"itinuturing" poems - Hello Poetry

Hindi matigas lahat ng bato Hindi lalago ang halamang nakatago Pero kung bubunutin din naman Anong silbi ng pagkakakilanlan? Itaas ang kamay kung ginawa mo ito: Ituro sa kapatid na bakla ang tito mo, Kung gayon, ito ay duwag at gago, Tingnan bilang presong kulong sa kandado At kung sapatos ni kuya, suot ng ate mo, Walang alam ni isa, pero sa ina sinabi mo Nasaksihan ang paglisan ng nagturong pumorma Narinig ang galit ng ama, sigaw ay "imoral ka!" Putang ina, lahat iyon ay narinig mo Hindi na kaya ng sentido mo Mali ito, mali ito ang pilit ng lipunan sayo Iwaksi mo, iwaksi mo, at tatanggapin ka nito Sa oras na lumabas ka, wala ka nang pangalan At araw-araw sa buhay mo, tila umuulan Ng husga, ng ismid, ng dura sa sahig Tawag sainyo ng kasintahan ay bawal na pag-ibig Tomboy, bakla, bayot, tibo Araw na binigyan ka ng ngalan tila naglaho Binato ng panghahamak na gusto mo nang lumisan Kaysa tanggapin ang galit na pinagmulan ay di alam 'Mahalin mo ang 'yong kapwa' Banggit at turo ng May Likha Pero bakit may galit ata Nagpahayag nito't nagsalita? Hindi ba itinuturing na kapwa sila? Na kasama **** lumaki, magdalaga? Kalaro ng chinese garter baga, Kahit alam **** lalaki naman talaga siya Ang saya na dulot niya di mo naalala Nang minsan sa kanto'y sutsutan siya Sapatos lang daw at k'onting barya Tiningnan ka niya, ikaw ay tumawa Saan ba ang lugar sa mundo para sa kanya? Mahirap bang sabihin, katagang, 'tanggap kita?' Tingin mo ba'y karamdaman kanyang nadarama? Oh bakit nakangiti ka? Nahawa ka ba? Kaya ba't ka umiiwas nang nalaman mo na? Bilang kaibigan, oo nabigla ka nga Pero 'wag mo naman sanang isiping Naisip niya minsang ika'y makasiping Alisin na natin ang malawakang pag-iisip Na pandirihan ang kakaiba, pero subukan **** sumilip, Lalawak ang saradong takip Sana isang araw ang hangin, magbago ang ihip Maging magkasama, pantay-pantay sa ibabaw ng isang ulap Nawa'y mga anak nati'y maranasan, ekwalidad sa hinaharap Matapos na ang inis at galit Pagmamahal ang pumalit

0

Jun 28, 2016

Jun 28, 2016 at 5:57 AM UTC

AndieBonifacio

Isipin mo

Hindi matigas lahat ng bato Hindi lalago ang halamang nakatago Pero kung bubunutin din naman Anong silbi ng pagkakakilanlan? Itaas ang kamay kung ginawa mo ito: Ituro sa kapatid na bakla ang tito mo, Kung gayon, ito ay duwag at gago, Tingnan bilang presong kulong sa kandado At kung sapatos ni kuya, suot ng ate mo, Walang alam ni isa, pero sa ina sinabi mo Nasaksihan ang paglisan ng nagturong pumorma Narinig ang galit ng ama, sigaw ay "imoral ka!" Putang ina, lahat iyon ay narinig mo Hindi na kaya ng sentido mo Mali ito, mali ito ang pilit ng lipunan sayo Iwaksi mo, iwaksi mo, at tatanggapin ka nito Sa oras na lumabas ka, wala ka nang pangalan At araw-araw sa buhay mo, tila umuulan Ng husga, ng ismid, ng dura sa sahig Tawag sainyo ng kasintahan ay bawal na pag-ibig Tomboy, bakla, bayot, tibo Araw na binigyan ka ng ngalan tila naglaho Binato ng panghahamak na gusto mo nang lumisan Kaysa tanggapin ang galit na pinagmulan ay di alam 'Mahalin mo ang 'yong kapwa' Banggit at turo ng May Likha Pero bakit may galit ata Nagpahayag nito't nagsalita? Hindi ba itinuturing na kapwa sila? Na kasama **** lumaki, magdalaga? Kalaro ng chinese garter baga, Kahit alam **** lalaki naman talaga siya Ang saya na dulot niya di mo naalala Nang minsan sa kanto'y sutsutan siya Sapatos lang daw at k'onting barya Tiningnan ka niya, ikaw ay tumawa Saan ba ang lugar sa mundo para sa kanya? Mahirap bang sabihin, katagang, 'tanggap kita?' Tingin mo ba'y karamdaman kanyang nadarama? Oh bakit nakangiti ka? Nahawa ka ba? Kaya ba't ka umiiwas nang nalaman mo na? Bilang kaibigan, oo nabigla ka nga Pero 'wag mo naman sanang isiping Naisip niya minsang ika'y makasiping Alisin na natin ang malawakang pag-iisip Na pandirihan ang kakaiba, pero subukan **** sumilip, Lalawak ang saradong takip Sana isang araw ang hangin, magbago ang ihip Maging magkasama, pantay-pantay sa ibabaw ng isang ulap Nawa'y mga anak nati'y maranasan, ekwalidad sa hinaharap Matapos na ang inis at galit Pagmamahal ang pumalit

