Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"dumadaan" poems
malamig sa isang silid may kasamang pighati, saya at lungkot sa bawat paghinga, ramdam ang pagbagsak ng luha. magkakahiwalay na tayo sakit na tila kinukurot ang puso sakit na walang ibang lunas, kundi ang pagsasamahan nating nabuo. sinulat ko ang tulang ito para kahit ako'y lilisan na maaari ko pang balikan lahat. lahat ng alaala at samahan, mga alaala na hindi ko makakalimutan, katulad ng... habang tayo'y naghihintay ng ticket habang tayo'y nagbabasa ng email thread habang tayo'y nakaupo sa isang silid nagkukwentuhan, nagtititigan, nagmamasid, naglalaro ng moba, nanonood ng youtube, nakahawak sa mga selpon. na tila bigla bigla tayong natinag sa mga boss na dumadaan na kahit sa dami natin sa area nagawa parin tayong turuan at pag tiyagaan nila sir at ma'am. napaka-lungkot lang isipin, na ang ating samahan, sa kathang-isip na lamang. alam ko lahat naman tayo nakaramdam na ng lungkot lungkot na hindi mo alam kung saan nagmula lungkot na hindi mo alam kung ano ang dahilan lungkot na hindi mo alam kung ano ang kinahihinatnan pero ang pinaka-nakakalungkot sa lahat yung puno ng tao sa isang silid. puno ng tunog at salita  puno ng biruan at tawanan pero ramdam **** maiiyak ka ramdam **** hindi ka nababagay sa lugar na naroon ka sa pagkakataong ito, hindi mo alam kung bakit hindi mo kayang makisali at magkunwaring masaya nalang  kung sa mga nakaraang araw kinaya mo naman nakakapagod mag-isip. pero alam naman natin ito yung pagod na hindi kayang gamutin ng pahinga  ito yung pagod na hindi kayang idaan sa alak o ng yosi man lang ito yung pagod na hindi kayang idaan sa maghapong hilata sa kama ito yung pagod na hindi kayang gamutin o kahit dampi ng matinding menthol ng salonpas sa nangangalay na kasu-kasuan Ito yung pagod na hindi kayang gamutin ng efficascent oil na suki ng buong pamilya ito yung pagod na dama ng kaibuturan at kaluluwa ito yung pagod na mahirap punan ng lunas kasi hindi mo alam kung bakit ang bigat sa pakiramdam iyong pag napabayaan o mali ang diagnosis mo e pwedeng lumikha ng sanga-sangangang maliit at mas komplikadong dahilan ng kapaguran kung pwede lang mapawi ang lungkot sa bawat malalim na buntong hininga ang ngalay na dama ng kaluluwa yung tuwang hatid damay lahat ng parte ng kabuuan isama mo pa pati yung sangkatutak na split ends mas lalo na ang mga pimples na ayaw kang lubayan alam ko, napapagod rin kayo sadyang nakakapagod lang talagang gumising sa umagang walang kulay sa mundong malawak. pero nandyan ang ngiti na nakikita mo mula sa ibang tao, na nakikita ko mula sa inyo. ngiting kay gaan sa pakiramdam, na tila nangangawit na ang pisngi dahil sa ayaw humupa ng ngiti. Salamat sa mga binigay niyong mga ngiti. Na nakakapawi ng pighati, Salamat, Salamat dahil naging parte kayo ng talata ng buhay ko.
0
Jan 25, 2019
Jan 25, 2019 at 10:59 AM UTC
nymriari
sa isang silid
malamig sa isang silid may kasamang pighati, saya at lungkot sa bawat paghinga, ramdam ang pagbagsak ng luha. magkakahiwalay na tayo sakit na tila kinukurot ang puso sakit na walang ibang lunas, kundi ang pagsasamahan nating nabuo. sinulat ko ang tulang ito para kahit ako'y lilisan na maaari ko pang balikan lahat. lahat ng alaala at samahan, mga alaala na hindi ko makakalimutan, katulad ng... habang tayo'y naghihintay ng ticket habang tayo'y nagbabasa ng email thread habang tayo'y nakaupo sa isang silid nagkukwentuhan, nagtititigan, nagmamasid, naglalaro ng moba, nanonood ng youtube, nakahawak sa mga selpon. na tila bigla bigla tayong natinag sa mga boss na dumadaan na kahit sa dami natin sa area nagawa parin tayong turuan at pag tiyagaan nila sir at ma'am. napaka-lungkot lang isipin, na ang ating samahan, sa kathang-isip na lamang. alam ko lahat naman tayo nakaramdam na ng lungkot lungkot na hindi mo alam kung saan nagmula lungkot na hindi mo alam kung ano ang dahilan lungkot na hindi mo alam kung ano ang kinahihinatnan pero ang pinaka-nakakalungkot sa lahat yung puno ng tao sa isang silid. puno ng tunog at salita  puno ng biruan at tawanan pero ramdam **** maiiyak ka ramdam **** hindi ka nababagay sa lugar na naroon ka sa pagkakataong ito, hindi mo alam kung bakit hindi mo kayang makisali at magkunwaring masaya nalang  kung sa mga nakaraang araw kinaya mo naman nakakapagod mag-isip. pero alam naman natin ito yung pagod na hindi kayang gamutin ng pahinga  ito yung pagod na hindi kayang idaan sa alak o ng yosi man lang ito yung pagod na hindi kayang idaan sa maghapong hilata sa kama ito yung pagod na hindi kayang gamutin o kahit dampi ng matinding menthol ng salonpas sa nangangalay na kasu-kasuan Ito yung pagod na hindi kayang gamutin ng efficascent oil na suki ng buong pamilya ito yung pagod na dama ng kaibuturan at kaluluwa ito yung pagod na mahirap punan ng lunas kasi hindi mo alam kung bakit ang bigat sa pakiramdam iyong pag napabayaan o mali ang diagnosis mo e pwedeng lumikha ng sanga-sangangang maliit at mas komplikadong dahilan ng kapaguran kung pwede lang mapawi ang lungkot sa bawat malalim na buntong hininga ang ngalay na dama ng kaluluwa yung tuwang hatid damay lahat ng parte ng kabuuan isama mo pa pati yung sangkatutak na split ends mas lalo na ang mga pimples na ayaw kang lubayan alam ko, napapagod rin kayo sadyang nakakapagod lang talagang gumising sa umagang walang kulay sa mundong malawak. pero nandyan ang ngiti na nakikita mo mula sa ibang tao, na nakikita ko mula sa inyo. ngiting kay gaan sa pakiramdam, na tila nangangawit na ang pisngi dahil sa ayaw humupa ng ngiti. Salamat sa mga binigay niyong mga ngiti. Na nakakapawi ng pighati, Salamat, Salamat dahil naging parte kayo ng talata ng buhay ko.
Continue reading...
67
Hindi ko alam paano ko to sisimulan Pero bawat gabi ako ay nadadatnan Sa tanong na laging dumadaan Dito sa sarili kong sugatan Pero ang tanong na ito, Ang laging nagpapahinto Sa kasayahan kong di aabut nang minuto Sa pag iisip ko, sino nga ba ako? Napapaisip ako gabi gabi Kung saan nga ba ako magsisisi Ang hindi pag hanap sa katanungan kong tangi? O balang araw malaman kong ano nga ba akung klase.. Ang mundung ito na malawak Ay napakaraming tanong na hawak Iba, mga kababalaghang di tiyak Nasa kanila ba ang sagot kong tiyak? Ano nga ba ako dito sa mundo mag-aaral? anak? Kaibigan? Bestfriend? kalaro? Classmate? O Baka naman isang tagapayo O baka wala lang talaga ako Dito sa mundong tinitirhan ko Baka isa lang akung extra? Sa buhay ng iba, Na mahalaga lang pag may problema At wala nang kwenta pag lahat masaya Baka nga ganon lang talaga ako Dito sa mundong tinitirhan ko Pero minsan sinasabi ko Baka mahanap ko ang sagot ko dito Sagot nang isang tanong ko Sino nga ba talaga ako?
0
Aug 12, 2018
Aug 12, 2018 at 12:51 PM UTC
Ericjohn
Sino nga ba ako
Hindi ko alam paano ko to sisimulan Pero bawat gabi ako ay nadadatnan Sa tanong na laging dumadaan Dito sa sarili kong sugatan Pero ang tanong na ito, Ang laging nagpapahinto Sa kasayahan kong di aabut nang minuto Sa pag iisip ko, sino nga ba ako? Napapaisip ako gabi gabi Kung saan nga ba ako magsisisi Ang hindi pag hanap sa katanungan kong tangi? O balang araw malaman kong ano nga ba akung klase.. Ang mundung ito na malawak Ay napakaraming tanong na hawak Iba, mga kababalaghang di tiyak Nasa kanila ba ang sagot kong tiyak? Ano nga ba ako dito sa mundo mag-aaral? anak? Kaibigan? Bestfriend? kalaro? Classmate? O Baka naman isang tagapayo O baka wala lang talaga ako Dito sa mundong tinitirhan ko Baka isa lang akung extra? Sa buhay ng iba, Na mahalaga lang pag may problema At wala nang kwenta pag lahat masaya Baka nga ganon lang talaga ako Dito sa mundong tinitirhan ko Pero minsan sinasabi ko Baka mahanap ko ang sagot ko dito Sagot nang isang tanong ko Sino nga ba talaga ako?
