Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
#mundo
Hindi kita ikukumpara sa araw na nakapapaso, Kundi sa dapit-hapon na nagpapatahimik sa gulo. Sapagkat sa iyong pagdating, ang mundo ay humihinga, Naglalaho ang pagod, napapalitan ng panatag na kalinga. Ikaw ang kapeng mainit sa madaling-araw na maginaw, Ang pait at tamis na sa aking sistema ay nanunuot, umaapaw. Hindi ka lamang dekorasyon sa aking munting tahanan, Kundi ang haligi at bubong sa oras ng alimpuyo at ulan. Para kang aklat na lumang-luma ngunit sa aki'y mabango, Bawat basa ko sa iyo, may natutuklasang hindi biro. Sa iyong mga mata, may balintataw na tila uniberso, Doon ako naliligaw, doon din ako nakahahanap ng dako. Ikaw ang hibla na nagbubuklod sa aking mga pangarap, Ang matamis na duhat sa gitna ng mapaklang paghihirap. Maging ang iyong galit ay tila amihan na dumaratal, Malamig sa balat, kahit na may dalang bahagyang kintal. Hindi ka bulaklak na sa plorera lamang itatago, Ikaw ay punong-kahoy na sa bagyo ay hindi susuko. Ang iyong pag-ibig ay hindi parang bula na naglalaho, Kundi parang anino na kasunod ko sa bawat dako. Saksi ang silangan sa ating mga piping sumpaan, Na ang iyong ngalan ang huling bibigkasin bago ang hangganan. Ikaw ang aking talinghaga, ang aking tula, at aking awit, Ang tanging dahilan kung bakit ang lupa ay tila langit.
0
Apr 24
Apr 24, 2026 at 2:21 PM UTC
"Dalumat"
Podemos memorizar muitas coisas. Nomes, datas, rostos que o tempo apaga devagar, mas não isso. Não o céu aberto, enquanto estou deitado num gramado, sentindo a terra sustentar o meu corpo como se sempre tivesse estado ali. Não as estrelas, espalhadas sem ordem, brilhando como se não soubessem que estão sendo vistas. E a lua… grande, quieta, Ah.. a lua. absurdamente presente. Como se ocupasse mais espaço do que o próprio céu permite. E eu ali, pequeno demais pra entender, E eu ali, consciente o suficiente pra me surpreender. Porque naquele instante eu não penso.. eu só existo.. diante de algo, que não precisa ser lembrado. Tudo isso existe, Sem sequer me perceber. Ah, o mundo.. há grandeza demais pra notar a minha existência. E eu ali.
0
Mar 31
Mar 31, 2026 at 3:29 PM UTC
Minha existencia
Quizás, quizás mi vida es como la última gota de la canilla mal cerrada del patio. Quizás tengo la suerte de estar ahora en esta gran tubería. quizás estoy, paciente, esperando, y de un momento al otro, caigo al vacío, sólo, rápido, brusco para desintegrarme, desintegrar lo que alguna vez fui, para estamparme y quedarme donde todas las gotas de una canilla mal cerrada se quedan.
0
Feb 16
Feb 16, 2026 at 10:09 PM UTC
Tumba humeda
Por esas hazañas ya no me enervo, hay menos materia e ideas que me echen para atrás, ahora escribiría epitafios como el de Amado Nervo, y es que ya hace mucho tiempo que encontré la paz. Y tú no necesitas a alguien que te diserte sobre la vida, cada uno tiene un rol válido en el mundo que lo cumplirá, todos sin excepción en distinto tiempo antes de su partida, así contemplaré tus hazañas y una sensación en ti brillará. Así como viví estupefacto escuchando y leyendo al poeta de la tristeza, entre altibajos desde un sentimiento carmesí hasta una reflexión policiaca, cada noche con pensamientos que literalmente me hincharon la cabeza, ahora se volvió una melancolía compleja en donde el gran silencio ataca.
