"haplos" poems - Hello Poetry

"haplos" poems

Duwag ka pero salamat Salamat dahil hindi mo ako hinayaang mahulog sa isang panandaliang saya Hindi mo ko hinayaang mahulog sa isang panaginip lang Sa mga matatamis na salita na hanggang salita lamang Sa mga makahulugang tingin na hanggang tingin lang Sa mga masasayang kwentuhan na hanggang ala-ala na lang Mga salita, tingin at kwentuhan na hindi kayang ipadama ng mga yakap at haplos Dahil duwag ka Dahil andyan ka at andito ako Pinagdugtong lang ng isang pisong tumatawid sa libo-libong distansyang mahirap sundan Dahil hindi natin kayang tawirin dahil duwag ka...at duwag ako Oo, duwag din ako Duwag ako katulad mo Nakakahilo ang pagitan nating di natin kayang bitawan ng pangakong baka balang-araw ay magdikit din ang daliri at mabatid kung may kuryente bang dadantay sa umaasam na puso...dahil duwag ka at duwag ako Duwag tayong dalawang pumaroon sa espayong walang kasiguraduhan Pero napakatapang nating hinarap ang katotohanang nakakabit sa dalawa nating mga paa Na andyan ka at nandito ako Malayong-malayo Itong paang nagpipigil sa ating lumutang sa ligayang hatid ng mapangahas na damdamin; Hatid ng masarap na pantasyang hawak ko ang mga pisngi mo o na malaya kong natititigan ang mga mata mo Lagi tayong nakamulat at hindi kayang pumikit ng matagalan Dahil duwag ka at duwag ako At ito ay isang pekeng pangarap

0

Nov 21, 2016

Nov 21, 2016 at 5:37 AM UTC

Duwag ka pero salamat Salamat dahil hindi mo ako hinayaang mahulog sa isang panandaliang saya Hindi mo ko hinayaang mahulog sa isang panaginip lang Sa mga matatamis na salita na hanggang salita lamang Sa mga makahulugang tingin na hanggang tingin lang Sa mga masasayang kwentuhan na hanggang ala-ala na lang Mga salita, tingin at kwentuhan na hindi kayang ipadama ng mga yakap at haplos Dahil duwag ka Dahil andyan ka at andito ako Pinagdugtong lang ng isang pisong tumatawid sa libo-libong distansyang mahirap sundan Dahil hindi natin kayang tawirin dahil duwag ka...at duwag ako Oo, duwag din ako Duwag ako katulad mo Nakakahilo ang pagitan nating di natin kayang bitawan ng pangakong baka balang-araw ay magdikit din ang daliri at mabatid kung may kuryente bang dadantay sa umaasam na puso...dahil duwag ka at duwag ako Duwag tayong dalawang pumaroon sa espayong walang kasiguraduhan Pero napakatapang nating hinarap ang katotohanang nakakabit sa dalawa nating mga paa Na andyan ka at nandito ako Malayong-malayo Itong paang nagpipigil sa ating lumutang sa ligayang hatid ng mapangahas na damdamin; Hatid ng masarap na pantasyang hawak ko ang mga pisngi mo o na malaya kong natititigan ang mga mata mo Lagi tayong nakamulat at hindi kayang pumikit ng matagalan Dahil duwag ka at duwag ako At ito ay isang pekeng pangarap

Continue reading...

Pag-ibig na parang pagsikat ng araw Damdaming tila umaapaw Ito'y simoy ng hangin sa bukang liwayway Pag-ibig na sadyang walang kapantay Ito'y haplos sa dalampasigan ng mga alon Kasing ganda ng paghuni ng ibon Sadyang nakakabighani na parang bahaghari Ito'y walang sinumang pinipili Ito'y sinang ng tala sa gabing madilim Liwanag ng buwan sa kalangitang kulimlim Pagmamahal na sadyang kay tamis Damdaming hindi mo matitiis Ito'y rosas na bumubukadkad Wari mo'y ibon na lumilipad Sadyang kay ganda magmahal Pag-ibig na kailanmay magtatagal

0

Feb 28, 2017

Feb 28, 2017 at 10:42 AM UTC

Pag-ibig na parang pagsikat ng araw Damdaming tila umaapaw Ito'y simoy ng hangin sa bukang liwayway Pag-ibig na sadyang walang kapantay Ito'y haplos sa dalampasigan ng mga alon Kasing ganda ng paghuni ng ibon Sadyang nakakabighani na parang bahaghari Ito'y walang sinumang pinipili Ito'y sinang ng tala sa gabing madilim Liwanag ng buwan sa kalangitang kulimlim Pagmamahal na sadyang kay tamis Damdaming hindi mo matitiis Ito'y rosas na bumubukadkad Wari mo'y ibon na lumilipad Sadyang kay ganda magmahal Pag-ibig na kailanmay magtatagal

Continue reading...

Simula sa unang pagupo ng puwet ko sa tagayan Nakita ko sa mga mata mo ang saya ng isang misteryosong lalaki Mga mata **** nakatitig sakin Habang sinasabi mo sakin na “baka may magalit na iba?” Ang sabi ko’y “wala” Tinuloy mo ang usapan sa salitang “okay ka lang ba?” Ang sabi ko’y “oo, basta kasama kita.” Natataranta ako tuwing ika’y mananahimik pagkatapos **** magsalita Nangangamba ako na baka may nasabi akong kakaiba na hindi ko natantsa Nagpaliwanag kang “hindi ganto lang talaga ko” Naisip ko na baka kasi lasing ka na Ang sabi mo nama’y “hindi, kaya ko pa.” Ako din.. Kaya ko pa. Kaya ko pa…. Alam mo ang hindi ko kaya? Yang mga mata **** nakatitig sa mga mata ko Na parang ayaw mo kong mawala sa tabi mo Yung mga kamay mo na naglalaro sa balikat ko Yung mga haplos mo na tila sinasabing “ikaw ang gusto ko” Hanggang sa ikinagulat ko na nagmula mismo sa bibig mo “Gusto kita.” Hindi ko alam ang magiging reaksyon ko Napatingin nalang ako sa malayo habang sinasabi sa isip kong “Tangina! Tangina! Tangina!” Napamura nalang ako kasi ngayon ko nalang ulit naramdaman 'to Natutuwa ako pero natatakot ako na baka kasi ngayon lang 'to Na baka lasing ka lang kaya yan ang nasasabi mo Natatakot akong masaktan muli kaya kasunod non ay pagpigil nalang sa hininga ko at sinabi ko sayong “okay ka lang ba?” Ang sabi mo’y “oo, kaya ko pa.” Ayoko nang ituloy ang kuwento ko tungkol sayo Wala din nga akong balak sanang sabihin to sa mga kaibigan ko Kaya nga eto, sinusulat ko nalang ang mga pangyayari gamit ang mga piling letra para lang sayo Sa dulo ng kuwentong ito, ipapahayag ko na iniwan mo nalang ako Hindi sa paraang ikakasama mo.. Kundi sa paraang ikinalulungkot ko kasi hindi na nasundan ang pagkikita nating dal'wa Ayoko ng umasa.. Pagod na kong umasa.. Napagod nalang akong umasa.. Nasaktan na ko noon kaya inaalalayan ko lang ang sarili ko Ayokong magpadalos dalos kasi alam kong nasasaktan padin ang nobya mo noon sa paghihiwalay niyo At ako eto ngayon.. Sa sarili kong bersyon, ako yung nobya, na tila parehas ang nararamdaman namin ng nobya mo Parehas kaming nanghihingi ng atensyon sa mga mahal namin Ayokong agawin ka sakanya, kasi sabi mo nga sakin mahal ka pa niya Hindi kita kukunin sakanya Dahil alam ko ang pakiramdam ng kinukuha nalang basta-basta Para matapos lang tong salaysay ko Magiiwan ako ng mga salita na para sayo Mga salitang sana maintindihan mo at wag **** tignan bilang mababaw Gusto ko lang malaman mo 'to Dahil pagod na kong itago lahat ng to dito sa puso ko “Siguro masyadong mabilis ang mga pangyayari Dumating ka nalang bigla na tila binagyo mo ang isip ko Mga salitang binitawan mo na hindi maalis sa isipan ko Para kong tanga na mabilis masawi Nakakahiya.. Pero totoo to “Gusto rin kita” Hindi dahil sa alak o lakas lang ng loob Hindi dahil malungkot ka at gusto kitang pasayahin Yung mga titig mo Yung mga titig mo Yung mga mata **** nakatitig sa mata ko Yung mga haplos **** namimiss ko Yung mga salitang lumabas sa bibig mo Yung ikaw Yung ako Pero… Yung akala kong may “tayo” Bigla ka nalang naglaho.. Bakit? Anong problema? Kulang pa ba yung alak na laman ng tiyan mo para sabihin mo saking…… “ikaw talaga ang gusto ko.””

