"nagbubulag" poems - Hello Poetry

"nagbubulag" poems

Pinas na minamahal Lugar na aking sinilangan Bansang kayraming yaman Ngunit buhay ang kapalit Nang sumigaw upang marinig Pagkat nanlaban kaya dugo ang kapalit Laban nga ba sa droga o laban sa bayan? Ang tanging tanong na binabatid Ang tanong na di mawala sa isip. Ang yaman ng bayan naglalahong parang bula Sa bulsa ng pamahalaan makikita Bilihin na nagmamahal Sa bibig na lang ng presidente ang mura Sa atin pa ba ang bayan? O kabilang na sa mga estado ng tsina at amerika Mga kababayan na lumuluwas sa bayan Makamit lamang ang kaginhawaan Dugo, pawis at buhay ang naging kapalit Ang kabataan nga ba ang pag-asa ng bayan? Pagkat sila’y sa selda makikita imbis na sa paaralan Sambit nila’y kulang daw sa disiplina at pagsisikap Habang sila’y nagbubulag bulagan at nag-bibingi-bingibingian Ano na nga ba ang katotohanan? Saan na nga ba nakabase ang tama at mali? Susunod ba sa pamahalaan o sumigaw para sa ating kinabukasan?

0

Dec 12, 2018

Dec 12, 2018 at 4:17 AM UTC

Pinas na minamahal Lugar na aking sinilangan Bansang kayraming yaman Ngunit buhay ang kapalit Nang sumigaw upang marinig Pagkat nanlaban kaya dugo ang kapalit Laban nga ba sa droga o laban sa bayan? Ang tanging tanong na binabatid Ang tanong na di mawala sa isip. Ang yaman ng bayan naglalahong parang bula Sa bulsa ng pamahalaan makikita Bilihin na nagmamahal Sa bibig na lang ng presidente ang mura Sa atin pa ba ang bayan? O kabilang na sa mga estado ng tsina at amerika Mga kababayan na lumuluwas sa bayan Makamit lamang ang kaginhawaan Dugo, pawis at buhay ang naging kapalit Ang kabataan nga ba ang pag-asa ng bayan? Pagkat sila’y sa selda makikita imbis na sa paaralan Sambit nila’y kulang daw sa disiplina at pagsisikap Habang sila’y nagbubulag bulagan at nag-bibingi-bingibingian Ano na nga ba ang katotohanan? Saan na nga ba nakabase ang tama at mali? Susunod ba sa pamahalaan o sumigaw para sa ating kinabukasan?

Continue reading...

“Naaalala mo pa ba ako?” Iyan ang pangungusap na maaaring itanong sa’yo ng mga laruan mo noong iyong kabataan. Mga laruang naitabi’t nakalimutan na at maaaring nasa talampas na ng mga bagay na malapit nang mailagay sa tapunan. Mga nagsilbing matalik **** kaibigan noong ika’y talagang nangangailangan. “Naaalala mo pa ba ako?” Tanong na hindi mahirap sagutin ngunit sakit lamang ang maibibigay. Naalala mo man ngunit hindi na nabigyan ng pansin at tuluyan nang nawalan ng taglay Tanong ng mga laruan mo na tuluyan nang nakalimutan at hindi na nabigyan ng hanay  Kung ang mga laruan mo ay makakapagsalita, ano kaya ang sasabihin nila sa’yo? “Kaibigan, naalala mo pa ba noong tayo’y magkasamaa? Noong ako at ikaw lang ang natatanging tao sa mundong ating tinatayuan. Noong araw araw pag uwi mo galing sa paaralan ay hahanapin mo agad ako at kakausapin. Hindi napapansin na ako ay pinaglalaruan mo lamang. At iyon ang natatanging silbi ko. Isang laruang posibleng mapalitan pag nakahanap ng katapat na mas karapat dapat… Masakit maging laruan.” Siguro nga hindi nakapagsasalita ang mga laruan. At iyon ang tanging rason kung bakit sila naimbento; para magsilbing panlibang sa mga naiinip. Pagdating ng panahon ay itinakda silang ipamigay o kaya nama’y kalimutan na at itabi sa isang madilim na kahon ng walang hanggan. Ang mga laruang minsann nang itinakda na maging panangga sa kainipan. Masakit maging laruan. Pero bakit ako na hindi laruan ay napapatanong na rin? “Naaalala mo pa ba ako?” Kasi minsan nagtataka na ako kung pumapasok pa ba ako sa isip mo. Tuluyan na ba akong nawalan ng taglay na hindi mo na ako maihanay sa oras **** mamahalin? Alam ko na hindi ako itinakda na maging panangga sa kainipan pero bakit ganoon na ang aking nararamdaman? Tuluyan na nga bang nakalimutan? Ako na natatanging andyan tuwing ika’y nangangailangan, ngayon naging laruan na di man lang masulyapan. Masakit maging laruan Masakit mapaglaruan Masakit na gumawa ng sakripisyo kung hindi mo rin naman ito bibigyan ng pakinabang. Kung magsisilbi lang ako na libangan tuwing iyong kailangan. Mahirap umasa sa mga bagay na matagal nang hindi nagpapakita. Pero kahit na minsa’y napapatanong narin ako… Nagbubulag-bulagan ako dahil… Mahal kita Mahal kita kahit na matagal mo na akong itinambak sa kahon kasama ang mga papeles na mayroong mga walang saysay na salitang nakalimbag. Mahal kita kahit na ginawa mo akong laruan sa panahon na ika’y nangangaliangan. Mahal kita kahit na ni isang sulyap ay hindi mo ko mabigyan. Mahal kita kahit masakit na. Pero minsan, napapatanong na rin ako; Naaalala mo pa ba ako?

