Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"sandalan" poems
Pagpuna ng makatarungang nilalang sa kabila ng lahat ng mga kahabagan ng buhay. Maaaring tanging yaman na maituturing ng iyong tainga na nabibingi na sa karahasan at ingay ng iyong paligid na nilalakaran. Naging libangan na ng iyong mga paa na tumayo sa maling lugar. Masasanay narin ang iyong katawan na maging haligi na lamang ay iyong mga paa. Sa mapangaping buhay na wala nang kasiguraduhan. Nakaakbay ang kaybigan **** kalungkutan, mula sa paggising hanggang sa pagidlip ng mga mata **** pilit na tinatago ang hapis ng mga luhang maari mo sanang ilabas, ibahagi at iluha sa aking harapan. Ako naman ay naghihintay, iyo ako ay tunay na mangiibig, sa iyong pagsibol, sa iyong pamumulaklak at sa iyong pagkalanta, sa kahit anong oras na iyong mapagpasyahan. Ano man ang mangyari ako ay maaari **** sandalan. Ang pagmamahal ay tulad ng isang anino, maaari **** palaging madadala, ngunit kung ang iyong desisyon ay magkulong sa dilim, ako ay wala nang magagawa. Tanging mananatili siguro ay pagtingin kong nakatatak sa kanyang isipan.
0
Jan 2, 2019
Jan 2, 2019 at 3:06 AM UTC
Anino
Tinanong ako ni Annah Kung maayos na tayo Ang sabi ko Ayon, normal naman. Normal Kelan pa tayo nauwi sa normal nalang? Ah. Naaalala ko na. Nagsimula tayong maging normal Nang isang araw hindi mo ko matingnan sa mata Ni hindi mo ko makausap kung hindi ka titingin sa baba At kapag naman kailangang ikaw Ang unang magsisimula ng usapan Dinaig pa ng kapal ng usok sa kalakhang Maynila Ang nakaiilang na atmospera Sa pagitan nating dalawa. Nagsimula tayong maging normal Nang hindi na tayo nagsasabay umuwi sa hapon Nang simulan **** isipin na ayos lang na umuwi nang walang paalam May kasabay ka kasing iba. Nagsimula tayong maging normal Nang nahihirapan na kong Magsimula ng usapan sa pagitan nating dalawa Sa kung paanong sinasalamin ng Messenger sa pamamagitan ng ellipses Ang mga katagang nais ko sayang itanong sa iyo Ay sandali, online naman si Annah, siya nalang ang tatanungin ko (Pwede kaya kong sumabay sa kanya?) Wag na nga. Alam ko naman ang patungo doon. Nagsimula tayong maging normal Nang tanungin mo ang kagrupo natin sa kung ano ang gagawin Gayong ako na kagrupo mo rin ang nasa iyong harapan Pumunta ka pa talaga sa kanya Ganyan ka kailang? Normal naman sa atin ang hindi mag-usap nang madalas, hindi ba? Normal lang naman kung makakalimutan **** may katulad ko Na bukas palad na tinanggap ka Noong mga panahong durog na durog ka na, hindi ba? At bahagi din ng pagiging normal natin Kung mas pipiliin **** burahin nalang ang mga nakaraan natin, hindi ba? Nilalamon ka ng kalungkutan. Nasasaktan. At isa akong napawalang kwentang kaibigan Kasi hindi kita napatahan Sa mga panahong tahimik **** isinisigaw Ang mga bagay na sa tingin mo ay walang makauunawa Wala akong karapatang masaktan Kasi hindi ako naglakas-loob na tanungin Kung anu-ano ang mga bumabagabag sayo Hindi ko dapat indahin ang sakit ng pang-iiwan mo sa akin Gayong para na rin kitang iniwan Nang hayaan kitang unti-unting kumalas sa pagkakaibigan natin Wala akong karapatang manumbat Kasi hindi ko man lang sinubukang tanungin Kung ano nang nangyayari sa iyo Kaya mo pa ba? At hinding hindi ko rin aangkinin Ang karapatang sa una'y wala na sa akin Na maging sandalan mo Sapagkat hindi ko man lang nasabi Na ayos lang na ikaw ay humugot ng lakas sa akin Ayaw mo, oo Kasi sa tingin mo pabigat Ayaw mo, oo Kasi sanay ka na sa demonyong kalungkutan Na paulit-ulit lumalamon sayo Minsan nawawala, ngunit laging bumabalik Pagbalik-baliktarin ko man ang sitwasyon Hindi lang ikaw ang nang-iwan Iniwan din kita Iniwan kita Patawad Patawad Pakiusap, patawarin mo ko. Madaling makalimutan ang mga magagandang bagay Ngunit mahirap iwaksi mula sa makulit na isipan Ang idinadaing ng pusong nasugatan at patuloy na nahihirapan Kaya bilang pakunswelo sa tulad kong nagmahal sayo Iniisip ko na lamang na isa ako sa mga magagandang bagay sa buhay mo Kaya madali mo 'kong nakalimutan. Huli kong bulong sa sarili 'Ayos lang 'yan. Makakausad ka rin. Magtiwala ka.' Uusad at uusad ka rin. Kaibigan, patawad ulit.
