ang usad sa akin ay laging mabagal kaya hinding-hindi ka susugal hindi mo kasalanan ang aking mga kasalanan. kaya't ako'y iyo nang iwan sa sarili **** tahanan.
0
Nov 29, 2018
Nov 29, 2018 at 11:59 PM UTC
hindi mo naman kasalanan,
Noong minahal kita Naging matapang ako Na ipahayag ang aking damdamin, na minsa'y hindi ko nagawa kahit kanino Wala akong ibang hiling Kung di ako'y iyong ibigin rin Naging makata at lahat Wala pa rin Hindi pinilit ang damdamin Kahit seryoso na ang pagtingin Kahit masaktan, ayos lang din Basta't ika'y nasa aking paningin Minsan, naguguluhan Bakit ko hinayaang ganyan Bakit mas gusto kong ganito na lang Bakit mas gusto kong 'wag na lang Ako ay may hinanakit Alam mo naman na kung bakit Ayokong manakit Lalo na kung ikaw Wala na akong nararamdaman Panigurado iyan Wala na ang kilig Itinapon na kung saan Pinutol mo ang kuneksyon Ang tali na tayo lang ang may hawak May magbabago, naisip ko Para sa ikabubuti ko naman, siguro Noong minahal kita Naging matapang ako Na harapin at subukin ang pagsuko ng damdamin Dahil... Walang kwenta ang pag-ibig Kung ang iibig ay iisa lang din.
0
Mar 9, 2015
Mar 9, 2015 at 10:06 PM UTC
Huling Tula Para Sa Iyo
Mahirap ikalimot mahirap tigilin mahirap pigilin ang pagiging hangal ang taong tulad mo ay ang dahilan ng paghila ko sa tali ng pag-asa subalit ako lamang ang dakilang tagahila sa sobrang kapal ako'y nakabitaw
0
Jul 25, 2018
Jul 25, 2018 at 10:08 AM UTC
Dangal
(A tagalog poem) ㅡ Tyaka na lang kita papansinin, kapag kaya na kitang bigyan ng isang matamis na ngiti gamit ang bibig na hindi nangangamoy usok ng sigarilyo. Tyaka na lang kita kikilalanin, kapag kaya ko na ring kilalanin ang sariling tinig at hindi ang sigaw ng mga demonyong nangungupahan sa aking isip. Tyaka na lang kita tatawagan, kapag kaya ko nang alagaan ang aking katawan at muli na akong natutulog bago pa magpalitan ang araw at buwan. Tyaka na lang kita iisipin, kapag ang tanging kinakatakutan ko na lamang ay ang pagkakawalay sayo at hindi ang maaari kong gawin sa sarili oras na maiwan nang mag-isa sa kwarto. Tyaka na lang kita papakatitigan, kapag ang aking mga mata'y hindi na pagod, namumugto, namumula. Tyaka na lang kita kakausapin, sa araw na pag-ibig na ang aking bukambibig, sa oras na kasiyahan na ang nasa isip at hindi kung paanong tali ba ang gagawin sa gagamiting "lubid". Tyaka ko na lang hahawakan ang iyong kamay, kapag naghilom na ang mga hiwa at sugat na ginuhit, inukit sa pulso, kapag ang isip at kalooban ko'y muli nang nagkasundo. Tyaka na lang kita hahalikan, kapag kaya ko nang talikuran ang mga bote ng alak kapalit ng dampi ng iyong labi. Tyaka na lang kita yayakapin, tyaka ko na lang hahayaan ang sariling maranasan na iyong mahagkan, kapag muli na akong nakakakain ng tama, sa tamang oras. Kakayanin mo kaya ang maghintay kahit magpa-hanggang kailan? At patawarin mo ako. Patawarin mo kung ano ako. Patawarin **** ito ako. Patawarin mo ang kototohanan na binubuo ako ng kalungkutan at kaguluhan. Patawarin **** kung minsan kapag bumuhos ang luha ko'y mas malakas pa sa ulan. Isang araw, aawit ako ng awit ng pananalig at katiyakan. Susulat ng tula na naglalaman ng kasiyahan. Ngunit sa ngayon, dasal ko'y patawarin mo muna ako. Giliw, tyaka na lang kita iibigin... kapag kaya ko na ring ibigin ang aking sarili.