0
Dec 4, 2024
Dec 4, 2024 at 10:16 PM UTC
La muerte no tiene título
naglalakad sa isang eskinita walang ilaw, walang makita nalulunod sa alon ng kadiliman yan ang imahe sa aking kaisipan hindi mawari ang galaw ng mundo kung talagang liligaya pa ang puso mabuti nalang at ika'y nasilayan ko sa liwanag pala ay nag hihintay ka sa dulo. —g.l
0
Oct 8, 2024
Oct 8, 2024 at 7:00 AM UTC
sa dulo
Quando acordo e penso em tudo que o mundo tem, Me reconcilio com o vento que vem .! Me engano a mim mesmo e a mais ninguém, No mundo abençoados os dias sempre serão, Acolho a noite e a sua sedutora escuridão... O mundo de estrelas cintilantes e brilhantes no meu céu, Velas de paz que se perdem no além. Quando penso no mundo da tristeza, guerra e xenofobia, As flores florescem sem o aroma, sem alegria! Os seres humanos nascem desprotegidos e sempre nus, Para a vida que os chama e por caminhos cruzados os conduz. Parece que o  mundo não quer morrer com tua alma viva, Tudo se transforma  e no universo as galáxias componentes do meu mundo organizadas como organismos ficam à deriva. O mundo temporal que nos rodeia  aparece e desaparece, Com ou sem magia de quem  o ama e conhece. Deixai o mundo ser feliz com aquilo que lhe foi destinado, Amar o seu céu,  o seu rio de água doce e seu mar sempre salgado. Deixai que haja salgueiros verdes e campos em flor, Que o mundo seja repleto de coisas,  gentes e amor...
0
Jan 16, 2024
Jan 16, 2024 at 3:51 PM UTC
Quando penso no mundo e tudo o que ele tem
Dame de todo a la vida inexacta, que tenéis que decirme vida propia y esclava a algo más puro y exacto. De donde viene la radio de escenografías perfectas, echas y derechas, cambiando el mármol de las cosas. Recién nace tu cara y vuelvo a la otra la que tenes cuando apenas te queda grandeza. Tengo más pan que darte, si te esperas un poco, te lo daré a medias entre las manos de tu arena. Te mantengo en mis poderes, que son de sal y de arena, por eso vives en el reflejo. Propia compañía de asteroides y flores marcianas de donde viene tu dar a todo lo no existente. La mano que escribe era poderosamente sublime, de allí yace la pureza, lo más puro. Tenemos que lograr regresar a el paraíso, si no podemos perderemos la luz ancenstral, que te falta humanidad? El error de la nuestra era la mujer acercándose a él otro mundo.
0
Apr 17, 2020
Apr 17, 2020 at 4:24 AM UTC
Hace un poco que morimos
1. El cuero arde cómo arde el cartón, como arde el presente, en los dos hemisferios Hay lugares donde los pies protestan, donde la impuntualidad es menos sutil   y se disfraza con vernáculas y un buen traje   Lugares donde hablan tu lengua y donde hablan las mías mientras se sirven un plato de comida antes de despedirse y ir por su día Donde se enfrían los pies, y coreo un rio rojo Donde se escurre la vida sagrada en un palomar de discordia 2. Ahí nadie vuela yo quisiera decirles que de ese recinto ninguna persona toma vuelo Sin falta de acuerdo, nadie vuela y cielo azul, azul de ahí se ve lejos De ahí veo las manos de los viejos levantadas hacia cielo en balanceo y me quiero ir. Camino hacia mi madre. <<de aquí nadie vuela>> le susurro a ella    en el oído pero ella levanta sus manos más alto y me ignora Me trago mi nudo de garganta, y decido ir me, pues de aquí no e de volar 3. El creer es necesario-fe cómo es necesario el hacer-acción Dos hemisferios, en un solo mundo y tú plenitude de vida acatan la flor de esperanza en mi corazón. Se que todo vuela, cuando viene el viento del cambió.
