Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"panibago" poems
Ilang taon akong nabulag sa paniniwalang kailangan mo munang makaranas ng sakit bago mo makamit ang tunay na ligaya. Na ang bawat luha ay may katumbas na galak, na ang bawat gabi ng pighati ay may pangako ng isang masayang umaga. Ilang taon akong nakipagsapalaran sa pagibig na mapagpanggap. Kaliwa't kanang kabitan, walang katapusang kasinungalingan. Pagibig na sa harap ng madla ay puno ng kilig at lambing. Ngunit sa ilalim ng mga yakap at mga halik ay ang mga pasa at sugat na dulot ng masasakit na salitang sing talim ng bagong hasang lanseta. Ilang taon akong nasanay sa kalungkutan, walang kadaladala. Sugod ng sugod sa labang alam ko namang sa bandang dulo ay ako ang uuwing talunan. Pilit akong kumapit sa mga maling tao. O tamang tao sa maling pagkakataon. O sa akala ko'y tamang tao pero hindi naman ako gusto. Sakit no? Ilang taon akong sumugal sa mga relasyong walang kasiguraduhan, sa pagibig na "pwede na", kahit alam ko sa sarili kong walang patutunguhan. Minsan nga kahit wala nang kakabit na emosyon basta lang may pantawid sa tawag ng laman pinapatos ko ng walang pagaalinlangan. Ilang taon akong pansamantalang nakisilong sa iba’t ibang tahanan. Na sa una’y buong puso ang pagtanggap ngunit sa bandang dulo ay walang habas din akong pinagtabuyan palabas. Ilang taon? Hindi ko na mabilang. Hindi ko na mabilang kung ilang taon akong nagtapang tapangan na suungin ang mga tila panibago na namang disgrasyang maaari kong kaharapin sa proseso ng paghahanap ng tunay na ligaya. Isang pagibig na may pangako ng walang hanggan. Hanggang sa... napagod na ako. Sa wakas, napagod na ako. Napagod na akong kwestyunin ang kalawakan sa kung bakit palagi na lang akong pumapalya sa pagibig. Napagod na akong magtiwala. Natakot na akong magtiwala. Natakot na akong buksang muli ang puso ko sa susunod na estrangherong magsasabing “hindi kita sasaktan, peksman mamatay man” At Unti unti kong napagtanto na sa ilan taon kong paghahanap ay ako, ako ang nawala. At nahanap mo ako. Ikaw ang naging sagot sa bawat tandang panong na ibinato ko sa kalawakan sa loob ng maraming taon. Tinuldukan mo ang lumbay at ipinamukha sa akin na hindi ko kailangang masaktan para makamtan ang tunay na ligaya. Na kailanma'y hindi ako dapat lumuha dahil sa hinagpis. Hindi ka nangakong hindi mo ako sasaktan, ngunit ipinadama mo sa akin ang ang masarap **** pagaalaga. Pagaalagang hindi kailangan malaman ng iba para mapatunayan na bukal sa loob ang hangarin. Binigyan mo ako ng dahilan para muling magtiwala. ... Ng lakas na sayo ay kumapit at ipadama sayo ang init at gigil ng pagibig na ni minsan ay hindi ko naipadama sa sinoman. Binigyan mo ako ng pagasa... ng dahilan para muling maging matapang. At ngayon, sa unang pagkakataon. Buong tapang kong ipagsisigawan sa buong mundo na palangga ta ka. Na handa na ako sa pagsisimula ng isang bagong paglalakbay kasama mo mahal ko. At oo, oo ang naging sagot ko.
0
Aug 23, 2018
Aug 23, 2018 at 1:35 AM UTC
talesfromthetoiletpaper
Sa Wakas
Ilang taon akong nabulag sa paniniwalang kailangan mo munang makaranas ng sakit bago mo makamit ang tunay na ligaya. Na ang bawat luha ay may katumbas na galak, na ang bawat gabi ng pighati ay may pangako ng isang masayang umaga. Ilang taon akong nakipagsapalaran sa pagibig na mapagpanggap. Kaliwa't kanang kabitan, walang katapusang kasinungalingan. Pagibig na sa harap ng madla ay puno ng kilig at lambing. Ngunit sa ilalim ng mga yakap at mga halik ay ang mga pasa at sugat na dulot ng masasakit na salitang sing talim ng bagong hasang lanseta. Ilang taon akong nasanay sa kalungkutan, walang kadaladala. Sugod ng sugod sa labang alam ko namang sa bandang dulo ay ako ang uuwing talunan. Pilit akong kumapit sa mga maling tao. O tamang tao sa maling pagkakataon. O sa akala ko'y tamang tao pero hindi naman ako gusto. Sakit no? Ilang taon akong sumugal sa mga relasyong walang kasiguraduhan, sa pagibig na "pwede na", kahit alam ko sa sarili kong walang patutunguhan. Minsan nga kahit wala nang kakabit na emosyon basta lang may pantawid sa tawag ng laman pinapatos ko ng walang pagaalinlangan. Ilang taon akong pansamantalang nakisilong sa iba’t ibang tahanan. Na sa una’y buong puso ang pagtanggap ngunit sa bandang dulo ay walang habas din akong pinagtabuyan palabas. Ilang taon? Hindi ko na mabilang. Hindi ko na mabilang kung ilang taon akong nagtapang tapangan na suungin ang mga tila panibago na namang disgrasyang maaari kong kaharapin sa proseso ng paghahanap ng tunay na ligaya. Isang pagibig na may pangako ng walang hanggan. Hanggang sa... napagod na ako. Sa wakas, napagod na ako. Napagod na akong kwestyunin ang kalawakan sa kung bakit palagi na lang akong pumapalya sa pagibig. Napagod na akong magtiwala. Natakot na akong magtiwala. Natakot na akong buksang muli ang puso ko sa susunod na estrangherong magsasabing “hindi kita sasaktan, peksman mamatay man” At Unti unti kong napagtanto na sa ilan taon kong paghahanap ay ako, ako ang nawala. At nahanap mo ako. Ikaw ang naging sagot sa bawat tandang panong na ibinato ko sa kalawakan sa loob ng maraming taon. Tinuldukan mo ang lumbay at ipinamukha sa akin na hindi ko kailangang masaktan para makamtan ang tunay na ligaya. Na kailanma'y hindi ako dapat lumuha dahil sa hinagpis. Hindi ka nangakong hindi mo ako sasaktan, ngunit ipinadama mo sa akin ang ang masarap **** pagaalaga. Pagaalagang hindi kailangan malaman ng iba para mapatunayan na bukal sa loob ang hangarin. Binigyan mo ako ng dahilan para muling magtiwala. ... Ng lakas na sayo ay kumapit at ipadama sayo ang init at gigil ng pagibig na ni minsan ay hindi ko naipadama sa sinoman. Binigyan mo ako ng pagasa... ng dahilan para muling maging matapang. At ngayon, sa unang pagkakataon. Buong tapang kong ipagsisigawan sa buong mundo na palangga ta ka. Na handa na ako sa pagsisimula ng isang bagong paglalakbay kasama mo mahal ko. At oo, oo ang naging sagot ko.
Continue reading...
