"napapalibutan" poems - Hello Poetry

Ayun,dalawang buwan na din pala ang lumipas. Pero parang taon na ang ating pinagsamahan. Yung mga usapan na minsan pareho din natin di inasahan pero yun din ang hantungan kaya masaya din na napagpaplanuhan. Mga pangarap na sa balang araw ay bibigyan natin ng katuparan. Kaya sa ngayon ang sakripisyo nang pagkakahiwalay ay abay nating nilalabanan. Ilang milya man ang ating agwat at Sierra Madre man ay nasa gitna ng ating daan hinding hindi naman natin nakakalimutan ang isat isa sa araw araw na nagdaan. Ang mundo ko ngayon ay napapalibutan ng palayan at mga simpleng mamayan ikaw naman ay nakikipagpatentero sa ka Maynilaan. Pero alam natin na darating araw na sabay nating pagsasaluhan ang agahan na aking pinagsikapan. Aaminin ko na may oras na gusto kitang kapiling upang hagkan lalo na kapag sa trabaho moy nahihirapan pero ganito talaga ang buhay aking mahal sadyang kelangan natin magtiis lumaban at magtulungan. At Sa pagsapit ng araw na tayo ay iisa na at si sinag at tala ay naglalaro na sana kasama natin sila at alala ng kanilang pagkabata. Dalawang buwan ay lumipas na at alam ko na mas mamahalin pa kita sa bawat araw buwan at taon na darating pa. Kahit pa ayaw mo kumain ng ampalaya at okra ihihiwalay ko pag ang ulam ay pakbet akin ang lahat ng tira.

0

Feb 21, 2016

Feb 21, 2016 at 8:36 PM UTC

LetterSender

Dalawang Buwan.

Ayun,dalawang buwan na din pala ang lumipas. Pero parang taon na ang ating pinagsamahan. Yung mga usapan na minsan pareho din natin di inasahan pero yun din ang hantungan kaya masaya din na napagpaplanuhan. Mga pangarap na sa balang araw ay bibigyan natin ng katuparan. Kaya sa ngayon ang sakripisyo nang pagkakahiwalay ay abay nating nilalabanan. Ilang milya man ang ating agwat at Sierra Madre man ay nasa gitna ng ating daan hinding hindi naman natin nakakalimutan ang isat isa sa araw araw na nagdaan. Ang mundo ko ngayon ay napapalibutan ng palayan at mga simpleng mamayan ikaw naman ay nakikipagpatentero sa ka Maynilaan. Pero alam natin na darating araw na sabay nating pagsasaluhan ang agahan na aking pinagsikapan. Aaminin ko na may oras na gusto kitang kapiling upang hagkan lalo na kapag sa trabaho moy nahihirapan pero ganito talaga ang buhay aking mahal sadyang kelangan natin magtiis lumaban at magtulungan. At Sa pagsapit ng araw na tayo ay iisa na at si sinag at tala ay naglalaro na sana kasama natin sila at alala ng kanilang pagkabata. Dalawang buwan ay lumipas na at alam ko na mas mamahalin pa kita sa bawat araw buwan at taon na darating pa. Kahit pa ayaw mo kumain ng ampalaya at okra ihihiwalay ko pag ang ulam ay pakbet akin ang lahat ng tira.