0
Nov 1, 2017
Nov 1, 2017 at 1:56 AM UTC
Hindi Ka Patas (Tangina, magkabukol ka sana.)
Tinanong ako ni Annah Kung maayos na tayo Ang sabi ko Ayon, normal naman. Normal Kelan pa tayo nauwi sa normal nalang? Ah. Naaalala ko na. Nagsimula tayong maging normal Nang isang araw hindi mo ko matingnan sa mata Ni hindi mo ko makausap kung hindi ka titingin sa baba At kapag naman kailangang ikaw Ang unang magsisimula ng usapan Dinaig pa ng kapal ng usok sa kalakhang Maynila Ang nakaiilang na atmospera Sa pagitan nating dalawa. Nagsimula tayong maging normal Nang hindi na tayo nagsasabay umuwi sa hapon Nang simulan **** isipin na ayos lang na umuwi nang walang paalam May kasabay ka kasing iba. Nagsimula tayong maging normal Nang nahihirapan na kong Magsimula ng usapan sa pagitan nating dalawa Sa kung paanong sinasalamin ng Messenger sa pamamagitan ng ellipses Ang mga katagang nais ko sayang itanong sa iyo Ay sandali, online naman si Annah, siya nalang ang tatanungin ko (Pwede kaya kong sumabay sa kanya?) Wag na nga. Alam ko naman ang patungo doon. Nagsimula tayong maging normal Nang tanungin mo ang kagrupo natin sa kung ano ang gagawin Gayong ako na kagrupo mo rin ang nasa iyong harapan Pumunta ka pa talaga sa kanya Ganyan ka kailang? Normal naman sa atin ang hindi mag-usap nang madalas, hindi ba? Normal lang naman kung makakalimutan **** may katulad ko Na bukas palad na tinanggap ka Noong mga panahong durog na durog ka na, hindi ba? At bahagi din ng pagiging normal natin Kung mas pipiliin **** burahin nalang ang mga nakaraan natin, hindi ba? Nilalamon ka ng kalungkutan. Nasasaktan. At isa akong napawalang kwentang kaibigan Kasi hindi kita napatahan Sa mga panahong tahimik **** isinisigaw Ang mga bagay na sa tingin mo ay walang makauunawa Wala akong karapatang masaktan Kasi hindi ako naglakas-loob na tanungin Kung anu-ano ang mga bumabagabag sayo Hindi ko dapat indahin ang sakit ng pang-iiwan mo sa akin Gayong para na rin kitang iniwan Nang hayaan kitang unti-unting kumalas sa pagkakaibigan natin Wala akong karapatang manumbat Kasi hindi ko man lang sinubukang tanungin Kung ano nang nangyayari sa iyo Kaya mo pa ba? At hinding hindi ko rin aangkinin Ang karapatang sa una'y wala na sa akin Na maging sandalan mo Sapagkat hindi ko man lang nasabi Na ayos lang na ikaw ay humugot ng lakas sa akin Ayaw mo, oo Kasi sa tingin mo pabigat Ayaw mo, oo Kasi sanay ka na sa demonyong kalungkutan Na paulit-ulit lumalamon sayo Minsan nawawala, ngunit laging bumabalik Pagbalik-baliktarin ko man ang sitwasyon Hindi lang ikaw ang nang-iwan Iniwan din kita Iniwan kita Patawad Patawad Pakiusap, patawarin mo ko. Madaling makalimutan ang mga magagandang bagay Ngunit mahirap iwaksi mula sa makulit na isipan Ang idinadaing ng pusong nasugatan at patuloy na nahihirapan Kaya bilang pakunswelo sa tulad kong nagmahal sayo Iniisip ko na lamang na isa ako sa mga magagandang bagay sa buhay mo Kaya madali mo 'kong nakalimutan. Huli kong bulong sa sarili 'Ayos lang 'yan. Makakausad ka rin. Magtiwala ka.' Uusad at uusad ka rin. Kaibigan, patawad ulit.