0
Nov 12, 2019
Nov 12, 2019 at 2:25 AM UTC
Un Mundo Con Dos Hemisferios (flor de esperanza)
Minsan mapapaisip ka na lang kung ikaw ba ay nagkulang o siya yung di lumaban. Mapapaisip ka na lang kung tama bang ikaw ang nahihirapan, patuloy na lumalaban, gulo’y subok na iniwasan, upang di lang siya masaktan. Mapapaisip ka na lang kung kaya ka ba iniwan kasi kahit gaano mo ipaglaban — na lahat ng problema niya ikaw na pumapasan umuuwi ka paring luhaan. Tama ba na tratuhin ka ng ganito? na parang laruan na pag sawa na sa iba, ikaw naman ang gusto? Tama ba na maramdaman mo ang sakit na nasa iyong puso kasi pinili mo siya kahit alam ng utak mo na di siya nakakatulong sayo? Tama ba na sa dinami dami ng taong araw araw na kumakausap sa’yo, dito ka pa nahulog sa taong di ka naman isasalo? Ang dami kong sinasabi sa ibang tao na maraming gago sa mundo na di dapat sila papaloko. Pero sa dulo din pala, ako yung magmamahal ng tulad mo. Pasalamat ka, ako na yung nagparaya siguro kasi di ko na rin kaya lalo na’t nakita kitang may kasamang iba. Tinago mo pa, sinabi **** kaibigan mo lang siya ngunit ang totoo pala, pag di tayo magkasama tumatakbo ka pabalik sa kanya. Di na rin siguro ako magtataka kung bakit mas pinili mo siya baka dahil ang puso nyo’y nagtugma o mas magaling lang siya sa kama. Bakit nga ba ako nagpakatanga? Nadaan mo nga lang ba ako sa iyong matatamis na salita, mga pangakong di ko alam kung matutupad ba o sadyang uhaw lang ako sa pagmamahal kaya nung nakita mo ako’t nagpapakahangal nasabi **** “pwede na ‘to, di rin naman ako tatagal.”   Sinabi ng mga magulang ko na lahat ng tao pinanganak ng may puso na kailangan mo lang intindihin at mahalin dahil sa dulo, pagmamahal niya’y iyong aanihin. Pero akalain mo yun, may mga tao palang tulad mo na di mo alam kung wala ba siyang puso o ipinaglihi sa demonyo. Nakakatawa ka, na lahat ng dugo, pawis, pati narin oras sayo ko lahat nawaldas buti sana kung nababalik mo ’to pero wala, ginawa mo akong uto uto. Isa kang patunay na may mga taong na kahit lahat ng pagmamahal sayo ay ibigay nag hahanap ka parin sa iba ng wala kang kamalay malay. Ngayon, tapos na ako. Di ko kailangan ang isang tulad mo. Sa lahat ng gago sa mundo, ikaw pa ang pinili ko, ikaw pa ang minahal ko, ikaw pa ang pinagubusan ko ng oras ng ganito, ikaw pa ang sumira sa’king utak at puso. Pero salamat din sa’yo dahil kung hindi sa pang-gagago mo hindi ko mapapansin na ang pagmamahal di ko lang makukuha sa’yo hindi ko mapapansin na marami rin palang masasama sa mundo na ang gusto lamang ay makitang mawasak ang sarili ko. Andami kong natutunan di lang tungkol sa mga tulad mo kundi pati na rin sa sarili ko: na kaya ko palang magmahal ng ganito na kaya ko palang lumaban ng husto na kaya ko palang ibigay ang lahat pati narin aking puso. Ngayong, mag isa na ulit ako, mas masaya na ako. Kaya sa susunod na darating sa buhay ko, tandaan mo nagmahal ako ng gago kaya ayusin mo ang buhay mo kung ayaw **** sulatan kita ng ganito.