10

Paunawa sa babasa: Hiniling ng isa kong kaibigan na relihiyoso na gawan ko daw s'ya ng tula tungkol sa ikalimang wika ni Kristo noong nagdaang Mahal na Araw kaya kahit Atheist ako ay ginawa ko ang Free Verse (Malayang Taludturan) na ito. “Nauuhaw ako” Malalim ang baon ng mga pako sa kanyang mga kamay at paa. Mahigpit din ang pagkakatali ng lubid sa kanyang mga braso. Napapalibutan siya ng mga kaaway, nagsusugal at nag-iinuman ang mga sundalong Romano habang nililibak siya ng mga Pariseo. Tiyak na wala s’yang kawala. Naghahalo ang dugo at pawis magkasabay itong umaagos palabas mula sa kanyang katawan; hindi na rin n’ya maalala kung ilan ng sampal, suntok, sipa at palo ang kanyang natanggap. Sa gitna ng kanyang paghihirap binigkas ni Hesus ang kanyang ikalimang wika: “Nauuhaw ako” Kagabi lang bago s’ya dakpin ng mga tampalasan ay nagmakaawa s’ya sa hardin ng Getsemane at taimtim na hiniling sa kanyang Ama na kung maaari sana ay huwag na n’yang danasin ang paghihirap na ito. Subalit hindi s’ya dininig nito. “Nauuhaw ako” Siya ba ang kailangan na magdusa, obligado ba s’ya na bayaran ang kasalanan ng iba? Bakit s’ya ang inutusan ng kanyang Ama para akuin ang sala ng sangkatauhan? Masyadong mabigat ang pasanin na ito para sa isang hamak na karpintero na gaya n’ya. “Nauuhaw ako” Ito ba ang kapalit ng pagiging masunurin at mabuting anak ang masadlak sa laksang dusa at malagim na paghihirap? Nasasabik na s’yang umupo sa tabi ng kanyang ama; hinahanaphanap n’ya na ang papuring awit ng mga Anghel sa langit. “Nauuhaw ako” Nilikha ba ang sanlibutan at ang mga tao upang sa bandang huli ay maging mapaghimagsik sila at walang galang sa kanilang lumalang? Bakit punong-puno ng kalupitan at karahasan ang mundo? “Nauuhaw ako” Hindi sapat ang tubig o ano mang inumin para mawala ang kanyang uhaw na nagmumula sa puso; ang pag-ibig ng sangkatauhan ang kanyang inaasam.

0

Nov 6, 2017

Nov 6, 2017 at 3:28 AM UTC

makabagongmakata69

"NAUUHAW AKO"

Paunawa sa babasa: Hiniling ng isa kong kaibigan na relihiyoso na gawan ko daw s'ya ng tula tungkol sa ikalimang wika ni Kristo noong nagdaang Mahal na Araw kaya kahit Atheist ako ay ginawa ko ang Free Verse (Malayang Taludturan) na ito. “Nauuhaw ako” Malalim ang baon ng mga pako sa kanyang mga kamay at paa. Mahigpit din ang pagkakatali ng lubid sa kanyang mga braso. Napapalibutan siya ng mga kaaway, nagsusugal at nag-iinuman ang mga sundalong Romano habang nililibak siya ng mga Pariseo. Tiyak na wala s’yang kawala. Naghahalo ang dugo at pawis magkasabay itong umaagos palabas mula sa kanyang katawan; hindi na rin n’ya maalala kung ilan ng sampal, suntok, sipa at palo ang kanyang natanggap. Sa gitna ng kanyang paghihirap binigkas ni Hesus ang kanyang ikalimang wika: “Nauuhaw ako” Kagabi lang bago s’ya dakpin ng mga tampalasan ay nagmakaawa s’ya sa hardin ng Getsemane at taimtim na hiniling sa kanyang Ama na kung maaari sana ay huwag na n’yang danasin ang paghihirap na ito. Subalit hindi s’ya dininig nito. “Nauuhaw ako” Siya ba ang kailangan na magdusa, obligado ba s’ya na bayaran ang kasalanan ng iba? Bakit s’ya ang inutusan ng kanyang Ama para akuin ang sala ng sangkatauhan? Masyadong mabigat ang pasanin na ito para sa isang hamak na karpintero na gaya n’ya. “Nauuhaw ako” Ito ba ang kapalit ng pagiging masunurin at mabuting anak ang masadlak sa laksang dusa at malagim na paghihirap? Nasasabik na s’yang umupo sa tabi ng kanyang ama; hinahanaphanap n’ya na ang papuring awit ng mga Anghel sa langit. “Nauuhaw ako” Nilikha ba ang sanlibutan at ang mga tao upang sa bandang huli ay maging mapaghimagsik sila at walang galang sa kanilang lumalang? Bakit punong-puno ng kalupitan at karahasan ang mundo? “Nauuhaw ako” Hindi sapat ang tubig o ano mang inumin para mawala ang kanyang uhaw na nagmumula sa puso; ang pag-ibig ng sangkatauhan ang kanyang inaasam.

