"ihahalintulad" poems - Hello Poetry

Ang aking hinahangaan, Na tila langit at lupa ang aming pagitan At kung ihahalintulad sa panahon ngayon kami ay tila ang mahirap at mayaman Walang boses at makapangyarihan Kung ihahalintulad naman sa panahon noon Tila ang kastila at ang katipunan Si lapu-lapu at magellan At kung ihahalintulad naman sa bagay na sa buhay ay may kinalaman Tila kami ang kasinungalingan at katotohanan Kalungkutan at kasiyahan Nagmamahal at nasasaktan Kasamaan at kabutihan Inosente at makasalanan Basura at kayamanan Digmaan at kapayapaan Tao at kalikasan Kaaway at kaibigan Ibang tao at magulang Kabobohan at katalinuhan Bida at kalaban Buhay at kamatayan Liwanag at kadiliman Kabundukan at karagatan Kasaysayan at kinabukasan Bibliya at Qur'an Daigdig at kalawakan Ang araw at ang buwan Ganyan ka layo ang aming pagitan na tila ang tadhana ay di sang-ayon sa aming pagmamahalan,mahirap man tanggapin ang katotohanan na ako at ang aking hinahangaan ay malabong magkatuluyan😥

0

May 13, 2021

May 13, 2021 at 1:16 PM UTC

kurtlopez

"Crush"

Ang aking hinahangaan, Na tila langit at lupa ang aming pagitan At kung ihahalintulad sa panahon ngayon kami ay tila ang mahirap at mayaman Walang boses at makapangyarihan Kung ihahalintulad naman sa panahon noon Tila ang kastila at ang katipunan Si lapu-lapu at magellan At kung ihahalintulad naman sa bagay na sa buhay ay may kinalaman Tila kami ang kasinungalingan at katotohanan Kalungkutan at kasiyahan Nagmamahal at nasasaktan Kasamaan at kabutihan Inosente at makasalanan Basura at kayamanan Digmaan at kapayapaan Tao at kalikasan Kaaway at kaibigan Ibang tao at magulang Kabobohan at katalinuhan Bida at kalaban Buhay at kamatayan Liwanag at kadiliman Kabundukan at karagatan Kasaysayan at kinabukasan Bibliya at Qur'an Daigdig at kalawakan Ang araw at ang buwan Ganyan ka layo ang aming pagitan na tila ang tadhana ay di sang-ayon sa aming pagmamahalan,mahirap man tanggapin ang katotohanan na ako at ang aking hinahangaan ay malabong magkatuluyan😥

28

Everything was out of control, kumbaga kung ihahalintulad sa daan ay lubak-lubak, kung itutulad sa isang kwento ay palpak at kumbaga parang isang ibon na walang pakpak. Umikot yung mga nagdaang araw sa mga bagay na inakala kong bubuo sakin, sa mga bagay na akala ko ay totoong kukumpleto sa akin, sa bagay na inakala kong tootong magpapasaya sakin. In short umikot yung sem na to sa akin. Inakala ko na sa pagtalikod ko ay makikita ko ang sagot, ngunit sa kasamaang palad para akong isang lubid na nalalagot. Patuloy na nilalagot ng mga poblema at mga unos na masalimoot. Mistulan akong isang tupang nawawala. Walang direksyon at sobrang naghahanap ng atensyon. Yung mga tawang humahagalpak ay unti-unting nawawasak. Tumalikod ako sa Kanya kase sabi ko hananapin ko lang yung sarili ko, time, days, weeks passed by pero para bang hindi gusto ng tadhana na makita ko ang sarili ko, hindi gusto ng tadhana na makita ko ang hinahanap ko kaya nagdesisyon ako na bumalik sa dating tinalikuran ko. Sa pagbabalik ko yung init nang yakap Nya ang unang sumalubong sakin, yung mga kataga Nyang sobrang nagpabalik ng mga ngiti na nawala sakin. Mga kataga Nyang nagsasabing “ Anak, mahal kita. Sagot kita, wag kang mangamba kase ako yung sagot sa yong mga problema” sa pagbabalik natagpuan ko mga sagot na kaytagal kong hinanap. Nasaksihan ko kung paanong naging patag ang lubak-lubak, kung paanong ang kumplikadoy naging payak, kung paanong lumipad ang ibong nawalan ng pakpak, kung paanong nagtagumpay ang dating palpak, kung paanong naging ngiti ang mga iyak, at lalong higit kung panoong nabuo ang dating wasak. Saksing saksi ko kung paanong ginantimpalaan ng Panginoon ang mga paghihirap ko. Kung paanong hinanap nya ang nawawala akong at tinanggal yung mga luha sa mga mata ko. Kahit na I turned my back to Him, never nya akong iniwan, sinukuan o kaya ay sinumbatan sa halip ay pinakita Nya kung paanong lumaban, kung paanong manindigan. Sobrang sapat na sapat na yung alam **** kahit na pumalpak ka, tanggap ka Nya. Yung tipong kahit na lumayo ka hahanap hanapin ka Nya. Kase ikaw ay anak nya at ikaw ay mahal na mahal nya.

