Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"aasa" poems
Hindi ikaw ang aking mundo. Ikaw ay parte lamang ng aking kwento. Hindi ikaw ang kalawakan. Ikaw, tayo, kahit pagkakaibigan ay may hangganan. Hindi ikaw ang buwan Na nagbibigay liwanag sa aking karimlan Hindi ako isang puno Na aasa, mananatili, at maghihintay na mapansin mo. Ang mga sugat na dulot ng ating mga sala Ay hindi maghihilom basta- basta ... Kaya ako na  ang hihinto, lalayo, Ang magsasara ng pinto. Ako na ang susunog ng tulay, Ang puputol ng nag-uugnay. Ako na ang bibitaw Sa pagkakaibigang nasira ng pagmamahal na nag-uumapaw, Ng bugso ng damdamin, Ng tukso at mga tinagong saloobin. Hindi naman maayos Ang hindi sinusubukang i-ayos. Kaya tama na nga siguro Ito na ang dulo ng kayang tanggapin ng puso ko. Paalam na sa mga tanong na kailanma'y hindi na masasagot, Sa puso kong puno ng takot Sa paglisan at pagbitaw Hanggang sa ikaw na mismo ang umayaw. Paalam na sa mga pangakong napako, Sa mga katagang "walang magbabago", Sa mga salitang binitawan Ngunit hindi mo napanindigan. Paalam na sa titulong "matalik na magkaibigan." Paalam na sa lumabong pagkakaibigan, Sa mga hinanakit at hindi pagkakaintindihan. Paalam na sa sakit at pait Na dala ng pag-ibig na hindi maaaring ipilit. Paalam na sa labing-apat na taon. Masasakit na alaala'y aking ibabaon. Iiwan ka na sa nakaraan. Papalayain ang sarili sa gapos ng nagdaan. Sa pagiging estranghero nagsimula, Estranghero rin akong lilisan. Ito na ang huli kong paalam. -41-
0
Jan 17, 2017
Jan 17, 2017 at 2:59 AM UTC
lovelust
Ako Na Ang Magpapaalam
Hindi ikaw ang aking mundo. Ikaw ay parte lamang ng aking kwento. Hindi ikaw ang kalawakan. Ikaw, tayo, kahit pagkakaibigan ay may hangganan. Hindi ikaw ang buwan Na nagbibigay liwanag sa aking karimlan Hindi ako isang puno Na aasa, mananatili, at maghihintay na mapansin mo. Ang mga sugat na dulot ng ating mga sala Ay hindi maghihilom basta- basta ... Kaya ako na  ang hihinto, lalayo, Ang magsasara ng pinto. Ako na ang susunog ng tulay, Ang puputol ng nag-uugnay. Ako na ang bibitaw Sa pagkakaibigang nasira ng pagmamahal na nag-uumapaw, Ng bugso ng damdamin, Ng tukso at mga tinagong saloobin. Hindi naman maayos Ang hindi sinusubukang i-ayos. Kaya tama na nga siguro Ito na ang dulo ng kayang tanggapin ng puso ko. Paalam na sa mga tanong na kailanma'y hindi na masasagot, Sa puso kong puno ng takot Sa paglisan at pagbitaw Hanggang sa ikaw na mismo ang umayaw. Paalam na sa mga pangakong napako, Sa mga katagang "walang magbabago", Sa mga salitang binitawan Ngunit hindi mo napanindigan. Paalam na sa titulong "matalik na magkaibigan." Paalam na sa lumabong pagkakaibigan, Sa mga hinanakit at hindi pagkakaintindihan. Paalam na sa sakit at pait Na dala ng pag-ibig na hindi maaaring ipilit. Paalam na sa labing-apat na taon. Masasakit na alaala'y aking ibabaon. Iiwan ka na sa nakaraan. Papalayain ang sarili sa gapos ng nagdaan. Sa pagiging estranghero nagsimula, Estranghero rin akong lilisan. Ito na ang huli kong paalam. -41-
Continue reading...
44
Umaasa ako Umaasa na may pag-asa tayo Umaasa na nagbabakasakali Umaasa na maging tayo Mahirap umasa Pero sa totoo lang Aasa ako para sayo Baka pwede... Sa isang sulyap ng ngiti mo Natutunaw ang puso ko Pilit na itinatago ang nararamdaman O tila manhid ka lamang Ngunit nakakapagod Nakakapagod na habulin ka Na bigyang saysay ang mayroon tayo Ano nga ba ang mayroon tayo?
0
Dec 5, 2016
Dec 5, 2016 at 4:59 AM UTC
lara-beatriz-de-guzman
Sa Saglit na Kilig
Umaasa ako Umaasa na may pag-asa tayo Umaasa na nagbabakasakali Umaasa na maging tayo Mahirap umasa Pero sa totoo lang Aasa ako para sayo Baka pwede... Sa isang sulyap ng ngiti mo Natutunaw ang puso ko Pilit na itinatago ang nararamdaman O tila manhid ka lamang Ngunit nakakapagod Nakakapagod na habulin ka Na bigyang saysay ang mayroon tayo Ano nga ba ang mayroon tayo?
Continue reading...
16
Gagawa ako ng tula Para sa inyong mga paasa Sana inyong basahin Para kayo'y matauhan at magbago rin! Sisimulan ko sa simula, Kung saan ichachat nyo kami at sasabihin 'hi' At kami'y mag rereply ng 'hello' At dun na kami aasa hanggang sa dulo. Dederetso ako sa gitna Kung saan yayaain nyo kami mag date At sasabihin nyo pa na seryoso kayo Pero yung pala'y labag sa kalooban nyo. Eto na ang huli at alam kong di tatatak sa puso't isipan nyo. Sana malaman nyo na sa ginagawa nyo maramjng umaasa at nasasaktan. Dahil sa inyong labis na kahihitnan. At aking sasabihin na sana matuto kayong masaktan at magmahal, Dahil sinasabi ko sa inyo, di kayo banal!
0
Dec 9, 2015
Dec 9, 2015 at 6:46 AM UTC
agdrft
Paasa sa umaasa
Gagawa ako ng tula Para sa inyong mga paasa Sana inyong basahin Para kayo'y matauhan at magbago rin! Sisimulan ko sa simula, Kung saan ichachat nyo kami at sasabihin 'hi' At kami'y mag rereply ng 'hello' At dun na kami aasa hanggang sa dulo. Dederetso ako sa gitna Kung saan yayaain nyo kami mag date At sasabihin nyo pa na seryoso kayo Pero yung pala'y labag sa kalooban nyo. Eto na ang huli at alam kong di tatatak sa puso't isipan nyo. Sana malaman nyo na sa ginagawa nyo maramjng umaasa at nasasaktan. Dahil sa inyong labis na kahihitnan. At aking sasabihin na sana matuto kayong masaktan at magmahal, Dahil sinasabi ko sa inyo, di kayo banal!
Continue reading...
17
Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.
0
Nov 8, 2017
Nov 8, 2017 at 1:58 AM UTC
makabagongmakata69
Tinatamad ako
Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.
Continue reading...
14
Ilang taon ka na ring laman ng puso ngunit napagtanto na tigilan na ito naging prince charming na nga kita sa isip ko at ayoko ng maging prinsesa mo. kaya titigilan ko na ito. Alam mo bang tayo lagi sa panaginip ko, sana ganon rin sa paggising. Ngunit ang layo pala, ang layo palang maging tayo kaya pipilitin kong kalimutan ang mukha mo at di na aasa sayo dahil sa una palang, kaibigan lang ang turing mo sakin at ako naman tong si tanga, umaasa na mamahalin mo at nilalagyan ng malisya lahat ng galaw mo kaya sa huli, laging nasasaktan ang puso ko. kaya titigilan ko na ito.
0
Oct 20, 2018
Oct 20, 2018 at 11:02 PM UTC
Tulipsis
pusong asul
Ilang taon ka na ring laman ng puso ngunit napagtanto na tigilan na ito naging prince charming na nga kita sa isip ko at ayoko ng maging prinsesa mo. kaya titigilan ko na ito. Alam mo bang tayo lagi sa panaginip ko, sana ganon rin sa paggising. Ngunit ang layo pala, ang layo palang maging tayo kaya pipilitin kong kalimutan ang mukha mo at di na aasa sayo dahil sa una palang, kaibigan lang ang turing mo sakin at ako naman tong si tanga, umaasa na mamahalin mo at nilalagyan ng malisya lahat ng galaw mo kaya sa huli, laging nasasaktan ang puso ko. kaya titigilan ko na ito.
Continue reading...
