"hahakbang" poems
Pabalik-balik ka
Hahakbang nang pakaliwa ,
Hahakbang nang pakanan.
Yapus-yapos ako ng aking kinahihimlayan
Balakid nati'y salaming
Bahagdan lamang ang kinalalagyan.
Puti ang daan patungo sa iyong tuntungan
Sumusulyap ka nga't
Mensahe'y kusang tanong
Tinipon at binahagi sa pagkatao.
Malabo ang salamin sa harap
Dito sa amin at sa kalye sa looban
Kung saan dinudumog ito
Ng mga kliyenteng
Buht sa iba't ibang pintuan.
Takipsilim na
Tangan-tangan ko ang susi palabas
Nang tumambad ka't
Ilang metro lamang ang distansya.
Nagtagpo ang pawang paningin
Bagkus kailangan na ring pigilan ng sandali
Nauna ka
Pagbaba ko'y hindi na muling nasilayan
Anumang aninag ng iyong lihim na pagkatao.
Mayroong kumaway sa akin
Isang pamilyar na tauhan sa sarili kong kwento
Dati ko palang **** sa asignaturang Ekonomiks.
Tinugon ko ang pagtawag niya sa akin
Aba't ang oras ang huminto
Ninakaw ng kanyang katabi
Ang pagtingin buhat sa tumanggap ng pagtugon.
Naroon ka, hawak ang manibela
Ako'y nauupos na kandila
Ako'y hinahanging saranggola
Isang bulang hinihele ng musikang walang liriko.
Hindi ako naging epektibo sa kausap
Doon ang pasimula ng kwento
Hihintayin ko ang muling pagsirit
ng nanlilisik na araw
At ang lahat ay kapwa
Pausbong na ala ala na lamang.
Jul 3, 2014
Jul 3, 2014 at 7:12 AM UTC
Unti-unti hinahayaan mo lang ako na maka wala sa mga yakap mo
At ako’y tuloyang nahulog ngunit hindi mo naman ako sinalo
Unti-unti humahakbang ka paatras palayo ng palayo mula sa kinatayuan ko
Ako’y naka tayo lang dahil baka sakaling hahakbang ka pabalik at ako’y yakapin mo
Ngunit wala ka man lang ginawa para manatili ako sa piling mo
Subalit hinayaan mo lang ako namawala at ako’y tuloyang maglaho
Pagod na ako dahil ako lang ang lumalaban sa kung anong meron tayo
Mahal kita pero nakakapagod na dahil kaagad ka nalang sumoko
Alam kung masakit dahil mahal pa kita at ayaw kung mawala ka
Pero sapat na ba yong salitang mahal kita kung ikaw susuko na
Alam kung hindi madali na kalimutan kung ano meron tayo noon
Oo hindi madali. Pero susubokan ko at sisikapin ko ulet na bumangon
Akala ko ba matibay tayo dahil sabi mo di mo na ako pakakawalan
Pero isang araw bumitaw ka na at ako’y iyo nalang hinayaan at binitawan
Saan na ba yong pangako mo na mamahalin mo ako habang buhay
Dahil sa nakikita ko ngayon araw-araw parang unti-unti mo narin akung pinatay
Dec 20, 2016
Dec 20, 2016 at 11:46 AM UTC
Sintas Man Ay Kalas
Luma Na At Pigtas
Sapatos At Medyas
Dibaleng May Pintas
Kamisetang Butas
At Maong Na Kupas
Pigtal Na Tsinelas
Hindi Pa Parehas
Tinotonong Kwerdas
karakrus ang kwintas
sa sugal ay utas
pati pato hulas
bahala na bukas
tawagin mang takas
hihiram ng lakas
tatagay ng wagas
nalango sa wakas
kamay lang may hugas
bahid, patak, tagas
palay naging bigas
kahapon ay bakas
sing-linaw ng habas
nahinog ang prutas
ngunit di pinitas
bagsak mula taas
sabik na pumatas
kahit pa lumabas
tinatagong Katas
Tinukso Ng Ahas
Yinapos Ang Angas
Kinapos Sa Alas
Nilukso Yung Dahas
Natisod, Nadulas
Kasi Nga Nangahas
Kung Dati Minalas
Nadapang May Bangas
Babangong Matikas
Sa Mali iiwas
panata kong tagos
dalangin ay lubos
payak man ang lapis
yakap Di Pa labis
sugat na may hapis
ginamot ng kapis
Tila Tala Lihis
Kutitap Sa Bilis
Araw May Silahis
kidlat ang hagibis
mukha na manipis
nagpalit ng bihis
hahakbang sa libis
Layon Ay Malinis
Patama Ay Daplis
Ngunit May Hinagpis
Pinawi Ng Haplos
Animan na agos
Timplang Nalamukos
Animo Ay Musmos
Siglang Dinaraos
Biyaya Ay Puspos !!!
Jan 13, 2022
Jan 13, 2022 at 1:28 PM UTC
Kayat hawakan mo ako
at ipapangako ko sayo
na ikaw at ako
magsasama hanggang dulo
sabay tayong hahakbang sa lalim
Ng kawalan
At ito na ang simula.
