Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"basura" poems
Munting hiram na buhay,                             When will this rented kelan pa yayaon?                                            lifetime pass? Pina-walang kabuluhan                                Time has taken   ang oras na lumipas.                                      the sense of things. Panahon na sinaksi                                         I have witnessed pawang di akin sarili.                                    what is not mine. Kelan ang katapusan?                                    When will this end? Sa oras ng pagtanggap                                   In accepting ng tinig mo? Irog,                                            your voice? My dear, ika'y aking kamatayan.                                   you are my death. Ano ang pinangakong                                    Where is payapa at galak,                                               peace and joy kung puso'y sumisikap                                   if the heart still toils sa inaasahang pangarap?                                towards it's endeavors? Kelan mabubuksan                                          When will I unlock ang pagkakataon ng pangakong                    the promise ligaya mula sa kamay mo?                              from your hands? Di pa sapat ang pagsunod?                             Is compliance not enough? Asan na ang hinanap pangarap na ligaya,      Where is happiness mula sa pawis, pagnanasa?                               sought with sweat and desire Gawin ang lahat                                                  of risking all                 sa anumang konsekwnsya?                               no matter what? Sino ako? Taong                                               Who am I? so presumptive mapangahas sa sariling kalooban,                 of my own will, ligaw sa ilang,                                                   lost in the wild, lasing sa layaw,                                                  drunk for indulgence, lulon sa kadiliman at kawalan.                        drowned into its depths. ano ako sa Yo?                                                   what am i to You? yapak.                                                                 footprints. alabok.                                                                dust. pinag-duraang basura ng lansangan.            garbage spit in the street. Ginawa mo aking kapalaran,                           You made me thus, palayok at pinggan.                                           as a clay *** Sa yong kagustuhan                                          Transformed and used tadhanang pupuntahan.                                    for what you forge. Aking tanggap                                                    I accept kawalan ng karapatan,                                      lost of rights, pagsuko ng kalayaan,                                       surrendered freedom, layag sa kagustuhan,                                         adrift from wants, yaong kababaan.                                                and lowly. Paglisan ng sarili, bihag                                    when i abandon myself, as Your at lingkod mo,                                                      captive and servant nawa'y malaya sa mundo.                                  may i be free of this world.
0
May 7, 2016
May 7, 2016 at 2:12 PM UTC
Bakwit sa Sarili / Refuge from myself
Munting hiram na buhay,                             When will this rented kelan pa yayaon?                                            lifetime pass? Pina-walang kabuluhan                                Time has taken   ang oras na lumipas.                                      the sense of things. Panahon na sinaksi                                         I have witnessed pawang di akin sarili.                                    what is not mine. Kelan ang katapusan?                                    When will this end? Sa oras ng pagtanggap                                   In accepting ng tinig mo? Irog,                                            your voice? My dear, ika'y aking kamatayan.                                   you are my death. Ano ang pinangakong                                    Where is payapa at galak,                                               peace and joy kung puso'y sumisikap                                   if the heart still toils sa inaasahang pangarap?                                towards it's endeavors? Kelan mabubuksan                                          When will I unlock ang pagkakataon ng pangakong                    the promise ligaya mula sa kamay mo?                              from your hands? Di pa sapat ang pagsunod?                             Is compliance not enough? Asan na ang hinanap pangarap na ligaya,      Where is happiness mula sa pawis, pagnanasa?                               sought with sweat and desire Gawin ang lahat                                                  of risking all                 sa anumang konsekwnsya?                               no matter what? Sino ako? Taong                                               Who am I? so presumptive mapangahas sa sariling kalooban,                 of my own will, ligaw sa ilang,                                                   lost in the wild, lasing sa layaw,                                                  drunk for indulgence, lulon sa kadiliman at kawalan.                        drowned into its depths. ano ako sa Yo?                                                   what am i to You? yapak.                                                                 footprints. alabok.                                                                dust. pinag-duraang basura ng lansangan.            garbage spit in the street. Ginawa mo aking kapalaran,                           You made me thus, palayok at pinggan.                                           as a clay *** Sa yong kagustuhan                                          Transformed and used tadhanang pupuntahan.                                    for what you forge. Aking tanggap                                                    I accept kawalan ng karapatan,                                      lost of rights, pagsuko ng kalayaan,                                       surrendered freedom, layag sa kagustuhan,                                         adrift from wants, yaong kababaan.                                                and lowly. Paglisan ng sarili, bihag                                    when i abandon myself, as Your at lingkod mo,                                                      captive and servant nawa'y malaya sa mundo.                                  may i be free of this world.
Continue reading...