0

Oct 14, 2015

Oct 14, 2015 at 12:26 AM UTC

Simula sa unang pagupo ng puwet ko sa tagayan Nakita ko sa mga mata mo ang saya ng isang misteryosong lalaki Mga mata **** nakatitig sakin Habang sinasabi mo sakin na “baka may magalit na iba?” Ang sabi ko’y “wala” Tinuloy mo ang usapan sa salitang “okay ka lang ba?” Ang sabi ko’y “oo, basta kasama kita.” Natataranta ako tuwing ika’y mananahimik pagkatapos **** magsalita Nangangamba ako na baka may nasabi akong kakaiba na hindi ko natantsa Nagpaliwanag kang “hindi ganto lang talaga ko” Naisip ko na baka kasi lasing ka na Ang sabi mo nama’y “hindi, kaya ko pa.” Ako din.. Kaya ko pa. Kaya ko pa…. Alam mo ang hindi ko kaya? Yang mga mata **** nakatitig sa mga mata ko Na parang ayaw mo kong mawala sa tabi mo Yung mga kamay mo na naglalaro sa balikat ko Yung mga haplos mo na tila sinasabing “ikaw ang gusto ko” Hanggang sa ikinagulat ko na nagmula mismo sa bibig mo “Gusto kita.” Hindi ko alam ang magiging reaksyon ko Napatingin nalang ako sa malayo habang sinasabi sa isip kong “Tangina! Tangina! Tangina!” Napamura nalang ako kasi ngayon ko nalang ulit naramdaman 'to Natutuwa ako pero natatakot ako na baka kasi ngayon lang 'to Na baka lasing ka lang kaya yan ang nasasabi mo Natatakot akong masaktan muli kaya kasunod non ay pagpigil nalang sa hininga ko at sinabi ko sayong “okay ka lang ba?” Ang sabi mo’y “oo, kaya ko pa.” Ayoko nang ituloy ang kuwento ko tungkol sayo Wala din nga akong balak sanang sabihin to sa mga kaibigan ko Kaya nga eto, sinusulat ko nalang ang mga pangyayari gamit ang mga piling letra para lang sayo Sa dulo ng kuwentong ito, ipapahayag ko na iniwan mo nalang ako Hindi sa paraang ikakasama mo.. Kundi sa paraang ikinalulungkot ko kasi hindi na nasundan ang pagkikita nating dal'wa Ayoko ng umasa.. Pagod na kong umasa.. Napagod nalang akong umasa.. Nasaktan na ko noon kaya inaalalayan ko lang ang sarili ko Ayokong magpadalos dalos kasi alam kong nasasaktan padin ang nobya mo noon sa paghihiwalay niyo At ako eto ngayon.. Sa sarili kong bersyon, ako yung nobya, na tila parehas ang nararamdaman namin ng nobya mo Parehas kaming nanghihingi ng atensyon sa mga mahal namin Ayokong agawin ka sakanya, kasi sabi mo nga sakin mahal ka pa niya Hindi kita kukunin sakanya Dahil alam ko ang pakiramdam ng kinukuha nalang basta-basta Para matapos lang tong salaysay ko Magiiwan ako ng mga salita na para sayo Mga salitang sana maintindihan mo at wag **** tignan bilang mababaw Gusto ko lang malaman mo 'to Dahil pagod na kong itago lahat ng to dito sa puso ko “Siguro masyadong mabilis ang mga pangyayari Dumating ka nalang bigla na tila binagyo mo ang isip ko Mga salitang binitawan mo na hindi maalis sa isipan ko Para kong tanga na mabilis masawi Nakakahiya.. Pero totoo to “Gusto rin kita” Hindi dahil sa alak o lakas lang ng loob Hindi dahil malungkot ka at gusto kitang pasayahin Yung mga titig mo Yung mga titig mo Yung mga mata **** nakatitig sa mata ko Yung mga haplos **** namimiss ko Yung mga salitang lumabas sa bibig mo Yung ikaw Yung ako Pero… Yung akala kong may “tayo” Bigla ka nalang naglaho.. Bakit? Anong problema? Kulang pa ba yung alak na laman ng tiyan mo para sabihin mo saking…… “ikaw talaga ang gusto ko.””

Continue reading...

Bakit ba Ganito sa pinas Kung saan masyado tayong tutok sa tamang landas Landas na di naman natatahak Pagkat lahat ng pangako ng mga naging pangulo ay puro palpak Ano nga ba ang tamang landas Palagi na lamang itong bukambibig ng mga taong malalaki ang bibig ngunit maliliit at malalamig naman ang mga puso. Wagas kung makapagsabi ng tamang landas Kailan ba magwawakas ang pagpapatag sa tamang landas Tila masyado nang nabigyang importansya ang paghahanda sa tamang landas Na naaaksya na ang pera ng ating mga probinsya Ang mga pangakong napako Ang mga pulitkong napako na sa pagtahak sa landas na ito Na tila nakakalimutan na nilang isama ang sambayanan sa pagtahak nito Ang mga mamamayang pilipino na naubusan na ng lakas Pagkat wala na halos mailagay sa hapagkainan na bigas Sa walang katapusang pag taas ng tax upang mabuo at mapatag lang ang sinasabing tamang landas Mga pukitikong Masyado nang naging overly attached sa tamang landas Na tila konting lubak lang kuha agad sa kaban ng bayan... Sa pera ng mga mamamayan.. Upang magpagawa ng bagong daan. Mas matuwid na daan. Wow. Gusto nyo ba ng sapak? Bakit hindi nalang hayaan ang malubak na daan? Bakit hindi nalang hayaan ang konting baluktot sa daan? Basta siguraduhin lang natin na tama ang ating pupuntahan. Na pagdating natin sa ating paroroonan, paglingon natin ay wala na tayong babalikan dahil wala na tayong naiwan. Magkaroon man ng galos sa paglalakbay, ang sakit ay kayang pawiin ng haplos ng kapwa pilipinong naging kasama mo sa pagtahak ng daan na tnahak ng bawat pilipino. Ang kailangan namin ay isang pinuno Hindi pangulo na ituturo lamang ang tamang daan habang nakasakay sa kanyang mamahaling sasakyan at hindi na namamalayan na kanya na palang naiwan ang mga mamamayan.

0

Oct 18, 2015

Oct 18, 2015 at 12:19 AM UTC

Bakit ganito sa Pinas? (TAGALOG)

Bakit ba Ganito sa pinas Kung saan masyado tayong tutok sa tamang landas Landas na di naman natatahak Pagkat lahat ng pangako ng mga naging pangulo ay puro palpak Ano nga ba ang tamang landas Palagi na lamang itong bukambibig ng mga taong malalaki ang bibig ngunit maliliit at malalamig naman ang mga puso. Wagas kung makapagsabi ng tamang landas Kailan ba magwawakas ang pagpapatag sa tamang landas Tila masyado nang nabigyang importansya ang paghahanda sa tamang landas Na naaaksya na ang pera ng ating mga probinsya Ang mga pangakong napako Ang mga pulitkong napako na sa pagtahak sa landas na ito Na tila nakakalimutan na nilang isama ang sambayanan sa pagtahak nito Ang mga mamamayang pilipino na naubusan na ng lakas Pagkat wala na halos mailagay sa hapagkainan na bigas Sa walang katapusang pag taas ng tax upang mabuo at mapatag lang ang sinasabing tamang landas Mga pukitikong Masyado nang naging overly attached sa tamang landas Na tila konting lubak lang kuha agad sa kaban ng bayan... Sa pera ng mga mamamayan.. Upang magpagawa ng bagong daan. Mas matuwid na daan. Wow. Gusto nyo ba ng sapak? Bakit hindi nalang hayaan ang malubak na daan? Bakit hindi nalang hayaan ang konting baluktot sa daan? Basta siguraduhin lang natin na tama ang ating pupuntahan. Na pagdating natin sa ating paroroonan, paglingon natin ay wala na tayong babalikan dahil wala na tayong naiwan. Magkaroon man ng galos sa paglalakbay, ang sakit ay kayang pawiin ng haplos ng kapwa pilipinong naging kasama mo sa pagtahak ng daan na tnahak ng bawat pilipino. Ang kailangan namin ay isang pinuno Hindi pangulo na ituturo lamang ang tamang daan habang nakasakay sa kanyang mamahaling sasakyan at hindi na namamalayan na kanya na palang naiwan ang mga mamamayan.

Continue reading...

Minsan kahit anong ingat mo na hindi matisod at magalusan Darating ka sa puntong babasagin ka ng mundo Hindi mo man malugod na matanggap Kalaunan magpapasalamat ka nalang sa pagkabasag Sa pira-pirasong sariling kelangang pagtyagaang pulutin para mabuo ulit May mga parteng hindi mo na mahahanap dahil hindi mo na makita Iba na kasi ang hugis Hindi ka na tulad ng dati Paniguradong iiyakan mo ang pagkamatay ng sarili **** may makulay na pananaw sa mundong akala mo'y hindi ka kayang saktan Na tila ba'y nakatira ka sa isang palasyong may masugid na taga-silbi At may isang magiting na prinsipe o prinsesang kukumpleto sa kwento mo Sino ba naman ang hindi tatangis kung ang ganitong pangarap ay mawawasak lamang sa isang pitik ng mapanlinlang na pagkakataon o ng isang maling sirkumstansya? May iyak na pisikal May iyak na hindi kayang ihayag ng luha Isang tapang na paimbabaw Pero sa totoo lang, isang kaduwagan Kailangan **** ilabas yan Isigaw mo kung kinakailangan Maglupasay kang parang bata Suntukin mo ang unan Magtapon ka Magbasag ka ng pinggan Ilabas mo Ubusin mo ang lakas mo hanggang ang tanging kaya mo na lang ay umiyak Hanggang ang kaya mo na lang ay ang isang tahimik na pag-iyak Ang pisikal na pagkapagod ang tutulong sayo na magpahinga ng panandalian Ipikit ang pagal na isip Kailangan mo ng katahimikan o ng karamay na may nakatikom na bibig Hindi gagana ang mga pinakamatamis na salita sapagkat manhid ka Bagkus, kailangan mo ng kamay na mag-aampat ng umaalwak na dugo mula sa pagkabasag Banayad na haplos ng pagpapayapa na ang sakit ay lilipas din ngunit sa totoo lang, matagal pa Malayo pa ang tatahakin mo upang makaalpas ka sa sitwasyong ito Ngunit kailangan **** maniwala at dayain ang sarili Para makaligtas sa delubyo ng kalungkutang may kakayahang pumatay ng paunti-unti kung hahayaan mo lang Sa huli, pagkatapos **** malampasan ang mga sandamakmak na sagabal Ang mga dating sugat ay magiging pilat at kalimitan ay nagiging kalyo na lamang Mas titibay ang sikmura **** magtiis at mas tataas ang sukatan mo ng tapang Magtataka ka kung bakit ang mga bagay na dati **** ihinihikbi ay mawawalan na ng epekto sayo Hindi ka naman naging manhid, naging mas matatag ka lang sa pagkabasag na iyon Hindi ka magiging ganap kung hindi mo ito mararanasan Ang katotohanan ay walang taong hindi nabasag ng mundo Dalawa nga lang ang hantungan niyan Ang mabasag ka't itapon o ang mabasag ka't buuin muli?

0

Oct 15, 2017

Oct 15, 2017 at 11:01 AM UTC

Minsan kahit anong ingat mo na hindi matisod at magalusan Darating ka sa puntong babasagin ka ng mundo Hindi mo man malugod na matanggap Kalaunan magpapasalamat ka nalang sa pagkabasag Sa pira-pirasong sariling kelangang pagtyagaang pulutin para mabuo ulit May mga parteng hindi mo na mahahanap dahil hindi mo na makita Iba na kasi ang hugis Hindi ka na tulad ng dati Paniguradong iiyakan mo ang pagkamatay ng sarili **** may makulay na pananaw sa mundong akala mo'y hindi ka kayang saktan Na tila ba'y nakatira ka sa isang palasyong may masugid na taga-silbi At may isang magiting na prinsipe o prinsesang kukumpleto sa kwento mo Sino ba naman ang hindi tatangis kung ang ganitong pangarap ay mawawasak lamang sa isang pitik ng mapanlinlang na pagkakataon o ng isang maling sirkumstansya? May iyak na pisikal May iyak na hindi kayang ihayag ng luha Isang tapang na paimbabaw Pero sa totoo lang, isang kaduwagan Kailangan **** ilabas yan Isigaw mo kung kinakailangan Maglupasay kang parang bata Suntukin mo ang unan Magtapon ka Magbasag ka ng pinggan Ilabas mo Ubusin mo ang lakas mo hanggang ang tanging kaya mo na lang ay umiyak Hanggang ang kaya mo na lang ay ang isang tahimik na pag-iyak Ang pisikal na pagkapagod ang tutulong sayo na magpahinga ng panandalian Ipikit ang pagal na isip Kailangan mo ng katahimikan o ng karamay na may nakatikom na bibig Hindi gagana ang mga pinakamatamis na salita sapagkat manhid ka Bagkus, kailangan mo ng kamay na mag-aampat ng umaalwak na dugo mula sa pagkabasag Banayad na haplos ng pagpapayapa na ang sakit ay lilipas din ngunit sa totoo lang, matagal pa Malayo pa ang tatahakin mo upang makaalpas ka sa sitwasyong ito Ngunit kailangan **** maniwala at dayain ang sarili Para makaligtas sa delubyo ng kalungkutang may kakayahang pumatay ng paunti-unti kung hahayaan mo lang Sa huli, pagkatapos **** malampasan ang mga sandamakmak na sagabal Ang mga dating sugat ay magiging pilat at kalimitan ay nagiging kalyo na lamang Mas titibay ang sikmura **** magtiis at mas tataas ang sukatan mo ng tapang Magtataka ka kung bakit ang mga bagay na dati **** ihinihikbi ay mawawalan na ng epekto sayo Hindi ka naman naging manhid, naging mas matatag ka lang sa pagkabasag na iyon Hindi ka magiging ganap kung hindi mo ito mararanasan Ang katotohanan ay walang taong hindi nabasag ng mundo Dalawa nga lang ang hantungan niyan Ang mabasag ka't itapon o ang mabasag ka't buuin muli?