15
Sinukat ko ang bawat metro't pinagtagpi-tagpi Sa nakalatay na papel na siyang may lamat Na minsan kong pagkakamali. May ilang letrang naging tuntungan At ang alagang walang buhay -- Ang koneksyon ay tungo sa bukal ng liwanag; Moderno na kasi kaya't kailangang makisabay Noong manwal pa lamang, mapagsa-hanggang ngayon.. Teknolohiya'y senyales na ng transisyon. Matagal nang napaso ang pagal kong mga daliri Sigaw nila'y tulog sa walang himbing na mga sandali At sa kursong tinapos, ngayon pa lamang ang simula Nagising ang pangarap na siyang binigla. Ang oras daw ay ginto At minsa'y kailangang habulin ang mga numero Ngunit sa bente-kwatrong tangan-tangan Tila hindi sapat. Muli kong binilang ang nalalabing araw Tanging ang pangpito ang siyang pahinga Ganito pala ang katotohanan, wika ko. Salamat sa huling araw Na iluluwal muli ang gintong araw Itataas kong muli ang kapagalan At ako'y bubuhusan ng lakas at determinasyon. Sabi Niya nga sa akin, Wag daw akong mapapagod Pagkat hindi matatapos ang araw, May panibago na namang hamon. Salamat sa Maykapal Salamat sa saglit na pahinga At sa tubig mula sa bukal; At minsan ako'y tinawag Niya Ako'y tumango sa layon, may armas ng pagkaligtas Ang pananampalata'y patuloy din. Bitbit ko ang puso Niya Na lagi Niyang bahagi sa akin Sa banal na kasulatan na bumukas ng pag-iisip At nang ang buhay ay mapahalagahan ko. Kung ang direksyon na ito'y balakid sa layon Niya Mabuti pa't maglaho na lamang Ang bawat oportunidad, kahit ito'y ikatutuwa ko Tanging ang nota ko'y Siya lamang Wala nang iba pa, at kung nasaan man Siya, Doon ako'y tutungo; doon din ang paghimbing. Salamat Ama, salamat Hesus at sa Banal na Espirito - purihin Ka! (6/28/14 @xirlleelang)
0
Jun 28, 2014
Jun 28, 2014 at 1:09 AM UTC
psalmiseta
Huling Araw
Sinukat ko ang bawat metro't pinagtagpi-tagpi Sa nakalatay na papel na siyang may lamat Na minsan kong pagkakamali. May ilang letrang naging tuntungan At ang alagang walang buhay -- Ang koneksyon ay tungo sa bukal ng liwanag; Moderno na kasi kaya't kailangang makisabay Noong manwal pa lamang, mapagsa-hanggang ngayon.. Teknolohiya'y senyales na ng transisyon. Matagal nang napaso ang pagal kong mga daliri Sigaw nila'y tulog sa walang himbing na mga sandali At sa kursong tinapos, ngayon pa lamang ang simula Nagising ang pangarap na siyang binigla. Ang oras daw ay ginto At minsa'y kailangang habulin ang mga numero Ngunit sa bente-kwatrong tangan-tangan Tila hindi sapat. Muli kong binilang ang nalalabing araw Tanging ang pangpito ang siyang pahinga Ganito pala ang katotohanan, wika ko. Salamat sa huling araw Na iluluwal muli ang gintong araw Itataas kong muli ang kapagalan At ako'y bubuhusan ng lakas at determinasyon. Sabi Niya nga sa akin, Wag daw akong mapapagod Pagkat hindi matatapos ang araw, May panibago na namang hamon. Salamat sa Maykapal Salamat sa saglit na pahinga At sa tubig mula sa bukal; At minsan ako'y tinawag Niya Ako'y tumango sa layon, may armas ng pagkaligtas Ang pananampalata'y patuloy din. Bitbit ko ang puso Niya Na lagi Niyang bahagi sa akin Sa banal na kasulatan na bumukas ng pag-iisip At nang ang buhay ay mapahalagahan ko. Kung ang direksyon na ito'y balakid sa layon Niya Mabuti pa't maglaho na lamang Ang bawat oportunidad, kahit ito'y ikatutuwa ko Tanging ang nota ko'y Siya lamang Wala nang iba pa, at kung nasaan man Siya, Doon ako'y tutungo; doon din ang paghimbing. Salamat Ama, salamat Hesus at sa Banal na Espirito - purihin Ka! (6/28/14 @xirlleelang)
Continue reading...
46
Sa pagdating **** napabalita Unang sulyap palang namangha na Gayak na sinauna Sa paningin mahalina Musikang kaytanda na Sa pandinig mahiwaga Mahalaga ang gabi Simula ng pagsaksi Kwento kong inabangan Hatid niyang kasaysayan Sa aking talambuhay Gabing iyon may saysay Nasa pagtitipon Mga kaklase noon Kapitbahay inuman Masaya ang kwentuhan Subalit ako’y saglit Umuwi sa malapit Iyon ay dahil batid ko Simula na ng kwento Ng kanyang unang yugto Gabing Trenta ng Mayo Mula nang araw na ‘yon Pagsubaybay tradisyon Naging makabuluhan Likhang pampanitikan Subalit ‘di naglaon Nawalan telebisyon ‘Di hadlang gayunpaman Sa radyo’y pinakinggan Mula pagkabinukot Hanggang aliping tulot Babaylang naging **** Mandirigmang pinuno Nilupig at nanlupig Inusig at nang-usig Natulig at nanulig Inibig at umibig Nagtago at naglakbay Namatay at nabuhay Tinanggap at nagpanggap Naghirap at nilingap Sakay ng karakoa Tinungo ibang banwa Naghanda sa pagbalik Upang ganti’y ihalik Sa mabagsik na raha Na pumatay sa ama Sa pinunong baluktot At sa harang nanalot Mangubat at Angaway Mga rahang kaaway Lamitan na ninanay Nais siyang maging bangkay Sa kahuli-hulihan Lahat sila’y talunan Sa babae ng tagna Walang iba – Amaya Salamat, umalagad Maging hanggang sa sulad Salamat, kapanalig Laban sa manlulupig Salamat, Uray Hilway Mga tinuran gabay Salamat kay Bagani Pag-ibig nanatili Salamat sa Banal na Laon Diyos ng mga ninuno noon Kina Amaya’y panginoon Tagapagpala ng kanilang nayon Ang dulo ng epikong kapapanaw Akala’y ‘di na matatanaw Salamat sa unang Christmas bonus May TV na bago taon ay matapos Mahalaga rin ang gabi Katapusan ng pagsaksi Huling yugtong tinunghayan Ang kamatayan ni Lamitan Sa aking talambuhay Gabing iyon rin ay may saysay Nasa huling burol at lamayan Bago at matapos subaybayan Iyon ay kakaibang alaala ko Sa katapusan ng kwento Ng kanyang huling yugto Biyernes – Trese ng Enero Nagbrown-out pa nga Habang oras ng balita Buti nalang at umilaw Sa tuwa ako’y napahiyaw Sa pagtunog ng huling musika At paggalaw ng katapusang eksena Bukas TV at radyo Sa makasaysayang mga tagpo Ngayong gabi ng paglikha Ng tulang handog sa programa Unang gabing kapani-panibago Dahil wala na sa ere ang paborito ko Subalit ang Alaala ni Amaya Mga gayak, musika, tauhan at kultura Mga aral, tinuran, inspirasyon at ideya Mananatiling buhay sa aking diwa! -01/16-17/2012 (Dumarao) *missing my favorite program
0
Aug 24, 2019
Aug 24, 2019 at 10:03 PM UTC
JoRaLG
Alaala ni Amaya
