Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"bibigyan" poems
hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag  ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na.   sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.
0
Jan 8, 2017
Jan 8, 2017 at 8:45 AM UTC
ronnipeppi
paalam, paalam
hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag  ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na.   sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.
Continue reading...
73
Araw Akala ko ikaw na yung mundo ko Akala ko ikaw na yung araw at gabi ko araw lang pla kita Araw nag bibigay liwanag sa daang madilim salamat naging liwanag kita binigyan mo ko ng pag asa lumigaya Pero malayo ka hinabol kita sinundan kita tinakbo ko kahit mainit pa nag papaltos ang paa tumagatak ang pawis ng parang lawa okay lang kase binigyan moko ng pag asa para sumaya Pawis na tumatagaktak na parang nota humihimig ng maganda sinasabe sa aking tengga na malapit kana Binilisan ang takbo para mahabol kita walang pake kahit maka bangga subalit akoy nadapa sugat ang nag silbing sakit na nadama Sinusundan ang liwanag na nag sasabing may pag asa pa Umiitim nako pero bat ang layo kopa  dumidilim na nawawalan na ako ng pag asa baket oras na para na umalis kana baket ngayon pa Baket sa oras na madilim staka  ka mawawala  Kay langgan kita baket sa oras na madilim ako dun kapa nawala Pano ko makikita yung daan kung wala ka diko kaya pag wala ka nahihirpan ako sa dilim ilawan moko para makita ka Gusto kitang kalimutan gumawa ako ng paraan para lubayan nag umbrella para maiwasan ang sinag mo pero nahihirapan ako diko pala kaya kalimutan ka Pero baket hanggang ngayon hinahanap hanap ko paren yung araw ko kung saan iikot ang mundo ko yung parang kulang yung mundo pag wala yun araw ko Kaya siguro hinahanap ko pa yung taong nag papaliwang sa madilim kong mundo yung nag papainit sa nan lalamig kong minuto segundo Naalala ko di pala hindi kita mundo kase nasa mundon kita ikaw yung nag papa ikot ng oras ko sa buong  buhay ko nag babalanse sa wordwide ko Sa mundo mo ako si buwan yung palihim **** na sulyapan magandang umaga ako nga pala si buwan yung simpleng mahinang ilaw na laging na diyan sa tabi tabi mo lang Magandang tanghale ako nga pala si buwan yung hindi kayang mag paliwanag ng  daigdig sa kalawakan pero pangako lagi kang sasamahan kahit sa kadiliman pangako magandang gabi ang madadatnan Ang pag ikot ng araw sa mundo ko ang pag ikot ko sa mundo mo ay habang buhay ng mananatile Magandang gabe ako yung buwan na pipiliting biygan ilaw ang madilim **** daan ako yung buwan nag bibigay panaginip maging masaya ka lng ako ang mamanatiling ilaw mo sa gabi para pag gising mo safe ka lng Tandaan mo ako yung buwan na bibigyan ilaw sa paligid mo buwan na laging bibigay buhay sa gabi mo bibigay ningning sa mga mata tandaan mo buwan ako dimo nako maales sa mundo mo
0
May 30, 2019
May 30, 2019 at 2:08 PM UTC
Jdavidreyes007
Araw
Araw Akala ko ikaw na yung mundo ko Akala ko ikaw na yung araw at gabi ko araw lang pla kita Araw nag bibigay liwanag sa daang madilim salamat naging liwanag kita binigyan mo ko ng pag asa lumigaya Pero malayo ka hinabol kita sinundan kita tinakbo ko kahit mainit pa nag papaltos ang paa tumagatak ang pawis ng parang lawa okay lang kase binigyan moko ng pag asa para sumaya Pawis na tumatagaktak na parang nota humihimig ng maganda sinasabe sa aking tengga na malapit kana Binilisan ang takbo para mahabol kita walang pake kahit maka bangga subalit akoy nadapa sugat ang nag silbing sakit na nadama Sinusundan ang liwanag na nag sasabing may pag asa pa Umiitim nako pero bat ang layo kopa  dumidilim na nawawalan na ako ng pag asa baket oras na para na umalis kana baket ngayon pa Baket sa oras na madilim staka  ka mawawala  Kay langgan kita baket sa oras na madilim ako dun kapa nawala Pano ko makikita yung daan kung wala ka diko kaya pag wala ka nahihirpan ako sa dilim ilawan moko para makita ka Gusto kitang kalimutan gumawa ako ng paraan para lubayan nag umbrella para maiwasan ang sinag mo pero nahihirapan ako diko pala kaya kalimutan ka Pero baket hanggang ngayon hinahanap hanap ko paren yung araw ko kung saan iikot ang mundo ko yung parang kulang yung mundo pag wala yun araw ko Kaya siguro hinahanap ko pa yung taong nag papaliwang sa madilim kong mundo yung nag papainit sa nan lalamig kong minuto segundo Naalala ko di pala hindi kita mundo kase nasa mundon kita ikaw yung nag papa ikot ng oras ko sa buong  buhay ko nag babalanse sa wordwide ko Sa mundo mo ako si buwan yung palihim **** na sulyapan magandang umaga ako nga pala si buwan yung simpleng mahinang ilaw na laging na diyan sa tabi tabi mo lang Magandang tanghale ako nga pala si buwan yung hindi kayang mag paliwanag ng  daigdig sa kalawakan pero pangako lagi kang sasamahan kahit sa kadiliman pangako magandang gabi ang madadatnan Ang pag ikot ng araw sa mundo ko ang pag ikot ko sa mundo mo ay habang buhay ng mananatile Magandang gabe ako yung buwan na pipiliting biygan ilaw ang madilim **** daan ako yung buwan nag bibigay panaginip maging masaya ka lng ako ang mamanatiling ilaw mo sa gabi para pag gising mo safe ka lng Tandaan mo ako yung buwan na bibigyan ilaw sa paligid mo buwan na laging bibigay buhay sa gabi mo bibigay ningning sa mga mata tandaan mo buwan ako dimo nako maales sa mundo mo
Continue reading...
21
Kung bibigyan ako ng pagkakataon, Magsusulat akong muli. Kung saan hindi ko pa ramdam ang sakit, Kung saan hindi ko pa ramdam ang pait, Kung saan masaya ang umpisa at masarap pa ang huli. Kung saan buo pa ang sarili at wala pang pilas ang pagkatao Kung saan ang lahat ay umiikot pa sa ating dalawa. Isusulat kita, Paulit ulit kong isusulat ang ilang berso ng ating kwento Dalhin man ako sa malayong pinagmulan nito, O dalhin man ako sa masakit na katotohanan nito. Isusulat ko pa rin ng paulit ulit ang mga kwento natin, At patuloy kong babaguhin hanggang ang lahat ay maging tama. Sa paraang gusto ko, Sa paraang maisasalba ko ang salitang "tayo". Kahit parusahan man ako ng mundo, Ikaw at ikaw pa rin ang mamahalin ko. Hindi man alam ng mga tao, Hindi man ako pagbigyan ng puso nyang mahalin ka. Ilayo ka man nya, Lumayo man kayo, Uulitin ko ang mga kwento ko, Hanggang mag tama muli ang mundo mo at mundo ko. Mamahalin kita ng paulit ulit. Hanggang ang salitang pagod na ako ay maging hindi na totoo Hanggang ang luha ko ay matuyo at di na muling tumulo. Mamahalin kita ng paulit ulit, Hanggang huling hininga ko, uulitin ko ang pagkakataong ito.
0
Mar 22, 2018
Mar 22, 2018 at 1:17 AM UTC
khat_R
ikaw ang pahina, ang tinta at tula.
Kung bibigyan ako ng pagkakataon, Magsusulat akong muli. Kung saan hindi ko pa ramdam ang sakit, Kung saan hindi ko pa ramdam ang pait, Kung saan masaya ang umpisa at masarap pa ang huli. Kung saan buo pa ang sarili at wala pang pilas ang pagkatao Kung saan ang lahat ay umiikot pa sa ating dalawa. Isusulat kita, Paulit ulit kong isusulat ang ilang berso ng ating kwento Dalhin man ako sa malayong pinagmulan nito, O dalhin man ako sa masakit na katotohanan nito. Isusulat ko pa rin ng paulit ulit ang mga kwento natin, At patuloy kong babaguhin hanggang ang lahat ay maging tama. Sa paraang gusto ko, Sa paraang maisasalba ko ang salitang "tayo". Kahit parusahan man ako ng mundo, Ikaw at ikaw pa rin ang mamahalin ko. Hindi man alam ng mga tao, Hindi man ako pagbigyan ng puso nyang mahalin ka. Ilayo ka man nya, Lumayo man kayo, Uulitin ko ang mga kwento ko, Hanggang mag tama muli ang mundo mo at mundo ko. Mamahalin kita ng paulit ulit. Hanggang ang salitang pagod na ako ay maging hindi na totoo Hanggang ang luha ko ay matuyo at di na muling tumulo. Mamahalin kita ng paulit ulit, Hanggang huling hininga ko, uulitin ko ang pagkakataong ito.
Continue reading...