0
Jul 13, 2016
Jul 13, 2016 at 9:52 AM UTC
Awit Ng Pasubali
(A tagalog poem) ㅡ Tyaka na lang kita papansinin, kapag kaya na kitang bigyan ng isang matamis na ngiti gamit ang bibig na hindi nangangamoy usok ng sigarilyo. Tyaka na lang kita kikilalanin, kapag kaya ko na ring kilalanin ang sariling tinig at hindi ang sigaw ng mga demonyong nangungupahan sa aking isip. Tyaka na lang kita tatawagan, kapag kaya ko nang alagaan ang aking katawan at muli na akong natutulog bago pa magpalitan ang araw at buwan. Tyaka na lang kita iisipin, kapag ang tanging kinakatakutan ko na lamang ay ang pagkakawalay sayo at hindi ang maaari kong gawin sa sarili oras na maiwan nang mag-isa sa kwarto. Tyaka na lang kita papakatitigan, kapag ang aking mga mata'y hindi na pagod, namumugto, namumula. Tyaka na lang kita kakausapin, sa araw na pag-ibig na ang aking bukambibig, sa oras na kasiyahan na ang nasa isip at hindi kung paanong tali ba ang gagawin sa gagamiting "lubid". Tyaka ko na lang hahawakan ang iyong kamay, kapag naghilom na ang mga hiwa at sugat na ginuhit, inukit sa pulso, kapag ang isip at kalooban ko'y muli nang nagkasundo. Tyaka na lang kita hahalikan, kapag kaya ko nang talikuran ang mga bote ng alak kapalit ng dampi ng iyong labi. Tyaka na lang kita yayakapin, tyaka ko na lang hahayaan ang sariling maranasan na iyong mahagkan, kapag muli na akong nakakakain ng tama, sa tamang oras. Kakayanin mo kaya ang maghintay kahit magpa-hanggang kailan? At patawarin mo ako. Patawarin mo kung ano ako. Patawarin **** ito ako. Patawarin mo ang kototohanan na binubuo ako ng kalungkutan at kaguluhan. Patawarin **** kung minsan kapag bumuhos ang luha ko'y mas malakas pa sa ulan. Isang araw, aawit ako ng awit ng pananalig at katiyakan. Susulat ng tula na naglalaman ng kasiyahan. Ngunit sa ngayon, dasal ko'y patawarin mo muna ako. Giliw, tyaka na lang kita iibigin... kapag kaya ko na ring ibigin ang aking sarili.
Continue reading...
46
muli sa inyong harapan,walang kiyeme.Ako'y may luha ng galak  na sumasainyo pigil hininga sa mga katotong bantayog na nakakasalamuha ko halos hikahos kong kinu-kuyumos yaring mga mata ko na wala pang hilamos pagkat sa tulad kong aba' ,kada rima ay sadya talagang mana nga o para sa tao etong aking paghangos! isang nilalang na ang kara ay tila ba mapalad na albularyo na di man lang kapara ng doktor na malawak ang bokabularyo kaya't halina at ating paigtingin ang naturang tula at talumpati sa tamang panahon at termino ng huwarang tupa at puting kalapati ehem,,ayon daw sa isang bokasyon dapat raw eh mag-bukas 'yon Oo."ang hawla na seremonya sa KASAL at tanging tali lamang ang may SAKAL LAKAS sa paghila,manapa nama'y banayad AKLAS man ang reaksiyon ng pagaspas sa paglipad magsisitingala ay LAKSA hanggang ang pares ay magsidapo mapapahangang gaya sa SAKLA.,tagos agad walang kahapo-hapo edi wow aww aww...kahol ng bantay-bombang ASKAL habang nababakas ang kasiyahan ng kapwa magpupulot-gata at ng mga saksing sabik sa sabaw kapagdaka'y palakpakan naman ang siyang sa paligid ay pumaimbabaw LASAK man na sa paningin ang pulang alpombra,hinde naman matatawaran mga alaalang duon ay naihalal!
0
Nov 13, 2015
Nov 13, 2015 at 3:25 AM UTC
" K A L A S - meyt "
Palembang, 18 Desember 2011 Pernahkah kamu berada di Padang Pasir dan tak tahu arah pulang? Pernahkah kamu kehabisan bekal sebelum sampai ke tujuan? Aku pernah Pernahkah kamu tidur di atas rumput duri dan punggungmu tak terluka? Pernahkah kamu merasa sakit setelahnya tetapi hati yang terluka? Aku pernah Tapi pernahkah kamu selalu memiliki tabungan ketika uang mu habis? Pernahkah kamu membeli makanan ketika kamu lapar? Pernahkah kamu menelpon Ibu mu ketika kamu sedih? Pernahkah kamu ditemani orang yang kamu cintai saat kamu butuh? Aku tidak pernah Pernahkah kamu kehilangan jarum padahal hampir berhasil memasukkan benang? Pernahkah kamu terjatuh dari tebing dan tidak pakai tali pengaman? Aku pernah Dan pernahkah kamu berfikir tuk bertemu dengan Sang Pencipta? Pernahkah kamu berfikir tuk selalu berbuat hal baik seumur hidupmu? Pernahkah kamu merasa kamu pantas mendapatkan kesempatan kedua? Dan pernahkah kamu mencintai seseorang melebihi dirimu sendiri? Aku, kamu, pasti pernah
0
Dec 19, 2011
Dec 19, 2011 at 1:17 AM UTC
Aku Pernah
Minsan, gusto kong itali ka sa dito puso ko, pero mas gugustuhin kong ako'y hawakan mo, at ipagsigaw sa buong mundo na ako'y sa iyo at ika'y akin lamang.