Sa pagdating **** napabalita Unang sulyap palang namangha na Gayak na sinauna Sa paningin mahalina Musikang kaytanda na Sa pandinig mahiwaga Mahalaga ang gabi Simula ng pagsaksi Kwento kong inabangan Hatid niyang kasaysayan Sa aking talambuhay Gabing iyon may saysay Nasa pagtitipon Mga kaklase noon Kapitbahay inuman Masaya ang kwentuhan Subalit ako’y saglit Umuwi sa malapit Iyon ay dahil batid ko Simula na ng kwento Ng kanyang unang yugto Gabing Trenta ng Mayo Mula nang araw na ‘yon Pagsubaybay tradisyon Naging makabuluhan Likhang pampanitikan Subalit ‘di naglaon Nawalan telebisyon ‘Di hadlang gayunpaman Sa radyo’y pinakinggan Mula pagkabinukot Hanggang aliping tulot Babaylang naging **** Mandirigmang pinuno Nilupig at nanlupig Inusig at nang-usig Natulig at nanulig Inibig at umibig Nagtago at naglakbay Namatay at nabuhay Tinanggap at nagpanggap Naghirap at nilingap Sakay ng karakoa Tinungo ibang banwa Naghanda sa pagbalik Upang ganti’y ihalik Sa mabagsik na raha Na pumatay sa ama Sa pinunong baluktot At sa harang nanalot Mangubat at Angaway Mga rahang kaaway Lamitan na ninanay Nais siyang maging bangkay Sa kahuli-hulihan Lahat sila’y talunan Sa babae ng tagna Walang iba – Amaya Salamat, umalagad Maging hanggang sa sulad Salamat, kapanalig Laban sa manlulupig Salamat, Uray Hilway Mga tinuran gabay Salamat kay Bagani Pag-ibig nanatili Salamat sa Banal na Laon Diyos ng mga ninuno noon Kina Amaya’y panginoon Tagapagpala ng kanilang nayon Ang dulo ng epikong kapapanaw Akala’y ‘di na matatanaw Salamat sa unang Christmas bonus May TV na bago taon ay matapos Mahalaga rin ang gabi Katapusan ng pagsaksi Huling yugtong tinunghayan Ang kamatayan ni Lamitan Sa aking talambuhay Gabing iyon rin ay may saysay Nasa huling burol at lamayan Bago at matapos subaybayan Iyon ay kakaibang alaala ko Sa katapusan ng kwento Ng kanyang huling yugto Biyernes – Trese ng Enero Nagbrown-out pa nga Habang oras ng balita Buti nalang at umilaw Sa tuwa ako’y napahiyaw Sa pagtunog ng huling musika At paggalaw ng katapusang eksena Bukas TV at radyo Sa makasaysayang mga tagpo Ngayong gabi ng paglikha Ng tulang handog sa programa Unang gabing kapani-panibago Dahil wala na sa ere ang paborito ko Subalit ang Alaala ni Amaya Mga gayak, musika, tauhan at kultura Mga aral, tinuran, inspirasyon at ideya Mananatiling buhay sa aking diwa! -01/16-17/2012 (Dumarao) *missing my favorite program
Continue reading...
105
Sa irarum ku kanimong matam-is na pagrukot naintindihan ko kung uno ibig sabihon ku pagkapot mo ku kanakong kamot, ku mga text **** malang siram ulit-ulitong basahon, ku magrani ka mga labi mo sa labi ko, guru-gab-i ko nababayad a magayon **** mga mata, maganting talaga a mga bituon, pigdara ko kanimo ku panahon na nauuda ako, diri kabisado a lugar nag tangad sana ako tapos tig sundan paiyan kanimo. Kaiba ko ika sa irarum ko mga bituon, nakatangad sana kita tapos pigsisilngan su bulan na malakabilog, nag ayat sa pabor na sana... sana... bayaan na su nangyari ku kadto, mig puon sa panibago, gibohon na sanang ekpersyensya su dating nangyari ku kanatong mga deperensya. Utro, puon sa uno, nguwan diri ko na tutugotan na mabayad ta ulit su puro. Isi mo dawa kadakol na buwan su naglipas diri nagbago su tiwala ko kanimo. Lang siram na payabaon ka, Ika sana, uda na iba. Kanakong Prinsesa na diri mig uban magiging Reyna.
0
Nov 23, 2017
Nov 23, 2017 at 11:34 PM UTC
raquezha
Pagbayadan ta ulit
Sa irarum ku kanimong matam-is na pagrukot naintindihan ko kung uno ibig sabihon ku pagkapot mo ku kanakong kamot, ku mga text **** malang siram ulit-ulitong basahon, ku magrani ka mga labi mo sa labi ko, guru-gab-i ko nababayad a magayon **** mga mata, maganting talaga a mga bituon, pigdara ko kanimo ku panahon na nauuda ako, diri kabisado a lugar nag tangad sana ako tapos tig sundan paiyan kanimo. Kaiba ko ika sa irarum ko mga bituon, nakatangad sana kita tapos pigsisilngan su bulan na malakabilog, nag ayat sa pabor na sana... sana... bayaan na su nangyari ku kadto, mig puon sa panibago, gibohon na sanang ekpersyensya su dating nangyari ku kanatong mga deperensya. Utro, puon sa uno, nguwan diri ko na tutugotan na mabayad ta ulit su puro. Isi mo dawa kadakol na buwan su naglipas diri nagbago su tiwala ko kanimo. Lang siram na payabaon ka, Ika sana, uda na iba. Kanakong Prinsesa na diri mig uban magiging Reyna.
Continue reading...
41
Gusto ko ng panibagong balat. Iyong maputi at makinis. Mala porselana, Na halos kuminang tuwing masisinagan ng araw. Kabisado ko ang bilang ng araw, Na ginugugol sa ilalim ng araw kakabanat. Ngunit, Ang panibagong balat, Hindi nito ako kayang protektahan, alam ko. Lilimitahan lamang nito ang mga nalalaman ko. Ngunit, Sa panibagong balat, nais ko magsimula. Kilalanin at kalimutan ng halos magkasabay, Ang imahe ng nakakadiri kong balat. Bilang ang peklat. Sukat ko kung gaano kalalim ito, Noong sugat pa lamang. Kaya ko gusto ng bagong balat para pagtakpan ito. Baka sakaling iwasto ng bago kong balat, Ang mga naimali ko. Makikilala kaya ako ng ibang tao, Sa bagong balat na suot ko? Marahil hindi, sana hindi, panigurado hindi. Nais kong magtago, Sa paraan kung paano ako lulutang ng hubo't hubad. Nang hindi ko na itatakip, Ang aking palad sa aking dibdib, Dahon sa ibaba ng puson. Isisigaw ko ang salitang "PUTA!" ng napakalakas, Halos magsisilabas Ang mga putang mismong makakarinig, At yayakapin ko sila. Dahil bago ang balat ko, ito'y mainit. Kumpara sa nahamugan kong balat kagabi. Malinis, Kumpara sa balat kong may dampi ng mabahong laway. Mabango, Kumpara sa mumurahing aficionado na nahaluan Ng pawis ni Ricardo kagabi. Bagong balat. Ibebenta ko ang luma kong balat, Sa gabing ito. Bilhin mo ang aking balat. May panibago bukas, Pag-asa, hamon, Mantikilya sa loob ng pandesal. Gamit ang luma kong balat, Makakabili pa ba ako ng bago? Magkaiba ang bagong uri sa bagong palit. Ang balat ko, nalaspag na. Tulad ng puti kong damit, Hindi na ito puti. Marumi ang titig ko. Marumihin ang aking naisuot. Ang balat ko ay puno ng mantsa, Ngunit bago ang aking suot ngayon, bagamat, Iisa parin ng uri. Balat na nakalaan para ulitin ang pagrumi at Yurak sa puti kong suot. Bagong balat, kulay puti. Wala na akong maisuot. Hubad na ang aking puri. Hindi ko masuot ang salapi. Magkano pera mo? Tara? Nais mo bang makita ang aking balat?