14

Ikaw pala yan, yung taong palangiti at palaging masaya. Ikaw pala yan, yung taong kalungkutan ay halos hindi makita. Pero tila ba nagbago na yung taong nakasanayan nila. Saan napunta yung ngiting kayang makapagpasaya ng iba? Yung dating masigla at makulay, ngayo'y napapalibutan ng kadiliman. Tuwing babalikan ang kahapon, masasabing isa kang liwanag na walang hangganan. Ngunit anong nangyari at parang pagod na pagod ka? Hindi na nga ba maibabalik yung dating sobrang saya? Iyong mga mata ay napagod na, kakahanap sa kalutasan para sa iyong mga katanungan. Ang iyong boses ay halos mapaos na, kakasagot sa mga katanungan na "ayos ka lang ba". Sa bawat gabi na ika'y nag-iisa, hindi mo man sabihin alam ko'y meron kang pangamba. Takot na baka bukas ikaw nalang mag-isa, o takot na baka sumuko ka nalang bigla. Hindi man tayo sobrang magkakilala, pero gusto ko lang sabihin na sana marunong ka din magpahinga. Walang masama kung ika'y magpapabida, pero huwag kalimutan na ikaw ay mas mahalaga. Bilang isang paalala, mga katagang ito'y aking iiwanan na. Ikaw na nagpapanggap, kamusta ka na?

0

Mar 27, 2020

Mar 27, 2020 at 2:33 AM UTC

frncsccmp

Kamusta ka na?

Ikaw pala yan, yung taong palangiti at palaging masaya. Ikaw pala yan, yung taong kalungkutan ay halos hindi makita. Pero tila ba nagbago na yung taong nakasanayan nila. Saan napunta yung ngiting kayang makapagpasaya ng iba? Yung dating masigla at makulay, ngayo'y napapalibutan ng kadiliman. Tuwing babalikan ang kahapon, masasabing isa kang liwanag na walang hangganan. Ngunit anong nangyari at parang pagod na pagod ka? Hindi na nga ba maibabalik yung dating sobrang saya? Iyong mga mata ay napagod na, kakahanap sa kalutasan para sa iyong mga katanungan. Ang iyong boses ay halos mapaos na, kakasagot sa mga katanungan na "ayos ka lang ba". Sa bawat gabi na ika'y nag-iisa, hindi mo man sabihin alam ko'y meron kang pangamba. Takot na baka bukas ikaw nalang mag-isa, o takot na baka sumuko ka nalang bigla. Hindi man tayo sobrang magkakilala, pero gusto ko lang sabihin na sana marunong ka din magpahinga. Walang masama kung ika'y magpapabida, pero huwag kalimutan na ikaw ay mas mahalaga. Bilang isang paalala, mga katagang ito'y aking iiwanan na. Ikaw na nagpapanggap, kamusta ka na?

16

“Sige may mumu dyan!” Noong bata ako mandalas itong sabihin sa akin ni mama para iwasan ko ang mga delikadong lugar na magpapahamak sa akin. At habang nagkakaedad ako Napagtanto ko na may mas nakakatakot pa pala kaysa sa mga multo Na mas dapat kong pagtuunan ng pansin. Ito ang mga mapanghusgang lipunan Mga mata nilang sumsukat sa iyong pagkatao At mga opinyon nilang sisira sa iyong sariling kumpiyansa Sa kabila nito, ipinagpapasalamat ko pa rin Na sinunod ko noon si Mama At isinapuso ang mga payo niya. Dahil kahit napapalibutan pa ako ng mapanghusgang lipunan Mga matang sumusukat sa aking kakayahan, At mga salita nilang pilit sumisira sa kumpiyansa ko Heto ako, nananatiling matatag At ipinaglalaban ang prinsipiyong pinaniniwalaan ko.

0

Apr 1, 2023

Apr 1, 2023 at 8:03 PM UTC

yhin2x

“Mumu”

“Sige may mumu dyan!” Noong bata ako mandalas itong sabihin sa akin ni mama para iwasan ko ang mga delikadong lugar na magpapahamak sa akin. At habang nagkakaedad ako Napagtanto ko na may mas nakakatakot pa pala kaysa sa mga multo Na mas dapat kong pagtuunan ng pansin. Ito ang mga mapanghusgang lipunan Mga mata nilang sumsukat sa iyong pagkatao At mga opinyon nilang sisira sa iyong sariling kumpiyansa Sa kabila nito, ipinagpapasalamat ko pa rin Na sinunod ko noon si Mama At isinapuso ang mga payo niya. Dahil kahit napapalibutan pa ako ng mapanghusgang lipunan Mga matang sumusukat sa aking kakayahan, At mga salita nilang pilit sumisira sa kumpiyansa ko Heto ako, nananatiling matatag At ipinaglalaban ang prinsipiyong pinaniniwalaan ko.

16