Continue reading...

Sa tag-init tayo nagkatagpo dala ang uhaw nais mapawi ang pagkatuyot sa tag-araw mga lalamunang di nadadaluyan hanap ay tubig, mga umiibig sa lamig sa daloy ng awit ng mga Ipil at sa mga aalalang nabuo sa bawat paglagok, sa bawat isa mga alaalang nabuo sa tag-araw. alaala pa ang pagpalakpak ng mga dahon minsan lang masiyahan sa pagpapalit-panaog ng tag-araw at tag-ulan panga-pangakong binuo sa ilalim ng araw pinagdarasal ng mga kahapon di pa rin nalilimot, mga tuyong ugat ng mga pusong sawi sa pag-ibig na tubig sa tag-init minsan lang magkaniig dahil ikaw at ako ay minsan ng nanirahan dito bumuo ng mga alaaalang impit na itinago sa ilalim ng mga punong saksi sa mga uhaw na puso, sa marahang pag-indayog ng mga dahong maririkit sa bawat pag-ihip ng hanging mainit sa katawang binalot ng mga sala at sa bawat pagbabalik sa alaala ikaw pa rin ang tanging nakikita sa bawat paglampas ng liwanag sa maririkit na butas ng kahapong sa ilalim ng ipil nakatago Heto na naman ang tag-init hudyat ay muling pag-udyok sa uhaw na pusong may pangangailangan tuyot ang daloy sa bawat paghinga sa bawat pag-ihip kulang ang haplos bawat hagod ay paos. Alaala ka sa mga sinag ng araw umaalpas sa mga dahon ng ipil mga hapong napawi ang init ng tag-araw nakakulong pa rin sa mga alaala sa ilalim ng punong puno ng pagmamahal sa kahapon at ako na di pa rin nagsasawa sa ilalim ng mga Ipil maghihintay sayo Sa Ilalim ng mga Ipil Michael Joseph Aguilar Tapit 04/11/2016

0

Nov 6, 2018

Nov 6, 2018 at 4:34 PM UTC

Sa Ilalim ng mga Ipil

Sa tag-init tayo nagkatagpo dala ang uhaw nais mapawi ang pagkatuyot sa tag-araw mga lalamunang di nadadaluyan hanap ay tubig, mga umiibig sa lamig sa daloy ng awit ng mga Ipil at sa mga aalalang nabuo sa bawat paglagok, sa bawat isa mga alaalang nabuo sa tag-araw. alaala pa ang pagpalakpak ng mga dahon minsan lang masiyahan sa pagpapalit-panaog ng tag-araw at tag-ulan panga-pangakong binuo sa ilalim ng araw pinagdarasal ng mga kahapon di pa rin nalilimot, mga tuyong ugat ng mga pusong sawi sa pag-ibig na tubig sa tag-init minsan lang magkaniig dahil ikaw at ako ay minsan ng nanirahan dito bumuo ng mga alaaalang impit na itinago sa ilalim ng mga punong saksi sa mga uhaw na puso, sa marahang pag-indayog ng mga dahong maririkit sa bawat pag-ihip ng hanging mainit sa katawang binalot ng mga sala at sa bawat pagbabalik sa alaala ikaw pa rin ang tanging nakikita sa bawat paglampas ng liwanag sa maririkit na butas ng kahapong sa ilalim ng ipil nakatago Heto na naman ang tag-init hudyat ay muling pag-udyok sa uhaw na pusong may pangangailangan tuyot ang daloy sa bawat paghinga sa bawat pag-ihip kulang ang haplos bawat hagod ay paos. Alaala ka sa mga sinag ng araw umaalpas sa mga dahon ng ipil mga hapong napawi ang init ng tag-araw nakakulong pa rin sa mga alaala sa ilalim ng punong puno ng pagmamahal sa kahapon at ako na di pa rin nagsasawa sa ilalim ng mga Ipil maghihintay sayo Sa Ilalim ng mga Ipil Michael Joseph Aguilar Tapit 04/11/2016

Continue reading...

Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong natikman ang sarap ng mga putaheng hinahanda niya sa hapag-kainan Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong nasilayan ang ngiti niyang nakapapawi ng pagod at kalungkutan Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong narinig ang mga salitang mahal kita mula sa ina kong tangan Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong naramdaman ang higpit ng kanyang yakap at haplos na kinagigiliwan Sampung taon... kay tagal na panahong nagdaan wala na muling natikman, nasilayan, narinig at naramdaman, pagmamahal ng isang ina na kinasasabikan. Happy Mother's Day Mama. Mahal na mahal kita.

0

May 24, 2011

May 24, 2011 at 6:46 AM UTC

shai-avecilla-riofrio

Sampung Taong Pangungulila

Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong natikman ang sarap ng mga putaheng hinahanda niya sa hapag-kainan Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong nasilayan ang ngiti niyang nakapapawi ng pagod at kalungkutan Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong narinig ang mga salitang mahal kita mula sa ina kong tangan Sampung taon na ang nagdaan nang huli kong naramdaman ang higpit ng kanyang yakap at haplos na kinagigiliwan Sampung taon... kay tagal na panahong nagdaan wala na muling natikman, nasilayan, narinig at naramdaman, pagmamahal ng isang ina na kinasasabikan. Happy Mother's Day Mama. Mahal na mahal kita.

Continue reading...

Paano ko ba sisimulan ang sulat na ito na iginagawa ko na naman para sa’yo? Marami na akong naipon na mga sulat, sulat na punong-puno ng mga walang kwentang kasaysayan at letra na hindi ‘ko maigunita sa iyo Bakit? Ewan ko, hindi ko alam, putangina may pakialam ka ba? Hindi ko alam kung ibibigay ko sa’yo ang mga sulat na hindi ko natuluyang ibigay sa’yo dahil Una, hindi ko alam kung may pakialam ka pa sa mga salita ko Ang aking mga salita na punong-puno ng galit, ng damdamin at pagmamahal Kasi Pangalawa, noon, kahit walang kwenta ang aking mga sinasabi, ito’y tuluyan **** binibigyan ng halaga Noon, kahit ako’y galit sa iyo at ika’y galit sa akin, nauubos ang iyong salita at hininga sa mga bagay na gusto kong marinig para lang tayo’y magkaayos Noon, nakuntento tayo sa isa’t-isa kahit tayo’y naliligaw at nabubulag pa sa mundong ito na punong-puno ng kasinungalingan Noon, ginagawa mo ang lahat para lang tayo ay magkita Noon, pinupuno ko ang iyong mga araw nang ligaya at mga ngiting hanggang tenga Noon, hinahayaan mo lang tayo’y maging masaya Noon, ako’y sa iyo at ika’y akin Noon, ika’y andito at wala doon Noon, ako’y mahal mo at ika’y mahal ko Naghahanap ng mga dahilan kung saan ako nagkulang, o kung saan ako nagkamali Kung ito ba’y dahil sa aking pananamit o sa aking pananalita Kung ito ba’y dahil hindi ako kagaya niya o sadyang nawala na lang talaga ang iyong mga nararamdaman bigla Kaya inuulit ko, saan ako nagkulang? Saan ako nagkamali? Nagkulang ba ako sa higpit nang yakap at haplos? Nagkulang ba ang aking mga boses sa pagsigaw sa mundo na mahal kita? Nagkulang ba ako sa pagsuyo at sa aking pagamin ng mga kasalanan? Nagkulang ba ako sa pagbuhos ng aking mga damdamin? Nagkulang ba ako sa paglaban? Nagkulang ba ako sa bilang ng araw na mawawala ka na? Nagkulang ba ako sa halik? Dahil sinta, kung alam ko lang ng mas maaga pa na ika’y hindi magtatagal, sana’y tinagalan ko ang aking mga halik at inagahan ang aking pagbitaw Pero hindi, Kaya ang nagbunga ngayo’y isang babae na katulad ko na Ngayo’y nasasaktan at nalulunod sa sariling mga luha Natatapilok sa sariling mga paa, dahil sa sariling katangahan Ngayon, isang tanga na natalo at nakanganga Ngayon, umaasa na lang ako sa isang idlap ng iyong mga mata Ngayon, naghihintay na lang ako sa iyong pagpansin o pagtawag sa aking pangalan Ngayon, nagbabakasakaling may halaga pa rin ako sa’yo Ngayon, umaasang iniisip mo pa rin ako Ngayon, nagbabakasakali na masaya ka na. Masaya ka na sa kanya. Masaya ka na sa piling ng iba. Mas masaya ka na kesa aking nagawa. Ngayon, nangangarap na lang na maging masaya Ngayon, sinusubukang kalimutan ka Pangatlo, dahil ngayon, Mahal pa rin kita, at wala ka na.

