"turing" poems
#040116
Hindi kita ginamit at pinagkaingat-ingatan
At sa minsanang pagdampi ng pawis ng langit,
Ika’y aking iniaangat --
Malihis ka lamang sa makinarya ng tubig,
Siyang may maitim na balak.
At sa lubak na daa’y, hindi ako patitisod
Minsan nga’y naiisip ko pang ako’y hibang sayo,
Pagkat di bale nang may galos,
Wag ka lang gantihan ng gasgas.
At sa tuwing iaalis kita sa aking katauha'y,
Tila ayoko nang magbagong-bihis pa
Sapat ka na't ni ayaw nang maisantabi pa.
Mahal,
Yan ang turing sayo.
Mahal,
Yan ang presyo mo.
Apr 1, 2016
Apr 1, 2016 at 10:52 AM UTC
Sana iyong maisip
Ang aking nararamdaman
Hindi maipagkakaila
Ang nararamdaman ko ay tunay
Kung para sayo wala lang ito
Para saakin ito ay isang pangarap
Pangarap na hindi kailanman matutupad
Pangarap na tila isang impossibleng pagkakataon
Isang pagkakamali ang mahulog sayo
Ako man ay umaasa pa rin
Ngunit iba ang iyong gusto
Alam kong hindi ako at hinding hindi magiging ako
Kakaiba ang turing mo saakin
May konting aliw at kilig
Pero hindi lahat ay totoo
Kasinungalingan ika nga
Pagpasensyahan mo na
Ikaw ang aking natipuhan
Hindi ko ito sinasadya
Wala ito sa plano
Dec 13, 2015
Dec 13, 2015 at 11:46 AM UTC
“Kaibigan” ang tawag ko sayo.
“Kaibigan” ang turing ko sayo.
Ngunit ang puso ko ay litong-lito.
Iniibig ka paminsan.
Iniibag ka.
Sep 23, 2014
Sep 23, 2014 at 1:26 AM UTC
Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer.
Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito.
Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala.
Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo?
O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba?
Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako.
Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay?
Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko.
Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin?
at ikaw naman mahal ko
Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon?
Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong.
Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko.
Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.
Nov 8, 2017
Nov 8, 2017 at 1:58 AM UTC
Salamat,
Salamat, sa napakamasayang pagsasamahan natin,
salamat,
sa pagmamahal na ipinadama niyo sa akin.
Salamat,
Ako ay nag-papasalamat sa pag gabay niyo sa akin.
Salamat, ako'y inyong sinamahan sa lahat ng beses na ako'y humaharap sa hamon ng buhay.
Salamat,
sa pag-tangap sa akin bilang kaibigan.
Salamat,
kase kayo ay para saakin di' kaibigan ang turing
kayo'y Pamilya para saakin.
Salamat,
Sa kabila ng lungkot at kaligayahan; ako'y hindi niyo kailanman iniwan.
Salamat.
Simula sa araw na ito, tayo man ay magkaibang landas ang tatahakin,
sama-sama nating haharapin ang kinabukasan na nasa harapan natin.
hawak ang kamay ng isat' isa, sabay-sabay na nag-lalakad papunta sa paraiso
na para sa atin ay naka-laan.
Salamat sa lahat.
Salamat.
Salamat, aking mga Kaibigan.
Mar 9, 2014
Mar 9, 2014 at 11:01 AM UTC
Ilang taon ka na ring laman ng puso
ngunit napagtanto na tigilan na ito
naging prince charming na nga kita sa isip ko
at ayoko ng maging prinsesa mo.
kaya titigilan ko na ito.
Alam mo bang tayo lagi sa panaginip ko, sana ganon rin sa paggising.
Ngunit ang layo pala, ang layo palang maging tayo
kaya pipilitin kong kalimutan ang mukha mo
at di na aasa sayo
dahil sa una palang, kaibigan lang ang turing mo sakin
at ako naman tong si tanga, umaasa na mamahalin mo
at nilalagyan ng malisya lahat ng galaw mo
kaya sa huli, laging nasasaktan ang puso ko.
kaya titigilan ko na ito.
Oct 20, 2018
Oct 20, 2018 at 11:02 PM UTC
Ang istorya nati’y parang liham...
Sisimulan ko sa panimulang pagbati.
Ito yung mga panahong bago palang tayong magkakilala.
Yung mga panahong kaibigan palang ang turing natin sa isa’t isa.