0

Dec 17, 2016

Dec 17, 2016 at 9:18 AM UTC

kurt-christian-b-tubera

Laruan (naaalala mo pa ba ako?)

“Naaalala mo pa ba ako?” Iyan ang pangungusap na maaaring itanong sa’yo ng mga laruan mo noong iyong kabataan. Mga laruang naitabi’t nakalimutan na at maaaring nasa talampas na ng mga bagay na malapit nang mailagay sa tapunan. Mga nagsilbing matalik **** kaibigan noong ika’y talagang nangangailangan. “Naaalala mo pa ba ako?” Tanong na hindi mahirap sagutin ngunit sakit lamang ang maibibigay. Naalala mo man ngunit hindi na nabigyan ng pansin at tuluyan nang nawalan ng taglay Tanong ng mga laruan mo na tuluyan nang nakalimutan at hindi na nabigyan ng hanay  Kung ang mga laruan mo ay makakapagsalita, ano kaya ang sasabihin nila sa’yo? “Kaibigan, naalala mo pa ba noong tayo’y magkasamaa? Noong ako at ikaw lang ang natatanging tao sa mundong ating tinatayuan. Noong araw araw pag uwi mo galing sa paaralan ay hahanapin mo agad ako at kakausapin. Hindi napapansin na ako ay pinaglalaruan mo lamang. At iyon ang natatanging silbi ko. Isang laruang posibleng mapalitan pag nakahanap ng katapat na mas karapat dapat… Masakit maging laruan.” Siguro nga hindi nakapagsasalita ang mga laruan. At iyon ang tanging rason kung bakit sila naimbento; para magsilbing panlibang sa mga naiinip. Pagdating ng panahon ay itinakda silang ipamigay o kaya nama’y kalimutan na at itabi sa isang madilim na kahon ng walang hanggan. Ang mga laruang minsann nang itinakda na maging panangga sa kainipan. Masakit maging laruan. Pero bakit ako na hindi laruan ay napapatanong na rin? “Naaalala mo pa ba ako?” Kasi minsan nagtataka na ako kung pumapasok pa ba ako sa isip mo. Tuluyan na ba akong nawalan ng taglay na hindi mo na ako maihanay sa oras **** mamahalin? Alam ko na hindi ako itinakda na maging panangga sa kainipan pero bakit ganoon na ang aking nararamdaman? Tuluyan na nga bang nakalimutan? Ako na natatanging andyan tuwing ika’y nangangailangan, ngayon naging laruan na di man lang masulyapan. Masakit maging laruan Masakit mapaglaruan Masakit na gumawa ng sakripisyo kung hindi mo rin naman ito bibigyan ng pakinabang. Kung magsisilbi lang ako na libangan tuwing iyong kailangan. Mahirap umasa sa mga bagay na matagal nang hindi nagpapakita. Pero kahit na minsa’y napapatanong narin ako… Nagbubulag-bulagan ako dahil… Mahal kita Mahal kita kahit na matagal mo na akong itinambak sa kahon kasama ang mga papeles na mayroong mga walang saysay na salitang nakalimbag. Mahal kita kahit na ginawa mo akong laruan sa panahon na ika’y nangangaliangan. Mahal kita kahit na ni isang sulyap ay hindi mo ko mabigyan. Mahal kita kahit masakit na. Pero minsan, napapatanong na rin ako; Naaalala mo pa ba ako?

Continue reading...

Gera nang karahasan,Pagyao ng iilan Kasamaan na meron sila,inosente ang pinupuntirya Marami na ring nabubulag sa salapi,masyado ng sakim sa kapangyarihan Kaya pati mga mamamayan,ginagawan ng paraan para kumita sila ng barya Sakim sa kapangyarihan,umiiyak ang iilan Wala na ngang laban,Sinasabi nyo paring nanlaban Tahimik lang akong naglalakad,bukid ang kapaligiran Ang dami kasing magsasaka,kung magtanim droga ang nilalagay sa tagiliran Kaya kailangang mag-ingat,magmasid dahil Hindi lahat ng tagapangahalaga sa bayan ay dapat pagkatiwalaan Narinig mo na ba yung putok ng baril sa kanluran Nangangahulugan na nawalan nanaman tayo ng isang pag-asa ng bayan Inabuso na kasi ang katungkulan,Sulit tuloy ang nakamit na kalayaan Ang tagal nga imulat ng mga mamamayan ang kanilang isip at matang nagbubulag-bulagan Ginigising ko na kayo,Tulog pa yata,Lasing sa tinomang alak ng kalokohan, Tanghali na!Tulog na ang mga manok na naunang nagising kanina habang tayo'y nagbibingi-bingihan.

0

Apr 12, 2018

Apr 12, 2018 at 10:17 AM UTC

Gera nang karahasan,Pagyao ng iilan Kasamaan na meron sila,inosente ang pinupuntirya Marami na ring nabubulag sa salapi,masyado ng sakim sa kapangyarihan Kaya pati mga mamamayan,ginagawan ng paraan para kumita sila ng barya Sakim sa kapangyarihan,umiiyak ang iilan Wala na ngang laban,Sinasabi nyo paring nanlaban Tahimik lang akong naglalakad,bukid ang kapaligiran Ang dami kasing magsasaka,kung magtanim droga ang nilalagay sa tagiliran Kaya kailangang mag-ingat,magmasid dahil Hindi lahat ng tagapangahalaga sa bayan ay dapat pagkatiwalaan Narinig mo na ba yung putok ng baril sa kanluran Nangangahulugan na nawalan nanaman tayo ng isang pag-asa ng bayan Inabuso na kasi ang katungkulan,Sulit tuloy ang nakamit na kalayaan Ang tagal nga imulat ng mga mamamayan ang kanilang isip at matang nagbubulag-bulagan Ginigising ko na kayo,Tulog pa yata,Lasing sa tinomang alak ng kalokohan, Tanghali na!Tulog na ang mga manok na naunang nagising kanina habang tayo'y nagbibingi-bingihan.

