"limot" poems - Hello Poetry

"limot" poems

Ikaw lang, (Pangako) Sa iyong mga mata nasisilip ko ang langit Pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik Lapit ka ng lapit, Ang titig sa pisngi, ayaw mapapikit, Andito na ang iyong sandalang balikat Sa iyong luha, ako ang sasalo ng lahat Napakaganda mo para saktan, hindi kita matitiis Parang mababasagin kagamitan, porselana, tulad ng ‘yong kutis Kapag nasisilayan kong Labi, may taglay na ngiti Kalungkotan ko ay napawi, Limot ko na ang pighati Wala akong minamadali, pagkat atin ang sandali Kaylangan ko pa bang bumawi? Kung Pakiramdam koy di na lugi Dahil ang bawat oras ko sayo aking pinagyayaman, Ikaw ang nagbigay ng karanasang di ko makakalimutan Ang bawat alaala’y binabalik paminsan minsan, Pwede bang **** ka nang lumayo, dito ka nalang Hawak ang malambot **** mga kamay may ibinubulong ang boses **** malumanay “Andito ka na, di na ko nalulumbay, di ako sanay na ikaw ay mawalay” "Ngunit mahal, kelan ba kita iniwan? Pinabayaan, at kinalimutan, Kelan ba ang panahong di kita isinaalang alang? Tapat ang pangako kong di kita pababayaan, magpakailan man."

0

Sep 27, 2018

Sep 27, 2018 at 11:47 PM UTC

Ikaw lang, (Pangako)

Ikaw lang, (Pangako) Sa iyong mga mata nasisilip ko ang langit Pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik Lapit ka ng lapit, Ang titig sa pisngi, ayaw mapapikit, Andito na ang iyong sandalang balikat Sa iyong luha, ako ang sasalo ng lahat Napakaganda mo para saktan, hindi kita matitiis Parang mababasagin kagamitan, porselana, tulad ng ‘yong kutis Kapag nasisilayan kong Labi, may taglay na ngiti Kalungkotan ko ay napawi, Limot ko na ang pighati Wala akong minamadali, pagkat atin ang sandali Kaylangan ko pa bang bumawi? Kung Pakiramdam koy di na lugi Dahil ang bawat oras ko sayo aking pinagyayaman, Ikaw ang nagbigay ng karanasang di ko makakalimutan Ang bawat alaala’y binabalik paminsan minsan, Pwede bang **** ka nang lumayo, dito ka nalang Hawak ang malambot **** mga kamay may ibinubulong ang boses **** malumanay “Andito ka na, di na ko nalulumbay, di ako sanay na ikaw ay mawalay” "Ngunit mahal, kelan ba kita iniwan? Pinabayaan, at kinalimutan, Kelan ba ang panahong di kita isinaalang alang? Tapat ang pangako kong di kita pababayaan, magpakailan man."

Continue reading...

#032317 Saan ka na? Mahal mo pa ba ko? Ano bang nangyari? Galit ka ba? May nagawa ba ako? Nagbago ba? Wala na ba? Sa dami kong tanong, Tila sumuko ka nang magbigay ng kasagutan. Ang agang nawala yung sabi nating Sana'y pangmatagalan. Paalam, pero biglaan Hindi ko naman inasahan Na sa ikaapat na pagkakataon Bibitaw ka, mauuna ka na naman. Paalam, pero akala ko nagpapalipas ka lang ng sandali Akala ko kakayanin ko pang maghintay Sa bawat oras na walang pagkukunwari. Heto na naman, ba't ba ako yung natatalo palagi? Ba't palaging luha't sakit na lang sa huli? Yung "mahal kita" na sabi **** hindi nakakasawa Ayun, nawala na lang nga ba nang kusa? Tinanong kita, kung may iba na ba? Ang sabi mo, magtiwala ako, pero bakit nga ba? Bakit nga ba nawala ka? Iniwan mo na ba talaga ako? Naghintay ako ng paliwanag mo Pero kahit isang mensahe, may natanggap ba ako? Isa lang naman yung hinihintay kong sagot, Pero wala at ba't pag sa akin na'y tila ika'y nababagot? Tumatakbo na lang akong mag-isa; wala ka na kahit sa anino man lang. Hindi ka na nagparamdam pa, Ganun naman lagi, sana'y kahit paalam na lang. Iniisip ko sasalubungin mo pa ba ako Iniisip ko kung may babalikan pa nga ba ako Meron pa nga ba? Yan ang tanong ko. Parang lahat nagbago na, Pati ako, tila limot mo na. Iniisip ko kung paano yung mga plano natin, Paano na? Eh balewala na ako sayong paningin. Makakasama pa ba kita ulit? Parte pa ba ko ng buhay mo? O nasabi mo na lang na "tama na." Pasensya, kasi hindi ko ata kaya Ilang beses ka na kasing nawala Ilang beses na kasi akong lumagapak sa kawalan Bumangon naman ako pero *lagi **** binabalikan.* Tinanggap naman kita, nagtiwala naman ako sayo Pero ba't ngayon nasaan na ba tayo? Gusto ko nang umuwi at makita ka Pero wala ka na eh, Wala na pati yung pagmamahal mo. Babalik ka ba? May hinihintay ba ako? Wala ka kasing sagot, kahit ano pang gawin ko. Gusto kong sabihin sayong, wag mo kong iwan Na sana manatili ka naman Na sana kahit ngayon lang naman. Pero wala, naubos na ako Wala na akong laban at talo na ako. Oo, hindi ko tanggap lahat Oo, ngayon lang to kaya ibabagsak ko na rin lahat Ibabagsak ko na kasi di ko na kaya Di ko naman maayos yung puso mo kung wala na talaga Kulang pa rin yung pagmamahal ko sayo Kulang pa rin, kaya natalo na naman ako. Nakakapagod na kasing iyakan ka Nakakapagod na kasing isiping may "tayo" pa. Na ikaw na yung pinapangarap ko, Pero hindi pa rin pala kita maabot. Hindi naman kita pinakawalan, Pero ba't mo ko binitawan? Sana sinabi mo agad Sana pinaliwanag mo Kasi di ko maintindihan Di kita maintindihan. Pero kung may ibang sana akong hiling: Kung aalis ka man uli, Sana'y magpaalam ka man lang *Sana sabihin mo, para bumitaw na rin ako.

0

Mar 24, 2017

Mar 24, 2017 at 12:03 AM UTC

Paalam? Pero Ba't Di ka Nagpaalam?

#032317 Saan ka na? Mahal mo pa ba ko? Ano bang nangyari? Galit ka ba? May nagawa ba ako? Nagbago ba? Wala na ba? Sa dami kong tanong, Tila sumuko ka nang magbigay ng kasagutan. Ang agang nawala yung sabi nating Sana'y pangmatagalan. Paalam, pero biglaan Hindi ko naman inasahan Na sa ikaapat na pagkakataon Bibitaw ka, mauuna ka na naman. Paalam, pero akala ko nagpapalipas ka lang ng sandali Akala ko kakayanin ko pang maghintay Sa bawat oras na walang pagkukunwari. Heto na naman, ba't ba ako yung natatalo palagi? Ba't palaging luha't sakit na lang sa huli? Yung "mahal kita" na sabi **** hindi nakakasawa Ayun, nawala na lang nga ba nang kusa? Tinanong kita, kung may iba na ba? Ang sabi mo, magtiwala ako, pero bakit nga ba? Bakit nga ba nawala ka? Iniwan mo na ba talaga ako? Naghintay ako ng paliwanag mo Pero kahit isang mensahe, may natanggap ba ako? Isa lang naman yung hinihintay kong sagot, Pero wala at ba't pag sa akin na'y tila ika'y nababagot? Tumatakbo na lang akong mag-isa; wala ka na kahit sa anino man lang. Hindi ka na nagparamdam pa, Ganun naman lagi, sana'y kahit paalam na lang. Iniisip ko sasalubungin mo pa ba ako Iniisip ko kung may babalikan pa nga ba ako Meron pa nga ba? Yan ang tanong ko. Parang lahat nagbago na, Pati ako, tila limot mo na. Iniisip ko kung paano yung mga plano natin, Paano na? Eh balewala na ako sayong paningin. Makakasama pa ba kita ulit? Parte pa ba ko ng buhay mo? O nasabi mo na lang na "tama na." Pasensya, kasi hindi ko ata kaya Ilang beses ka na kasing nawala Ilang beses na kasi akong lumagapak sa kawalan Bumangon naman ako pero *lagi **** binabalikan.* Tinanggap naman kita, nagtiwala naman ako sayo Pero ba't ngayon nasaan na ba tayo? Gusto ko nang umuwi at makita ka Pero wala ka na eh, Wala na pati yung pagmamahal mo. Babalik ka ba? May hinihintay ba ako? Wala ka kasing sagot, kahit ano pang gawin ko. Gusto kong sabihin sayong, wag mo kong iwan Na sana manatili ka naman Na sana kahit ngayon lang naman. Pero wala, naubos na ako Wala na akong laban at talo na ako. Oo, hindi ko tanggap lahat Oo, ngayon lang to kaya ibabagsak ko na rin lahat Ibabagsak ko na kasi di ko na kaya Di ko naman maayos yung puso mo kung wala na talaga Kulang pa rin yung pagmamahal ko sayo Kulang pa rin, kaya natalo na naman ako. Nakakapagod na kasing iyakan ka Nakakapagod na kasing isiping may "tayo" pa. Na ikaw na yung pinapangarap ko, Pero hindi pa rin pala kita maabot. Hindi naman kita pinakawalan, Pero ba't mo ko binitawan? Sana sinabi mo agad Sana pinaliwanag mo Kasi di ko maintindihan Di kita maintindihan. Pero kung may ibang sana akong hiling: Kung aalis ka man uli, Sana'y magpaalam ka man lang *Sana sabihin mo, para bumitaw na rin ako.