Continue reading...
81
Kulang ang haba ng magdamag at lalim ng Himbing upang lubos nating maunawaan ang Imortal na sandaling ito. Dahil alam natin na Wala tayong anumang panlaban sa lumbay At pangungulila, nagkakasya na lamang tayo sa Isang pangako at pag-ako ng damdamin. Tahan na mahal ko... Umasa kang saan mang lupalop tayo tangayin ng Buhay at paghihintay, ng siklo at pagpapasya, Ako'y mananatiling nakapako sa hiwaga ng iyong Langit na pagsinta. Kapos man ang sandaling Ito upang maging sandalan natin sa saglit Na paglayo, alalahanin **** hindi lahat Ay humahantong sa wakas dahil Likas sa atin ang manalig sa pagsintang wagas.
0
Sep 14, 2013
Sep 14, 2013 at 4:58 AM UTC
Panata
Ikaw ang dahilan kung bakit kahit gabi'y hindi pa din madilim ang kalangitan, Para bang palaging may liwanag kapag ika'y nasisilayan, Ikaw ang magiging sandalan ng mga takot at pangambang hindi ko mapakawalan, Gusto kong lagi kang nandiyan, upang mga dalahi'y palaging gumaan. Sayo ko naramdaman na kahit hindi tayo mag-usap ay nagkakaintindihan, Yung tipong isang ngiti mo lang, kahit el ninyo'y iihip ang amihan, Oo, ikaw ang nagbibigay sa akin ng ginhawa, Isang yakap mo lang parang ako'y nakauwi na. Mahal, sa daang tatahakin nati'y sa isa't-isa tayo'y kumapit, Walang bibitaw kahit na ang dadaanan nati'y minsan ay magiging masakit, May lungkot, maraming takot, maraming alaala ng kahapon, Pero hindi tayo susuko, madapa ma'y palagi tayong tatayo. Ikaw ang magiging inspirasyon, sa pagpapagal at pagpupuyat dahil sa edukasyon, Ikaw ang magiging sandalan sa mga hinaing ko at mapapagdaanan, Ikaw ang siyang magbibigay lakas sa akin upang ipagpatuloy yaring takbuhin, Hanggang sa araw na masabi ko sayong, "mahal ko, doktor na tayo."
0
Apr 13, 2016
Apr 13, 2016 at 9:01 PM UTC
MESM, s01e02
GABI (Night) Ayan nanaman si araw, iniwan nanaman niya ako. Tinapos nanaman niya ang maghapon sa paglubog. Tinanggal nanaman niya ang liwanag sa paligid ko. At iniwan nanaman niya akong nakatanaw sa malayo, sa tabi ng bintana, minamasdan ang pagpasok ng dilim, hinahanap ang buwan at mga bituin. Ang tanawing ito ang nagpapa-alala sa akin na “There is always light, even in the darkest times”. Kasabay ng pagpasok ng dilim ang pagtulo ng luha sa mga mata ko. Nasaan si Paulo? ang tanong ko sa sarili ko. Hinahanap ko nanaman siya, sa tuwing sasapit ang ganitong oras. Kailan ko kaya siya ulit makikita? Kailan kaya kami ulit magkakasama? Lumipas nanaman ang isang maghapon na hindi ko nasilayan si Paulo. Ipinikit ko ang aking mga mata ng mariin, kasabay pa rin ang mga munting luha na patuloy lang sa pagpatak habang iginuguhit ko ang kanyang mukha sa aking isipan, habang ninanais ko na mahawakan ang kanyang kamay sa sandaling iyun. Nangiti na sana ako, kaso pagdilat ko, ako lang pala mag-isa ang nandito, at kathang isip ko lang ang lahat. Napabuntong hininga ako ng napakalalim, at sa paglabas ko ng hangin sa aking katawan naisipan ko nalang na pumikit ulit at manalangin. “Ama, kung anuman po ang Inyong ginawang plano sa amin ay Siya pong masusunod at malugod ko pong tinatanggap. Alam ko po na may magandang dahilan ang lahat ng nangyayari sa amin na ayon sa Inyong kagustuhan. Ang dasal ko lang po ay Nawa sana tulungan Ninyo kaming makita at malaman ang dahilan ng lahat ng ito. Bigyan Ninyo kami ng lakas ng loob at sapat na pananampalataya upang kumapit pa, huwag sumuko at hawak kamay na harapin ang pagsubok na ito. Hayaan Nyo po kaming patuloy na manalangin, gawing sandalan ang isa’t-isa, at gawin Kayong sentro ng aming pagmamahalan sa kabila ng lahat. Amen. ” At tuluyan ko ng ipinikit ang aking mata sa pagtulog, nagbabakasakaling kahit sa panaginip man lang ay mahagkan ko siya at makasama.
