Hindi kita ikukumpara sa araw na nakapapaso,
Kundi sa dapit-hapon na nagpapatahimik sa gulo.
Sapagkat sa iyong pagdating, ang mundo ay humihinga,
Naglalaho ang pagod, napapalitan ng panatag na kalinga.
Ikaw ang kapeng mainit sa madaling-araw na maginaw,
Ang pait at tamis na sa aking sistema ay nanunuot, umaapaw.
Hindi ka lamang dekorasyon sa aking munting tahanan,
Kundi ang haligi at bubong sa oras ng alimpuyo at ulan.
Para kang aklat na lumang-luma ngunit sa aki'y mabango,
Bawat basa ko sa iyo, may natutuklasang hindi biro.
Sa iyong mga mata, may balintataw na tila uniberso,
Doon ako naliligaw, doon din ako nakahahanap ng dako.
Ikaw ang hibla na nagbubuklod sa aking mga pangarap,
Ang matamis na duhat sa gitna ng mapaklang paghihirap.
Maging ang iyong galit ay tila amihan na dumaratal,
Malamig sa balat, kahit na may dalang bahagyang kintal.
Hindi ka bulaklak na sa plorera lamang itatago,
Ikaw ay punong-kahoy na sa bagyo ay hindi susuko.
Ang iyong pag-ibig ay hindi parang bula na naglalaho,
Kundi parang anino na kasunod ko sa bawat dako.
Saksi ang silangan sa ating mga piping sumpaan,
Na ang iyong ngalan ang huling bibigkasin bago ang hangganan.
Ikaw ang aking talinghaga, ang aking tula, at aking awit,
Ang tanging dahilan kung bakit ang lupa ay tila langit.
Apr 24
Apr 24, 2026 at 2:21 PM UTC
Hindi kita ikukumpara sa araw na nakapapaso,
Kundi sa dapit-hapon na nagpapatahimik sa gulo.
Sapagkat sa iyong pagdating, ang mundo ay humihinga,
Naglalaho ang pagod, napapalitan ng panatag na kalinga.
Ikaw ang kapeng mainit sa madaling-araw na maginaw,
Ang pait at tamis na sa aking sistema ay nanunuot, umaapaw.
Hindi ka lamang dekorasyon sa aking munting tahanan,
Kundi ang haligi at bubong sa oras ng alimpuyo at ulan.
Para kang aklat na lumang-luma ngunit sa aki'y mabango,
Bawat basa ko sa iyo, may natutuklasang hindi biro.
Sa iyong mga mata, may balintataw na tila uniberso,
Doon ako naliligaw, doon din ako nakahahanap ng dako.
Ikaw ang hibla na nagbubuklod sa aking mga pangarap,
Ang matamis na duhat sa gitna ng mapaklang paghihirap.
Maging ang iyong galit ay tila amihan na dumaratal,
Malamig sa balat, kahit na may dalang bahagyang kintal.
Hindi ka bulaklak na sa plorera lamang itatago,
Ikaw ay punong-kahoy na sa bagyo ay hindi susuko.
Ang iyong pag-ibig ay hindi parang bula na naglalaho,
Kundi parang anino na kasunod ko sa bawat dako.
Saksi ang silangan sa ating mga piping sumpaan,
Na ang iyong ngalan ang huling bibigkasin bago ang hangganan.
Ikaw ang aking talinghaga, ang aking tula, at aking awit,
Ang tanging dahilan kung bakit ang lupa ay tila langit.
Request permission to use this poem