28
Bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Pakinggan mo ang mga bulong sa isip ko tuwing nakikita ka Sana hindi ito maging isang alaalang makakalimutan Mga salitang papasok at lalabas din naman At sana dalhin mo 'to sa pag-gising at pag-tulog mo At alalahanin na para sa'yo to. Hindi na kita mahal Hindi na kita mahal Makinig ka sa'kin. Hindi. Kita. Minahal. Hindi. Kita. Minahal Ilang beses ko man ulit-ulitin sa sarili ko Na minsan nawawalan na ng saysay ang salitang mahal ang salitang ikaw, ang pangalan mo sa isip ko Pero hindi pa din nawawalan nang saysay ang mga alaalang naiwan mga alaalang nakalimutan, at 'di ko alam kung tama bang binabalikbalikan ko Ang gabing napagtanto ko na nahuhulog na pala ako sa'yo Hindi na kita mahal Na kahit lahat na siguro ng tulang sinulat ko ay para sa'yo kahit lahat na siguro ng metaporang alam ko ay na inahalintulad ko sa'yo Isa kang bulalakaw, isa kang bituin, ikaw ang buwan Ikaw ang bumubuo sa ganda ng gabi, Ikaw ang araw, ikaw ang mga ulap, ikaw ang langit, Ikaw ang buong kalawakan na hindi ko kailanman pagsasawaan Ikaw ang karagatan, mahiwaga at kapanga-pangambang sisirin, Ikaw ang apoy, na nagpapaliwanag at nagpapainit ng gabing malamig Ikaw ang librong 'di ko kinakailangan ng pahinga Para intindihin ang bawat salitang nakalimbag sa bawat pahina Ikaw ang sining ko Ikaw ang tulang ito. Para sa'yo at tungkol sa'yo. Hindi kita minahal, Kahit na lagi kong inaabangan ang mga storyang kwinekwento mo Na para bang hinahatak mo ako pabalik kung kailan nangyari ang mga 'to at sinamahan ako para panuorin natin Kung sino ba ang nandito at nandoon Kung nasaan ang mga silya, lamesa, pintuan, at bintana Ang mga pangalan ng mga minahal mo at nagmahal sa'yo na dapat mo na sigurong kalimutan Kung saan kayo nagkakilala, Kung anong naramdaman mo nung nahuli mo siyang nakatingin din sa'yo at nagkasalubong ang inyong mga mata At sa lahat ng storya mo, Napagtanto ko na ayoko maging parte ng mga storya **** nakalipas. Na sana ako ang storyang hindi mo kailanman iisipin na bibigyan ng wakas. At ikwento mo din sana ang gabing ito Ikwento mo ang bawat paghinga ko sa bawat puwang ng mga salita Ang pagbuka ng bibig ko para sambitin ng tama ang bawat pantig, ang pag nginig ng mga kamay at tuhod ko, At kung maririnig mo man, ang bilis ng tibok ng puso ko ngayon. Ikwento mo. Ibulong mo sa pinakamalapit **** kaibigan, para manatiling sikreto. Ang tinatagong nararamdaman na 'di mo na siguro kailangan malaman. Tama lang siguro na magkaibigan tayo, Kasi Hindi na kita mahal. Hindi kita minahal. Pinilit ko lang ang sarili kong mahulog sa'yo Pinilit lang kitang mahalin Para makalimot, para iwanan ang dating naramdaman. Gustohin ko man ulit-ulitin sabihin sa'yo, Magsasawa ka sa bawat pantig, sa bawat letra. Kaya ibubulong ko na lang sa sarili ko, para manatiling sikreto Ang dating nararamdaman na hindi mo na kailanman malalaman. Kaya bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Sa huling pagkakataon pakinggan mo ang katotohanan Isantabi mo ang mga bulong sa isip ko na napakinggan mo. At sana tandaan mo na Dati, at dati lang Minahal kita.
0
Apr 11, 2016
Apr 11, 2016 at 1:15 PM UTC
jramos
Dati at Dati Lang
Bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Pakinggan mo ang mga bulong sa isip ko tuwing nakikita ka Sana hindi ito maging isang alaalang makakalimutan Mga salitang papasok at lalabas din naman At sana dalhin mo 'to sa pag-gising at pag-tulog mo At alalahanin na para sa'yo to. Hindi na kita mahal Hindi na kita mahal Makinig ka sa'kin. Hindi. Kita. Minahal. Hindi. Kita. Minahal Ilang beses ko man ulit-ulitin sa sarili ko Na minsan nawawalan na ng saysay ang salitang mahal ang salitang ikaw, ang pangalan mo sa isip ko Pero hindi pa din nawawalan nang saysay ang mga alaalang naiwan mga alaalang nakalimutan, at 'di ko alam kung tama bang binabalikbalikan ko Ang gabing napagtanto ko na nahuhulog na pala ako sa'yo Hindi na kita mahal Na kahit lahat na siguro ng tulang sinulat ko ay para sa'yo kahit lahat na siguro ng metaporang alam ko ay na inahalintulad ko sa'yo Isa kang bulalakaw, isa kang bituin, ikaw ang buwan Ikaw ang bumubuo sa ganda ng gabi, Ikaw ang araw, ikaw ang mga ulap, ikaw ang langit, Ikaw ang buong kalawakan na hindi ko kailanman pagsasawaan Ikaw ang karagatan, mahiwaga at kapanga-pangambang sisirin, Ikaw ang apoy, na nagpapaliwanag at nagpapainit ng gabing malamig Ikaw ang librong 'di ko kinakailangan ng pahinga Para intindihin ang bawat salitang nakalimbag sa bawat pahina Ikaw ang sining ko Ikaw ang tulang ito. Para sa'yo at tungkol sa'yo. Hindi kita minahal, Kahit na lagi kong inaabangan ang mga storyang kwinekwento mo Na para bang hinahatak mo ako pabalik kung kailan nangyari ang mga 'to at sinamahan ako para panuorin natin Kung sino ba ang nandito at nandoon Kung nasaan ang mga silya, lamesa, pintuan, at bintana Ang mga pangalan ng mga minahal mo at nagmahal sa'yo na dapat mo na sigurong kalimutan Kung saan kayo nagkakilala, Kung anong naramdaman mo nung nahuli mo siyang nakatingin din sa'yo at nagkasalubong ang inyong mga mata At sa lahat ng storya mo, Napagtanto ko na ayoko maging parte ng mga storya **** nakalipas. Na sana ako ang storyang hindi mo kailanman iisipin na bibigyan ng wakas. At ikwento mo din sana ang gabing ito Ikwento mo ang bawat paghinga ko sa bawat puwang ng mga salita Ang pagbuka ng bibig ko para sambitin ng tama ang bawat pantig, ang pag nginig ng mga kamay at tuhod ko, At kung maririnig mo man, ang bilis ng tibok ng puso ko ngayon. Ikwento mo. Ibulong mo sa pinakamalapit **** kaibigan, para manatiling sikreto. Ang tinatagong nararamdaman na 'di mo na siguro kailangan malaman. Tama lang siguro na magkaibigan tayo, Kasi Hindi na kita mahal. Hindi kita minahal. Pinilit ko lang ang sarili kong mahulog sa'yo Pinilit lang kitang mahalin Para makalimot, para iwanan ang dating naramdaman. Gustohin ko man ulit-ulitin sabihin sa'yo, Magsasawa ka sa bawat pantig, sa bawat letra. Kaya ibubulong ko na lang sa sarili ko, para manatiling sikreto Ang dating nararamdaman na hindi mo na kailanman malalaman. Kaya bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Sa huling pagkakataon pakinggan mo ang katotohanan Isantabi mo ang mga bulong sa isip ko na napakinggan mo. At sana tandaan mo na Dati, at dati lang Minahal kita.
Continue reading...
67
Nagpakapagod ka dahil gusto **** kumita. Nagpaka-alipin ka upang makaahon ka. Nagtiis ka sa ibang bansa para sa iyong pamilya. Nilisan ang bayan dahil trabaho'y pinagkaitan ka. Ano ngayon kung wala kang pinag-aralan? Masusukat ba ang tagumpay sa antas ng edukasyon? Kailangan bang magkatulad ang bawat propesyon, O tanggapin ang isang marami na ang kontribusyon? Dumarami na ang populasyon ng ating bansa. Kakaunti naman ang ating kuwalipikadong manggagawa. Marami ang tambay sa bahay at walang ginagawa. Nakapagtapos nga, hindi naman matanggap sa ibang kompanya. Kaya, ang iba'y nanatili sa bukirin at doo'y nagsasaka. Hindi matanggap na walang trabahong karapat-dapat sa kanila. Kahit dalawang taong kursong bokasyonal ang natapos nila, Naghihintay pa rin sa wala hanggang sa pag-asa'y maglaho na. Anong uri ba ng trabaho ang katanggap-tanggap sa lipunan? Ang nakakaangat lang ba ang p'wedeng bigyan ng posisyon? Paano naman ang walang pinag-aralan, pero pasado sa kuwalipikasyon? Papansinin ba sila ng gobyerno at bibigyan ng solusyon? Sa bagong gobyerno, pagbibigay ng trabaho'y bigyan sana ng pansin, Sa mga manggagawang hanggang ngayo'y walang trabaho pa rin, Maging ang mga nakapagtapos at magtatapos pa mandin, Huwag nating hintaying lahat sila ay lumayas sa lupang sinilangan natin.
0
Aug 12, 2016
Aug 12, 2016 at 6:26 PM UTC
eugene
Manggawa at Trabaho
Nagpakapagod ka dahil gusto **** kumita. Nagpaka-alipin ka upang makaahon ka. Nagtiis ka sa ibang bansa para sa iyong pamilya. Nilisan ang bayan dahil trabaho'y pinagkaitan ka. Ano ngayon kung wala kang pinag-aralan? Masusukat ba ang tagumpay sa antas ng edukasyon? Kailangan bang magkatulad ang bawat propesyon, O tanggapin ang isang marami na ang kontribusyon? Dumarami na ang populasyon ng ating bansa. Kakaunti naman ang ating kuwalipikadong manggagawa. Marami ang tambay sa bahay at walang ginagawa. Nakapagtapos nga, hindi naman matanggap sa ibang kompanya. Kaya, ang iba'y nanatili sa bukirin at doo'y nagsasaka. Hindi matanggap na walang trabahong karapat-dapat sa kanila. Kahit dalawang taong kursong bokasyonal ang natapos nila, Naghihintay pa rin sa wala hanggang sa pag-asa'y maglaho na. Anong uri ba ng trabaho ang katanggap-tanggap sa lipunan? Ang nakakaangat lang ba ang p'wedeng bigyan ng posisyon? Paano naman ang walang pinag-aralan, pero pasado sa kuwalipikasyon? Papansinin ba sila ng gobyerno at bibigyan ng solusyon? Sa bagong gobyerno, pagbibigay ng trabaho'y bigyan sana ng pansin, Sa mga manggagawang hanggang ngayo'y walang trabaho pa rin, Maging ang mga nakapagtapos at magtatapos pa mandin, Huwag nating hintaying lahat sila ay lumayas sa lupang sinilangan natin.