Continue reading...
30
mga tao sa kasalukuyan mga dayukdok sa kapayapaan pagkat bitbit sa kung saan ang paroroonan hatid na bigat ng ating kapaligiran oo, patuloy ang progreso nating mga tao taon-taon may mga bagong mapangusad na mga plano unti-unting nasasagot mga sigaw ng pagbabago ...kahit papano kahit gaano ito katagal lahat ng baraha para dito'y handang isugal pagkat lahat ng mga dumadaan na pagsusulit ang bawat paglagpas at wakas nama'y lubos ito na sulit sa ginagalawang mundo na abala sa munting paglabas, di na maiwasan ang pagalala bawat pilak parehong pang-hulma at resulta para sa mga gyera marami namang mas makahulugan pa upang igasta bilyon-bilyon na mga pera panloob na kapayapaan sa paghanap nito'y isang paghahanap sa karagatan lumulutang lamang ay katanungan kung ito'y katotohanan o isang kasinungalingan makakamit ba hangga't may natatapakan o madadama lamang ba pag tanaw mo na tanaw ng kalangitan o habang sa paglalakbay ba matututunan kung papano hulihin ang nasusulyap panandalian sumisikip, napupuno mga kulungan sumasagitsit ang mga bulong-bulungan kaysa sa tulungan, pinagtutulong-tulungan humihinga pa aking paniniwala sating patutunguhan, wala pa tayo sa kalahati sa nagmamasid sa itaas, aking tiwala pagkat hindi pa ito ating wakas patuloy mabubuhay ang pagasa hangga't may nabubuhay na umaasa simulan sa sarili, wag sa iba i-asa pagmamahal sa sarili't sa iba'y ipasa di kahinaan ang pagtakas minsa'y kinakailangan din nating maghilom, kumalas sa mapangwasak na mundo, patunayang ika'y mas malakas hindi upang ipakita'y pagkamanhid kundi magkaroon ng sapat na lakas upang kayanin pang hatakin sarili't ibang tao pataas
0
Oct 21, 2019
Oct 21, 2019 at 1:32 PM UTC
physio
panloob na kapayapaan
mga tao sa kasalukuyan mga dayukdok sa kapayapaan pagkat bitbit sa kung saan ang paroroonan hatid na bigat ng ating kapaligiran oo, patuloy ang progreso nating mga tao taon-taon may mga bagong mapangusad na mga plano unti-unting nasasagot mga sigaw ng pagbabago ...kahit papano kahit gaano ito katagal lahat ng baraha para dito'y handang isugal pagkat lahat ng mga dumadaan na pagsusulit ang bawat paglagpas at wakas nama'y lubos ito na sulit sa ginagalawang mundo na abala sa munting paglabas, di na maiwasan ang pagalala bawat pilak parehong pang-hulma at resulta para sa mga gyera marami namang mas makahulugan pa upang igasta bilyon-bilyon na mga pera panloob na kapayapaan sa paghanap nito'y isang paghahanap sa karagatan lumulutang lamang ay katanungan kung ito'y katotohanan o isang kasinungalingan makakamit ba hangga't may natatapakan o madadama lamang ba pag tanaw mo na tanaw ng kalangitan o habang sa paglalakbay ba matututunan kung papano hulihin ang nasusulyap panandalian sumisikip, napupuno mga kulungan sumasagitsit ang mga bulong-bulungan kaysa sa tulungan, pinagtutulong-tulungan humihinga pa aking paniniwala sating patutunguhan, wala pa tayo sa kalahati sa nagmamasid sa itaas, aking tiwala pagkat hindi pa ito ating wakas patuloy mabubuhay ang pagasa hangga't may nabubuhay na umaasa simulan sa sarili, wag sa iba i-asa pagmamahal sa sarili't sa iba'y ipasa di kahinaan ang pagtakas minsa'y kinakailangan din nating maghilom, kumalas sa mapangwasak na mundo, patunayang ika'y mas malakas hindi upang ipakita'y pagkamanhid kundi magkaroon ng sapat na lakas upang kayanin pang hatakin sarili't ibang tao pataas
Continue reading...
56
Ang hele sa duyan Awit ng magulang na nakapagpagaan sa hangin sa tuwing nauulinigan Ang mga punongkahoy doon sa palayan Na nagwawagayway sa mga dumadaan May matimyas na kuwento noong sila pa'y mga munting halaman Paru paro  na sa hardin na dumadapo sa bulaklak sila rin ay may pinagmulan -galing sa alamat Ang magandang tanawin Baryo pa dati kung pangalanan Magandang buhay ang binabati Ng damo't kawayan Ang paggising ng araw mula sa Silangan Nagbibigay pag-asa ang matingkad niyang liwanag At noong dati Nang minsa'y nagmahal mahiyain sa kaibigan ayaw sabihin sa kaklase Hanggang ngayon bibig ay parang itinahi Bakit nahalina sa pag-ibig Kung malaya lang ang umibig Di na sana pinili
0
Jul 19, 2019
Jul 19, 2019 at 3:45 AM UTC
haringibon
Kung Malaya ang Umibig
Ang hele sa duyan Awit ng magulang na nakapagpagaan sa hangin sa tuwing nauulinigan Ang mga punongkahoy doon sa palayan Na nagwawagayway sa mga dumadaan May matimyas na kuwento noong sila pa'y mga munting halaman Paru paro  na sa hardin na dumadapo sa bulaklak sila rin ay may pinagmulan -galing sa alamat Ang magandang tanawin Baryo pa dati kung pangalanan Magandang buhay ang binabati Ng damo't kawayan Ang paggising ng araw mula sa Silangan Nagbibigay pag-asa ang matingkad niyang liwanag At noong dati Nang minsa'y nagmahal mahiyain sa kaibigan ayaw sabihin sa kaklase Hanggang ngayon bibig ay parang itinahi Bakit nahalina sa pag-ibig Kung malaya lang ang umibig Di na sana pinili
Continue reading...
29
Habang ang oras ay dumadaan Ako'y nag-iipon ng tapang sa katawan Upang mailabas ang nadarama At sa isang iglap, may himala Tila naghelera ang mga tala Na sa aking paghinga Ang aking bibig ay bumuka Sa wakas, nasabi ko na Habang nakatitig sa iyong mga mata Ang aking matagal na kinimkim Ang aking kaisa-isang lihim Ang matagal ko nang nais wikain Ay narinig mo na mula sa akin Ngunit bakit ganyan ang reaksyon mo Natawa ka, na parang ako'y nagbibiro At narinig ko mula sa iyong mga labi Mga salitang hindi ko mawari Para bang nawalan ng pag-asa Dahil nung sinabi ko na mahal kita Hinawakan mo ang aking kamay At ang sagot mo lamang ay Huli na, dati minahal kita Pero ngayon, hindi na Tapos bigla kang ngumiti Sabi mo'y ako'y nalilito lamang, nagkakamali Niyakap mo ako at binulungan Hindi mo ako paaasahin, gaya ng ginawa ko sayo noong nakaraan
0
Aug 21, 2015
Aug 21, 2015 at 12:12 AM UTC
Stitch
Sayang
Habang ang oras ay dumadaan Ako'y nag-iipon ng tapang sa katawan Upang mailabas ang nadarama At sa isang iglap, may himala Tila naghelera ang mga tala Na sa aking paghinga Ang aking bibig ay bumuka Sa wakas, nasabi ko na Habang nakatitig sa iyong mga mata Ang aking matagal na kinimkim Ang aking kaisa-isang lihim Ang matagal ko nang nais wikain Ay narinig mo na mula sa akin Ngunit bakit ganyan ang reaksyon mo Natawa ka, na parang ako'y nagbibiro At narinig ko mula sa iyong mga labi Mga salitang hindi ko mawari Para bang nawalan ng pag-asa Dahil nung sinabi ko na mahal kita Hinawakan mo ang aking kamay At ang sagot mo lamang ay Huli na, dati minahal kita Pero ngayon, hindi na Tapos bigla kang ngumiti Sabi mo'y ako'y nalilito lamang, nagkakamali Niyakap mo ako at binulungan Hindi mo ako paaasahin, gaya ng ginawa ko sayo noong nakaraan
Continue reading...