Continue reading...

Hindi ba umaabot sa langit Ang mga panalangin Na binubulong ko sa hangin? Masyado ba Kayong Malayo Para makita Ang mukha kong Nalulunod sa luha? Habang Kayo ay Walang imik, walang kibo Ako ay napupuno Ng mga problemang walang solusyon Ng mga tanong na walang sagot. Pero sa aking pagsapit Sa kailaliman, kadiliman Doon ko lang natanto Ang dahilan kung bakit Ako'y tila inyong Tinaguan, tinalikuran Dahil sa inyong Nakakabinging katahimikan Ako ay nagising Sa aking napakahabang idlip Kung saan nilamon ako Ng aking mga Makasariling panaginip. Namulat ang mga Nagbubulag-bulagang kong Mga mata sa Katotohanan, kalayaan Na nasa harapan Ko lang pala. Doon ko rin lang naalala Na mahal Niyo pala ako At walang ibang tunay na ligaya Kundi mahalin din Kita At tsaka, Natuto na akong Maghintay ng may Karunungan at Umindak sa sayawan Sa kabila ng Inyong Nakakabinging katahimikan.

0

Jan 22, 2014

Jan 22, 2014 at 11:58 AM UTC

marge-redelicia

Nakakabinging katahimikan

Hindi ba umaabot sa langit Ang mga panalangin Na binubulong ko sa hangin? Masyado ba Kayong Malayo Para makita Ang mukha kong Nalulunod sa luha? Habang Kayo ay Walang imik, walang kibo Ako ay napupuno Ng mga problemang walang solusyon Ng mga tanong na walang sagot. Pero sa aking pagsapit Sa kailaliman, kadiliman Doon ko lang natanto Ang dahilan kung bakit Ako'y tila inyong Tinaguan, tinalikuran Dahil sa inyong Nakakabinging katahimikan Ako ay nagising Sa aking napakahabang idlip Kung saan nilamon ako Ng aking mga Makasariling panaginip. Namulat ang mga Nagbubulag-bulagang kong Mga mata sa Katotohanan, kalayaan Na nasa harapan Ko lang pala. Doon ko rin lang naalala Na mahal Niyo pala ako At walang ibang tunay na ligaya Kundi mahalin din Kita At tsaka, Natuto na akong Maghintay ng may Karunungan at Umindak sa sayawan Sa kabila ng Inyong Nakakabinging katahimikan.

Continue reading...

Sa unang limang segundo, berde. Sabi mo mahal mo. Sige, andar. Sa susunod na dalawang segundo, dilaw. Magmabagal ka muna. Pagisipan mo kung tutuloy ka pa. Sa huling segundo, pula. Tigil na. Wala na. Maghintay ka nalang. Magiging berde rin ulit yan. Wag ka na mag-beating-the-red-light. Pagbabayarin ka pa ng pulis at sasabihin sa'yong, "Nakita mo namang dilaw na yung ilaw, 'di ba? Ba't tumuloy ka pa?" At ikaw naman 'tong nagbubulag bulagang sasabihing, "Akala ko po aabot pa ako." Akala mo lang. Akala mo kakayanin mo pa siyang habulin pero hindi na pala. Akala mo maaabutan mo pa siya pero nakalayo na siya. Akala mo. Akala mo lang. Pero mali ang iyong akala. Sana. Sana pala huminto ka na. Sana pala hindi mo na hinabol. Sana pala noong una palang, inalam mo na. Sana inalam mo na, na di ka na niya mahal. Kaya nung naging berde na yung ilaw, umandar na siya. Pero nung umapak ka na sa gas upang habulin siya, naging dilaw na yung ilaw. Sana doon palang, tumigil ka na. Sana doon palang, nagdahan-dahan ka na. Pula na 'yung ilaw. Tigil na. 'Wag mo nang pilitin pang habulin siya. Pero ito ang sinasabi ko sa'yo, Sa pagkakataong ito'y maging berde na muli, Wag **** hintaying maging pula ulit ito. Ang mga busina ng kotse sa iyong likod ang nagsasabi sayo, "Umandar ka na. Berde na ang ilaw. Ano pa ba ang ginagawa mo?" Umapak ka sa gas, hindi para sa kanya. Pero para sa sarili mo.

0

Oct 6, 2015

Oct 6, 2015 at 12:50 AM UTC

Ang Stoplight Sa May Intersection

Sa unang limang segundo, berde. Sabi mo mahal mo. Sige, andar. Sa susunod na dalawang segundo, dilaw. Magmabagal ka muna. Pagisipan mo kung tutuloy ka pa. Sa huling segundo, pula. Tigil na. Wala na. Maghintay ka nalang. Magiging berde rin ulit yan. Wag ka na mag-beating-the-red-light. Pagbabayarin ka pa ng pulis at sasabihin sa'yong, "Nakita mo namang dilaw na yung ilaw, 'di ba? Ba't tumuloy ka pa?" At ikaw naman 'tong nagbubulag bulagang sasabihing, "Akala ko po aabot pa ako." Akala mo lang. Akala mo kakayanin mo pa siyang habulin pero hindi na pala. Akala mo maaabutan mo pa siya pero nakalayo na siya. Akala mo. Akala mo lang. Pero mali ang iyong akala. Sana. Sana pala huminto ka na. Sana pala hindi mo na hinabol. Sana pala noong una palang, inalam mo na. Sana inalam mo na, na di ka na niya mahal. Kaya nung naging berde na yung ilaw, umandar na siya. Pero nung umapak ka na sa gas upang habulin siya, naging dilaw na yung ilaw. Sana doon palang, tumigil ka na. Sana doon palang, nagdahan-dahan ka na. Pula na 'yung ilaw. Tigil na. 'Wag mo nang pilitin pang habulin siya. Pero ito ang sinasabi ko sa'yo, Sa pagkakataong ito'y maging berde na muli, Wag **** hintaying maging pula ulit ito. Ang mga busina ng kotse sa iyong likod ang nagsasabi sayo, "Umandar ka na. Berde na ang ilaw. Ano pa ba ang ginagawa mo?" Umapak ka sa gas, hindi para sa kanya. Pero para sa sarili mo.