0

Oct 19, 2016

Oct 19, 2016 at 1:39 PM UTC

erish-datinguinoo

Ang Pagbabalik

Everything was out of control, kumbaga kung ihahalintulad sa daan ay lubak-lubak, kung itutulad sa isang kwento ay palpak at kumbaga parang isang ibon na walang pakpak. Umikot yung mga nagdaang araw sa mga bagay na inakala kong bubuo sakin, sa mga bagay na akala ko ay totoong kukumpleto sa akin, sa bagay na inakala kong tootong magpapasaya sakin. In short umikot yung sem na to sa akin. Inakala ko na sa pagtalikod ko ay makikita ko ang sagot, ngunit sa kasamaang palad para akong isang lubid na nalalagot. Patuloy na nilalagot ng mga poblema at mga unos na masalimoot. Mistulan akong isang tupang nawawala. Walang direksyon at sobrang naghahanap ng atensyon. Yung mga tawang humahagalpak ay unti-unting nawawasak. Tumalikod ako sa Kanya kase sabi ko hananapin ko lang yung sarili ko, time, days, weeks passed by pero para bang hindi gusto ng tadhana na makita ko ang sarili ko, hindi gusto ng tadhana na makita ko ang hinahanap ko kaya nagdesisyon ako na bumalik sa dating tinalikuran ko. Sa pagbabalik ko yung init nang yakap Nya ang unang sumalubong sakin, yung mga kataga Nyang sobrang nagpabalik ng mga ngiti na nawala sakin. Mga kataga Nyang nagsasabing “ Anak, mahal kita. Sagot kita, wag kang mangamba kase ako yung sagot sa yong mga problema” sa pagbabalik natagpuan ko mga sagot na kaytagal kong hinanap. Nasaksihan ko kung paanong naging patag ang lubak-lubak, kung paanong ang kumplikadoy naging payak, kung paanong lumipad ang ibong nawalan ng pakpak, kung paanong nagtagumpay ang dating palpak, kung paanong naging ngiti ang mga iyak, at lalong higit kung panoong nabuo ang dating wasak. Saksing saksi ko kung paanong ginantimpalaan ng Panginoon ang mga paghihirap ko. Kung paanong hinanap nya ang nawawala akong at tinanggal yung mga luha sa mga mata ko. Kahit na I turned my back to Him, never nya akong iniwan, sinukuan o kaya ay sinumbatan sa halip ay pinakita Nya kung paanong lumaban, kung paanong manindigan. Sobrang sapat na sapat na yung alam **** kahit na pumalpak ka, tanggap ka Nya. Yung tipong kahit na lumayo ka hahanap hanapin ka Nya. Kase ikaw ay anak nya at ikaw ay mahal na mahal nya.