27
ang kwento nating dalawa ay parang sigarilyo: sa bawat ihip ng hangin na dumadaan, konti-konting nawawala. at sa bawat hithit mo, nakikita kong nagiging abo and sigarilyo at pagkatapos **** ubusin ito, kukuha ka ulit ng bago. kung sakaling magbago man ang isip mo, hindi ka kukuha ng isa pa, pero wala. wala kang pakialam kung ika’y magka-kanser dahil ang mga yosi mo ay nagpapakalma sa iyo. sana nalang naging yosi ako para magkaroon ako ng halaga sa iyo at kasama mo ako sa tuwing may pinag-dadaanan ka ngunit sa katotohanan, ako ay tanga na pinapanood kang malunod sa iyong mga sigarilyo, at sina-sarili ko ang lahat ng gusto kong sabihin sa iyo. ang kwento nating dalawa ay parang sigarilyo: alam kong hindi mabuti sa kalusugan ko ngunit gusto ko pa rin. at sa bawat hithit ko dahan-dahan akong nawawala sa sarili ko at sa mga mata **** bumubulong sa akin na “hinding-hindi magiging tayo.” (jml)
0
Feb 5, 2017
Feb 5, 2017 at 9:23 PM UTC
kid
yosi at ikaw
ang kwento nating dalawa ay parang sigarilyo: sa bawat ihip ng hangin na dumadaan, konti-konting nawawala. at sa bawat hithit mo, nakikita kong nagiging abo and sigarilyo at pagkatapos **** ubusin ito, kukuha ka ulit ng bago. kung sakaling magbago man ang isip mo, hindi ka kukuha ng isa pa, pero wala. wala kang pakialam kung ika’y magka-kanser dahil ang mga yosi mo ay nagpapakalma sa iyo. sana nalang naging yosi ako para magkaroon ako ng halaga sa iyo at kasama mo ako sa tuwing may pinag-dadaanan ka ngunit sa katotohanan, ako ay tanga na pinapanood kang malunod sa iyong mga sigarilyo, at sina-sarili ko ang lahat ng gusto kong sabihin sa iyo. ang kwento nating dalawa ay parang sigarilyo: alam kong hindi mabuti sa kalusugan ko ngunit gusto ko pa rin. at sa bawat hithit ko dahan-dahan akong nawawala sa sarili ko at sa mga mata **** bumubulong sa akin na “hinding-hindi magiging tayo.” (jml)
Continue reading...
34
Ang ganda na sana ng tugtugan Ang yabang ko pa Abang na abang ako sa kantang patutugtugin nung kuya sa caf Ayun, "Forevermore" ng Side-A "Ay putang ina" Solid. Kahit may pagkain sa harap ko. Ang sakit pala. Ang hina ko pala. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Oa para sa iba. Pero para sa'kin? Iba. Masakit. Hindi ito yung mga oras na kaya ko maging matapang. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Bakit ba ako nasasaktan? Bakit ang lala? Mahal mo pa ba sya? Mahal mo ba talaga ako? Ang sakit pala. Ang hina ko pala. Ang yabang ko pa. Akala ko napakatatag ko. Pero hindi pala. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Bakit kasi hindi mo ako hinintay? Pinanindigan ko ba talaga pagiging "laging late" ko? O sadyang kailangan ko lang talagang masaktan nang ganito? Isang kanta pero ibang sakit ang dulot sa'kin. Isang kanta mula sa nakaraan mo na labis na nagpapasakit sa ngayon natin. Madaling sabihing lumipas na yun. Pero mahirap ding pilitin ang sariling 'wag mapaisip Ano kayang iniisip mo nung narinig mo rin yun? Naalala mo ba lahat? Naalala mo ba sya? Nanghihinayang ako. Bakit ba hindi kita noon nakilala Nung hindi pa ako ganito kahina Nung kaya ko pa magmahal nang buong buo Hindi tulad ngayon na puno ng takot Nang tignan mo ako sa mata At sinabing mahal mo ako Saglit na tumigil sa pagtibok ang puso ko Masaya at masakit Sabay. Lalo akong nahirapan. Hindi ko na alam. Sa bawat araw na dumadaan Mas minamahal kita Ayaw na ayaw kong nawawala ka sa tabi ko Maya't maya hinahanap kita Akala ko ganun ka din Kaya lang nasasakal ka na pala Hindi ko namalayan Sobra na pala Paano ba talaga magmahal? Bakit kung hindi ako kulang, sobra naman? Ngayon hindi ko na alam paano ka kakausapin Paano kikilos O magsasalita kapag andyan ka Pakiramdam ko lahat ng gawin at sabihin ko, Mali. Sobra. Kulang. Ewan. Paano ba? Siguro nga ganito talaga kapag nagmamahal. Masakit. Kumplikado. Uubusin lahat ng lakas mo. Ibibigay ko ang gusto at kailangan mo. Pero sana sabihin mo Kung sawa ka na Kung ayaw mo na Kung kaya mo pa Kung mahal mo ba ako Kung mahal mo pa ba ako Kung mahal mo ba talaga ako Kaya ko tiisin lahat Hanggang alam kong may pinanghahawakan ako Pero kung wala na, Handa naman akong magpatalo Handa akong masaktan Maging masaya ka lang Sanay naman kasi ako Alam kong mahirap akong mahalin Hirap din akong mahalin ang sarili ko May mga bagay na sadyang hindi nababago Pero kung tunay kang nagmamahal, matatanggap mo Matitiis mo At kahit hirap ako Ginagawa ko Hindi ko isinusumbat Gusto ko lang malaman mo Na ganito ako magmahal Uubusin ko ang sarili ko Sana maubos na rin lahat ng sakit na 'to Hindi ko alam na ganito ang epekto ng isang kanta Isang kantang magsasampal sa akin ng katotohanan Na walang madaling paraan para magmahal
0
Dec 16, 2015
Dec 16, 2015 at 2:30 PM UTC
ppappiyongs
Isang kanta lang
Ang ganda na sana ng tugtugan Ang yabang ko pa Abang na abang ako sa kantang patutugtugin nung kuya sa caf Ayun, "Forevermore" ng Side-A "Ay putang ina" Solid. Kahit may pagkain sa harap ko. Ang sakit pala. Ang hina ko pala. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Oa para sa iba. Pero para sa'kin? Iba. Masakit. Hindi ito yung mga oras na kaya ko maging matapang. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Bakit ba ako nasasaktan? Bakit ang lala? Mahal mo pa ba sya? Mahal mo ba talaga ako? Ang sakit pala. Ang hina ko pala. Ang yabang ko pa. Akala ko napakatatag ko. Pero hindi pala. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Bakit kasi hindi mo ako hinintay? Pinanindigan ko ba talaga pagiging "laging late" ko? O sadyang kailangan ko lang talagang masaktan nang ganito? Isang kanta pero ibang sakit ang dulot sa'kin. Isang kanta mula sa nakaraan mo na labis na nagpapasakit sa ngayon natin. Madaling sabihing lumipas na yun. Pero mahirap ding pilitin ang sariling 'wag mapaisip Ano kayang iniisip mo nung narinig mo rin yun? Naalala mo ba lahat? Naalala mo ba sya? Nanghihinayang ako. Bakit ba hindi kita noon nakilala Nung hindi pa ako ganito kahina Nung kaya ko pa magmahal nang buong buo Hindi tulad ngayon na puno ng takot Nang tignan mo ako sa mata At sinabing mahal mo ako Saglit na tumigil sa pagtibok ang puso ko Masaya at masakit Sabay. Lalo akong nahirapan. Hindi ko na alam. Sa bawat araw na dumadaan Mas minamahal kita Ayaw na ayaw kong nawawala ka sa tabi ko Maya't maya hinahanap kita Akala ko ganun ka din Kaya lang nasasakal ka na pala Hindi ko namalayan Sobra na pala Paano ba talaga magmahal? Bakit kung hindi ako kulang, sobra naman? Ngayon hindi ko na alam paano ka kakausapin Paano kikilos O magsasalita kapag andyan ka Pakiramdam ko lahat ng gawin at sabihin ko, Mali. Sobra. Kulang. Ewan. Paano ba? Siguro nga ganito talaga kapag nagmamahal. Masakit. Kumplikado. Uubusin lahat ng lakas mo. Ibibigay ko ang gusto at kailangan mo. Pero sana sabihin mo Kung sawa ka na Kung ayaw mo na Kung kaya mo pa Kung mahal mo ba ako Kung mahal mo pa ba ako Kung mahal mo ba talaga ako Kaya ko tiisin lahat Hanggang alam kong may pinanghahawakan ako Pero kung wala na, Handa naman akong magpatalo Handa akong masaktan Maging masaya ka lang Sanay naman kasi ako Alam kong mahirap akong mahalin Hirap din akong mahalin ang sarili ko May mga bagay na sadyang hindi nababago Pero kung tunay kang nagmamahal, matatanggap mo Matitiis mo At kahit hirap ako Ginagawa ko Hindi ko isinusumbat Gusto ko lang malaman mo Na ganito ako magmahal Uubusin ko ang sarili ko Sana maubos na rin lahat ng sakit na 'to Hindi ko alam na ganito ang epekto ng isang kanta Isang kantang magsasampal sa akin ng katotohanan Na walang madaling paraan para magmahal
Continue reading...