Dito ko nakita ang ‘yong nagniningning na mga mata,
at may nakita akong nakakabighani sayo na hindi nakikita ng iba.
Ito yung mga panahong nagkakakilala palang tayo.
Mga panahong wala pa tayo sa puntong “Tayo”,
at ang pinakaimportante sa lahat,
Panimulang Pagbati.
Dito nagsimula ang lahat.
Nagsimula sa simpleng chat,
na nagsasabing: “Ikaw lang ang gusto ko sa lahat.”,
at mula noo’y nagbago ang lahat.
Ito na yung susunod...
Katawan.
Ito yung mga panahong masaya tayong nagmamahalan.
Araw-araw tayong nagtetext at nagtatawanan,
sa mga corny pero sweet nating banatan.
Buong araw, buong gabi, na parang wala nang katapusan.
Ito yung mga panahong patay na patay tayo sa isa’t isa.
Mga panahong lumabas ang pagka-clingy nating dalawa.
Halo-halong mga emosyon ang ating nadarama,
yung tipong gulong gulo ka na’t wala ka nang maisip kundi siya.
Sa panahong ito’y napakasaya nating dalawa, ngunit...
ngunit parte ng katawan ay ang konklusyon.
Ito yung mga panahong paunti-onti nang naglalaho ang “Tayo”.
Mga masasayang emosyon ay nawala nalang sa dako,
at ang mga masasayang araw ay paunti-onti naring naglalaho,
hanggang sa dumating na sa puntong...
Ito na ang huling pagbati.
Ngunit...
Ngunit may isa pang parte ng liham na dapat hindi natin balewalain...
Ang Lagda.
Sapagkat ito ay simbolo.
Simbolo na tapos na ang lahat,
at tinalo na ng emosyon ang ating lakas,
at isa rin itong uri ng pag-uulat,
na parang liham, kung merong simula’y meron ring wakas.
May 16, 2019
May 16, 2019 at 8:22 AM UTC
Buwan ng puso nung una kitang makilala
Chinat mo ako at nireplayan naman kita
Hanggang sa araw-araw, tuwing umaga
Kausap na kita bago pumasok sa eskuwela
Simula nun di ko na natiis na hindi mag-facebook
Imbis na inaatupag ko dapat yung aking mga textbook
Hanggang sa one day, naramdaman ko na merong kakaiba
Then narealize ko nalang---shet ! gusto na kita
Dun ko nabigyan ng kasagutan
Lahat ng nasa isip kong mga katanungan
Kung bakit kapag nakikita ka
Gusto kong lumundag sa saya
Sa tuwing kausap kita
May kakaiba akong nadarama
At kung bakit nga ba?
Madalas,
oo madalas
na naiisip kita.
Kaya tinago ko lahat sa yo
At palihim na sumisilay sa labas ng room nyo
Pero ng malaman mo lahat ng to
Parang gumuho ang mundo ko
Oo gumuho ang mundo ko!
Hindi ko alam kung ano ang gagawin
Mananahimik na lang ba o aamin?
Kaya mas pinili ko nalang na sabihin.
Pero shet! yun yung masakit sa damdamin
New year's eve pa nun nung sinabi mo sakin
May gusto kang iba
Ang masaklap dun?
Yung BESTFRIEND ko pa
Yung bagong taon imbis na bagong buhay
Sinalubong ako ng sama ng loob at mga lumbay
Dun ko na realize na ang tanga ko
Para mahulog ako sa isang kagaya mo
Kung gusto mo sya, ano pa bang laban ko?
Sa mga ganyang bagay, kelan ba ko nanalo?
Hanggang ngayon, alam mo ba?
Nag sisisi pa rin ako
Kung bakit hinayaan kong mafall ako sayo
Kaya maalas kapag nagkakasalubong tayo
Umiiwas agad ako.
Umiiwas ako.
Kasi feeling ko
awkward na masyado
Kaya nga siguro madalas **** tinatanong sakin
Kung bakit di kita pinapansin
Sorry pero ayoko nang isipin pa
Ayoko nang umasa pa
Na pagdating ng panahon
may tayong dalawa pa
Pero alam mo ba?
Alam mo bang gusto kobg sabihin na
kamusta ka?
Okay ka lang ba?
Sana maayos ka.
Kumain ka na ba?
Wag kang magpapagutom huh?