0
Oct 5, 2023
Oct 5, 2023 at 12:17 AM UTC
Tali
Tinik sa dibdib, tali sa puso'y pinaghihigpitan Sa alambreng bakod di na makawala yung pulang tubig lang aagos Napuno ng kabanalan, kasunod ay kasawian Ibuhos ang isang daang karayom sa nakatiwalwal na mga sugat Tusok sa balat ay ang kirot na lalong tumitindi nang walang kapahingahan Mabangis na  mga pangil sa talahiban nakatago Wasiwas ng damo binabantayan Mahinahon na inaabangan Mas masahol pa sa tuklaw ng sundo ni Kamatayan Ang kaantukan ay sumagi sa ulo Pangambang nangangahulugan Habang puyat na bumangon Sa dulo ng dapithapon nagsisi-awitan ang mga ibon ay may bagong silang na paraiso Isama na at huwag pabayaan Lahat ay humayo
0
Dec 4, 2018
Dec 4, 2018 at 7:27 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #7
Ilang dekada na Lumaban ka raw para sa amin Hindi ko man lamang naabutan Patungo raw iyon sa demokrasya. Tingnan mo kami ngayon Ang daang matuwid ay putikan Ganito pala ang lasa ng imoralidad Na kayo-kayo rin ang nagtimpla. Marami nang nakatikim Ng pait at kakunatan ng inyong hain Ilan pa ba ang papalasapin? Kaawa-awang mga dila Mapapaso't kikirot Dulot ng sarili ninyong mantika. Katulad ng ibang baboy, Ilalabas ka sa hawla Nakalilihi ba doon? Kaya nanlumo kayo sa taba Tabang walang kainaman Hindi magamit panggisa ng kamalian. Sandamakmak pala kayo Nagsanib-puwersa sa looban Pinakakain nang tama, pinagsisilbihan Bagkus tambay sa kurapsyon Sa kulungang may posisyon. Bakal ang tali nyo Kaya't sumuko na't wag pumiglas Pagkat sa putikan ang  ruta Yang putikang kayo rin ang may gawa.
0
Jul 12, 2014
Jul 12, 2014 at 5:56 AM UTC
#PorkyProblems
ketika kaki sudah tidak mampu menapak rembulan sudah tidak dapat menyapa sang surya tidak ada yang bisa bertahan selamanya seperti ini semuanya berubah, tidak seperti sedia kala dimana hanya ada aku dan kamu--dan juga kenangan ini secarik puisi untukmu sebuah kisah yang sebentar lagi akan menemukan jati dirinya seutas tali yang sekarang tidak lagi menyambung dan ini adalah perpisahan selamat tinggal, kamu selamat tinggal, aku selamat tinggal, kita.
0
Oct 7, 2014
Oct 7, 2014 at 5:41 AM UTC
selamat tinggal
Di malam bulan terpotong jadi tawa, angin membelahku jadi tiga bujursangkar. Satu untuk diriku sendiri, satu untuk bibir kemaraumu, dan yang lain, mungkin, untuk dua anjing lapar yang Tuhan pelihara dalam diriku dan dirimu. Di situ, di rimbunan gelap yang padat dan waktu yang mengering, ingatan mempertemukan kita walau sebentar. Kau berlari membawa kotak yang di dalamnya mungkin adalah namaku, dan aku berlari di belakangmu menjauhi danau. Sayap-sayap yang tidur, kepala yang dinaungi tali-temali, dan jejak-jejak bernafas rapat. Bagimu, dunia mungkin masih adalah tabir yang kaku. Oh. Burung-burung dalam kepala! Itu kekakuan yang liris membunuhku. Malang, 3 April 2013
0
Jun 28, 2013
Jun 28, 2013 at 2:48 AM UTC
Aku, Kau, dan Dua Anjing yang Tuhan Pelihara Dalam Diriku dan Dirimu
kau tanya aku siapa? aku hanya orang asing yang secara mendadak datang ke dalam hidupmu dan sedetik kemudian, aku mencintaimu jika suatu saat nanti kau memintaku melepasmu maaf, aku tidak bisa tali ini sudah terlanjur kuikat mati.