Continue reading...

Alam kong hindi ka na babalik O dili kaya ay lilingon O di kaya sisilip Sa ating kahapon... Alam kong masakit Pareho tayong nasaktan Pero aking naintindihan Kung bakit hanggang dito na lang Bukas, makalawa Maaring ako'y limot na Pero sana alam **** Minahal kang talaga Ayoko ng paalam Ayoko ng luha Ngunit ikaw ngayon nga ay malaya kaya Paalam na sinta

0

Dec 13, 2013

Dec 13, 2013 at 3:15 AM UTC

iona-ofelia-zanoria

Alam kong hindi ka na babalik O dili kaya ay lilingon O di kaya sisilip Sa ating kahapon... Alam kong masakit Pareho tayong nasaktan Pero aking naintindihan Kung bakit hanggang dito na lang Bukas, makalawa Maaring ako'y limot na Pero sana alam **** Minahal kang talaga Ayoko ng paalam Ayoko ng luha Ngunit ikaw ngayon nga ay malaya kaya Paalam na sinta

Continue reading...

Ako’y modernong karpintero Sa henerasyong baon sa utang, Hindi pa man isilang, Ang kamalaya’y limot at simot na. Puros kalyo ang latay Sa pares na kamay Na ang sigaw ay pagbabago Diktahan man kahit demokrasya pa, Lahat tila may mantsa’t tatak pulitika. May direksyon ang pagdisenyo Pahalang sa kapwa-tao, Samantalang ang kabila’y Ang labi’y eksperto sa pagsayad sa lupa Patungo sa ulap at bituin Kung saan naroon raw ang Maykapal. Narito ako sa kanilang tagpuan Tatawid sa kalyeng hindi masilayan Bingi sa sanlibutan Minsang pinaligua’t sinabunan ng kadiliman. Narito ako, Sa sentro’y may hanap-hanap Kilabot ng pagtahi sa sugat ay titiisin. Pagkat ang latay, hindi man nasaksihan Ramdam maging sa tadyang Na akin daw ay pinagmulan. Kung mararapatin lamang Ng lupang minsa’y naging gintong bayan Na pang-habambuhay siya’y lisanin At sa pagbukang-liwayway, tatakbo sa Liwanag. Walang karapatan ang takipsilim na uminda Pagkat ang Haring Araw Sisikat at yuyupakan ang kanyang dangal, Siyang isang pobre’t salat sa Katotohanan. Niyapos ko ang buhok At pinahid sa mansanas, sa mangga’t Maging sa dagat na sagisag ng kalayaan. Ako’y tumakas Tangan ang sandata ng buhay; Pakuwari ko’y walang himagsikan Ang siyang muling sisiklab Pagkat ang laban ay tapos na noon pa man. Puting papel at plumang walang tinta Ang iniwan sa akin ng Ama Hindi ko mawari sa paanong paraan ba Maililimbag ang isusulat nitong pluma. Ngunit ang tukso Na madungisan ang pahinang puti Ang puro’t walang bahid ng itim at kulay bahaghari, Alam ko, balang araw Mapupunan ito, hindi ng salita Bagkus ng larawang sa sansinukob Ay hahagkan ang bawat nilalang Itatas muli ang bandila - Silang puro ang tiwala sa Pintor ng Pagbabago. (5/23/14 @xirlleelang)

0

May 28, 2014

May 28, 2014 at 1:04 AM UTC

Ang Modernong Karpintero at ang Pintor ng Pagbabago

Ako’y modernong karpintero Sa henerasyong baon sa utang, Hindi pa man isilang, Ang kamalaya’y limot at simot na. Puros kalyo ang latay Sa pares na kamay Na ang sigaw ay pagbabago Diktahan man kahit demokrasya pa, Lahat tila may mantsa’t tatak pulitika. May direksyon ang pagdisenyo Pahalang sa kapwa-tao, Samantalang ang kabila’y Ang labi’y eksperto sa pagsayad sa lupa Patungo sa ulap at bituin Kung saan naroon raw ang Maykapal. Narito ako sa kanilang tagpuan Tatawid sa kalyeng hindi masilayan Bingi sa sanlibutan Minsang pinaligua’t sinabunan ng kadiliman. Narito ako, Sa sentro’y may hanap-hanap Kilabot ng pagtahi sa sugat ay titiisin. Pagkat ang latay, hindi man nasaksihan Ramdam maging sa tadyang Na akin daw ay pinagmulan. Kung mararapatin lamang Ng lupang minsa’y naging gintong bayan Na pang-habambuhay siya’y lisanin At sa pagbukang-liwayway, tatakbo sa Liwanag. Walang karapatan ang takipsilim na uminda Pagkat ang Haring Araw Sisikat at yuyupakan ang kanyang dangal, Siyang isang pobre’t salat sa Katotohanan. Niyapos ko ang buhok At pinahid sa mansanas, sa mangga’t Maging sa dagat na sagisag ng kalayaan. Ako’y tumakas Tangan ang sandata ng buhay; Pakuwari ko’y walang himagsikan Ang siyang muling sisiklab Pagkat ang laban ay tapos na noon pa man. Puting papel at plumang walang tinta Ang iniwan sa akin ng Ama Hindi ko mawari sa paanong paraan ba Maililimbag ang isusulat nitong pluma. Ngunit ang tukso Na madungisan ang pahinang puti Ang puro’t walang bahid ng itim at kulay bahaghari, Alam ko, balang araw Mapupunan ito, hindi ng salita Bagkus ng larawang sa sansinukob Ay hahagkan ang bawat nilalang Itatas muli ang bandila - Silang puro ang tiwala sa Pintor ng Pagbabago. (5/23/14 @xirlleelang)

Continue reading...

Ako lang ba? Yung laging nakakaramdam ng lungkot Lalo na ng pagkabagot? Oo, dapat lahat ng problemay ibaon sa limot Pero paano? Bawat taoy may problema Problema mo nalang kung pano mo maiiwasan ang nadarama Kailan kaya madadama Tunay na galak at kasiyahan Laging tanong sa isipan Anong dahilan ng ating kalungkutan Dahil ba may nais kalimutan? O nais matanggap at maintindihan Anong mang sagot sa tanong Problema nati'y hayaan Problema moy pabayaan Harapin ang problema ng makatamnan ang tunay na kasiyahan Maniwala at magtiwala sa Diyos Sa Panginoon makakatamnan ang kasiyahang lubos Lahat ng problema'y may dahilan Ito ay pagsubok lang kaya tatandaan Marami pang kabanata ang haharapin Pagkatao moy susukatin Kaya kung mamarapatin Maging malakas at mahandain Tatagtag at tibay ang gamitin.

0

Jan 16, 2019

Jan 16, 2019 at 7:57 PM UTC

Ako lang ba? Yung laging nakakaramdam ng lungkot Lalo na ng pagkabagot? Oo, dapat lahat ng problemay ibaon sa limot Pero paano? Bawat taoy may problema Problema mo nalang kung pano mo maiiwasan ang nadarama Kailan kaya madadama Tunay na galak at kasiyahan Laging tanong sa isipan Anong dahilan ng ating kalungkutan Dahil ba may nais kalimutan? O nais matanggap at maintindihan Anong mang sagot sa tanong Problema nati'y hayaan Problema moy pabayaan Harapin ang problema ng makatamnan ang tunay na kasiyahan Maniwala at magtiwala sa Diyos Sa Panginoon makakatamnan ang kasiyahang lubos Lahat ng problema'y may dahilan Ito ay pagsubok lang kaya tatandaan Marami pang kabanata ang haharapin Pagkatao moy susukatin Kaya kung mamarapatin Maging malakas at mahandain Tatagtag at tibay ang gamitin.

Continue reading...

Puso may nasugatan, maghihilom din ito Sugat na dala ng pait ng paghihiwalay, ibaon mo na sa limot Ba't di nalang isipin mga maliligayang alaalang iniwan Ng taong minsan **** minahal Mahirap mang bumangon, kakayanin pa rin Dahil sa bawat unos na pinagdaanan Kalinawan ng damdamin ang nakaabang Na siyang magbibigay lakas sa iyong muling pagbangon Mabigat man ang mga paa, kaya pa ring igalaw Kung may determinasyon, kaya mo rin umusad Ito'y mahirap pero 'di imposible Magpursige ka lang, makakaraos ka rin Kapag ikaw ay nakabangon na, Umusad mula sa kinatatayuan, Pagkatapos ng mga luhang lumunod sa'yong mga mata Bagong mundo ang iyong matatanaw. Mas maliwanag, mas kaakit-akit, maganda At mas nararapat sa iyo. Nasaktan ka man, 'di titigil ang mundo upang ika'y hintayin Kaya tahan na, dahil ang buhay ay patuloy pa rin.

0

Jun 2, 2015

Jun 2, 2015 at 5:17 AM UTC

Patuloy pa rin (Tagalog)

Puso may nasugatan, maghihilom din ito Sugat na dala ng pait ng paghihiwalay, ibaon mo na sa limot Ba't di nalang isipin mga maliligayang alaalang iniwan Ng taong minsan **** minahal Mahirap mang bumangon, kakayanin pa rin Dahil sa bawat unos na pinagdaanan Kalinawan ng damdamin ang nakaabang Na siyang magbibigay lakas sa iyong muling pagbangon Mabigat man ang mga paa, kaya pa ring igalaw Kung may determinasyon, kaya mo rin umusad Ito'y mahirap pero 'di imposible Magpursige ka lang, makakaraos ka rin Kapag ikaw ay nakabangon na, Umusad mula sa kinatatayuan, Pagkatapos ng mga luhang lumunod sa'yong mga mata Bagong mundo ang iyong matatanaw. Mas maliwanag, mas kaakit-akit, maganda At mas nararapat sa iyo. Nasaktan ka man, 'di titigil ang mundo upang ika'y hintayin Kaya tahan na, dahil ang buhay ay patuloy pa rin.