14
Nilisan kong hubad ang pinaglunuhan, Enero, Pebrero, Marso ng kabataan Lubi-lubi ang awit sa tiyang kumakalam balatkayong pinasikip ng mga agam-agam mga ala-alang pilit naglulungga, inipit na liham sa yungib ng pipíng isipan. Sa pagtalikód ko’y hiniwa ng balaraw ng panghihinayang ang banig na naidlip saglit sa magdamag na paglalamay banig na nilala ng mga dekada mula sa mga hibla ng pagsusumikap. Paalam, kaibigang nabingi sa tawag ng luho Walang alinlangang maririnig mo rin ang tibok at bulong ng puso Ninais ko sanang samahan mo ako at ating anihin ang mga uhay na mula sa binhing ipinunla sa mga alapaap. Ninais kong lasapin ang matamis na bunga, pinahinog ng tiyaga at patuloy na pag-asa. Subalit dagtang makapit, luhang mapait, kumikirot ang lupa sa patak ng namuong dugo ng bayaning nagbuwis ng sariling pagsuyo. Kikitlin ng Nobyembre ang bawat naiwang himaymay sa lamig ng yakap ng amihan - akala’y dakila ang dayuhang niyebe. Mamamaluktot muli sa maigsing kumot hanggang sa magising sa aguinaldo ng Disyembre at pagpasok na naman ng Bagong Taon walang kamatayang panahon aasa na naman sa **** na iba ang pangako at iba ang tugon sa dalangin at maraming tanong Ah sanga pala, Abril, Mayo, Hunyo noon.
0
Oct 1, 2018
Oct 1, 2018 at 1:31 AM UTC
JunLit
Oktubre
Nilisan kong hubad ang pinaglunuhan, Enero, Pebrero, Marso ng kabataan Lubi-lubi ang awit sa tiyang kumakalam balatkayong pinasikip ng mga agam-agam mga ala-alang pilit naglulungga, inipit na liham sa yungib ng pipíng isipan. Sa pagtalikód ko’y hiniwa ng balaraw ng panghihinayang ang banig na naidlip saglit sa magdamag na paglalamay banig na nilala ng mga dekada mula sa mga hibla ng pagsusumikap. Paalam, kaibigang nabingi sa tawag ng luho Walang alinlangang maririnig mo rin ang tibok at bulong ng puso Ninais ko sanang samahan mo ako at ating anihin ang mga uhay na mula sa binhing ipinunla sa mga alapaap. Ninais kong lasapin ang matamis na bunga, pinahinog ng tiyaga at patuloy na pag-asa. Subalit dagtang makapit, luhang mapait, kumikirot ang lupa sa patak ng namuong dugo ng bayaning nagbuwis ng sariling pagsuyo. Kikitlin ng Nobyembre ang bawat naiwang himaymay sa lamig ng yakap ng amihan - akala’y dakila ang dayuhang niyebe. Mamamaluktot muli sa maigsing kumot hanggang sa magising sa aguinaldo ng Disyembre at pagpasok na naman ng Bagong Taon walang kamatayang panahon aasa na naman sa **** na iba ang pangako at iba ang tugon sa dalangin at maraming tanong Ah sanga pala, Abril, Mayo, Hunyo noon.
Continue reading...
45
**Hanggang dito na lang ba tayo? Hanggang dito na lang ba ako?** I. Matagal na itinagong damdamin Hiniling noon na mapansin At dahil sa ihip ng hangin Tinangay sa'yo ang pagtingin. Sabay tayong lumaban Upang mapatunayang pang-matagalan Pagsuko ng isa'y 'di inaasahan Paano na ang pagmamahalan? Oras ang ipinagkait Kaya ba ayaw nang kumapit? Mahal, kay tinding sakit Ito ba talaga ang kapalit? *Hanggang dito na lang ba tayo? Hindi na ba madadaan sa suyo? Hanggang dito na lang ba ako? Pagmamasdan na lamang paglisan mo.* II. Mahabang buhok na kulot Wari ko'y hindi ka salot Muntik na akong mabuslot Sa butas ng pag-ibig na dulot. Nakapagpalagayan, loob ay gumaan Araw-araw kausap, hindi nagkasawaan Dumating ang puntong nagkalokohan Namumuong damdami'y pinaglaruan. Sinabing mahal mo ako noong lasing ka Akala ko'y totoo kaya naniwala na Ganoon na siguro ako katanga Kahit kasinungalinga'y pinaniwalaan na. *Hanggang dito na lang ba tayo? Nasiyahan ka ba sa paglalaro? Hanggang dito na lang ba ako? Sasakyan na lamang ang mga biro mo.* III. Sobrang lapit pero malayo rin Kayang tanawin at lakarin Inhinyero, hindi mo ba mapansin? Na ang puso'y nais gapangin. Sa pagdaan ay umaasa Sa eskwelahan ay palinga-linga At kapag natanaw na Ibang saya ang dala mo, sinta. Nguit dumating na ang panahon Ang panahong hindi na makaahon Pagtangi'y kailangan nang ibaon Ito na ang huling desisyon. *Hanggang dito na lang ba tayo? Na ayos lang kahit sa pagtango? Hanggang dito na lang ba ako? Aasa na lamang sa paglampas mo.* **Alam kong walang magiging tayo Kaya sawi na naman ako.**
0
Nov 22, 2015
Nov 22, 2015 at 11:20 AM UTC
saltedwound
Hanggang Dito
**Hanggang dito na lang ba tayo? Hanggang dito na lang ba ako?** I. Matagal na itinagong damdamin Hiniling noon na mapansin At dahil sa ihip ng hangin Tinangay sa'yo ang pagtingin. Sabay tayong lumaban Upang mapatunayang pang-matagalan Pagsuko ng isa'y 'di inaasahan Paano na ang pagmamahalan? Oras ang ipinagkait Kaya ba ayaw nang kumapit? Mahal, kay tinding sakit Ito ba talaga ang kapalit? *Hanggang dito na lang ba tayo? Hindi na ba madadaan sa suyo? Hanggang dito na lang ba ako? Pagmamasdan na lamang paglisan mo.* II. Mahabang buhok na kulot Wari ko'y hindi ka salot Muntik na akong mabuslot Sa butas ng pag-ibig na dulot. Nakapagpalagayan, loob ay gumaan Araw-araw kausap, hindi nagkasawaan Dumating ang puntong nagkalokohan Namumuong damdami'y pinaglaruan. Sinabing mahal mo ako noong lasing ka Akala ko'y totoo kaya naniwala na Ganoon na siguro ako katanga Kahit kasinungalinga'y pinaniwalaan na. *Hanggang dito na lang ba tayo? Nasiyahan ka ba sa paglalaro? Hanggang dito na lang ba ako? Sasakyan na lamang ang mga biro mo.* III. Sobrang lapit pero malayo rin Kayang tanawin at lakarin Inhinyero, hindi mo ba mapansin? Na ang puso'y nais gapangin. Sa pagdaan ay umaasa Sa eskwelahan ay palinga-linga At kapag natanaw na Ibang saya ang dala mo, sinta. Nguit dumating na ang panahon Ang panahong hindi na makaahon Pagtangi'y kailangan nang ibaon Ito na ang huling desisyon. *Hanggang dito na lang ba tayo? Na ayos lang kahit sa pagtango? Hanggang dito na lang ba ako? Aasa na lamang sa paglampas mo.* **Alam kong walang magiging tayo Kaya sawi na naman ako.**
Continue reading...
55
'Di ikaw ang tipo kong laro Umayaw na kasi ako Sinubukan ko na kasi dati Ayon, talo lang lagi Pero heto na naman ako Parang tanga ang loko 'Di mapigil ang ngiti T'wing naiisip nang ang balat mo'y dumampi Pucha, totoo ba? Na-SS mo nga ba? Taena, mukhang ako'y na-stun Ng walang kalaban-laban Langya, GG Hindi good game, kundi gagi Diba humindi na tayo sa sakit? Ano na naman 'to? Wooh bakit? Noob na 'ko eh Weak, walang silbi 'Pag eto sa wala na naman nauwi Sarili ko lang pwede ko masisi 'Pag in-game Please wag mo na ko buhatin Aasa pa sa GM ang tanso na manok Pa'no, marupok Mabel, pasensya ka na Hayaan mo, ang 2019 ay papasok na Baka lumipas din 'Pag hindi, patay, "I have been slained."
0
Nov 9, 2018
Nov 9, 2018 at 3:20 AM UTC
cepheus
Mabel
'Di ikaw ang tipo kong laro Umayaw na kasi ako Sinubukan ko na kasi dati Ayon, talo lang lagi Pero heto na naman ako Parang tanga ang loko 'Di mapigil ang ngiti T'wing naiisip nang ang balat mo'y dumampi Pucha, totoo ba? Na-SS mo nga ba? Taena, mukhang ako'y na-stun Ng walang kalaban-laban Langya, GG Hindi good game, kundi gagi Diba humindi na tayo sa sakit? Ano na naman 'to? Wooh bakit? Noob na 'ko eh Weak, walang silbi 'Pag eto sa wala na naman nauwi Sarili ko lang pwede ko masisi 'Pag in-game Please wag mo na ko buhatin Aasa pa sa GM ang tanso na manok Pa'no, marupok Mabel, pasensya ka na Hayaan mo, ang 2019 ay papasok na Baka lumipas din 'Pag hindi, patay, "I have been slained."