52

Pumikit Lasapin ang bawat saglit na lumalangitngit ang pawis sa inyong balat na magkadikit. Huwag niyong ipagkait sa apat na sulok ng silid ang kanilang karapatan masilayan ang inyong pagmamahalang saglit Igapang mo ang iyong mga nananabik na daliri sa pambalot ng kanyang laman, Sa bawat segundong inuudyok at kinikililiti ang iyong kasiping isiping siya ay isang anghel na ipinadala ng diyos ng dilim ng silid Manampalataya Manalangin na ang sandaling maglapat ang iyong labi sa kanyang katawan ay pang-matagalan Na ang pagsamba mo sa kanyang katawan ay magiging makatarungan Iyong lubusin ang pag-halo ng laway at pawis Tumingin sa pagkinang ng namumuong asing itinuturing **** bituin dahil sa bawat paglamas ng inyong dila sa isa't-isa, dahil sa pagdurugo ng labi, dahil sa panggigil at kagutuman at libog ng katawan at isipan Hangga't siya'y nagugutom at uhaw sa maling pagmamahalan– Kumapit Hayaan ang sarili maipit sa kanyang bisig sa tuwing pipilipitin niya ang iyong isip gamit-gamit ang kanyang mga matang nanlilisik sa pagnanasa at tamis na kay pait Ang kanyang mga mata na nagpapakita ng kaluluwa na umiiyak dahil hindi kayo para sa isa't-isa Iyong nahihinuha na pareho lang kayong dalawa, parehong kumakapit sa ideya na ang pakikipagkantutan ay paraan para mahanap ang pag-ibig na bumabalot sa mundo't umaakap Umakap Panghawakan ang alapaap at huwag kang kukurap para masilayaan ang pamumuo ng mga ulap sa kanyang mga mata, Ang pagbaha ng inyong mga kalooban dahil sa pagragasa ng inyong kahayukan Ngunit wag kang magpahinga. Hayaan mo siya ang mauna sa pagpapahinga, Ito ay senyalis ng pagkapagod at pagsuko sa kasiyahan na inyong tinatamasa Masasabi **** masalimuot ang karanasan na ito kahit nilubos mo ang pagkakataon na kayo ay nag-indakan sa bawat sulok ng silid na madilim na sa pagtapos wala na kayong ibang magawa kung hindi– Huminga Huminga ng malalalim bago umalpas ang inyong kamunduang pangsandalian At sa pagwaglit ng iyong hanging ibinuga, tanggapin sa sarili na libog lang ang inyong nadama