0
Aug 23, 2018
Aug 23, 2018 at 3:57 AM UTC
Sa Lahat ng Gago sa Mundo
Minsan mapapaisip ka na lang kung ikaw ba ay nagkulang o siya yung di lumaban. Mapapaisip ka na lang kung tama bang ikaw ang nahihirapan, patuloy na lumalaban, gulo’y subok na iniwasan, upang di lang siya masaktan. Mapapaisip ka na lang kung kaya ka ba iniwan kasi kahit gaano mo ipaglaban — na lahat ng problema niya ikaw na pumapasan umuuwi ka paring luhaan. Tama ba na tratuhin ka ng ganito? na parang laruan na pag sawa na sa iba, ikaw naman ang gusto? Tama ba na maramdaman mo ang sakit na nasa iyong puso kasi pinili mo siya kahit alam ng utak mo na di siya nakakatulong sayo? Tama ba na sa dinami dami ng taong araw araw na kumakausap sa’yo, dito ka pa nahulog sa taong di ka naman isasalo? Ang dami kong sinasabi sa ibang tao na maraming gago sa mundo na di dapat sila papaloko. Pero sa dulo din pala, ako yung magmamahal ng tulad mo. Pasalamat ka, ako na yung nagparaya siguro kasi di ko na rin kaya lalo na’t nakita kitang may kasamang iba. Tinago mo pa, sinabi **** kaibigan mo lang siya ngunit ang totoo pala, pag di tayo magkasama tumatakbo ka pabalik sa kanya. Di na rin siguro ako magtataka kung bakit mas pinili mo siya baka dahil ang puso nyo’y nagtugma o mas magaling lang siya sa kama. Bakit nga ba ako nagpakatanga? Nadaan mo nga lang ba ako sa iyong matatamis na salita, mga pangakong di ko alam kung matutupad ba o sadyang uhaw lang ako sa pagmamahal kaya nung nakita mo ako’t nagpapakahangal nasabi **** “pwede na ‘to, di rin naman ako tatagal.”   Sinabi ng mga magulang ko na lahat ng tao pinanganak ng may puso na kailangan mo lang intindihin at mahalin dahil sa dulo, pagmamahal niya’y iyong aanihin. Pero akalain mo yun, may mga tao palang tulad mo na di mo alam kung wala ba siyang puso o ipinaglihi sa demonyo. Nakakatawa ka, na lahat ng dugo, pawis, pati narin oras sayo ko lahat nawaldas buti sana kung nababalik mo ’to pero wala, ginawa mo akong uto uto. Isa kang patunay na may mga taong na kahit lahat ng pagmamahal sayo ay ibigay nag hahanap ka parin sa iba ng wala kang kamalay malay. Ngayon, tapos na ako. Di ko kailangan ang isang tulad mo. Sa lahat ng gago sa mundo, ikaw pa ang pinili ko, ikaw pa ang minahal ko, ikaw pa ang pinagubusan ko ng oras ng ganito, ikaw pa ang sumira sa’king utak at puso. Pero salamat din sa’yo dahil kung hindi sa pang-gagago mo hindi ko mapapansin na ang pagmamahal di ko lang makukuha sa’yo hindi ko mapapansin na marami rin palang masasama sa mundo na ang gusto lamang ay makitang mawasak ang sarili ko. Andami kong natutunan di lang tungkol sa mga tulad mo kundi pati na rin sa sarili ko: na kaya ko palang magmahal ng ganito na kaya ko palang lumaban ng husto na kaya ko palang ibigay ang lahat pati narin aking puso. Ngayong, mag isa na ulit ako, mas masaya na ako. Kaya sa susunod na darating sa buhay ko, tandaan mo nagmahal ako ng gago kaya ayusin mo ang buhay mo kung ayaw **** sulatan kita ng ganito.
Continue reading...