Continue reading...

Nagbilang ako mula isa hanggang sampu Sana sa pagdilat makalimot na ko… Isa, dalawa, tatlo Tatlong araw mula nang magkakilala tayo Hindi batid kung ano ba ang pakay mo Mga nakakakilig na salitang binibitawan mo Sabi ko, "Hindi ako magpapauto." Apat, lima, anim Naalala ko pa ang araw ng iyong pag-amin Kaba at hiya bumalot sa iyong damdamin Tuwa at saya nangibabaw nang ako'y napa-oo Sabi ko, "Susugal ako kasi alam kong tatayan mo ako." Pito, walo, siyam Sa palipas ng panahon tila ika'y nagbago Biglang lumamig ang iyong pakikitungo Dumating ang oras ng katotohannang kinakatakutan ko Sabi mo, "Pasensya kana, kailangan ko lang ng espasyo." Sampu Sa lahat ng mga pinangako at sinabi mo Isa lang ang tapat at naging totoo Ngunit nagbubulag-bulagan ako Dahil sabi mo, "Nagsisisi ka dahil ako'y nasaktan mo." Gaya ng sabi ko Pagbilang ko nang sampu Sana makalimot na ako Ngunit heto pa rin ako Naniniwala sa mga matamis **** pangako Kahit alam kong nagsisinungaling ang puso mo

0

Sep 1, 2022

Sep 1, 2022 at 10:49 AM UTC

Nagbilang ako mula isa hanggang sampu Sana sa pagdilat makalimot na ko… Isa, dalawa, tatlo Tatlong araw mula nang magkakilala tayo Hindi batid kung ano ba ang pakay mo Mga nakakakilig na salitang binibitawan mo Sabi ko, "Hindi ako magpapauto." Apat, lima, anim Naalala ko pa ang araw ng iyong pag-amin Kaba at hiya bumalot sa iyong damdamin Tuwa at saya nangibabaw nang ako'y napa-oo Sabi ko, "Susugal ako kasi alam kong tatayan mo ako." Pito, walo, siyam Sa palipas ng panahon tila ika'y nagbago Biglang lumamig ang iyong pakikitungo Dumating ang oras ng katotohannang kinakatakutan ko Sabi mo, "Pasensya kana, kailangan ko lang ng espasyo." Sampu Sa lahat ng mga pinangako at sinabi mo Isa lang ang tapat at naging totoo Ngunit nagbubulag-bulagan ako Dahil sabi mo, "Nagsisisi ka dahil ako'y nasaktan mo." Gaya ng sabi ko Pagbilang ko nang sampu Sana makalimot na ako Ngunit heto pa rin ako Naniniwala sa mga matamis **** pangako Kahit alam kong nagsisinungaling ang puso mo

Continue reading...

Akala koy ako lang pero ako pala yung kaibigan lang yung akala koy ako ang dahilan sa bawat tawa mo pero ang totoo ay siya pala yung nagpapatawa sayo Yung mga masasayang pagkakataon na naging alaala na nabaon mo sa limot na Akala koy minahal mo ng totoo pero puso koy pinaglaruan mo Akala koy totoo ang lahat ng pinakita mo pero ginamit mo lang pala ako Yung akala koy mag-isa lang ako Pero di ko alam na may kakambal ako Puso koy lumundag nang masilayan ka pero ang pagsilay mo ang pagbulag sa mga mata ko Nagbubulag-bulagan sa mga katotohanan Katotohanang di ko gustong paniniwalaan Yung Ikaw at Siya ay naging KAYO akala ko Ikaw at ako para magiging tayo Pero bakit Naging K yung T? Yung akala koy ako ang kasama mo sa mga pangarap mo Kasama nga ako pero bilang taga hanga mo Akala koy ako ang hahawakan ng iyong mga kamay habang naglalakad patungong altar ngunit..... Yung nasa likod ko pala ang yung hahawakan mo at isa lamang akong bisita sa kasal ninyo. at sa kahuli hulihang tingin mo sakin nabasa ko saiyong mga bibig ang mga katagang na "Salamat dahil tinulongan mo ako,iingatan ko siya at pangako di ko sasaktan yung bestfriend mo"

0

Mar 12, 2018

Mar 12, 2018 at 6:40 PM UTC

Akala koy ako lang pero ako pala yung kaibigan lang yung akala koy ako ang dahilan sa bawat tawa mo pero ang totoo ay siya pala yung nagpapatawa sayo Yung mga masasayang pagkakataon na naging alaala na nabaon mo sa limot na Akala koy minahal mo ng totoo pero puso koy pinaglaruan mo Akala koy totoo ang lahat ng pinakita mo pero ginamit mo lang pala ako Yung akala koy mag-isa lang ako Pero di ko alam na may kakambal ako Puso koy lumundag nang masilayan ka pero ang pagsilay mo ang pagbulag sa mga mata ko Nagbubulag-bulagan sa mga katotohanan Katotohanang di ko gustong paniniwalaan Yung Ikaw at Siya ay naging KAYO akala ko Ikaw at ako para magiging tayo Pero bakit Naging K yung T? Yung akala koy ako ang kasama mo sa mga pangarap mo Kasama nga ako pero bilang taga hanga mo Akala koy ako ang hahawakan ng iyong mga kamay habang naglalakad patungong altar ngunit..... Yung nasa likod ko pala ang yung hahawakan mo at isa lamang akong bisita sa kasal ninyo. at sa kahuli hulihang tingin mo sakin nabasa ko saiyong mga bibig ang mga katagang na "Salamat dahil tinulongan mo ako,iingatan ko siya at pangako di ko sasaktan yung bestfriend mo"

Continue reading...