0

Feb 2, 2017

Feb 2, 2017 at 2:09 PM UTC

BrixArtan

Pumikit

Pumikit Lasapin ang bawat saglit na lumalangitngit ang pawis sa inyong balat na magkadikit. Huwag niyong ipagkait sa apat na sulok ng silid ang kanilang karapatan masilayan ang inyong pagmamahalang saglit Igapang mo ang iyong mga nananabik na daliri sa pambalot ng kanyang laman, Sa bawat segundong inuudyok at kinikililiti ang iyong kasiping isiping siya ay isang anghel na ipinadala ng diyos ng dilim ng silid Manampalataya Manalangin na ang sandaling maglapat ang iyong labi sa kanyang katawan ay pang-matagalan Na ang pagsamba mo sa kanyang katawan ay magiging makatarungan Iyong lubusin ang pag-halo ng laway at pawis Tumingin sa pagkinang ng namumuong asing itinuturing **** bituin dahil sa bawat paglamas ng inyong dila sa isa't-isa, dahil sa pagdurugo ng labi, dahil sa panggigil at kagutuman at libog ng katawan at isipan Hangga't siya'y nagugutom at uhaw sa maling pagmamahalan– Kumapit Hayaan ang sarili maipit sa kanyang bisig sa tuwing pipilipitin niya ang iyong isip gamit-gamit ang kanyang mga matang nanlilisik sa pagnanasa at tamis na kay pait Ang kanyang mga mata na nagpapakita ng kaluluwa na umiiyak dahil hindi kayo para sa isa't-isa Iyong nahihinuha na pareho lang kayong dalawa, parehong kumakapit sa ideya na ang pakikipagkantutan ay paraan para mahanap ang pag-ibig na bumabalot sa mundo't umaakap Umakap Panghawakan ang alapaap at huwag kang kukurap para masilayaan ang pamumuo ng mga ulap sa kanyang mga mata, Ang pagbaha ng inyong mga kalooban dahil sa pagragasa ng inyong kahayukan Ngunit wag kang magpahinga. Hayaan mo siya ang mauna sa pagpapahinga, Ito ay senyalis ng pagkapagod at pagsuko sa kasiyahan na inyong tinatamasa Masasabi **** masalimuot ang karanasan na ito kahit nilubos mo ang pagkakataon na kayo ay nag-indakan sa bawat sulok ng silid na madilim na sa pagtapos wala na kayong ibang magawa kung hindi– Huminga Huminga ng malalalim bago umalpas ang inyong kamunduang pangsandalian At sa pagwaglit ng iyong hanging ibinuga, tanggapin sa sarili na libog lang ang inyong nadama

29

062721 Doon sa parteng may tubig sa aming bakuran Ay natagpuan ko ang hiwaga ng bawat nilalang Na araw-araw na sumasalubong sa'kin Buhat sa paggayak sa umaga’t hapon. Silang mga nakabihis ng puti Ay sabay-sabay na sisigaw ng aking ngalan At bagamat hindi ko rin wari Ang lenggwahe na kanilang taglay, Ay para bang kampante akong Sila’y akayin at alalayang maitawid Sa bawat araw nang may galak sa puso. Tila ba sa bawat araw Na itiunuro sa akin ni Tatay noon, Ay natututo na rin akong Makiramdam at makialam. Ito yung tipong kaya ko na rin palang Arugain ang hindi akin Ngunit ang bawat binhi Ay ngayo’y itinuturing ko ng kayamanan. T'wing nakatirik ang araw Ay agaran kong kukumbinsihin ang aking sariling Gumayak na't lisanin ang aking higaan At kamustahin ang mga ito. Tangan ko ang kahoy na gawad ni Tatay sa akin, At balewala ang putikang aking sasadyain. Bilin nya nga sa aki’y wag ko raw hahayaang Lubugan na ako ng araw Bago ko pa yakapin ang responsibilidad Na iniatang nya sa akin. Sa yaman ng kalikasan Ay wala na akong magiging dahilan pa Upang kalimutan ang aking pagkatawag At sila’y pabayaan Sa matatalim na ngipin ng ibang mga nilalang. Silang sa pagsapit ng dilim Ay nakabantay lamang at handang sunggabin Ang bawat naliligaw ng landas. Sa tubig, sa batis at ilog Ay akin naman silang aalalayan Ang galak ko habang sila'y hinahayaang Busugin ang kanilang mga sarili Sa berdeng kalupaa’y walang katumbas. Pagkat dito ko sila nasisilayan At napagtatantong totoo nga ang sabi sa akin ni Tatay. Ni hindi ko na kailangang maglakbay Patungo sa kung saan mang siyudad Matamasa lamang ang tunay na kaligayahan Pagkat sa akin ay sapat na Ang sundin ko ang bilin ni Tatay. Malayo pa ang umagang Kami’y maghahawak kamay. Ang yapos niya’t pagkalinga sa akin Ay araw-araw ko ring hinahanap-hanap. At naniniwala akong Darating ang umagang iyon. Maghihintay lamang ako Habang ang kanyang pamana’y Lubos kong aarugain ng pag-ibig at pag-aalalay.