94
Limutin na ang mundo *Forget the world And its intricacies Your abusive father Your good-for-nothing frenemies Let go of the earth Reach for the uncertainties* Nang magkasama tayo *I'll be here holding your hand Reading your fears In the lines of your palm While feeling your taken risks In the spirals of your fingertips* Sunod sa bawat galaw *Let me take the lead Follow my steps As we waltz off From our consciousness to the chains of the world* Hindi na maliligaw *We'll never be lost When all miseries will be unknown Or at least, we'll be lost In all that is ours* Mundo'y magiging ikaw *You will be my world And I hope I'll be yours too*
0
Oct 7, 2017
Oct 7, 2017 at 3:39 PM UTC
World
A la Humanidad ELENA RAMOS Ciertamente todos buscamos lo mismo Poder, Dinero y Fama Ser mejor para ser escuchados por todos Tener dinero para poder comprar a todos Y tener fama para ser reconocidos por todos No podemos pretender ser supremos ante civilizaciones a las cuales somos exactamente iguales Tenemos rasgos distintos, dialectos variados pero Al final somos iguales Esperamos un desastre para poder unirnos Uno en el cual tengamos miedo de morir y ser derrotados por fuerzas mayores Talvez debamos esperar ese fenómeno que cambie a la humanidad Algo que jamás hayan podido ver nuestros ojos Un desastre natural que acabe con todos Una plaga que nos destruya lentamente En la humanidad hay mucha corrupción, hay desastres creados por nosotros Hay guerras santas, hay asesinatos planeados Porque? Por poder, dinero y fama Somos invencibles en nuestras mentes, pero que pasa si afuera de nuestra visión Hay algo más grande que todos juntos Una fuerza invencible, un poder sobrenatural que en cualquier momento decida destruirnos Talvez sea suerte o sea el destino Si decidimos separarnos a diario Si creamos más violencia Si hay más separación de naciones Si hay más hambre Más infestaciones, más personas mueren a diario Es inevitable es un proceso natural del hombre Pero, aceptémoslo más muertes son causadas por nosotros mismos. Soy tan humana como todos ustedes Es un acto de paz y un pacto de unidad La raza humana pierde su escencia De ser capaces de analizar y ser luz Somos ciegos y egoístas Un ego que saciar Un espíritu que alimentar A base de mentiras, engaños y sacrificios Ser pobre o rico Tener todo o  ser nada Ver morir pero no actuar Decidimos sentarnos a ver lo que pasa Pero  porque no somos parte del espectáculo mejor? Organizaciones a diario luchan por cambiar el mundo Fotos de acontecimientos que impactan un rato Después son desechos que olvidamos por lujos y mentiras El humano se convirtió en el monstruo más grande que deberíamos temer Esa sencillez de aceptar el fracaso Inhumanos ante las crisis de los demás Muertes por ganas de poder Muertes por religión y creencias Si crees en algo, créelo Pero Piensa si va en contra de ti y de tu generación Dos bandos iguales peleando por ser más notorio Sangre derramada para demostrar grandeza Lujos para despilfarrar Lugares hermosos que son destrozados El hábitat humana dejo de ser para los humanos Nos convertimos en cosas materialistas Sin propósitos de vida Luchemos para ser iguales Sin distinción de raza, **** religión, política... Constantemente decimos eso Pero realmente se cumple? Si eres humano y lees esto Piensa que estás haciendo en este momento Estas cambiado para bien a tu humanidad?