Continue reading...

Andiyan ka na sa malayo, Sa pagtalikod ko nakikita kitang kumakaway, Ni hindi ko maisip kung paalam na, O panibagong simula para sa ating dalawa. Napakasimpleng bagay ng isang pagkaway, Na bumabagabag sa isip ko kung ano nga ba ang totoo, Magkikita bang muli kung saan tayo noon nagtagpo, O ibabaon na sa limot at ibubulong sa unan ang lahat habang nakayapos sa kumot. Dagliang sasagi sa aking isipan, Ang mga matatamis na salita na binibulong sa aking tenga, Yung sa pag tulog ko ikkwento mo sa akin kung gaano mo ko kamahal, O di kaya uulit ulitin mo kung gaano ka nagpapasalamat na ako'y iyong nakilala, Dahil binago ko ang takbo ng buhay mo, Dahil pinatunayan kong may tao pang kagaya ko, Na totoo, Na may puso, Na may pagnanasa para sa isip mo ngunit hindi sa katawan mo. Biglang magdidilim ang lahat at makikita ko ang iyong mukha, Namumula, Nanggagalaiti, Halos pumutok ang ugat sa kakasambit, Ng mga salitang napakasakit, Pero muling kakabigin ng mga bisig, Na nakasanayan ko nang sa aki'y kumikikig. Nagmimistulang saranggola, Na sa ere'y inihitya, At unti unti tinutulak palayo, At tinatangay ng hangin, Papalapit sa mga ulap at malapit ng maabot ang langit, Biglang hahatakin pabalik gamit ang lubid na nakapalupot sa aking katawan, Para saan? Para ulitin kung ano ang nakasanayan. Kaya para saan ba talaga ang iyong pagkaway? Mamaalam ka na sana, Dahil parang araw na sumisilaw sa aking mga mata. Ang sakit tingnan, Pero alam kong ikaw ang magbibigay ng init sa nanlalamig ko ng mga laman. Pero kailangan ko na sigurong kalimutan, at muling mabuhay sa mundong, Para lang sa akin, At hayaan kang maglayag, Sa karagatang ninanais mo.

0

Apr 10, 2016

Apr 10, 2016 at 2:07 AM UTC

ace-jhan-de-vera

Andiyan ka na sa malayo, Sa pagtalikod ko nakikita kitang kumakaway, Ni hindi ko maisip kung paalam na, O panibagong simula para sa ating dalawa. Napakasimpleng bagay ng isang pagkaway, Na bumabagabag sa isip ko kung ano nga ba ang totoo, Magkikita bang muli kung saan tayo noon nagtagpo, O ibabaon na sa limot at ibubulong sa unan ang lahat habang nakayapos sa kumot. Dagliang sasagi sa aking isipan, Ang mga matatamis na salita na binibulong sa aking tenga, Yung sa pag tulog ko ikkwento mo sa akin kung gaano mo ko kamahal, O di kaya uulit ulitin mo kung gaano ka nagpapasalamat na ako'y iyong nakilala, Dahil binago ko ang takbo ng buhay mo, Dahil pinatunayan kong may tao pang kagaya ko, Na totoo, Na may puso, Na may pagnanasa para sa isip mo ngunit hindi sa katawan mo. Biglang magdidilim ang lahat at makikita ko ang iyong mukha, Namumula, Nanggagalaiti, Halos pumutok ang ugat sa kakasambit, Ng mga salitang napakasakit, Pero muling kakabigin ng mga bisig, Na nakasanayan ko nang sa aki'y kumikikig. Nagmimistulang saranggola, Na sa ere'y inihitya, At unti unti tinutulak palayo, At tinatangay ng hangin, Papalapit sa mga ulap at malapit ng maabot ang langit, Biglang hahatakin pabalik gamit ang lubid na nakapalupot sa aking katawan, Para saan? Para ulitin kung ano ang nakasanayan. Kaya para saan ba talaga ang iyong pagkaway? Mamaalam ka na sana, Dahil parang araw na sumisilaw sa aking mga mata. Ang sakit tingnan, Pero alam kong ikaw ang magbibigay ng init sa nanlalamig ko ng mga laman. Pero kailangan ko na sigurong kalimutan, at muling mabuhay sa mundong, Para lang sa akin, At hayaan kang maglayag, Sa karagatang ninanais mo.

Continue reading...

Isusulat kita. Sa huling araw na masilayan ko ang tamis ng ‘yong mga ngiti at sa mapang-akit **** mga labi. Isusulat kita. Habang nakikita ko pa ang aking sarili sa kislap ng ‘yong mga mata, bago ka lumisan, dahil matagal pa ang ‘yong pagpihit mula sa ibang daigdig. Isusulat kita. Sa mga titik at letrang namumutawi sa aking bibig, hindi ko hahayaang malusaw na lamang sa pagtakbo ng oras, mabaon sa limot, patungo sa karimlan. Isusulat kita. Habang tanaw pa natin ang mapula-pulang sunset na kakulay ng puso nating dalawa at kayakap kita. Yayakapin kita. Hanggang sa magbubukang-liwayway ang tanaw nating takipsilim. Yayakapin pa kita. Sana. Isusulat kita. Sa kailaliman ng gabi, sa dilim, sa nagsisidhing damdamin, kung saan sinag lang ng buwan ang tanging namamasadan, at ang kayakap ko na lang ay ang mga basang unan. Isusulat kita. Kasabay ng pagpigil sa pagpatak ng luha habang nakikita ang ‘yong mga hakbang paakyat sa bus dahil uuwi ka na. Habang ang sinasakyan ko namang dyip ay papalayo ng palayo sa ‘yo, ihahataid na kung saan ako ngayon ay iniisip ka. Isusulat kita. Ikaw ang ipaloloob nitong aking akda, bawat berso, bawat tugma, ikaw ang nasa isip, ang iisipin ulit hanggang sa tumunog bukas ang naka-set kong alarm at magising na lang na nasa malayo ka na.

0

Sep 2, 2016

Sep 2, 2016 at 7:06 PM UTC

Huling Araw Bago Magka-LDR

Isusulat kita. Sa huling araw na masilayan ko ang tamis ng ‘yong mga ngiti at sa mapang-akit **** mga labi. Isusulat kita. Habang nakikita ko pa ang aking sarili sa kislap ng ‘yong mga mata, bago ka lumisan, dahil matagal pa ang ‘yong pagpihit mula sa ibang daigdig. Isusulat kita. Sa mga titik at letrang namumutawi sa aking bibig, hindi ko hahayaang malusaw na lamang sa pagtakbo ng oras, mabaon sa limot, patungo sa karimlan. Isusulat kita. Habang tanaw pa natin ang mapula-pulang sunset na kakulay ng puso nating dalawa at kayakap kita. Yayakapin kita. Hanggang sa magbubukang-liwayway ang tanaw nating takipsilim. Yayakapin pa kita. Sana. Isusulat kita. Sa kailaliman ng gabi, sa dilim, sa nagsisidhing damdamin, kung saan sinag lang ng buwan ang tanging namamasadan, at ang kayakap ko na lang ay ang mga basang unan. Isusulat kita. Kasabay ng pagpigil sa pagpatak ng luha habang nakikita ang ‘yong mga hakbang paakyat sa bus dahil uuwi ka na. Habang ang sinasakyan ko namang dyip ay papalayo ng palayo sa ‘yo, ihahataid na kung saan ako ngayon ay iniisip ka. Isusulat kita. Ikaw ang ipaloloob nitong aking akda, bawat berso, bawat tugma, ikaw ang nasa isip, ang iisipin ulit hanggang sa tumunog bukas ang naka-set kong alarm at magising na lang na nasa malayo ka na.

Continue reading...

Nasumpungan kitang nakabilad Sa liwanag ng araw, isang imaheng Nakalantad, huwad na anyo ng Ritwal ng pagpupugay. Sa iyong Anino'y nakasilong ang mga lantay Na tayutay ng hungkag na lipunan. Nariyan ang puta, pulubi, butas na lata, Gago't ganid na pulitiko, librong limot, Bendor ng droga, banal na aso... Lahat sila ay mga ”sila" na minsan **** Pinagtangkaang silaba't silain sa sulo ng Mapagpalayang kamalayan. Kamatayan. Nasumpungan kitang nakabilad sa Nakakabagabag na liwanag. Isang buhay Na moog ng kalayaa't kasarinlan, Kanlungan ng mga supremo ng rebolusyon Ng paglikha't pagsilang sa kakanyahang Iginapos sa lumang mundong lalang ng Iyong panahon. Kami na mga gamo-gamo Ng lumang simoy ay patuloy na isisiwalat Yaong hindi masumpungan sa lambong Ng liwanag na pinaningas ng iyong dugo. Nawa'y matagpuan ka nila.

0

Jun 8, 2015

Jun 8, 2015 at 6:57 AM UTC

Nasaan ka Rizal?

Nasumpungan kitang nakabilad Sa liwanag ng araw, isang imaheng Nakalantad, huwad na anyo ng Ritwal ng pagpupugay. Sa iyong Anino'y nakasilong ang mga lantay Na tayutay ng hungkag na lipunan. Nariyan ang puta, pulubi, butas na lata, Gago't ganid na pulitiko, librong limot, Bendor ng droga, banal na aso... Lahat sila ay mga ”sila" na minsan **** Pinagtangkaang silaba't silain sa sulo ng Mapagpalayang kamalayan. Kamatayan. Nasumpungan kitang nakabilad sa Nakakabagabag na liwanag. Isang buhay Na moog ng kalayaa't kasarinlan, Kanlungan ng mga supremo ng rebolusyon Ng paglikha't pagsilang sa kakanyahang Iginapos sa lumang mundong lalang ng Iyong panahon. Kami na mga gamo-gamo Ng lumang simoy ay patuloy na isisiwalat Yaong hindi masumpungan sa lambong Ng liwanag na pinaningas ng iyong dugo. Nawa'y matagpuan ka nila.