Continue reading...
28
Matagal ng panahon ng iwan ka niya. Hanggang ngayon, mahal pa din siya? Lumisan siya bitbit ang pag-ibig mo. Pero di patunay ang pag-ibig na naiwan sa iyo... Oras, Araw, at maraming taon, Inasam na maibabalik ang kahapon. Pilit ipinaglaban ang pag-ibig na wagas Ngunit ngayon, di maaming ito nga'y kumupas Sa paglisan niya, hindi na muling umibig Puso'y inilalaan sa pagdating ng iniibig Ngunit kalungkutan ay hindi kinaya Kaya pinilit magmahal ng iba Ngunit hindi maipilit sa puso ang totoo Na ang tunay na sinisinta, iba na ang mundo Sarili mo'y ikinulong sa anino ng kahapon Ang pag-ibig ng iba'y palaging tinatapon Wala na siya, matagal na, malaya ka na Wala na siya, iniwan ka, bakit pa aasa? Kung sa simula pa lang, talo na diba? Ngayon, heto ka at mukhang aba... Wala na siya, matagal na, bakit ka ganyan? Sa sakit na dulot niya, iba ang iyong sinasaktan... Wala na siya, lumayo, tinupad ang pangarap Hindi ka kabilang, di mo pa din tanggap? Wala na siya, ano mang gawin, di na siya babalik... Wala na siya, sinta, wag ng manabik Wala na si Maria, ang Mariang mahal mo Wala na siya, bakit hindi na lang ako? :(
0
Dec 13, 2013
Dec 13, 2013 at 3:00 AM UTC
iona-ofelia-zanoria
Wala Na Si Maria
Matagal ng panahon ng iwan ka niya. Hanggang ngayon, mahal pa din siya? Lumisan siya bitbit ang pag-ibig mo. Pero di patunay ang pag-ibig na naiwan sa iyo... Oras, Araw, at maraming taon, Inasam na maibabalik ang kahapon. Pilit ipinaglaban ang pag-ibig na wagas Ngunit ngayon, di maaming ito nga'y kumupas Sa paglisan niya, hindi na muling umibig Puso'y inilalaan sa pagdating ng iniibig Ngunit kalungkutan ay hindi kinaya Kaya pinilit magmahal ng iba Ngunit hindi maipilit sa puso ang totoo Na ang tunay na sinisinta, iba na ang mundo Sarili mo'y ikinulong sa anino ng kahapon Ang pag-ibig ng iba'y palaging tinatapon Wala na siya, matagal na, malaya ka na Wala na siya, iniwan ka, bakit pa aasa? Kung sa simula pa lang, talo na diba? Ngayon, heto ka at mukhang aba... Wala na siya, matagal na, bakit ka ganyan? Sa sakit na dulot niya, iba ang iyong sinasaktan... Wala na siya, lumayo, tinupad ang pangarap Hindi ka kabilang, di mo pa din tanggap? Wala na siya, ano mang gawin, di na siya babalik... Wala na siya, sinta, wag ng manabik Wala na si Maria, ang Mariang mahal mo Wala na siya, bakit hindi na lang ako? :(
Continue reading...
28
Paano nga ba nagsimula ang lahat? Kahit ako ay naguguluhan Sa damdaming di ko lubos maintindihan Bakit sa dinami-dami ng tao sa mundo Bakit ikaw pa? Di ko matanggap na ako'y Nahulog na sayo ng tuluyan Nakakatawa mang pakinggan Pero sino ba sila, ikaw? Para damdamin koy husgahan? Di man tayo personal na magkakilala Pero bakit yung puso ko Parang matagal na kitang kilala? Lihim kitang nagugustuhan sa higit pa sa iyong nalalaman. Pag-ibig na kaya ito? Ito na ba ang kinatatakutan kung mangyari? Ang umibig sa taong ni minsan ay di Kayang suklian ang pagsintang aking nararamdaman? Sana dumating ang araw na kahit minsan lang Mawala ka naman sa isip ko Kasi kahit saan ako magpunta Ikaw lang ang laman ng isip ko Kung kamusta ka kaya? Kumain ka na ba? Anong ginagawa mo ng ganitong oras? Kung naiisip mo din ba ako? Tila kay daming laman ng isip ko Pero ikaw lang talaga ang nakarating sa puso ko Lagi naman ganyan eh. Puro na lang ikaw? Minsan natanong ko din sa sarili ko. Kelan kaya magiging ako? Yung tipong ako naman ang iisipin mo, maging laman ng puso at damdamin mo. Kahangalan mang maituturing Ngunit paano nga ba mapipigilan Ang bugso ng damdamin? Aasa ba ako? O tuluyan ko na lang Limutin itong aking nararamdaman?
0
Mar 23, 2016
Mar 23, 2016 at 9:33 PM UTC
Weirdygurl
Pag-ibig na kaya?
Paano nga ba nagsimula ang lahat? Kahit ako ay naguguluhan Sa damdaming di ko lubos maintindihan Bakit sa dinami-dami ng tao sa mundo Bakit ikaw pa? Di ko matanggap na ako'y Nahulog na sayo ng tuluyan Nakakatawa mang pakinggan Pero sino ba sila, ikaw? Para damdamin koy husgahan? Di man tayo personal na magkakilala Pero bakit yung puso ko Parang matagal na kitang kilala? Lihim kitang nagugustuhan sa higit pa sa iyong nalalaman. Pag-ibig na kaya ito? Ito na ba ang kinatatakutan kung mangyari? Ang umibig sa taong ni minsan ay di Kayang suklian ang pagsintang aking nararamdaman? Sana dumating ang araw na kahit minsan lang Mawala ka naman sa isip ko Kasi kahit saan ako magpunta Ikaw lang ang laman ng isip ko Kung kamusta ka kaya? Kumain ka na ba? Anong ginagawa mo ng ganitong oras? Kung naiisip mo din ba ako? Tila kay daming laman ng isip ko Pero ikaw lang talaga ang nakarating sa puso ko Lagi naman ganyan eh. Puro na lang ikaw? Minsan natanong ko din sa sarili ko. Kelan kaya magiging ako? Yung tipong ako naman ang iisipin mo, maging laman ng puso at damdamin mo. Kahangalan mang maituturing Ngunit paano nga ba mapipigilan Ang bugso ng damdamin? Aasa ba ako? O tuluyan ko na lang Limutin itong aking nararamdaman?
Continue reading...
36
Gusto mo kape? 'O gusto mo tayo nalang,puwede 'O Teka,biro Lang Pangako kape lang talaga,Tara na Ano bang gusto **** lasa? Matamis ba? Para kahit sa pagtimpla nalang ng kape ko ibabawi yung lasa ng nais ko sa iyo'y ma-ipadama Gusto mo ba'y Matabang? 'Yung wala ng lasa 'Yung wala ng pag-asa 'Yung kulang sa timpla Dahil napagod na. 'O baka Gusto mo naman 'Yung sakto lang 'Yung kahit may gusto kang iba Ako'y patuloy paring aasa At kahit mangawit man ng sobra At magpawis man ng kakaiba sa kakahintay, Sa akin ay ok lang Kahit ako'y kaibigan lang naman,Mahal Basta ikaw At kung ang sagot sa lahat ay pag-papakatanga Sigurado ako ang nangunguna. 'O baka gusto mo ng 3 in one? 'Cause you want me to be your number one fan Just like my favorite man Superman Spiderman And maybe a man of mine Nako ano ba yan! Ano ba talaga gusto **** lasa? Ayoko ng manghula pa Kaya sabihin mo na Para di nako mahirapan pa na Ipagtimpla ka pa. Ah alam ko na! Gusto mo rin ba yung lasa tulad ng aking pag-timpla? 'Yung nag-kakasalubong yung tamis at pait ng kapeng barako Oo Kapeng barako Parang tayo Kapag ang mga mata nati'y nag-tatagpo na akala mo naman ay may salitang tayo Kung nakakapag salita lamang ang ating mga mata Sigurado Bistado Aminado  na gusto natin ang isa't-isa. Pero Teka,Kape lang ba 'to talaga? 'O meron pang iba? Sabihin mo na Para hindi na ako umasa pa na mahulog ka pa. Tara kape pa Para makasama pa kita Ang sarap lang ma-upo kasama ka sa ating tambayan Kasabay sa pagtanaw sa ating kalawakan. 'O kay sarap sa pakiramdam noong sandaling  ika'y aking mahagkan At batid kong ito'y panandalian lamang, Kaya Tara kape lang Kahit walang aminan Dahil alam ko naman na Tayong dalawa'y malabong mag-katuluyan.