0
Jun 11, 2016
Jun 11, 2016 at 11:03 PM UTC
A la Humanidad
A la Humanidad ELENA RAMOS Ciertamente todos buscamos lo mismo Poder, Dinero y Fama Ser mejor para ser escuchados por todos Tener dinero para poder comprar a todos Y tener fama para ser reconocidos por todos No podemos pretender ser supremos ante civilizaciones a las cuales somos exactamente iguales Tenemos rasgos distintos, dialectos variados pero Al final somos iguales Esperamos un desastre para poder unirnos Uno en el cual tengamos miedo de morir y ser derrotados por fuerzas mayores Talvez debamos esperar ese fenómeno que cambie a la humanidad Algo que jamás hayan podido ver nuestros ojos Un desastre natural que acabe con todos Una plaga que nos destruya lentamente En la humanidad hay mucha corrupción, hay desastres creados por nosotros Hay guerras santas, hay asesinatos planeados Porque? Por poder, dinero y fama Somos invencibles en nuestras mentes, pero que pasa si afuera de nuestra visión Hay algo más grande que todos juntos Una fuerza invencible, un poder sobrenatural que en cualquier momento decida destruirnos Talvez sea suerte o sea el destino Si decidimos separarnos a diario Si creamos más violencia Si hay más separación de naciones Si hay más hambre Más infestaciones, más personas mueren a diario Es inevitable es un proceso natural del hombre Pero, aceptémoslo más muertes son causadas por nosotros mismos. Soy tan humana como todos ustedes Es un acto de paz y un pacto de unidad La raza humana pierde su escencia De ser capaces de analizar y ser luz Somos ciegos y egoístas Un ego que saciar Un espíritu que alimentar A base de mentiras, engaños y sacrificios Ser pobre o rico Tener todo o  ser nada Ver morir pero no actuar Decidimos sentarnos a ver lo que pasa Pero  porque no somos parte del espectáculo mejor? Organizaciones a diario luchan por cambiar el mundo Fotos de acontecimientos que impactan un rato Después son desechos que olvidamos por lujos y mentiras El humano se convirtió en el monstruo más grande que deberíamos temer Esa sencillez de aceptar el fracaso Inhumanos ante las crisis de los demás Muertes por ganas de poder Muertes por religión y creencias Si crees en algo, créelo Pero Piensa si va en contra de ti y de tu generación Dos bandos iguales peleando por ser más notorio Sangre derramada para demostrar grandeza Lujos para despilfarrar Lugares hermosos que son destrozados El hábitat humana dejo de ser para los humanos Nos convertimos en cosas materialistas Sin propósitos de vida Luchemos para ser iguales Sin distinción de raza, **** religión, política... Constantemente decimos eso Pero realmente se cumple? Si eres humano y lees esto Piensa que estás haciendo en este momento Estas cambiado para bien a tu humanidad?
Continue reading...
69
e com essa marra sua eu faço nosso laço e ajeito nosso passo como quem se perpetua e com esse teu jeitinho eu nos desenho, sem pressa te encho de carinho e o delírio me atravessa na tua cama contorno as tuas linhas que eu sei não serem minhas mas trato como quem ama e nesse paralelo criado nesse universo só nosso eu faço o que posso pra ver o mundo atravessado como quem ama meu bem
0
Jan 7, 2016
Jan 7, 2016 at 6:48 AM UTC
amor de uma só via
maglayag gamit ang bagwis ng alapaap duon walang sino mang makaka-apuhap sa bawat hikbi ng pag-iyak halu-halong luha ng galak pakawalan ang enerhiya ng kamalayan sa araw-araw **** ensayo ng paglisan ipagmalaki ang kulay ng iyong pagbabago sabihin ng matingkad sa mundo at wag itago magpakatatag ka sa hamon ng kaibigan hawakan ang ningas sa iyong mga kamay maging mahina sa tawag ng pagmamahalan ibalik-tanaw ang ibinunga ng iyong tagumpay!
0
Nov 22, 2015
Nov 22, 2015 at 11:29 PM UTC
=_Tanglaw at Panglaw_=
Ayoko nang bumalik sa reyalidad, Bagamat naroon ang mga taong Nanakit sa akin. Ayoko nang bumalik sa reyalidad, Dahil sawa na akong masaktan ng Paulit - ulit. Dito na lang ako sa aking mundo, Mundong aking nilikha, Mundong kung saan ako ay masaya, Dahil ako lang ang naghahari, Naghahari at nag-iisa. Ngunit kahit ako ay nag iisa, Ang mundo ko rin ay para sa iba Para sa kagaya ko na nagdusa sa isinumpang reyalidad Malaya kang makakapasok sa aking mundo, Malayang gawin ang lahat, Bagamat hindi kita sasaktan, Malaya karing makakalabas sa aking mundo, Kung balak **** subukan ulit ang reyalidad, At pag ikaw ay nasaktan muli, Bukas parin ang aking mundo, Upang may masilungan, may maiyakan Basta ipangako mo lang sa akin, Wag mo rin sana ako saktan, Ang mundo ko ay sa iyo rin, Sa iyong-iyo nang walang hanggan. Ikaw, gusto mo ba sa aking mundo? Tara!