Simula ng tayo,
wala ng ikaw, at wala ng ako.
Simula ngayon haharap tayo sa
kapanapanabik na umaga.
Magkasama.
Bilang mag asawa.
Kaya tara!!
samahan mo ako
sa laro ng buhay.
samahan mo ako sa sakit
sa hirap, sa ligaya
sa tuwa at sa habang buhay.
at sabay
Sabay nating lalakabayin ang daan ng kahirapan,
at kasaganahan.
Sa lubak man o patag
iaakay, aalalay.
wag kang matakot sumabay
pagkat tayo ay may
sandatang matibay.
Pag ibig.
Pag ibig na ang Diyos ang gabay
Nov 13, 2021
Nov 13, 2021 at 11:18 AM UTC
Atras. Abante.
Mga paang hindi makampante.
Atras.
Natakot, nahiya.
Nangangapa mula sa paglaya.
Iniipon ang lahat ng lakas
para tuluyang iwan ang bakas
ng nakaraang namaalam na
sa lungkot, pait at sakit
na dulot ng patuloy na pagkapit.
Abante.
Uusad, lalayo.
Uunahan ang damdamin sa pagbugso.
Isang libo’t isang daang duda.
Animnapu’t isang segundo ng pag-asa.
Imumulat ang mga mata
Nangagapa ma'y unti-unting hahakbang
Patungo sa ‘di alam kung saan.
Urong. Sulong.
Palalayain ang damdaming nakakulong.
Urong.
Nag-iisip, nagmumuni.
Tinatantyang muli ang sarili
kung ilalatag na ang lahat ng sandata
at ibubunyag ang mga stratehiya
sa laban ng buhay.
Handa ka na nga ba?
Natuto?
Hanggang saan ka dadalhin ng takot mo?
Sulong.
Lalaban, susugod.
Hindi alintana kung mapagod,
manalo o matalo.
Alinma’y hindi susuko.
Hindi maliligaw ipikit man ang mga mata
sapagka't alam na kung saan pupunta.
Bawat hakbang ay kabisado
Patungo sa kinaroroonan mo.
At ako’y mananatili na...
sa’yo.
Apr 26, 2018
Apr 26, 2018 at 10:54 PM UTC
021824
Ikaw ang Buhay, ang aking Hininga
Ang nagdudulot sa bawat pintig
Na noo’y nais nang mamahinga.
Ikaw ang Pangakong aking panghahawakan,
Ilalaan Sa’yo ang lahat
Nang walang hinihinging kapalit.
Ikaw ang Pagsinta
Sa gitna ng mga mapapait na nobela —
Nobelang akala ko’y syang bubuo sa’king pagkatao.
Ikaw ang Lunas sa bawat sakit,
Sa bawat hapding walang ibang makapagpapagaling…
Ikaw ang aking Kagalingan.
Sa libis at parang
Ako’y kusang hahakbang.
Na kahit ang dilim ay walang kapangyarihan.
Ikaw ang Aking Liwanag —
Akayin Mo ako hanggang sa huling hininga’t
Salubungin ako ng pag-ibig **** walang kapantay.
Feb 18, 2024
Feb 18, 2024 at 9:35 AM UTC
Bakit kaya ganun...
Nasasaktan ako kahit hindi dapat
Gusto ko umiyak...
Ngunit pawanag naubos na ang mga luha
Hahakbang pasulong...
Subalit tatlong tapak paurong
Pipiliting ayusin ang lahat...
Pero pawang gumuguho at mas gumugulo lang
Don't i deserve better...
Don't i deserve to be loved..
Don't i deserve to be happy without ever being afraid of failing again..
Jan 24, 2021
Jan 24, 2021 at 12:44 PM UTC
Minsan, parang ang haba ng araw kapag inaantay mo itong lumipas nang wala ng kirot. Isang linggong haba.
Nakakapagod pala talaga. Nakakapagod mag-umpisa. 'Yung hahakbang ka nalang paharap, ang tinig, yapos, at bawat pagsulyap pa rin ang makapagpapahakbang sa'yo pabalik.
Kahit wala na.
Tapos susubok na humakbang muli. Paharap. Kahit bawat yapak, pumapatak ang luha sa paanan **** pagód na't namimitig. Babalik. At masusugatan nang minsan pa.
Bitaw ka na. Ibigay mo sa Kanya.
Ang mga bubog sa pagód **** puso na sumusugat sa bawat pagyapak ay dadamputin Niya nang walang pag-a-alinlangan, dahil una na Siyang nasugatan.
Bitaw ka na. May paghilom sa paglaya. At sa paglaya ka papayapa.
Tahan na. Lalaya ka. Lalaya ka dahil pinalaya ka na.
Isang hakbang pa ulit. Sa Kanya lang ang tingin.
Hindi ka pa man lumalapit, handa na Siyang yumakap.
Takbo ka papalapit. Hayaan **** buuin ka Niyang muli.
Feb 4, 2024
Feb 4, 2024 at 12:07 AM UTC