0
Dec 13, 2017
Dec 13, 2017 at 10:01 AM UTC
nielism
Mahabang Sigarilyo, Mahabang Gabi ni Maria.
Gusto ko ng panibagong balat. Iyong maputi at makinis. Mala porselana, Na halos kuminang tuwing masisinagan ng araw. Kabisado ko ang bilang ng araw, Na ginugugol sa ilalim ng araw kakabanat. Ngunit, Ang panibagong balat, Hindi nito ako kayang protektahan, alam ko. Lilimitahan lamang nito ang mga nalalaman ko. Ngunit, Sa panibagong balat, nais ko magsimula. Kilalanin at kalimutan ng halos magkasabay, Ang imahe ng nakakadiri kong balat. Bilang ang peklat. Sukat ko kung gaano kalalim ito, Noong sugat pa lamang. Kaya ko gusto ng bagong balat para pagtakpan ito. Baka sakaling iwasto ng bago kong balat, Ang mga naimali ko. Makikilala kaya ako ng ibang tao, Sa bagong balat na suot ko? Marahil hindi, sana hindi, panigurado hindi. Nais kong magtago, Sa paraan kung paano ako lulutang ng hubo't hubad. Nang hindi ko na itatakip, Ang aking palad sa aking dibdib, Dahon sa ibaba ng puson. Isisigaw ko ang salitang "PUTA!" ng napakalakas, Halos magsisilabas Ang mga putang mismong makakarinig, At yayakapin ko sila. Dahil bago ang balat ko, ito'y mainit. Kumpara sa nahamugan kong balat kagabi. Malinis, Kumpara sa balat kong may dampi ng mabahong laway. Mabango, Kumpara sa mumurahing aficionado na nahaluan Ng pawis ni Ricardo kagabi. Bagong balat. Ibebenta ko ang luma kong balat, Sa gabing ito. Bilhin mo ang aking balat. May panibago bukas, Pag-asa, hamon, Mantikilya sa loob ng pandesal. Gamit ang luma kong balat, Makakabili pa ba ako ng bago? Magkaiba ang bagong uri sa bagong palit. Ang balat ko, nalaspag na. Tulad ng puti kong damit, Hindi na ito puti. Marumi ang titig ko. Marumihin ang aking naisuot. Ang balat ko ay puno ng mantsa, Ngunit bago ang aking suot ngayon, bagamat, Iisa parin ng uri. Balat na nakalaan para ulitin ang pagrumi at Yurak sa puti kong suot. Bagong balat, kulay puti. Wala na akong maisuot. Hubad na ang aking puri. Hindi ko masuot ang salapi. Magkano pera mo? Tara? Nais mo bang makita ang aking balat?
Continue reading...
67
Hawak ko ang tintang bilang ang kulay Pero di pa ganoon kabihasa, Di gaya Mo. Posibleng maiguhit ko ang langit Pero paiba-iba ang istilo nito Nagbabagong bihis ang ulap Pagkat hinihihipan siya ng hangin. Kukuha ako ng litrato Para lamang makuha ang detalyadong anyo At saka ko titingnang muli Unang tingin, pangalawa, pangatlo Ako'y nabibighani. Maaaring magaya ko ang mukha Pero pag ako'y titingala't sisilip Hindi rin pala magtatagpo sa iginuhit. Itatapon ko ang lahat Maging mga mamahaling kagamitan Pagkat hindi abot-langit Itong istilong tila pangmakasarili Hindi pasado sa panlasa **** Panglangit din ang batayan. Ako'y bilib Sayo Pagkat sa pagsuyod ng panaho'y Hindi Mo nauulit ang larawan ng langit Panibago araw-araw, Mula ulo hanggang paa nito. Walang kupas, walang katulad Gaya Mo, Eksperto sa Larangan ng Sining. Ako'y mapaluluhod, sasayad sa lupa Ihahain ang palad Hanggang sa kalyo na ang mga ito Pagkat ginagamit Mo na, Gamit na gamit Mo. Hindi Ka napapagod sa paghalo ng kulay May lungkot at saya ang timpla Pahiwatig mo'y ganyan ang buhay, Pabagu-bago ang, Ikaw lang hindi. At markado Mo ang araw, Saulado Mo ang lahat, Pagkat Ikaw ang Tagalikha Oo, Ikaw, Ama. Gusto kong magmana Sayo, Sa guhit **** hindi ko makuha-kuha, Sa istilo **** walang katulad, Pagkat iba ang Iyong paningin, Iba ang pag kumilos ang Iyong mga kamay, Lahat kayang hulmahin, lahat kayang baguhin. At ako'y isang hanging bula, Maglalaho't liliparin ng bukas, Bagkus ang bukas ay habambuhay Sayo, Salamat sa matamis na kahapon, ngayon at bukas.
0
Oct 9, 2015
Oct 9, 2015 at 8:28 PM UTC
psalmiseta
Pamana ng Ama
Hawak ko ang tintang bilang ang kulay Pero di pa ganoon kabihasa, Di gaya Mo. Posibleng maiguhit ko ang langit Pero paiba-iba ang istilo nito Nagbabagong bihis ang ulap Pagkat hinihihipan siya ng hangin. Kukuha ako ng litrato Para lamang makuha ang detalyadong anyo At saka ko titingnang muli Unang tingin, pangalawa, pangatlo Ako'y nabibighani. Maaaring magaya ko ang mukha Pero pag ako'y titingala't sisilip Hindi rin pala magtatagpo sa iginuhit. Itatapon ko ang lahat Maging mga mamahaling kagamitan Pagkat hindi abot-langit Itong istilong tila pangmakasarili Hindi pasado sa panlasa **** Panglangit din ang batayan. Ako'y bilib Sayo Pagkat sa pagsuyod ng panaho'y Hindi Mo nauulit ang larawan ng langit Panibago araw-araw, Mula ulo hanggang paa nito. Walang kupas, walang katulad Gaya Mo, Eksperto sa Larangan ng Sining. Ako'y mapaluluhod, sasayad sa lupa Ihahain ang palad Hanggang sa kalyo na ang mga ito Pagkat ginagamit Mo na, Gamit na gamit Mo. Hindi Ka napapagod sa paghalo ng kulay May lungkot at saya ang timpla Pahiwatig mo'y ganyan ang buhay, Pabagu-bago ang, Ikaw lang hindi. At markado Mo ang araw, Saulado Mo ang lahat, Pagkat Ikaw ang Tagalikha Oo, Ikaw, Ama. Gusto kong magmana Sayo, Sa guhit **** hindi ko makuha-kuha, Sa istilo **** walang katulad, Pagkat iba ang Iyong paningin, Iba ang pag kumilos ang Iyong mga kamay, Lahat kayang hulmahin, lahat kayang baguhin. At ako'y isang hanging bula, Maglalaho't liliparin ng bukas, Bagkus ang bukas ay habambuhay Sayo, Salamat sa matamis na kahapon, ngayon at bukas.