Continue reading...

Kung isa-isahin ang nakaraan simula no'ng ika'y aking niligawan hanggang sa dumating ang kasalan, maikukwento ko ng walang alinlangan kung paano tayo nagsimula at nag ibigan. hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay ay naaayon sa kung paano natin gusto at 'di lahat ay agad na natatamo. Unang kita palang, napaibig na ako Lalo na sa mga sumunod na pagtatagpo walang duda pana ni kupido ’y tinamaan ako sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y pakana nga ito ni kupido. sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y pakana nga ito ni kupido. Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig, Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig, Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. dumating ka sa mundo ko’t iyong niyanig pinukaw ng iyong tinig “Happiness Happiness Happiness” Ang tinig na aking narinig at napatulala at napatitig Biglang nag usisa sa sarili nagtanong, Paano ko ba mapapaliwanag ang hiwaga nitong pagmamahal na kung bakit sa puso ko’y kumapit ng kusa Minsay ako’y nagtataka’t di maka paniwala linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyong inayunan ng tadhana’y nag ka sundo tuluyang hinamon ang matapang na puso Hindi ka na malulumbay, kapag nasisilayan ko ang iyong labi, may taglay na ngiti Pagod koy napawi, limot ko na ang ligalig na iyong pinag iigi kaya wag mag madali pagkat atin ang sandali At ng sayo’y napalapit ayaw ng lumayo andito na ang iyong Sandalang Balikat Na hindi madadaan sa gulat Hawak hawak ang maliliit at malambot **** mga kamay Habang may ibinubulong ang boses **** malumanay Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. pero saan nga ba patungo? Bawat hakbang ng paa, bawat hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan nga ba patungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi susuko. pero saan ba talaga patungo? Marami ng nadaanan at natambayan Pero di naman kaianaman Hangang sa dumating na sa dulo na ang puso’t pag ibig ko’y nasa iyo Dahil di ako sanay na ikaw ay mawalay Andito na ako Sa unang pag kakataon Sa araw ng mga puso Sa Ika labing apat na araw ng pebrero sa kalendaryo Bungkos ng rosas ay para sa iyo Sa masayang araw at hanging maaya, ang sinugong puso’y sumasaiyo at ito’y magsasabing Sa tuwa at dusa, Hirap at ginhawa Sarap at ligaya Ang “Balentayns” Ko’y ikaw Walang iba! ! ! ! ! Subukan naman

0

Aug 20, 2019

Aug 20, 2019 at 6:41 AM UTC

Tula Para sa unang Ika Labing Apat ng Pebrero

Kung isa-isahin ang nakaraan simula no'ng ika'y aking niligawan hanggang sa dumating ang kasalan, maikukwento ko ng walang alinlangan kung paano tayo nagsimula at nag ibigan. hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay ay naaayon sa kung paano natin gusto at 'di lahat ay agad na natatamo. Unang kita palang, napaibig na ako Lalo na sa mga sumunod na pagtatagpo walang duda pana ni kupido ’y tinamaan ako sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y pakana nga ito ni kupido. sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y pakana nga ito ni kupido. Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig, Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig, Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. dumating ka sa mundo ko’t iyong niyanig pinukaw ng iyong tinig “Happiness Happiness Happiness” Ang tinig na aking narinig at napatulala at napatitig Biglang nag usisa sa sarili nagtanong, Paano ko ba mapapaliwanag ang hiwaga nitong pagmamahal na kung bakit sa puso ko’y kumapit ng kusa Minsay ako’y nagtataka’t di maka paniwala linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyong inayunan ng tadhana’y nag ka sundo tuluyang hinamon ang matapang na puso Hindi ka na malulumbay, kapag nasisilayan ko ang iyong labi, may taglay na ngiti Pagod koy napawi, limot ko na ang ligalig na iyong pinag iigi kaya wag mag madali pagkat atin ang sandali At ng sayo’y napalapit ayaw ng lumayo andito na ang iyong Sandalang Balikat Na hindi madadaan sa gulat Hawak hawak ang maliliit at malambot **** mga kamay Habang may ibinubulong ang boses **** malumanay Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. pero saan nga ba patungo? Bawat hakbang ng paa, bawat hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan nga ba patungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi susuko. pero saan ba talaga patungo? Marami ng nadaanan at natambayan Pero di naman kaianaman Hangang sa dumating na sa dulo na ang puso’t pag ibig ko’y nasa iyo Dahil di ako sanay na ikaw ay mawalay Andito na ako Sa unang pag kakataon Sa araw ng mga puso Sa Ika labing apat na araw ng pebrero sa kalendaryo Bungkos ng rosas ay para sa iyo Sa masayang araw at hanging maaya, ang sinugong puso’y sumasaiyo at ito’y magsasabing Sa tuwa at dusa, Hirap at ginhawa Sarap at ligaya Ang “Balentayns” Ko’y ikaw Walang iba! ! ! ! ! Subukan naman

Continue reading...

Ang Paglimot ay isang pamamaraan upang makalimot. Sa isang simpleng salitang paglimot ito ay maraming mga masasayang alaalang syang magbabalik at hindi ito nakakatulong sa paglimot bagkus lalo ka lamang nitong sasaktan. Ang paglimot ito din ang pinaka mahirap na bahagi ng aking buhay bilang isang umiibig marahil ng bawat isa sa atin. Ang paglimot sa taong minsan ng naging parte ng ating buhay na ating minahal ng mahabang panahon at kahit sa haba na ng panahon na iginugul ay wala padin ang tamang panahon. Ang pagpapalaya sa taong ni minsan ay hindi naging akin. Hindi ba't masakit. Ou.masakit ang Masaktan at mahirap ang maranasan ang lahat ng ito, ngunit kinakailangan ko na din sigurong palayain ang sarili kong puso. O Kay hirap kang limotin. Minahal at minamahal kita ng hindi mo alam kaya't ngaun lilimotin na din kita ng hindi mo parin nalalaman ang tunay kong nararamdam. O Kay hirap ng palimot. Ligayang kakaiba sa tuwing ikay nakikita tila'y di ko maipaliwanag subalit ito ay kailangan ko ng limotin.Magawa ko pa kayang ika'y makalimotan ngaung pati sa pagtulog ko ay naroon ka sa aking panaginip. Ang kalimotan ka ay mahirap ngunit kailangan. Kaylangan kong turuan at tulongan ang aking sarili upang ikay makalimotan na ng tuluyan. Ang tanong ko Ano ang tamang pamamaraan upang ikay lubosan ng maibaon sa limot at ng wag ng masaktan pa ang puso kong mag-isang umaasa sa tamang panahon. O Kay hirap ang limotin ka.

0

Dec 12, 2015

Dec 12, 2015 at 11:09 PM UTC

"Ang Paglimot" November 28,2015

Ang Paglimot ay isang pamamaraan upang makalimot. Sa isang simpleng salitang paglimot ito ay maraming mga masasayang alaalang syang magbabalik at hindi ito nakakatulong sa paglimot bagkus lalo ka lamang nitong sasaktan. Ang paglimot ito din ang pinaka mahirap na bahagi ng aking buhay bilang isang umiibig marahil ng bawat isa sa atin. Ang paglimot sa taong minsan ng naging parte ng ating buhay na ating minahal ng mahabang panahon at kahit sa haba na ng panahon na iginugul ay wala padin ang tamang panahon. Ang pagpapalaya sa taong ni minsan ay hindi naging akin. Hindi ba't masakit. Ou.masakit ang Masaktan at mahirap ang maranasan ang lahat ng ito, ngunit kinakailangan ko na din sigurong palayain ang sarili kong puso. O Kay hirap kang limotin. Minahal at minamahal kita ng hindi mo alam kaya't ngaun lilimotin na din kita ng hindi mo parin nalalaman ang tunay kong nararamdam. O Kay hirap ng palimot. Ligayang kakaiba sa tuwing ikay nakikita tila'y di ko maipaliwanag subalit ito ay kailangan ko ng limotin.Magawa ko pa kayang ika'y makalimotan ngaung pati sa pagtulog ko ay naroon ka sa aking panaginip. Ang kalimotan ka ay mahirap ngunit kailangan. Kaylangan kong turuan at tulongan ang aking sarili upang ikay makalimotan na ng tuluyan. Ang tanong ko Ano ang tamang pamamaraan upang ikay lubosan ng maibaon sa limot at ng wag ng masaktan pa ang puso kong mag-isang umaasa sa tamang panahon. O Kay hirap ang limotin ka.

Continue reading...

#110315 Binilang ko ang rosas na akala ko'y Nagpaalam na buhat sa maagang pagkalanta nito. Akala ko'y pag namukadkad uli'y limot na ang dati, Pero tila nagkakamali pala ako Sa paghimay-himay ng pahiwatig. Hindi ako manhid Pagkat ramdam ko pa rin ang tinik Sa paghawak sa ubod ng rosas. Pero iniinda ko ang sakit Pagkat ganoon naman talaga, Nilikha siyang may tinik bilang proteksyon niya. Pag pinagmamasdan ko ito, Alam kong hanggang tingin lang ako. Pagkat pag pinitas ko'y agaran na naman itong malalanta, Hindi ko naman maiuuwi ang kariktan nito. Mas kaakit-akit kasi siyang tingnan Pag kasama ang mga katulad niya. Muli, hanggang titig na lang, Ganoon rin ang paggalang ko sa kanyang Hardinero. Alam ko ring iba ang tipong klima nito, Medyo sensitibo kahit na Di ko naman papalitan ang kinagisnang lupa. Hindi ko naman siya bubunutin nang basta-basta't Aangkinin kahit may ibang nag-aari sa kanya. Sa katunayan, laging nais ko siyang masilayan, Kahit na alam kong iiwan niya rin ako Sa dapithapon o kaya kinabukasan o sa makalawa. Pag kinunan ko siya ng larawan, Kaya ko siyang titigang muli, Alaala na lamang sa iisang papel ang aming sandali. Pagkat pag muling babalikan ang pasong nagkalinga, Iyan, wala na puros dahon na lamang, Maghihintay na naman sa tamang panahon Nang muli ko siyang masilayan.