0
Oct 27, 2015
Oct 27, 2015 at 8:27 PM UTC
Nasaan si Paulo? (Part I)
GABI (Night) Ayan nanaman si araw, iniwan nanaman niya ako. Tinapos nanaman niya ang maghapon sa paglubog. Tinanggal nanaman niya ang liwanag sa paligid ko. At iniwan nanaman niya akong nakatanaw sa malayo, sa tabi ng bintana, minamasdan ang pagpasok ng dilim, hinahanap ang buwan at mga bituin. Ang tanawing ito ang nagpapa-alala sa akin na “There is always light, even in the darkest times”. Kasabay ng pagpasok ng dilim ang pagtulo ng luha sa mga mata ko. Nasaan si Paulo? ang tanong ko sa sarili ko. Hinahanap ko nanaman siya, sa tuwing sasapit ang ganitong oras. Kailan ko kaya siya ulit makikita? Kailan kaya kami ulit magkakasama? Lumipas nanaman ang isang maghapon na hindi ko nasilayan si Paulo. Ipinikit ko ang aking mga mata ng mariin, kasabay pa rin ang mga munting luha na patuloy lang sa pagpatak habang iginuguhit ko ang kanyang mukha sa aking isipan, habang ninanais ko na mahawakan ang kanyang kamay sa sandaling iyun. Nangiti na sana ako, kaso pagdilat ko, ako lang pala mag-isa ang nandito, at kathang isip ko lang ang lahat. Napabuntong hininga ako ng napakalalim, at sa paglabas ko ng hangin sa aking katawan naisipan ko nalang na pumikit ulit at manalangin. “Ama, kung anuman po ang Inyong ginawang plano sa amin ay Siya pong masusunod at malugod ko pong tinatanggap. Alam ko po na may magandang dahilan ang lahat ng nangyayari sa amin na ayon sa Inyong kagustuhan. Ang dasal ko lang po ay Nawa sana tulungan Ninyo kaming makita at malaman ang dahilan ng lahat ng ito. Bigyan Ninyo kami ng lakas ng loob at sapat na pananampalataya upang kumapit pa, huwag sumuko at hawak kamay na harapin ang pagsubok na ito. Hayaan Nyo po kaming patuloy na manalangin, gawing sandalan ang isa’t-isa, at gawin Kayong sentro ng aming pagmamahalan sa kabila ng lahat. Amen. ” At tuluyan ko ng ipinikit ang aking mata sa pagtulog, nagbabakasakaling kahit sa panaginip man lang ay mahagkan ko siya at makasama.
Continue reading...
52
#050116 Nasisilaw ang puso Sa tangan **** Liwanag Nayayanig ang diwa't damdamin Lagpas-Langit ang pasasalamat. Puno ng hiwaga Ang pag-ibig **** alay Hindi matutumbasan Ang kalinga **** grasya. Buhay Mo'y isinuko sa Krus Salita Mo'y bukam-bibig ng kaluluwa. Ako'y sakupin Mo, ang buong pagkatao Ako'y kalingain Mo ng kadakilaan Mo Ako'y alalayan Mo, Yakap Mo ang sasalo Ako'y baguhin Mo, palitan Mo ng bago. Sa kahit anong pagkakamali, Sa kahit anong pintig ng sandali Ikaw ang Gabay na Siyang magwawagi! Daplis ng ulan o bagyong nagkukunwari Hahawiin **** lahat, buhos ang Sarili Sabi Mo'y talikuran ko na ang dati. Madilim ang landas, siyang hindi patas Mantsyang nagdaan, sa bago'y kaltas Walang tugon, mundong nagmamataas Tanging Ikaw, daang Mataas. Hindi madali ang pagbabago Puso ba'y sa Kanya'y sambit ay "oo" Si Hesus lamang, sagot sa delubyo Kalma lang kaibigam wag paaapekto!