0

Aug 1, 2016

Aug 1, 2016 at 1:03 PM UTC

love-for-leisure

Paano ko ba sisimulan ang sulat na ito na iginagawa ko na naman para sa’yo? Marami na akong naipon na mga sulat, sulat na punong-puno ng mga walang kwentang kasaysayan at letra na hindi ‘ko maigunita sa iyo Bakit? Ewan ko, hindi ko alam, putangina may pakialam ka ba? Hindi ko alam kung ibibigay ko sa’yo ang mga sulat na hindi ko natuluyang ibigay sa’yo dahil Una, hindi ko alam kung may pakialam ka pa sa mga salita ko Ang aking mga salita na punong-puno ng galit, ng damdamin at pagmamahal Kasi Pangalawa, noon, kahit walang kwenta ang aking mga sinasabi, ito’y tuluyan **** binibigyan ng halaga Noon, kahit ako’y galit sa iyo at ika’y galit sa akin, nauubos ang iyong salita at hininga sa mga bagay na gusto kong marinig para lang tayo’y magkaayos Noon, nakuntento tayo sa isa’t-isa kahit tayo’y naliligaw at nabubulag pa sa mundong ito na punong-puno ng kasinungalingan Noon, ginagawa mo ang lahat para lang tayo ay magkita Noon, pinupuno ko ang iyong mga araw nang ligaya at mga ngiting hanggang tenga Noon, hinahayaan mo lang tayo’y maging masaya Noon, ako’y sa iyo at ika’y akin Noon, ika’y andito at wala doon Noon, ako’y mahal mo at ika’y mahal ko Naghahanap ng mga dahilan kung saan ako nagkulang, o kung saan ako nagkamali Kung ito ba’y dahil sa aking pananamit o sa aking pananalita Kung ito ba’y dahil hindi ako kagaya niya o sadyang nawala na lang talaga ang iyong mga nararamdaman bigla Kaya inuulit ko, saan ako nagkulang? Saan ako nagkamali? Nagkulang ba ako sa higpit nang yakap at haplos? Nagkulang ba ang aking mga boses sa pagsigaw sa mundo na mahal kita? Nagkulang ba ako sa pagsuyo at sa aking pagamin ng mga kasalanan? Nagkulang ba ako sa pagbuhos ng aking mga damdamin? Nagkulang ba ako sa paglaban? Nagkulang ba ako sa bilang ng araw na mawawala ka na? Nagkulang ba ako sa halik? Dahil sinta, kung alam ko lang ng mas maaga pa na ika’y hindi magtatagal, sana’y tinagalan ko ang aking mga halik at inagahan ang aking pagbitaw Pero hindi, Kaya ang nagbunga ngayo’y isang babae na katulad ko na Ngayo’y nasasaktan at nalulunod sa sariling mga luha Natatapilok sa sariling mga paa, dahil sa sariling katangahan Ngayon, isang tanga na natalo at nakanganga Ngayon, umaasa na lang ako sa isang idlap ng iyong mga mata Ngayon, naghihintay na lang ako sa iyong pagpansin o pagtawag sa aking pangalan Ngayon, nagbabakasakaling may halaga pa rin ako sa’yo Ngayon, umaasang iniisip mo pa rin ako Ngayon, nagbabakasakali na masaya ka na. Masaya ka na sa kanya. Masaya ka na sa piling ng iba. Mas masaya ka na kesa aking nagawa. Ngayon, nangangarap na lang na maging masaya Ngayon, sinusubukang kalimutan ka Pangatlo, dahil ngayon, Mahal pa rin kita, at wala ka na.

Continue reading...

I. Kilig Unang kita ko palang sa'yo— Gusto na kita maging parte ng buhay ko Sinong hindi kikiligin sa tuwing Ngumingiti ka rin, Sa tuwing ngumingiti ako sa'yo. II. Kaba Sa tuwing kakausapin kita, Nauutal ako. Nagbubuhol-buhol ang mga salita— Na enensayo ko pa kaninang umaga. Kasi araw na ‘to ipagtatapat ko na— Ang tunay kong nadarama. III. Saya Dahil sa wakas nasabi ko na! Hindi ko akalain na pareho ating nadarama. Sinong hindi sasaya? Kapag nabigyan ka ng perbilehiyong— Magkaroon ng “tayo” sa pagitan ng Dating “ikaw” at “ako” lamang. IV. Galak Alam ng Diyos kung gaano nagagalak Sa tuwing magtatagpo ang mga mata. Alam ng Diyos kung gaano ako nagagalak Sa tuwing hahawakan ko ang kamay mo. Sa tuwing magkausap tayo magdamag Alam ng Diyos kung gaano ako nagagalak Nung simula kang maging parte ng mundo ko. V. Inis Naramdaman ko rin ang inis Sa tuwing binabalewala mo ako, Sa tuwing iba ang kasama mo, At hindi ko namamalayang Nagseselos na pala ako. VI. Pangamba Nangangamba ako, Sa tuwing aalis ka ng walang permiso. Sa tuwing hindi ko alam kung sino kasama mo. Nangangamba ako, Sa anong pwedeng gawin mo— Sa tuwing nagkakaroon tayo ng pagtatalo. VII. Takot Takot ako na magsawa ka sa gaya ko. Takot ako na baka makahanap ka ng iba Yung kayang higitan ang isang tulad ko. Takot na baka isang araw— Hindi na ako ang iyong mahal mo. VIII. Lungkot Madalas malumbay na gabi ko. Sabik na sabik ako — Sa mga yakap mo, Sa mga dampi ng mga halik mo, Sa mga magagaan na haplos sa ulo ko. At sa mga gabing natatakot ako. Gusto ko lang na nandirito ka sa tabi ko. IX. Pangungulila Dumaraan ang mga araw, linggo at buwan Na wala ka nang oras sa akin, Gusto sana kitang puntahan Ngunit alam kong— Na mas importante ka pang gagawin. Naiintindihan ko naman Pero anong magagawa ko? Nangungulila ako sa’yo.

0

Sep 17, 2016

Sep 17, 2016 at 7:15 AM UTC

Mga Emosyon na Naramdaman Ko Sa’yo

I. Kilig Unang kita ko palang sa'yo— Gusto na kita maging parte ng buhay ko Sinong hindi kikiligin sa tuwing Ngumingiti ka rin, Sa tuwing ngumingiti ako sa'yo. II. Kaba Sa tuwing kakausapin kita, Nauutal ako. Nagbubuhol-buhol ang mga salita— Na enensayo ko pa kaninang umaga. Kasi araw na ‘to ipagtatapat ko na— Ang tunay kong nadarama. III. Saya Dahil sa wakas nasabi ko na! Hindi ko akalain na pareho ating nadarama. Sinong hindi sasaya? Kapag nabigyan ka ng perbilehiyong— Magkaroon ng “tayo” sa pagitan ng Dating “ikaw” at “ako” lamang. IV. Galak Alam ng Diyos kung gaano nagagalak Sa tuwing magtatagpo ang mga mata. Alam ng Diyos kung gaano ako nagagalak Sa tuwing hahawakan ko ang kamay mo. Sa tuwing magkausap tayo magdamag Alam ng Diyos kung gaano ako nagagalak Nung simula kang maging parte ng mundo ko. V. Inis Naramdaman ko rin ang inis Sa tuwing binabalewala mo ako, Sa tuwing iba ang kasama mo, At hindi ko namamalayang Nagseselos na pala ako. VI. Pangamba Nangangamba ako, Sa tuwing aalis ka ng walang permiso. Sa tuwing hindi ko alam kung sino kasama mo. Nangangamba ako, Sa anong pwedeng gawin mo— Sa tuwing nagkakaroon tayo ng pagtatalo. VII. Takot Takot ako na magsawa ka sa gaya ko. Takot ako na baka makahanap ka ng iba Yung kayang higitan ang isang tulad ko. Takot na baka isang araw— Hindi na ako ang iyong mahal mo. VIII. Lungkot Madalas malumbay na gabi ko. Sabik na sabik ako — Sa mga yakap mo, Sa mga dampi ng mga halik mo, Sa mga magagaan na haplos sa ulo ko. At sa mga gabing natatakot ako. Gusto ko lang na nandirito ka sa tabi ko. IX. Pangungulila Dumaraan ang mga araw, linggo at buwan Na wala ka nang oras sa akin, Gusto sana kitang puntahan Ngunit alam kong— Na mas importante ka pang gagawin. Naiintindihan ko naman Pero anong magagawa ko? Nangungulila ako sa’yo.

Continue reading...

Bato sa balat, Hayaan **** lumapat ang ‘yong kahinaan sa mahinahong baldosa Payagang lamig ay yumanig sa bawat panig ng iyong katawan Mula sa kalamlaman ng iyong talampakan hanggang umabot sa– Pagitan ng iyong mga hita, paakyat sa kalamnan, patungo sa dibdib Hanggang maramdaman nginig na dala ng iyong pag-iisa. Ipagpaliban mo muna ang mundo Ilaw sa paningin, Hayaan **** angkinin ka ng daang-daang mukhang nasasalamin sa bawat tisa Tignan ang iyong mga nakikita, ikaw ngayon ay nakakahon sa bato– At mga multo na iisa lang ang mga mukha’t hinaing Payagang ika’y ariin ng kanilang mga nanlilisik na titig, Huminga ng malalim at iyong sabihing Ginusto mo ang linggatong na ‘to Mata sa dutsa, Tumingala hanggang kadahilanan ay magunita Ang iyong katwiran kung bakit pinili mo ang kapangahasan Hamakin ang sarili’t magnilay-nilay sa nagbabadyang kasalanan ‘Di hamak naman na mas ikakasaya mo ang pait– Ng paglalapastangan sa sarili nang ilang makamundong saglit Pagbigayang mabasa ang sarili Silakbo sa kawalan, Ipikit ang mga mata’t pakiramdaman ang daloy ng tubig sa’yong balat Ipaanod sa agos ang haplos ng pighati’t pagtitimpi Sa mahigpit na bisig ng isang mapanghusgang mundo Tikman ang hagod ng malamig na pelus sa iyong mga labi Sumidhi sana ang pagdanak ng init ng pagnanasa sa bawat bena Mahalin mo ang iyong pagkatao Makipagtalik sa sarili, Ibigin **** maibigan ang pagiging makamundo’t makasalanan Ibaling ang pansin sa pagpapalabas ng himutok Muling sabihin na hindi makasarili ang pagnanasa sa sarili’t Ulit-ulitin ang pagbaluktot ng diwa’t isipan hanggang ito’y tumatak, Hanggang sa mabulalas mo ang iyong mga suliranin At matapos ang lahat ng iyon hindi mo maiiwasan– Pagkamuhi sa sarili.