43
Ako'y mailap Pag si Ina'y kapiling Kung ako'y umasta parang Hindi sya nakikita Parabang sa isip ko'y ako lang Mag-isa Anong mali? Tanong ko sa  sarili Anong mali at ganito ako Umasta, Sa harap ni Inay na nagbigay Buhay sa kagaya kong walang Kwenta Pero bakit ba? Gusto ko ba na isilang nya ang Kagaya kong basura na ay wala pang kwenta? Sukdulan na siguro Ang hinanakit ni Ina sa akin Kayat luha nya'y hindi na napigil Ako'y sinumbatan Lahat ng kamalian ko'y Sinambit Sa unang pagkakataon Si Ina ay nagalit Ako'y nagtaka Sa aking nadarama Ang puso ko'y bakit tila sasabog na Sa nakitang luha Na umagus pababa Isang gaya ko Ang nagpaluha sa Kanya O, anung hirap at Sakit pala Ang makitang lumuha Ang Ginang na nagpalaki't umaruga Sa gaya kong walang kwenta Ngayu'y alam kuna Ang damdamin ni Ina Ako ay nangakong Magbabago na, upang damdami'y ni Ina hindi na masaktan pa At brilyante  nyang mata'y hindi na tumangis pa Ang mahal kong Ina nasa malayo na Paano na ang pramis ko Tila naging abo na Masakit isiping Pagmamahal ay di naipadama Sa nag-iisa kong Reyna Na nagpahalaga sa kagayakong basura na'y wala pang kwenta Sumilip ang Araw Sa mata kong nakapikit Kahit natakluban na ng luha ang mata Batid kong si Ina'y nasa tagiliran ko pala Nakatayo at nakangiti,may alay na pagmamahal ang brilyante nyang mga mata Hinagkan ko si Nanay Tudo bigay ang dabest kong yakap Sabay dampi ng matamis kong halik sakanyang pisngi Batid ko si Nanay ay nagtaka Tila nagulat pa nga sa bago kung pag-asta Labis akong nasaktan Sa panaginip na handa ng may kapal Tiyak ako'y kanyang sinubok Upang malaman ko na ang halaga ni  Nanay ay di lamang sintaas ng bundok Kundi sinlawak din pala dagat Ang mahagkan pala si Nanay Ay Walang kasing sarap Sa haba nang panahon sanay Noon kupa nadanas Ang mayakap si Nanay kahit gaano pa katagal Ay hindi ako magsasawa Ohh,kay saya maranasan ang ganito Ang makapiling si Nanay Buo na ang araw ko Ang pramis ko Nay ay isa lang Mamahalin kita higit pa sa buhay kong taglay basta ba dito kalang at hindi lilisan
0
Apr 26, 2017
Apr 26, 2017 at 2:22 AM UTC
Promise ko inay
Ako'y mailap Pag si Ina'y kapiling Kung ako'y umasta parang Hindi sya nakikita Parabang sa isip ko'y ako lang Mag-isa Anong mali? Tanong ko sa  sarili Anong mali at ganito ako Umasta, Sa harap ni Inay na nagbigay Buhay sa kagaya kong walang Kwenta Pero bakit ba? Gusto ko ba na isilang nya ang Kagaya kong basura na ay wala pang kwenta? Sukdulan na siguro Ang hinanakit ni Ina sa akin Kayat luha nya'y hindi na napigil Ako'y sinumbatan Lahat ng kamalian ko'y Sinambit Sa unang pagkakataon Si Ina ay nagalit Ako'y nagtaka Sa aking nadarama Ang puso ko'y bakit tila sasabog na Sa nakitang luha Na umagus pababa Isang gaya ko Ang nagpaluha sa Kanya O, anung hirap at Sakit pala Ang makitang lumuha Ang Ginang na nagpalaki't umaruga Sa gaya kong walang kwenta Ngayu'y alam kuna Ang damdamin ni Ina Ako ay nangakong Magbabago na, upang damdami'y ni Ina hindi na masaktan pa At brilyante  nyang mata'y hindi na tumangis pa Ang mahal kong Ina nasa malayo na Paano na ang pramis ko Tila naging abo na Masakit isiping Pagmamahal ay di naipadama Sa nag-iisa kong Reyna Na nagpahalaga sa kagayakong basura na'y wala pang kwenta Sumilip ang Araw Sa mata kong nakapikit Kahit natakluban na ng luha ang mata Batid kong si Ina'y nasa tagiliran ko pala Nakatayo at nakangiti,may alay na pagmamahal ang brilyante nyang mga mata Hinagkan ko si Nanay Tudo bigay ang dabest kong yakap Sabay dampi ng matamis kong halik sakanyang pisngi Batid ko si Nanay ay nagtaka Tila nagulat pa nga sa bago kung pag-asta Labis akong nasaktan Sa panaginip na handa ng may kapal Tiyak ako'y kanyang sinubok Upang malaman ko na ang halaga ni  Nanay ay di lamang sintaas ng bundok Kundi sinlawak din pala dagat Ang mahagkan pala si Nanay Ay Walang kasing sarap Sa haba nang panahon sanay Noon kupa nadanas Ang mayakap si Nanay kahit gaano pa katagal Ay hindi ako magsasawa Ohh,kay saya maranasan ang ganito Ang makapiling si Nanay Buo na ang araw ko Ang pramis ko Nay ay isa lang Mamahalin kita higit pa sa buhay kong taglay basta ba dito kalang at hindi lilisan
Continue reading...
75
Pagibig, kamusta? Ang tagal na natin hindi naguusap, sana okay ka lang at hindi nagdurusa. Papayag ka bang makipagkita? O nasaktan ka na ba ng sobra at hindi mo na kaya. Alam ko may pangako tayo sa isa't isa, at binalewala ko lang na parang basura! Patawarin mo ako at binitwan kita. Pero sa isang pagkakataon muli pwede ba tayong magkita? Kaya sa oras na ito, Ang tanong ko lang sa iyo ay kamusta? Alam ko ako ang may kasalanan nitong lahat! Pero aking sinta kailangan ko lng malaman okay ka pa ba na tayong maging dalawa? Meron ba akong second chance na makukuha? O ayaw mo na dahil hindi mo na kaya. Kaya pagibig kamusta? Sana okay ka lang at hindi nagdurusa...
0
Jul 31, 2019
Jul 31, 2019 at 10:01 AM UTC
Pagibig, kamusta?
ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay. nakita't nadaanan ko na lahat. dito sa masalimuot na lansangan memoryado ko na ang mga pasikot-sikot sa mga eskinita, bawat lubak at hukay sa kalye, ang mga graffiti at nangangalawang na karatula. pero kahit kay tagal na ng lumipas na panahon hanggang ngayon, di ko pa rin masikmura ang mga nakakabinging busina at humaharurot na makina ang nakakasulasok na baho ng usok at nagkalat na basura. sa una ako'y nangangawit pero ngayon nangmanhid na ang mga kamay ko sa higpit ng kapit sa manibela na walang sinuman ang makakaangkin dahil ito ay s'akin lamang, akin. puso ko ang mapa: lukot at punit-punit. dito ako sunudsunuran at alipin. kahit alam kong mali, di ako kikibo, ako'y tahimik. naghahanap, pero siya rin mismo nawawala. tahanan lang naman daw ang gusto niya kung saan lulunasan ng yakap ang pagod at pait, kung saan ang mga simangot ay masusuklian ng ngiti. *pero saan? saan kaya?* ako ang hari ng daan. walang kinikilala na batas. nakikipagkarera sa hangin sige-sige sa pag-arangkada. kung may masagasaan, kahit siya ang duguan, siya pa rin ang may kasalanan. dahil paminsan naiisip ko na baka mas swerte pa siyang nakahandusay sa kalsada kaysa sa akin na pagod, naiinip, naiinis sa likod ng manibela. malapit nang maubusan ng gasolina, ang mga gulong ay pudpud na. 'di ko pa rin mahanap ang tahanan kaya tumungo na lang kaya ako sa kamatayan? "para po" ako'y napalingon. oo nga pala, may pasahero ako. inaangkas lang Kita paminsan umuupo likod madalas nakasabit sa may salamin o nakalapag sa harap kasama ng mga abubot at basura. "ate, para po" hindi. inapakan ko pa ang gasolina. nagbibingibingihan sa mga bulong Mo. oo, alam kong pagod na ako pero kaya ko 'to, hindi ko kailangan ng tulong. "para, diyan lang sa may tabi" hindi. hinigpitan ko pa ang hawak sa manibela. gusto ko lang naman makauwi. oo, alam kong nawawala na ako pero sigurado ako ang ginagawa ko siguro, sigurado siguro. "para" ngayon napagtanto ko na ako'y sawi, ako'y mali. papakawalan na ang pagkapit sa patalim, ang pagtiwala sa sarili. sa wakas ako ay bibitaw. sa Iyo na ang manibela, pati na rin itong upuan na 'to, and trono. Ikaw na, ang gasolina at gulong na nagpapatakbo ang mapang nagtuturo mula ngayon hanggang magpakailanman. Ikaw na ang Kapitan ang tagapagmaneho ng buhay na 'to. wala nang pagkuha, pagdukot, pag-angkin. mula ngayon, iaalay ko na ang lahat. ako ay Iyo. ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay at tuloy pa rin ang biyahe. ganun pa rin ang kalagayan ng kalye: malubak, maingay, madumi. pero kapag Ikaw ang nandyan sa upuan, para tayong lumilipad. anumang madaanan biyahe ay napakabanayad. puso ko'y nananabik. saan Mo ako sunod dadalhin? saan kaya makakarating? kahit saan man mapadpad, kahit gaano man kalayo, 'di na ako mawawala. ako ay nakarating na. o tahanang tinatamasa, nahanap na rin Kita. basta't kasama Ka, Hesus ako'y nakauwi na.
0
May 17, 2015
May 17, 2015 at 2:23 AM UTC
ako'y nakauwi na.
ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay. nakita't nadaanan ko na lahat. dito sa masalimuot na lansangan memoryado ko na ang mga pasikot-sikot sa mga eskinita, bawat lubak at hukay sa kalye, ang mga graffiti at nangangalawang na karatula. pero kahit kay tagal na ng lumipas na panahon hanggang ngayon, di ko pa rin masikmura ang mga nakakabinging busina at humaharurot na makina ang nakakasulasok na baho ng usok at nagkalat na basura. sa una ako'y nangangawit pero ngayon nangmanhid na ang mga kamay ko sa higpit ng kapit sa manibela na walang sinuman ang makakaangkin dahil ito ay s'akin lamang, akin. puso ko ang mapa: lukot at punit-punit. dito ako sunudsunuran at alipin. kahit alam kong mali, di ako kikibo, ako'y tahimik. naghahanap, pero siya rin mismo nawawala. tahanan lang naman daw ang gusto niya kung saan lulunasan ng yakap ang pagod at pait, kung saan ang mga simangot ay masusuklian ng ngiti. *pero saan? saan kaya?* ako ang hari ng daan. walang kinikilala na batas. nakikipagkarera sa hangin sige-sige sa pag-arangkada. kung may masagasaan, kahit siya ang duguan, siya pa rin ang may kasalanan. dahil paminsan naiisip ko na baka mas swerte pa siyang nakahandusay sa kalsada kaysa sa akin na pagod, naiinip, naiinis sa likod ng manibela. malapit nang maubusan ng gasolina, ang mga gulong ay pudpud na. 'di ko pa rin mahanap ang tahanan kaya tumungo na lang kaya ako sa kamatayan? "para po" ako'y napalingon. oo nga pala, may pasahero ako. inaangkas lang Kita paminsan umuupo likod madalas nakasabit sa may salamin o nakalapag sa harap kasama ng mga abubot at basura. "ate, para po" hindi. inapakan ko pa ang gasolina. nagbibingibingihan sa mga bulong Mo. oo, alam kong pagod na ako pero kaya ko 'to, hindi ko kailangan ng tulong. "para, diyan lang sa may tabi" hindi. hinigpitan ko pa ang hawak sa manibela. gusto ko lang naman makauwi. oo, alam kong nawawala na ako pero sigurado ako ang ginagawa ko siguro, sigurado siguro. "para" ngayon napagtanto ko na ako'y sawi, ako'y mali. papakawalan na ang pagkapit sa patalim, ang pagtiwala sa sarili. sa wakas ako ay bibitaw. sa Iyo na ang manibela, pati na rin itong upuan na 'to, and trono. Ikaw na, ang gasolina at gulong na nagpapatakbo ang mapang nagtuturo mula ngayon hanggang magpakailanman. Ikaw na ang Kapitan ang tagapagmaneho ng buhay na 'to. wala nang pagkuha, pagdukot, pag-angkin. mula ngayon, iaalay ko na ang lahat. ako ay Iyo. ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay at tuloy pa rin ang biyahe. ganun pa rin ang kalagayan ng kalye: malubak, maingay, madumi. pero kapag Ikaw ang nandyan sa upuan, para tayong lumilipad. anumang madaanan biyahe ay napakabanayad. puso ko'y nananabik. saan Mo ako sunod dadalhin? saan kaya makakarating? kahit saan man mapadpad, kahit gaano man kalayo, 'di na ako mawawala. ako ay nakarating na. o tahanang tinatamasa, nahanap na rin Kita. basta't kasama Ka, Hesus ako'y nakauwi na.
Continue reading...
122
Nahanap ko na! Nahanap ko na ang pagibig! Ako'y sabik na sabik nung una. Ako'y parang nakahanap ng ginto sa kalsada. Gumawa ng mga pangako. Para sa atin ay hindi susuko! Nagplano para sa kinabukasan. Lahat ng pinto sa puso'y binuksan! Lumipas ang bawat oras, araw, at taon. Tinanong ang sarili kung bakit naging ganon. Mga pangako'y nasira, Kinabukasan ay naging basura. Nagiba ang ihip ng hangin. Mistula ang taginit ay naging taglamig. Liyab ng puso'y nawala. Ako'y giniginaw na. Mga pintuan ay sarado Mga ilaw ay patay. Nagdilim ang paningin. At ako'y nahulog sa bangin. Huling sabi sa sarili. Ang puso ko'y sira na. Ako'y nagsisi. Ito pala ang pagibig.