100
I. Mahal, minsan napapaisip ako... Ang laki masyado ng mundong ito, ang mundo ko. Gusto kong hawakan ang bawa't bato, yakapin ang bawa't puno, pero hindi ko kaya dahil nadadala ako sa tinig ng mga iba't ibang boses na humihila sa aking puso at hindi ko alam kung alin ang susundan ko. Nakaktakot ang katotohanan na marami pang mga lugar na hindi pa natatapakan ng aking paa, marami pa akong hindi alam, marami pa akong hindi nakikita. Pero minsan, ang katotohanang ito ang nagpapatibok sa aking puso, at nais kong pasukan ang lahat ng mga pintong bumubukas sa harap ko, nais kong mahalin ang lahat ng taong dumadaan sa buhay ko, nais kong maranasan ang lahat ng pwedeng maranasan ng isang tao. Pero minsan talaga, hindi... Hindi talaga alam ng aking puso kung ano ang gusto nito. Kung isang mundong malaki o mundong maliit ang gusto niyang tirhan. Pero yung nag-iisang bagay na kung saan ako'y sigurado, ay... Na gusto ko na sa gitna ng kaguluhan, iyong boses ang madidinig, at iyong boses lamang. Balik mo 'ko kung saan tayong unang nagkita, kung saan tayong unang nagkakilala. Balik mo 'ko sa panahong iyon, yung unang beses na hinawakan mo ang aking puso sa iyong palad at nagpangako na hinding hindi mo ito bibitawan. Halika, balik tayo sa ilalim ng iyong puno. II. Habang ako'y nandito sa ilalim ng iyong puno, hindi na importante sa 'kin kung malaki o maliit man ang mundo. Basta't kayakap kita dito kung saan walang kahulugan ang oras, alam kong iikot lang ng iikot ang mundo. At sapat na yun para sa 'kin. Dahil sa iyong pagmamahal, lahat ng takot ay nadadaig.
0
Jan 24, 2016
Jan 24, 2016 at 7:32 AM UTC
sofia-paderes
Puno
I. Mahal, minsan napapaisip ako... Ang laki masyado ng mundong ito, ang mundo ko. Gusto kong hawakan ang bawa't bato, yakapin ang bawa't puno, pero hindi ko kaya dahil nadadala ako sa tinig ng mga iba't ibang boses na humihila sa aking puso at hindi ko alam kung alin ang susundan ko. Nakaktakot ang katotohanan na marami pang mga lugar na hindi pa natatapakan ng aking paa, marami pa akong hindi alam, marami pa akong hindi nakikita. Pero minsan, ang katotohanang ito ang nagpapatibok sa aking puso, at nais kong pasukan ang lahat ng mga pintong bumubukas sa harap ko, nais kong mahalin ang lahat ng taong dumadaan sa buhay ko, nais kong maranasan ang lahat ng pwedeng maranasan ng isang tao. Pero minsan talaga, hindi... Hindi talaga alam ng aking puso kung ano ang gusto nito. Kung isang mundong malaki o mundong maliit ang gusto niyang tirhan. Pero yung nag-iisang bagay na kung saan ako'y sigurado, ay... Na gusto ko na sa gitna ng kaguluhan, iyong boses ang madidinig, at iyong boses lamang. Balik mo 'ko kung saan tayong unang nagkita, kung saan tayong unang nagkakilala. Balik mo 'ko sa panahong iyon, yung unang beses na hinawakan mo ang aking puso sa iyong palad at nagpangako na hinding hindi mo ito bibitawan. Halika, balik tayo sa ilalim ng iyong puno. II. Habang ako'y nandito sa ilalim ng iyong puno, hindi na importante sa 'kin kung malaki o maliit man ang mundo. Basta't kayakap kita dito kung saan walang kahulugan ang oras, alam kong iikot lang ng iikot ang mundo. At sapat na yun para sa 'kin. Dahil sa iyong pagmamahal, lahat ng takot ay nadadaig.
Continue reading...
29
Tunog. Alon ng milyong-milyon prikwensiya, Dumadaan at lumilipas, Musika. Tumatalon, Tumatakbo, Bumabagal, Bumibilis. Musika. Ang kalagayan na parang wala ka sa kawalan. Tunog na masarap pakinggan, Naririnig mo ba?
0
Oct 1, 2015
Oct 1, 2015 at 12:37 AM UTC
josh-wong
Musika
Tunog. Alon ng milyong-milyon prikwensiya, Dumadaan at lumilipas, Musika. Tumatalon, Tumatakbo, Bumabagal, Bumibilis. Musika. Ang kalagayan na parang wala ka sa kawalan. Tunog na masarap pakinggan, Naririnig mo ba?
Continue reading...
12
Sa bawat araw na dumadaan. Sa mga oras na lumilipas Sa bawat pag uusap na ntatapos sa wala. Sa mga panahon na nag sasawa na. Nandito padin ako at minamahal ka Mga pag subok na di tayo makatayo
0
Oct 7, 2016
Oct 7, 2016 at 11:10 PM UTC
jeramie-paul-quiman
Pagsubok
Sa bawat araw na dumadaan. Sa mga oras na lumilipas Sa bawat pag uusap na ntatapos sa wala. Sa mga panahon na nag sasawa na. Nandito padin ako at minamahal ka Mga pag subok na di tayo makatayo
Continue reading...
6
Maikli lng ito, hindi mahaba kagaya ng pasenya ko. Tamang tama lang kagaya ng pagmamahal ko sayo. Parang kape lang yung tipong kahit malamig na, wala na yung init, gusto mo paring tikman dahil gusto mo siya, masarap, matamis kahit malamig. Kaylan kaya babalik yung init na nararamdaman ko habang hinawakan ko ang iyong mga kamay? Hindi marahil sa estado ng puso ko, malalim ang determinasyon kong maghintay. Saludo ako sa katatagan kong kahit sa saya at pighati hindi ko man lang nasubukang ibigay ang puso ko sa iba. Sapagkat alam kong kahit hirap na hirap kana, alam ko na darating ang araw na tayo ay malulumbay at hahanapin ang bawat isa. Subalit habang ang oras ay dumadaan, ako'y nag-iipon ng tapang sa katawan. Iniisip na niyayakap mo ako at binulungan, hindi paaasahin gaya ng ginawa mo saakin noong nakaraan. Ngunit ano pa nga ba ang aking magaggawa, kung sa una pa lamang ng ating pagkikita ako ay nagmamahal ng isang tala. Kung pwede lang sanang bigyan moko ng isang pagkakataong baguhin ang lahat ng pagkakamaling nagawa ko sa nakaraan. Ang mga pagkakamaling nananatiling nakaukit sa puso't isipan, ako'y nagdadasal na sana sa isang sandali tuluyan ko itong makalimutan. Hindi ko lubusang maisip ang sakit na dinaranas mo sa mga oras na iyon, sa mga tangang desisyon na iniwan kita para magbago ang intensyon. Intensyong akala ko ika'y nagkagusto saakin dahil ako'y naghahabol sayo, sadyang takot lang akong baka sa isang saglit ika'y biglang maglaho. Ilang beses na akong nagbuntong hininga upang mailabas ang lungkot na aking nadarama sapagkat dati ako yung pinakawalan, ikaw ang nahirapan. Tapos sa kasalukuyan, kabaliktaran ang aking nararamdaman, ako yung nasasaktan, kahit ikaw yung aking iniwan. Gusto kong lumapit sayo ngunit sa tuwing gagawin ko ramdam ko ang 'yong paglayo. Ano pa nga ba ang aking magagawa? Kung ayaw mo na saakin di na kita pipilitin. Isa lang naman akong taong mahina, ginawa para ika'y mahalin.