0
Feb 21, 2021
Feb 21, 2021 at 9:22 AM UTC
Paudebelen
" TARA KAPE "
Gusto mo kape? 'O gusto mo tayo nalang,puwede 'O Teka,biro Lang Pangako kape lang talaga,Tara na Ano bang gusto **** lasa? Matamis ba? Para kahit sa pagtimpla nalang ng kape ko ibabawi yung lasa ng nais ko sa iyo'y ma-ipadama Gusto mo ba'y Matabang? 'Yung wala ng lasa 'Yung wala ng pag-asa 'Yung kulang sa timpla Dahil napagod na. 'O baka Gusto mo naman 'Yung sakto lang 'Yung kahit may gusto kang iba Ako'y patuloy paring aasa At kahit mangawit man ng sobra At magpawis man ng kakaiba sa kakahintay, Sa akin ay ok lang Kahit ako'y kaibigan lang naman,Mahal Basta ikaw At kung ang sagot sa lahat ay pag-papakatanga Sigurado ako ang nangunguna. 'O baka gusto mo ng 3 in one? 'Cause you want me to be your number one fan Just like my favorite man Superman Spiderman And maybe a man of mine Nako ano ba yan! Ano ba talaga gusto **** lasa? Ayoko ng manghula pa Kaya sabihin mo na Para di nako mahirapan pa na Ipagtimpla ka pa. Ah alam ko na! Gusto mo rin ba yung lasa tulad ng aking pag-timpla? 'Yung nag-kakasalubong yung tamis at pait ng kapeng barako Oo Kapeng barako Parang tayo Kapag ang mga mata nati'y nag-tatagpo na akala mo naman ay may salitang tayo Kung nakakapag salita lamang ang ating mga mata Sigurado Bistado Aminado  na gusto natin ang isa't-isa. Pero Teka,Kape lang ba 'to talaga? 'O meron pang iba? Sabihin mo na Para hindi na ako umasa pa na mahulog ka pa. Tara kape pa Para makasama pa kita Ang sarap lang ma-upo kasama ka sa ating tambayan Kasabay sa pagtanaw sa ating kalawakan. 'O kay sarap sa pakiramdam noong sandaling  ika'y aking mahagkan At batid kong ito'y panandalian lamang, Kaya Tara kape lang Kahit walang aminan Dahil alam ko naman na Tayong dalawa'y malabong mag-katuluyan.
Continue reading...
61
Ikaw ang alon at ako ang karagatan Sa bawat paghalakhak mo nagkakaroon ako ng kahulugan At sa pagkalma mo, mas lumalalim ang pagtingin ko sa mundo Sa marahan **** pagrolyo Gumagaan ako Huwag ka ng lumisan Dito ka na lang sa tabi ko Ang Bathala, ika'y kinalulugdan Sa mahinhin **** paghampas sa dalampasigan Kasabay ng ngiti **** pinatitingkad ng sinag ng buwan Sa marahan **** pagrolyo Gumagaan ako Huwag ka ng lumisan Dito ka na lang sa tabi ko Ngunit sa t'wing ika'y darating aasa akong muli Na 'wag ng lilisan bagkus ay manatili Hindi ka na papakawalan Dahil ikaw ang alon at ako ang karagatan
0
Feb 29, 2016
Feb 29, 2016 at 9:58 AM UTC
angeliewrites
Alon
Ikaw ang alon at ako ang karagatan Sa bawat paghalakhak mo nagkakaroon ako ng kahulugan At sa pagkalma mo, mas lumalalim ang pagtingin ko sa mundo Sa marahan **** pagrolyo Gumagaan ako Huwag ka ng lumisan Dito ka na lang sa tabi ko Ang Bathala, ika'y kinalulugdan Sa mahinhin **** paghampas sa dalampasigan Kasabay ng ngiti **** pinatitingkad ng sinag ng buwan Sa marahan **** pagrolyo Gumagaan ako Huwag ka ng lumisan Dito ka na lang sa tabi ko Ngunit sa t'wing ika'y darating aasa akong muli Na 'wag ng lilisan bagkus ay manatili Hindi ka na papakawalan Dahil ikaw ang alon at ako ang karagatan
Continue reading...
18
Babalik pa ba? Ako pa ba'y aasa? Na ikaw ay babalik kapag ako ay nag-antay Kay hirap tanggapin Na ngayon ay hindi ka na sa akin Nakasandal, nakatabi buong magdamagan hanggang mag umaga Ipaliwanag mo kung bakit ba Dahil ako ay umaasa pa Na ika'y mahagkan, makayakap Muling makausap Bawat sandali At kung makita kang kasama siya 'Di maiwasan na ako'y manghina Magmamanhid ang katawan Gulong-gulo na ang aking isipan Babalik pa ba? Alam mo namang ikaw lang ang aking iniisip Mula pag gising at pag-sapit ng dilim Tila suntok sa buwan Hinahanap ka kung san-san Na lang ako napapadpad ngunit di ka parin matagpuan Babalik pa ba?
0
May 12, 2015
May 12, 2015 at 10:52 AM UTC
malakingpoetmo
Babalik Pa Ba?
Babalik pa ba? Ako pa ba'y aasa? Na ikaw ay babalik kapag ako ay nag-antay Kay hirap tanggapin Na ngayon ay hindi ka na sa akin Nakasandal, nakatabi buong magdamagan hanggang mag umaga Ipaliwanag mo kung bakit ba Dahil ako ay umaasa pa Na ika'y mahagkan, makayakap Muling makausap Bawat sandali At kung makita kang kasama siya 'Di maiwasan na ako'y manghina Magmamanhid ang katawan Gulong-gulo na ang aking isipan Babalik pa ba? Alam mo namang ikaw lang ang aking iniisip Mula pag gising at pag-sapit ng dilim Tila suntok sa buwan Hinahanap ka kung san-san Na lang ako napapadpad ngunit di ka parin matagpuan Babalik pa ba?
Continue reading...
22
Sapagkat ngayon ay matututo tayo sa mga bagay na 'di natin maintindihan, Kakapit tayo sa mga talinhagang kahit ang mga pilosopo ay hirap sa pagpapaliwanagan. Susubok at susugal sa bukas na walang kasiguraduhan, Sabay aasa sa pangako ng isang tunay na hinaharap na makakamtan. Dahil ang damdamin ay nakaalpas na sa paghangad, Ngayo'y may sinusundang tahakin na mas marapat. Saya at ligaya para at ng sa iba sa isipa'y nailapat, Mga naisin at mithiin ay nauunawaang hindi agad-agad. Ngayon ay marapat na mabuhay sa kasalukuyan, Damhin ang ligaya, kalungkutan, at lahat ng sa gitna'y mararamdaman, Sa buhay, sarili natin ang ating tangan, Balang araw, kung anuman, ay ating mahahagkan.
0
Nov 10, 2018
Nov 10, 2018 at 10:48 AM UTC
allan-pangilinan
Darating din ang balang araw
Sapagkat ngayon ay matututo tayo sa mga bagay na 'di natin maintindihan, Kakapit tayo sa mga talinhagang kahit ang mga pilosopo ay hirap sa pagpapaliwanagan. Susubok at susugal sa bukas na walang kasiguraduhan, Sabay aasa sa pangako ng isang tunay na hinaharap na makakamtan. Dahil ang damdamin ay nakaalpas na sa paghangad, Ngayo'y may sinusundang tahakin na mas marapat. Saya at ligaya para at ng sa iba sa isipa'y nailapat, Mga naisin at mithiin ay nauunawaang hindi agad-agad. Ngayon ay marapat na mabuhay sa kasalukuyan, Damhin ang ligaya, kalungkutan, at lahat ng sa gitna'y mararamdaman, Sa buhay, sarili natin ang ating tangan, Balang araw, kung anuman, ay ating mahahagkan.
Continue reading...
12
Dati akala ko masakit ang umasa, pero napagtanto ko na mas masaya ang umasa Kasi atleast sa utak mo sinasabi mo na pwede pa Sa bawat sandali na kapiling mo xa, natutuwa kana Kahit konting kasweetan, bininigyan na ng halaga Kaya masasabi kong ang umasa, ay masaya pala talaga pero kailan ba nagiging masakit ang umasa? kailan ba nagiging mapait ang nadarama? Ito ay kung nagsimula kana sa pagdududa Na sa totoo ay ang pwede, ay di pala Ito ay kung tumigil kana sa pag-asa at nasabi **** tama na kasi ayaw mo na at susuko kana Saka mo palang madarama ang sakit at panghihinayang sa oras na ginugol mo at inaksaya mo sa pag-aasa na hindi rin pala nagbunga.