0

Jun 9, 2018

Jun 9, 2018 at 1:20 PM UTC

Bato sa balat, Hayaan **** lumapat ang ‘yong kahinaan sa mahinahong baldosa Payagang lamig ay yumanig sa bawat panig ng iyong katawan Mula sa kalamlaman ng iyong talampakan hanggang umabot sa– Pagitan ng iyong mga hita, paakyat sa kalamnan, patungo sa dibdib Hanggang maramdaman nginig na dala ng iyong pag-iisa. Ipagpaliban mo muna ang mundo Ilaw sa paningin, Hayaan **** angkinin ka ng daang-daang mukhang nasasalamin sa bawat tisa Tignan ang iyong mga nakikita, ikaw ngayon ay nakakahon sa bato– At mga multo na iisa lang ang mga mukha’t hinaing Payagang ika’y ariin ng kanilang mga nanlilisik na titig, Huminga ng malalim at iyong sabihing Ginusto mo ang linggatong na ‘to Mata sa dutsa, Tumingala hanggang kadahilanan ay magunita Ang iyong katwiran kung bakit pinili mo ang kapangahasan Hamakin ang sarili’t magnilay-nilay sa nagbabadyang kasalanan ‘Di hamak naman na mas ikakasaya mo ang pait– Ng paglalapastangan sa sarili nang ilang makamundong saglit Pagbigayang mabasa ang sarili Silakbo sa kawalan, Ipikit ang mga mata’t pakiramdaman ang daloy ng tubig sa’yong balat Ipaanod sa agos ang haplos ng pighati’t pagtitimpi Sa mahigpit na bisig ng isang mapanghusgang mundo Tikman ang hagod ng malamig na pelus sa iyong mga labi Sumidhi sana ang pagdanak ng init ng pagnanasa sa bawat bena Mahalin mo ang iyong pagkatao Makipagtalik sa sarili, Ibigin **** maibigan ang pagiging makamundo’t makasalanan Ibaling ang pansin sa pagpapalabas ng himutok Muling sabihin na hindi makasarili ang pagnanasa sa sarili’t Ulit-ulitin ang pagbaluktot ng diwa’t isipan hanggang ito’y tumatak, Hanggang sa mabulalas mo ang iyong mga suliranin At matapos ang lahat ng iyon hindi mo maiiwasan– Pagkamuhi sa sarili.

Continue reading...

#041716 May mga bituing nais abutin, Nangangalay ang diwa pagkat dapat habulin. Ganoon pala ang pagtatagisan ng mga saranggolang itim, Sisipatin ang isa't isa't may pandilig na patikim. Ako'y musmos sa alok nitong ginintuang pangarap, Dilubyo'y mabagsik bagkus may matinding yakap. At doon matatagpuan ang haplos na hinahanap, Ako'y alipin sa sahig na Langit ang sumusulyap. Sa paglatag ng Liwanag na may bahaghari Waring yuyukod siyang ulap na mapagkunwari. At kanyang saplot, ihahanay nang sandali, Saksi maging hanging nagtataingang-kawali. Sa pagsalin ng hiningang latak ng kahapon, Baon pala ang sakit hanggang dapithapon. Ipipinta ang itsura ng sarong na maputi, Siyang pupuri sa Langit na may bahid ng kayumanggi. Tila baryang itinapon at nagkakalansingan, Sa papag na mistulang may sawing kasintahan. Mga tauha'y lalaban sa kuweba ng kadiliman, At doon ang kandila'y panandaliang tatahan. Babahagian ng yaman ang uhaw sa kalinga, Hahagkan silang mga busal na walang isang salita. Hanggang sa magkandiring muli sa saliw ng musika, Silang tangan ang pising may kakaibang mahika.

0

Apr 17, 2016

Apr 17, 2016 at 9:21 AM UTC

Saranggola sa Bukid

#041716 May mga bituing nais abutin, Nangangalay ang diwa pagkat dapat habulin. Ganoon pala ang pagtatagisan ng mga saranggolang itim, Sisipatin ang isa't isa't may pandilig na patikim. Ako'y musmos sa alok nitong ginintuang pangarap, Dilubyo'y mabagsik bagkus may matinding yakap. At doon matatagpuan ang haplos na hinahanap, Ako'y alipin sa sahig na Langit ang sumusulyap. Sa paglatag ng Liwanag na may bahaghari Waring yuyukod siyang ulap na mapagkunwari. At kanyang saplot, ihahanay nang sandali, Saksi maging hanging nagtataingang-kawali. Sa pagsalin ng hiningang latak ng kahapon, Baon pala ang sakit hanggang dapithapon. Ipipinta ang itsura ng sarong na maputi, Siyang pupuri sa Langit na may bahid ng kayumanggi. Tila baryang itinapon at nagkakalansingan, Sa papag na mistulang may sawing kasintahan. Mga tauha'y lalaban sa kuweba ng kadiliman, At doon ang kandila'y panandaliang tatahan. Babahagian ng yaman ang uhaw sa kalinga, Hahagkan silang mga busal na walang isang salita. Hanggang sa magkandiring muli sa saliw ng musika, Silang tangan ang pising may kakaibang mahika.

Continue reading...

Mahigit pitumpu't limang porsyento Niyurak ng matinding alon Walang awa ang haplos Ang yapos na nakagigimbal Kinitil hindi lamang ang buhay Gayundin ang hanapbuhay. Ni hindi masisid ang perlas Na ngayong may takip sa ibabaw Nabibilang ang lumalangoy Kaawa-awang gambalain At hablutin sa laot nang walang muang Ngunit anong siyang magiging sapit? Kung sila'y hahayaang hindi nakagapos? At doon sa lambat ay patitiwarakin. Tinaguriang "No Build Zone" Ngunit naroon nakatirik ang bawat pundasyon Walang opsyon, pagkat ang gobyerno Kaytagal din nang pag-aksyon. Mula sa libu-libong tirahan sa Tent City Sila'y lilisan patungong Bunk House Transitional Shelter kuno Hanggang sa malipat At magkaroon ng panibagong tirahan. Doon sa Tacloban, May dalawang daan at apatnapu't anim na tirahan Bagkus ang nakalilim, apat na libong pamilya naman. Salamat sa mga NGOs Sa 9181 na Bunk House Sa gobyernong dapat na kikilos Kailan ba sisimulan ang pagbabago? Walong libong pabahay raw ang ginagawa 167 bilyon ang budget, Saan nga ba napunta? Ito ba'y binulsa? Comprehensive Rehabilitation Plan kung tinagurian Kay bango ng ngalan Bagkus umaalingasaw ang baho Ang kasiraan, ang kawalan ng aksyon Para sa bawat mamamayan. Sa dakong Guian, Eastern Samar Tatlong daang permanenteng pabahay raw Ngunit ni isang pundasyon ng naturang pabahay Tila naglaho pa rin ni Yolanda At walang bakas na pasisimulan. Sabi ni Pnoy, malinaw raw ang target Pero hanggang target na mga lang ba? Kailan ba sisimulan ang tuwid na daan? Baka naman baku-bako na Wala man lang pasabi sa kinauukulan. Kung ang hustisya'y hindi matugunan Sana ang kalamnan ng bawat biktima'y Syang agapang mapunan Kaawa-awa silang naghihikahos. Ang laki ng tulong ng mga karatig-bansa Ba't tila walang pakialam? Kayong mga nasa trono, Tayuan ang posisyon At serbisyo'y gawin nang totoo.

0

Nov 8, 2014

Nov 8, 2014 at 10:44 AM UTC

Pagbangon Buhat kay Yolanda

Mahigit pitumpu't limang porsyento Niyurak ng matinding alon Walang awa ang haplos Ang yapos na nakagigimbal Kinitil hindi lamang ang buhay Gayundin ang hanapbuhay. Ni hindi masisid ang perlas Na ngayong may takip sa ibabaw Nabibilang ang lumalangoy Kaawa-awang gambalain At hablutin sa laot nang walang muang Ngunit anong siyang magiging sapit? Kung sila'y hahayaang hindi nakagapos? At doon sa lambat ay patitiwarakin. Tinaguriang "No Build Zone" Ngunit naroon nakatirik ang bawat pundasyon Walang opsyon, pagkat ang gobyerno Kaytagal din nang pag-aksyon. Mula sa libu-libong tirahan sa Tent City Sila'y lilisan patungong Bunk House Transitional Shelter kuno Hanggang sa malipat At magkaroon ng panibagong tirahan. Doon sa Tacloban, May dalawang daan at apatnapu't anim na tirahan Bagkus ang nakalilim, apat na libong pamilya naman. Salamat sa mga NGOs Sa 9181 na Bunk House Sa gobyernong dapat na kikilos Kailan ba sisimulan ang pagbabago? Walong libong pabahay raw ang ginagawa 167 bilyon ang budget, Saan nga ba napunta? Ito ba'y binulsa? Comprehensive Rehabilitation Plan kung tinagurian Kay bango ng ngalan Bagkus umaalingasaw ang baho Ang kasiraan, ang kawalan ng aksyon Para sa bawat mamamayan. Sa dakong Guian, Eastern Samar Tatlong daang permanenteng pabahay raw Ngunit ni isang pundasyon ng naturang pabahay Tila naglaho pa rin ni Yolanda At walang bakas na pasisimulan. Sabi ni Pnoy, malinaw raw ang target Pero hanggang target na mga lang ba? Kailan ba sisimulan ang tuwid na daan? Baka naman baku-bako na Wala man lang pasabi sa kinauukulan. Kung ang hustisya'y hindi matugunan Sana ang kalamnan ng bawat biktima'y Syang agapang mapunan Kaawa-awa silang naghihikahos. Ang laki ng tulong ng mga karatig-bansa Ba't tila walang pakialam? Kayong mga nasa trono, Tayuan ang posisyon At serbisyo'y gawin nang totoo.

Continue reading...

Gising na naman ng alas dos ng gabi Hinihingal at pinagpapawisan ng sobra Mula sa isang bangungot ako’y nagising Nagising sa katotohanang parang bangungot din. Hindi mapigilang bumuhos ang mga luha Puno ng hinagpis mula sa kahapong mapait Bawat hikbi at buntong-hininga pilit pinipigil Habang nagkukumahog hanapin ang nawawala Damdaming nagtitimpi ay biglang pumutok Mga emosyong rumagasa ng walang habas Mula sa nasirang prinsa ng aking puso Umaagos papunta sa mga matang ayaw tumahan Hinahanap-hanap pa rin ang ‘yong haplos Pati mga halik na ibinuhos sa aking mga labi Unti-unting nawawala ang wangis mo sa ating kama Ang kamang nilisan mo nung ako’y iniwan mo Gabi-gabing iniisip ang mga dahilan Kung bakit dun pa sa ating kalungkutan Bigla mo na lang akong isinantabi’t iniwan Kahit pa nangako tayo ng walang hanggan Hinahanap-hanap pa rin ang ‘yong anino Mga bakas ng kahapong gustong balikan Ngunit kahit kailanman at ano man ang gawin Hinding-hindi ko na muling mararanasan Sana’y naririnig ang mga sigaw ng puso Na nagtitiis sa sakit habang nangungulila sa’yo Sana’y marinig muli ang mga salitang “Mahal kita” mula sa’yong mga labi Kaya nandito pa rin ako sa ating dulo Inaantay ang malabong pagbabalik mo Kahit ang puso’y nawawalan na ng pag-asa Pilit hinihiling ang katuparan ng mga “sana” Pag-ibig ko’y iyo pa rin Nag-aantay sa kamang unti-unting nilalamig Ang mga bisig na ang tanging nais Ang yakapin at hagkan kang muli