Continue reading...
51
Pagbabadiya sa panibagong giyera Ako ay alipin na ng kaba Sa iyo ba ay mahalaga na Ako na naghihikahos sa dusa? Yugtong panibago, babago sa mapait na buhay Sugal sa kapalaran, pambili ng matatag na gabay. Bago pa man sarili ay ilisan Ako ay iyong na ring hagkan Mahina pa ang aking damdamin Na kaya pang itaboy ng hangin. Mahahalagang salita na bulong mo sa akin Hindi malilimot ang boses **** malambing. Sa aking pagkakasala, lahat ay iyong patawarin Magulong sanlibutan lang ang gumagambala sa'kin. Ako na hirang mo, mapa~gabang
0
Jan 5, 2019
Jan 5, 2019 at 12:12 PM UTC
youraverageAL
Bigo
Pagbabadiya sa panibagong giyera Ako ay alipin na ng kaba Sa iyo ba ay mahalaga na Ako na naghihikahos sa dusa? Yugtong panibago, babago sa mapait na buhay Sugal sa kapalaran, pambili ng matatag na gabay. Bago pa man sarili ay ilisan Ako ay iyong na ring hagkan Mahina pa ang aking damdamin Na kaya pang itaboy ng hangin. Mahahalagang salita na bulong mo sa akin Hindi malilimot ang boses **** malambing. Sa aking pagkakasala, lahat ay iyong patawarin Magulong sanlibutan lang ang gumagambala sa'kin. Ako na hirang mo, mapa~gabang
Continue reading...
15
ikaw lamang ang nakaganito ko sana’y pakinggan mo mga dahilan kung bakit kita gusto hindi ka man yung tipong lalaki na pinapangarap ko pero ikaw yung umakit sa damdamin ko madaling tawanan pero seryoso ang pagtingin ko alam kong isang katoto mo lang ako pero bakit mas higit pa dun ang nararamdaman ko nag simula sa pang aasaran hanggang sa may nag kagusto ilang araw akong nagmasid at nagisip kung paano paano ako humantong sa ganito hanggang sa sinabi ko sa isa rin nating katoto naging tayong tatlo hanggang sa dulo pero nag tapos din pagkatapos ng kaarawan mo isang gabi humiling ako sa oras na ika’y makita ko pero yun din pala ang simula ng tukso humakbang tayo sa isang grado unang araw ngingitian mo ako at dun na nag tapos ito pero hindi ako nawalan ng pag asa na maibabalik pa natin ang tayo at nangyari ilang beses ito pero malabo pa rin ang mga ito masakit pero gumaan ito takot akong kausapin baka ako’y mabigo hanggang sa dulo etong relasyon ay naging malabo at humantong na naman ulit sa panibago eto yung dati ko pang hinihiling sayo at hanggang ngayon hindi ko pa rin mapaniwala sa sarili ko nananaginip na ba ako? kasi dati hiniling ko lang ito pero ngayon nag kakatotoo sana ay hindi na maputol ang kasiyahang ito at sana’y mag patuloy tuloy ito salamat at ikaw ay naging insipirasyon ko salamat dahil kung hindi dahil sayo hindi mangyayari sa akin ito ang insipirasyon ko salamat at dumating ka sa buhay ko
0
May 13, 2019
May 13, 2019 at 7:47 PM UTC
jharyllekeisha
Ewan
ikaw lamang ang nakaganito ko sana’y pakinggan mo mga dahilan kung bakit kita gusto hindi ka man yung tipong lalaki na pinapangarap ko pero ikaw yung umakit sa damdamin ko madaling tawanan pero seryoso ang pagtingin ko alam kong isang katoto mo lang ako pero bakit mas higit pa dun ang nararamdaman ko nag simula sa pang aasaran hanggang sa may nag kagusto ilang araw akong nagmasid at nagisip kung paano paano ako humantong sa ganito hanggang sa sinabi ko sa isa rin nating katoto naging tayong tatlo hanggang sa dulo pero nag tapos din pagkatapos ng kaarawan mo isang gabi humiling ako sa oras na ika’y makita ko pero yun din pala ang simula ng tukso humakbang tayo sa isang grado unang araw ngingitian mo ako at dun na nag tapos ito pero hindi ako nawalan ng pag asa na maibabalik pa natin ang tayo at nangyari ilang beses ito pero malabo pa rin ang mga ito masakit pero gumaan ito takot akong kausapin baka ako’y mabigo hanggang sa dulo etong relasyon ay naging malabo at humantong na naman ulit sa panibago eto yung dati ko pang hinihiling sayo at hanggang ngayon hindi ko pa rin mapaniwala sa sarili ko nananaginip na ba ako? kasi dati hiniling ko lang ito pero ngayon nag kakatotoo sana ay hindi na maputol ang kasiyahang ito at sana’y mag patuloy tuloy ito salamat at ikaw ay naging insipirasyon ko salamat dahil kung hindi dahil sayo hindi mangyayari sa akin ito ang insipirasyon ko salamat at dumating ka sa buhay ko
Continue reading...
40
Isa kang manunula na karapat-dapat magmahal at maging masaya. Isa kang tula Na may angking ganda Na minsan ay hindi maintindihan Kung hindi nilalaan ang oras upang pag-isipan Minsan pinupuna ng iba Dahil hindi sila nito pinapasaya Hindi nila alam Paano mahalin ang tula Tanggapin ang lahat ng tayutay at salita nito Na hindi na kailangan ng kapalit o salitang panibago Wag kang makinig sa kanila Ikaw ang tula at manunula Ikaw ang may hawak ng sarili **** istorya Ikaw ang magdedesisyon sa bawat salita, linya o stanza Yakapin mo ang sarili **** ganda Hindi mo kailangang patunayan ang sarili mo sa iba Ako’y tanging nagbabasa lamang Nagmamahal at nagsusuporta Kung kakailanganin **** humiram ng ilang salita mula sa akin Wag kang magdalawang-isip na ako’y kausapin Alam kong balang-araw, malayo ang iyong mararating Kung hindi ka naniniwala, magtiwala ka lamang sa akin
0
May 18, 2020
May 18, 2020 at 9:58 AM UTC
andywrites
Kaibigan ko,
Isa kang manunula na karapat-dapat magmahal at maging masaya. Isa kang tula Na may angking ganda Na minsan ay hindi maintindihan Kung hindi nilalaan ang oras upang pag-isipan Minsan pinupuna ng iba Dahil hindi sila nito pinapasaya Hindi nila alam Paano mahalin ang tula Tanggapin ang lahat ng tayutay at salita nito Na hindi na kailangan ng kapalit o salitang panibago Wag kang makinig sa kanila Ikaw ang tula at manunula Ikaw ang may hawak ng sarili **** istorya Ikaw ang magdedesisyon sa bawat salita, linya o stanza Yakapin mo ang sarili **** ganda Hindi mo kailangang patunayan ang sarili mo sa iba Ako’y tanging nagbabasa lamang Nagmamahal at nagsusuporta Kung kakailanganin **** humiram ng ilang salita mula sa akin Wag kang magdalawang-isip na ako’y kausapin Alam kong balang-araw, malayo ang iyong mararating Kung hindi ka naniniwala, magtiwala ka lamang sa akin
Continue reading...