Salamat! Ilang buwan na akong nagbibingi-bingihan at nagbubulag-bulagan Ang dami ng bagay at tao ang ginamit mo para ako ay malinawan Pero iba pa ring tinig ang aking pinapakinggan Yung mensahe na ang nais sabihin na ika'y layuan Kahapon natagpuan ko ang sagot sa katanungan Ang puso ko ay parang yelong inilabas sa freezer at natunaw Akala ko ang manhid ay forever nang hindi tatablan Lalambot rin pala sa kalaunan Salamat at hindi mo sinukuan ang tulad ko Na walang ginawa kundi umiyak at isiping kawawa ako Ang akala ko nga mensahe mo’y tapos na Ngayon ay may pahabol ka pa pala Una ang sabi mo'y lumapit sa’yo at kausapin ka Palalimin ang ating relasyon at ibigin ka Ngayon pinaalala mo naman kung paanong mabuhay sa mundong ito Na ikalulugod mo at ikabubuti ng tulad ko Paano bang hindi ka mamahalin? Eh ang dami mo nang ginawa para sa akin Hindi ko na tuloy alam ang gagawin Iaalay nalang sayo ang buhay at damdamin Salamat sa pag-ibig **** walang kapantay Sa akin nagpapaalala na masarap ang mabuhay Dahil mayroong nagmamahal ng tunay Ang buhay niya para sa akin ay inialay

0

Nov 30, 2015

Nov 30, 2015 at 12:20 AM UTC

carlyn-tolentino

Salamat! Ilang buwan na akong nagbibingi-bingihan at nagbubulag-bulagan Ang dami ng bagay at tao ang ginamit mo para ako ay malinawan Pero iba pa ring tinig ang aking pinapakinggan Yung mensahe na ang nais sabihin na ika'y layuan Kahapon natagpuan ko ang sagot sa katanungan Ang puso ko ay parang yelong inilabas sa freezer at natunaw Akala ko ang manhid ay forever nang hindi tatablan Lalambot rin pala sa kalaunan Salamat at hindi mo sinukuan ang tulad ko Na walang ginawa kundi umiyak at isiping kawawa ako Ang akala ko nga mensahe mo’y tapos na Ngayon ay may pahabol ka pa pala Una ang sabi mo'y lumapit sa’yo at kausapin ka Palalimin ang ating relasyon at ibigin ka Ngayon pinaalala mo naman kung paanong mabuhay sa mundong ito Na ikalulugod mo at ikabubuti ng tulad ko Paano bang hindi ka mamahalin? Eh ang dami mo nang ginawa para sa akin Hindi ko na tuloy alam ang gagawin Iaalay nalang sayo ang buhay at damdamin Salamat sa pag-ibig **** walang kapantay Sa akin nagpapaalala na masarap ang mabuhay Dahil mayroong nagmamahal ng tunay Ang buhay niya para sa akin ay inialay

Continue reading...

Masama ba talagang magmahal ng sobra-sobra? Yung tipong lahat ng oras mo ibinibigay mo na sa kanya Yung tipong pati buhay mo ibubuwis makita mo lang sya Masama ba talagang magmahal ng sobra-sobra? Yung tipong nagbubulag-bulagan kana kahit alam mo'ng ginagago ka na niya Yung tipong nagbibingibingihan kana kahit alam **** wala nang sagot na "Oo mahal din kita" Masama ba talagang magmahal ng sobra-sobra? Yung tipong kahit ang sakit-sakit na pero pilit mo paring iniinda kasi tumitibok ang puso mo hindi para sa iba kundi para lang sa kanya Yung tipong halos lumuhod kana sa harap niya huwag lang syang lumayo sayo at humanap ng iba Masama ba talagang magmahal ng sobra-sobra? Yung sobrang-sobra na pero parang kulang pa Yung sobrang-sobra na pero iniwan ka parin niya Yung sobrang-sobra na pero pinagpalit ka parin sa iba Yung sobrang-sobra na pero heto ka ngayon kasama ng mga luha mo dahil nga nagmahal ka ng SOBRA-SOBRA

0

Sep 30, 2017

Sep 30, 2017 at 8:26 AM UTC

Sobra na Pero Kulang Pa

Masama ba talagang magmahal ng sobra-sobra? Yung tipong lahat ng oras mo ibinibigay mo na sa kanya Yung tipong pati buhay mo ibubuwis makita mo lang sya Masama ba talagang magmahal ng sobra-sobra? Yung tipong nagbubulag-bulagan kana kahit alam mo'ng ginagago ka na niya Yung tipong nagbibingibingihan kana kahit alam **** wala nang sagot na "Oo mahal din kita" Masama ba talagang magmahal ng sobra-sobra? Yung tipong kahit ang sakit-sakit na pero pilit mo paring iniinda kasi tumitibok ang puso mo hindi para sa iba kundi para lang sa kanya Yung tipong halos lumuhod kana sa harap niya huwag lang syang lumayo sayo at humanap ng iba Masama ba talagang magmahal ng sobra-sobra? Yung sobrang-sobra na pero parang kulang pa Yung sobrang-sobra na pero iniwan ka parin niya Yung sobrang-sobra na pero pinagpalit ka parin sa iba Yung sobrang-sobra na pero heto ka ngayon kasama ng mga luha mo dahil nga nagmahal ka ng SOBRA-SOBRA