0
Aug 9, 2014
Aug 9, 2014 at 11:21 AM UTC
bukan siapa-siapa
Ako lang naman yaong hamak na kapuluan Sa kontinenteng Asya bandang timog-silangan Na minsan mo nang dinayo at pinagkanlungan. España, me todavia en tu memoria? ‘Di ba’t hindi ako ang marapat na sadyain? Ika’y nagkamali sa dinaungang lupain! Subalit bakit ka pa nagpumilit sa akin? España, me todavia en tu memoria? Ano bang nasilayan at ako’y binihag mo? Ikaw pa ang naghandog sa akin ng ngalan ko Bininyagan na maging Romano Katoliko. España, me todavia en tu memoria? Langis ng Kristiyanismo ako ay binuhusan ‘Di nga lang lubos dumaloy hanggang talampakan Na kay Allah ay tali na noon pa man. España, me todavia en tu memoria? Tatlong daan, tatlumpu’t taong alipin Dugo’t laman ko’y pinagpumilitang bigkisin Sa kultura’t kamalayang dayuhan sa akin. España, me todavia en tu memoria? Ano bang taglay mo’t nagtiis din sa’yo? Mga dantao’y inabot bago napagtanto Pag-alpas na marapat mula paniniil mo! España, me todavia en tu memoria? Ginang ng karagatan kung ikaw ay turingan Ako’y isa lang pala sa’yong anak-anakan Na sa kapangyarihan mo’y nakipagkumpulan. España, me todavia en tu memoria? Ngayon ay isandaan at sampung taon narin Ang nakalipas nang ako ay iyong lisanin Pero siguradong ikaw ay nandito parin. España, me todavia en tu memoria? Bayani kong si Rizal sa’yo ay nagtungo Upang ipabatid ang aking panlulumo Wika mo’y inaral ngunit balewala sa’yo. España, me todavia en tu memoria? Ngayon ako naman kung nais maunawaan Ang tulang ito na sa’yo ang patukuyan Ang wika kong ito naman ang ‘yong pag-aralan. España, me todavia en tu memoria? España, ako ba’y nasa iyo pang gunita? -08/01/2008 (Miagao) *for PI 100 under Sir Sansait
0
Aug 24, 2019
Aug 24, 2019 at 2:07 AM UTC
España, me todavia en tu memoria?
Ako lang naman yaong hamak na kapuluan Sa kontinenteng Asya bandang timog-silangan Na minsan mo nang dinayo at pinagkanlungan. España, me todavia en tu memoria? ‘Di ba’t hindi ako ang marapat na sadyain? Ika’y nagkamali sa dinaungang lupain! Subalit bakit ka pa nagpumilit sa akin? España, me todavia en tu memoria? Ano bang nasilayan at ako’y binihag mo? Ikaw pa ang naghandog sa akin ng ngalan ko Bininyagan na maging Romano Katoliko. España, me todavia en tu memoria? Langis ng Kristiyanismo ako ay binuhusan ‘Di nga lang lubos dumaloy hanggang talampakan Na kay Allah ay tali na noon pa man. España, me todavia en tu memoria? Tatlong daan, tatlumpu’t taong alipin Dugo’t laman ko’y pinagpumilitang bigkisin Sa kultura’t kamalayang dayuhan sa akin. España, me todavia en tu memoria? Ano bang taglay mo’t nagtiis din sa’yo? Mga dantao’y inabot bago napagtanto Pag-alpas na marapat mula paniniil mo! España, me todavia en tu memoria? Ginang ng karagatan kung ikaw ay turingan Ako’y isa lang pala sa’yong anak-anakan Na sa kapangyarihan mo’y nakipagkumpulan. España, me todavia en tu memoria? Ngayon ay isandaan at sampung taon narin Ang nakalipas nang ako ay iyong lisanin Pero siguradong ikaw ay nandito parin. España, me todavia en tu memoria? Bayani kong si Rizal sa’yo ay nagtungo Upang ipabatid ang aking panlulumo Wika mo’y inaral ngunit balewala sa’yo. España, me todavia en tu memoria? Ngayon ako naman kung nais maunawaan Ang tulang ito na sa’yo ang patukuyan Ang wika kong ito naman ang ‘yong pag-aralan. España, me todavia en tu memoria? España, ako ba’y nasa iyo pang gunita? -08/01/2008 (Miagao) *for PI 100 under Sir Sansait
Continue reading...