24
Kailan ba ako huling nagsulat? Matagal na ata Kinain na rin ba ako ng sistema? O talagang walang salita Para maihulma ang mga katagang “Mahal Kita.” Ilang beses bang Ikaw ang naging paksa? O sadyang ako na lang hanggang sa huli Ang gagawa ng panibago? Pahiram — Pahiram ako ng salita Pahiram ako ng MGA salita Pahiram — Ayoko na lang manghiram Pagkat ang pag-ibig Ay di pwedeng pahiram.
0
Mar 11, 2018
Mar 11, 2018 at 9:06 AM UTC
psalmiseta
Pahiram
Kailan ba ako huling nagsulat? Matagal na ata Kinain na rin ba ako ng sistema? O talagang walang salita Para maihulma ang mga katagang “Mahal Kita.” Ilang beses bang Ikaw ang naging paksa? O sadyang ako na lang hanggang sa huli Ang gagawa ng panibago? Pahiram — Pahiram ako ng salita Pahiram ako ng MGA salita Pahiram — Ayoko na lang manghiram Pagkat ang pag-ibig Ay di pwedeng pahiram.
Continue reading...
16
Naaalala kaya niya ako Sa tuwing maaamoy ang pabangong paborito ko Sa tuwing hahalo ang amoy ng sigarilyo sa kamay Sa tuwing sisimoy ang hangin papunta sa kanya, Naaalala kaya niya ako? Naaalala kaya niya ako Sa tuwing maririnig ang dating awitin Sa tuwing tatama ang mga lirikong dating para sa akin Sa tuwing ang kanyang mundo ay napapaloob sa isang kanta, Naaalala kaya niya ako? Naaalala kaya niya ako Sa tuwing dadapo ang inspirasyon Sa tuwing hahanapin ng kamay niya ang isang lapis Sa tuwing lilikha ng isang larawang iguguhit sa malinis na papel, Naaalala kaya niya ako? Naaalala kaya niya ako Sa tuwing pipikit ang mga mata Sa tuwing kadiliman na lamang ang nakikita Sa tuwing lilipad ang isipan Bago makatulog ng tuluyan, Naaalala kaya niya ako? Naaalala kaya niya ako Sa tuwing mumulat ang kanyang mata sa bukang liwayway Sa tuwing ang isipan ay pumupungas pa pagkatapos ng panaginip Sa tuwing babangon siya sa panibagong araw Sa panibago na namang umaga na ang kami ay wala na, Naaalala kaya niya ako? Kasi ako, oo.
0
Aug 13, 2017
Aug 13, 2017 at 10:51 PM UTC
clarkent
-
Naaalala kaya niya ako Sa tuwing maaamoy ang pabangong paborito ko Sa tuwing hahalo ang amoy ng sigarilyo sa kamay Sa tuwing sisimoy ang hangin papunta sa kanya, Naaalala kaya niya ako? Naaalala kaya niya ako Sa tuwing maririnig ang dating awitin Sa tuwing tatama ang mga lirikong dating para sa akin Sa tuwing ang kanyang mundo ay napapaloob sa isang kanta, Naaalala kaya niya ako? Naaalala kaya niya ako Sa tuwing dadapo ang inspirasyon Sa tuwing hahanapin ng kamay niya ang isang lapis Sa tuwing lilikha ng isang larawang iguguhit sa malinis na papel, Naaalala kaya niya ako? Naaalala kaya niya ako Sa tuwing pipikit ang mga mata Sa tuwing kadiliman na lamang ang nakikita Sa tuwing lilipad ang isipan Bago makatulog ng tuluyan, Naaalala kaya niya ako? Naaalala kaya niya ako Sa tuwing mumulat ang kanyang mata sa bukang liwayway Sa tuwing ang isipan ay pumupungas pa pagkatapos ng panaginip Sa tuwing babangon siya sa panibagong araw Sa panibago na namang umaga na ang kami ay wala na, Naaalala kaya niya ako? Kasi ako, oo.
Continue reading...
28
Di ko inaasahan ang naibigay **** saya, Dahil ang inasahan ko ay ang pagiging panandalian mo. Kasama kita sa maikling panahon, Napaka-ikli, tila kisapmata, lahat nawala. Mga pagsasamang nahinto dulot ng isang tuldok, Tuldok na nagsasahad ng pagtatapos. Oo, ang sakit na di na magkakaroon ng dalawa pang tuldok… Nagsasaad na mayroon pang kasunod ang lahat at di pa tapos Kaso wala na, tapos ang lahat dulot ng isang tuldok. Akala ko tatagal tayo dahil napakarami natin kuwit,,,,,,, Nagsasabing di pa tapos, sandali lang, opps charot lang meron pa. Pero wala eh, tinapos mo na gamit ang isang tuldok. Marahil nga hanggang doon nalang ang istorya nating dalawa Alam ko namang hindi napipilit ang tadhana, Pasensya na mahal ko kung pangit ang kwentong naibigay ko. Oh ito na ang huling tuldok at magsimula ka na ng panibago **** kwento.
0
Jan 11, 2018
Jan 11, 2018 at 12:58 PM UTC
BryantArinos
Tuldok
Di ko inaasahan ang naibigay **** saya, Dahil ang inasahan ko ay ang pagiging panandalian mo. Kasama kita sa maikling panahon, Napaka-ikli, tila kisapmata, lahat nawala. Mga pagsasamang nahinto dulot ng isang tuldok, Tuldok na nagsasahad ng pagtatapos. Oo, ang sakit na di na magkakaroon ng dalawa pang tuldok… Nagsasaad na mayroon pang kasunod ang lahat at di pa tapos Kaso wala na, tapos ang lahat dulot ng isang tuldok. Akala ko tatagal tayo dahil napakarami natin kuwit,,,,,,, Nagsasabing di pa tapos, sandali lang, opps charot lang meron pa. Pero wala eh, tinapos mo na gamit ang isang tuldok. Marahil nga hanggang doon nalang ang istorya nating dalawa Alam ko namang hindi napipilit ang tadhana, Pasensya na mahal ko kung pangit ang kwentong naibigay ko. Oh ito na ang huling tuldok at magsimula ka na ng panibago **** kwento.
Continue reading...
16
Ang oras ay tumatakbo, Ito ba'y hinahabol mo? Baka iba yung direksyon mo? Ikaw ba'y nakakasigurado? Baka malingat ka? Ika'y napang-iwanan na pala, Baka di mo mamalayan, Ikay matagal na palang iniwan. Ano pa ba ang magagawa mo kung huli na? Magmumukmok, iiyak at magsisisi ka ba? Baka masayang mo lang oras mo, At mapangiwanan ulit ng panahong panibago. Ano pa ba ang magagawa mo kung huli na? Naisipan mo bang muling mag-umpisa? Huli na ba talaga ang lahat pati sa panibago? Di ba pwedeng kalimutan ang nakaraan at gumawa ng bago? Huli na ba para sa panibagong pagkakataon? Pagkakataon upang ipakita na di ka katulad nung kahapon, Dahil araw-araw ang tinatahak na daan ay nag-iiba, Di mo alam kung ano ang sayo'y babangga.