Maayos ba tulog mo kagabi?
Hinihiling ko yan araw-araw, gabi-gabi
Pero hanggang dun lang ako.
Hanggang dun lang ako
Kasi nga diba?
Nakuha na ng iba
Yung susi ng puso mo
Kaya hanggang hiling nalang ako.
Hanggang hiling nalang ako
Na sana isang araw,
kumustahin mo rin ako.
Sana isang araw,
alamin mo kung kumain na ba ako
O kung naging maayos ba ang tulog ko.
Sana
kahit minsan
maisip mo rin ako.
Hindi na yung sya nalang lagi yung nasa utak mo!!
Sana isang araw maramdaman mo
Na may isang taong nandito lang lagi para sayo.
Handang maging takbuhan mo,
Hangdang maging karamay sa bawat problema mo.
Sana isang araw,
malaman mo,
Na may isang taong
nagmamahal sa yo,
Kahit na iba yung laman ng puso mo.
Sana malaman mo na nandito lang ako .
Maghihintay sayo.
Handang magsakripisyo kung kailangan mo.
Kahit na kaibigan lang yung turing mo.
Masakit man pero Kailangang tanggapin ko.
Kasi nga diba! ONE SIDED LOVE lang naman
Ang love story na to.
Apr 15, 2017
Apr 15, 2017 at 5:51 AM UTC
'Di ako titigil sa'yo
Pero 'di ibig sabihin
ipagpupumilit ko
Mahal kita
Kaibigan lang ang turing mo
Eh ano?
Hindi ako titigil sa'yo
Mahal kita
Maraming pwedeng mangyari
Nag-aantay lang ako
Hanggang sa mabago ang
mahal kita
Sabi mo walang mababago
'Yun din ang sinabi ko
Pero maraming nagbago
Ikinalungkot ko
Mahal kita, sabi ko
Tinanggap mo ng buong buo
Pero nalulungkot ka na gan'un
Ako rin, nalulungkot
Ipagpapatuloy ko 'to
Sabi ko naman sa'yo
Masaya ako sa desisyon ko
Mahal kita
Nov 10, 2014
Nov 10, 2014 at 1:39 AM UTC
Eve shared it and
Condemned human kind.
Newton felt it and
Changed the world's mind.
Snow White tasted it and
Proved love at first sight.
Turing used it and
Left the world behind.
That is how
I realized
It was me, who
Gave you the power
To change
Or ruin
My life.
Nov 19, 2015
Nov 19, 2015 at 1:15 PM UTC
Nagsimula ‘to ng makilala ko s’ya.
Pinapakita ko na mahal ko s’ya,
Pinaparamdam ko na s’ya ay mahalaga.
Pero para sa kanya, wala lang talaga.
Kahit na may pagka-boyish s’ya
Prinsesa pa rin ang turing ko sakanya.
T’wing gabi, iniisip ko s’ya
Tinanong kung nadarama n’ya ba?
'Di ko alam kung nadarama n'ya ba
Na may pag-tingin na ako sa kanya?
'Di n'ya ba pansin na mahal ko s'ya?
O sadyang manhid lang talaga s’ya?
Sobrang hirap ng ganito para akong
Nagmamahal ng taong paralisado
Na kahit anong pa ang gawin ko
'Di n'ya naman ramdam ang pag-ibig ko.
Jan 3, 2015
Jan 3, 2015 at 2:33 AM UTC
Espesyal ang tula na ito kasi para 'to sa taong gusto ko,pero 'di ko alam kung tulad ko rin ba'y gusto niya ko.
Para 'to sa mga taong minsan nang umasa sa taong mahal nila, minsan na naging tanga at minsan na naging hibang sa kanya.
Noong una ka pa lang nakita
'Dii pa sumagi sa isip ko na isipin na gustohin ka
Hanggang isang araw,nagulat ako dahil lumapit at kinausap mo.
Bigla-bigla ka nalang nagkwento at sobrang nanibago ako sayo.
Ang daldal mo rin pala!
Sigurado magiging magkasundo tayong dalawa
Hanggang sa mga sumunod na araw at buwan
Dun ko lang na pagtanto na magiging kuntento na pala ako
Magiging kuntento na pala ako sayo.
Ang dami nating gusto
Pero ang pinaka paborito talaga natin ay ang sabay mag-timpla sa anumang oras ng "Kape"
Wala tayong iniintindi basta may ikaw at ako at ang mainit nating kape na pilit nating itinatanong
Kung bakit nga natin ito naging paborito?