Continue reading...
24
"Tagu-taguan, maliwanag ang buwan Sona-sonahan, madilim na naman. Pagbilang kong tatlo, nakatago na kayo Mapagod man kayo, tuloy pa rin ang laban ko Isa.. dalawa.. tatlo.. Game?" Pag si Juan ang nagsalita, Nag-aalitan ang madla. Pag tikom ang bibig, Siya'y bulag raw sa maralita. Pag nilatag ang naplantsa, Lalatiguhin ng administrasyon. Pag walang plataporma, Ihahagis sa bangin ng suhestisyon. Kalaban pala nati'y ang sariling atin, Demokrasya nga'y may sapin pa rin sa bibig Mga bolang itim, saang lupalop ang padpad Mapait ang kapayapaan, Dakila ma'y kanilang binabagsak din. Walang nakatitiis sa bayang nagpapapansin Masakit nga naman sa bulsa ang tunay na bayanihan Dugo'y dumanak makamtan lamang ang demokrasya Sobra-sobra nga lang ang danak ng iilang raleyista. Sadsad sa suliranin ang Inang tinakwil Mga anak sa lama'y namasyal pa sa ibang bayan Hindi na matapus-tapos ito'y pagdadamayan, Damay sa kurapsyon, damay sa pagtitwakal ng mga Inakay. Yuyuko na lang ang nasa langit Pagkat nagapi ang mga tunay na Anak -- Ang lipunang ginahasa ng iilang ganid, Paulit-ulit na, ang hapdi ng kamusmusan. May iilang nagtatanong, May iilang walang pagtataka, Musmos sa bayan, wala namang pag-usbong Kaya't iba na lang ang nakikinabang Puspos sa distansya Ng kamalian ng nakaraan. Hugas-kamay ang iilan, Simpleng hindi batian, Wika nga ba ng pagkakalimutan? Parang away-kalye, away-bata Aso't pusa, sa lipunang ang hepe'y sila-sila lang din. Batu-bato pik, naglalaro ang iilan Bukas tataya na naman sa lotto At pag natalo'y iiyak na lang, Bibigyan ng tsokolate, Pangako para sa matamis na pag-iibigan Ngunit balat lang pala, Mapagbalatkayong himagsikan Tapos, hahanap ng Darna Pagkalunok ng bato ng kamanhidan.
0
Jul 27, 2015
Jul 27, 2015 at 1:32 PM UTC
psalmiseta
SONA-sonahan
"Tagu-taguan, maliwanag ang buwan Sona-sonahan, madilim na naman. Pagbilang kong tatlo, nakatago na kayo Mapagod man kayo, tuloy pa rin ang laban ko Isa.. dalawa.. tatlo.. Game?" Pag si Juan ang nagsalita, Nag-aalitan ang madla. Pag tikom ang bibig, Siya'y bulag raw sa maralita. Pag nilatag ang naplantsa, Lalatiguhin ng administrasyon. Pag walang plataporma, Ihahagis sa bangin ng suhestisyon. Kalaban pala nati'y ang sariling atin, Demokrasya nga'y may sapin pa rin sa bibig Mga bolang itim, saang lupalop ang padpad Mapait ang kapayapaan, Dakila ma'y kanilang binabagsak din. Walang nakatitiis sa bayang nagpapapansin Masakit nga naman sa bulsa ang tunay na bayanihan Dugo'y dumanak makamtan lamang ang demokrasya Sobra-sobra nga lang ang danak ng iilang raleyista. Sadsad sa suliranin ang Inang tinakwil Mga anak sa lama'y namasyal pa sa ibang bayan Hindi na matapus-tapos ito'y pagdadamayan, Damay sa kurapsyon, damay sa pagtitwakal ng mga Inakay. Yuyuko na lang ang nasa langit Pagkat nagapi ang mga tunay na Anak -- Ang lipunang ginahasa ng iilang ganid, Paulit-ulit na, ang hapdi ng kamusmusan. May iilang nagtatanong, May iilang walang pagtataka, Musmos sa bayan, wala namang pag-usbong Kaya't iba na lang ang nakikinabang Puspos sa distansya Ng kamalian ng nakaraan. Hugas-kamay ang iilan, Simpleng hindi batian, Wika nga ba ng pagkakalimutan? Parang away-kalye, away-bata Aso't pusa, sa lipunang ang hepe'y sila-sila lang din. Batu-bato pik, naglalaro ang iilan Bukas tataya na naman sa lotto At pag natalo'y iiyak na lang, Bibigyan ng tsokolate, Pangako para sa matamis na pag-iibigan Ngunit balat lang pala, Mapagbalatkayong himagsikan Tapos, hahanap ng Darna Pagkalunok ng bato ng kamanhidan.
Continue reading...
51
“Naaalala mo pa ba ako?” Iyan ang pangungusap na maaaring itanong sa’yo ng mga laruan mo noong iyong kabataan. Mga laruang naitabi’t nakalimutan na at maaaring nasa talampas na ng mga bagay na malapit nang mailagay sa tapunan. Mga nagsilbing matalik **** kaibigan noong ika’y talagang nangangailangan. “Naaalala mo pa ba ako?” Tanong na hindi mahirap sagutin ngunit sakit lamang ang maibibigay. Naalala mo man ngunit hindi na nabigyan ng pansin at tuluyan nang nawalan ng taglay Tanong ng mga laruan mo na tuluyan nang nakalimutan at hindi na nabigyan ng hanay
 Kung ang mga laruan mo ay makakapagsalita, ano kaya ang sasabihin nila sa’yo? “Kaibigan, naalala mo pa ba noong tayo’y magkasamaa? Noong ako at ikaw lang ang natatanging tao sa mundong ating tinatayuan. Noong araw araw pag uwi mo galing sa paaralan ay hahanapin mo agad ako at kakausapin. Hindi napapansin na ako ay pinaglalaruan mo lamang. At iyon ang natatanging silbi ko. Isang laruang posibleng mapalitan pag nakahanap ng katapat na mas karapat dapat… Masakit maging laruan.” Siguro nga hindi nakapagsasalita ang mga laruan. At iyon ang tanging rason kung bakit sila naimbento; para magsilbing panlibang sa mga naiinip. Pagdating ng panahon ay itinakda silang ipamigay o kaya nama’y kalimutan na at itabi sa isang madilim na kahon ng walang hanggan. Ang mga laruang minsann nang itinakda na maging panangga sa kainipan. Masakit maging laruan. Pero bakit ako na hindi laruan ay napapatanong na rin? “Naaalala mo pa ba ako?” Kasi minsan nagtataka na ako kung pumapasok pa ba ako sa isip mo. Tuluyan na ba akong nawalan ng taglay na hindi mo na ako maihanay sa oras **** mamahalin? Alam ko na hindi ako itinakda na maging panangga sa kainipan pero bakit ganoon na ang aking nararamdaman? Tuluyan na nga bang nakalimutan? Ako na natatanging andyan tuwing ika’y nangangailangan, ngayon naging laruan na di man lang masulyapan. Masakit maging laruan Masakit mapaglaruan Masakit na gumawa ng sakripisyo kung hindi mo rin naman ito bibigyan ng pakinabang. Kung magsisilbi lang ako na libangan tuwing iyong kailangan. Mahirap umasa sa mga bagay na matagal nang hindi nagpapakita. Pero kahit na minsa’y napapatanong narin ako… Nagbubulag-bulagan ako dahil… Mahal kita Mahal kita kahit na matagal mo na akong itinambak sa kahon kasama ang mga papeles na mayroong mga walang saysay na salitang nakalimbag. Mahal kita kahit na ginawa mo akong laruan sa panahon na ika’y nangangaliangan. Mahal kita kahit na ni isang sulyap ay hindi mo ko mabigyan. Mahal kita kahit masakit na. Pero minsan, napapatanong na rin ako; Naaalala mo pa ba ako?
0
Dec 17, 2016
Dec 17, 2016 at 9:18 AM UTC
kurt-christian-b-tubera
Laruan (naaalala mo pa ba ako?)
“Naaalala mo pa ba ako?” Iyan ang pangungusap na maaaring itanong sa’yo ng mga laruan mo noong iyong kabataan. Mga laruang naitabi’t nakalimutan na at maaaring nasa talampas na ng mga bagay na malapit nang mailagay sa tapunan. Mga nagsilbing matalik **** kaibigan noong ika’y talagang nangangailangan. “Naaalala mo pa ba ako?” Tanong na hindi mahirap sagutin ngunit sakit lamang ang maibibigay. Naalala mo man ngunit hindi na nabigyan ng pansin at tuluyan nang nawalan ng taglay Tanong ng mga laruan mo na tuluyan nang nakalimutan at hindi na nabigyan ng hanay
 Kung ang mga laruan mo ay makakapagsalita, ano kaya ang sasabihin nila sa’yo? “Kaibigan, naalala mo pa ba noong tayo’y magkasamaa? Noong ako at ikaw lang ang natatanging tao sa mundong ating tinatayuan. Noong araw araw pag uwi mo galing sa paaralan ay hahanapin mo agad ako at kakausapin. Hindi napapansin na ako ay pinaglalaruan mo lamang. At iyon ang natatanging silbi ko. Isang laruang posibleng mapalitan pag nakahanap ng katapat na mas karapat dapat… Masakit maging laruan.” Siguro nga hindi nakapagsasalita ang mga laruan. At iyon ang tanging rason kung bakit sila naimbento; para magsilbing panlibang sa mga naiinip. Pagdating ng panahon ay itinakda silang ipamigay o kaya nama’y kalimutan na at itabi sa isang madilim na kahon ng walang hanggan. Ang mga laruang minsann nang itinakda na maging panangga sa kainipan. Masakit maging laruan. Pero bakit ako na hindi laruan ay napapatanong na rin? “Naaalala mo pa ba ako?” Kasi minsan nagtataka na ako kung pumapasok pa ba ako sa isip mo. Tuluyan na ba akong nawalan ng taglay na hindi mo na ako maihanay sa oras **** mamahalin? Alam ko na hindi ako itinakda na maging panangga sa kainipan pero bakit ganoon na ang aking nararamdaman? Tuluyan na nga bang nakalimutan? Ako na natatanging andyan tuwing ika’y nangangailangan, ngayon naging laruan na di man lang masulyapan. Masakit maging laruan Masakit mapaglaruan Masakit na gumawa ng sakripisyo kung hindi mo rin naman ito bibigyan ng pakinabang. Kung magsisilbi lang ako na libangan tuwing iyong kailangan. Mahirap umasa sa mga bagay na matagal nang hindi nagpapakita. Pero kahit na minsa’y napapatanong narin ako… Nagbubulag-bulagan ako dahil… Mahal kita Mahal kita kahit na matagal mo na akong itinambak sa kahon kasama ang mga papeles na mayroong mga walang saysay na salitang nakalimbag. Mahal kita kahit na ginawa mo akong laruan sa panahon na ika’y nangangaliangan. Mahal kita kahit na ni isang sulyap ay hindi mo ko mabigyan. Mahal kita kahit masakit na. Pero minsan, napapatanong na rin ako; Naaalala mo pa ba ako?