0
Mar 15, 2016
Mar 15, 2016 at 1:10 PM UTC
ZT
Kailan ba nagiging masakit ang umasa?
Dati akala ko masakit ang umasa, pero napagtanto ko na mas masaya ang umasa Kasi atleast sa utak mo sinasabi mo na pwede pa Sa bawat sandali na kapiling mo xa, natutuwa kana Kahit konting kasweetan, bininigyan na ng halaga Kaya masasabi kong ang umasa, ay masaya pala talaga pero kailan ba nagiging masakit ang umasa? kailan ba nagiging mapait ang nadarama? Ito ay kung nagsimula kana sa pagdududa Na sa totoo ay ang pwede, ay di pala Ito ay kung tumigil kana sa pag-asa at nasabi **** tama na kasi ayaw mo na at susuko kana Saka mo palang madarama ang sakit at panghihinayang sa oras na ginugol mo at inaksaya mo sa pag-aasa na hindi rin pala nagbunga.
Continue reading...
18
Alam mo bang gising pa ako hanggang ngayon Nagbibilang ng mga taon Kung ilang beses kitang makikita na umaalis at dumarating Kung ilang beses kong isusulat ang mga pangarap nating tutuparin Isa, dalawa, lima o labing-isa Paulit-ulit na muling pagkikita Nasasabik, nalulumbay, maligaya at malungkot Ilang beses sa isang taon na mamaluktot Isa, dalawa, lima, labing-tatlo Nakatanaw sa langit, sa dagat, sa mundo Pabalik-balik ang isip sa mga sandaling naririto Maghihintay paulit-ulit, kahit sampu o labing-walo Aalis, aasa, darating, maliligayahan Ihahanda ang damdamin sa walang kasiguraduhan Ikaw, ako, tayo Ang magdidikta sa mundo Kung saan, paano at sino pero hindi ang kailan Kung bakit, kanino, pero hindi ang dahilan Ikaw, ako, tayo Ang magsasabi sa mundo Na ikaw at ako ang pipili sa isa't-isa Tayo ang hahawak, hindi ang tadhana Sa simula, gitna, dulo at pahabol na kapitulo Ikaw lang at ako ang magsasabi sa mundo Na araw-araw akong maghihintay Sa pagsikat man o paglubog ng araw Na taon-taon akong aasang babalik Ang dahilan kung bakit patuloy na umiibig Hindi isa, hindi dalawa, hindi dalawampu't walo Kundi paulit-ulit hanggang tayo na sa dulo
0
Oct 10, 2015
Oct 10, 2015 at 2:53 PM UTC
aira-g-manalo
Paulit-ulit
Alam mo bang gising pa ako hanggang ngayon Nagbibilang ng mga taon Kung ilang beses kitang makikita na umaalis at dumarating Kung ilang beses kong isusulat ang mga pangarap nating tutuparin Isa, dalawa, lima o labing-isa Paulit-ulit na muling pagkikita Nasasabik, nalulumbay, maligaya at malungkot Ilang beses sa isang taon na mamaluktot Isa, dalawa, lima, labing-tatlo Nakatanaw sa langit, sa dagat, sa mundo Pabalik-balik ang isip sa mga sandaling naririto Maghihintay paulit-ulit, kahit sampu o labing-walo Aalis, aasa, darating, maliligayahan Ihahanda ang damdamin sa walang kasiguraduhan Ikaw, ako, tayo Ang magdidikta sa mundo Kung saan, paano at sino pero hindi ang kailan Kung bakit, kanino, pero hindi ang dahilan Ikaw, ako, tayo Ang magsasabi sa mundo Na ikaw at ako ang pipili sa isa't-isa Tayo ang hahawak, hindi ang tadhana Sa simula, gitna, dulo at pahabol na kapitulo Ikaw lang at ako ang magsasabi sa mundo Na araw-araw akong maghihintay Sa pagsikat man o paglubog ng araw Na taon-taon akong aasang babalik Ang dahilan kung bakit patuloy na umiibig Hindi isa, hindi dalawa, hindi dalawampu't walo Kundi paulit-ulit hanggang tayo na sa dulo
Continue reading...
30
maniwala ako sa'yo sa mga kilos mo maniwala ako sa'yo sa mga salita mo maniwala ako sa'yo sa mga sinasabi mo mga bukambibig mo galing sa iyong mga labi na hindi nagsisinungaling maniwala ako sa'yo sa mga sinasabi ng galaw mo na siyang nagbibigay pag-asa aasa laging umaasa na sana totoo nga na sana totoo na lang na sana totoo ka na sana wag kang matakot na sana wag kang magtago maniwala ako sa'yo sa mga sinasabi mo binibigyan kita ng tsansa para maniwala na ako sa mga sinasabi mo sa mga kinikilos mo maniniwala ako naniniwala ako sa'yo
0
Oct 14, 2015
Oct 14, 2015 at 4:51 AM UTC
mymelodyisyou
maniwala
maniwala ako sa'yo sa mga kilos mo maniwala ako sa'yo sa mga salita mo maniwala ako sa'yo sa mga sinasabi mo mga bukambibig mo galing sa iyong mga labi na hindi nagsisinungaling maniwala ako sa'yo sa mga sinasabi ng galaw mo na siyang nagbibigay pag-asa aasa laging umaasa na sana totoo nga na sana totoo na lang na sana totoo ka na sana wag kang matakot na sana wag kang magtago maniwala ako sa'yo sa mga sinasabi mo binibigyan kita ng tsansa para maniwala na ako sa mga sinasabi mo sa mga kinikilos mo maniniwala ako naniniwala ako sa'yo
Continue reading...
28
Nakatingin na naman sa malayo habang tahimik na tinitingnan ang palubog na araw dito sa tagpuan natin ako'y nag-iisa na naman Mga alaala mo tahimik na sumasabay sa ihip ng hangin at sa unti unting pagbaba ng araw sa parang Hanggang kailan ako aasa sa posibilidad na bukas ay muli kang makakasama Hanggang kailan ako maghihintay Kasi unti unti na kong nalulumbay matagal pa ba? ako'y naiinip na pakisundo na lang ako pag oras ko na Araw araw walang mintis dumadalaw dito sa tagpuan masuyong hinahaplos pangalan mo'ng nakaukit sa bato mga naggagandahang bulaklak na gusto mo ay dala dala ko bukas ulit andito na naman ako Sana nung nagpaalam ka pinigilan kita kung hindi lang ako tanga sana naagapan ko pa hindi ko alam yun pala ay huli na Huling pagkakataon na makita ka Huling pagkakataon na makasama ka Matagal pa ba? ako'y naiinip na pakisundo na lang ako pag oras ko na
0
Jul 11, 2019
Jul 11, 2019 at 9:52 AM UTC
mellokeats93
Sundo
Nakatingin na naman sa malayo habang tahimik na tinitingnan ang palubog na araw dito sa tagpuan natin ako'y nag-iisa na naman Mga alaala mo tahimik na sumasabay sa ihip ng hangin at sa unti unting pagbaba ng araw sa parang Hanggang kailan ako aasa sa posibilidad na bukas ay muli kang makakasama Hanggang kailan ako maghihintay Kasi unti unti na kong nalulumbay matagal pa ba? ako'y naiinip na pakisundo na lang ako pag oras ko na Araw araw walang mintis dumadalaw dito sa tagpuan masuyong hinahaplos pangalan mo'ng nakaukit sa bato mga naggagandahang bulaklak na gusto mo ay dala dala ko bukas ulit andito na naman ako Sana nung nagpaalam ka pinigilan kita kung hindi lang ako tanga sana naagapan ko pa hindi ko alam yun pala ay huli na Huling pagkakataon na makita ka Huling pagkakataon na makasama ka Matagal pa ba? ako'y naiinip na pakisundo na lang ako pag oras ko na
Continue reading...