0
Feb 1, 2021
Feb 1, 2021 at 2:59 AM UTC
Ito Ba Ang Pagibig?
Kahanay niya ang tambak Ng basura ng lansangan At sanlaksang mga matang Naguudyok upang ihanay Niya ang kanyang sarili sa Naaagnas na pag-asa ng lipunan. Siya ay puta. Sa dambana ng Mga banal, kasabay niyang Umuusal ng dasal ang mga Paham ng pamantasa't Pamantayan ng pagiging tao. Siya ay tao sa paningin ng mga Hayop. Siya ay hayop sa paningin Ng mga tao. Siya ay puta. Ano mang Anyo't samyo ang paulit-ulit niyang Ipalit at ipilit sa nakapinid na Pangunawa't awa ng mga nagsasabing Sila ay hindi mga puta, ang katotohanan Nga ay katotohanan. Siya ay sumasaatin. Nasa simbahan. Nasa Pamahalaan. Nasa paaralan. Nasa pamilihan. Nasa ng laman. Siya nga ay sumasaatin, Sumasalamin sa kalipunan ng mga Kabulukan ng ating lipunan. Mga puta.
0
Dec 10, 2013
Dec 10, 2013 at 6:48 AM UTC
Ang Puta
Isang babae ang sumakay sa V. Mapa Maikli ang buhok at kayumanggi Nakapulang T-shirt at maikling shorts Tsinelas na plastic ay may takong Ang jeep ay mahaba, bago at maingay Balahaw nito ang malakas na tugtugin Ang barker ay mala trenta maging ang driver Kung umasta ay tinedyer Ang musika ay hindi musika 'Pagkat hindi lahat ng sinulat ay babasahin Ni musika ang lahat ng tugtugin Hindi musika kundi basura Ang babae ay sumabay sa saliw ng tugtog Kumanta nang may emosyon Walang hiyang ikinampay ang kamay At winasiwas ang yapos na sako Hindi pa siya nagbabayad Malamang wala siyang pera Hindi siguro iyon ang dahilan ng tawanan Sa kanya'y marahil may kakulangan Nawala ang nagwawalang kanta At nanahimik rin ang aba Tulala sa kawalan habang may minamantra Bakit kaya kabisado niya ang kanta? Kung mayroon mang makapagsasabi Ano ang nasa isipan ng isang tao Na hindi rin masasabi kung ano Paanong ang pag-unawa'y matatamo? Sila ba talaga ang wala sa katinuan? Kung sila ang ating pinagtatawanan Kung mga mata nila'y walang bahid Pahid ng alinlangan at pagdududa Naririnig din ba niya Sigaw ng barker sa kalsada? Nararamdaman din ba niya Dampi ng tubig ulan Naiisip niya kaya Kung ano ang kinabukasan? Nagmamadali rin ba siyang makauwi Dahil may exam kinabukasan? Bumaba siya sa harap ng arko Tumalon at masayang nagsayaw sa gitna Tinunton ang daan sa Teresa Di namalayang nariyan na siya Sa patutunguhan niya
0
Aug 4, 2016
Aug 4, 2016 at 12:37 PM UTC
Tapenshap
Nakita ko si Duterte Nakita ko ang presidente Nang bawian niya ng buhay ang isang residente Siya ba ang nagbigay ng buhay na kahit walang laman Pinipilit isalba ang hamak na katawan? Pinipilit iukol lahat ng kagustuhan Ang mamang iyon ay nais lamang ang kanyang tahanan Nang bombahin ng trak ang barikada Kinalabit ng pangulo Makamandag na sandata’t lumabas ang punglo Nasaksihan ng musmos ang pagsabog ng bungo Nakita ko ang presidente Sa pila PNR Kung paanong tinusok niya ang bag na aking dala At kung paanong ngumiti siya nang ako’y makaraan At nang minsang ang tren, ako’y iwan Sinamahan akong simpatyahan Nang isang huli nalang ako na ay liban Nakita ko ang presidente Nang minsan akong pumunta sa palengke Isang sanggol ang kanyang hinehele Habang binibilang sukli ko sa bente Nagkataong kulang pa ng siete Itinulak niya ang isang bata Binastos ang isang matanda At isang babaeng di tinulungan sa dalahin Binuska ang linya ng kanyang ipin Nakita ko ang presidente Nang bigyan niya ng tinapay ang isang pulubi Nang hindi niya itinapon ang basura sa tabi-tabi At sa kapwa matuwid siyang nagsilbi Nakita ko ang presidente Sa mata ng isang bata Nagsisismulang isipin ang tama o mali Kung sinong dapat idolohin O kung dapat bang maging padalos-dalos at matulin Tunay na siya ang salamin ng sambayanan Ang piniling maging repleksyon ng paniniwala nati’t kakayahan
0
Jul 12, 2016
Jul 12, 2016 at 2:19 AM UTC
Nakita ko si Duterte
Ang aking hinahangaan, Na tila langit at lupa ang aming pagitan At kung ihahalintulad sa panahon ngayon kami ay tila ang mahirap at mayaman Walang boses at makapangyarihan Kung ihahalintulad naman sa panahon noon Tila ang kastila at ang katipunan Si lapu-lapu at magellan At kung ihahalintulad naman sa bagay na sa buhay ay may kinalaman Tila kami ang kasinungalingan at katotohanan Kalungkutan at kasiyahan Nagmamahal at nasasaktan Kasamaan at kabutihan Inosente at makasalanan Basura at kayamanan Digmaan at kapayapaan Tao at kalikasan Kaaway at kaibigan Ibang tao at magulang Kabobohan at katalinuhan Bida at kalaban Buhay at kamatayan Liwanag at kadiliman Kabundukan at karagatan Kasaysayan at kinabukasan Bibliya at Qur'an Daigdig at kalawakan Ang araw at ang buwan Ganyan ka layo ang aming pagitan na tila ang tadhana ay di sang-ayon sa aming pagmamahalan,mahirap man tanggapin ang katotohanan na ako at ang aking hinahangaan ay malabong magkatuluyan😥
0
May 13, 2021
May 13, 2021 at 1:16 PM UTC
"Crush"