Continue reading...
22
Ayun,dalawang buwan na din pala ang lumipas. Pero parang taon na ang ating pinagsamahan. Yung mga usapan na minsan pareho din natin di inasahan pero yun din ang hantungan kaya masaya din na napagpaplanuhan. Mga pangarap na sa balang araw ay bibigyan natin ng katuparan. Kaya sa ngayon ang sakripisyo nang pagkakahiwalay ay abay nating nilalabanan. Ilang milya man ang ating agwat at Sierra Madre man ay nasa gitna ng ating daan hinding hindi naman natin nakakalimutan ang isat isa sa araw araw na nagdaan. Ang mundo ko ngayon ay napapalibutan ng palayan at mga simpleng mamayan ikaw naman ay nakikipagpatentero sa ka Maynilaan. Pero alam natin na darating araw na sabay nating pagsasaluhan ang agahan na aking pinagsikapan. Aaminin ko na may oras na gusto kitang kapiling upang hagkan lalo na kapag sa trabaho moy nahihirapan pero ganito talaga ang buhay aking mahal sadyang kelangan natin magtiis lumaban at magtulungan. At Sa pagsapit ng araw na tayo ay iisa na at si sinag at tala ay naglalaro na sana kasama natin sila at alala ng kanilang pagkabata. Dalawang buwan ay lumipas na at alam ko na mas mamahalin pa kita sa bawat araw buwan at taon na darating pa. Kahit pa ayaw mo kumain ng ampalaya at okra ihihiwalay ko pag ang ulam ay pakbet akin ang lahat ng tira.
0
Feb 21, 2016
Feb 21, 2016 at 8:36 PM UTC
LetterSender
Dalawang Buwan.
Ayun,dalawang buwan na din pala ang lumipas. Pero parang taon na ang ating pinagsamahan. Yung mga usapan na minsan pareho din natin di inasahan pero yun din ang hantungan kaya masaya din na napagpaplanuhan. Mga pangarap na sa balang araw ay bibigyan natin ng katuparan. Kaya sa ngayon ang sakripisyo nang pagkakahiwalay ay abay nating nilalabanan. Ilang milya man ang ating agwat at Sierra Madre man ay nasa gitna ng ating daan hinding hindi naman natin nakakalimutan ang isat isa sa araw araw na nagdaan. Ang mundo ko ngayon ay napapalibutan ng palayan at mga simpleng mamayan ikaw naman ay nakikipagpatentero sa ka Maynilaan. Pero alam natin na darating araw na sabay nating pagsasaluhan ang agahan na aking pinagsikapan. Aaminin ko na may oras na gusto kitang kapiling upang hagkan lalo na kapag sa trabaho moy nahihirapan pero ganito talaga ang buhay aking mahal sadyang kelangan natin magtiis lumaban at magtulungan. At Sa pagsapit ng araw na tayo ay iisa na at si sinag at tala ay naglalaro na sana kasama natin sila at alala ng kanilang pagkabata. Dalawang buwan ay lumipas na at alam ko na mas mamahalin pa kita sa bawat araw buwan at taon na darating pa. Kahit pa ayaw mo kumain ng ampalaya at okra ihihiwalay ko pag ang ulam ay pakbet akin ang lahat ng tira.
Continue reading...
10
Kung bibigyan ba kita ng tsokolate at bulaklak, sasagutin mo ba ako? Kung gagawin ko lahat ng ipag-uutos mo, maririnig ko na ba ang iyong 'Oo'? Kung magsusulat ba ako ng 'love letter' para sayo, tatanggapin mo na ba ako? Kung yayain ba kitang lumabas araw-araw, magugustuhan mo ba ako? Kung luluhod ako sa harapan mo, sasabihin mo na ba sa akin ang nararamdaman mo? Kung mamamanhikan ako sa bahay ninyo, papayagan ba ako ng magulang mo? Kung liligawan ko ba ang nanay at tatay mo, may pag-asa ba ako? Kung isisigaw ko sa buong mundong mahal kita, lalabas na ba sa bibig mo ang salitang 'I Love You'.
0
Feb 5, 2016
Feb 5, 2016 at 11:36 AM UTC
eugene
Ang iyong 'OO'
Kung bibigyan ba kita ng tsokolate at bulaklak, sasagutin mo ba ako? Kung gagawin ko lahat ng ipag-uutos mo, maririnig ko na ba ang iyong 'Oo'? Kung magsusulat ba ako ng 'love letter' para sayo, tatanggapin mo na ba ako? Kung yayain ba kitang lumabas araw-araw, magugustuhan mo ba ako? Kung luluhod ako sa harapan mo, sasabihin mo na ba sa akin ang nararamdaman mo? Kung mamamanhikan ako sa bahay ninyo, papayagan ba ako ng magulang mo? Kung liligawan ko ba ang nanay at tatay mo, may pag-asa ba ako? Kung isisigaw ko sa buong mundong mahal kita, lalabas na ba sa bibig mo ang salitang 'I Love You'.
Continue reading...
8
Marilag na kasuotan ay itakip sa pagkalamat para di mabigyan pansin, masundan ang lingas Mag-aani ng papuri ang mapagdamdam na muslak Ang mga bakas ng kahapon ang pumipigil sa paghakbang Nakamtan man ang kaluwagan ay matagal pa rin bago nakapagpapasya Di magagawa ang pithaya                       (KWENTO) (Sa barangay, doble-doble ang bantay sa tarangka Masusubukan ang matalas na kampilan Matatalo ang sinumang dayuhan Masinsin sa pagbabantay sa pook na magiging libingan Maalat ang komposisyon ng sipol Nakakarindi ang taghoy ng mga kalaban Nagdiriwang sa loob nang matapos ang digmaan Ang datu at mandirigma ay iisa maging sa hangarin na tinagumpayan nila Kinokondena ang kaaway Ibibitin nang patiwarik Walang awa ang magsasalubong sa sentensiya Mga bihag ay ipapasok sa kulungan araw-araw bibigyan ng kakanin Sa takdang oras sila'y bibitayin magiging palamuti sa poste ng bahay ng Datu) Namangha sa kwentong bitbit Sa katunayan nagdibuho ng sitwasyong kathang-isip Sila'y hurado na hinuhusgahan din Binabatikos ang ugali Kinukurot ng imahe ng repleksyon
0
Dec 18, 2018
Dec 18, 2018 at 5:49 PM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #16
Marilag na kasuotan ay itakip sa pagkalamat para di mabigyan pansin, masundan ang lingas Mag-aani ng papuri ang mapagdamdam na muslak Ang mga bakas ng kahapon ang pumipigil sa paghakbang Nakamtan man ang kaluwagan ay matagal pa rin bago nakapagpapasya Di magagawa ang pithaya                       (KWENTO) (Sa barangay, doble-doble ang bantay sa tarangka Masusubukan ang matalas na kampilan Matatalo ang sinumang dayuhan Masinsin sa pagbabantay sa pook na magiging libingan Maalat ang komposisyon ng sipol Nakakarindi ang taghoy ng mga kalaban Nagdiriwang sa loob nang matapos ang digmaan Ang datu at mandirigma ay iisa maging sa hangarin na tinagumpayan nila Kinokondena ang kaaway Ibibitin nang patiwarik Walang awa ang magsasalubong sa sentensiya Mga bihag ay ipapasok sa kulungan araw-araw bibigyan ng kakanin Sa takdang oras sila'y bibitayin magiging palamuti sa poste ng bahay ng Datu) Namangha sa kwentong bitbit Sa katunayan nagdibuho ng sitwasyong kathang-isip Sila'y hurado na hinuhusgahan din Binabatikos ang ugali Kinukurot ng imahe ng repleksyon
Continue reading...
29
Pangako, hindi ka namin kalilimutan. Bibigyan ng oras, gagawan ng paraan. Ako naman, naniwala sa inyong kasinungalingan. Ngayon tuloy, ako ang nasasaktan. Ang pangako ay hindi sinabi upang ipako. Sa halip, ito ay sinusunod. Ikaw mismo ang nagsabi nito, alam mo ba? Ngunit bakit hindi mo nagawa?
0
Nov 2, 2015
Nov 2, 2015 at 6:03 AM UTC
frdmwll
Pangako't Kasinungalingan
Pangako, hindi ka namin kalilimutan. Bibigyan ng oras, gagawan ng paraan. Ako naman, naniwala sa inyong kasinungalingan. Ngayon tuloy, ako ang nasasaktan. Ang pangako ay hindi sinabi upang ipako. Sa halip, ito ay sinusunod. Ikaw mismo ang nagsabi nito, alam mo ba? Ngunit bakit hindi mo nagawa?
Continue reading...