44
Seorang Part I Baru-baru ini aku merasakan yang hidup ini tidak lagi bermakna buat aku. Di mana aku rasa kosong setiap kali nak memulakan sesuatu. Bagaikan terputus tali layang-layang yang asyik ditiup angin di langit biru itu. Aku cuba dan terus mencuba untuk memahami setiap apa yang berlaku di sekeliling aku. Akhirnya aku masih di situ dan terbelenggu keseorangan tanpa sesiapa pun sedar aku di mana. Tidak ada tangan yang mahu menolong aku apatah lagi bahu untuk ku sandarkan tiap kali aku mencurahkan air mata. Aku keseorangan. Seorang Part II Aku masih diam di situ kaku. Sejenak aku terdetik untuk mendongak ke langit. Tika itu kelihatan malam pekat dihiasi dengan bintang-bintang berkerlipan penuh gemerlapan dan juga bulan yang terang memukau aku seketika. Waktu itu aku masih ingin menangis lagi kerana aku lupa pada Yang Maha Mendengar Yang Maha Melihat Yang Maha Mengasihi. Aku alpa kerna selama ini aku melupakan Yang Maha Berkuasa. Aku merasakan kerdil waktu itu dan pada saat itu juga aku merasakan aku dibius semangat baru. Seorang Part III ...........................................................................................
0
Nov 28, 2014
Nov 28, 2014 at 2:57 PM UTC
Seorang
bawat tadhana ng isang tao ay kakabit ng isa parang tali na may buhol kaya nung maghiwalay tayo ay mas humigpit ang paniniwala ko na sa akin ka pa rin sa huli
0
Oct 19, 2019
Oct 19, 2019 at 3:31 AM UTC
tadhana = tali
Venus pukul 5 pagi Berpendar sendu di ujung timur Hatinya meraung bergema Lengannya memeluk kenangan yang mulai buyar Matanya menerawang kisah-kisah lampau Pasrah dirinya hanyut, bermuara ke alam sadar Jiwanya hampir roboh Beruntai-untai tali penopang mulai usang Seutas tetap bertahan Yang terbuat dari cintanya, Yang dirajut oleh sang terkasih Mengikat rohnya tetap dalam raganya Berderai senyap air mata yang tak pernah kering Mengecup pelan bibir yang tak mampu berkata Membalas tatap mata yang tak pernah terlelap Memeluk hangat tubuh yang tak lagi merasakan hangat Menyambut lembut mimpi yang tak pernah selesai, Mimpi yang tak ingin disudahi
0
Nov 1, 2018
Nov 1, 2018 at 2:46 AM UTC
Venus 5 Pagi
Ito na nga ba ang huli Mapuputol na ba ang tali na naguugnay sating mali Pwede bang maulit pang muli? Ang hirap matanggap Mas lalong mahirap magpanggap Kahit anong takip halata pading hirap Ang mga sakit di ko na kaya pang humarap Humarap sa laro ng panahon at tadhana Nagtulong pa silang dalawa para sakin ipadama Ang sakit na tuwing ako ay madarapa Sugat mula tuhod tagos hanggang kaluluwa Malalim pa sa malalim ang iiwanan mo sakin Durog pa sa durog ang puso ko’y nag mistulang buhangin Di mo na gugustuhin pang kilalanin Sapagkat kailanmay di mo ako kayang piliin Noong ika'y nilalamig, ako ang iyong nagsilbing init Kapag takot ka sa bukas, ako sayo ang unang sisilip Ginawa ko naman ang lahat Pero bakit di pa din sapat .... kasi ika'y mawawala na Nawalan na ng gana ang tadhana Matapos nya akong bigyan ng pag asa Bigla bigla ka ring mawawala na Sana makabalik pa ako sa punto na hindi ko sinubukang matuto Mag-isip at gumawa ng tula para sayo Dahil wala namang magiging tayo Wala na bang bisa aking mga dalangin Tinatangay lang ba lahat ng hangin Ngayon mawawala na sakin Ang kailanma’y di naging akin.