0
Jul 22, 2015
Jul 22, 2015 at 4:47 AM UTC
Mundong Aking Nilikha
mira los objetos dispuestos tan orgánicamente míralos ahí castos y sumisos míralos desde esa luz servicial que nos devela la poderosa mirada propia mira la luz eterna en su carácter de signo y energía mírala anidar en los objetos que miramos mira cómo germina en nuestro conocimiento del mundo
0
Oct 29, 2014
Oct 29, 2014 at 10:23 PM UTC
[ ]
En la noche me gusta pensar en las cosas profundas como el futuro de nuestra sociedad. También medito en las memorias de tú y yo. Cosas profundas como el agua que corre en el río o nuestros besos mojados en la lluvia. Las palabras de amor que mezclan con mis pensamientos profundos del mundo. *Que tenga el mundo en mis manos cuando estoy contigo.*
0
Oct 20, 2014
Oct 20, 2014 at 12:35 AM UTC
En La Noche
Qué otro final ha de esperarse Cuando a andar se decide Que no sea el suave extravío De todo aquello considerado propio De todo aquello por lo cual cruzamos De todo lo sido en ocasión alguna Un viento nómada surge como una lengua Suyo es el mundo por quien se hace presente Nos es dada la palabra para cobijar de nombre a lo imposible Nos es dada la voz para imantar de presencia al silencio Nos es dado el pensamiento para sabernos derrotados por lo divino Largo es el aliento de quien anda Puro su extravío Nítida su reconciliación Que cada una de estas pisadas Sea guiada por una luz Igual a la que hace a la tierra Reverdecer desde sus vetas: Por haber raíz es que hay camino ¡No hay cielo que no sea tránsito! Qué otra tierra ha de esperarse Sino la virgen e inacabable Tierra entera del exilio Qué otra visión ha de brotarnos Sino la de quien viaja Atento por su propia soltura Qué otra intuición ha de movernos Sino la de quien libra A sus vislumbres de certeza (Pobreza careciendo de miseria) Que no nos deje marcas la distancia Ni se acepten las sendas de atajo No habrá territorio que retenga Ni signo que nos lleve a guarecer Resistencia: Que sea por esta sed de errancia Por quien ha de ganársele Metros a la casa.
0
Oct 15, 2014
Oct 15, 2014 at 9:54 PM UTC
[ ]
Todos venimos de un mismo lugar,pero no todos vamos al mismo lugar es como si nuestros corazones estubieran enredados y si quisieras seguirlo llegarias a una estrella...esa estrella es lo que nos da vida y amor....pero todos estamos corriendo sin pensar y sin ver lo que esta enfrente de nosotros...no nos importa la gente que lastimamos...no nos importa nada...solo queremos tener lo que nos hace "feliz"....veo la gente pasar y nadie esta verdaderamente feliz...no saben lo que es la felicidad verdadera...piensan que teniendo la mejor carrera y mas dinero es felicidad...pero, se pierden de lo mejor...si tan solo se pararan y vieran lo malo que estan haciendo tal vez el mundo seria un lugar mejor...tal vez seria un lugar en la que todavia quiero vivir...pero viendo como es la gente...ya no quiero saber nada...me quiero dormir...dormir y no despertar...quiero seguir ese hilo y llegar a la estrella...porque esa estrella es la que me da fuerza para seguir...solo esa estrella nos deja vivir...porque no dejamos de ver solo para nosotros y parar y ayudar a la gente?!...porque no ponemos un alto a las cosas que no tienen significado?....como guerras, hambre, pobreza....pero me da tanta tristeza saber que eso nunca pasara...nadie quiere salir de su burbuja, de su mundo magico donde todo esta bien...donde todos estan como el...donde el mundo real es solo una ilusion...dios ayudame...ya no aguanto estar en este mundo....lleno de tristeza y gente de mundos de burbuja...
0
Aug 28, 2014
Aug 28, 2014 at 1:38 PM UTC
Gente con Mundos de Burbuja