0
May 3, 2016
May 3, 2016 at 10:07 AM UTC
Sandalan
I. Ang bilis ng panahon! Parang kailan lang nagkakahiyaan pa noon. Pero tignan mo naman, Para na tayong magkakapatid magturingan ngayon. II. Sandalan ang isa't-isa 'pag may problema. 'Pag magkakasama oras ay hindi alintana. Ako 'yung taong mabilis pang-hinaan, Pero dahil sa inyo, natutunan kong lumaban. III. Ang bilis ng panahon! Hindi ko pansin na lumipas na pala ang apat na taon. At sa apat na taon na 'yun, naramdaman ko lahat ng emosyon: Saya, lungkot, takot, kaba, pagdurusa, kilig at matinding ligaya. IV. At kahit lumipas pa ang sunod na apat na taon (o higit pa) Sana 'wag kayong magbago, At ganun din ako. Kung paano ko kayo nakilala, sana 'yun pa rin kayo. V. Kung may mga problema kayo, pwede niyo akong lapitan. Basta wag lang tungkol sa Math at pera, may sakit ako niyan. Sabi nila hayskul ang pinakamasaya sa eskwela, Pero para sa akin, kolehiyo pa rin talaga! VI. Natutuwa ako dahil magtatapos tayo ng sama-sama, Kahit na 'yung iba, may alanganin pa. Kaya niyo 'yan, nasa inyo ang aming suporta! Kaya sa katapusan sana sabay-sabay tayong magma-martsa!
0
May 3, 2016
May 3, 2016 at 12:00 AM UTC
Ang Huling Martsa
Di man ako isa sa mga dahilan ng pagbangon mo, Andito lang naman ako bilang pahinga mo.
0
Mar 30, 2023
Mar 30, 2023 at 8:14 PM UTC
Sandalan
*Kahit saglit lang Patingin ng mga mata **** pinaiyak niya Kahit saglit lang Patingin ng mga sugat na iniwan niya Kahit saglit lang Patingin ng mga bubog na nakatusok pa Kahit saglit lang Parinig ng mga kuwento niyo na naaalala mo pa Kahit saglit lang Hayaan **** punasan ko ang iyong mga luha Kahit saglit lang Gagamutin ko ang sugat mo para maghilom na Kahit saglit lang Huhugutin ko ang mga bubog na humahadlang sa iyong pagiging masaya Kahit saglit lang Handa akong pakinggan ka Sana'y iyong makita Na maari mo akong maging sandalan Kahit saglit lang naman Maging bahagi ako ng iyong kalawakan*
0
Feb 23, 2016
Feb 23, 2016 at 6:20 PM UTC
Kahit Saglit Lang
Sa lugar na malawak mga paa ay di magawang makatongtong at nanatili lumulutang Pangyayari na di kailanman magaganap Kathang isip ay isalin sa gawa at nang maging ang kaganapan sa imahinasyon matutupad Magpursigi sa gusto Imahinasyon ay totoo Sa pamamagitan ng patpat ay gumuhit sa lupa ng larawan kung ano ang nakikita sa harapan ay sandalan ng likuran Lalangin ang layunin na sa buhay ay may kahalagahan sa bisyo't sugal kung nahahalina Dumikit sa dating landas at kasaysayan Pagmamahal na maging mito Isang buang, tumatahol na aso Di na isasalin pa sa wika na nasnaw ng dila Maaalala muli ang pagmamahal na di nagmamaliw
0
May 12, 2019
May 12, 2019 at 6:46 AM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #67
nilalamig, nanginginig, nanghihina, at humahangos, sa siksikan na lugar, pinipilit kong umusad at makaraos. ang sakit ng puso’y nagpaparamdam sa paos niyang sigaw ng “tigil!” sa mga matang hindi alam ang ginagawa pero ayaw magpapigil. naghahanap ng sagot, nangungulila sa gustong pagmulan nito, ang mga paa’y hinahatak palayo sa direksyon mo. paurong-sulong ang isip na tanging laman ay ikaw, nagmamakaawang nakaluhod, pilit nang nag-aayaw. nananakit na ang leeg kakahanap sa kanyang noo’y sandalan, naiiyak na inaalala ang nagtapos kamakailan lang. ngayo’y naglalakad mag-isa sa gitna ng maiingay na tao, dahil sa manhid, wala nang pakialam kahit natutulak at nabubunggo. bagsak ang mga balikat, ang mga tuhod ay sumusuko, paubos man ay lumalaban ang mahinang bulong ng puso. umaasa na sa konting sakit at hintay pa, baka ako pa rin— na sa aking paghahanap ay makita ka at ang iyong mga matang naghahanap din sa akin.