0

Jun 30, 2021

Jun 30, 2021 at 11:23 AM UTC

psalmiseta

Pastulan

062721 Doon sa parteng may tubig sa aming bakuran Ay natagpuan ko ang hiwaga ng bawat nilalang Na araw-araw na sumasalubong sa'kin Buhat sa paggayak sa umaga’t hapon. Silang mga nakabihis ng puti Ay sabay-sabay na sisigaw ng aking ngalan At bagamat hindi ko rin wari Ang lenggwahe na kanilang taglay, Ay para bang kampante akong Sila’y akayin at alalayang maitawid Sa bawat araw nang may galak sa puso. Tila ba sa bawat araw Na itiunuro sa akin ni Tatay noon, Ay natututo na rin akong Makiramdam at makialam. Ito yung tipong kaya ko na rin palang Arugain ang hindi akin Ngunit ang bawat binhi Ay ngayo’y itinuturing ko ng kayamanan. T'wing nakatirik ang araw Ay agaran kong kukumbinsihin ang aking sariling Gumayak na't lisanin ang aking higaan At kamustahin ang mga ito. Tangan ko ang kahoy na gawad ni Tatay sa akin, At balewala ang putikang aking sasadyain. Bilin nya nga sa aki’y wag ko raw hahayaang Lubugan na ako ng araw Bago ko pa yakapin ang responsibilidad Na iniatang nya sa akin. Sa yaman ng kalikasan Ay wala na akong magiging dahilan pa Upang kalimutan ang aking pagkatawag At sila’y pabayaan Sa matatalim na ngipin ng ibang mga nilalang. Silang sa pagsapit ng dilim Ay nakabantay lamang at handang sunggabin Ang bawat naliligaw ng landas. Sa tubig, sa batis at ilog Ay akin naman silang aalalayan Ang galak ko habang sila'y hinahayaang Busugin ang kanilang mga sarili Sa berdeng kalupaa’y walang katumbas. Pagkat dito ko sila nasisilayan At napagtatantong totoo nga ang sabi sa akin ni Tatay. Ni hindi ko na kailangang maglakbay Patungo sa kung saan mang siyudad Matamasa lamang ang tunay na kaligayahan Pagkat sa akin ay sapat na Ang sundin ko ang bilin ni Tatay. Malayo pa ang umagang Kami’y maghahawak kamay. Ang yapos niya’t pagkalinga sa akin Ay araw-araw ko ring hinahanap-hanap. At naniniwala akong Darating ang umagang iyon. Maghihintay lamang ako Habang ang kanyang pamana’y Lubos kong aarugain ng pag-ibig at pag-aalalay.

59

Kay sarap ng buhay Sa matimyas na bukang-liwayway May gintong kumikinang Kasabay ng liwanag ng araw Kay gaan bumangon Aligaga sa sandali Na makita ang natatanging Mata niya't mga labi Ang lunggati sa mga alapaap Panganorin ay maabot Nang sunggaban ang mga bituin Para sa tulad niya - siya ang hiling Bago pa ang dapit-hapon Ang takipsilim na inaabangan May pinapangarap na sa kinabukasan At panaginip na mapapanaginipan Sa pagpikit ng mata Ay nakahilata sa paraiso Itinuturing katotohanan Ang panaginip Ang tanghaling hiraya ay pangyayaring hihintin Hinga ng anghel Ang dapyo ng hangin Luha ng kaligayahan Sa pagpupunyagi sa karalitaan Walang tumitagatig Sa gitna ng kawalan Noong ako'y umiibig Ang ngiti ay walang-hanggan

0

Dec 3, 2019

Dec 3, 2019 at 5:39 PM UTC

haringibon

Nong Ako ay Umiibig

Kay sarap ng buhay Sa matimyas na bukang-liwayway May gintong kumikinang Kasabay ng liwanag ng araw Kay gaan bumangon Aligaga sa sandali Na makita ang natatanging Mata niya't mga labi Ang lunggati sa mga alapaap Panganorin ay maabot Nang sunggaban ang mga bituin Para sa tulad niya - siya ang hiling Bago pa ang dapit-hapon Ang takipsilim na inaabangan May pinapangarap na sa kinabukasan At panaginip na mapapanaginipan Sa pagpikit ng mata Ay nakahilata sa paraiso Itinuturing katotohanan Ang panaginip Ang tanghaling hiraya ay pangyayaring hihintin Hinga ng anghel Ang dapyo ng hangin Luha ng kaligayahan Sa pagpupunyagi sa karalitaan Walang tumitagatig Sa gitna ng kawalan Noong ako'y umiibig Ang ngiti ay walang-hanggan