Kung bakit nga ba kita gusto?
Sabay mag kape at nag-kukwentuhan ng kung ano-ano lang para humaba lang ang ating usapan habang nakatingin sa kalangitan.
Hanggang isang araw nagbago nalang ang ihip ng hangin at mayroong 'di maipaliwanag na kadahilan at bigla nalang ako sayo'y tumabang
Bigla-biglaan na may dumating na iba at gumambala sa anumang mayroon sa ating dalawa.
Yung dating ikaw at ako lang,napalitan ng siya at ikaw nalang
Kaya ako nalang ang nagparaya at dumistansiya
Para maging masaya ka na.
Kahit ang totoo,mas masaya ka naman sa akin talaga.
Pero 'diko na pipilitin pa
Na mapasa akin ka pa
Diko na iisipin pa kung sa paanong paraan kita mababawi sa kanya
At kung paano ka babalik sa piling ko habang nasa piling ka pa niya.
Diko alam kung pa'no?
Hirap maki-pag sabayan at makipag unahan sa taong sa iba nakalaan
Hirap maki-pag agawan ng oras at atensiyon mo habang may nagmamay-ari na sayo.
Siguro nga natakot lang akong sabihin sayo ang totoo
Na gusto kita!
Kahit alam ko may gusto kang iba!
Na alam ko iba ang hanap mo at hindi 'yun ako
Hindi mo ko makita kasi kahit kailan 'di mo ko magugustuhan
Kahit kailan 'di mo ko papahalagahan
Kahit kailan 'di mo ko kayang mahalin kasi ako'y kaibigan lang
At kahit kailan 'di mo kayang mahalin ako tulad ng pagmamahal na napapadama ko sayo
Pero ok lang.
Sumusuko na nga rin ako sa kakahintay
Pero itong puso pilit paring umaasa na baka pag nalaman mo ang totoo baka magustuhan mo rin ako
Baka bumalik ang oras na para bang may "Tayo"
Kahit ang totoo ang turing mo lang naman sa akin ay kaibigan mo
Kaibigan mo na patago na umiibig sayo
Na hanggang ngayon wala ka parin ka alam-alam na ito'y seryoso.
Walang biro.
Kaibigan mo na laging nandyan sa tabi mo,
Pero iba ang hinahanap mo.
Iba ang gusto mo.
Sana ako nalang!
Sana tayo nalang!
Sana magkaroon ako ng pagkakataong maging tayo
Nang sa ganun ay 'di na mahirapan pa na umasa pa sayo
Umasa na mamahalin mo
Umasa na magiging ikaw at ako
Pero salamat nalang dahil naging parte ka ng masayang ala-ala ko
Salamat kasi naging maganda kang inspirasyon ko
Dahil kung wala ka at kundi dahil sayo
Di ko mabubuo ang ako sa pagkawala mo
Sa piling ko.
Mar 10, 2021
Mar 10, 2021 at 7:54 AM UTC
Ang turing kaibigan lang
ay sana'y
magiging ka ibigan
sa walang hanggan
Apr 22, 2023
Apr 22, 2023 at 9:06 PM UTC
*Hindi na ako natuto
Palagi akong nahuhulog sa mga patibong mo
Minsan ako'y tutulungan
Minsan ay hahayaan
Para kang isang elevator
Dadalhin mo ako sa 9th floor
Tapos iiwan mo ako doon
Pero sana babalik ka sa isang pindot lang ng button
Ang gulo-gulo na ng aking isip
Turing mo sakin ay pabago bago kaya ang puso ko'y pagal
Ilang beses mo na din akong iwanan sa taas
Pero nahuhulog pa rin ako sayo dahil sa dagsin ng aking pagmamahal
Ikaw yung paborito kong patibong
Kahit nasasaktan ako gusto pa din kitang makasalubong*
Nov 8, 2015
Nov 8, 2015 at 10:44 AM UTC
Socrates consumed Hemlock,
Cleopatra embraced the Asp,
Alan Turing ate an apple laced with cyanide,
I, like those before me,
Have picked my poison;
An absinthe-eyed, quicksilver-tongued boy.