0
Aug 31, 2017
Aug 31, 2017 at 8:22 AM UTC
aphoticblue
❝Katangahan❞
Maikli lng ito, hindi mahaba kagaya ng pasenya ko. Tamang tama lang kagaya ng pagmamahal ko sayo. Parang kape lang yung tipong kahit malamig na, wala na yung init, gusto mo paring tikman dahil gusto mo siya, masarap, matamis kahit malamig. Kaylan kaya babalik yung init na nararamdaman ko habang hinawakan ko ang iyong mga kamay? Hindi marahil sa estado ng puso ko, malalim ang determinasyon kong maghintay. Saludo ako sa katatagan kong kahit sa saya at pighati hindi ko man lang nasubukang ibigay ang puso ko sa iba. Sapagkat alam kong kahit hirap na hirap kana, alam ko na darating ang araw na tayo ay malulumbay at hahanapin ang bawat isa. Subalit habang ang oras ay dumadaan, ako'y nag-iipon ng tapang sa katawan. Iniisip na niyayakap mo ako at binulungan, hindi paaasahin gaya ng ginawa mo saakin noong nakaraan. Ngunit ano pa nga ba ang aking magaggawa, kung sa una pa lamang ng ating pagkikita ako ay nagmamahal ng isang tala. Kung pwede lang sanang bigyan moko ng isang pagkakataong baguhin ang lahat ng pagkakamaling nagawa ko sa nakaraan. Ang mga pagkakamaling nananatiling nakaukit sa puso't isipan, ako'y nagdadasal na sana sa isang sandali tuluyan ko itong makalimutan. Hindi ko lubusang maisip ang sakit na dinaranas mo sa mga oras na iyon, sa mga tangang desisyon na iniwan kita para magbago ang intensyon. Intensyong akala ko ika'y nagkagusto saakin dahil ako'y naghahabol sayo, sadyang takot lang akong baka sa isang saglit ika'y biglang maglaho. Ilang beses na akong nagbuntong hininga upang mailabas ang lungkot na aking nadarama sapagkat dati ako yung pinakawalan, ikaw ang nahirapan. Tapos sa kasalukuyan, kabaliktaran ang aking nararamdaman, ako yung nasasaktan, kahit ikaw yung aking iniwan. Gusto kong lumapit sayo ngunit sa tuwing gagawin ko ramdam ko ang 'yong paglayo. Ano pa nga ba ang aking magagawa? Kung ayaw mo na saakin di na kita pipilitin. Isa lang naman akong taong mahina, ginawa para ika'y mahalin.
Continue reading...
1
Salamat sa panandalian nating pagsasama Sa ating tawanan at masasayang alaala Ang mga ngiti mo tuwing ika'y dumadaan, Nakakahumaling at hinding hindi ko pag sasawaan Binibigay ko lahat ng oras ko sayo Dahil umaasa ako na ganoon din ang gagawin mo Ilang beses pa ba ako aasa? Na makamit ang happy ending na kasama ka? Sana ay dumating yung araw na, Makalimutan at palayain ka Pero kahit anong pilit Ay bumabalik parin yung dating sakit Okay lang talaga ako promise, Pero sana'y yakapin mo ako bago ka umalis Ngunit panandalian nga lng pala ang lahat Ang masasabi ko na lang ay paalam at salamat
0
Mar 11, 2017
Mar 11, 2017 at 9:14 AM UTC
circee
Panandalian
Salamat sa panandalian nating pagsasama Sa ating tawanan at masasayang alaala Ang mga ngiti mo tuwing ika'y dumadaan, Nakakahumaling at hinding hindi ko pag sasawaan Binibigay ko lahat ng oras ko sayo Dahil umaasa ako na ganoon din ang gagawin mo Ilang beses pa ba ako aasa? Na makamit ang happy ending na kasama ka? Sana ay dumating yung araw na, Makalimutan at palayain ka Pero kahit anong pilit Ay bumabalik parin yung dating sakit Okay lang talaga ako promise, Pero sana'y yakapin mo ako bago ka umalis Ngunit panandalian nga lng pala ang lahat Ang masasabi ko na lang ay paalam at salamat
Continue reading...
16
Mga punong nagtataasan, mga katawang nangingitim. Hibla dati sa kahoy ngayo'y sa bato nagbibitin. Ang tangkad mo ay laging masarap gawing lilim. Mula noon hanggang ngayo'y di ako makapagpasalin, Ng mga kasalanan, kahit na iyon ang iyong kinain. Matagal na ang huling pagsala ko sa kanyang bituin. Baka't hindi ko na ito kailangang damdamin. Dahil tila nagkukulang na ang iyong hangin. Mga dahon **** lapad at kumikinang. Nanalamin sa lahat ng aninong dumadaan. Nagpapabahay parin sa iba't-ibang nilalang. May mararahas. tahimik, at mapaggalang. Parang ang nagbabagong kulay ng mga bunga **** nakahalang. May gamot at may lason, pero mayroong pagkaing pang-ahon. Mayroong pabaon ngunit parang ikaw na ang unti-unting lumalamon. Umuusbong na mga panahon. Nakita na ang bukas ay ang kahapon. Kitang-kita ang daloy ng alon. Nadating ika'y mahinahon. Ngayo'y ika'y tagahamon. Nag-iipon ng lakas at laman. Habang nagtatapon na ng basura't mangmang.
0
Feb 16, 2016
Feb 16, 2016 at 5:24 AM UTC
sam-ishmael-nocum-cruz
Ang Gubat - The Forest
Mga punong nagtataasan, mga katawang nangingitim. Hibla dati sa kahoy ngayo'y sa bato nagbibitin. Ang tangkad mo ay laging masarap gawing lilim. Mula noon hanggang ngayo'y di ako makapagpasalin, Ng mga kasalanan, kahit na iyon ang iyong kinain. Matagal na ang huling pagsala ko sa kanyang bituin. Baka't hindi ko na ito kailangang damdamin. Dahil tila nagkukulang na ang iyong hangin. Mga dahon **** lapad at kumikinang. Nanalamin sa lahat ng aninong dumadaan. Nagpapabahay parin sa iba't-ibang nilalang. May mararahas. tahimik, at mapaggalang. Parang ang nagbabagong kulay ng mga bunga **** nakahalang. May gamot at may lason, pero mayroong pagkaing pang-ahon. Mayroong pabaon ngunit parang ikaw na ang unti-unting lumalamon. Umuusbong na mga panahon. Nakita na ang bukas ay ang kahapon. Kitang-kita ang daloy ng alon. Nadating ika'y mahinahon. Ngayo'y ika'y tagahamon. Nag-iipon ng lakas at laman. Habang nagtatapon na ng basura't mangmang.
Continue reading...
22
Kung pano tayo nahantong dito ay hindi ko alam. Sa kung paano natuwid ang paa at sa kung pano unti unting nalagot ang yong hininga. Hindi ko alam kung pano ko nakayang halikan ang iyong kamay habang ikaw ay nakaratay at walang malay. Hindi ko alam kung pano ko kinayang patigilin ang luhang umaagos sa mga mata habang pinapanood kang hirap na hirap huminga. Hindi ko alam kung ano ako ngayon habang pinagmamasdan ang pikit **** mga mata. Hindi ko alam pano ko tatanggaping ang aking nagsilbing ama ay wala na. Unti unting tumigil ang paggalaw ng paligid ko, sa loob ng apat na sulok ng silid mo, Unti unti akong nabingi sa mga hagulgol ng pamilyang nagmamahal sayo, Habang pinagmamasdan ko ang huling pagkumpas ng mga kamay mo, ang paputol putol **** paghinga, at ang unti unting paglabo ng yong mga mata. Hinahanap hanap nang tainga ko, ang patawag mo sa pangalan ko. Ang mga pagtatampo mo kapag hindi ako dumadaan sa bahay mo. Ang pagtawag mo ng madaling araw kapag kaarawan ko. Ang mga tugtog mo. Ang pagtawa mo sa mga jokes ko. Mamimiss ko ang mga yakap mo. Ikaw ang umakay sa musmos kong puso at nagpaliwanag kung ano ba ang buhay. Ikaw ang kakampi sa lahat ng bagay. Ikaw ang nagturo kung pano magbilang, at sumagot sa assignment kong 1 plus 1. Hindi ko alam kung paano ko tatanggapin, Na sa mga susunod na araw ika'y hindi ko na kapiling. Kaya kung saan ka man naroroon, ito sana ay baunin, Itay, mahal kita mula noon at sa habang panahon. Salanat sa mga alaala, bagamat may poot mas lamang naman ang galak, Bagamat ang iba ay lumuluha, mas madami pa rin ang tumatawa. Salamat itay, itay paalam na.