1

Naaalala mo pa ba? Naaalala mo pa ba yung una tayong nag kita? Hindi na? Pwes ito ipapaalala ko muli, ihahalintulad ko ang aking sarili sa isang libro, ako ang libro at ikaw ang tagabasa. Ako ang libro na minahal mo sa lahat ng koleksyon mo Ang libro na noong una iniingatan mo Ako ang pinaka magandang libro na napa saiyo, Iyan ang sabi mo. Sana libro na nga lang ako, bagay na kahit ipagpalit mo, hindi nasasaktan, bagay na kahit anong ingat na ipadama mo, hindi ko bibigyang kahulugan, bagay na kahit anong uri ng pag mamahal na igawad mo, hindi ko mararamdaman. Ikaw na tagabasa ng mga nilalaman ko, ang mga nilalaman ko na sa sobrang dami ng hinahakit na naroroon ay inayawan na. Nakakasawa daw sabi sa akin ng mga unang bumasa. Noong ikaw na ang mag babasa, sabi ko sana ito na ang huli, ito na ang huling babasa sa akin, babasa sa lahat ng pinag daanan, sa lahat ng hinanakit na may roon, sa lahat ng hindi magagandang nangyari, sana ito na. Natakot ako sa ekspresyon na naka ukit sa iyong mukha, ekspresyon na hindi ko mawari kung ito ba'y nalulungkot, napapagod, nasisiyahan o kung ano ano pa, pero noong ika'y ngumiti, para akong nabuhay muli. Na sa dinami daming tao na naka alam ng tungkol sa akin, ikaw, ikaw lang ang tanging hindi nag sawa. Pero tao ka, tao ka na alam na alam ko na ang ugali Mga tao na kahit gaano kalaking pag mamahal ang iparamdam sayo ay tila ba parang bula na mawawala. Pero mahal, salamat. Salamat sa pag babasa, Salamat sa oras, oras na alam kong sinayang mo para lang malaman kung anong may roon ako. Salamat at napahalagahan mo ako, pag papahalaga na sa iyo ko lamang nadama. Salamat sa sandaling iyon, sa sandaling iyon kahit papaano ay napasaya ako, at naramdaman ang pag mamahal ng isang tao.

0

Feb 6, 2018

Feb 6, 2018 at 4:21 PM UTC

yslvs1

Libro

Naaalala mo pa ba? Naaalala mo pa ba yung una tayong nag kita? Hindi na? Pwes ito ipapaalala ko muli, ihahalintulad ko ang aking sarili sa isang libro, ako ang libro at ikaw ang tagabasa. Ako ang libro na minahal mo sa lahat ng koleksyon mo Ang libro na noong una iniingatan mo Ako ang pinaka magandang libro na napa saiyo, Iyan ang sabi mo. Sana libro na nga lang ako, bagay na kahit ipagpalit mo, hindi nasasaktan, bagay na kahit anong ingat na ipadama mo, hindi ko bibigyang kahulugan, bagay na kahit anong uri ng pag mamahal na igawad mo, hindi ko mararamdaman. Ikaw na tagabasa ng mga nilalaman ko, ang mga nilalaman ko na sa sobrang dami ng hinahakit na naroroon ay inayawan na. Nakakasawa daw sabi sa akin ng mga unang bumasa. Noong ikaw na ang mag babasa, sabi ko sana ito na ang huli, ito na ang huling babasa sa akin, babasa sa lahat ng pinag daanan, sa lahat ng hinanakit na may roon, sa lahat ng hindi magagandang nangyari, sana ito na. Natakot ako sa ekspresyon na naka ukit sa iyong mukha, ekspresyon na hindi ko mawari kung ito ba'y nalulungkot, napapagod, nasisiyahan o kung ano ano pa, pero noong ika'y ngumiti, para akong nabuhay muli. Na sa dinami daming tao na naka alam ng tungkol sa akin, ikaw, ikaw lang ang tanging hindi nag sawa. Pero tao ka, tao ka na alam na alam ko na ang ugali Mga tao na kahit gaano kalaking pag mamahal ang iparamdam sayo ay tila ba parang bula na mawawala. Pero mahal, salamat. Salamat sa pag babasa, Salamat sa oras, oras na alam kong sinayang mo para lang malaman kung anong may roon ako. Salamat at napahalagahan mo ako, pag papahalaga na sa iyo ko lamang nadama. Salamat sa sandaling iyon, sa sandaling iyon kahit papaano ay napasaya ako, at naramdaman ang pag mamahal ng isang tao.

24