0
May 1, 2017
May 1, 2017 at 2:25 PM UTC
taltoy
Huli
Ang oras ay tumatakbo, Ito ba'y hinahabol mo? Baka iba yung direksyon mo? Ikaw ba'y nakakasigurado? Baka malingat ka? Ika'y napang-iwanan na pala, Baka di mo mamalayan, Ikay matagal na palang iniwan. Ano pa ba ang magagawa mo kung huli na? Magmumukmok, iiyak at magsisisi ka ba? Baka masayang mo lang oras mo, At mapangiwanan ulit ng panahong panibago. Ano pa ba ang magagawa mo kung huli na? Naisipan mo bang muling mag-umpisa? Huli na ba talaga ang lahat pati sa panibago? Di ba pwedeng kalimutan ang nakaraan at gumawa ng bago? Huli na ba para sa panibagong pagkakataon? Pagkakataon upang ipakita na di ka katulad nung kahapon, Dahil araw-araw ang tinatahak na daan ay nag-iiba, Di mo alam kung ano ang sayo'y babangga.
Continue reading...
20
hindi ko rin alam kung kailan ko ba ito matutuldukan dahil sa totoo lang natatakot ako na baka ito maging tutuldok-tutuldok o baka madagdagan pa ng napakaraming tandang pananong at akalain ko na tapos na ang lahat ngunit masusundan pa pala ng kuwit o ng panibago pa ulit na tudlok-kuwit aaminin ko na hanggang ngayon naman umaasa pa rin ako na baka sakaling magamit mo rin saakin ang panipi sa tuwing may ikukwento ka, na baka tungkol na saating dalawa na kahit man lang sa pamamagitan ng panaklong maranasan ko ang mayakap mo kahit papaano sa storya mo na maidugtong man lang ng gitling ang pangalan mo sa pangalan ko o kahit siguro malagyan lang ng kudlit ang pangalan ko na para bang inaangkin mo ako na dumating sa punto na magamit mo ang tandang padamdam pero alam kong hanggang dito nalang dapat na kahit kailan hindi ito magkaroroon ng tutuldok upang maipaliwanag kung bakit hindi o kahit sagot kung paano ito matatapos na hindi ito ganoon kadali tulad ng pag-ubos ko sa mga bantas sa pag-ubos ko sa nararamdaman kong ito upang matapos ang piyesa na ito tulad ng pagtapos ko sa naiisip kong 'to.
0
Apr 11, 2020
Apr 11, 2020 at 1:35 PM UTC
elizanity
bantas
hindi ko rin alam kung kailan ko ba ito matutuldukan dahil sa totoo lang natatakot ako na baka ito maging tutuldok-tutuldok o baka madagdagan pa ng napakaraming tandang pananong at akalain ko na tapos na ang lahat ngunit masusundan pa pala ng kuwit o ng panibago pa ulit na tudlok-kuwit aaminin ko na hanggang ngayon naman umaasa pa rin ako na baka sakaling magamit mo rin saakin ang panipi sa tuwing may ikukwento ka, na baka tungkol na saating dalawa na kahit man lang sa pamamagitan ng panaklong maranasan ko ang mayakap mo kahit papaano sa storya mo na maidugtong man lang ng gitling ang pangalan mo sa pangalan ko o kahit siguro malagyan lang ng kudlit ang pangalan ko na para bang inaangkin mo ako na dumating sa punto na magamit mo ang tandang padamdam pero alam kong hanggang dito nalang dapat na kahit kailan hindi ito magkaroroon ng tutuldok upang maipaliwanag kung bakit hindi o kahit sagot kung paano ito matatapos na hindi ito ganoon kadali tulad ng pag-ubos ko sa mga bantas sa pag-ubos ko sa nararamdaman kong ito upang matapos ang piyesa na ito tulad ng pagtapos ko sa naiisip kong 'to.
Continue reading...
22
alam mo bang hindi ko inasahan ang naibigay **** saya? hindi ko natanaw noong umpisa na tayo ay magiging panandalian lamang pala. tulad noong araw na tayo'y nagkakilala, ang pagwawakas natin ay naging kasing bilis rin lamang ng isang kisapmata. napakasariwa pa ng mga alaala nating dalawa. sabay pa tayong nanonood kay haring araw kapag siya'y bababa. sa umaga'y yakap mo pa ako sa ating pagising at kamay ko pa ang iyong hawak sa tuwing ika'y nananalangin. ngunit lahat ng pagsasamang ito ay nahinto, dulot ng isang tuldok. ang natatanging bantas na nagsasaad ng pagtatapos. Oo, masakit na di na kailanman malalagyan pa ng dalawang tuldok. . . na magpapahiwatig na ang ating kwento ay mayroon pang karugtong. ang mga oras at panahon ay tila naging saglit, ang kwento natin ay puno lamang ng kuwit na nagsasabing "di pa tapos, sandali lang, maaabot natin ang tuktok" pero si Bathala na nag nagdesiyon na lagyan ito ng tuldok marahil nga hanggang doon na lang ang istorya nating dalawa, alam ko rin naman na hindi napipilit si tadhana. inihipan na rin nina amihan at habagat ang ating mitsa --at ang bisa ng pana ni kupido ay tuluyan nang nawala. kaya pasensya ka na mahal kung hindi maganda ang kwentong naibahagi ko. 'di bale, ito na lang rin naman ang huli kong mensahe para sayo. hayaan **** ako rin ay maglagay na ng tuldok sa dulo at sabihin sayong maaari ka na rin magsimula ng panibago **** kwento.
0
Feb 1, 2021
Feb 1, 2021 at 9:38 AM UTC
BryantArinos
Panibagong Kwento
alam mo bang hindi ko inasahan ang naibigay **** saya? hindi ko natanaw noong umpisa na tayo ay magiging panandalian lamang pala. tulad noong araw na tayo'y nagkakilala, ang pagwawakas natin ay naging kasing bilis rin lamang ng isang kisapmata. napakasariwa pa ng mga alaala nating dalawa. sabay pa tayong nanonood kay haring araw kapag siya'y bababa. sa umaga'y yakap mo pa ako sa ating pagising at kamay ko pa ang iyong hawak sa tuwing ika'y nananalangin. ngunit lahat ng pagsasamang ito ay nahinto, dulot ng isang tuldok. ang natatanging bantas na nagsasaad ng pagtatapos. Oo, masakit na di na kailanman malalagyan pa ng dalawang tuldok. . . na magpapahiwatig na ang ating kwento ay mayroon pang karugtong. ang mga oras at panahon ay tila naging saglit, ang kwento natin ay puno lamang ng kuwit na nagsasabing "di pa tapos, sandali lang, maaabot natin ang tuktok" pero si Bathala na nag nagdesiyon na lagyan ito ng tuldok marahil nga hanggang doon na lang ang istorya nating dalawa, alam ko rin naman na hindi napipilit si tadhana. inihipan na rin nina amihan at habagat ang ating mitsa --at ang bisa ng pana ni kupido ay tuluyan nang nawala. kaya pasensya ka na mahal kung hindi maganda ang kwentong naibahagi ko. 'di bale, ito na lang rin naman ang huli kong mensahe para sayo. hayaan **** ako rin ay maglagay na ng tuldok sa dulo at sabihin sayong maaari ka na rin magsimula ng panibago **** kwento.