Paano kaya? Mahal ko ang pilipinas. Sobra. Mahal ko ang bansang aking kinalakhan. Mahal ko ang aking pinanggalingan. Kung saan ako nag aral, san tumira, saan nagsisimba. Kung saan naliligo, umiihi, tumatae, Mahal ko! Pero paano ko kaya matatanggap ang nangyayari sa aking bansa? Paano ko kaya tatanggapin ang mga basura sa daan. Ang mga binebentang damit na sinuot muna nila. Ang mga piniritong fish ball na kahapon pa ang mantika. Paano kaya? Sa jeep, na para na kayong sardinas na pinagkasya sa isang lata. Sa lrt, natumaas man ang bayad. Dama mo parin ang mga pagong na kumikilos at mga amoy na gugustuhin mo na lang amuyin. Sa paaralan, titiisin ang sira sirang mga silid aralan para sa pangarap na mahirap abutin. Paano kaya? Sa pilipiling lugar, na kapag nakakita ng umiilaw na iphone ay parang hokage na mabilis na mang aagaw. Sa ilalim ng tulay, kapag napadaan kay makikita ang pamilyang walang makain na nakahiga sa kamang matigas at ngunit hindi mabigat dalhin kung saan saan. Paano kaya? Ang mga kalsadang pinipilit tapusin kahit mas una pang tinapos ang perang inilaan ng sang katauhan. Paano kaya? Ang mga taong halos mamatay sa pagod na tila butas ang bulsa at hindi malagyan ng laman. Paano kaya? Sinubukan kong alamin kung saan ito nagsimula. Kung sino ang gumawa? Kung kailan? Kung paano? Kung bakit nandito? Hanggang napatunayan ko, na kahit ganito ang tinuturi kong bansa. Alam kong katangi tangi parin ito. Hindi man kami tulad ng iniisip nyong bansa. Ang bansang ito ang pinaka mapagmahal ra lahat. Kayang makipag kaibigan sa kahit sinong tao. Kayang umintindi ng kapwa. marunong makisama. Mapagbigay. Higit sa lahat sa kabila ng mga nangyayari sa amin, kahit wala nang kakainin, kahit nag aaway na kayo, kahit madami ng problema at  kahit may taning na ang buhay. MASAYA pa rin. Ang mga ngiti, galak, at tuwang ito ang hindi nila matutumbasan ng iba.
0
Jul 6, 2016
Jul 6, 2016 at 1:39 AM UTC
Sa Kabila
Paano kaya? Mahal ko ang pilipinas. Sobra. Mahal ko ang bansang aking kinalakhan. Mahal ko ang aking pinanggalingan. Kung saan ako nag aral, san tumira, saan nagsisimba. Kung saan naliligo, umiihi, tumatae, Mahal ko! Pero paano ko kaya matatanggap ang nangyayari sa aking bansa? Paano ko kaya tatanggapin ang mga basura sa daan. Ang mga binebentang damit na sinuot muna nila. Ang mga piniritong fish ball na kahapon pa ang mantika. Paano kaya? Sa jeep, na para na kayong sardinas na pinagkasya sa isang lata. Sa lrt, natumaas man ang bayad. Dama mo parin ang mga pagong na kumikilos at mga amoy na gugustuhin mo na lang amuyin. Sa paaralan, titiisin ang sira sirang mga silid aralan para sa pangarap na mahirap abutin. Paano kaya? Sa pilipiling lugar, na kapag nakakita ng umiilaw na iphone ay parang hokage na mabilis na mang aagaw. Sa ilalim ng tulay, kapag napadaan kay makikita ang pamilyang walang makain na nakahiga sa kamang matigas at ngunit hindi mabigat dalhin kung saan saan. Paano kaya? Ang mga kalsadang pinipilit tapusin kahit mas una pang tinapos ang perang inilaan ng sang katauhan. Paano kaya? Ang mga taong halos mamatay sa pagod na tila butas ang bulsa at hindi malagyan ng laman. Paano kaya? Sinubukan kong alamin kung saan ito nagsimula. Kung sino ang gumawa? Kung kailan? Kung paano? Kung bakit nandito? Hanggang napatunayan ko, na kahit ganito ang tinuturi kong bansa. Alam kong katangi tangi parin ito. Hindi man kami tulad ng iniisip nyong bansa. Ang bansang ito ang pinaka mapagmahal ra lahat. Kayang makipag kaibigan sa kahit sinong tao. Kayang umintindi ng kapwa. marunong makisama. Mapagbigay. Higit sa lahat sa kabila ng mga nangyayari sa amin, kahit wala nang kakainin, kahit nag aaway na kayo, kahit madami ng problema at  kahit may taning na ang buhay. MASAYA pa rin. Ang mga ngiti, galak, at tuwang ito ang hindi nila matutumbasan ng iba.
Continue reading...
28
Ito na ang huling araw na iisipin ki*Ta talikuran ang lahat ng alaa***La rawan natin ay itatago sa basura***Han da na ako na ikaw ay kalimutan*
0
Aug 12, 2015
Aug 12, 2015 at 11:25 AM UTC
Makinig ka kasi
Magrasang damit ng batang madungis tyang gutom at katawa'y malangis palaboy-laboy sa eskinita pagala-gala sa kalsada uupo sa sulok may katabing lata limos na inaabot ang lata sa mga tao nagmamakaawa para makakuha kahit kaka-unting barya Paglipas ng hapon at pagsapit ng gabi walang paligo at katawa'y makati ang naipon nyang pera kulang kulang sampu ang halaga di na matiis ang gutom nagkalkal ng basura sa tagal walang makita nainip, nakatulog, nahiga, ang naipong barya idadagdag nalang bukas sa lata
0
Aug 18, 2011
Aug 18, 2011 at 12:55 AM UTC
Palimos
Sa kaataas sa panahon nga ako nag inusara, nitunga ka ug ang akong kasing kasing imohang gipara, gikantahan ug giduyugan nimo sa imong gitara, dili man unta ka dautan ug mata para mag antipara, pero nganong wala man nimo mahibaw.e nga ako usa lamang ka basura. bisan pa sa tanan nakong mga pagduda, imong gisaad na imong gugma kanako ra.