Continue reading...

ala-singko ng umaga. nakakabingi ang katahimikan ng pagsikat ng araw. walang tigil ang pagtakbo ng oras at tulad ng araw, nagsimula nanaman ang pangkaraniwang siklo ng buhay. patungo sa sintang paaralan na ang bawat yapak ay parang timbang ng daigdig na nakalubog sa aking mga balikat. hindi kayang buhatin kahit pa ng buong mundo sapagkat ako'y nag-iisa sa paglalakbay patungong españa. sa bawat sulok ng maynila at mga kwento sa mga kalsadang ito, may mga paalala ng mga biyaheng hindi pa nararating at mga pangarap na patuloy hinahanap. sa kanto ng españa't lacson, sa kabila ng paghahanap at pag-asa, hindi natagpuan ang isa't isa. sa magkabilang sulok ng noval at dapitan, ang iyong mga imahe ay tila mga alaala na nakaukit sa pinakaloob ng aking isipan, kumakatok nang palaging handang buksan ang pintuan. bawat hakbang ko ay may kabigha-bighani **** presensya, subalit ang hinahanap kong pagtatagpo ay patuloy na umiwas sa akin, nag-iwan ng hinagpis at naglakbay nang walang direksyon. "manong para po" ang aking bulong sa jeepney drayber na parang tinik na dumadaloy sa aking lalamunan, humihila at humihila sa mga alaala na tila mga bagyong dumaraan sa aking isipan. bawat sinag ng araw, bawat hagupit ng hampas ng hangin, ay parang himagsik ng damdamin na hindi ko maitago. sa bawat kanto paikot ng españa, naroon ang mga multo ng ating nakaraan. mga anino ng mga alaala na hindi ko matakasan at sa bawat pagtatanong mo kung may pag-asa pa ba, ang bawat sagot ko ay tila mga punyal na tumatagos sa aking kalooban, nagsasabing wala nang dahilan para muling mangarap.ayaw ko nang lumakad sa landas ng nakaraan, na puno ng mga bakas na minsan tayo'y nagtahup na patuloy na bumabalik at sumisira sa isipan. at sa wakas, narito na ako sa dulo ng aking paglalakbay, ngunit ang landas na tinahak ay tila isang malawak na dagat, hindi alintana kung gaano karaming bagyo at baha ang dinaanan. at kung tatanungin mo ako kung pu-puwede pa ba, ang hihilingin ko sa iyo ay mga barya papalayo sa'yo. ayaw ko nang malunod sa unang daan na puno ng kahapon at mga alaalang tila multong ayaw umahon. at sa bawat paghakbang ko patungo sa hinaharap, ang iyong alaala ay parang banta na nagbubulag-bulagan sa akin tuwing naglalakbay ako. nakakapangilabot. mahal pa rin kita. mahal pa rin pala kita. hindi na kasingpait ng dati. pero mahal, masakit pa.

0

Feb 9, 2024

Feb 9, 2024 at 12:31 PM UTC

mga sulok ng maynila

ala-singko ng umaga. nakakabingi ang katahimikan ng pagsikat ng araw. walang tigil ang pagtakbo ng oras at tulad ng araw, nagsimula nanaman ang pangkaraniwang siklo ng buhay. patungo sa sintang paaralan na ang bawat yapak ay parang timbang ng daigdig na nakalubog sa aking mga balikat. hindi kayang buhatin kahit pa ng buong mundo sapagkat ako'y nag-iisa sa paglalakbay patungong españa. sa bawat sulok ng maynila at mga kwento sa mga kalsadang ito, may mga paalala ng mga biyaheng hindi pa nararating at mga pangarap na patuloy hinahanap. sa kanto ng españa't lacson, sa kabila ng paghahanap at pag-asa, hindi natagpuan ang isa't isa. sa magkabilang sulok ng noval at dapitan, ang iyong mga imahe ay tila mga alaala na nakaukit sa pinakaloob ng aking isipan, kumakatok nang palaging handang buksan ang pintuan. bawat hakbang ko ay may kabigha-bighani **** presensya, subalit ang hinahanap kong pagtatagpo ay patuloy na umiwas sa akin, nag-iwan ng hinagpis at naglakbay nang walang direksyon. "manong para po" ang aking bulong sa jeepney drayber na parang tinik na dumadaloy sa aking lalamunan, humihila at humihila sa mga alaala na tila mga bagyong dumaraan sa aking isipan. bawat sinag ng araw, bawat hagupit ng hampas ng hangin, ay parang himagsik ng damdamin na hindi ko maitago. sa bawat kanto paikot ng españa, naroon ang mga multo ng ating nakaraan. mga anino ng mga alaala na hindi ko matakasan at sa bawat pagtatanong mo kung may pag-asa pa ba, ang bawat sagot ko ay tila mga punyal na tumatagos sa aking kalooban, nagsasabing wala nang dahilan para muling mangarap.ayaw ko nang lumakad sa landas ng nakaraan, na puno ng mga bakas na minsan tayo'y nagtahup na patuloy na bumabalik at sumisira sa isipan. at sa wakas, narito na ako sa dulo ng aking paglalakbay, ngunit ang landas na tinahak ay tila isang malawak na dagat, hindi alintana kung gaano karaming bagyo at baha ang dinaanan. at kung tatanungin mo ako kung pu-puwede pa ba, ang hihilingin ko sa iyo ay mga barya papalayo sa'yo. ayaw ko nang malunod sa unang daan na puno ng kahapon at mga alaalang tila multong ayaw umahon. at sa bawat paghakbang ko patungo sa hinaharap, ang iyong alaala ay parang banta na nagbubulag-bulagan sa akin tuwing naglalakbay ako. nakakapangilabot. mahal pa rin kita. mahal pa rin pala kita. hindi na kasingpait ng dati. pero mahal, masakit pa.