0

Nov 19, 2015

Nov 19, 2015 at 6:04 AM UTC

Rosas na Alaala

#110315 Binilang ko ang rosas na akala ko'y Nagpaalam na buhat sa maagang pagkalanta nito. Akala ko'y pag namukadkad uli'y limot na ang dati, Pero tila nagkakamali pala ako Sa paghimay-himay ng pahiwatig. Hindi ako manhid Pagkat ramdam ko pa rin ang tinik Sa paghawak sa ubod ng rosas. Pero iniinda ko ang sakit Pagkat ganoon naman talaga, Nilikha siyang may tinik bilang proteksyon niya. Pag pinagmamasdan ko ito, Alam kong hanggang tingin lang ako. Pagkat pag pinitas ko'y agaran na naman itong malalanta, Hindi ko naman maiuuwi ang kariktan nito. Mas kaakit-akit kasi siyang tingnan Pag kasama ang mga katulad niya. Muli, hanggang titig na lang, Ganoon rin ang paggalang ko sa kanyang Hardinero. Alam ko ring iba ang tipong klima nito, Medyo sensitibo kahit na Di ko naman papalitan ang kinagisnang lupa. Hindi ko naman siya bubunutin nang basta-basta't Aangkinin kahit may ibang nag-aari sa kanya. Sa katunayan, laging nais ko siyang masilayan, Kahit na alam kong iiwan niya rin ako Sa dapithapon o kaya kinabukasan o sa makalawa. Pag kinunan ko siya ng larawan, Kaya ko siyang titigang muli, Alaala na lamang sa iisang papel ang aming sandali. Pagkat pag muling babalikan ang pasong nagkalinga, Iyan, wala na puros dahon na lamang, Maghihintay na naman sa tamang panahon Nang muli ko siyang masilayan.

Continue reading...

Tinukso mo ako ng iyong maskara Ang pinto **** bakal ay nagmukhang pilak Mga bintana mo'y tila walang sara Ang bawat sulok mo'y humahalimuyak Akong naghahanap ng lugar sa mundo Namalik-mata nga't naakit mo agad Sa mga pangako'y nadala't natukso Naghintay ng dulot, magagarang gawad Sa aking pagyakap sa pintong makinang Ngiti ko'y sumilay, nag-isip, nangarap Akala ko'y lungkot dito'y mapupunan Saya ang papalit sa dusa at hirap Subalit nagulat sa aking pagmulat Ang pinto **** pilak ay puro kalawang Mga bintana mo'y nabuway ng lahat Ang bawat sulok mo'y amoy basurahan Paano pa ako ngingiti, sasaya Kung ang pangarap ko ay biglang naglaho? Mabubuhay ka bang kuntento't payapa Sa lugar na itong ngayo'y gumuguho? Nais kong tumakas, lumayo, tumakbo Sa bilangguan kong kakila-kilabot Subalit kadena ko'y mayroong kandado Kasama ba akong mababaon sa limot? Hindi! Ang sigaw ng matapang kong puso Kadena sa paa'y aking wawakasan Mabubuhay ako na hindi bilanggo Ipaglalaban ko, aking kalayaan! ---Marguerite 9/18/2015 7:33 am

0

Sep 18, 2015

Sep 18, 2015 at 5:14 AM UTC

Tinukso mo ako ng iyong maskara Ang pinto **** bakal ay nagmukhang pilak Mga bintana mo'y tila walang sara Ang bawat sulok mo'y humahalimuyak Akong naghahanap ng lugar sa mundo Namalik-mata nga't naakit mo agad Sa mga pangako'y nadala't natukso Naghintay ng dulot, magagarang gawad Sa aking pagyakap sa pintong makinang Ngiti ko'y sumilay, nag-isip, nangarap Akala ko'y lungkot dito'y mapupunan Saya ang papalit sa dusa at hirap Subalit nagulat sa aking pagmulat Ang pinto **** pilak ay puro kalawang Mga bintana mo'y nabuway ng lahat Ang bawat sulok mo'y amoy basurahan Paano pa ako ngingiti, sasaya Kung ang pangarap ko ay biglang naglaho? Mabubuhay ka bang kuntento't payapa Sa lugar na itong ngayo'y gumuguho? Nais kong tumakas, lumayo, tumakbo Sa bilangguan kong kakila-kilabot Subalit kadena ko'y mayroong kandado Kasama ba akong mababaon sa limot? Hindi! Ang sigaw ng matapang kong puso Kadena sa paa'y aking wawakasan Mabubuhay ako na hindi bilanggo Ipaglalaban ko, aking kalayaan! ---Marguerite 9/18/2015 7:33 am

Continue reading...

Ilang buwan na lang at ako'y lilisan na. Lilisanin ko na ang mapapait na alaala. Alaalang nagdulot sa akin ng pighati at pagdurusa. Pagdurusang hiling ko ay malimot-limot na. Sa aking paglisan, magagandang alaala ay hindi ko kakalimutan. Kakalimutan ang mapait na karanasan, Pero hindi ang taong naging bahagi ng aking nakaraan. Makakakilala man ako ng ibang tao sa kasalukuyan, Hinding-hindi ko naman ipagpapalit ang pagmamahal mula sa inyo na aking naramdaman. Sana ay ako'y inyong ipanalangin, Na maging matatag sa darating pang pangarap na aabutin, Maging masaya sa bago kong buhay na tatahakin, At maghilom sa puso ang sugat sa nakaraan kong masakit sa damdamin. Magiging malayo man tayo sa isa't isa, Napakalapit pa rin ninyo sa aking alaala. Matagal man bago tayo ay muling magkikita-kita, Asahan ninyong sa pagbabalik ko ay ako'y maligayang-maligaya na!

0

Nov 18, 2016

Nov 18, 2016 at 2:44 PM UTC

Hanggang sa Muli

Ilang buwan na lang at ako'y lilisan na. Lilisanin ko na ang mapapait na alaala. Alaalang nagdulot sa akin ng pighati at pagdurusa. Pagdurusang hiling ko ay malimot-limot na. Sa aking paglisan, magagandang alaala ay hindi ko kakalimutan. Kakalimutan ang mapait na karanasan, Pero hindi ang taong naging bahagi ng aking nakaraan. Makakakilala man ako ng ibang tao sa kasalukuyan, Hinding-hindi ko naman ipagpapalit ang pagmamahal mula sa inyo na aking naramdaman. Sana ay ako'y inyong ipanalangin, Na maging matatag sa darating pang pangarap na aabutin, Maging masaya sa bago kong buhay na tatahakin, At maghilom sa puso ang sugat sa nakaraan kong masakit sa damdamin. Magiging malayo man tayo sa isa't isa, Napakalapit pa rin ninyo sa aking alaala. Matagal man bago tayo ay muling magkikita-kita, Asahan ninyong sa pagbabalik ko ay ako'y maligayang-maligaya na!

Continue reading...

Panibagong taon na naman, Ang gugugulin ko sa kawalan, Upang minitmihi ay makamtan, Nang magtagumpay ako sa kasalakuyan. Aking iiwan ang mapait na karanasan, Aking ibabaon sa limot ang karimlan, Aking iwawaksi sa isipan ang kalungkutan, Nang ang puso ko ay mapuno ng kasiyahan. Itutuwid ang bawat kamalian ko. Hahasain ang kakayahang mayroon ako. Isisiwalat ang kabaluktutang nasa inyo, At bibigyang linaw ang mga tanong sa aking puso. Kaya, hiling ko lamang na tayo'y magtulungan, Pigilan ang anumang namumuong pagtangis at hidwaan. Ibigin natin ang Diyos ng walang pag-aalinlangan, Nang matutunan nating mahalin ang tao sa sanlibutan.

0

Jan 3, 2016

Jan 3, 2016 at 11:17 AM UTC

Panibagong taon na naman, Ang gugugulin ko sa kawalan, Upang minitmihi ay makamtan, Nang magtagumpay ako sa kasalakuyan. Aking iiwan ang mapait na karanasan, Aking ibabaon sa limot ang karimlan, Aking iwawaksi sa isipan ang kalungkutan, Nang ang puso ko ay mapuno ng kasiyahan. Itutuwid ang bawat kamalian ko. Hahasain ang kakayahang mayroon ako. Isisiwalat ang kabaluktutang nasa inyo, At bibigyang linaw ang mga tanong sa aking puso. Kaya, hiling ko lamang na tayo'y magtulungan, Pigilan ang anumang namumuong pagtangis at hidwaan. Ibigin natin ang Diyos ng walang pag-aalinlangan, Nang matutunan nating mahalin ang tao sa sanlibutan.

Continue reading...