0
May 15, 2019
May 15, 2019 at 10:00 AM UTC
Louvelle
Itay
Kung pano tayo nahantong dito ay hindi ko alam. Sa kung paano natuwid ang paa at sa kung pano unti unting nalagot ang yong hininga. Hindi ko alam kung pano ko nakayang halikan ang iyong kamay habang ikaw ay nakaratay at walang malay. Hindi ko alam kung pano ko kinayang patigilin ang luhang umaagos sa mga mata habang pinapanood kang hirap na hirap huminga. Hindi ko alam kung ano ako ngayon habang pinagmamasdan ang pikit **** mga mata. Hindi ko alam pano ko tatanggaping ang aking nagsilbing ama ay wala na. Unti unting tumigil ang paggalaw ng paligid ko, sa loob ng apat na sulok ng silid mo, Unti unti akong nabingi sa mga hagulgol ng pamilyang nagmamahal sayo, Habang pinagmamasdan ko ang huling pagkumpas ng mga kamay mo, ang paputol putol **** paghinga, at ang unti unting paglabo ng yong mga mata. Hinahanap hanap nang tainga ko, ang patawag mo sa pangalan ko. Ang mga pagtatampo mo kapag hindi ako dumadaan sa bahay mo. Ang pagtawag mo ng madaling araw kapag kaarawan ko. Ang mga tugtog mo. Ang pagtawa mo sa mga jokes ko. Mamimiss ko ang mga yakap mo. Ikaw ang umakay sa musmos kong puso at nagpaliwanag kung ano ba ang buhay. Ikaw ang kakampi sa lahat ng bagay. Ikaw ang nagturo kung pano magbilang, at sumagot sa assignment kong 1 plus 1. Hindi ko alam kung paano ko tatanggapin, Na sa mga susunod na araw ika'y hindi ko na kapiling. Kaya kung saan ka man naroroon, ito sana ay baunin, Itay, mahal kita mula noon at sa habang panahon. Salanat sa mga alaala, bagamat may poot mas lamang naman ang galak, Bagamat ang iba ay lumuluha, mas madami pa rin ang tumatawa. Salamat itay, itay paalam na.
Continue reading...
20
maaaring ako'y nahihibang na, dahil alam ko namang wala akong pag-asa ngunit ano ang aking magagawa, kung sa masilayan ka lamang ako'y masaya na? nang dahil sayo muli kong naramdaman, ang mga paru-paro sa aking tiyan at ang mga ngiting hindi ko man lang namamalayan, kapag ika'y dumadaan sa isip ko paminsan-minsan hindi nais na mailang ka, kaya nama'y pagtingi'y ginawang sikreto sinubukan ko rin ang lumayo, baka sakaling damdamin ko'y magbago ngunit alam naman natin na ito ay malabo, kasing labo ng minimithi kong "ikaw at ako"
0
Feb 10, 2018
Feb 10, 2018 at 8:51 AM UTC
karen-nicole
walang titulo.
maaaring ako'y nahihibang na, dahil alam ko namang wala akong pag-asa ngunit ano ang aking magagawa, kung sa masilayan ka lamang ako'y masaya na? nang dahil sayo muli kong naramdaman, ang mga paru-paro sa aking tiyan at ang mga ngiting hindi ko man lang namamalayan, kapag ika'y dumadaan sa isip ko paminsan-minsan hindi nais na mailang ka, kaya nama'y pagtingi'y ginawang sikreto sinubukan ko rin ang lumayo, baka sakaling damdamin ko'y magbago ngunit alam naman natin na ito ay malabo, kasing labo ng minimithi kong "ikaw at ako"
Continue reading...
13
Biyaya: Lumabas ako’t nanatili sa aking kinaroroonan. Dinamdam ang bawat sandaling dumadaan, Na para bang ang bawat segundo’y aking inaasam. Isang halik mula sa langit at ako’y nanabik, Isang halik sa sinag ng araw at ako’y napapapikit, Isang halik mula sa hangin at aking linanghap. Ang mga ito nama’y biyayang pruweba ng aking pagkabuhay. Bawat halik mula sa langit ay parang nagpapaalala, Ng mga bagay na sa atin dapat ay mahalaga.
0
May 22, 2015
May 22, 2015 at 4:15 AM UTC
lovestargirl
BIYAYA
Biyaya: Lumabas ako’t nanatili sa aking kinaroroonan. Dinamdam ang bawat sandaling dumadaan, Na para bang ang bawat segundo’y aking inaasam. Isang halik mula sa langit at ako’y nanabik, Isang halik sa sinag ng araw at ako’y napapapikit, Isang halik mula sa hangin at aking linanghap. Ang mga ito nama’y biyayang pruweba ng aking pagkabuhay. Bawat halik mula sa langit ay parang nagpapaalala, Ng mga bagay na sa atin dapat ay mahalaga.
Continue reading...
10
Ubos na ang mga panahong hindi kailangan magmadali Yung pagising sa umaga na hindi na kailangan ng nagwawalang awtomatikong orasan Sa kakamadali ay nalilimutan nating magsoot ng pambahay na tsinelas pagbangon sa kama, Maging ang pagharap sa salamin at pagbati ng "magandang umaga" ay lipas na Ang mga pandesal at almusal na dati'y pinagsasaluhan sa lamesa, ngayo'y sa umaandar na sasakyan na inuubos okaya naman minsan ay dumadaan sa isang kainan para doon makakain Kung noon ay sinusulit ang bawat hakbang ng mga lakad at napapansin ang mga bulaklak at dahon sa iyong paligid Nalipasan na ng oras ang dati'y hindi ka tumatakbo at nagkukumahog, pinabilis ang pag-asam ng panahon Kung babalik pa sa kahapon, Lumipas na ang kapeng ilang beses **** hinalo't di na alam kung tunaw na ba ang bawat piraso ng oras kaya't di na napansing lumamig na sa paglipas ng oras At sana, sa bawat pagmamadali at takbong gawin para makarating Huwag mo sanang kalimutan Na oras man ang kaaway, Nakadikit ito sa ala-alang bumuo sa pagkatao natin Muli, ipapa-alala ko na huwag mo sanang kalimutang pwede ka magdahan-dahan Ipahinga mo ang iyong mga paa Dahil ubos na ang panahong hindi tayo nagmamadali Kaya sana, hayaan mo munang mag-isa ang mundo at umupo ka muna sandali Gumising kang hindi gula't sa nagwawalang orasan at isoot ang sapin sa paang sabik nang ihatid ka sa hapag-kainan Timplahin mo ang kapeng mainit at hintaying matunaw ang bawat piraso At doon, malalasahan mo, ang tunay ng sarap ng bawat segundong matagal mo nang hindi napapansing pinapalipas mo
0
Dec 2, 2019
Dec 2, 2019 at 10:22 AM UTC
wynne
94
Ubos na ang mga panahong hindi kailangan magmadali Yung pagising sa umaga na hindi na kailangan ng nagwawalang awtomatikong orasan Sa kakamadali ay nalilimutan nating magsoot ng pambahay na tsinelas pagbangon sa kama, Maging ang pagharap sa salamin at pagbati ng "magandang umaga" ay lipas na Ang mga pandesal at almusal na dati'y pinagsasaluhan sa lamesa, ngayo'y sa umaandar na sasakyan na inuubos okaya naman minsan ay dumadaan sa isang kainan para doon makakain Kung noon ay sinusulit ang bawat hakbang ng mga lakad at napapansin ang mga bulaklak at dahon sa iyong paligid Nalipasan na ng oras ang dati'y hindi ka tumatakbo at nagkukumahog, pinabilis ang pag-asam ng panahon Kung babalik pa sa kahapon, Lumipas na ang kapeng ilang beses **** hinalo't di na alam kung tunaw na ba ang bawat piraso ng oras kaya't di na napansing lumamig na sa paglipas ng oras At sana, sa bawat pagmamadali at takbong gawin para makarating Huwag mo sanang kalimutan Na oras man ang kaaway, Nakadikit ito sa ala-alang bumuo sa pagkatao natin Muli, ipapa-alala ko na huwag mo sanang kalimutang pwede ka magdahan-dahan Ipahinga mo ang iyong mga paa Dahil ubos na ang panahong hindi tayo nagmamadali Kaya sana, hayaan mo munang mag-isa ang mundo at umupo ka muna sandali Gumising kang hindi gula't sa nagwawalang orasan at isoot ang sapin sa paang sabik nang ihatid ka sa hapag-kainan Timplahin mo ang kapeng mainit at hintaying matunaw ang bawat piraso At doon, malalasahan mo, ang tunay ng sarap ng bawat segundong matagal mo nang hindi napapansing pinapalipas mo
Continue reading...
20
Bakit sa tuwing ika'y dumadaan Ang kalooban ko'y gumagaan Na kahit hindi mo na ako pinapansin Ang puso ko naman ay gusto ka parin Ganito nga ba ang magmahal Magmahal ng isang tao na parang multong dumadaan Hindi ko namalayan subalit naramdaman ng aking kalamnan O sadyang ako'y ginugutom lamang?
0
Nov 7, 2016
Nov 7, 2016 at 10:53 AM UTC
nymriari
Bakit?