Continue reading...

Ang kwento ng isang Pag-Ibig Minsan masaya at minsan malupit Minsan masaya pag kasama mo siya Minsan malupit kasi mayron siyang iba, Ang sinabi niya sa iyo, mahal ka niya Yung kabila naman, mahal rin daw niya Ikaw naman itong si super tanga, Nalaman mo na nga, nagbubulag-bulagan pa... "Mahal kita" ibinulong niya sayo, Kinilig ka naman, bati na agad kayo Niloko ka niya, sabay iiyak iyak ka, Sino itong bobong nagpapaniwala sa kanya... Nakipagkita siya sayo, Nagsorry, nagmakaawa at muling nangangako, Pagtalikod mo tumawa bigla etong si demonyo, Napaikot ka muli, yun pala walang nagbago... Nabalitaan mo ang buong katotohanan, Heto ka, umiiyak at muling nangangatwiran, Kesyo mahal mo siya kaya di mo maiwan, Kahit yung mga tao sa paligid mo nagtatawanan. Kaya para sayo ito aking matalik na kaibigan, Sana matauhan kana sa iyong kamartiran... Yang sabi **** mahal mo, di siya kawalan, May mas hihigit pa jan, yan ang dapat **** tandaan! ©2017 John Vincent Obiena. All rights reserved.

0

Aug 27, 2017

Aug 27, 2017 at 6:26 AM UTC

Ang kwento ng isang Pag-Ibig Minsan masaya at minsan malupit Minsan masaya pag kasama mo siya Minsan malupit kasi mayron siyang iba, Ang sinabi niya sa iyo, mahal ka niya Yung kabila naman, mahal rin daw niya Ikaw naman itong si super tanga, Nalaman mo na nga, nagbubulag-bulagan pa... "Mahal kita" ibinulong niya sayo, Kinilig ka naman, bati na agad kayo Niloko ka niya, sabay iiyak iyak ka, Sino itong bobong nagpapaniwala sa kanya... Nakipagkita siya sayo, Nagsorry, nagmakaawa at muling nangangako, Pagtalikod mo tumawa bigla etong si demonyo, Napaikot ka muli, yun pala walang nagbago... Nabalitaan mo ang buong katotohanan, Heto ka, umiiyak at muling nangangatwiran, Kesyo mahal mo siya kaya di mo maiwan, Kahit yung mga tao sa paligid mo nagtatawanan. Kaya para sayo ito aking matalik na kaibigan, Sana matauhan kana sa iyong kamartiran... Yang sabi **** mahal mo, di siya kawalan, May mas hihigit pa jan, yan ang dapat **** tandaan! ©2017 John Vincent Obiena. All rights reserved.

Continue reading...

Hindi lahat tayo, may dugong maharlika. Hindi lahat tayo, iisa ang sinasamba. Hindi lahat tayo, nais nang pantay na pag-asa. Hindi lahat tayo, malinis at inosente tulad ng isang maya. Batid kong alam mo, kung saan ka pupunta. Batid kong alam mo, kung mayroon ka pang pag-asa. Batid kong alam mo, kung sino ang nararapat sa kanila. Si Juan, Si Pedro ba? O ang mapanlilang na si Luna? Bagay na alam mo, pero nagbubulag-bulagan. Mga maling turo, gawaing kinakalawang. Kahit na may boses, nagdadalawang isip lumaban. "Maririnig ba ako?", yan ang laging tanong mo kaibigan. Mahirap nang sabihin, di pa kayang panindigan. Mga bakal na kamay at piring na ginto sa karamihan. Madalang na may tumayo, at isigaw ang prinsipyo ni Juan. Hanggang dito na lang ba? Ang laban natin kaibigan.

0

Feb 18, 2019

Feb 18, 2019 at 2:05 AM UTC

Kung ang Sagot ay Tanong Din

Hindi lahat tayo, may dugong maharlika. Hindi lahat tayo, iisa ang sinasamba. Hindi lahat tayo, nais nang pantay na pag-asa. Hindi lahat tayo, malinis at inosente tulad ng isang maya. Batid kong alam mo, kung saan ka pupunta. Batid kong alam mo, kung mayroon ka pang pag-asa. Batid kong alam mo, kung sino ang nararapat sa kanila. Si Juan, Si Pedro ba? O ang mapanlilang na si Luna? Bagay na alam mo, pero nagbubulag-bulagan. Mga maling turo, gawaing kinakalawang. Kahit na may boses, nagdadalawang isip lumaban. "Maririnig ba ako?", yan ang laging tanong mo kaibigan. Mahirap nang sabihin, di pa kayang panindigan. Mga bakal na kamay at piring na ginto sa karamihan. Madalang na may tumayo, at isigaw ang prinsipyo ni Juan. Hanggang dito na lang ba? Ang laban natin kaibigan.