0
May 23, 2017
May 23, 2017 at 9:40 PM UTC
"Kailanma'y Di Naging Akin"
He is standing still. For the world he had been betrayed by, He had lost his grip on hope. Dear, Yang telah kau pegang erat itu Hanya seutas tali Seutas cerca. Jangan kau harap tali lusuh itu Membawamu maju Tali itu kuat menarikmu Mundur Walau perlahan Tak membuatmu maju Betrayal is a gift, sometimes Betrayal is a chance for you To change what you've been given To prove them that you are more than who you are To be yourself, to find yourself If betrayal is a living thing You should smile to him sometime Even if it hurts you Because it is the worst way to hurt your enemy Karena nanti kau tahu Kau ditinggalkan Untuk diberi kesempatan Karena mungkin di antara kesempatan itu Kau menemukanku Atau yang lain Yang lebih seiras denganmu Almost a thosand years You've been wandering Finding goods But only found the bads I am standing still Healing the world So you can live here with me
0
May 21, 2016
May 21, 2016 at 6:35 AM UTC
Initial R
Madilim ang paligid at umiiyak ang langit Ibinuhos ko sa tahimik na paghikbi ang lahat ng kinikimkim na galit Sa lahat ng humusga at sa aki'y lumait At sa mga lalong nagpabigat ng bitbit kong pasakit, Hinayaan kong bumaha ng luha sa munti kong silid Habang minamasdan ang mga larawan ng nakaraan Doon sa isang gilid, Hinayaan kong kumawala Ang nagpupumiglas na mga luha Na itinago ko ng panahong napakahaba Sa loob ng kulungang ako mismo ang gumawa Kulungang ako mismo ang lumikha. Tapos na ang panahon ng pagpapanggap Panahon na upang harapin ko ang reyalidad. Patila na ang ulan at paubos na ang luha At sisiguraduhin kong sa pagpatak ng mga huling butil nito lupa, Ay uusbong ang bagong simula Uusbong ang bagong "ako" Sa aking pagtahan ay kasabay ang pagbabago Sa pagtila ng ulan,muling sisilay ang magandang araw Na magbibigay ng kulay sa mundo kong kay panglaw Sa aking pagtahan haharapin ko ang aking kinatatakutan Sa aking pagtahan haharap akong mas palaban Sa aking pagtahan muli akong ngingiti Sa aking pagtahan,kakalagin ko ang tali, Taling pumipigil sa aking aking paglago Sa aking pagtahan ay uusbong ang isang bagong "ako" Sa aking pagtahan,hindi na ako muli pang magpapatalo Tandaan mo yan: Itaga mo pa sa bato!
0
Oct 11, 2017
Oct 11, 2017 at 1:40 AM UTC
Pagtahan
Untukmu selembar kertas Tidakkah kamu pernah berpikir Ini tak semudah ketika aku menggambar garis atau titik Ini lebih rumit dari pada gulungan tali Aku bahkan tidak bisa membuat sketsanya Tapi aku coba merangkai kata demi kata dengan pena kesukaanku Itu semua adalah mimpiku mungkin hanya Dia dan kau saja yang paham aku menulis semuanya, sederhana saja namun ku tahu itu tak akan cukup selalu kuselip dalam doa semua harap Aku hanya percaya.. suatu hari, suatu saat mimpiku yang pernah ku pahat akan terwujud
0
Aug 20, 2017
Aug 20, 2017 at 1:00 PM UTC
Menulis Mimpi
Kung nararamdaman mo aking mahal Masayahin ako't malaya Sa ating pagsasama Wala na ibang iniisip pa Kung mangyari magawi sa bahay At makita mo ang aking talaarawan Mababasa mo na walang ibang nagaganap na wala ang iyong pangalan Kung naaalala mo pa sinta Sabay tayong sumisimba At kung narinig ang pabulong kong panalangin Ay tiyak nalaman mo na sobra kitang ginigiliw Kung buo pa sa isip mo Noong sa paaralan pa tayo Madali akong manibugho Dahil ganyan talaga ako Ikaw ang unang inibig At wala na pagkatapos mo Kaya sa susunod pang buhay Ikaw pa rin ang susuyuin ko Kung malalaman mo na kahit ika'y sa ibang mundo Ang dahilan kung bakit sinusulat ko ito Magiging masaya ka na't hindi na mananabik Ang binili kong lubid Ang tali kong napakahigpit Walang luhang dadausdos sa aking pisngi Sapagkat nakikita na kita na lumalapit Payapa at nabibingi ang nararamdaman sa paligid
0
Nov 2, 2019
Nov 2, 2019 at 2:20 AM UTC
Buhay at Patay
*Natura certo, quando lasciò l’arte   di sí fatti animali, assai fé bene     per tòrre tali essecutori a Marte.* mankind, however, does not repent this sin and continues, blindly, to forge the very tools with which the earth will be wiped blank with fire and with it gone, the words of Virgil, Homer, Dante the greatest achievements of the hearts of men undone in an instant by the greed of a few the very earth cries out, and burns through the night a light by which few souls are searched although a light which, piercing and bright, might reveal much to those who would gaze within machines of death roll off assembly lines and pass through the hands of many men invariably finding their way, regrettably into hands that will use them for their intended purpose: the destruction of worlds.