0
Feb 19, 2025
Feb 19, 2025 at 8:39 PM UTC
paghahanap sa gitna ng lahat
Ingay ng paligid Ang sa akin umaaligid Pagpasok sa silid Tahimik ay mababatid Pinto ay ikakandado Nang walang makaistorbo Katahimikan ay mabubuo Nang walang nagrereklamo Kama ang higaan Unan ang sandalan Himpapawid ang tititigan Nang katahimikan ay makamtan Ngayon handa ng makipagsapalaran Sa isang kalaban Na ikaw lang ang may kinalaman Sa kaniyang pinagdadaanan Siya ay lumalaban Nangangailangan ng kaibigan Nang katahimikan ay makamtan At laban ay mawakasan Sa silid na iyong pinasukan Kayo ay magtutulungan Nang inyo ay mapagtagumpayan Ang isang tahimik na laban Laban na kayo lang ang nakakaalam Lakas ay ipapahiram Upang ating mapagtagumpayan Ang kinakaharap na laban
0
Jul 24, 2020
Jul 24, 2020 at 8:49 AM UTC
Tahimik na Laban
Cannabis Ang hirap mag mahal ng lalaking may girlfriend pang isa oo si Mary Jane. Si Mary Jane na lagi niyang tinitira. Si Mary Jane na kahati mo lagi sa oras niya. Akala mo ikaw ang dahilan ng kanyang saya pero si Mary Jane pala. Si Mary Jane na takbuhan niya tuwing may problema siya. Si Mary Jane na sandalan niya sa lahat ng bagay na hindi niya kaya. Si Mary Jane na nag bibigay ng lakas ng loob sa damdamin niyang napaka hina. Si Mary Jane din ang unti-unting sumisira sa buhay niya. Hindi niya alam pero sirang sira na siya. Oo nga pala si Mary Jane ang una niyang nakilala hindi ako na pumapangalawa lang sa puso niya. PUTANGINA NAMAN MARY JANE MAG PARAYA KA NAMANG AHAS KA LAHAT NA LANG SYOTA KA BUKOD SA DAHON KA MAKATI KA PA!!
0
Jun 12, 2017
Jun 12, 2017 at 2:03 PM UTC
Cannabis
unan ang naging kaibigan sa tuwing ako'y luhaan unan ang naging sandalan sa panahong ika'y nagpaalam gabi-gabing umiiyak, kahit ano-ano ang sumasagip sa isipan salamat at palagi mo akong dinadamayan sa oras ng kawalan
0
Oct 13, 2018
Oct 13, 2018 at 5:36 AM UTC
Unan
Nais kong ipatid Ngunit hindi maihatid Dahil ika’y manhid Sa tuwing tumatagilid. Tinatanong sa isipan Ngunit ako’y nag-aalinlangan Dapat bang hawakan O ito’y pakawalan. Sinasambit ng labi Bawat salitang itinabi Sa paraang pasintabi Upang hindi madali. Sumusulyap lang sa’yo Tuwing ika'y nanunuyo Upang hindi lumayo Ang pagmamahalan niyo. Nandito upang alalayan Puso’t isipang naguguluhan Tumabi’t ako’y sandalan Dapatwat hindi pangmatagalan. Nais kong malaman Ano ang nilalaman Ng pusong nakikipaglaban Na walang kahahantungan.
0
Nov 7, 2017
Nov 7, 2017 at 3:56 AM UTC
Tatlong Salita Lamang