Saglit lang ang ligawang nangyari. Wala ngang isang buwan nang puso ko ay nadali. Magkagayunpaman, nakaramdam ako ng sigla kahit na sandali, Pintig nitong aking puso ay hindi kailanman nagkamali. Dama ko ang bawat silakbo at mga pighating iyong hinabi, Nang magkuwento ka kahit pa umabot tayo ng hatinggabi. Tuwang tuwa ako dahil tiyan ko ay napuno yata ng tutubi, Para kang mahalimuyak na nektar na sa akin ay kumikiliti. Pagmamahal ko sa iyo ay tumindi nang tumindi, Para kang apoy na kapag sinindihan ay lumalaki, Kagandahan at talino mo ay labis kong ipinagmamalaki, Katulad mo para sa akin ay karespe-respeto, aking Binibini. Mahigit isang taon din akong iyong napapangiti, Pero bakit ngayon ang puso ko ay nagdadalamhati? Wala bang saysay ang lahat ng aking mga sinabi, Na higit kailanman ay minahal kita kahit may gatas ka pa sa labi. Kahit labis akong nagdamdam at nasaktan ay nagagawa ko pa ring ngumiti. Kahit hindi mo na ako pinapansin, pilit pa rin kitang iniintindi. Kahit ang layo ng agwat natin sa isa't isa, ikaw pa rin ang aking pinili. Kahit ramdam kong ang pagmamahal mo sa akin ay umiiksi, tiniis ko ang pighati. Kaya, ako na ang magtatapos sa pag-ibig nating hindi na puputi. Ibabaon ko na lamang sa limot ang lahat ng alaalang namutawi, Kahit madurog pa ang puso at isipan ko sa kakahikbi, Hindi na maibabalik pa ang tamis ng kahapong tayong dalawa ang humabi.

0

Aug 24, 2017

Aug 24, 2017 at 4:49 PM UTC

Tamis ng Kahapong Pag-ibig

Saglit lang ang ligawang nangyari. Wala ngang isang buwan nang puso ko ay nadali. Magkagayunpaman, nakaramdam ako ng sigla kahit na sandali, Pintig nitong aking puso ay hindi kailanman nagkamali. Dama ko ang bawat silakbo at mga pighating iyong hinabi, Nang magkuwento ka kahit pa umabot tayo ng hatinggabi. Tuwang tuwa ako dahil tiyan ko ay napuno yata ng tutubi, Para kang mahalimuyak na nektar na sa akin ay kumikiliti. Pagmamahal ko sa iyo ay tumindi nang tumindi, Para kang apoy na kapag sinindihan ay lumalaki, Kagandahan at talino mo ay labis kong ipinagmamalaki, Katulad mo para sa akin ay karespe-respeto, aking Binibini. Mahigit isang taon din akong iyong napapangiti, Pero bakit ngayon ang puso ko ay nagdadalamhati? Wala bang saysay ang lahat ng aking mga sinabi, Na higit kailanman ay minahal kita kahit may gatas ka pa sa labi. Kahit labis akong nagdamdam at nasaktan ay nagagawa ko pa ring ngumiti. Kahit hindi mo na ako pinapansin, pilit pa rin kitang iniintindi. Kahit ang layo ng agwat natin sa isa't isa, ikaw pa rin ang aking pinili. Kahit ramdam kong ang pagmamahal mo sa akin ay umiiksi, tiniis ko ang pighati. Kaya, ako na ang magtatapos sa pag-ibig nating hindi na puputi. Ibabaon ko na lamang sa limot ang lahat ng alaalang namutawi, Kahit madurog pa ang puso at isipan ko sa kakahikbi, Hindi na maibabalik pa ang tamis ng kahapong tayong dalawa ang humabi.

Continue reading...

0118 Hindi Ka lumipas — Naalala ko noong nakaraang taon Ilang araw buhat sa ngayong pagbibilang ko Bago pa sumulyap ang mga pampakulay sa kalangitan Para magtagisan sa pagbungad sa paunang ngayon. Hindi Ka lumipas — Halos itim na lamang ang kulay sa kalangitan Na para bang ang pag-asa ay kinitil na ng sanlibutan Na para bang ito’y nobelang pawang paghihintay na lamang At nang subukang gapangin ng putik ang pangarap ngunit hindi — Hindi Ka pa rin lumipas At muli **** binigkas na Ikaw ang dahilan ng lahat Na ang lahat ay walang kabuluhan Kung ang Ikaw ay ibabaon sa limot at tatalikuran. Hindi Ka lumipas — Gaya ng mga butil ng luha sa aking mga mata Na ang pagsusumamo ay tila araw-araw na pag-aakyat ng ligaw Sayo Na maging ang umaga ay tila Simbang Gabi. Hindi Ka lumipas — Nang dungisan ng mundo ang mensaheng laan Mo Ngunit sabi Mo’y tapos na ang lahat Malambot pa sa bulak ang sumalo sa bawat pagkabagsak Walang katulad ang Iyong mga yakap, At heto ako — mas natutong sumandal sa nag-iisang Ikaw. ——— Hindi Ka lumipas — Ilang beses **** hinayaang masaksihan ko ang pagsagwan nila sa agos Ang paglipad sa ere na tanging Ikaw lamang ang sumalo Na para bang ito na ang huling mga katagang bibitiwan ko — Ayoko na Pero hindi — Pagkat nagkakamali ang dilim sa paghasik ng kanyang sarili Pagkat ang Liwanag ay panghabambuhay At hindi tayo kakapusin sa oras At hindi ito isang “sandali lang.” Hindi Ka lumipas — At ayokong palipasin ang kahit isang pintig ng sinasabi nilang “sandali lang naman” Pagkat sa oras na ito’y hindi Ka lilipas — At tanging ang pangalan Mo ang mangingibabaw Sa susunod pang hihiranging mga araw Kahit pa sabihin nilang nagbago na ang lahat. Hindi Ka lilipas — Kahit pa tabunan ng pangungutya ang Iyong kasulatan, Tanging Ikaw ang magiging bukambibig. Kahit pa hindi makakita ang mga bulag Ay ipagdidiinan pa ring Ikaw ang magbubukas ng bawat paningin At walang dilim na kayang sakupin ang Bayan Mo, Ama. Hindi Ka lilipas — At sa bawat pagtaas ng Bandila Ay Ikaw ang mananatiling may tiyak na katuturan Na ang mensahe Mo’y ipangangalandakan Saanmang dako at sulok ng mga Islang hinati ngunit Iyong ipinag-isa. Hindi Ka lilipas — Tulad ng mga ulap tuwing ang ulan ay titila Tulad ng tubig tuwing huhupa ang baha Tulad ng ilaw at init ng kandilang inapula. Hindi Ka lumilipas — Gaya noon, hanggang sa huling hampas ng segundo sa huling pagyukod ng araw. Maghari Ka — Hanggang sa huling pagkurap na kasama Ka.

0

Jan 6, 2018

Jan 6, 2018 at 6:39 AM UTC

Hindi Ka Lumipas

0118 Hindi Ka lumipas — Naalala ko noong nakaraang taon Ilang araw buhat sa ngayong pagbibilang ko Bago pa sumulyap ang mga pampakulay sa kalangitan Para magtagisan sa pagbungad sa paunang ngayon. Hindi Ka lumipas — Halos itim na lamang ang kulay sa kalangitan Na para bang ang pag-asa ay kinitil na ng sanlibutan Na para bang ito’y nobelang pawang paghihintay na lamang At nang subukang gapangin ng putik ang pangarap ngunit hindi — Hindi Ka pa rin lumipas At muli **** binigkas na Ikaw ang dahilan ng lahat Na ang lahat ay walang kabuluhan Kung ang Ikaw ay ibabaon sa limot at tatalikuran. Hindi Ka lumipas — Gaya ng mga butil ng luha sa aking mga mata Na ang pagsusumamo ay tila araw-araw na pag-aakyat ng ligaw Sayo Na maging ang umaga ay tila Simbang Gabi. Hindi Ka lumipas — Nang dungisan ng mundo ang mensaheng laan Mo Ngunit sabi Mo’y tapos na ang lahat Malambot pa sa bulak ang sumalo sa bawat pagkabagsak Walang katulad ang Iyong mga yakap, At heto ako — mas natutong sumandal sa nag-iisang Ikaw. ——— Hindi Ka lumipas — Ilang beses **** hinayaang masaksihan ko ang pagsagwan nila sa agos Ang paglipad sa ere na tanging Ikaw lamang ang sumalo Na para bang ito na ang huling mga katagang bibitiwan ko — Ayoko na Pero hindi — Pagkat nagkakamali ang dilim sa paghasik ng kanyang sarili Pagkat ang Liwanag ay panghabambuhay At hindi tayo kakapusin sa oras At hindi ito isang “sandali lang.” Hindi Ka lumipas — At ayokong palipasin ang kahit isang pintig ng sinasabi nilang “sandali lang naman” Pagkat sa oras na ito’y hindi Ka lilipas — At tanging ang pangalan Mo ang mangingibabaw Sa susunod pang hihiranging mga araw Kahit pa sabihin nilang nagbago na ang lahat. Hindi Ka lilipas — Kahit pa tabunan ng pangungutya ang Iyong kasulatan, Tanging Ikaw ang magiging bukambibig. Kahit pa hindi makakita ang mga bulag Ay ipagdidiinan pa ring Ikaw ang magbubukas ng bawat paningin At walang dilim na kayang sakupin ang Bayan Mo, Ama. Hindi Ka lilipas — At sa bawat pagtaas ng Bandila Ay Ikaw ang mananatiling may tiyak na katuturan Na ang mensahe Mo’y ipangangalandakan Saanmang dako at sulok ng mga Islang hinati ngunit Iyong ipinag-isa. Hindi Ka lilipas — Tulad ng mga ulap tuwing ang ulan ay titila Tulad ng tubig tuwing huhupa ang baha Tulad ng ilaw at init ng kandilang inapula. Hindi Ka lumilipas — Gaya noon, hanggang sa huling hampas ng segundo sa huling pagyukod ng araw. Maghari Ka — Hanggang sa huling pagkurap na kasama Ka.

Continue reading...