8
Pinilit kong sabayan, ang takbo ng panahon Nagbabakasakaling malilimutan ka rin Ginawa na ang tamang desisyon Na sarili naman ang bibigyan ng pansin Sinusubukang kalimutan ang mga alaala Na magpapabalik ng aking dadamdamin Idinilat ko na ang aking mga mata Sa mga bagay na maari kong sapitin Tinahak na ang daan ng hindi ka kasama Nang hindi lumilingon pabalik sa iyong mga mata Sinubukan ko At pilit na sinusubukan Subalit ito ako, nagaantay sa dati nating tagpuan Lugar kung saan kita unang nakita at nakilala Lugar na aking kinamumuhian Dahil dito, dito mo din tinapos ang lahat Mahal, hihintayin kita Hihintayin ko ang pagbabalik mo Hihintayin ko kahit imposible naman ito Hihintayin ko na sabihin mo ulit na mahal mo ako Maghihintay ako Ngunit mahal, hindi ko maipapangako Hindi ko maipapangako na hindi ako mapapagod Hindi ko maipapangako na hindi ako dadating sa puntong aayaw ako Dahil mahal, tao din ako Gusto ko din na pahalagahan ako Gusto kong mahalin ako Yun nga lang gusto ko galing sayo Pero sabi nga nila, mahalin mo muna ang sarili mo Kaya mahal, maghihintay ako Habang minamahal ko ang sarili ko Ngunit kung hindi na kita kayang hintayin pa Sana mahal, maintindihan mo Dahil mahirap ang dinanas ko para lang makuha yang pagmamahal mo
0
Jul 21, 2017
Jul 21, 2017 at 6:49 AM UTC
babaengmanunula
Maghihintay ako
Pinilit kong sabayan, ang takbo ng panahon Nagbabakasakaling malilimutan ka rin Ginawa na ang tamang desisyon Na sarili naman ang bibigyan ng pansin Sinusubukang kalimutan ang mga alaala Na magpapabalik ng aking dadamdamin Idinilat ko na ang aking mga mata Sa mga bagay na maari kong sapitin Tinahak na ang daan ng hindi ka kasama Nang hindi lumilingon pabalik sa iyong mga mata Sinubukan ko At pilit na sinusubukan Subalit ito ako, nagaantay sa dati nating tagpuan Lugar kung saan kita unang nakita at nakilala Lugar na aking kinamumuhian Dahil dito, dito mo din tinapos ang lahat Mahal, hihintayin kita Hihintayin ko ang pagbabalik mo Hihintayin ko kahit imposible naman ito Hihintayin ko na sabihin mo ulit na mahal mo ako Maghihintay ako Ngunit mahal, hindi ko maipapangako Hindi ko maipapangako na hindi ako mapapagod Hindi ko maipapangako na hindi ako dadating sa puntong aayaw ako Dahil mahal, tao din ako Gusto ko din na pahalagahan ako Gusto kong mahalin ako Yun nga lang gusto ko galing sayo Pero sabi nga nila, mahalin mo muna ang sarili mo Kaya mahal, maghihintay ako Habang minamahal ko ang sarili ko Ngunit kung hindi na kita kayang hintayin pa Sana mahal, maintindihan mo Dahil mahirap ang dinanas ko para lang makuha yang pagmamahal mo
Continue reading...
34
Bibigyan kita ng tula. Hindi panghuhula... kundi tula. Hindi magiging napakahaba. Hindi ka naman palabasa para iyong mabasa ang mga bagay-bagay na sumasangay kung ano ba talaga ang tunay na halaga ng tulang isusulat ko para sa utak mo na tuliro. Sa mga nabasa kong libro wala na sigurong mas magulo kaysa sa iyo na kapag hindi mo na nakuha ang iyong gusto ay bigla-bigla ka nalang babato ng mga salitang magpapaginhawa sa iyo. Pero tandaan mo bago ka pa magbigay ng mga salita mo ay marami na akong alam na salita sa diksyonaryo na sadyang binabasa ko kasi umay ako sa mga salita ng mga tao na paulit-ulit at sadyang parikit nang parikit. Hindi mo narin na kailangang pagsabihang kumain na sapagkat ako ay may isip at hindi nagpapaihip sa mga bagay na dapat na ginagawa ng taong may tamang isip. Nako. Sentido kumon mo ay naihip. Wala akong inaasahan na pag-uusap na magaganap dahil matagal ko nang tanggap na tinuring na akong mapagpanggap dahil lang sa desisyon na ninanais ko lamang ng aksyon dahil ayun ang magiging paraan kung paano gagaan ang mga bagay na ninanais **** balikan. Hindi na ako makapagbigay ng **** na lubos na kasing laki ng dati sapagkat hindi mo naman talaga kayang isantabi ang iyong mga saya. Tila nakakahiya naman sa mga salita **** dapat na malaman ko ba talaga kasi mga payo ko ay dumaan lang sa labi. Payo ko ay narinig at dumaan pero lumabas lang sa isang lagusan. Ako ay iyong narinig gamit ang tainga **** mahilig sa mga tunog na panbasag-pinggan kaya ako ay hindi napakinggan. Hindi rin naintindihan. Naging gusto kita kahit hindi naman kinakailangan. Para sa utak **** tuliro. Uulitin ko ulit para sa iyo. Hindi na kita gusto ayan ang kailangan na malaman mo. Ibaon mo sa isip mo katulad ng pagbaon mo sa galit at sakit na ipinaglalaban mo na nakakatulong sa iyo na mapaginhawa ang pakiramdam mo na sinasabi mo ngang hindi ko man naisaalang-alang kasi hinahakot ko lang ang mga kati ng mga nakalipas na hapdi at kirot. Ang pwede ko lang pala maramdaman ay ang sarili kong kurot. Pinapaligaya mo ako pero hindi kita kailangan. Hindi kita kailangan para ibahagi sa mundo kung gaano ako katalino. Hindi kita kailangan para ipakita ang mga halakhalak ko sa maraming tao. Hindi kita kailangan para malaman ko na may nakakaintindi sa akin. Pasensya na pero hindi kita kailangan.
0
Mar 2, 2017
Mar 2, 2017 at 10:10 AM UTC
dwayne-jordan-luis
Pero Hindi Kita Kailangan
Bibigyan kita ng tula. Hindi panghuhula... kundi tula. Hindi magiging napakahaba. Hindi ka naman palabasa para iyong mabasa ang mga bagay-bagay na sumasangay kung ano ba talaga ang tunay na halaga ng tulang isusulat ko para sa utak mo na tuliro. Sa mga nabasa kong libro wala na sigurong mas magulo kaysa sa iyo na kapag hindi mo na nakuha ang iyong gusto ay bigla-bigla ka nalang babato ng mga salitang magpapaginhawa sa iyo. Pero tandaan mo bago ka pa magbigay ng mga salita mo ay marami na akong alam na salita sa diksyonaryo na sadyang binabasa ko kasi umay ako sa mga salita ng mga tao na paulit-ulit at sadyang parikit nang parikit. Hindi mo narin na kailangang pagsabihang kumain na sapagkat ako ay may isip at hindi nagpapaihip sa mga bagay na dapat na ginagawa ng taong may tamang isip. Nako. Sentido kumon mo ay naihip. Wala akong inaasahan na pag-uusap na magaganap dahil matagal ko nang tanggap na tinuring na akong mapagpanggap dahil lang sa desisyon na ninanais ko lamang ng aksyon dahil ayun ang magiging paraan kung paano gagaan ang mga bagay na ninanais **** balikan. Hindi na ako makapagbigay ng **** na lubos na kasing laki ng dati sapagkat hindi mo naman talaga kayang isantabi ang iyong mga saya. Tila nakakahiya naman sa mga salita **** dapat na malaman ko ba talaga kasi mga payo ko ay dumaan lang sa labi. Payo ko ay narinig at dumaan pero lumabas lang sa isang lagusan. Ako ay iyong narinig gamit ang tainga **** mahilig sa mga tunog na panbasag-pinggan kaya ako ay hindi napakinggan. Hindi rin naintindihan. Naging gusto kita kahit hindi naman kinakailangan. Para sa utak **** tuliro. Uulitin ko ulit para sa iyo. Hindi na kita gusto ayan ang kailangan na malaman mo. Ibaon mo sa isip mo katulad ng pagbaon mo sa galit at sakit na ipinaglalaban mo na nakakatulong sa iyo na mapaginhawa ang pakiramdam mo na sinasabi mo ngang hindi ko man naisaalang-alang kasi hinahakot ko lang ang mga kati ng mga nakalipas na hapdi at kirot. Ang pwede ko lang pala maramdaman ay ang sarili kong kurot. Pinapaligaya mo ako pero hindi kita kailangan. Hindi kita kailangan para ibahagi sa mundo kung gaano ako katalino. Hindi kita kailangan para ipakita ang mga halakhalak ko sa maraming tao. Hindi kita kailangan para malaman ko na may nakakaintindi sa akin. Pasensya na pero hindi kita kailangan.
Continue reading...
91
#030217 Nakulob na ata ako Anong silbi ng mga patlang at espasyo? Nagagalit tayo sa tono ng pangungusap Ngunit kung may kuwit nama'y Magtataka tayo bakit may paghinto -- Baka kasunod na'y pagkitil ng talata. Hindi natin alam ang takbo -- Kung saan hihinto ang nasimulan na. Pero nakikipagsabayan pa rin tayo. Hindi natin alam ang takbo Eh baka naman kinaligtaan lang talaga Tapos, nakaalis na pala Tapos, tapos na pala. Bibigyan kita ng blangkong papel Di para dungisan mo ng tinta Di para guhitan mo ng sari't saring parirala *Hayaan **** magkusa ito* Na parang pagpipinta sa napakalawak na pader Na parang wala kang nais gawin Kundi maging isang malayang sining at katha. Hindi sya makasarili Pero mabubuhay siya nang kanya.