0
Sep 20, 2019
Sep 20, 2019 at 3:09 PM UTC
Imong gugma kanako ra
may saboy ang liyab kapag naidadarang,, sa simoy at alimuom na di pahaharang,, anumang sisidlan,,tining ay iindayog kapag umaapaw. gaano man kalalim hukay,,pagtapak sa lapag mababaw. ""basura man nga sa paningin meron din namang saloobin bakit di kaya minsan ay buklatin marahang hagurin bago simsimin ....."" yaong dapat ay apat,sa unang saknong nakasiwalat tila bugtong-dugtong,pawang sa sahig ay nag-kalat wag mabahala sa bawat isang paglamukos na tapon may gantimpala sa bawat nakakuyumos na hamon ! huling bilang panlima,,,,,  lambing ang hiling  kaya 'wag iiling! sa bawat nilalaman ng kuyumpit na papel minsan ay itinuring. sa aking pagbabalik,ako'y nasasabik at di na nga nagpatumpik-tumpik siphayo,simbuyo at silakbo!Ang mga ito'y bunga ng higit pa sa isang halik
0
Nov 14, 2015
Nov 14, 2015 at 1:29 AM UTC
" KONTENTO "
082021 Inuusig niya ang mga talang kumikinang At tumatabon sa mga parating na bulalakaw. Ang mga mata ng santelmo’y Hindi na lagim ang ibinubuntong hininga Kundi liwanag na humahabol Sa bawat paghikab nang nakatihaya. Hati-hati sila sa papag Sa kung sino ang taya sa pagsilang ng araw At sa pinintang dilim Na hindi na bangunot ang pasalubong Kundi pag-asang makapagsalu-salong muli Sa hapag-kainan sa panibagong kalendaryo. Habang nagniningas ang mga baga’y Guguhitan nila ang pisngi ng bawat isa Gamit ang bawat kwentong agimat ng kahapon. At mapupuno ng halakhakan ang bawat kurtina Na para bang sila’y nasa entablado Ng sarili nilang istoryang sila rin ang nagbigay-buhay. Ang bawat butil ng bigas Ay katumbas ng pawis na alay nila sa palayan Habang ang kirampot na tuyong walang sawsawan Ay sining na makulay sa kanilang mga mata. At sila’y magtatampisaw Sa putikan ng kanilang hanapbuhay At ni isa sa kanila’y ni minsa’y Di ginambala na ang bukas ay magiging sakuna. Isa, dalawa, tatlo.. Sunud-sunod ang mabibilis na butil Na ni isa’y di mailagan. Ang mga butil ng palay Ay nagmistulang mga basura sa lansangan Na nilalangaw at pinag-aagawan Ng mga itim na ibong gahaman sa kapangyarihan.
0
Aug 20, 2021
Aug 20, 2021 at 9:11 AM UTC
Palay at Abo
Ang aking mundo ay napakasaya, Ako’y namumuhay ng sama-sama, Ang galak at luha ay walang pinag-iba, Ginhawa at dusa’y tila iisa. Sa aking mundo ay wala nang gutom, Ang lahat ng sugat agad naghihilom, Wala nang maaapi pagka’t ako ang hukom, Hindi rin mamamatay ang matagal nang tikom. Lagi kang dumaraan na parang hangin, Ang iyong pagka-inggit ang aking napapansin, Pagka’t ang aking mundo’y inaasam mo rin, Ngunit ‘di mo maamin kaya’t hindi mo maangkin. Kung ang aking mundo ay puno ng ginto, At sayo’y basura, kasalana’t dugo, Ngayon mo isipin at nang iyong matanto Kung sino nga ba sa atin ang mas matino.
0
Jun 15, 2015
Jun 15, 2015 at 12:44 AM UTC
"Mundo ng Baliw"
Anong silbi ng luha? Kung papatak lang ito gaya ng ulan, At gaya ng baha'y pagtatampisawan. May iilang paslit sa Kalye ni Juan, Nagbabangka-bangkaan Paglaki nila'y dal'wa ang sinasagwanan. Doon sa iskinitang panay basura ang laman, Bisita nila'y araw-araw na kagutuman. Iwinawagayway ang sarili, Bentahan pala'y kanilang pagkakakilanlan. Minsa'y nasaglit ako sa tindahan Nang may matiyagang nakipag-usigan Banta niya'y bubuwagin ang buhay Ang latay ng bukas ay aangkinin nang ngayon Titila rin daw ang buhos ng ulan, Pang-lamang tiyan lang daw, Bagkus dahas ang kikitil sa kasaganaan. Ganoon na nga, May mga nauudlot na kinabukasan Pati istoryang panay nagtititigan. Ngayon kasi'y Pakalat-kalat na lang, Iba na pati takbo ng isip, Nakikilimos na lang Baka may singkong duling man lang.
0
Aug 11, 2015
Aug 11, 2015 at 4:52 PM UTC
Lansangan
Mga punong nagtataasan, mga katawang nangingitim. Hibla dati sa kahoy ngayo'y sa bato nagbibitin. Ang tangkad mo ay laging masarap gawing lilim. Mula noon hanggang ngayo'y di ako makapagpasalin, Ng mga kasalanan, kahit na iyon ang iyong kinain. Matagal na ang huling pagsala ko sa kanyang bituin. Baka't hindi ko na ito kailangang damdamin. Dahil tila nagkukulang na ang iyong hangin. Mga dahon **** lapad at kumikinang. Nanalamin sa lahat ng aninong dumadaan. Nagpapabahay parin sa iba't-ibang nilalang. May mararahas. tahimik, at mapaggalang. Parang ang nagbabagong kulay ng mga bunga **** nakahalang. May gamot at may lason, pero mayroong pagkaing pang-ahon. Mayroong pabaon ngunit parang ikaw na ang unti-unting lumalamon. Umuusbong na mga panahon. Nakita na ang bukas ay ang kahapon. Kitang-kita ang daloy ng alon. Nadating ika'y mahinahon. Ngayo'y ika'y tagahamon. Nag-iipon ng lakas at laman. Habang nagtatapon na ng basura't mangmang.