Kinalimutan ko ang pag-ibig, dahil mahirap kang mapa-ibig. Kinalimutan ko ang pag-ibig, dahil hindi ako ang iyong iniibig. Kinalimutan kong umibig, dahil sa mga matang mapang-usig. Kinalimutan kong umibig, dahil unti-unti akong nalulupig. Kinalimutan ko ang magmahal, dahil sa pag-aaral kong mahal. Kinalimutan ko ang magmahal, dahil ikaw at ako ay hindi tatagal.

0

Dec 9, 2015

Dec 9, 2015 at 10:33 AM UTC

Kinalimutan ko ang pag-ibig, dahil mahirap kang mapa-ibig. Kinalimutan ko ang pag-ibig, dahil hindi ako ang iyong iniibig. Kinalimutan kong umibig, dahil sa mga matang mapang-usig. Kinalimutan kong umibig, dahil unti-unti akong nalulupig. Kinalimutan ko ang magmahal, dahil sa pag-aaral kong mahal. Kinalimutan ko ang magmahal, dahil ikaw at ako ay hindi tatagal.

Continue reading...

Anim na letrang salita magwawakas ang lahat Ayoko nang paalam Ayoko nang luha ngunit ika’y malaya na sa mga rehas na iginawad ko sayo bukas makalawa maaring limot mo na ang lahat patawarin mo ako sa hindi pag suko umaasa na sana’y may iaabante pa ang lahat oo nga pala, walang tayo kasi hindi naman naging tayo damang dama ko parin ang mga init ng iyong halik na iginawad sakin ang mga yakap **** yumayapos saken kaluluwa ang bawat ngiti **** matatamis ang lahat ng yan ay akin’ mamimiss akala ko ako lang ang nag iisa para sayo ngunit hindi ko inaasahan ako’y pangalwa lang sayo Mahal kita dalawang salita pero mas pinili mo ang anim na letrang tatapos sa lahat Gusto kong makalimot ngunit ayokong ibaon ang mga alaalang napagsaluhan naten Alaalang mas pinili kong itago Matatapos na ang lahat matatapos narin ang tulang isinulat ko para sayo Ang tanging hiling ko lang Maging masaya ka Isa Dalawa Tatlo Salamat, Paalam.

0

Oct 3, 2017

Oct 3, 2017 at 4:21 AM UTC

Anim na letrang salita magwawakas ang lahat Ayoko nang paalam Ayoko nang luha ngunit ika’y malaya na sa mga rehas na iginawad ko sayo bukas makalawa maaring limot mo na ang lahat patawarin mo ako sa hindi pag suko umaasa na sana’y may iaabante pa ang lahat oo nga pala, walang tayo kasi hindi naman naging tayo damang dama ko parin ang mga init ng iyong halik na iginawad sakin ang mga yakap **** yumayapos saken kaluluwa ang bawat ngiti **** matatamis ang lahat ng yan ay akin’ mamimiss akala ko ako lang ang nag iisa para sayo ngunit hindi ko inaasahan ako’y pangalwa lang sayo Mahal kita dalawang salita pero mas pinili mo ang anim na letrang tatapos sa lahat Gusto kong makalimot ngunit ayokong ibaon ang mga alaalang napagsaluhan naten Alaalang mas pinili kong itago Matatapos na ang lahat matatapos narin ang tulang isinulat ko para sayo Ang tanging hiling ko lang Maging masaya ka Isa Dalawa Tatlo Salamat, Paalam.

Continue reading...

Akala koy ako lang pero ako pala yung kaibigan lang yung akala koy ako ang dahilan sa bawat tawa mo pero ang totoo ay siya pala yung nagpapatawa sayo Yung mga masasayang pagkakataon na naging alaala na nabaon mo sa limot na Akala koy minahal mo ng totoo pero puso koy pinaglaruan mo Akala koy totoo ang lahat ng pinakita mo pero ginamit mo lang pala ako Yung akala koy mag-isa lang ako Pero di ko alam na may kakambal ako Puso koy lumundag nang masilayan ka pero ang pagsilay mo ang pagbulag sa mga mata ko Nagbubulag-bulagan sa mga katotohanan Katotohanang di ko gustong paniniwalaan Yung Ikaw at Siya ay naging KAYO akala ko Ikaw at ako para magiging tayo Pero bakit Naging K yung T? Yung akala koy ako ang kasama mo sa mga pangarap mo Kasama nga ako pero bilang taga hanga mo Akala koy ako ang hahawakan ng iyong mga kamay habang naglalakad patungong altar ngunit..... Yung nasa likod ko pala ang yung hahawakan mo at isa lamang akong bisita sa kasal ninyo. at sa kahuli hulihang tingin mo sakin nabasa ko saiyong mga bibig ang mga katagang na "Salamat dahil tinulongan mo ako,iingatan ko siya at pangako di ko sasaktan yung bestfriend mo"

0

Mar 12, 2018

Mar 12, 2018 at 6:40 PM UTC

Akala koy ako lang pero ako pala yung kaibigan lang yung akala koy ako ang dahilan sa bawat tawa mo pero ang totoo ay siya pala yung nagpapatawa sayo Yung mga masasayang pagkakataon na naging alaala na nabaon mo sa limot na Akala koy minahal mo ng totoo pero puso koy pinaglaruan mo Akala koy totoo ang lahat ng pinakita mo pero ginamit mo lang pala ako Yung akala koy mag-isa lang ako Pero di ko alam na may kakambal ako Puso koy lumundag nang masilayan ka pero ang pagsilay mo ang pagbulag sa mga mata ko Nagbubulag-bulagan sa mga katotohanan Katotohanang di ko gustong paniniwalaan Yung Ikaw at Siya ay naging KAYO akala ko Ikaw at ako para magiging tayo Pero bakit Naging K yung T? Yung akala koy ako ang kasama mo sa mga pangarap mo Kasama nga ako pero bilang taga hanga mo Akala koy ako ang hahawakan ng iyong mga kamay habang naglalakad patungong altar ngunit..... Yung nasa likod ko pala ang yung hahawakan mo at isa lamang akong bisita sa kasal ninyo. at sa kahuli hulihang tingin mo sakin nabasa ko saiyong mga bibig ang mga katagang na "Salamat dahil tinulongan mo ako,iingatan ko siya at pangako di ko sasaktan yung bestfriend mo"

Continue reading...

Ibabaon sa limot ang inaasam Sa pagpikit ng mata'y di mapakali Ang malikot na lagyo dumikit sa kumot na pantabon Nahihiya na makita na duguan Alisan sana ng pandamdam Sa karsel masilip ang sulat Di maipalabas sa kinalalagyan Inekisan ang mga araw noong sa bilangguan Sona ng mag-uumpisang kalbaryo Nakiusap na madala ng hangin Ang Antigong pag-ibig ay kumukurap Madudulas ang babaeng di marunong makiramdam Matisod nang kanyang malaman Naaagnas nang labing-isang taon, Maghihintay hanggang sa malagutan Ibahin ang pananaw sa sanlibutan Mga bagay na nakakasiya ay ito rin ang sanhi ng paglagapak Hayaan ang oras na lumipas Maghintay sa uusbong na babala Bago dumating sa hantungan ay gumala Kailan mailadlad ang dahilan ng pananangis Sa tuwing sumisipol, sumisingit ang rekyem Kung may siruhia't kapalit sa nabasag na pangarap ay madaling ngumiti kahit na kay pait

0

Dec 24, 2018

Dec 24, 2018 at 7:23 AM UTC

Ang Buhay sa Takipsilim #26

Ibabaon sa limot ang inaasam Sa pagpikit ng mata'y di mapakali Ang malikot na lagyo dumikit sa kumot na pantabon Nahihiya na makita na duguan Alisan sana ng pandamdam Sa karsel masilip ang sulat Di maipalabas sa kinalalagyan Inekisan ang mga araw noong sa bilangguan Sona ng mag-uumpisang kalbaryo Nakiusap na madala ng hangin Ang Antigong pag-ibig ay kumukurap Madudulas ang babaeng di marunong makiramdam Matisod nang kanyang malaman Naaagnas nang labing-isang taon, Maghihintay hanggang sa malagutan Ibahin ang pananaw sa sanlibutan Mga bagay na nakakasiya ay ito rin ang sanhi ng paglagapak Hayaan ang oras na lumipas Maghintay sa uusbong na babala Bago dumating sa hantungan ay gumala Kailan mailadlad ang dahilan ng pananangis Sa tuwing sumisipol, sumisingit ang rekyem Kung may siruhia't kapalit sa nabasag na pangarap ay madaling ngumiti kahit na kay pait

Continue reading...