29

Mahal Nang ikaw ay mapagmasdan,mata’y nais ka laging masilayan. Araw-araw kang laging inaabangan,para Lamang makipag kwentuhan. Mahal,puso’y hindi nakonteNto na ikaw lang ay makakulitan. Puso’y nag iisip Ng paraan kung paano ba ang puso mo ay makamtan. Lumipas pa ang mga araw at Tila-baga ang puso mo’y napapaamo ko na. Hindi nag tagal matamis na Oo sa mensahe mo nakita ko na. Oh anong sayang nadarama sa puso ay nagpasigla. Pinapangarap na pagmamahal sayo lang nakamtam. Marami ng dumating at lumisan pero sayo’y ayaw kang mamaalam. Tila Mahal ikaw na ang Pinakahihintay para Puso’y tuluyan ng lumigaya. Mga araw na nagdaan lalo ka pang minamahal. Ang isang tulad mo itinuturing kong Kristal. Kristal na laging iingatan para puso mo’y hindi masaktan. Lahat ay iaalay sa abot ng makakaya. Puso ko’y walang ibang pakay kundi ikaw ay mapaglingkuran. Dahil para sa Puso ko ang kaligayahan mo ay kaligayahan din nito. Mahal sana’y hindi magsawang ang Puso ko rin ay Pagsilbihan. Pagsilbihan ng tinawag nating Pagmamahal.

0

Aug 11, 2020

Aug 11, 2020 at 9:23 AM UTC

Memo

Pagmamahal

Mahal Nang ikaw ay mapagmasdan,mata’y nais ka laging masilayan. Araw-araw kang laging inaabangan,para Lamang makipag kwentuhan. Mahal,puso’y hindi nakonteNto na ikaw lang ay makakulitan. Puso’y nag iisip Ng paraan kung paano ba ang puso mo ay makamtan. Lumipas pa ang mga araw at Tila-baga ang puso mo’y napapaamo ko na. Hindi nag tagal matamis na Oo sa mensahe mo nakita ko na. Oh anong sayang nadarama sa puso ay nagpasigla. Pinapangarap na pagmamahal sayo lang nakamtam. Marami ng dumating at lumisan pero sayo’y ayaw kang mamaalam. Tila Mahal ikaw na ang Pinakahihintay para Puso’y tuluyan ng lumigaya. Mga araw na nagdaan lalo ka pang minamahal. Ang isang tulad mo itinuturing kong Kristal. Kristal na laging iingatan para puso mo’y hindi masaktan. Lahat ay iaalay sa abot ng makakaya. Puso ko’y walang ibang pakay kundi ikaw ay mapaglingkuran. Dahil para sa Puso ko ang kaligayahan mo ay kaligayahan din nito. Mahal sana’y hindi magsawang ang Puso ko rin ay Pagsilbihan. Pagsilbihan ng tinawag nating Pagmamahal.

18

111921 May mga gabing kukuha tayo ng pluma’t Kakatha ng mga himig sa ating isipang Itinuturing nating mga bala’t sandata Laban sa mga nanghihimasok na mga ideolohiyang Kumikitil sa ating nag-aalab na mga pangarap. At may mga gabing Isusulsi pa rin natin nang magdamagan Ang mga alaalang pinunit ng kasaysayan. At siguro nga’y wala na rin tayong Ibang kuwentong maiaambag pa. Marahil ang lahat ay maging tuldok Bilang panimula’t pangwakas. Kusa ang ating pagtiklop Bagama’t manhid na tayo Sa malamig na pag-ihip at pagsipol Ng bumubugang panahon. At maghahagilap pa rin tayo ng dahilan Sa bawat puwang, sa bawat patlang Na bumabalandra sa ating harapan Sa bawat pagkabit sa araw Na parang mga parol pagsapit ng kapaskuhan. At siguro nga’y magugulat tayo Sa paparating na sorpresa Na hindi na tadhana ang may akda. Na baka bukas o sa makalawa’y Ibang lenggwahe na ang ating binibigkas At ang ating mga kasuota’y Mapupuno ng mga palamuting Pinili at tunay ngang may basbas.