0
Feb 16, 2016
Feb 16, 2016 at 5:24 AM UTC
Ang Gubat - The Forest
en la hora de monet tus ojos me arrullan mi cabeza despejada me da un sorbo de realidad mientras tus ojos me acarician en la hora de monet los ojos me duelen, pero veo mas claro que nunca absorbo la luz, y los olores de las damas hermosas que se cruzan en mi camino, busco en sus ojos un rastro de los tuyos. mientras el sueño me acorrala, otro dia de pesadillas y llamadas funestas pero todo brilla aun en un cielo de monet, con tu hermosa mirada en el rabillo de mi ojo. asi en la hora de monet, tus ojos brillan mas, y la soledad pesa menos quel corazon funesto de algun creep en esta hora la cobardia del mundo pesa menos, todo es menos ****** tu actitud de pato feo contraste con tu belleza de cisne en un cielo de monet, con la vista hermosa en mi cabeza, todo se aclara la realidad ya no es funesta, en un dia claro la realidad me golpea el pasado ya no pesa. LA CALIDEZ PERDIDA EN LOS OJOS EQUIVOCADOS ENTRE PERDIDA Y DESEO ME FUI DISOLVIENDO, COMO LA LUZ DEL ALBA FRENTE AL SOL DE LA TARDE QUE GANA FUERZA EN UN CIELO OBSCURO, EL PASADO VOLVIO, ROMPIO EN DOS EL DESEO HERMOSO. asi en un cielo de monet la realidad me golpea la cara, tus ofenzas y el desden borraron el deseo, que se deshizo como arena entre mis dedos. EN UN CIELO OSCURO VOLVIO LA FARZA Y EL CAPRICHO, LO QUISIERON TODO, Y OTRA VEZ CON TRAMPAS BORRARON TODO RASTRO DE BELLEZA. EN UN CIELO DE MONET EL DESEO SE VOLVIO UN PESAR, Y TU MUNDO FUNESTO SE VOLVIO A METER EN MI CAMINO. PERO AHORA LA REALIDAD NO ME PESA, SE VUELVE HERMOSA. EN UN CIELO DE MONET ENCONTRAR UNA MUJER HERMOSA DARLE PLACER Y DELEITES MIENTRAS EL MUNDO MIRA, Y LA CALLE RUGE, LA DROIT   MIRA Y LADRA POR ALGUIEN QUE PERDIO POR DEFENDER BASURA . BAJO LA BOVEDA ESTRELLADA , TODO BRILLA AHORA EN LIBERTAD , CAMINANDO ENTRE LA GENTE COMO UN LEON QUE CAMINA ENTRE CORDEROS OBSERVANDO A LOS OJOS , ESPERANDO A MI LEONA O MI TIGREZA.
0
Dec 21, 2014
Dec 21, 2014 at 10:12 PM UTC
TUS OJOS YOUR EYES
en la hora de monet tus ojos me arrullan mi cabeza despejada me da un sorbo de realidad mientras tus ojos me acarician en la hora de monet los ojos me duelen, pero veo mas claro que nunca absorbo la luz, y los olores de las damas hermosas que se cruzan en mi camino, busco en sus ojos un rastro de los tuyos. mientras el sueño me acorrala, otro dia de pesadillas y llamadas funestas pero todo brilla aun en un cielo de monet, con tu hermosa mirada en el rabillo de mi ojo. asi en la hora de monet, tus ojos brillan mas, y la soledad pesa menos quel corazon funesto de algun creep en esta hora la cobardia del mundo pesa menos, todo es menos ****** tu actitud de pato feo contraste con tu belleza de cisne en un cielo de monet, con la vista hermosa en mi cabeza, todo se aclara la realidad ya no es funesta, en un dia claro la realidad me golpea el pasado ya no pesa. LA CALIDEZ PERDIDA EN LOS OJOS EQUIVOCADOS ENTRE PERDIDA Y DESEO ME FUI DISOLVIENDO, COMO LA LUZ DEL ALBA FRENTE AL SOL DE LA TARDE QUE GANA FUERZA EN UN CIELO OBSCURO, EL PASADO VOLVIO, ROMPIO EN DOS EL DESEO HERMOSO. asi en un cielo de monet la realidad me golpea la cara, tus ofenzas y el desden borraron el deseo, que se deshizo como arena entre mis dedos. EN UN CIELO OSCURO VOLVIO LA FARZA Y EL CAPRICHO, LO QUISIERON TODO, Y OTRA VEZ CON TRAMPAS BORRARON TODO RASTRO DE BELLEZA. EN UN CIELO DE MONET EL DESEO SE VOLVIO UN PESAR, Y TU MUNDO FUNESTO SE VOLVIO A METER EN MI CAMINO. PERO AHORA LA REALIDAD NO ME PESA, SE VUELVE HERMOSA. EN UN CIELO DE MONET ENCONTRAR UNA MUJER HERMOSA DARLE PLACER Y DELEITES MIENTRAS EL MUNDO MIRA, Y LA CALLE RUGE, LA DROIT   MIRA Y LADRA POR ALGUIEN QUE PERDIO POR DEFENDER BASURA . BAJO LA BOVEDA ESTRELLADA , TODO BRILLA AHORA EN LIBERTAD , CAMINANDO ENTRE LA GENTE COMO UN LEON QUE CAMINA ENTRE CORDEROS OBSERVANDO A LOS OJOS , ESPERANDO A MI LEONA O MI TIGREZA.
Continue reading...
22
#042816 Naghalungkat ako Ng mga larawang walang mukha, Kupas na alaala, Walang kulay na sandali, Basura ng pagkukunwari. Nagkolekta pala ako Ng mga kumikinang na diyamante Mapang-akit at akala ko'y tunay. Pero sila'y pekeng alahas. Pinunit ko Ang mga sulat na hindi nabasa May mga letrang dayuhan sa papel, Nabubura, natitintaan, natatapalan At nakakalimutan. Nagbilang ako Ng mga barya, kahit paulit-ulit Hanggang sa maging kulang. Inipon ko, pero hindi sapat, Kaya't gagastusin na lamang Para sa walang saysay na luho. Nagtupi ako Ng mga damit na gula-gulanit Noo'y bago pa't sabay sa uso. Ayos ang pustura, Pero ngayo'y basahan na, Mabuti pang gupit-gupitin na lang. Magtatapon ako Ng inaanay na kaha, Walang silbi; walang pag-asa. Kesa sa mabulok itong muli, Hindi niya na kayang iinda ang paglilihim. Papalayain ko na siya Kahit pa siya'y mahal.
