nariyan ka nanaman,
naninibasib na tila
kahapon lamang ay bukas—
kapit-puso kitang pakakawalan
kasabay ng pagtila ng ulan,
pagbukadkad ng bulaklak,
pagtawid ng bulalakaw
at pagkatapos ay akin kang babalikan
sa kung saan ay wala ka na,
at ng sa gayon ay aking maramdamang
muli ang itinatangi ng katahimikan:
ang maganda **** mukha,
ang 'di maikubling init ng iyong bisig,
ang mga araw na nalulunod sa lalim
ng iyong dating pagtitig sa akin
na ngayo'y isa na lamang panaginip
ng antipára — ramdam ko ang lahat,
at mayroong distansyang hindi kayang
isara ng kahit anong pagwawakas
ng katotohanang alam ko sa pag-iisa,
na tila kahapon lamang ang bukas.
Oct 9, 2015
Oct 9, 2015 at 9:11 AM UTC
nariyan ka nanaman,
naninibasib na tila
kahapon lamang ay bukas—
kapit-puso kitang pakakawalan
kasabay ng pagtila ng ulan,
pagbukadkad ng bulaklak,
pagtawid ng bulalakaw
at pagkatapos ay akin kang babalikan
sa kung saan ay wala ka na,
at ng sa gayon ay aking maramdamang
muli ang itinatangi ng katahimikan:
ang maganda **** mukha,
ang 'di maikubling init ng iyong bisig,
ang mga araw na nalulunod sa lalim
ng iyong dating pagtitig sa akin
na ngayo'y isa na lamang panaginip
ng antipára — ramdam ko ang lahat,
at mayroong distansyang hindi kayang
isara ng kahit anong pagwawakas
ng katotohanang alam ko sa pag-iisa,
na tila kahapon lamang ang bukas.
Request permission to use this poem