48
Simula sa araw na ito, Hindi na kayo pwedeng tumawa, magalit at malungkot, Hindi na kayo pwedeng makadama ng kahit ano mang emosyon, Emosyong nagpapakita ng kahirapan, kahinaan, pagkatanda at pagkapagod, Huwag kang magsasayang ng hininga sa mga letrang alam **** wala namang makakarinig, At kapag nilabag mo ang isa sa aking mga utos, Tumayo ka sa sulok, Ipikit mo ang iyong mga mata, At harapin mo ang dilim na sa iyo’y lumalamon, Patungo sa apoy ng impyerno, At kapag naramdaman mo ang init ng apoy na sayo’y sumusunog, Pinapayagan na kitang sumigaw, Sumigaw sa taas ng iyong mga baga, Palabas ng apoy na nagbabaga, Patungo sa mga tenga ng mga taong sabi mo’y iyong mga kaibigan at kakilala, Ngunit huwag kang aasa na ika’y aming sasagipin, Hindi ka namin aangatin, At mas lalong hindi ka namin ililibing, Sa mga lupaing, Pati ang mga damo ay ayaw kang tanggapin, At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Bumuo ka ng bahay, Gamit ang mga bagay na iyong natutunan, Bumuo ng bahay, Gamit ang mga bagay na naiwan ng mga mananampalataya, Ang mga mananampalataya na nagpasabog ng mga bomba, Upang ingud-ngod sa aming mga mukha, Na kami’y mga anak ng mga makasalanan, Pinanood naming maging abo ang aming mga ari- arian, Sa isang pitik ng kasinungalingan, Pinanood namin ang mga pinto, mga libro, mga litrato na masunog at madurog, Nadurog sa sunog ang lahat ng aking minamahal, pinapangarap at hinahanap, Inalis nila sa aming mga mukha ang kasiyahang panandalian lamang nadama, Tinanggal nila sa aking katawan ang pangalang minsan na sa akin ay kumilala, "Ako ay taong makasalanan, sige, eto na lang, totoo naman, kaya sapat na," At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Magtrabaho ka nang mabuti, At kapag naramdaman mo ang dugo na tumutulo mula sa iyong ulo hanggang paa, Ipunin mo ito sa isang timba, At ibuhos mo doon sa nayong nagbabaga At kapag wala ka nang malanghap kundi ang usok at ang masangsang na amoy, Hanapin mo ito sapagkat ito raw ang amoy ng mga patay na pangarap at sigaw ng mga bata, Na sabi nila, ikaw raw ang may sala, Ikaw ang may sala, taong makasalanan, Taong makasalanan, “Mahal Kita, Tutulungan Kita, Pangako, Patawad, Paalam,” --- Dagdag na utos sa paaralan: Huwag kang maniniwala sa mga salitang inuulit- ulit pa, Sa mga salita ng sumasamba sa kasinungalingan, Dahil sa oras na mabuhay ang mga patay, Hindi ikaw ang una nilang papapasukin sa pinto... --- Ang pagpapalit ng administrasyon ng paaralan: Iguhit ninyo sa inyong mga palad ang inyong mga hangad at pangarap, Gamitin ang dugo na lalabas sa tenga at mga mata, Gamiting pang pinta ang kada hibla ng iyong patay na buhok, At kapag ubos na ang likido mo sa iyong buong katawan, Ngumiti, Tumingala, Buksan ang pinto, Kasabay ang pag sabi ng mga katagang: “Ang makabagong paaralan ng mga nawawala’t hinahanap”
0
Mar 14, 2022
Mar 14, 2022 at 11:07 PM UTC
urmomclara
Ang Paaralan ng mga Makasalanan (2017/18)
Simula sa araw na ito, Hindi na kayo pwedeng tumawa, magalit at malungkot, Hindi na kayo pwedeng makadama ng kahit ano mang emosyon, Emosyong nagpapakita ng kahirapan, kahinaan, pagkatanda at pagkapagod, Huwag kang magsasayang ng hininga sa mga letrang alam **** wala namang makakarinig, At kapag nilabag mo ang isa sa aking mga utos, Tumayo ka sa sulok, Ipikit mo ang iyong mga mata, At harapin mo ang dilim na sa iyo’y lumalamon, Patungo sa apoy ng impyerno, At kapag naramdaman mo ang init ng apoy na sayo’y sumusunog, Pinapayagan na kitang sumigaw, Sumigaw sa taas ng iyong mga baga, Palabas ng apoy na nagbabaga, Patungo sa mga tenga ng mga taong sabi mo’y iyong mga kaibigan at kakilala, Ngunit huwag kang aasa na ika’y aming sasagipin, Hindi ka namin aangatin, At mas lalong hindi ka namin ililibing, Sa mga lupaing, Pati ang mga damo ay ayaw kang tanggapin, At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Bumuo ka ng bahay, Gamit ang mga bagay na iyong natutunan, Bumuo ng bahay, Gamit ang mga bagay na naiwan ng mga mananampalataya, Ang mga mananampalataya na nagpasabog ng mga bomba, Upang ingud-ngod sa aming mga mukha, Na kami’y mga anak ng mga makasalanan, Pinanood naming maging abo ang aming mga ari- arian, Sa isang pitik ng kasinungalingan, Pinanood namin ang mga pinto, mga libro, mga litrato na masunog at madurog, Nadurog sa sunog ang lahat ng aking minamahal, pinapangarap at hinahanap, Inalis nila sa aming mga mukha ang kasiyahang panandalian lamang nadama, Tinanggal nila sa aking katawan ang pangalang minsan na sa akin ay kumilala, "Ako ay taong makasalanan, sige, eto na lang, totoo naman, kaya sapat na," At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Magtrabaho ka nang mabuti, At kapag naramdaman mo ang dugo na tumutulo mula sa iyong ulo hanggang paa, Ipunin mo ito sa isang timba, At ibuhos mo doon sa nayong nagbabaga At kapag wala ka nang malanghap kundi ang usok at ang masangsang na amoy, Hanapin mo ito sapagkat ito raw ang amoy ng mga patay na pangarap at sigaw ng mga bata, Na sabi nila, ikaw raw ang may sala, Ikaw ang may sala, taong makasalanan, Taong makasalanan, “Mahal Kita, Tutulungan Kita, Pangako, Patawad, Paalam,” --- Dagdag na utos sa paaralan: Huwag kang maniniwala sa mga salitang inuulit- ulit pa, Sa mga salita ng sumasamba sa kasinungalingan, Dahil sa oras na mabuhay ang mga patay, Hindi ikaw ang una nilang papapasukin sa pinto... --- Ang pagpapalit ng administrasyon ng paaralan: Iguhit ninyo sa inyong mga palad ang inyong mga hangad at pangarap, Gamitin ang dugo na lalabas sa tenga at mga mata, Gamiting pang pinta ang kada hibla ng iyong patay na buhok, At kapag ubos na ang likido mo sa iyong buong katawan, Ngumiti, Tumingala, Buksan ang pinto, Kasabay ang pag sabi ng mga katagang: “Ang makabagong paaralan ng mga nawawala’t hinahanap”
Continue reading...
72
Salamat sa panandalian nating pagsasama Sa ating tawanan at masasayang alaala Ang mga ngiti mo tuwing ika'y dumadaan, Nakakahumaling at hinding hindi ko pag sasawaan Binibigay ko lahat ng oras ko sayo Dahil umaasa ako na ganoon din ang gagawin mo Ilang beses pa ba ako aasa? Na makamit ang happy ending na kasama ka? Sana ay dumating yung araw na, Makalimutan at palayain ka Pero kahit anong pilit Ay bumabalik parin yung dating sakit Okay lang talaga ako promise, Pero sana'y yakapin mo ako bago ka umalis Ngunit panandalian nga lng pala ang lahat Ang masasabi ko na lang ay paalam at salamat
0
Mar 11, 2017
Mar 11, 2017 at 9:14 AM UTC
circee
Panandalian
Salamat sa panandalian nating pagsasama Sa ating tawanan at masasayang alaala Ang mga ngiti mo tuwing ika'y dumadaan, Nakakahumaling at hinding hindi ko pag sasawaan Binibigay ko lahat ng oras ko sayo Dahil umaasa ako na ganoon din ang gagawin mo Ilang beses pa ba ako aasa? Na makamit ang happy ending na kasama ka? Sana ay dumating yung araw na, Makalimutan at palayain ka Pero kahit anong pilit Ay bumabalik parin yung dating sakit Okay lang talaga ako promise, Pero sana'y yakapin mo ako bago ka umalis Ngunit panandalian nga lng pala ang lahat Ang masasabi ko na lang ay paalam at salamat
Continue reading...
16
Parang ako yung nag-aabang sa kanto Yung ang tagal makasakay Yung umulan, umaraw makapaghihintay Yung kahit naiinitan na, mag-aabang pa rin. *Aasa pa ba ako sa muli **** pagdating?* Pano pag dumaan ka’t hindi pala nakatingin? Pano pag bumalik ka pero may sakay na pala? Kaya nga ayoko ng laro Minsan madaya kasi Seryoso na, pero ba’t nakikipagbiro pa? Hindi laruan ang puso Na pwede may mag “Time First” Pag na-checkmate na ang isa. Pilit ko mang ikubli sayo Pero sana hindi na lang Tinanggap ang hamon Ang hirap pala mag-move on Tutulak ka nga Pero may pasan pa rin. Walang pasintabi, Katapusan na pala. May nabibigo pala talaga sa laban Hindi man lubos na maintindihan May istratehiya pala Pero sa bawat laban, bawat laro May sasalo pa rin pala sa bawat kabiguan. Titingin pa rin sa Kalangitan Titiklupin ng Hari ng Sanlibutan Ang pahinang walang saysay May maisusulat pa rin pala Kahit sa pusong naging sugatan. Ang Amang may Likha, nagbigay-pag-asa Patuloy na iibig nang tunay Pagkat simula pa lang nang pagsagwan Hindi ko alam kung kailan hihinto Pero alam kong may mararating ito.