0

Feb 8, 2019

Feb 8, 2019 at 6:04 AM UTC

Gising na naman ng alas dos ng gabi Hinihingal at pinagpapawisan ng sobra Mula sa isang bangungot ako’y nagising Nagising sa katotohanang parang bangungot din. Hindi mapigilang bumuhos ang mga luha Puno ng hinagpis mula sa kahapong mapait Bawat hikbi at buntong-hininga pilit pinipigil Habang nagkukumahog hanapin ang nawawala Damdaming nagtitimpi ay biglang pumutok Mga emosyong rumagasa ng walang habas Mula sa nasirang prinsa ng aking puso Umaagos papunta sa mga matang ayaw tumahan Hinahanap-hanap pa rin ang ‘yong haplos Pati mga halik na ibinuhos sa aking mga labi Unti-unting nawawala ang wangis mo sa ating kama Ang kamang nilisan mo nung ako’y iniwan mo Gabi-gabing iniisip ang mga dahilan Kung bakit dun pa sa ating kalungkutan Bigla mo na lang akong isinantabi’t iniwan Kahit pa nangako tayo ng walang hanggan Hinahanap-hanap pa rin ang ‘yong anino Mga bakas ng kahapong gustong balikan Ngunit kahit kailanman at ano man ang gawin Hinding-hindi ko na muling mararanasan Sana’y naririnig ang mga sigaw ng puso Na nagtitiis sa sakit habang nangungulila sa’yo Sana’y marinig muli ang mga salitang “Mahal kita” mula sa’yong mga labi Kaya nandito pa rin ako sa ating dulo Inaantay ang malabong pagbabalik mo Kahit ang puso’y nawawalan na ng pag-asa Pilit hinihiling ang katuparan ng mga “sana” Pag-ibig ko’y iyo pa rin Nag-aantay sa kamang unti-unting nilalamig Ang mga bisig na ang tanging nais Ang yakapin at hagkan kang muli

Continue reading...

Tanging hiling sa hangin na sana'y tangayin Ang mainit na bugso ng damdamin Bawat paghampas at kumpas, Hindi ko alam kung saan dadalhin Pinasok natin ang buhay ng isa't-isa Walang kamalayan sa ating pakakahantungan Sa mundong hindi perpekto at walang sigurado, ang tanging pinanghawakan ko lang ay may ikaw at ako. Nangungulila sa mga mata **** nangungusap Na sapat ng pagtakpan lahat ng sakit na nararamdaman Ang mga mata **** sumilaw sa madilim kong isipan Kailan ko kaya ulit ito matatanaw Madaming hindi pagkakaintindihan Nauuwi sa sakitan Hindi mabilang ang kapintasan Na bumabalot sating samahan Tila bagyong walang dala kundi pinsala Pagmamahalan nating puno ng pangamba Mga mata mo lang ang tanging naging sandigan Panangga sa kalamidad, silong sa kadiliman Isang gabing hindi ko mabura sa ala-ala Nakatatak sa puso't ispian Binaybay ng mga kamay mo ang bisig ko Hinagkan, hinalikan at hindi binitawan Pinagdasal na sana'y wala ng katapusan H'wag na sanang sumikat ang araw Dahil walang ibang nais kundi ang namnamin Ang bawat minuto sa iyong piling Marami ang hindi kayang unawain Ang ating kumplikasyon na dala ng depresyon Ano bang alam nila? Bukod sa kutyain tayo Sabi nila baliw tayong dalawa Hindi inalintana ang sinasabi ng iba Malaki ang tiwala ko sa'yo, sa akin, Sa ating dalawa Ngunit naging malupit ang mundo, marupok ka at mahina ako. Hindi na kita kilala Hindi mo na ko tinitignan sa mata Tinalikuran ang sarili kong giyera at pinaglaban ka Patuloy kong sinasabi sa'yong, "Mahal, andito lang ako. Kumapit ka." Nagbingi-bingihan, pasok sa isang tenga Labas sa kabila Pinagtabuyan palayo pero sabi ko sa sarili, hindi ako susuko. Tuwing ipipikit ko ang mga mata, hindi maiwasan ang pagtulo ng luha. Sinisigaw ng puso, kayanin ko pa. Pero ang tanong ng utak, para san pa? Gusto kitang hagkan sa bawat sulok ng katawan, gustong akuin ang sakit na iyong nararamdaman. Naging manhid ka saking sakripisyo, Patuloy akong pinagtabuyan. Hanggang sa naubos na ang pasensiya at pag-unawa, halos isuka na natin ang isa't-isa Pagmamahal nalang ang nakita kong dahilan kung bakit patuloy parin nating sinubukan Hindi lilipas ang isang araw na walang bangayan Ang haplos **** nung una'y malumanay naging mahigpit at puno na ng galit Nauntog sa katotohanang hindi sapat ang pagmamahal lang Naglaho ang kislap ng mata na nung una'y sapat na kahit wala ang mga salitang, "mahal kita" Anong ginawa natin sa isa't-isa? Mag pag-asa ba talaga ang pagmamahalan ng dalawang taong sira?

0

May 13, 2016

May 13, 2016 at 8:24 AM UTC

Pagmamahalang sira

Tanging hiling sa hangin na sana'y tangayin Ang mainit na bugso ng damdamin Bawat paghampas at kumpas, Hindi ko alam kung saan dadalhin Pinasok natin ang buhay ng isa't-isa Walang kamalayan sa ating pakakahantungan Sa mundong hindi perpekto at walang sigurado, ang tanging pinanghawakan ko lang ay may ikaw at ako. Nangungulila sa mga mata **** nangungusap Na sapat ng pagtakpan lahat ng sakit na nararamdaman Ang mga mata **** sumilaw sa madilim kong isipan Kailan ko kaya ulit ito matatanaw Madaming hindi pagkakaintindihan Nauuwi sa sakitan Hindi mabilang ang kapintasan Na bumabalot sating samahan Tila bagyong walang dala kundi pinsala Pagmamahalan nating puno ng pangamba Mga mata mo lang ang tanging naging sandigan Panangga sa kalamidad, silong sa kadiliman Isang gabing hindi ko mabura sa ala-ala Nakatatak sa puso't ispian Binaybay ng mga kamay mo ang bisig ko Hinagkan, hinalikan at hindi binitawan Pinagdasal na sana'y wala ng katapusan H'wag na sanang sumikat ang araw Dahil walang ibang nais kundi ang namnamin Ang bawat minuto sa iyong piling Marami ang hindi kayang unawain Ang ating kumplikasyon na dala ng depresyon Ano bang alam nila? Bukod sa kutyain tayo Sabi nila baliw tayong dalawa Hindi inalintana ang sinasabi ng iba Malaki ang tiwala ko sa'yo, sa akin, Sa ating dalawa Ngunit naging malupit ang mundo, marupok ka at mahina ako. Hindi na kita kilala Hindi mo na ko tinitignan sa mata Tinalikuran ang sarili kong giyera at pinaglaban ka Patuloy kong sinasabi sa'yong, "Mahal, andito lang ako. Kumapit ka." Nagbingi-bingihan, pasok sa isang tenga Labas sa kabila Pinagtabuyan palayo pero sabi ko sa sarili, hindi ako susuko. Tuwing ipipikit ko ang mga mata, hindi maiwasan ang pagtulo ng luha. Sinisigaw ng puso, kayanin ko pa. Pero ang tanong ng utak, para san pa? Gusto kitang hagkan sa bawat sulok ng katawan, gustong akuin ang sakit na iyong nararamdaman. Naging manhid ka saking sakripisyo, Patuloy akong pinagtabuyan. Hanggang sa naubos na ang pasensiya at pag-unawa, halos isuka na natin ang isa't-isa Pagmamahal nalang ang nakita kong dahilan kung bakit patuloy parin nating sinubukan Hindi lilipas ang isang araw na walang bangayan Ang haplos **** nung una'y malumanay naging mahigpit at puno na ng galit Nauntog sa katotohanang hindi sapat ang pagmamahal lang Naglaho ang kislap ng mata na nung una'y sapat na kahit wala ang mga salitang, "mahal kita" Anong ginawa natin sa isa't-isa? Mag pag-asa ba talaga ang pagmamahalan ng dalawang taong sira?

Continue reading...

Hayaan mo akong gawin kang obra— Ipipinta kita gamit ang mga kulay ng pagmamahal na sinayang niya. Hayaan mo akong gawin kang obra— Kung saan ang pangalan mo'y mamumuhay sa bawat tulang isusulat ko tungkol sa pagibig, sinta. Hayaan mo akong gawin kang obra— Iguguhit kita gamit ang mga kamay kong kailanma'y hindi nakalimot sa mga haplos mo, pangga. Hayaan mo akong gawin kang obra— Ipagdidikit natin ang mga pirasong sinira ng nakaraan. Pangako, mahal, 'di ka na mawawasak muli kailanman. Hayaan mo akong gawin kang obra - Dahil mahal, hindi mo man nakikita, isa kang tunay na obra maestra. Hayaan **** ito sa'yo ay aking ipadama, Hayaan mo akong gawin kang obra.

0

Jul 6, 2016

Jul 6, 2016 at 12:06 PM UTC

Hayaan mo akong gawin kang obra

Hayaan mo akong gawin kang obra— Ipipinta kita gamit ang mga kulay ng pagmamahal na sinayang niya. Hayaan mo akong gawin kang obra— Kung saan ang pangalan mo'y mamumuhay sa bawat tulang isusulat ko tungkol sa pagibig, sinta. Hayaan mo akong gawin kang obra— Iguguhit kita gamit ang mga kamay kong kailanma'y hindi nakalimot sa mga haplos mo, pangga. Hayaan mo akong gawin kang obra— Ipagdidikit natin ang mga pirasong sinira ng nakaraan. Pangako, mahal, 'di ka na mawawasak muli kailanman. Hayaan mo akong gawin kang obra - Dahil mahal, hindi mo man nakikita, isa kang tunay na obra maestra. Hayaan **** ito sa'yo ay aking ipadama, Hayaan mo akong gawin kang obra.

Continue reading...