Bakit sa tuwing ika'y dumadaan Ang kalooban ko'y gumagaan Na kahit hindi mo na ako pinapansin Ang puso ko naman ay gusto ka parin Ganito nga ba ang magmahal Magmahal ng isang tao na parang multong dumadaan Hindi ko namalayan subalit naramdaman ng aking kalamnan O sadyang ako'y ginugutom lamang?
Continue reading...
8
Ano nga ba ang sukatan ng ating pagmamahalan Dahil nga ba sa harang ng nakaraan O dahil sa pag-ibig ay kusang dumadaan Mahal kita sana alam mo yan. Hindi ako ang unang nakalimot Ang buhay ko na naging masalimuot Simula ng iwanan mo ako Ang puso ko ay litong lito. Ano nga ba ang pag-ibig para sa iyo Katumbas ba yan ng pusong nagsusumamo Dahil ang sakit sakit sa aking puso Na ang laman ay ikaw lang at ako. Paano nga ba kita makakalimutan Ng ako ay iyong ipagtabuyan Masakit mang amining mahal kita Ngunit kailangan ko na ring magparaya.
0
Oct 15, 2017
Oct 15, 2017 at 4:56 PM UTC
edgel-escomen
Hindi Ko Alam
Ano nga ba ang sukatan ng ating pagmamahalan Dahil nga ba sa harang ng nakaraan O dahil sa pag-ibig ay kusang dumadaan Mahal kita sana alam mo yan. Hindi ako ang unang nakalimot Ang buhay ko na naging masalimuot Simula ng iwanan mo ako Ang puso ko ay litong lito. Ano nga ba ang pag-ibig para sa iyo Katumbas ba yan ng pusong nagsusumamo Dahil ang sakit sakit sa aking puso Na ang laman ay ikaw lang at ako. Paano nga ba kita makakalimutan Ng ako ay iyong ipagtabuyan Masakit mang amining mahal kita Ngunit kailangan ko na ring magparaya.
Continue reading...
16
Sa isang saglit ako'y tila nasa ulap at pa lutang lutang habang ako'y dumadaan Sa gaan ng aking pakiramdam at sa munting ligayang di inaasahan Kahit sa isang maigsing sandali, ako'y puno ng buhay na tila bang lahat ng problema'y naglaho Sa isang saglit ako'y nakaramdam ng pagmamahal mula sa isang taong akala ko'y mapapaakin Ngunit ito'y isang panaginip na laging babagabag sa aking damdamin Isang saglit lamang ito Isang araw ay maglalaho na parang bula Hinding hindi kita mapapaakin Siguro hindi tayo itinakda ng tadhana Siguro hanggang dito na lang talaga tayo Hindi mo kayang ibigay ng buo ang pagmamahal na kailangan ko Hindi mo kayang pantayan ang pag-ibig na binibigay ko Buong puso ko nilaan sa lahat ng aking sulatin Sa lahat ng tula, pagkanta, pagsayaw Nandoon ang buong puso kong nagmamahal sayo Ngunit kahit anong pulit, hanggang dito na lang talaga Pero ayos lang iyon Kahit sa isang munting saglit naibuhos ko ang puso ko Kahit sa isang saglit naramdaman kong magmahal Walang bagay sa mundo ang kayang pumalit doon Ikaw ay nagsilbing ilaw sa mundo kong madilim Kahit walang pag-asa, lagi kitang tatanggapin Bukas ang aking kamay at puso para sayo Ngunit hindi na kitang kayang mahalin ng tulad ng dati Kailangan kong umusad sa aking panaginip Hinding hindi na maibabalik Salamat sa lahat ng pag-ibig na aking naramdaman Isa ka sa taong nasa puso ko lagi Siguro ito ay isang pagsara ng parte ng buhay ko Salamat sa lahat ng natutunan ko sayo
0
Jan 12, 2021
Jan 12, 2021 at 2:39 PM UTC
rachcutie14
Sa Isang Saglit
Sa isang saglit ako'y tila nasa ulap at pa lutang lutang habang ako'y dumadaan Sa gaan ng aking pakiramdam at sa munting ligayang di inaasahan Kahit sa isang maigsing sandali, ako'y puno ng buhay na tila bang lahat ng problema'y naglaho Sa isang saglit ako'y nakaramdam ng pagmamahal mula sa isang taong akala ko'y mapapaakin Ngunit ito'y isang panaginip na laging babagabag sa aking damdamin Isang saglit lamang ito Isang araw ay maglalaho na parang bula Hinding hindi kita mapapaakin Siguro hindi tayo itinakda ng tadhana Siguro hanggang dito na lang talaga tayo Hindi mo kayang ibigay ng buo ang pagmamahal na kailangan ko Hindi mo kayang pantayan ang pag-ibig na binibigay ko Buong puso ko nilaan sa lahat ng aking sulatin Sa lahat ng tula, pagkanta, pagsayaw Nandoon ang buong puso kong nagmamahal sayo Ngunit kahit anong pulit, hanggang dito na lang talaga Pero ayos lang iyon Kahit sa isang munting saglit naibuhos ko ang puso ko Kahit sa isang saglit naramdaman kong magmahal Walang bagay sa mundo ang kayang pumalit doon Ikaw ay nagsilbing ilaw sa mundo kong madilim Kahit walang pag-asa, lagi kitang tatanggapin Bukas ang aking kamay at puso para sayo Ngunit hindi na kitang kayang mahalin ng tulad ng dati Kailangan kong umusad sa aking panaginip Hinding hindi na maibabalik Salamat sa lahat ng pag-ibig na aking naramdaman Isa ka sa taong nasa puso ko lagi Siguro ito ay isang pagsara ng parte ng buhay ko Salamat sa lahat ng natutunan ko sayo
Continue reading...
34
Ayan ka na naman dumadaan sa 'king harapan pero kahit na minsan hindi mo ako tinitingnan Ayan ka na naman alam kong ika'y nasa malapitan pero kahit na minsan hindi ko kayang ika'y lapitan Ayan ka na naman bakit lagi kang nasa isipan pero kahit na minsan hindi kita kayang kalimutan Alam ko naman presensya ko hindi mo maramdaman dahil palihim lang kitang tinitingnan sa malayuan Ayan ka na naman sana matapos na ang kahibangan dahil kahit na minsan ay di mo ako makikilala kailanman
0
Aug 29, 2019
Aug 29, 2019 at 10:23 AM UTC
mellokeats93
Ayan Ka Na Naman
Ayan ka na naman dumadaan sa 'king harapan pero kahit na minsan hindi mo ako tinitingnan Ayan ka na naman alam kong ika'y nasa malapitan pero kahit na minsan hindi ko kayang ika'y lapitan Ayan ka na naman bakit lagi kang nasa isipan pero kahit na minsan hindi kita kayang kalimutan Alam ko naman presensya ko hindi mo maramdaman dahil palihim lang kitang tinitingnan sa malayuan Ayan ka na naman sana matapos na ang kahibangan dahil kahit na minsan ay di mo ako makikilala kailanman
Continue reading...
20
Kanina habang kumakain ako sa Jollibe ng spaghetti at yum burger, naka dungaw ako sa bintanang pader, tinatanaw ko ang labas at mga tao at motoristang dumadaan. Nang biglang bumuhos ang malakas na ulan, Dala ng madilim dilim na ulap sa langit, Bigla bigla nalang magbubuhos ng pait yung langit. Hay....habang bumubuhos ang malakas na ulan, tanaw ko ang malayo na parang nalulusaw na imahe. Ang lalim ng iniisip ko, siguro ganito talaga kapag umuulan, Hindi lang naman siguro ako yung ganito. Gayun pa man di ko napag tantong tulala na pala ako, Yung tipong hawak hawak ko nalang ang yum burger Tapos nakalimutan ko narin nguyain ang nasa bunganga ko, Sampung segundo ang lumipas wala akong imik, Dalawampung segundo ang lumipas, Ganun parin ako, tumatanaw sa malayong walang imik, Tatlong pung segundo ang nakalipas, Bigla akong napaiyak, Yung luha ko ay sumasabay sa pag buhos ng ulan. Wala akong pakialam kung may naka tingin sa akin o wala, Ang alam ko lang gusto kong umiyak..... Kaya pwede niyo akong pag-bintangang baliw, Sapagkat umiiyak ako, akala ko dahil marami akong problema, Hindi lang pala dahil may problema ako, Ang alam ko umiiyak rin ako Sapagkat sa kabila ng lahat ng problema ko, Andiyan ang Panginoon sa Buhay ko. At yun ang lubos na ikinagagalak ng puso ko. PS. Ang malayang tula na ito ay gawang imahinasyon, pero literal na umiiyak ako habang isinusulat ito...  Sa mga may pinagdaraanan ngayon, Kaya natin ito. Kapit lang kay Kristo.