0
Mar 2, 2017
Mar 2, 2017 at 10:33 AM UTC
psalmiseta
May Boses ang Papel
#030217 Nakulob na ata ako Anong silbi ng mga patlang at espasyo? Nagagalit tayo sa tono ng pangungusap Ngunit kung may kuwit nama'y Magtataka tayo bakit may paghinto -- Baka kasunod na'y pagkitil ng talata. Hindi natin alam ang takbo -- Kung saan hihinto ang nasimulan na. Pero nakikipagsabayan pa rin tayo. Hindi natin alam ang takbo Eh baka naman kinaligtaan lang talaga Tapos, nakaalis na pala Tapos, tapos na pala. Bibigyan kita ng blangkong papel Di para dungisan mo ng tinta Di para guhitan mo ng sari't saring parirala *Hayaan **** magkusa ito* Na parang pagpipinta sa napakalawak na pader Na parang wala kang nais gawin Kundi maging isang malayang sining at katha. Hindi sya makasarili Pero mabubuhay siya nang kanya.
Continue reading...
23
Nawawala,Hinahanap,Hindi Makita Saan na kaya? Sana'y bumalik kana Hininitay ka na niya Matagal Tagal naring  ikay nawala Nalilibang kana ata? Nalilibang kana sa mga maling Gawain ng mundong Ito Alak Droga Sigarilyo Ito  ang mga hawak mo Naghihintay na siya na kamay niya naman ulit ang hawakan mo Nawawala Hinahanap Hindi Makita Ilang bundok na ang kanyang inakyat Wala siyang pakialam kahit siyay napapagod na Habang ikaw ay naaaliw Bulong niya'y, oh aking giliw Hindi ang mundong Ito ang makapagpupuna ng tunay na saya Nawawala Hinahanap Hindi Makita Siya'y iyong iniwan,Ngunit patuloy Nya paring gigibain ang mga pader para saiyo.pupunitin ang mga kasinungalingan at Mananatili ang kanyang mga pangako. Nawawala Hinahanap Hindi Makita Naaalala mo pa ba? Mga panahong ikay wasak na wasak Akala mo ang buhay mo'y unti unting babagsak Niyakap ka niya at sinabing Anak,Sandal lang iiyak mo,sabihin mo lahat saakin at paggising mo bibigyan kita ng lakas para harapin ang bagong  bukas Nawawala Hinahanap Hindi Makita Ikay hinahabol niya Bamalik ka na daw sakaniya Basahin mo ulit ang kanyang mga salita Dahil ang mundong Ito ay mawawala Ngunit ang kanyang salita ay mananatili Nawawala Hinahanap Hindi Makita Pagmamahal na walang hanggan Mamahalin ka hanggang katapusan Kahit di tayo'y karapatdapat Pagmamahal niya parin para saatin ay sapat Nawawala Hinahanap Hindi Makita Oh Diba ang Hirap makawala? Ang Hirap ng walang ama Kaya't Tara na at bumalik sakanya Nawawala Hinahanap Hindi Makita Sa wakas nakita na ang tupang matagal ng Hinahanap. Kay Tagal rin bago ka na hagilap Nagpupunyagi ang mga anghel sa ulap Oh wala nang hihigit pa sa yakap ng ama. Nawawala Hinahanap Hindi Makita Iniwan ang siyamnaput siyam para sa isa. Pagmamahal mo'y walang kapantay Dahil sarilling Anak ay inalay Para sa aming buhay
0
May 31, 2019
May 31, 2019 at 10:15 AM UTC
AgentBlue
Nawawalang Tupa
Nawawala,Hinahanap,Hindi Makita Saan na kaya? Sana'y bumalik kana Hininitay ka na niya Matagal Tagal naring  ikay nawala Nalilibang kana ata? Nalilibang kana sa mga maling Gawain ng mundong Ito Alak Droga Sigarilyo Ito  ang mga hawak mo Naghihintay na siya na kamay niya naman ulit ang hawakan mo Nawawala Hinahanap Hindi Makita Ilang bundok na ang kanyang inakyat Wala siyang pakialam kahit siyay napapagod na Habang ikaw ay naaaliw Bulong niya'y, oh aking giliw Hindi ang mundong Ito ang makapagpupuna ng tunay na saya Nawawala Hinahanap Hindi Makita Siya'y iyong iniwan,Ngunit patuloy Nya paring gigibain ang mga pader para saiyo.pupunitin ang mga kasinungalingan at Mananatili ang kanyang mga pangako. Nawawala Hinahanap Hindi Makita Naaalala mo pa ba? Mga panahong ikay wasak na wasak Akala mo ang buhay mo'y unti unting babagsak Niyakap ka niya at sinabing Anak,Sandal lang iiyak mo,sabihin mo lahat saakin at paggising mo bibigyan kita ng lakas para harapin ang bagong  bukas Nawawala Hinahanap Hindi Makita Ikay hinahabol niya Bamalik ka na daw sakaniya Basahin mo ulit ang kanyang mga salita Dahil ang mundong Ito ay mawawala Ngunit ang kanyang salita ay mananatili Nawawala Hinahanap Hindi Makita Pagmamahal na walang hanggan Mamahalin ka hanggang katapusan Kahit di tayo'y karapatdapat Pagmamahal niya parin para saatin ay sapat Nawawala Hinahanap Hindi Makita Oh Diba ang Hirap makawala? Ang Hirap ng walang ama Kaya't Tara na at bumalik sakanya Nawawala Hinahanap Hindi Makita Sa wakas nakita na ang tupang matagal ng Hinahanap. Kay Tagal rin bago ka na hagilap Nagpupunyagi ang mga anghel sa ulap Oh wala nang hihigit pa sa yakap ng ama. Nawawala Hinahanap Hindi Makita Iniwan ang siyamnaput siyam para sa isa. Pagmamahal mo'y walang kapantay Dahil sarilling Anak ay inalay Para sa aming buhay
Continue reading...
45
Isang katangian na ipinamukha sa akin ng kalungkutan --- Madaya siya. Madaya ang kalungkutan Kaya ka niyang linlangin Minsa’y kawangis niya ang tahimik na kalsada. Bibigyan ka niya ng pagkakataon upang mag-isip. Hahayaan niyang makinig sa’yo ang buwan Subalit hindi ka nito kakausapin; sa halip, mas papangibabawin niya ang iyong pagkalito. Pipigilan niya ang pagkahol ng mga aso; pahihintuin niya ang huni ng mga ibon. Maging ang hangin ay pahihinain nito. Ititikom ng mga nakatambay na pagtatanong ang mga bibig nila. Ngunit, ang akala **** tahimik; Malungkot na pala. Kaya ka niyang linlangin Minsa’y kamukha niya ang payapang tahanan. Na kahit ang bangaya’y mahihiya. Walang mintis ang mga yakap, ang mga tawanan Buo sa numero Hanggang sa dulo’t magmula sa umpisa Walang bahid ng pagkakawatak-watak subalit, dama mo pa rin ang pag-iisa. Dahil ang akala **** mapayapa; Malungkot na pala. Kaya ka niyang linlangin Minsa’y kahawig niya ang mahinahon na ilog. Na tanging lamig lamang ng tubig ang kaya **** kilalanin Bilang sa iyong mga daliri ang mga batong natatangay nito. Kaya niya itong gawing panatag Subalit, hindi ang damdamin mo. Matutuwa pa siya Sa panghihinayang **** makasaksi ng mabilis na pag-agos at pagbabadya. Ang akala **** mahinahon; Malungkot na pala. Oo. Mapagbalatkyo ang kalungkutan Kaya niyang maghain ng maraming pagkakakilanlan. Bahagi ng kanyang iskema ang pagkalito na siyang sa’yo’y mananahan; mahirap siyang maging kalaban. Mahirap siyang maging kalaban. Kaya't siya'y gayahin mo. Linlangin mo rin siya ng kakayahan **** magwangis Ipakita mo na ikaw ang ingay sa tahimik niyang kalsada; Na ikaw ang bangayan sa payapa niyang tahanan; Na ikaw ang rumaragasang tubig sa mahinahon niyang ilog. Bigyan mo rin siya ng maraming mukha na may iisang ulo ng katatagan at paglaban. Pero huwag sa sarili mo Maging tapat ka rito magiging armas mo ang pagbabalatkayo laban sa lungkot; pero huwag sa sarili mo.
0
May 4, 2020
May 4, 2020 at 6:03 AM UTC
christienlorenz
Balatkayo
Isang katangian na ipinamukha sa akin ng kalungkutan --- Madaya siya. Madaya ang kalungkutan Kaya ka niyang linlangin Minsa’y kawangis niya ang tahimik na kalsada. Bibigyan ka niya ng pagkakataon upang mag-isip. Hahayaan niyang makinig sa’yo ang buwan Subalit hindi ka nito kakausapin; sa halip, mas papangibabawin niya ang iyong pagkalito. Pipigilan niya ang pagkahol ng mga aso; pahihintuin niya ang huni ng mga ibon. Maging ang hangin ay pahihinain nito. Ititikom ng mga nakatambay na pagtatanong ang mga bibig nila. Ngunit, ang akala **** tahimik; Malungkot na pala. Kaya ka niyang linlangin Minsa’y kamukha niya ang payapang tahanan. Na kahit ang bangaya’y mahihiya. Walang mintis ang mga yakap, ang mga tawanan Buo sa numero Hanggang sa dulo’t magmula sa umpisa Walang bahid ng pagkakawatak-watak subalit, dama mo pa rin ang pag-iisa. Dahil ang akala **** mapayapa; Malungkot na pala. Kaya ka niyang linlangin Minsa’y kahawig niya ang mahinahon na ilog. Na tanging lamig lamang ng tubig ang kaya **** kilalanin Bilang sa iyong mga daliri ang mga batong natatangay nito. Kaya niya itong gawing panatag Subalit, hindi ang damdamin mo. Matutuwa pa siya Sa panghihinayang **** makasaksi ng mabilis na pag-agos at pagbabadya. Ang akala **** mahinahon; Malungkot na pala. Oo. Mapagbalatkyo ang kalungkutan Kaya niyang maghain ng maraming pagkakakilanlan. Bahagi ng kanyang iskema ang pagkalito na siyang sa’yo’y mananahan; mahirap siyang maging kalaban. Mahirap siyang maging kalaban. Kaya't siya'y gayahin mo. Linlangin mo rin siya ng kakayahan **** magwangis Ipakita mo na ikaw ang ingay sa tahimik niyang kalsada; Na ikaw ang bangayan sa payapa niyang tahanan; Na ikaw ang rumaragasang tubig sa mahinahon niyang ilog. Bigyan mo rin siya ng maraming mukha na may iisang ulo ng katatagan at paglaban. Pero huwag sa sarili mo Maging tapat ka rito magiging armas mo ang pagbabalatkayo laban sa lungkot; pero huwag sa sarili mo.