Continue reading...
24
Oh anong hapis ang sinapit ng aming bayan Mula sa bagyong dito ay dumaan Kapani-panibago ang tanawin saanman – Ang bundok sa silangan at sa kanluran Maging ang natatangi naming simbahan At iba pang malalayong kabahayan Ngayon ay tanaw na mula sa aming tahanan Sapagkat mga puno ay kinalbo niya Marami rin dito kanyang pinatumba Mga poste ng kuryente ay kasama Mga palayan ay naging dagat na Ilog ay halos umapaw sa kalsada Kahit malalaking bahay ay giniba Ng sumpa nitong bagyong nagngangalang Yolanda! -11/09/2013 (Dumarao) *due to super typhoon Yolanda that hit our town
0
Sep 14, 2019
Sep 14, 2019 at 9:53 PM UTC
JoRaLG
Ang Sumpa ni Yolanda!
Oh anong hapis ang sinapit ng aming bayan Mula sa bagyong dito ay dumaan Kapani-panibago ang tanawin saanman – Ang bundok sa silangan at sa kanluran Maging ang natatangi naming simbahan At iba pang malalayong kabahayan Ngayon ay tanaw na mula sa aming tahanan Sapagkat mga puno ay kinalbo niya Marami rin dito kanyang pinatumba Mga poste ng kuryente ay kasama Mga palayan ay naging dagat na Ilog ay halos umapaw sa kalsada Kahit malalaking bahay ay giniba Ng sumpa nitong bagyong nagngangalang Yolanda! -11/09/2013 (Dumarao) *due to super typhoon Yolanda that hit our town
Continue reading...
17
Ganyan ako nang lumapit sayo Umasa akong pupunan mo ng tinta ang bawat espasyong nakikita mo, Ngunit mahal, Masyado palang madiin ang pagkakasulat mo Nabutas ako't nasugatan, Ngunit hindi mo Ininda ang bawat pagtangis ko, Hindi mo ininda ang bawat parteng nilukot mo sa aking katawan, habang mahigpit **** hinahawakan ang mismong "Ako" At ng magsawa ka na sa pagsira mo Kumuha ka ng panibago ngunit hindi katulad ng saakin ang ganda nang pagkakasulat mo sa bagong papel na hawak mo At alam mo ba yung mas masakit? Yung katotohanang pinalitan mo ang salitang "AKO" para lamang sa panandaliang "KAYO"
0
Aug 23, 2017
Aug 23, 2017 at 12:59 PM UTC
Takas
Blankong Papel (Blank Page)
Ganyan ako nang lumapit sayo Umasa akong pupunan mo ng tinta ang bawat espasyong nakikita mo, Ngunit mahal, Masyado palang madiin ang pagkakasulat mo Nabutas ako't nasugatan, Ngunit hindi mo Ininda ang bawat pagtangis ko, Hindi mo ininda ang bawat parteng nilukot mo sa aking katawan, habang mahigpit **** hinahawakan ang mismong "Ako" At ng magsawa ka na sa pagsira mo Kumuha ka ng panibago ngunit hindi katulad ng saakin ang ganda nang pagkakasulat mo sa bagong papel na hawak mo At alam mo ba yung mas masakit? Yung katotohanang pinalitan mo ang salitang "AKO" para lamang sa panandaliang "KAYO"
Continue reading...
11
Patapos na ang taon!! Paano kaya tayo nakaabot sa sitwasyon na ito. Nitong nakalipas lang hinihiling na mawalay sa mundo to pero lumalaban ka parin, pagmasdan mo nandito ka parin nagpapatuloy ― Siguro bago natin salubongin ang panibagong taon ayusin at taposin ang mga problema ng nakaraan; Mahirap simulang ang bagong pahina kung ang luma pahina ay punit at di kumpleto. Nasabi mo na din to dati!! Magbabago na ako!! Sana bago natin ideklarang magbabago na tayo ngayong taon, nawa ay maayos muna natin ang mga gusot ng kahapon￣ Isipin mo yon ang taon ay nakausad na pero nakakulong ka parin sa nakaraan; Hindi na natin mababalikan ang nakalipas pero pwede tayo magsimula ng panibago kaya tuloy lang. Simulan natin to na may kasamang kilos hindi lang puro salita at asa sa iba kundi matuto tayong tumayo sa mga sariling mga paa. Salamat sa mga tao nakasama natin dahil sila ang ating kasama pagtaas pa mula una at hanggang pagbaba, madadagan man o mabawasan sila ang mahalaga nandito ka parin. Sana magtuloy tuloy ang samahan hanggang sa panibagong pahina. Salubongin natin ang panibagong pahina na may kasamang pagtitiwala sa Diyos. Maligayang Bagong pahina, pag-asa, yugto at Taon.....
0
Dec 31, 2022
Dec 31, 2022 at 7:18 PM UTC
kurtlopez
Untitled
Patapos na ang taon!! Paano kaya tayo nakaabot sa sitwasyon na ito. Nitong nakalipas lang hinihiling na mawalay sa mundo to pero lumalaban ka parin, pagmasdan mo nandito ka parin nagpapatuloy ― Siguro bago natin salubongin ang panibagong taon ayusin at taposin ang mga problema ng nakaraan; Mahirap simulang ang bagong pahina kung ang luma pahina ay punit at di kumpleto. Nasabi mo na din to dati!! Magbabago na ako!! Sana bago natin ideklarang magbabago na tayo ngayong taon, nawa ay maayos muna natin ang mga gusot ng kahapon￣ Isipin mo yon ang taon ay nakausad na pero nakakulong ka parin sa nakaraan; Hindi na natin mababalikan ang nakalipas pero pwede tayo magsimula ng panibago kaya tuloy lang. Simulan natin to na may kasamang kilos hindi lang puro salita at asa sa iba kundi matuto tayong tumayo sa mga sariling mga paa. Salamat sa mga tao nakasama natin dahil sila ang ating kasama pagtaas pa mula una at hanggang pagbaba, madadagan man o mabawasan sila ang mahalaga nandito ka parin. Sana magtuloy tuloy ang samahan hanggang sa panibagong pahina. Salubongin natin ang panibagong pahina na may kasamang pagtitiwala sa Diyos. Maligayang Bagong pahina, pag-asa, yugto at Taon.....
Continue reading...
15
animo'y bulak ang pagdampi 'sing lambot ng kumot sa gabi sa likod ng mga labi'y nagkukubli magkasingkahulugan na ba ang iyong luha at ngiti? nalilito ang aking mga mata bakit nananatiling blangko ang mga pahina? hindi ba't ang bawat pagtatapos ay panibago ring simula?
0
May 8, 2020
May 8, 2020 at 9:28 PM UTC
thewalkingcloud
Untitled
animo'y bulak ang pagdampi 'sing lambot ng kumot sa gabi sa likod ng mga labi'y nagkukubli magkasingkahulugan na ba ang iyong luha at ngiti? nalilito ang aking mga mata bakit nananatiling blangko ang mga pahina? hindi ba't ang bawat pagtatapos ay panibago ring simula?
Continue reading...
8