0
Sep 14, 2010
Sep 14, 2010 at 6:53 PM UTC
destruction
"Walang iwanan, ha?" Itinanong mo pa Ng tayo'y lumisan Sa munting restawrant. Wala akong sagot Kasi, ang pangako't Hiling ay mahirap Itupad; isikap. Lumipas ang buwan at Magkasama, hangga't Dumating ang oras Tayo'y nagpumiglas. Kahit simpleng tali, Katapat ay gupit; Kadenang makapal, Siya di'y napipigtal. 'Wag magbitaw basta Ng mga salita Kung hindi mo kayang Pangatawanan pa. pbl/080817
0
Aug 8, 2017
Aug 8, 2017 at 1:00 PM UTC
madaling sabihin (it's easy to say)
/I/ Tik, tik, tik, angka-angka berdetak di tengah malam yang riuh dalam sunyi. Aku melukis senyum pada langit pirau yang terjebak dalam ruang-ruang gelap. Jendela mempersilahkan gagak masuk menyampaikan rekam tawa dari orang-orang yang melukis kesedihan di birai bibir. Seolah parade, bergembiralah seisi ruangan yang hanya ada aku saja di dalamnya. /II/ Kota mulai curiga kepada siapa saja yang mencoba menetap. Berlari dan tergesa adalah cara bunuh diri dalam kota yang melaju cepat dan semakin cepat. Aku memilih menjebak diriku dalam ruang tak berpintu, yang lantainya kususun dari debur gelombang bulan purnama. Ranjangnya mencekik kerongkonganku di pagi hari yang tak pernah tiba. /III/ Apakah terlambat untuk menjadi diriku sendiri? Ataukah terlalu cepat untuk menemukan diriku dalam tubuh yang nirmakna? Jika kesunyian berbunga makna, seharusnya aku menemui makna atas diriku pada suatu pagi di ujung simpul tali. Aku melayang, engkau menerka udara. Aku hidup, engkau perdebatkan prosesi pemakaman dalam daftar-daftar tak kasat mata. /IV/ Seekor nyamuk menganggu kewarasaannya dalam menghitung berapa bintang yang tak pernah melempar cahaya. Keningnya menjelma komidi putar, menjauh, mendekat, pergi dan kembali. Suara-suara berbaris, mempersempit lorong waktu dan jembatan kota yang mulai menua. Telapak tangannya bergetar seiring detak jantung yang terus mempercepat kembang-kempisnya. /V/ Senang pernah bersua, tapi aku tak ingat. Di antara aku dan lainnya, siapa yang memperkenalkan diri di awal pertemuan? Begitu juga esok hari, wajah siapa yang tergores dalam cermin? Siapa yang mengucap selamat tinggal dalam jumpa yang seharusnya tak pernah menjadi sebuah perpisahan?
0
Aug 1, 2020
Aug 1, 2020 at 12:28 AM UTC
Berdansa Dalam Gemerlap Rumah Sakit Jiwa.
/I/ Tik, tik, tik, angka-angka berdetak di tengah malam yang riuh dalam sunyi. Aku melukis senyum pada langit pirau yang terjebak dalam ruang-ruang gelap. Jendela mempersilahkan gagak masuk menyampaikan rekam tawa dari orang-orang yang melukis kesedihan di birai bibir. Seolah parade, bergembiralah seisi ruangan yang hanya ada aku saja di dalamnya. /II/ Kota mulai curiga kepada siapa saja yang mencoba menetap. Berlari dan tergesa adalah cara bunuh diri dalam kota yang melaju cepat dan semakin cepat. Aku memilih menjebak diriku dalam ruang tak berpintu, yang lantainya kususun dari debur gelombang bulan purnama. Ranjangnya mencekik kerongkonganku di pagi hari yang tak pernah tiba. /III/ Apakah terlambat untuk menjadi diriku sendiri? Ataukah terlalu cepat untuk menemukan diriku dalam tubuh yang nirmakna? Jika kesunyian berbunga makna, seharusnya aku menemui makna atas diriku pada suatu pagi di ujung simpul tali. Aku melayang, engkau menerka udara. Aku hidup, engkau perdebatkan prosesi pemakaman dalam daftar-daftar tak kasat mata. /IV/ Seekor nyamuk menganggu kewarasaannya dalam menghitung berapa bintang yang tak pernah melempar cahaya. Keningnya menjelma komidi putar, menjauh, mendekat, pergi dan kembali. Suara-suara berbaris, mempersempit lorong waktu dan jembatan kota yang mulai menua. Telapak tangannya bergetar seiring detak jantung yang terus mempercepat kembang-kempisnya. /V/ Senang pernah bersua, tapi aku tak ingat. Di antara aku dan lainnya, siapa yang memperkenalkan diri di awal pertemuan? Begitu juga esok hari, wajah siapa yang tergores dalam cermin? Siapa yang mengucap selamat tinggal dalam jumpa yang seharusnya tak pernah menjadi sebuah perpisahan?