Continue reading...
69
Mahal, bitawan mo na ako Bitawan mo na ang mga kamay ko Dahil bibigyan ko na ng halaga ang sarili ko Bitawan na ang mga paa ko At hayaang tumakbo palayo sayo Mahal, hanggang dito na lang tayo Ayoko ng dumating sa punto Na magkasakitan pa tayo Mahal, alam kong hindi na ako Ang nilalaman ng iyong puso Kaya mahal, palayain mo na ako.
0
Jul 27, 2017
Jul 27, 2017 at 8:35 AM UTC
babaengmanunula
Mahal, palayain mo na ako
Mahal, bitawan mo na ako Bitawan mo na ang mga kamay ko Dahil bibigyan ko na ng halaga ang sarili ko Bitawan na ang mga paa ko At hayaang tumakbo palayo sayo Mahal, hanggang dito na lang tayo Ayoko ng dumating sa punto Na magkasakitan pa tayo Mahal, alam kong hindi na ako Ang nilalaman ng iyong puso Kaya mahal, palayain mo na ako.
Continue reading...
11
Gaano ka kasigurado sa paligid na ginagalawan mo? Isang araw ay maglalakad ng walang bigat sa mga balikat Ninanamnam ang bawat haplos ng hangin, ang ginhawang dala nito Bibigyan ng dahilan ang hindi at oo At isang araw ay magmamasid Sa mundong parang hindi ka naging parte nito Itinulak ng tadhana palabas at hindi na nakatago Ginapos ng hinagap at hindi na nakatayo Ano pang silbi ng mga paa , Ng labi’t mga mata? Tinalikuran ka na rin ng sarili **** isipan Di tanggap ang pagtraydor ng akala mo’y iyo Inuulit ang mga dasal bago kalimutan ang lahat Sadyang hindi makailag sa pasaring ng mundo Hinihiling na tumigil na ‘to _Tigil na_ At kung hindi, ako na lang ang hahayo.
0
Jan 4, 2018
Jan 4, 2018 at 8:32 AM UTC
cherryb
Tigil
Gaano ka kasigurado sa paligid na ginagalawan mo? Isang araw ay maglalakad ng walang bigat sa mga balikat Ninanamnam ang bawat haplos ng hangin, ang ginhawang dala nito Bibigyan ng dahilan ang hindi at oo At isang araw ay magmamasid Sa mundong parang hindi ka naging parte nito Itinulak ng tadhana palabas at hindi na nakatago Ginapos ng hinagap at hindi na nakatayo Ano pang silbi ng mga paa , Ng labi’t mga mata? Tinalikuran ka na rin ng sarili **** isipan Di tanggap ang pagtraydor ng akala mo’y iyo Inuulit ang mga dasal bago kalimutan ang lahat Sadyang hindi makailag sa pasaring ng mundo Hinihiling na tumigil na ‘to _Tigil na_ At kung hindi, ako na lang ang hahayo.
Continue reading...
17
Ang pagkakakilanlan ay isang masayahing bata. maaalalahanin, magiliw ngunit may tinatagong lihim. mapusok, matigas ang ulo pero marespetong tao. mapagbigay, bukas palad kaya madalas nauuto ng kalaro. Ang aking tula ay pinamagatang "LALA" Ako si Lala, yung tinatawag lang sa oras ng kagipitan Naaalala kong hindi ka nga pala maaalalahanin, Naaalala kong naaalala mo lang ako kapag kailangan mo ng tulong ko, Nakikilala mo lang ako kapag ika'y nakadarama ng lungkot habang magisa, Ako to si lala, yung kaibigan **** sasamahan ka hanggang ikay muling sumaya, Ngunit, bakit ganun? hindi mo ako magawang maalala kapag ikaw ay masaya na? Oo nga pala, naaalala kong naaalala mo lang ako kapag ikaw ay gipit na. saka mo lang hahanapin at sasabihing namimiss mo ako kung kailan ikaw na lang ulit magisa, saka mo lang ako bibigyan ng importansya kung kailan di ko na kaya. Ako si... LALA, naaalala mo lang at kinilala nung akoy wala na.
0
Mar 13, 2021
Mar 13, 2021 at 12:11 AM UTC
Siatam
LALA
Ang pagkakakilanlan ay isang masayahing bata. maaalalahanin, magiliw ngunit may tinatagong lihim. mapusok, matigas ang ulo pero marespetong tao. mapagbigay, bukas palad kaya madalas nauuto ng kalaro. Ang aking tula ay pinamagatang "LALA" Ako si Lala, yung tinatawag lang sa oras ng kagipitan Naaalala kong hindi ka nga pala maaalalahanin, Naaalala kong naaalala mo lang ako kapag kailangan mo ng tulong ko, Nakikilala mo lang ako kapag ika'y nakadarama ng lungkot habang magisa, Ako to si lala, yung kaibigan **** sasamahan ka hanggang ikay muling sumaya, Ngunit, bakit ganun? hindi mo ako magawang maalala kapag ikaw ay masaya na? Oo nga pala, naaalala kong naaalala mo lang ako kapag ikaw ay gipit na. saka mo lang hahanapin at sasabihing namimiss mo ako kung kailan ikaw na lang ulit magisa, saka mo lang ako bibigyan ng importansya kung kailan di ko na kaya. Ako si... LALA, naaalala mo lang at kinilala nung akoy wala na.
Continue reading...
15
Magsusulat ako ng mga salitang matulain kahit hindi ninyo ito basahin at tanggapin kahit ako lang ang tunay na papansin at aangkin Dahil masyado akong mausisa at malikhain Tahimik ang paligid at nais ko sana magsulat Ibuhos ang lahat ng nais kong ipagtapat Mga bagay bagay na bumubulabog sa ‘king utak Ito’y mga salitang sa papel lang kayang isulat Mahirap man unawain ang aking nararamdaman Ganun pa ma’y ipagpapatuloy ang makakagaan Sa ‘king pusong puno ng hinanakit ang nakadagan Ngayo’y bibigyan ng tinig sa blanking papel na tangan Mga panahong nagmumokmok umiiyak sa sulok Ni walang nakakapansin sa mga matang malungkot Todo ang ngiti bagaman ang lungkot ay nasa likod Huwag lang mahalata ang mukhang may sama ng loob May mga salitang sa papel lang kayang manatili Dahil ‘di na kayang bigkasin ng ating mga labi. Mga lungkot at galit sa puso’y sadyang iniukit Isusulat sa papel sa dingding doon ididkit
0
Mar 26, 2025
Mar 26, 2025 at 5:42 AM UTC
egmaranan
BLANKONG PAPEL
Magsusulat ako ng mga salitang matulain kahit hindi ninyo ito basahin at tanggapin kahit ako lang ang tunay na papansin at aangkin Dahil masyado akong mausisa at malikhain Tahimik ang paligid at nais ko sana magsulat Ibuhos ang lahat ng nais kong ipagtapat Mga bagay bagay na bumubulabog sa ‘king utak Ito’y mga salitang sa papel lang kayang isulat Mahirap man unawain ang aking nararamdaman Ganun pa ma’y ipagpapatuloy ang makakagaan Sa ‘king pusong puno ng hinanakit ang nakadagan Ngayo’y bibigyan ng tinig sa blanking papel na tangan Mga panahong nagmumokmok umiiyak sa sulok Ni walang nakakapansin sa mga matang malungkot Todo ang ngiti bagaman ang lungkot ay nasa likod Huwag lang mahalata ang mukhang may sama ng loob May mga salitang sa papel lang kayang manatili Dahil ‘di na kayang bigkasin ng ating mga labi. Mga lungkot at galit sa puso’y sadyang iniukit Isusulat sa papel sa dingding doon ididkit
Continue reading...
20
Ako ma'y tulala Di akalain Ako'y namangha Sa tulad **** Mataas ang lipad Sa umpisa parang Wala lang Ngunit tumatak Ka sa isipan Habang tumatagal Di na mabura Galaw kilos mo Sa aking gunita Pilit inaaliw puso't isip Sa ibang bagay Ngunit ikaw lagi Ang gustong Makita Di inaasahang Tayo'y magtagpo Kung tayo'y Pinagtagpo Sana meron Itong patungo Sa ngayon Ako may takot Ngunit Kung iyong Pag bibigyan Hiling ng puso Ay mahalin ka Di mangangako Ngunit gagawin Lahat ng Pagmamahal Sayo'y ibibigay Di mag aalinlangan Kahit walang Kapalit basta Para sayo Aking sinta ❤️
0
Mar 5, 2022
Mar 5, 2022 at 7:13 AM UTC
nyx-lee
Sana'y pagbigyan
Ako ma'y tulala Di akalain Ako'y namangha Sa tulad **** Mataas ang lipad Sa umpisa parang Wala lang Ngunit tumatak Ka sa isipan Habang tumatagal Di na mabura Galaw kilos mo Sa aking gunita Pilit inaaliw puso't isip Sa ibang bagay Ngunit ikaw lagi Ang gustong Makita Di inaasahang Tayo'y magtagpo Kung tayo'y Pinagtagpo Sana meron Itong patungo Sa ngayon Ako may takot Ngunit Kung iyong Pag bibigyan Hiling ng puso Ay mahalin ka Di mangangako Ngunit gagawin Lahat ng Pagmamahal Sayo'y ibibigay Di mag aalinlangan Kahit walang Kapalit basta Para sayo Aking sinta ❤️
Continue reading...