Continue reading...

bukal na buhay, dalisay, malamig agos ng pag-ibig ni Mariang Makiling mula sa kanyang dibdib duyan ni Rana nagpapatulog kay Troides ipinaghehele si Buot sa harana nina Balikasyaw at Tariktik pook-sayawan ng mga bayawak tuwing konsiyerto ng mga paagang at mga kuliglig ninuno ng Lawa ina ng kapa-kapa ama ni Strongylodon kapatid ng tibig at lipa among tunay ng kawayang-tinik uway, gugo, saging na pula Aristolochia Kagalang-galang kay El Niño kinakanti-kanti ni La Niña paliguan ng mamang hubo labahan ng aling maganda naglalaro ang batang takot sa engkanto – bingwit, tampisaw, lukso sa mga bato subalit ang polusyon – tahimik na namamaybay isang almuranin – mabalasik ang kamandag nakalalason, nakamamatay sapagkat mga tao’y nagbubulag-bulagan, bulag.

0

Aug 3, 2019

Aug 3, 2019 at 10:46 PM UTC

bukal na buhay, dalisay, malamig agos ng pag-ibig ni Mariang Makiling mula sa kanyang dibdib duyan ni Rana nagpapatulog kay Troides ipinaghehele si Buot sa harana nina Balikasyaw at Tariktik pook-sayawan ng mga bayawak tuwing konsiyerto ng mga paagang at mga kuliglig ninuno ng Lawa ina ng kapa-kapa ama ni Strongylodon kapatid ng tibig at lipa among tunay ng kawayang-tinik uway, gugo, saging na pula Aristolochia Kagalang-galang kay El Niño kinakanti-kanti ni La Niña paliguan ng mamang hubo labahan ng aling maganda naglalaro ang batang takot sa engkanto – bingwit, tampisaw, lukso sa mga bato subalit ang polusyon – tahimik na namamaybay isang almuranin – mabalasik ang kamandag nakalalason, nakamamatay sapagkat mga tao’y nagbubulag-bulagan, bulag.

Continue reading...

Nung una pa lang alam ko na Pero ako'y nagbubulag-bulagan pa Dinadaya ang sarili para sa isa Sinasaktan ang sarili para sa kanya Nung una pa lang alam ko na Nang makita ko ang kanyang mga mata Tila ba naglalakad ng mag-isa Sa walang katapusang tulay, umaasa Nung una pa lang alam ko na Nang ang labi nya ay nanlamig na Wala na ang dating pagsasama Ang dating punung-puno ng tuwa at saya Habangbuhay na nanatili sa nakaraan Pilit pinagsisiksikan kung ano lang ang alam Ang bumitaw sa tadhana para ilaan Ang mga natitirang dahilan para lumaban

0

Oct 27, 2017

Oct 27, 2017 at 1:52 PM UTC

Nung una pa lang alam ko na Pero ako'y nagbubulag-bulagan pa Dinadaya ang sarili para sa isa Sinasaktan ang sarili para sa kanya Nung una pa lang alam ko na Nang makita ko ang kanyang mga mata Tila ba naglalakad ng mag-isa Sa walang katapusang tulay, umaasa Nung una pa lang alam ko na Nang ang labi nya ay nanlamig na Wala na ang dating pagsasama Ang dating punung-puno ng tuwa at saya Habangbuhay na nanatili sa nakaraan Pilit pinagsisiksikan kung ano lang ang alam Ang bumitaw sa tadhana para ilaan Ang mga natitirang dahilan para lumaban

Continue reading...

Dalawang salita, na maraming pinaluha Maraming bagay, na hindi nagawa Pinangakong habang buhay tayo ay magsasama Mga pangarap natin unti unting nawala Ako ay umasa, sa buka ng iyong bibig Masarap sa tenga, masakit sa dibdib Sinabi **** ako lang wala ng iba Pero sa likod nito’y kayo na palang dalawa Akoy parang tanga, na naniniwala sa iyo Ako’y sunod sunuran na para bang aso Hindi ko mawari, bakit nagtitiis ako Ganito ba ang umbig sa isang tulad mo? Kahit akoy niloloko na ng harap harapan Sinabihan ng tanga at nagbubulag bulagan Hindi ko parin magawang iwanan ka Dahil kumapit ako sa salitang sinabi mo “mahal kita” Sinabi **** Mahal kita wala ng iba, Yan ay tanda ko pa, sa aking ala-ala Ngunit ang totoo ay hindi naman pala Dahil hindi lang ako marami pang iba Mahal kita yan ang salita Na ang tao’y madalas pinaglalaruan Wag **** sabihin kung hindi naman bukal Dahil masakit umasa sa isang MAHAL KITA

0

Jul 3, 2020

Jul 3, 2020 at 11:17 AM UTC

Dalawang salita, na maraming pinaluha Maraming bagay, na hindi nagawa Pinangakong habang buhay tayo ay magsasama Mga pangarap natin unti unting nawala Ako ay umasa, sa buka ng iyong bibig Masarap sa tenga, masakit sa dibdib Sinabi **** ako lang wala ng iba Pero sa likod nito’y kayo na palang dalawa Akoy parang tanga, na naniniwala sa iyo Ako’y sunod sunuran na para bang aso Hindi ko mawari, bakit nagtitiis ako Ganito ba ang umbig sa isang tulad mo? Kahit akoy niloloko na ng harap harapan Sinabihan ng tanga at nagbubulag bulagan Hindi ko parin magawang iwanan ka Dahil kumapit ako sa salitang sinabi mo “mahal kita” Sinabi **** Mahal kita wala ng iba, Yan ay tanda ko pa, sa aking ala-ala Ngunit ang totoo ay hindi naman pala Dahil hindi lang ako marami pang iba Mahal kita yan ang salita Na ang tao’y madalas pinaglalaruan Wag **** sabihin kung hindi naman bukal Dahil masakit umasa sa isang MAHAL KITA

Continue reading...