He was unsettled when I answered with the truth of his query,
Yes, he is poison,
I knowingly and willingly consume every drop of him,
Not all toxicity is solely adverse,
Radiation treats cancer,
Venom in low doses is an antidote,
Ethanol relaxes muscle and numbs the emotions.
He is my poison and my antidote,
He is the corrosive acid that dissolves gear-stopping rust,
I, in kind, am the poison apple of his eye,
Or so he says,
And so, we two, bask in the destruction of ourselves,
Consuming each other's pain, insecurity, madness, and lust,
Why is it that he, a poison, is the one I trust?
Jun 5, 2017
Jun 5, 2017 at 12:16 PM UTC
Hindi na ako natuto
Palagi akong nahuhulog sa mga patibong mo
Minsan ako'y tutulungan
Minsan ay hahayaan
Para kang isang elevator
Dadalhin mo ako sa 13th floor
Tapos iiwan mo ako doon
Pero sana babalik ka sa isang pindot lang ng button
Ang gulo-gulo na ng aking isip
Turing mo sakin ay pabago bago kaya ang puso ko'y pagal
Ilang beses mo na din akong iwanan sa taas
Pero nahuhulog pa rin ako sayo dahil sa aking pagmamahal
Ikaw yung paborito kong patibong
Kahit nasasaktan ako gusto pa din kitang makasalubong
Nov 24, 2015
Nov 24, 2015 at 5:00 AM UTC
See you our server farm that hums
And serves HTTP?
It's spun its disks and done its sums
Ever since Berners-Lee.
See you our mainframe spewing out
The Towers of Hanoi?
It's moved recursive discs about
Since Babbage was a boy.
See you our ZX81
That prints the ABCs?
That very program used to run
With Lovelace at the keys.
Magnetic floppy disks and hard,
And tape with patience torn,
And eighty columns on a card,
And so was England born!
She is not any common thing,
Water or Wood or Air,
But Turing's Isle of Programming,
Where you and I will fare.
Dec 16, 2010
Dec 16, 2010 at 7:23 AM UTC
I'm a fish that's trying to fly
There's so much air out here, I feel like i'm drowning
I thought I knew my way around
But the water is just not the place to be
It's so hard to adapt in this hydrophobic sea
The water's boiling so there's no turing back
I just wish I had these wings which I lack
I wish I knew my way around
And that it weren't the sea to which I was bound
Sep 1, 2015
Sep 1, 2015 at 1:52 AM UTC
"A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z"
A- anhin ang pag-ibig mo kung mag-isa ka nalang lumalaban?
B- initiwan na niya ang pangako ng walang hanggan.
C- are, meron ba siya nito? Pinaramdam ba niya ito sa'yo?
D- arating sa puntong makakamoveon ka rin.
E- wan ko sa'yo ba't ka pa nagpapakatanga.
F- unny, dahil sa sense of humor niya nahulog ka.
G- inawa mo na ang lahat pero hindi pa rin sapat.
H- inigit na niya ng tuluyan ang pagmamahal na itinarak niya sa puso mo kaya masyadong masakit ang nadarama mo.
I- iwan ka man ng lahat sa mundo, subalit ang Panginoon ay laging nariyan para sa'yo.
J- ust cry. Dapat **** ilabas yan at huwag kimkimin.
K- ahit anong mangyari may nagmamahal sa'yo; pamilya mo at si Lord.
L- ahat ng sakit at hapdi na iyong natatamasa ay may hangganan.
M- aging matatag kang harapin ang pagsubok ng pag-ibig.
N- aisin **** huwag tangayin sa baha na gawa ng iyong emosyon. Lumaban ka.\
O- nly you. Wag kang maniwala. Hindi ka nag-iisa.
P- atunayan mo na hindi siya kawalan. Na kaya mo kahit wala siya sa tabi mo.
Q- ueen, ikaw raw kasi ang reyna ng mundo niya pero salawahan siya. May Emperatress pa palang nauna na mas mataas pa sa'yo at mas mahalaga.
R- espeto, kung meron siya nito, seryoso siya sa iyo.
S- a tingin mo minahal ka talaga niya?
T- iwala lang, wag umasa.
U- nawain mo sana na pag pumasok ka sa isang relasyon hindi ka naglalaro lamang. Unawain mo na sa pagmamahal hindi puro ligaya lamang.
V- ase, yan ang turing niya sa iyo. Nilagyan ka lang ng bulaklak pero hindi pinapalitan ng tubig hanggang sa nalanta ka sa puso niya, in short sa simula ka lang niya minahal pero kalaunan wala na siyang pakialam.