41
Sa bawat araw nananabik ako makita ka kahit sandali di mapigilan ang aking nadarama sa tuwing hawak ko ang iyong mga kamay Pipikit at sasayaw sa mga alala na tayo lang dalawa ang nakakaalam mga tawanan ,kulitan at harutan naiisip ko na sana dito nalang tayo Dito... sa tabi ko mag kasama ikaw at ako nakapulupot sa mga yakap ko sabay bulong na nandito lang ako pero lahat pala may dulo dahil sa mundong ito lahat pala ay hiram na pwede mawala kahit anong oras at panahon at kung bibigyan ako bumalik sa kahapon mamahalin kita ulit at hinde sasayangin ang pag kakataon....
0
Aug 28, 2019
Aug 28, 2019 at 9:09 AM UTC
DrixL
Hiram na sandali
Sa bawat araw nananabik ako makita ka kahit sandali di mapigilan ang aking nadarama sa tuwing hawak ko ang iyong mga kamay Pipikit at sasayaw sa mga alala na tayo lang dalawa ang nakakaalam mga tawanan ,kulitan at harutan naiisip ko na sana dito nalang tayo Dito... sa tabi ko mag kasama ikaw at ako nakapulupot sa mga yakap ko sabay bulong na nandito lang ako pero lahat pala may dulo dahil sa mundong ito lahat pala ay hiram na pwede mawala kahit anong oras at panahon at kung bibigyan ako bumalik sa kahapon mamahalin kita ulit at hinde sasayangin ang pag kakataon....
Continue reading...
17
Kahit nakapiring ang mga mata Makikita pa rin Itong dakilang pag ibig Bakit gayon ay iniwan pa rin Namumulaklak na ang mga tanim na rosas Mga paruparong dumadapo ang pagmamahal ay tunay Di ba gusto rin ito ialay Sana'y di na lang nagbago ang humahagibis na hangin saan patungo Isusulat sa malagong liryo Nalugami sa huling pagkakataon Nagsusumamo sa paraiso Huwad ba sa mga kasaysayan? Sadyang dinakila ang pagmamahalan Di man nagkatuluyan Bibigyan ng tamang pagkakahulugan Na walang nararapat sa isang dukha? Kahit siniphayo ng iba Sa pag-ibig kailangan din masaktan Tadhana nga naman Namimili ng yayapakan
0
Aug 21, 2019
Aug 21, 2019 at 8:42 AM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #71
Kahit nakapiring ang mga mata Makikita pa rin Itong dakilang pag ibig Bakit gayon ay iniwan pa rin Namumulaklak na ang mga tanim na rosas Mga paruparong dumadapo ang pagmamahal ay tunay Di ba gusto rin ito ialay Sana'y di na lang nagbago ang humahagibis na hangin saan patungo Isusulat sa malagong liryo Nalugami sa huling pagkakataon Nagsusumamo sa paraiso Huwad ba sa mga kasaysayan? Sadyang dinakila ang pagmamahalan Di man nagkatuluyan Bibigyan ng tamang pagkakahulugan Na walang nararapat sa isang dukha? Kahit siniphayo ng iba Sa pag-ibig kailangan din masaktan Tadhana nga naman Namimili ng yayapakan
Continue reading...
22
Ang buhay ay parang isang nobela, May mga karakter na papasok sa kwento mo, Meron silang layunin na gagampanan Pero hindi magtatagal, sila'y lilisan rin. Unang kabanata, nandyan na ba sila? Anong klaseng karakter kaya ang isinulat ng manunulat? Maisasama ko kaya sila sa kwento kong maulap? Pangalawang kabanata, meron pa pala. Anong klaseng aral kaya ang hatid nila? Hanggang dulo na ba sila? Pangatlong kabanata, ay dinagdagan pa pala niya. Hindi ka ba nauubusan ng iisipin, aking manunulat? Kailan ka kaya mapapagod? Pang-apat na kabanata, may bago ng pahina. Anong usapan kaya ang magbibigay kulay sa pahinang ito? Ikaw at ako, siguro. Pang-limang kabanata, dagdagan mo pa. Anong suliranin naman kaya ang maisusulat mo manunulat? Sana, wag mo akong pahirapan. Pang-anim na kabanata, kamusta ka na kaya? Maitutuloy mo pa kaya ang pahina? Tinatamad ka na bang magsulat? O naubusan ka na ng tinta? Pang-pitong kabanata, ang saya. Salamat manunulat sa pahinang ito, Patuloy mo pa kaya akong bibigyan ng biyaya? Para matuloy ang ligaya? Pang-walong kabanata, kay saya naman sa isang nobela Ang manunulat na ang bahala, Bahalang mag plano kung anong mangyayari sa kabanata. Pang-siyam na kabanata, nasa gitna na ba? Nasa simula pa ba tayo, manunulat? Kailangan ka kaya mapapagod sa pag-uulat? Pang-sampung kabanata, bakit naman ganon manunulat? Ang dami mo namang binigay na problema, Simple lang naman ang hiniling ko, Na wag mo akong pahirapan. Ikalabing-isang kabanata, may tutulong kaya? "Sino kaya ang tutulong sakin?" Napaisip ang karakter Manunulat, bibigyan mo pa ba siya ng ligaya? Ikalabing-dalawang kabanata, saan pa ba patungo ang nobelang ito? Lahat ng karakter ay lumilisan na, At nag-iisa na ang pangunahing karakter Maawa ka naman, aking manunulat. Ikalabing-tatlong kabanata, may katapusan pa ba ang nobelang ito? Napapagod na ako, aking manunulat Bigyan mo naman ako ng pahinga. Tama na, manunulat. Nagsusulat pa ba tayo dito ng nobela? Bakit lahat sila'y lumisan na? Akala ko ba, hanggang dulo na sila? Teka, nasa loob ba ako ng nobela? O sinasalamin ko lang ang sarili ko sa isang nobelang nabasa ko Tama nga ako, ang buhay ay parang isang nobela, May sarili itong simula, gitna at wakas Na akala natin ito'y patuloy na mag-uulat Naalala ko nga pala, Ako nga pala ang sarili kong manunulat Ako ang mag-uulat sa buhay kong maulap Naalala ko, tayo nga pala ang gumagawa sa sarili nating kahulugan. Hindi mo naman makikita ang kahulugan mo, Kung hindi mo bubuksan ang isip mo At kung hindi mo dadamdamin ang puso mo. Oh sige na aking manunulat, Ituloy mo na ang iyong pag ulat Sa karakter na nais **** bigyan ng kahulugan, Sa karakter na nais **** maulat. Sa iyong sariling nobela.
0
Dec 27, 2023
Dec 27, 2023 at 11:11 AM UTC
Bbyxx_zb
Nobela
Ang buhay ay parang isang nobela, May mga karakter na papasok sa kwento mo, Meron silang layunin na gagampanan Pero hindi magtatagal, sila'y lilisan rin. Unang kabanata, nandyan na ba sila? Anong klaseng karakter kaya ang isinulat ng manunulat? Maisasama ko kaya sila sa kwento kong maulap? Pangalawang kabanata, meron pa pala. Anong klaseng aral kaya ang hatid nila? Hanggang dulo na ba sila? Pangatlong kabanata, ay dinagdagan pa pala niya. Hindi ka ba nauubusan ng iisipin, aking manunulat? Kailan ka kaya mapapagod? Pang-apat na kabanata, may bago ng pahina. Anong usapan kaya ang magbibigay kulay sa pahinang ito? Ikaw at ako, siguro. Pang-limang kabanata, dagdagan mo pa. Anong suliranin naman kaya ang maisusulat mo manunulat? Sana, wag mo akong pahirapan. Pang-anim na kabanata, kamusta ka na kaya? Maitutuloy mo pa kaya ang pahina? Tinatamad ka na bang magsulat? O naubusan ka na ng tinta? Pang-pitong kabanata, ang saya. Salamat manunulat sa pahinang ito, Patuloy mo pa kaya akong bibigyan ng biyaya? Para matuloy ang ligaya? Pang-walong kabanata, kay saya naman sa isang nobela Ang manunulat na ang bahala, Bahalang mag plano kung anong mangyayari sa kabanata. Pang-siyam na kabanata, nasa gitna na ba? Nasa simula pa ba tayo, manunulat? Kailangan ka kaya mapapagod sa pag-uulat? Pang-sampung kabanata, bakit naman ganon manunulat? Ang dami mo namang binigay na problema, Simple lang naman ang hiniling ko, Na wag mo akong pahirapan. Ikalabing-isang kabanata, may tutulong kaya? "Sino kaya ang tutulong sakin?" Napaisip ang karakter Manunulat, bibigyan mo pa ba siya ng ligaya? Ikalabing-dalawang kabanata, saan pa ba patungo ang nobelang ito? Lahat ng karakter ay lumilisan na, At nag-iisa na ang pangunahing karakter Maawa ka naman, aking manunulat. Ikalabing-tatlong kabanata, may katapusan pa ba ang nobelang ito? Napapagod na ako, aking manunulat Bigyan mo naman ako ng pahinga. Tama na, manunulat. Nagsusulat pa ba tayo dito ng nobela? Bakit lahat sila'y lumisan na? Akala ko ba, hanggang dulo na sila? Teka, nasa loob ba ako ng nobela? O sinasalamin ko lang ang sarili ko sa isang nobelang nabasa ko Tama nga ako, ang buhay ay parang isang nobela, May sarili itong simula, gitna at wakas Na akala natin ito'y patuloy na mag-uulat Naalala ko nga pala, Ako nga pala ang sarili kong manunulat Ako ang mag-uulat sa buhay kong maulap Naalala ko, tayo nga pala ang gumagawa sa sarili nating kahulugan. Hindi mo naman makikita ang kahulugan mo, Kung hindi mo bubuksan ang isip mo At kung hindi mo dadamdamin ang puso mo. Oh sige na aking manunulat, Ituloy mo na ang iyong pag ulat Sa karakter na nais **** bigyan ng kahulugan, Sa karakter na nais **** maulat. Sa iyong sariling nobela.
Continue reading...
67