0

Nov 19, 2021

Nov 19, 2021 at 10:38 AM UTC

psalmiseta

Mga Puwang at Patlang

111921 May mga gabing kukuha tayo ng pluma’t Kakatha ng mga himig sa ating isipang Itinuturing nating mga bala’t sandata Laban sa mga nanghihimasok na mga ideolohiyang Kumikitil sa ating nag-aalab na mga pangarap. At may mga gabing Isusulsi pa rin natin nang magdamagan Ang mga alaalang pinunit ng kasaysayan. At siguro nga’y wala na rin tayong Ibang kuwentong maiaambag pa. Marahil ang lahat ay maging tuldok Bilang panimula’t pangwakas. Kusa ang ating pagtiklop Bagama’t manhid na tayo Sa malamig na pag-ihip at pagsipol Ng bumubugang panahon. At maghahagilap pa rin tayo ng dahilan Sa bawat puwang, sa bawat patlang Na bumabalandra sa ating harapan Sa bawat pagkabit sa araw Na parang mga parol pagsapit ng kapaskuhan. At siguro nga’y magugulat tayo Sa paparating na sorpresa Na hindi na tadhana ang may akda. Na baka bukas o sa makalawa’y Ibang lenggwahe na ang ating binibigkas At ang ating mga kasuota’y Mapupuno ng mga palamuting Pinili at tunay ngang may basbas.

30

Hating Gabi Panibagong araw na nmn Petsa sa kalendaryo ay nag iba na Ngunit nananatiling madilim pa Ganito talaga pag hindi ka kasama Ang ganda pagmasdan Ng mga bituin at ng buwan Pero di parin sapat para pantayan Ang liwanag na ibinibigay ng babaeng itinuturing kong araw at mamahalin ko magpakailan man Pa usbong na ang umaga Lumalalim na ang gabi Ikaw lang gustong makasama Ikaw lang ang nais makatabi Ngunit parang di pa ipapatupad ng tadhana At hindi pa yata pwede Hindi pa natin pwedeng pagsaluhan Ang oras Parang pinaghatian lang natin ang isang araw sayo ang umaga akin ang gabi Ang makasama ka ay para bang bukang liwayway Na ninanais ko ng matanaw at maabot Ngunit ito’y matagal pa kaya nakakayamot Ako ay nasa alas dose pa at hindi naman sa nag iinarte Nakakalungkot lang na matatagalan pa ang bukang liwayway kasi nandito pa ako sa hating gabi

0

Jan 29, 2019

Jan 29, 2019 at 7:48 AM UTC

KyleRemosil

Hating Gabi

Hating Gabi Panibagong araw na nmn Petsa sa kalendaryo ay nag iba na Ngunit nananatiling madilim pa Ganito talaga pag hindi ka kasama Ang ganda pagmasdan Ng mga bituin at ng buwan Pero di parin sapat para pantayan Ang liwanag na ibinibigay ng babaeng itinuturing kong araw at mamahalin ko magpakailan man Pa usbong na ang umaga Lumalalim na ang gabi Ikaw lang gustong makasama Ikaw lang ang nais makatabi Ngunit parang di pa ipapatupad ng tadhana At hindi pa yata pwede Hindi pa natin pwedeng pagsaluhan Ang oras Parang pinaghatian lang natin ang isang araw sayo ang umaga akin ang gabi Ang makasama ka ay para bang bukang liwayway Na ninanais ko ng matanaw at maabot Ngunit ito’y matagal pa kaya nakakayamot Ako ay nasa alas dose pa at hindi naman sa nag iinarte Nakakalungkot lang na matatagalan pa ang bukang liwayway kasi nandito pa ako sa hating gabi