Continue reading...
26
takut, takut banget. takut enggak bisa liat mereka pisah bahkan kalau emang udah waktunya. mau nikmatin masa-masa sekarang untuk jatuh lebih dalam lagi, tapi aku punya masa depan yang penting. nyesel baru tau mereka tahun 2018. kata orang-orang "enggak penting siapa yang ada dari awal, karena yang bertahan sampai akhir itu hebat" tapi aku juga takut, takut enggak akan bertahan sampai akhir, sampai mereka pilih jalannya masing-masing. I'm scared of leaving, farewell, it hurts. mereka bikin aku seneng, ketawa, hal-hal kecil yang mereka lakuin bisa bikin jutaan orang bahagia, they've save so many lives. mau coba lupain pelan-pelan dan bodoamatan kalo ada berita tentang mereka juga gak mungkin. gak akan pernah bisa karena ya mungkin kayak gini once in a lifetime. susah banget emang kalo udah sesayang ini sama orang, walaupun orang itu gak tau kita gimana, tapi semacam ada tali yang nyatuin perasaan satu orang ke orang lainnya, ah lebay kamu. tapi bener loh! aku ngerasa banget, mungkin aku yang udah dewasa nanti baca ini bakalan "apaan sih kok lebay, alay banget" hehehe maaf ya far. soalnya gak tau lagi mau cerita ke siapa, temen? gak ngertiin, internet friends? banyaaaaaaaak yang satu frekuensi, tapi aku gak bisa cerita ke mereka. satu-satunya ya ini. kalo mungkin nanti aku baca ini lagi entah 2025, 2030, atau bahkan 2050, inget ya kamu pernah sayaaaaaaaaaaaaaaaaang banget sama 7 orang yang jauh disana, yang setiap hari isi hari-hari kamu, jangan coba lupain deh!!! kalo bisa cari tau kabar mereka!!!!!
0
May 21, 2020
May 21, 2020 at 11:58 AM UTC
takut.
takut, takut banget. takut enggak bisa liat mereka pisah bahkan kalau emang udah waktunya. mau nikmatin masa-masa sekarang untuk jatuh lebih dalam lagi, tapi aku punya masa depan yang penting. nyesel baru tau mereka tahun 2018. kata orang-orang "enggak penting siapa yang ada dari awal, karena yang bertahan sampai akhir itu hebat" tapi aku juga takut, takut enggak akan bertahan sampai akhir, sampai mereka pilih jalannya masing-masing. I'm scared of leaving, farewell, it hurts. mereka bikin aku seneng, ketawa, hal-hal kecil yang mereka lakuin bisa bikin jutaan orang bahagia, they've save so many lives. mau coba lupain pelan-pelan dan bodoamatan kalo ada berita tentang mereka juga gak mungkin. gak akan pernah bisa karena ya mungkin kayak gini once in a lifetime. susah banget emang kalo udah sesayang ini sama orang, walaupun orang itu gak tau kita gimana, tapi semacam ada tali yang nyatuin perasaan satu orang ke orang lainnya, ah lebay kamu. tapi bener loh! aku ngerasa banget, mungkin aku yang udah dewasa nanti baca ini bakalan "apaan sih kok lebay, alay banget" hehehe maaf ya far. soalnya gak tau lagi mau cerita ke siapa, temen? gak ngertiin, internet friends? banyaaaaaaaak yang satu frekuensi, tapi aku gak bisa cerita ke mereka. satu-satunya ya ini. kalo mungkin nanti aku baca ini lagi entah 2025, 2030, atau bahkan 2050, inget ya kamu pernah sayaaaaaaaaaaaaaaaaang banget sama 7 orang yang jauh disana, yang setiap hari isi hari-hari kamu, jangan coba lupain deh!!! kalo bisa cari tau kabar mereka!!!!!
Continue reading...
3