Iyak. Iyak ng isang kobrang nakadikit sa dingding na kaya kong patahanin unti-unti sa bawat pihit. Sa bawat patak ng luha nitong humahalik sa aking noo na dahan-dahang dumadausdos papunta sa aking mga pisngi. Sa aking mga pisnging halos magkapasa na sa madalas **** pagpapaligo rito ng mga kurot. Ang iyong mga kurot na siya namang nagpapahiwatig na hinding hindi ka magsasawa sa pagmumukhang ito. Noon. Hindi na ngayon. Patuloy ang paggapang ng mga patak na maligamgam papunta sa aking mga labi na hindi pinalagpas ang pagkakataong ipaalala sa akin na ang mga labi ito ay minsan nang nabigyan ng pagkakataong iwika ang kung ano mang hindi kayang maipahiwatig nang sapat ng aking mga haplos. Ang mga labi kong minsan nang natikman ang tamis ng iyong gayuma. Ni hindi pinatawad ang lasa ng tsisburger o ng kung ano man ang iyong kinain sa araw na iyon. Ang mga patak na ngayo’y lumalakad na nang tahimik sa kahabaan ng aking leeg na siyang nagdurugtong ng aking ulo na kumukulong sa aking utak sa aking dibdib na naglalaman ng aking puso. Ang puso kong bumulong nang paulit-ulit na para bang sirang plaka at nagsabing may pag-asa pa. Ang kumulit sa akin na maniwala sa tibay ng ating pagmamahalan. Ang aking utak na nagsabing wala itong patutunguhan na tila’y totoo sapagkat ang ating mga kamay ay hindi makapagkokomunika nang mahabang panahon at may posibilidad pang hindi na muling magkatampo kahit pa ang mga ito’y kulu-kulubot na. Ang karibal ng aking puso na aking pinakinggan. Sayang. Para bang ako ang paboritong manika ng kapalaran. Ang kanyang manikang paulitulit na pinaiikot sa isang tugtog na di ko kayang sabayan. Siya na tuwang-tuwa na makita akong naghihikahos sa pagbugbog ng bawat pagsubok. Awat na. Pihit. Ayoko nang maalala pa ang pait na ipinapaalala ng bawat patak. Pihit pa. Tila'y isang patak na lamang ang ibubuga. Ang bawat halik ng tubig sa baldosadong sahig na lumilikha ng malungkot na tunog na “tik… tik… tik…” Isang pihit nalang. Isang pihit nalang at titigil na ang tila duet na paghugulgol ng ahas na nakadikit sa dingding na baldosa rin at ng ngayon ko lang napansin na umaapaw kong mga mata na kanina pa pala sumasabay sa agos ng tubig na dumadaloy sa aking mukha. Tama na. Tahan na. /e.m/

0

Jan 29, 2016

Jan 29, 2016 at 4:18 PM UTC

Hilamos ng Alaala

Iyak. Iyak ng isang kobrang nakadikit sa dingding na kaya kong patahanin unti-unti sa bawat pihit. Sa bawat patak ng luha nitong humahalik sa aking noo na dahan-dahang dumadausdos papunta sa aking mga pisngi. Sa aking mga pisnging halos magkapasa na sa madalas **** pagpapaligo rito ng mga kurot. Ang iyong mga kurot na siya namang nagpapahiwatig na hinding hindi ka magsasawa sa pagmumukhang ito. Noon. Hindi na ngayon. Patuloy ang paggapang ng mga patak na maligamgam papunta sa aking mga labi na hindi pinalagpas ang pagkakataong ipaalala sa akin na ang mga labi ito ay minsan nang nabigyan ng pagkakataong iwika ang kung ano mang hindi kayang maipahiwatig nang sapat ng aking mga haplos. Ang mga labi kong minsan nang natikman ang tamis ng iyong gayuma. Ni hindi pinatawad ang lasa ng tsisburger o ng kung ano man ang iyong kinain sa araw na iyon. Ang mga patak na ngayo’y lumalakad na nang tahimik sa kahabaan ng aking leeg na siyang nagdurugtong ng aking ulo na kumukulong sa aking utak sa aking dibdib na naglalaman ng aking puso. Ang puso kong bumulong nang paulit-ulit na para bang sirang plaka at nagsabing may pag-asa pa. Ang kumulit sa akin na maniwala sa tibay ng ating pagmamahalan. Ang aking utak na nagsabing wala itong patutunguhan na tila’y totoo sapagkat ang ating mga kamay ay hindi makapagkokomunika nang mahabang panahon at may posibilidad pang hindi na muling magkatampo kahit pa ang mga ito’y kulu-kulubot na. Ang karibal ng aking puso na aking pinakinggan. Sayang. Para bang ako ang paboritong manika ng kapalaran. Ang kanyang manikang paulitulit na pinaiikot sa isang tugtog na di ko kayang sabayan. Siya na tuwang-tuwa na makita akong naghihikahos sa pagbugbog ng bawat pagsubok. Awat na. Pihit. Ayoko nang maalala pa ang pait na ipinapaalala ng bawat patak. Pihit pa. Tila'y isang patak na lamang ang ibubuga. Ang bawat halik ng tubig sa baldosadong sahig na lumilikha ng malungkot na tunog na “tik… tik… tik…” Isang pihit nalang. Isang pihit nalang at titigil na ang tila duet na paghugulgol ng ahas na nakadikit sa dingding na baldosa rin at ng ngayon ko lang napansin na umaapaw kong mga mata na kanina pa pala sumasabay sa agos ng tubig na dumadaloy sa aking mukha. Tama na. Tahan na. /e.m/

Continue reading...

Ubod ng Langit ang aking Kasiyahan Sa Puso't Diwa haplos ng Dalampasigan Maayo man sa Bulaklak; Mula sa Himpapawid Ang aking dulo't ng Isang Kaibigan At hindi ako po'y nagbabalat-kayo Sa Tunay ng aking Pagkakatao Sana'y Nawa, Hiyas at Bendisyo ang inyong Loob Nakikipaglabi sa aking Dangal Papuri sa inyo! Alagad ng Maykapal. =) Translation: More than the Heavens is my Happiness In Heart and Soul which takes to the Sky More Scented than these Flowers; From Above Blessed me with a Friend And I for One am not a Hypocrite For that has never been my Personality All I ask - Blessings and Fortune be upon You Offering these Sole Prayers of mine Praise be to you! Servant of the Lord. =)

0

Mar 16, 2013

Mar 16, 2013 at 10:59 AM UTC

xavier-paolo-josh-mandreza

TO SIR JOHN NORMAN: A REQUEST GRANTED (KAY GINOONG JOHN NORMAN: ISANG PABOR NAITUTUPAD)

Ubod ng Langit ang aking Kasiyahan Sa Puso't Diwa haplos ng Dalampasigan Maayo man sa Bulaklak; Mula sa Himpapawid Ang aking dulo't ng Isang Kaibigan At hindi ako po'y nagbabalat-kayo Sa Tunay ng aking Pagkakatao Sana'y Nawa, Hiyas at Bendisyo ang inyong Loob Nakikipaglabi sa aking Dangal Papuri sa inyo! Alagad ng Maykapal. =) Translation: More than the Heavens is my Happiness In Heart and Soul which takes to the Sky More Scented than these Flowers; From Above Blessed me with a Friend And I for One am not a Hypocrite For that has never been my Personality All I ask - Blessings and Fortune be upon You Offering these Sole Prayers of mine Praise be to you! Servant of the Lord. =)

Continue reading...

090316 Pambungad Mo'y matatamis na mga ngiti Habang bitbit ko ang mga sandaling nilisan ang pagbati. Batid ng panlasa ang mapait na takipsilim, Ang kahapong yumurak sa Iyong kariktan. May iilang sumisirit ng kandilang bilang Mayroon ding mga nagwawaldas ng dila; May nagwawalis ng kalat at siyang binabasura, Mayroon ding naglalakad ng nakaluhod. Naging tigang ang lupaing napuno ng banyaga Sa haplos ng mga nanlilisik na mga mangungusig. Naging batas ang ideolohiyang makasarili, Itatakwil ang Perlas na sinisid pa't buhat sa bahaghari. Tila mga kandadong walang susi Ang pagsaboy ng mga dikdikang tutuligsa sa Bayan. Dalamhati sa mga Anak ni Juan Mga bayaning umani ng nagniningas na rebolusyon. Ramdam ko ang pluma ni Rizal Sa kamandag nito'y henerasyon ay aahon. Bulag, pipi't bingi'y aakma't aaklas ng panalangin Bangon Pilipinas! Ikaw ang natatangi naming Perlas!

0

Sep 3, 2016

Sep 3, 2016 at 8:27 PM UTC

Durian, Mangosteen, Atbp.

090316 Pambungad Mo'y matatamis na mga ngiti Habang bitbit ko ang mga sandaling nilisan ang pagbati. Batid ng panlasa ang mapait na takipsilim, Ang kahapong yumurak sa Iyong kariktan. May iilang sumisirit ng kandilang bilang Mayroon ding mga nagwawaldas ng dila; May nagwawalis ng kalat at siyang binabasura, Mayroon ding naglalakad ng nakaluhod. Naging tigang ang lupaing napuno ng banyaga Sa haplos ng mga nanlilisik na mga mangungusig. Naging batas ang ideolohiyang makasarili, Itatakwil ang Perlas na sinisid pa't buhat sa bahaghari. Tila mga kandadong walang susi Ang pagsaboy ng mga dikdikang tutuligsa sa Bayan. Dalamhati sa mga Anak ni Juan Mga bayaning umani ng nagniningas na rebolusyon. Ramdam ko ang pluma ni Rizal Sa kamandag nito'y henerasyon ay aahon. Bulag, pipi't bingi'y aakma't aaklas ng panalangin Bangon Pilipinas! Ikaw ang natatangi naming Perlas!

Continue reading...

bakit tayo umaasa? bakit ang dali nating maniwala sa bawat kataga nya? bakit ang dali nating kiligin sa bawat lambing nya? bakit ang dali nating lumambot sa bawat haplos nya? bakit ang dali nating magtiwala sa bawat pangako nya? bakit ang dali nating mahalin sya kahit wala namang kasiguradohan tayo'y mamahalin nya?

0

May 15, 2019

May 15, 2019 at 6:49 AM UTC

bakit tayo umaasa? bakit ang dali nating maniwala sa bawat kataga nya? bakit ang dali nating kiligin sa bawat lambing nya? bakit ang dali nating lumambot sa bawat haplos nya? bakit ang dali nating magtiwala sa bawat pangako nya? bakit ang dali nating mahalin sya kahit wala namang kasiguradohan tayo'y mamahalin nya?

Continue reading...

Tatakpan ko ang aking mata,  Upang katotohana'y hindi makita,  Saki'y wala ka na,  Tumakbo ka papunta sa iba,  Pilit kitang hinabol,  Ngunit walang napala hanggang sa mahapo,  Ang liwanag nang kahapon,  Bigla na lang naglaho,  Pirmeng nakatingin sa lupa kung may bakas ba, Ngunit sa kapal ng dilim mistulang bulag na. Nasasaktan ngunit kailangang manahimik,  Para bang sa lalamunan ko'y malalim na tinik,  Takpan ng ngiti ang pait,  Tanggapin kahit na sobrang sakit,  Kahit ano namang sigaw ang ipilit,  Hindi mo rin naman maririnig,  Himutik ng puso ay patatahanin ko,  Mananatili na lamang pipi upang hindi na makagambala pa sa'yo. Minsan kong narinig sa mula sa iyong bibig,  Mga salitang nagbigay ng ngiti na hindi madadaig,  Hindi mapapantayan ng kahit na sino man,  Ngunit nang lumisan ka noon ko natutunan,  Ang mundo ko'y tumahimik,  Wala ni kahit anong imik,  Hindi parin mapakali pero nangungulila sa'yong halik,  Haplos at yakap mo'y di na madadama pa,  Labis na katahimikan mistulang bingi na.

