Hello PoetryVoting

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy poemsNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Vote

Voting-Boards

Home

HomeFollowingInboxNotifications

Read

ReadLiftedFeedsHeartedHistoryMy poemsNew poem

Explore

ExploreOrbitsWordsTagsClassics
Log in
0
Stars
0
Embers
0
Alerts
0
Inbox

Mahal kita, pero pagod na ako

Mahal,

 

Naalala mo pa ba yung mga panahon na puro ngiti at saya?

 

Mga araw na puno ng kwentuhan, asaran at tawanan

 

Na hindi ko malaman

 

Kung saan nanggaling ang mga iyan

 

Naalala mo pa ba kung paano ko lagyan ng ngiti ang iyong mga labi

 

At tila nilagyan ng bituin ang iyong mga mata?

 

Naalala mo pa ba kung paano mo sinabi sa akin na gusto mo ako?

 

Tila hindi ka pa nga sigurado sa nadarama mo

 

Naalala mo pa ba nung tinanong mo ako kung pwede bang manligaw?

 

Tila nanlumo ka pa nga sa sagot ko.

 

At hindi nagtagal, ay unti unti mo din binitawan ang salitang “Mahal kita. Mahal na mahal kita”

 

Dahil ako? Naalala ko pa

 

 

Naalala ko pa kung paano tayo nagkakilala

 

Kung paano sinabi sa akin ng kaibigan mo, na gusto mo ako

 

Kung paano mismo nanggaling sa bibig mo, na gusto mo nga ako

 

Kung paano ko binigkas ang salitang “Mahal din kita”

 

Kung paano mo unti unting binabawi ang salitang “Mahal kita”

 

Dahil sabi mo,

 

Sabi mo pagod ka na, ayaw mo na, sawa ka na

 

Kung paano ako nagpakatanga, habang tinutulak ka sa babaeng gusto mo

 

Habang sinasabing “Kung saan ka masaya, duon ako

 

Kahit masakit, kakayanin ko”

 

At naalala ko pa, kung paano mo sinabing “Patawad, mahal pa din kita.”

 

Tinanggap kita.

 

Tinanggap ko lahat ng eksplenasyon at rason mo.

 

Lahat lahat, kahit ilang beses kong narinig na ang tanga ko

 

Dahil tinanggap kita, pero masisisi ba nila ako?

 

Masisisi ba nila ako kung mahal pa din kita?

 

Masisisi ba nila ako kung patuloy pa din akong umaasa na babalik yung tayo?

 

Hindi naman diba?

 

Kasi unang una sa lahat, hindi sila yung nagmahal

 

Hindi sila yung sinaktan at iniwan

 

 

Ilang gabi akong umiyak

 

Ilang gabi kong iniyakan ang paulit ulit na dahilan

 

Ilang beses akong nagpakatanga sa paulit ulit na rason

 

Ilang beses akong tinanong kung kaya ko pa ba?

 

Kung masaya pa ba ako?

 

Kung pagod na ba ako?

 

Hanggang saan yung kaya ko?

 

At duon ko natagpuan

 

Duon ko natagpuan ang sarili ko

 

Namamahinga sa pagitan ng “Mahal kita” at “Pagod na ako”

 

 

Pero mahal, masisisi mo ba ako kapag sinabi kong pagod na ako?

 

Masisisi mo ba ako kung sinabi ko sayong gusto kong magpahinga habang minamahal mo?

 

Kung ang gusto ko lang ay ipadama mo ulit sa akin ang nadarama mo?

 

Kung ang gusto ko lang kalimutan ang sakit na dinulot mo?

 

Kung pagod na ako kakaisip sa salitang “kayo”?

 

Kung pagod na ako kakaiyak dahil parang siya pa din ang gusto mo?

 

Kung lagi kong naiisip na baka kaya mo ako binalikan, dahil hindi ka niya gusto?

 

Mahal, wag **** iisipin na ayoko na sayo

 

Wag **** iisipin na kaya ko gustong magpahinga dahil pagod na ako

 

Dahil tulad ng sabi mo, kung pagod na ako, magpahinga ako

 

Kasi mahal, gusto kong magpahinga

 

Para muling madama ang init ng pagibig

 

Na tila ba sa akin ay iyong ipinagkait Muling masulyapan ang mga matang

 

Tila ba hinahanap ako sa libo libong tao

 

 

Mahal, patawad.

 

Mahal kita, pero pagod na ako

 

Pero hindi ibigsabihin nito ay palayain mo ako

 

Ibig kong sabihin, ipaglaban mo naman ako.

 

Ipaglaban mo naman ako, dahil pagod na ako.

Request permission to use this poem
b
Written by
babaengmanunula
Published
Oct 14, 2017
Lines·Words
62·538
Tags
#tagalog#tula#mahalkita#heartbreak
Permission

Request to use this poem

Tell babaengmanunula how you would like to use it. We review requests before forwarding them.

AboutBlogFAQPrivacyTermsContact
© 2009-2026 Hello Poetry/v27.0 by @eliotyork
Explore
Hello PoetryVoting
Write