0
Feb 15, 2015
Feb 15, 2015 at 11:45 PM UTC
psalmiseta
Martyr Love Nga Ba?
Parang ako yung nag-aabang sa kanto Yung ang tagal makasakay Yung umulan, umaraw makapaghihintay Yung kahit naiinitan na, mag-aabang pa rin. *Aasa pa ba ako sa muli **** pagdating?* Pano pag dumaan ka’t hindi pala nakatingin? Pano pag bumalik ka pero may sakay na pala? Kaya nga ayoko ng laro Minsan madaya kasi Seryoso na, pero ba’t nakikipagbiro pa? Hindi laruan ang puso Na pwede may mag “Time First” Pag na-checkmate na ang isa. Pilit ko mang ikubli sayo Pero sana hindi na lang Tinanggap ang hamon Ang hirap pala mag-move on Tutulak ka nga Pero may pasan pa rin. Walang pasintabi, Katapusan na pala. May nabibigo pala talaga sa laban Hindi man lubos na maintindihan May istratehiya pala Pero sa bawat laban, bawat laro May sasalo pa rin pala sa bawat kabiguan. Titingin pa rin sa Kalangitan Titiklupin ng Hari ng Sanlibutan Ang pahinang walang saysay May maisusulat pa rin pala Kahit sa pusong naging sugatan. Ang Amang may Likha, nagbigay-pag-asa Patuloy na iibig nang tunay Pagkat simula pa lang nang pagsagwan Hindi ko alam kung kailan hihinto Pero alam kong may mararating ito.
Continue reading...
36
"KALIMUTAN MO NA ANG NAKARAAN MO! LALO  MO LAMANG SINASAKTAN ANG SARILI MO-- ANG PUSO MO!" sigaw nang sigaw ang utak sa mga katagang iyon sa kaniyang puso. "May pag-asa pa! Umaasa pa rin ako. Aasa pa rin ako kahit matagal. Paki-usap, bigyan mo ako ng pagkakataon. Nararamdaman kong darating sila," litong-lito naman ang puso at pilit na nagmamakaawa sa utak na bigyan pa siya ng pagkakataon. "Hindi ka ba nakakaintindi? Iniwanan ka na nila. Hindi ka na nila mahal. Wala ka ng puwang sa mga puso nila. Hanggang kailan ka dapat umasa ha?" galit na galit na ang utak sa puso nang mga sandaling iyon. Nag-aalab na at kaunti na lamang ay magiging makasalanan na siya. "AKALA MO LANG IYON! HINDI IKAW ANG NAKAKARAMDAM KUNG HINDI AKO! AKO ANG MAS NAHIHIRAPAN!" "AKALA MO LANG IYON! AKO RIN NAHIHIRAPAN NA AT DUMUDUGO NA ANG UTAK KO SA IYO! HINDI KA  BA TITIGIL?" "HINDI!" "P'WES! Gagawin ko na ang nararapat upang manahimik ka!" At hindi na napigilan ng utak ang kaniyang paninibugho. Inutusan niya ang mga paa na magtungko sa kusina. Ipinakuha niya sa kamay ang isang kulay puting bote na may nakasulat na muriatic acid. Kusang bumukas ang bunganga at ipinainom ng kamay ang lahat ng laman sa bote hanggang sa dumaloy na ito sa buong katawan. Habol-habol ang paghinga, pinilit pa ring lumaban ng puso upang mabuhay ngunit, huli na. Huli na dahil nangisay na ang katawan, naging kulay ube na rin ito at tuluyang namaalam pareho ang utak at ang puso nang mga oras na iyon.
0
Feb 11, 2018
Feb 11, 2018 at 4:24 PM UTC
eugene
Labanan ng Puso at Utak (a flash fiction)
"KALIMUTAN MO NA ANG NAKARAAN MO! LALO  MO LAMANG SINASAKTAN ANG SARILI MO-- ANG PUSO MO!" sigaw nang sigaw ang utak sa mga katagang iyon sa kaniyang puso. "May pag-asa pa! Umaasa pa rin ako. Aasa pa rin ako kahit matagal. Paki-usap, bigyan mo ako ng pagkakataon. Nararamdaman kong darating sila," litong-lito naman ang puso at pilit na nagmamakaawa sa utak na bigyan pa siya ng pagkakataon. "Hindi ka ba nakakaintindi? Iniwanan ka na nila. Hindi ka na nila mahal. Wala ka ng puwang sa mga puso nila. Hanggang kailan ka dapat umasa ha?" galit na galit na ang utak sa puso nang mga sandaling iyon. Nag-aalab na at kaunti na lamang ay magiging makasalanan na siya. "AKALA MO LANG IYON! HINDI IKAW ANG NAKAKARAMDAM KUNG HINDI AKO! AKO ANG MAS NAHIHIRAPAN!" "AKALA MO LANG IYON! AKO RIN NAHIHIRAPAN NA AT DUMUDUGO NA ANG UTAK KO SA IYO! HINDI KA  BA TITIGIL?" "HINDI!" "P'WES! Gagawin ko na ang nararapat upang manahimik ka!" At hindi na napigilan ng utak ang kaniyang paninibugho. Inutusan niya ang mga paa na magtungko sa kusina. Ipinakuha niya sa kamay ang isang kulay puting bote na may nakasulat na muriatic acid. Kusang bumukas ang bunganga at ipinainom ng kamay ang lahat ng laman sa bote hanggang sa dumaloy na ito sa buong katawan. Habol-habol ang paghinga, pinilit pa ring lumaban ng puso upang mabuhay ngunit, huli na. Huli na dahil nangisay na ang katawan, naging kulay ube na rin ito at tuluyang namaalam pareho ang utak at ang puso nang mga oras na iyon.
Continue reading...
9
Aasa lang sa'yo Aasa sa atin Aasa sa mga pangako Aasa sa mga sumpa mo Aasa sa mga salita Aasa dahil sa nararamdaman Aasa sa kapangyarihan ng mga bulalakaw Aasa sa pwersa ng unibersa Aasa sa mga matatamis na kasinungalingan Aasa kahit nakakatanga Aasa nang aasa hanggang sa magsawa maging tanga.
0
Jan 16, 2017
Jan 16, 2017 at 10:16 AM UTC
Snow
Aasa
Aasa lang sa'yo Aasa sa atin Aasa sa mga pangako Aasa sa mga sumpa mo Aasa sa mga salita Aasa dahil sa nararamdaman Aasa sa kapangyarihan ng mga bulalakaw Aasa sa pwersa ng unibersa Aasa sa mga matatamis na kasinungalingan Aasa kahit nakakatanga Aasa nang aasa hanggang sa magsawa maging tanga.
Continue reading...
11
Hindi ko alam kung bakit pa nagtataka, Kung bakit pa nagtatanong kung may pag-asa pa, Bakit pa nga ba aasa pa? Kung ang pag-asa ay sa simula pa lang ay wala talaga. Ilang taong  nagsikap para makita mo na ang pagmamahal ko ay hindi katulad ng kaniya, Para kapag sinabing “nag-iibigan” ay tayo ang magiging kahulugan at hindi ang halimbawa, Na hindi na mananatiling konsepto ang “magkasama tayong tatanda”, At hindi na mananatiling pangako ang “hindi ka na mag-iisa”. Pero ang tayo’y parang ningas na hindi man lang naglagablab ay namatay na, Parang apoy na hindi pa man nagbaga ay agad inapula, Na hanggang ngayon tinatanong kung bakit nagpipilit umalab para sa iba, Kung kaya namang huwag upusin ang mga sarili sa piling ng isa’t isa. Ako’y nakagapos sa iyong pagmamahal na hindi naman talaga naging akin, Kinukulong sa hawla ng kahibangan na baka sakali mag-iba ang ihip ng hangin, At sa wakas ay ako’y iyong pakakawalan sa kadena ng pag-iilusyon, Baka sakaling ang tayo’y magiging bahagi ng kasaysayan at hindi na piksyon. Pero ang kasaysayan nating hindi pa man nagsisimula ay nais nang isulat ng iba, Isang taong nagsusumikap maging bayani sa bawat yugto, naghihintay na mabigyang halaga, Na sa akin ay nagtatanong, “magiging tayo kaya?” At bago siya masagot, ay kailangan pang magtanong sa’yo, “magiging tayo kaya?” Kasi kung hindi, hindi ko na ipipilit ang sarili ko at tatanggapin ko na, Na sa pagtupad ng pangarap kong pagpapalaya mo sa’kin sa kadena ay iba ang nakatakda, At  sa piling niya, baka sakaling makuha kong maging lubusang masaya, At ako naman, hindi na ikaw, hindi na ang damdamin mo ang nakataya. Kasi kung hindi, hahayaan ko siyang apulahin ang aking apoy na nag-aalab para sa’yo, At gisingin ako sa katotohanang nauupos na ako, nauubos na ako, Na kaya ang tayo ay parang ningas na hindi lumalagablab kasi hindi pala ikaw ang baga, Hindi pala dapat ako umasa.
