Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"nagpasakit" poems
Ang mensahe ko sa pamahalaan, Pakiusap wag niyo kaming gulangan Pagkat di naman kayo dayuhan, Para magkaroon ng pusong gahaman Huwag niyo sanang ibulsa ang pondo Na pagmamay - ari naming mga pilipino Pagkat pinaghirapan namin ito, Dugo't pawis puhunan diyan,para may maibayad sa inyo Ano ang silbi ng mga slogan at mungkahi nihong patakaran Noong nakaraang halalan? Yun ba ay agad nakalimutan? Di ba't marami kayong pangako Na sabi niyo'y di mapapako? Nasaan na ang mga ito? Naglaho ba kasama ng bagyo? Nasaan na ang inyong sinasabi Na bukambibig niyo palagi "Kung walang kurap,walang mahirap" Nakalimutan niyo ba sa isang iglap? Ito pa nga ang isa, Tila mas maganda sa nauna "Ang tuwid na daan" Eh puro liko naman ang nasa pamahalaan! Alam niyo di dapat pilipino Ang itawag sa mga tulad niyo Pagkat kayo'y may pusong dayo Pawang mga gahaman at tuso Para kayong espanyol na dayuhan, Kinakamkam ang aming pinaghirapan mababait lang kapag may kailangan Lalong - lalo na sa araw ng halalan Pwede rin kayong maging amerikano Mayaman nga,panot naman ang ulo Maaari ring maging hapon, Na nagpasakit nang ating kahapon Bakit ko ito sinasabi? Para malaman niyo ang mali, Baka sakaling kayo'y magbago, Para pilipinas,mag-iba ang takbo Wala sanang tamaan dito sa nilalaman, Pagkat ito ay karapatan: Ang maipahayag ang nilalaman, Nitong damdamin ko at isipan..
0
Mar 2, 2017
Mar 2, 2017 at 1:43 AM UTC
Sa pamahalaan
Dumating na ang araw na kailangan na nating magpaalam sa isa't isa Na bukas pagmulat ng mata ay di na kita masisilayan. Yung ngiting sa pagbukas nito ikaw agad ang makikita. Ayaw ko na ring isipin na ang landas kong tatahakin ay iba ng sa iyo, sapagkat sa lahat ang pinakamasakit ay umasa. Sana kung dumating ang araw na muli kitang makita ay matandaan **** minsan sa iisang bayan tayo ay naghuntahan. Tinawanan natin ang maraming bagay at nagpalitan tayo ng kwento ng buhay. Noong panahong naiinitan ay sumilong tayo sa kubong bahay-bahayan. Naglalakad tayo ng magkasabay habang ang puso'y mabilis na tumitibok. Pusong di alam kung bibitaw o mananatili na lang. Ngunit, kailangan nating maghiwalay at magpaalam. Unti-unti dumulas ang malambot **** kamay sa akin. Kasabay ng patak ng iyong luhang lalong nagpasakit sa damdamin. Hanggang sa muli. Paalam.
0
Feb 22, 2020
Feb 22, 2020 at 9:26 AM UTC
Ysabel