0

Apr 12, 2016

Apr 12, 2016 at 5:10 AM UTC

Bulag. Pipi. Bingi.

Tatakpan ko ang aking mata,  Upang katotohana'y hindi makita,  Saki'y wala ka na,  Tumakbo ka papunta sa iba,  Pilit kitang hinabol,  Ngunit walang napala hanggang sa mahapo,  Ang liwanag nang kahapon,  Bigla na lang naglaho,  Pirmeng nakatingin sa lupa kung may bakas ba, Ngunit sa kapal ng dilim mistulang bulag na. Nasasaktan ngunit kailangang manahimik,  Para bang sa lalamunan ko'y malalim na tinik,  Takpan ng ngiti ang pait,  Tanggapin kahit na sobrang sakit,  Kahit ano namang sigaw ang ipilit,  Hindi mo rin naman maririnig,  Himutik ng puso ay patatahanin ko,  Mananatili na lamang pipi upang hindi na makagambala pa sa'yo. Minsan kong narinig sa mula sa iyong bibig,  Mga salitang nagbigay ng ngiti na hindi madadaig,  Hindi mapapantayan ng kahit na sino man,  Ngunit nang lumisan ka noon ko natutunan,  Ang mundo ko'y tumahimik,  Wala ni kahit anong imik,  Hindi parin mapakali pero nangungulila sa'yong halik,  Haplos at yakap mo'y di na madadama pa,  Labis na katahimikan mistulang bingi na.

Continue reading...

Kahapon, noong gabi Noong tulog ang mga ibon Noong umiiyak ang mga tala Dama ko ang iyong hiwaga Ako ay iyong minasahe Tila binugbog na sibuyas Mga kamatis na nagdurugo Palihim mo akong niluto Dahan dahan ang haplos Mula apoy hanggang upos Dala ko ang mga pasa Ultimo mga halik na basa Mura lang ang aking binayad Dumukot sa butas na bulsa Dinig ko hanggang kusina Ang tawag ng aking sikmura

0

Oct 9, 2015

Oct 9, 2015 at 11:32 AM UTC

Kahapon, noong gabi Noong tulog ang mga ibon Noong umiiyak ang mga tala Dama ko ang iyong hiwaga Ako ay iyong minasahe Tila binugbog na sibuyas Mga kamatis na nagdurugo Palihim mo akong niluto Dahan dahan ang haplos Mula apoy hanggang upos Dala ko ang mga pasa Ultimo mga halik na basa Mura lang ang aking binayad Dumukot sa butas na bulsa Dinig ko hanggang kusina Ang tawag ng aking sikmura

Continue reading...

Andito na naman ako Magsusulat na naman para matandaan Mga pangako na minsan mo binitawan Nagtatampo at nasasaktan Nasaan ka? Bakit hindi kita maramdaman? Natatandaan mo pa ba yung pangako mo? Pangako mo na mananatili ka sa tabi ko? Sinabi ko sayo na aalis na ako Na ayoko na at sumuko na tayo Pero nanatili parin sa piling ng pareho. Mahal, alam natin saan tayo lulugar pareho Kung hanggang saan lang ang meron "tayo" Pero ang pangako mo na hindi mo ako pababayaan nasaan? Naglaho na ba at tuluyang nakalimutan? Nakalimutan o hindi mo mapanindigan? Hindi mapakali't nanghihinayang Mga binitawang salita at nararamdaman Pilit binubura lahat ng ugnayan Ugnayan na nabuo sa pag-iibigan Hanggang umabot sa desisyon na wakasan. Mga pangako natin sa isa't isa Napako at nawala na Tila ba kay bilis lang uli mapag-isa Yung sakit na hindi ko maramdaman noon Ay unti unti ng yumayakap sa akin ngayon. Mahal, salamat sa masasayang araw natin Mga araw na nabuo ng masarap na salita sa atin Larawan mo na hindi makakalimutan Haplos at yakap mo na hindi mapantayan At sa mga pangako na iyong binitawan. Salamat sa masasayang kwento Na itatago ko hanggang dulo Salamat dahil naging parte ka ng buhay ko Masayang alaala ng babaunin ko Ito na ang dulo na kayang tanggapin ng puso ko.

0

Feb 21, 2020

Feb 21, 2020 at 4:26 AM UTC

Andito na naman ako Magsusulat na naman para matandaan Mga pangako na minsan mo binitawan Nagtatampo at nasasaktan Nasaan ka? Bakit hindi kita maramdaman? Natatandaan mo pa ba yung pangako mo? Pangako mo na mananatili ka sa tabi ko? Sinabi ko sayo na aalis na ako Na ayoko na at sumuko na tayo Pero nanatili parin sa piling ng pareho. Mahal, alam natin saan tayo lulugar pareho Kung hanggang saan lang ang meron "tayo" Pero ang pangako mo na hindi mo ako pababayaan nasaan? Naglaho na ba at tuluyang nakalimutan? Nakalimutan o hindi mo mapanindigan? Hindi mapakali't nanghihinayang Mga binitawang salita at nararamdaman Pilit binubura lahat ng ugnayan Ugnayan na nabuo sa pag-iibigan Hanggang umabot sa desisyon na wakasan. Mga pangako natin sa isa't isa Napako at nawala na Tila ba kay bilis lang uli mapag-isa Yung sakit na hindi ko maramdaman noon Ay unti unti ng yumayakap sa akin ngayon. Mahal, salamat sa masasayang araw natin Mga araw na nabuo ng masarap na salita sa atin Larawan mo na hindi makakalimutan Haplos at yakap mo na hindi mapantayan At sa mga pangako na iyong binitawan. Salamat sa masasayang kwento Na itatago ko hanggang dulo Salamat dahil naging parte ka ng buhay ko Masayang alaala ng babaunin ko Ito na ang dulo na kayang tanggapin ng puso ko.

Continue reading...

#061816 #ElNidoToPPC Gusto kong magtanong, *"Ba't ayaw **** bumaba?* Ba't wala Kang ginagawa?" Lumuluha ang Langit, Pero tila ba pinagmamasdan Mo lamang Siya. Nawawalan ng kislap ang mga bituin, Ngunit hindi Mo hinahawi ang mga Ulap Na pasan ang mga sarili't may pighati ang kalooban. Ako'y nagyeyelo sa lamig ng pag-ibig, Hindi maihimbing ang sarili Pagkat salat sa kumot ang sasakyang bumubulusok. Nais kong tapalan Ang pusong nagkulang sa yakap at haplos, Na parang uhaw sa kapeng mainit Siyang pantanggal lamig ng kahapon. Ako'y nanlalamig -- Bagkus puso'y iba ang eksperimento. Hindi ko maipaabot Sayo ang liham na nakatiklop, Pero ang ningas ng Iyong kariktan, Siyang bumubulong sa isipan ng kalinawan. Trono Mo'y napakataas, Pero ni minsa'y hindi Ka nagmataas. Sa paggulong ng sandali, Ang ulan ay kinitil at ako'y saksi sa'Yong Ilaw. Panahon, pana-panahon lamang ang ulan Na siyang susubok sa pusong may laman. At kung minsang nasubok ko ang Iyong Liwanag, Ako'y hindi Mo binigo sa makabagong Silaw.

0

Jun 19, 2016

Jun 19, 2016 at 10:00 PM UTC

#061816 #ElNidoToPPC Gusto kong magtanong, *"Ba't ayaw **** bumaba?* Ba't wala Kang ginagawa?" Lumuluha ang Langit, Pero tila ba pinagmamasdan Mo lamang Siya. Nawawalan ng kislap ang mga bituin, Ngunit hindi Mo hinahawi ang mga Ulap Na pasan ang mga sarili't may pighati ang kalooban. Ako'y nagyeyelo sa lamig ng pag-ibig, Hindi maihimbing ang sarili Pagkat salat sa kumot ang sasakyang bumubulusok. Nais kong tapalan Ang pusong nagkulang sa yakap at haplos, Na parang uhaw sa kapeng mainit Siyang pantanggal lamig ng kahapon. Ako'y nanlalamig -- Bagkus puso'y iba ang eksperimento. Hindi ko maipaabot Sayo ang liham na nakatiklop, Pero ang ningas ng Iyong kariktan, Siyang bumubulong sa isipan ng kalinawan. Trono Mo'y napakataas, Pero ni minsa'y hindi Ka nagmataas. Sa paggulong ng sandali, Ang ulan ay kinitil at ako'y saksi sa'Yong Ilaw. Panahon, pana-panahon lamang ang ulan Na siyang susubok sa pusong may laman. At kung minsang nasubok ko ang Iyong Liwanag, Ako'y hindi Mo binigo sa makabagong Silaw.

Continue reading...

Ang haplos ay malamig di man naninigas nanatili walang kibo Sa paghagok ay naninibago -walang malay parang nag-iidlip Isigaw ang pangalan ng mga santo, patron at lalo na ng Diyos -magbigay pugay Ang pulso muna ay hanapin mula ulo hanggang binti Ginto at pilak, walang katumbas Ang hinirang na anak Niya'y di kinalimutan Parirala ng buhay ay papintig-pintig sa ibang dimensyon na ng daigdig Tuldukan ang kasulatan sa Libro ng mga Buhay Sapagkat buhat-buhat ang maputlang kamay Sa kuko matatanto habang nakaratay Nagiginawan pati ang laman na nasa hukay Libu-libong ektarya ang pagpapasyalan Maraming kakaibiganin maging sinuman Nakikipagkapalagayan ng loob ang lahat-nagpapatawad Pagbubuklodin ng pagsinta Nililok ang estatwa sa dibdib ay namalagi Paalalang ipirmi, di iwaksi Samut-saring emosyon ng dilim ang ginamit sa pag-ukit

0

Dec 14, 2018

Dec 14, 2018 at 6:20 PM UTC

Ang Buhay sa Takipsilim #10

Ang haplos ay malamig di man naninigas nanatili walang kibo Sa paghagok ay naninibago -walang malay parang nag-iidlip Isigaw ang pangalan ng mga santo, patron at lalo na ng Diyos -magbigay pugay Ang pulso muna ay hanapin mula ulo hanggang binti Ginto at pilak, walang katumbas Ang hinirang na anak Niya'y di kinalimutan Parirala ng buhay ay papintig-pintig sa ibang dimensyon na ng daigdig Tuldukan ang kasulatan sa Libro ng mga Buhay Sapagkat buhat-buhat ang maputlang kamay Sa kuko matatanto habang nakaratay Nagiginawan pati ang laman na nasa hukay Libu-libong ektarya ang pagpapasyalan Maraming kakaibiganin maging sinuman Nakikipagkapalagayan ng loob ang lahat-nagpapatawad Pagbubuklodin ng pagsinta Nililok ang estatwa sa dibdib ay namalagi Paalalang ipirmi, di iwaksi Samut-saring emosyon ng dilim ang ginamit sa pag-ukit

Continue reading...