22

Pitumpu’t Lima, ‘Yan ang taong nandito ka. Ngayong upos na ang ‘yong kandila, Ilaw mo’y ‘di na mapupundi pa. Huling gabi mo na ngayon sa’yong tahanan. Ngunit ang buhos ng ula’y parang wala ng katapusan. Hindi ko alam anong gusto ng kalangitan, Subalit bakit ito’y tila nakatatahan. ‘Di ko lubos maisip na sa kinabukasan, Eto na ang huli kong masisilayan. Kung gaano sana kalakas ngayon ang ulan, Lahat ng ito’y hihina rin sa kinaumagahan. O kay dagli ng iyong paghimbing Sakit na ‘di mo mahahambing. Sa kabila ng hirap na ‘yong dinaing Lahat ng ito’y ‘di na sa’yo makararating. Sa larangan ng sining, Kami sayo’y nahuhumaling Iba ang taglay **** galing, Isa kang batikang itinuturing. Sa mga obra **** iniukit, Pasasalamat ang aming sambit. Mga ala-ala ng bawat saglit, sa puso’t isipa’y nakaguhit. Hindi man kasing husay at talentado, Larangang ito’y patuloy na isasabuhay ko. Pinapangako ko, aking Lolo Sandali nalang, Apo mo’y magiging arkitekto. Kung kami ay maglalambing, piging ang nakahanda sa’yong paggising. Tiyak ngayon atensyon mo’y sa lola nakabaling Kung mayroon lang kaming isang hiling, Ito‘y muli kayong magkapiling.

0

Jan 22, 2022

Jan 22, 2022 at 2:03 AM UTC

Yv

Ukit Ama

Pitumpu’t Lima, ‘Yan ang taong nandito ka. Ngayong upos na ang ‘yong kandila, Ilaw mo’y ‘di na mapupundi pa. Huling gabi mo na ngayon sa’yong tahanan. Ngunit ang buhos ng ula’y parang wala ng katapusan. Hindi ko alam anong gusto ng kalangitan, Subalit bakit ito’y tila nakatatahan. ‘Di ko lubos maisip na sa kinabukasan, Eto na ang huli kong masisilayan. Kung gaano sana kalakas ngayon ang ulan, Lahat ng ito’y hihina rin sa kinaumagahan. O kay dagli ng iyong paghimbing Sakit na ‘di mo mahahambing. Sa kabila ng hirap na ‘yong dinaing Lahat ng ito’y ‘di na sa’yo makararating. Sa larangan ng sining, Kami sayo’y nahuhumaling Iba ang taglay **** galing, Isa kang batikang itinuturing. Sa mga obra **** iniukit, Pasasalamat ang aming sambit. Mga ala-ala ng bawat saglit, sa puso’t isipa’y nakaguhit. Hindi man kasing husay at talentado, Larangang ito’y patuloy na isasabuhay ko. Pinapangako ko, aking Lolo Sandali nalang, Apo mo’y magiging arkitekto. Kung kami ay maglalambing, piging ang nakahanda sa’yong paggising. Tiyak ngayon atensyon mo’y sa lola nakabaling Kung mayroon lang kaming isang hiling, Ito‘y muli kayong magkapiling.

33

KULAM Sa ilalim ng langit Takipsilim ay naglulundo sa katapusan Kung saan ang langit lumulutang sa dagat At ang buwan ay unti-unting nanalamin Ang dulo ng punyal Sa punyos ay ikukudlit Ang patak ng dugo Ay magkukulay, sa bawat salitang isasambit Mangyayari ang dinadasal Ang bulong ay ang nakakabinging lintik Na maguguhit sa kalangitan Ngunit hindi uulan Lupa'y mabibiyak Manginginig ang mga bato Naniningas na sulat Katagang itinuturing katotohanan Katuparan ang bawat letra Ang kahulugan nito'y hindi malulupi Lahat ay makapangyarihan Kahit nakakubli man sa kadiliman Isang hiwagang bumabalot Sa sandaling hiram Sa sugat ay kukuha ng lakas na maglulupig sa liwanag

0

Jun 19, 2019

Jun 19, 2019 at 8:22 AM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #69

KULAM Sa ilalim ng langit Takipsilim ay naglulundo sa katapusan Kung saan ang langit lumulutang sa dagat At ang buwan ay unti-unting nanalamin Ang dulo ng punyal Sa punyos ay ikukudlit Ang patak ng dugo Ay magkukulay, sa bawat salitang isasambit Mangyayari ang dinadasal Ang bulong ay ang nakakabinging lintik Na maguguhit sa kalangitan Ngunit hindi uulan Lupa'y mabibiyak Manginginig ang mga bato Naniningas na sulat Katagang itinuturing katotohanan Katuparan ang bawat letra Ang kahulugan nito'y hindi malulupi Lahat ay makapangyarihan Kahit nakakubli man sa kadiliman Isang hiwagang bumabalot Sa sandaling hiram Sa sugat ay kukuha ng lakas na maglulupig sa liwanag

26