0
Apr 28, 2016
Apr 28, 2016 at 10:36 PM UTC
Cabinet
Sa aking pinakaunang alaala ako’y nalulunod sumasabay sa pwersa ng agos tumatama sa mga hitang walang nakakaramdam sa pangyayari sa ilalim tanging nakikita ko lamang ay ang bughaw na katubigan at mga bulang pilit kumakawala sa aking bibig. Tanggap ko na naman kung yaon na lamang ang itatagal ng aking munting buhay handa na ako sa aking kasasapitan, nang may mga malaking kamay na inahon akong walang hirap patungo sa liwanag na inakalang hindi ko na ulit masisilayan. Labing siyam na taon na ang lumipas biglang tumimo sa utak ang pangyayaring nagpalapit sa kamatayan paano na lang kung yaon ba’y natuloy mababago ba ang buhay nang mga taong nakasalamuha ng mga sumunod na mga panahon? Sapagkat isa lamang akong basura na parang muling binalik nang mawaring may pag-asa pa upang muling gamitin at muling maging patapon sa mga matang mapanlait dito sa mapanlinlang na mundong patuloy na umiikot para ipamukha sa akin na isa akong pinaka walang kwentang tao.
0
Jun 25, 2016
Jun 25, 2016 at 10:13 AM UTC
Pinakaunang Alaala
kanina habang hinihigop ko ang kapeng mainit at hinihithit ang mapait na sigarilyo habang nakaupo sa may beranda ng aming opisina napanood ko kung paano sumayaw ang mga kawayan sa saliw ng malamig na hangan humahapay ito at humahalik sa beranda at nangingiliti ang luntiang mga dahon dito humahapon ang mga ibon at dito rin gumagapang ang dagang sugapa sa basura at tira-tirang ulam habang nag-aabang ang itim na pusa na saksakan ng tahimik sa sayaw ng kawayan sa awit ng hangin sa huni ng mga ibon sa labis na pagkadiri sa dagang nuknukan ng dugyot at sa tulong ng kape at sigarilyo pinalilipas ko ang nakakainis na pagkabagot.
0
Nov 3, 2017
Nov 3, 2017 at 4:54 AM UTC
Untitled
putang ina ka wala bang hiya ha hayup ka? hindi kaba nahihiya sa amin ha? kami  ang dahilan kaya yumaman kang animal ka. wala kang mansion, kotse, limpak limpak  na salapi kundi dahil sa dugo't pawis namin. tapos kung tratuhin mo kami ngayon e para kaming basura hayup  ka. kailanman hindi naging sapat ang pasuweldo mo sa amin. lagi kang nakaangil pag dagdag na sahod na ang pinaguusapan. marami kang satsat marami kang dahilan kesyo nalulugi ang kumpanya at hindi kumikita. kaya pala panay ang expand ng business operation. mahilig ka pang manakot na magkakabawasan ng tao sa kumpanya kapag lumaki ang gastos dahil sa dagdag sweldo na aming hinihingi. madalas mainit pa ang ulo mo sa amin e samantalang dahil sa amin kaya ka kumikita. kung aso ang tingin mo sa amin e ano ang tawag mo sa sarili mo? edi unggoy masyado ka kasing tuso. lahat ng bagay ay nagwawakas kaya wag ka masyadong mapagmataas dahil sa oras na bumagsak ka hindi kita tutulungan sa halip tatawanan pa kita.
0
Nov 27, 2017
Nov 27, 2017 at 2:37 AM UTC
WALA KA BANG HIYA?
Bakit ganyan kayo? Madali ba talagang palitan ang isang katulad ko? Kapag sawa na, Hahanap ng iba. Hindi man lang magsabi kung anong problema. Pwede naman nating ayusin to, Pero sadyang nakakalito, Minahal nyo ba talaga ako? O pampalipas oras lang ako? Ang dali nyong magbago, Magbago ng paglalaruan nyong tao. Nagmumukha akong basura, Iniiwan nyong umaasa. Bakit pa nga ba ko umaasa? Binuhay lang ba ko para magpakatanga? Pagmamahal ko inyong binabalewala, Paano kung bigla nalang akong mawala? Ayon naman ata gusto nyo, Mawala ang isang basurang kagaya ko.
0
Aug 2, 2020
Aug 2, 2020 at 3:12 AM UTC
Pag sawa na, iiwan na.
¡Oh! No, nunca deberían hablar de Puerto Rico Borinquén, Porto Rico de una manera tan malvada Puerto Rico nada en el mar Caribe y el Océano Atlántico Con otras bellas islas como Cuba, Haití y Jamaica Puerto Rico es un hermoso archipiélago caribeño Con altas montañas. ¡Oh! Sí, maravilloso Puerto Rico Tiene un cielo azul y blanco perfecto, bosques tropicales Playas de agua cristalina, y es una de las mejores Puerto Rico nunca puede ser 'una isla flotante de basura' Es hermosa con mucho potencial. En esta época Algunos payasos o comediantes locos deben tener muchos nervios Para insultar a una Boricua tan dulce con una población amistosa Iré a Puerto Rico pronto a buscar a mi bella Santa Mi Alma, mi Reina. Voy a convertirme en artista para pintar La sonrisa de esta isla paradisíaca. Borinquén querida, mi amor Javier Solís tiene razón. Eres la tierra de los sueños, mi amor Nadie puede empañar tu imagen. Te visitaré pronto Con lindos sueños en mi corazón y con una cuchara de plata Para poder disfrutar de tu cocina y empaparme de tu cóctel tropical Mientras me sumerjo en los ojos de mi deslumbrante y **** ángel Nuestro Puerto Rico es una isla mitológica para soñadores Nuestro Puerto Rico es un archipiélago tropical para enamorados. PD Traducción de ‘ Our Puerto Rico’ en español. Copyright © Noviembre 2024, Hébert Logerie, Todos los derechos reservados. Hébert Logerie es autor de numerosos poemarios.
0
Nov 5, 2024
Nov 5, 2024 at 6:54 PM UTC
Nuestro Puerto Rico