0
Sep 1, 2017
Sep 1, 2017 at 4:48 PM UTC
francesxkid
Kasi Kung Hindi
Hindi ko alam kung bakit pa nagtataka, Kung bakit pa nagtatanong kung may pag-asa pa, Bakit pa nga ba aasa pa? Kung ang pag-asa ay sa simula pa lang ay wala talaga. Ilang taong  nagsikap para makita mo na ang pagmamahal ko ay hindi katulad ng kaniya, Para kapag sinabing “nag-iibigan” ay tayo ang magiging kahulugan at hindi ang halimbawa, Na hindi na mananatiling konsepto ang “magkasama tayong tatanda”, At hindi na mananatiling pangako ang “hindi ka na mag-iisa”. Pero ang tayo’y parang ningas na hindi man lang naglagablab ay namatay na, Parang apoy na hindi pa man nagbaga ay agad inapula, Na hanggang ngayon tinatanong kung bakit nagpipilit umalab para sa iba, Kung kaya namang huwag upusin ang mga sarili sa piling ng isa’t isa. Ako’y nakagapos sa iyong pagmamahal na hindi naman talaga naging akin, Kinukulong sa hawla ng kahibangan na baka sakali mag-iba ang ihip ng hangin, At sa wakas ay ako’y iyong pakakawalan sa kadena ng pag-iilusyon, Baka sakaling ang tayo’y magiging bahagi ng kasaysayan at hindi na piksyon. Pero ang kasaysayan nating hindi pa man nagsisimula ay nais nang isulat ng iba, Isang taong nagsusumikap maging bayani sa bawat yugto, naghihintay na mabigyang halaga, Na sa akin ay nagtatanong, “magiging tayo kaya?” At bago siya masagot, ay kailangan pang magtanong sa’yo, “magiging tayo kaya?” Kasi kung hindi, hindi ko na ipipilit ang sarili ko at tatanggapin ko na, Na sa pagtupad ng pangarap kong pagpapalaya mo sa’kin sa kadena ay iba ang nakatakda, At  sa piling niya, baka sakaling makuha kong maging lubusang masaya, At ako naman, hindi na ikaw, hindi na ang damdamin mo ang nakataya. Kasi kung hindi, hahayaan ko siyang apulahin ang aking apoy na nag-aalab para sa’yo, At gisingin ako sa katotohanang nauupos na ako, nauubos na ako, Na kaya ang tayo ay parang ningas na hindi lumalagablab kasi hindi pala ikaw ang baga, Hindi pala dapat ako umasa.
Continue reading...
28
Tama na! Tama na ang mga pagtangis. Tama na ang mga pagdurusang nararamdaman ng aking puso. Tama na ang mga pasakit na pinapasan ko sa mahabang panahon. Tama na ang mga luhang palagi na lamang pumapatak sa tuwing naiisip kong wala akong kuwenta! Hanggang kailan ba ako dapat na aasa sa wala kung hindi naman akong kayang mahalin ng taong mahal ko dahil ako ay iba? Bakit ko ipagpipilitang isiksik ang sarili ko kung sa simula't sapul ay hindi nila ako maintindihan? Dalawang beses lang ako nagkamali at sa mga pagkakamaling iyon ay humingi ako ng kapatawaran pero bakit tila hindi ako pinakinggan? Nasaan ang kalayaan kong ako ay dapat na pakinggan sa mga isiniwalat kong pawang katotohanan lamang? Anong pruweba ba ang dapat kong ipakita upang mapagtanto nilang karapat-dapat din akong mahalin, at bigyan ng pagkakataong patunayan ang sarili kong hindi ako ang taong inakala nilang katulad ng taong kinamumuhian nila ng mahabang panahon? Pera lamang ba ang kailangang maging dahilan upang mapansin ang kahilingan kong matagal kong inasam na makamit ito? Tao pa ba ang tingin nila sa akin o bagay na kapag nakuha na ang gusto ay itatapon nalang nang walang pasubali at hindi na kayang balikan o kamustahin? Hindi ako nagmamalimos ng pag--ibig mula sa kanila! Ang gusto ko lamang ay tanggapin ako sa kung sino ako at kung ano ang nakaraan ko. Sana ay bigyan naman nila ako ng puwang sa kanilang puso pagkat ako ay sabik na sabik na sila ay mahagkan nang mahigpit. Kung buhay pa sana ang ilaw ng aming tahanan ay hindi niya pahihintulutang magkakaganito ako. Tama na! Tama na ang mga baluktot na katwiran! Tama na ang mga salitang iyong binibitawang Hindi sumasang-ayon sa nilalaman ng iyong puso at sa sinasabi ng iyong isipan. Ikaw na nagmamahal pa, magmamahal pa ba, Kung kaliwa't kanan ng ipinaparamdam sa iyo na hindi ka nararapat maging bahagi ng mga puso nila? Ikaw na nagmamahal pa, magpapatuloy ka pa rin ba kung tahasan ka nang itinataboy sa pintuan ng kani-kanilang damdamin at isipan? Saan ka nga ba nagkamali? Ang mahalin sila nang buong puso, tapat, at totoo? O ang umasa ka sa mga mabulaklakin nilang mga salita Na kasinungalingan lang pala ang lahat at hindi ikaw ang nais nilang makasama?
0
Feb 11, 2018
Feb 11, 2018 at 4:21 PM UTC
eugene
Tiwala at Pagmamahal (A reverese poetry)
Tama na! Tama na ang mga pagtangis. Tama na ang mga pagdurusang nararamdaman ng aking puso. Tama na ang mga pasakit na pinapasan ko sa mahabang panahon. Tama na ang mga luhang palagi na lamang pumapatak sa tuwing naiisip kong wala akong kuwenta! Hanggang kailan ba ako dapat na aasa sa wala kung hindi naman akong kayang mahalin ng taong mahal ko dahil ako ay iba? Bakit ko ipagpipilitang isiksik ang sarili ko kung sa simula't sapul ay hindi nila ako maintindihan? Dalawang beses lang ako nagkamali at sa mga pagkakamaling iyon ay humingi ako ng kapatawaran pero bakit tila hindi ako pinakinggan? Nasaan ang kalayaan kong ako ay dapat na pakinggan sa mga isiniwalat kong pawang katotohanan lamang? Anong pruweba ba ang dapat kong ipakita upang mapagtanto nilang karapat-dapat din akong mahalin, at bigyan ng pagkakataong patunayan ang sarili kong hindi ako ang taong inakala nilang katulad ng taong kinamumuhian nila ng mahabang panahon? Pera lamang ba ang kailangang maging dahilan upang mapansin ang kahilingan kong matagal kong inasam na makamit ito? Tao pa ba ang tingin nila sa akin o bagay na kapag nakuha na ang gusto ay itatapon nalang nang walang pasubali at hindi na kayang balikan o kamustahin? Hindi ako nagmamalimos ng pag--ibig mula sa kanila! Ang gusto ko lamang ay tanggapin ako sa kung sino ako at kung ano ang nakaraan ko. Sana ay bigyan naman nila ako ng puwang sa kanilang puso pagkat ako ay sabik na sabik na sila ay mahagkan nang mahigpit. Kung buhay pa sana ang ilaw ng aming tahanan ay hindi niya pahihintulutang magkakaganito ako. Tama na! Tama na ang mga baluktot na katwiran! Tama na ang mga salitang iyong binibitawang Hindi sumasang-ayon sa nilalaman ng iyong puso at sa sinasabi ng iyong isipan. Ikaw na nagmamahal pa, magmamahal pa ba, Kung kaliwa't kanan ng ipinaparamdam sa iyo na hindi ka nararapat maging bahagi ng mga puso nila? Ikaw na nagmamahal pa, magpapatuloy ka pa rin ba kung tahasan ka nang itinataboy sa pintuan ng kani-kanilang damdamin at isipan? Saan ka nga ba nagkamali? Ang mahalin sila nang buong puso, tapat, at totoo? O ang umasa ka sa mga mabulaklakin nilang mga salita Na kasinungalingan lang pala ang lahat at hindi ikaw ang nais nilang makasama?
Continue reading...
29