Hello PoetryVoting

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsListsHeartedHistoryMy WritingNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsListsHeartedHistoryMy WritingNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Limang Daan

by psalmiseta

Gusto kong maging patas sayo Hindi yung tipong nakikipag-patintero. Ayoko nang maging taya, Pagkat hindi ako nakikipaglaro. Hinahabol mo ako Na para bang alam mo ang lahat Ang mga alaalang pilit ko nang kinalimutan Ay kusang mong sinungkit sa Kalangitan Hindi bilang isang magnanakaw Kundi bilang isang ekstrangherong Gumawi sa mga pahinang Nalusaw na ang mga letra. Sambit mo’y Tila ba naroon ka sa aking mga nakaraan Na parang sa palabas ko lang ito nasilayan. Siguro nga, mali ako — Mali ako na buksan ang pahinang ito Pero alam kong hindi mo ako pinilit. Nagugulat ako — Sa mga salaysay na binibigkas mo Na para bang kilalang-kilala mo na ako. Na parang nanirahan ka Sa puso kong ilang beses nang Pinatikom ng hapdi, ng pait, Ng galit na hindi ko alam Kung saan nagmula. Lumipas ang mga araw Ngunit Ang paglubog ng araw Ay sabay tayong sinasalubong. Wala — Wala na akong masabi pa. Huminto — Huminto muna ako.
Request permission to use this poem
Written by
psalmiseta
25 / F / Dubai
For You?
Written by
psalmiseta
25 / F / Dubai
Published
Apr 27
Time
2m
Permission

Request to use this poem

Tell psalmiseta how you would like to use it. We review requests before forwarding them.

AboutBlogSupportFAQPrivacyTermsContact
© 2009-2026 Hello Poetry/v27.0 [production] by @eliotyork
Explore
Hello PoetryVoting
Write