Isangdaan at limamput limang araw simula noon kahapon na iyon. Parang kahapon lang ang iyong mga kamay ay akin lamang. Parang kahapon lang ang mata mo'y ako lang ang nakikita. Parang kahapon, ang bawat daan ay tila paraiso sa ating mga mata. Parang kahapon na ang simoy ng hangin ay ang iyong mga salita. Parang kahapon lahat ng tala sa kalangitan ay nagniningning na parang walang umagang darating. Parang kahapon ako'y naniwala sa walang hanggan. Ngunit ang kahapon ay parang mga bulalakaw sa langit. Sa iyo pagpikit ikaw'y humiling. At sa iyong pagdilat ay nawala. Umaasa na ikaw ay narinig ng mga tala. Kung ako'y tatanungin kung gusto kong balikan ang kahapon natin? Oo. Paulit ulit. Kahit na alam ko na masakit ang bukas na naghihintay. Pero ang kahapon ay pawang kahapon na lamang. Hindi ito pahina sa libro na pwde **** balik balikan. Walang na ko magagawa kundi harapin ang bukas. Ang bukas na gagawa pa ng madami kahapon sa buhay ko. Maari ikaw ay parte ng kahapon ko. At sa pagdaan ng panahon ang kahapon natin ay mababaon sa limot. Kaya ito ang huli mensahe ko sa iyo, Ikaw ang akin kahapon. Ang pinakapaborito ko sa lahat. Isang daan at limamput limang araw simula ng naging parte ka ng kahapon ko. Isa kang pahina sa libro ko na pilit ko binabasa paulit ulit. Isa kang bulalakaw na hindi nakarinig. Darating ang araw ikaw ay mapapalitan ng iba pangkahapon na mas mahalaga

0

Dec 5, 2017

Dec 5, 2017 at 7:08 PM UTC

Isangdaan at limamput limang araw simula noon kahapon na iyon. Parang kahapon lang ang iyong mga kamay ay akin lamang. Parang kahapon lang ang mata mo'y ako lang ang nakikita. Parang kahapon, ang bawat daan ay tila paraiso sa ating mga mata. Parang kahapon na ang simoy ng hangin ay ang iyong mga salita. Parang kahapon lahat ng tala sa kalangitan ay nagniningning na parang walang umagang darating. Parang kahapon ako'y naniwala sa walang hanggan. Ngunit ang kahapon ay parang mga bulalakaw sa langit. Sa iyo pagpikit ikaw'y humiling. At sa iyong pagdilat ay nawala. Umaasa na ikaw ay narinig ng mga tala. Kung ako'y tatanungin kung gusto kong balikan ang kahapon natin? Oo. Paulit ulit. Kahit na alam ko na masakit ang bukas na naghihintay. Pero ang kahapon ay pawang kahapon na lamang. Hindi ito pahina sa libro na pwde **** balik balikan. Walang na ko magagawa kundi harapin ang bukas. Ang bukas na gagawa pa ng madami kahapon sa buhay ko. Maari ikaw ay parte ng kahapon ko. At sa pagdaan ng panahon ang kahapon natin ay mababaon sa limot. Kaya ito ang huli mensahe ko sa iyo, Ikaw ang akin kahapon. Ang pinakapaborito ko sa lahat. Isang daan at limamput limang araw simula ng naging parte ka ng kahapon ko. Isa kang pahina sa libro ko na pilit ko binabasa paulit ulit. Isa kang bulalakaw na hindi nakarinig. Darating ang araw ikaw ay mapapalitan ng iba pangkahapon na mas mahalaga

Continue reading...

Gaano kana kalakas Sa dami ba ng mga bakas Na iyong mga dinanas Sa mundo na marahas Gaano kana katatag Hindi na ba binabagabag Pader ba'y di na matibag Mahusay na mapagpanggap Lakas na saan kinukuha Limot maging pagluha Sa sakit o kirot natutuwa At di na namamangha Sa napaka tagal na mag-isa Di na kailangan ng iba Umaasa sa iba O inaasahan ng iba? Ang mamon ay bato na Ito'y matagal na Lumalakad mag isa Nang walang pangamba! Walang mapapala Kahit ipilit ang salita Ang lahat waring abala Sa taong nasanay mag-isa -JGA

0

Dec 21, 2021

Dec 21, 2021 at 6:50 PM UTC

Gaano kana kalakas Sa dami ba ng mga bakas Na iyong mga dinanas Sa mundo na marahas Gaano kana katatag Hindi na ba binabagabag Pader ba'y di na matibag Mahusay na mapagpanggap Lakas na saan kinukuha Limot maging pagluha Sa sakit o kirot natutuwa At di na namamangha Sa napaka tagal na mag-isa Di na kailangan ng iba Umaasa sa iba O inaasahan ng iba? Ang mamon ay bato na Ito'y matagal na Lumalakad mag isa Nang walang pangamba! Walang mapapala Kahit ipilit ang salita Ang lahat waring abala Sa taong nasanay mag-isa -JGA

Continue reading...

031224 Ikaw ang alaalang nais kong ibaon sa limot — Ang kalimutan ka ay kalayaan ko. Ikaw ang larawang sana’y kumupas na At handa ako kung anayin na Ang mga sandaling kasama ka. Sa tuwing pumipikit ako’y Dinadalaw mo pa rin ang aking isipan At maging sa panaginip, Ako’y tila binabangungot At magigising nang bigla ang aking ulirat. Ang bawat patak ng luha’y ni hindi na masukat Gaya ng ulang walang himpil na pagbagsak. Kung sana noong una’y binitawan ka na agad, Sana’y hindi nagdurusa ang puso kong pagod na.

0

Mar 31, 2024

Mar 31, 2024 at 10:17 PM UTC

031224 Ikaw ang alaalang nais kong ibaon sa limot — Ang kalimutan ka ay kalayaan ko. Ikaw ang larawang sana’y kumupas na At handa ako kung anayin na Ang mga sandaling kasama ka. Sa tuwing pumipikit ako’y Dinadalaw mo pa rin ang aking isipan At maging sa panaginip, Ako’y tila binabangungot At magigising nang bigla ang aking ulirat. Ang bawat patak ng luha’y ni hindi na masukat Gaya ng ulang walang himpil na pagbagsak. Kung sana noong una’y binitawan ka na agad, Sana’y hindi nagdurusa ang puso kong pagod na.

Continue reading...

072924 O kayraming pangarap na binuo — Binuno sa sariling salamangka. May ibang nagwawaging nakangiti, Habang ang ila’y nalalagas kamamadali. Nakamamangha nga sa umpisa Pagkat ito ang batayan ng karamihan Sa tinatawag nilang “makapangyarihan.” Silakbo ng damdami’y aking pinatatahimik Bagamat sa mga sandaling iyo’y Gusto ko na lamang mapaos Sa mga himig na inaanod patungo sa aking lalamunan. Patuloy ang pagsuntok ko sa buwan Hanggang sa maging gula-gulanit maging aking kasuotan. Ngunit sa patımpalak na ito’y Wala naman pala akong ibang kalaban Kundi ang sarılı kong anino, Ang kumunoy ng aking nakaraan. Madilim — Madilim ang paligid saanman ako dumako. May hiwaga pa nga bang taglay ang Liwanag? Kung ang sinag Nito’y mas maaga pa sa Pasko. Mahiwaga — Ganyan nila ituring ang mga alitaptap Na para bang may isang diwatang Umaaliw sa kanila, Naghahayag ng kung anu-anong mensaheng Wala naman palang kabuluhan Kaya’t sabay-sabay silang mauubos Na parang mga paupos na kandaling Wala nang balak na sindihan pa. Sino nga ba? Sino nga ba ang aking susundan? Napapatid, napapagod, nanlulumo’t nakikiusap Na ako’y hatulan na lamang ng kamatayan Nang mabaon na rin sa limot Ang mga alaalang dumi sa’king katauhan. Tinatanong ko ang sarili Kung bakit nga ba paulit-ulit ang daan? Wala nga bang magtutuwid sa mga lubak nito? Ito na nga ba ang dulo ng bahaghari? At sinu-sino nga lang ba ang makahaharap sa Liwanag? Ako at ang kadiliman Ako at ang liwanag. Sino nga ba ang pamato? Sino nga ba ang tunay na kalaban? Subalit kung ako ma’y isang anino na lamang, Ako’y pipisan pa rin sa mga yakap ng Buwan. At kahit pa ako’y mahuli sa kanilang takbuha’y Sigurado pa rin akong May liwanag pa rin sa aking sinusundan. Ikaw, Anong tantya mo? Makararating ka rin ba sa dulo? Ikaw, anong pasya mo? Tataya ka ba o mananatiling isang anino?

0

Aug 13, 2024

Aug 13, 2024 at 8:53 AM UTC

Shadow and Knight

072924 O kayraming pangarap na binuo — Binuno sa sariling salamangka. May ibang nagwawaging nakangiti, Habang ang ila’y nalalagas kamamadali. Nakamamangha nga sa umpisa Pagkat ito ang batayan ng karamihan Sa tinatawag nilang “makapangyarihan.” Silakbo ng damdami’y aking pinatatahimik Bagamat sa mga sandaling iyo’y Gusto ko na lamang mapaos Sa mga himig na inaanod patungo sa aking lalamunan. Patuloy ang pagsuntok ko sa buwan Hanggang sa maging gula-gulanit maging aking kasuotan. Ngunit sa patımpalak na ito’y Wala naman pala akong ibang kalaban Kundi ang sarılı kong anino, Ang kumunoy ng aking nakaraan. Madilim — Madilim ang paligid saanman ako dumako. May hiwaga pa nga bang taglay ang Liwanag? Kung ang sinag Nito’y mas maaga pa sa Pasko. Mahiwaga — Ganyan nila ituring ang mga alitaptap Na para bang may isang diwatang Umaaliw sa kanila, Naghahayag ng kung anu-anong mensaheng Wala naman palang kabuluhan Kaya’t sabay-sabay silang mauubos Na parang mga paupos na kandaling Wala nang balak na sindihan pa. Sino nga ba? Sino nga ba ang aking susundan? Napapatid, napapagod, nanlulumo’t nakikiusap Na ako’y hatulan na lamang ng kamatayan Nang mabaon na rin sa limot Ang mga alaalang dumi sa’king katauhan. Tinatanong ko ang sarili Kung bakit nga ba paulit-ulit ang daan? Wala nga bang magtutuwid sa mga lubak nito? Ito na nga ba ang dulo ng bahaghari? At sinu-sino nga lang ba ang makahaharap sa Liwanag? Ako at ang kadiliman Ako at ang liwanag. Sino nga ba ang pamato? Sino nga ba ang tunay na kalaban? Subalit kung ako ma’y isang anino na lamang, Ako’y pipisan pa rin sa mga yakap ng Buwan. At kahit pa ako’y mahuli sa kanilang takbuha’y Sigurado pa rin akong May liwanag pa rin sa aking sinusundan. Ikaw, Anong tantya mo? Makararating ka rin ba sa dulo? Ikaw, anong pasya mo? Tataya ka ba o mananatiling isang anino?

Continue reading...