0
Oct 3, 2022
Oct 3, 2022 at 4:56 PM UTC
josephfloreta
Bida ang saya.
Kanina habang kumakain ako sa Jollibe ng spaghetti at yum burger, naka dungaw ako sa bintanang pader, tinatanaw ko ang labas at mga tao at motoristang dumadaan. Nang biglang bumuhos ang malakas na ulan, Dala ng madilim dilim na ulap sa langit, Bigla bigla nalang magbubuhos ng pait yung langit. Hay....habang bumubuhos ang malakas na ulan, tanaw ko ang malayo na parang nalulusaw na imahe. Ang lalim ng iniisip ko, siguro ganito talaga kapag umuulan, Hindi lang naman siguro ako yung ganito. Gayun pa man di ko napag tantong tulala na pala ako, Yung tipong hawak hawak ko nalang ang yum burger Tapos nakalimutan ko narin nguyain ang nasa bunganga ko, Sampung segundo ang lumipas wala akong imik, Dalawampung segundo ang lumipas, Ganun parin ako, tumatanaw sa malayong walang imik, Tatlong pung segundo ang nakalipas, Bigla akong napaiyak, Yung luha ko ay sumasabay sa pag buhos ng ulan. Wala akong pakialam kung may naka tingin sa akin o wala, Ang alam ko lang gusto kong umiyak..... Kaya pwede niyo akong pag-bintangang baliw, Sapagkat umiiyak ako, akala ko dahil marami akong problema, Hindi lang pala dahil may problema ako, Ang alam ko umiiyak rin ako Sapagkat sa kabila ng lahat ng problema ko, Andiyan ang Panginoon sa Buhay ko. At yun ang lubos na ikinagagalak ng puso ko. PS. Ang malayang tula na ito ay gawang imahinasyon, pero literal na umiiyak ako habang isinusulat ito...  Sa mga may pinagdaraanan ngayon, Kaya natin ito. Kapit lang kay Kristo.
Continue reading...
28
Hindi akin, Hindi rin iyo, Walang nagmamay-ari, Ng mga sandaling ito. Sapagkat mga ito'y di nagtatagal, Ang mga ito'y panandalian lamang, Ang pait at tamis, di nananatili, Dahil ang bawat segundong dumadaan ay hiram na sandali. Ano bang magagawa ko sa mga hiram na sandali? Kailan susunggaban? Kailan magtitimpi? Subalit puso ko'y tila nagmamadali, Tuwing dumarating, mga hiram na sandali.
0
Jan 29, 2018
Jan 29, 2018 at 6:47 AM UTC
taltoy
Hiram
Hindi akin, Hindi rin iyo, Walang nagmamay-ari, Ng mga sandaling ito. Sapagkat mga ito'y di nagtatagal, Ang mga ito'y panandalian lamang, Ang pait at tamis, di nananatili, Dahil ang bawat segundong dumadaan ay hiram na sandali. Ano bang magagawa ko sa mga hiram na sandali? Kailan susunggaban? Kailan magtitimpi? Subalit puso ko'y tila nagmamadali, Tuwing dumarating, mga hiram na sandali.
Continue reading...
12
Nasasabik na sa Bawat Araw na Dumadaan,at nais nang sa Personal ngiti mo ay Masilayan. Pinanabikan bawat sandaling Ikaw ay ka-kwentuhan. at ang Isip ay Napapanatag pag napag-mamasdan na ang Taglay **** Kagandahan. Puso'y Nasisiyahan kapag tinutugon mo na ang mga salitang  sa tenga 'y kumikiliti kapag napapakingan, "Mahal din kita" yan ang laging sayo ay  gustong-gustong mapakingan. Oh,Mahal Bakit ang sarap **** alagaan at ingatan. Pakiramdam ko Bawat araw na Dumadaan ay napakagaan. Laging Hinihiling na sana ay lagi kang masisilayan,lalo na sa pag sapit ng bagong umaga na ikaw ang kasama.
0
Aug 18, 2020
Aug 18, 2020 at 5:02 AM UTC
Memo
Nasasabik
Nasasabik na sa Bawat Araw na Dumadaan,at nais nang sa Personal ngiti mo ay Masilayan. Pinanabikan bawat sandaling Ikaw ay ka-kwentuhan. at ang Isip ay Napapanatag pag napag-mamasdan na ang Taglay **** Kagandahan. Puso'y Nasisiyahan kapag tinutugon mo na ang mga salitang  sa tenga 'y kumikiliti kapag napapakingan, "Mahal din kita" yan ang laging sayo ay  gustong-gustong mapakingan. Oh,Mahal Bakit ang sarap **** alagaan at ingatan. Pakiramdam ko Bawat araw na Dumadaan ay napakagaan. Laging Hinihiling na sana ay lagi kang masisilayan,lalo na sa pag sapit ng bagong umaga na ikaw ang kasama.
Continue reading...
8
Dumadaan lang sa akin lahat. Lahat sila ay mga manlalakbay na hindi nagtatagal at umaalis din para muling tahakin ang daan patungo sa kanya-kanya nilang pinapangarap na destinasyon. Nasanay na rin akong umupo sa tabi nila; makinig sa kanilang mga istorya, tumawa nang tumawa dahil posibleng hindi na ito maulit pa, gumamot ng mga sugat, at kasabay ng mga ito ay ihanda ang sarili sa salitang "paalam". Nasanay na ako—pero nakakapagod din pala. Nakakapagod palang maglaan ng oras sa isang taong alam **** anumang segundo ay maaaring magpaalam na. Nakakapagod palang makinig sa mga kuwento niya habang hinahanap ang lugar mo sa kanyang kasaysayan, habang napapaisip kung babanggitin ka rin kaya niya pagkatapos ninyong maghiwalay ng landas. Nakakapagod palang buksan ang buhay mo para sa isang tao kung sa simula pa lamang ay batid **** bubuksan mo rin ulit ang pinto, sasamahan siya palabas, ihahatid sa sa tarangkahan, at tatanawin hanggang mawala sa iyong paningin. Iniisip ko palagi kung bakit hindi sila nagtatagal. Bakit palagi akong iniiwan? Bakit paulit-ulit lamang ang itinatakbo ng bawat kuwento? Iba't ibang tao, iisa lamang ang nagiging dulo. Sa katagalan ay nasanay na ako sa pagtatapos, iyong tipong nagsisimula pa lamang ay tinatanggap ko na ang pagwawakas nito. Dahil dumadaan lang sa akin lahat. Lahat sila ay mga manlalakbay na hindi nagtatagal at umaalis din para muling tahakin ang daan patungo sa kanya-kanya nilang pinapangarap na destinasyon. Kailan kaya ako magiging destinasyon?
0
Aug 10, 2023
Aug 10, 2023 at 9:40 AM UTC
kurtlopez
Destinasyon
Dumadaan lang sa akin lahat. Lahat sila ay mga manlalakbay na hindi nagtatagal at umaalis din para muling tahakin ang daan patungo sa kanya-kanya nilang pinapangarap na destinasyon. Nasanay na rin akong umupo sa tabi nila; makinig sa kanilang mga istorya, tumawa nang tumawa dahil posibleng hindi na ito maulit pa, gumamot ng mga sugat, at kasabay ng mga ito ay ihanda ang sarili sa salitang "paalam". Nasanay na ako—pero nakakapagod din pala. Nakakapagod palang maglaan ng oras sa isang taong alam **** anumang segundo ay maaaring magpaalam na. Nakakapagod palang makinig sa mga kuwento niya habang hinahanap ang lugar mo sa kanyang kasaysayan, habang napapaisip kung babanggitin ka rin kaya niya pagkatapos ninyong maghiwalay ng landas. Nakakapagod palang buksan ang buhay mo para sa isang tao kung sa simula pa lamang ay batid **** bubuksan mo rin ulit ang pinto, sasamahan siya palabas, ihahatid sa sa tarangkahan, at tatanawin hanggang mawala sa iyong paningin. Iniisip ko palagi kung bakit hindi sila nagtatagal. Bakit palagi akong iniiwan? Bakit paulit-ulit lamang ang itinatakbo ng bawat kuwento? Iba't ibang tao, iisa lamang ang nagiging dulo. Sa katagalan ay nasanay na ako sa pagtatapos, iyong tipong nagsisimula pa lamang ay tinatanggap ko na ang pagwawakas nito. Dahil dumadaan lang sa akin lahat. Lahat sila ay mga manlalakbay na hindi nagtatagal at umaalis din para muling tahakin ang daan patungo sa kanya-kanya nilang pinapangarap na destinasyon. Kailan kaya ako magiging destinasyon?
Continue reading...
9