W- ag ka nang magpakatanga next time. Wag paulit-ulit kasi pag nasaktan ka nakakasawa na rin minsan pakinggan ang salitang "ayoko na" pero ang totoo, tanga ka pa rin sa susunod na pag-ibig mo.
X- ylophone. Parang paulit-ulit na pinatugtog ang puso mo at pinupokpok kaya masyadong masakit para sa'yo at paulit-ulit **** mararamdaman ang tugtog ng hapdi at kirot na dulot ng pag-ibig.
Y- ung pangako niya sa'yo balang araw tatawanan mo na lang.
Z- ipper your heart kapag nakamove on ka na. Muli itong magbubukas sa taong... muling mananamasa at mananakit sa puso mo este magmamahal pala sa'yo hanggang sa iyong pagtanda.
Now you know your ABC
Let's play words
And sing with me.
Jul 9, 2019
Jul 9, 2019 at 1:44 AM UTC
Somewhere there exists a girl.
She is kind, and soft, and sweet,
And a reader, a lover of books.
She would read every one if she could
People say she looks just like her mother.
She doesn't know what to think.
Some place in the world there is a boy.
He is shy, and peaceful, and small,
He is adventurous, dreaming of planets unknown.
He would wander the galaxy forever,
Trailing after him stardust and clouds.
Nobody notices him.
Connecting them is one person.
They are creative, and caring, and bright.
Protective of the people they love,
Even if those people overlook them.
They feel too small to make a difference.
They want to find a purpose.
Three people, so very much alike.
Simalar in so many ways, yet still different,
Each unique in their own right.
All existing on the same Earth.
Seperate, but never apart.
They like being themselves and each other.
The only downside to their lives,
Is that that have to exist together,
Stuck in the same body, unable to change.
Each wishing to fit their own mold.
But they can't leave each other.
Sometimes the Girl in control.
She is the happiest of them,
She loves her body, which amazingly
Fits her, like the perfect glove.
She wished to make the others just as happy.
The In Between doesn't hate their body.
They like how soft they look some days
Like when they can look in between.
But they still feel wrong sometimes.
They don't feel like they can complain.
The Boy has it much worse than them.
When he has control his body is wrong,
The opposite of what he need to exist.
He deals with his problem though.
He binds his chest and wears button ups.
But that doesnt make it right.
Nobody knows that they share.
Most people are content being one thing.
With having a solid identity.
But it wasn't their fault, it is how they are made.
They didn't ask to be a river.
But they still follow the tides.
They wouldn't change who they are.
They get along fine with each aspect of themself
Compensating, trying to feel whole.
They have tricks to help them feel right.
But perfection doesn't exist.
Dysphoria comes as a storm.
Turing the river into a rushing waterfall,
Full of doubt and self-loathing.
Certain things help calm the storm,
But sometimes it just keeps raining.
They push through the floods
Of anxiety and doubt and fear.
Giving themself a bowtie for the Boy,
A beanie for the In Between,
A skirt for the Girl.
They persist.
And they live.
Aug 8, 2015
Aug 8, 2015 at 6:25 AM UTC
Ma, minsan sumasagi sa isip ko,
anak nyo ba talaga ako?
Mahal nyo ba talaga ako?
Concern ba talaga kayo sakin?
Kase kung gano kayo kaingat
sa mga kapatid ko,
ganon naman katindi yung
pagbato nyo ng mga masasakit
na salita sa akin at
utos na minsan pasigaw
At pagalit pa.
Kung gaano kayo kaasikaso
Sa kanila ganon naman kayo ka
walang pakelam sa akin.
Kahit simpleng pagtatanong lang
Sa akin ng "kumain kanaba?"
"Pagod kana ba?"
"Kaya mo paba?" Wala.
Ma! Ako tong gumagawa ng lahat
para mapansin nyo lang,
ako tong kumikilos para
maging malinis at maayos
Yung bahay habang
kayo ng mga kapatid ko
nakahiga at nanunuod lang ng tv.
Pero hindi yun ang napapansin
nyo ang napapansin nyo parin
Yung kamalian ko,
Yung mali sa bawat galaw ko,
kahit gaano kadami yung ginawa
Kong tama, mali ko parin
ang inyong nakikita.
Simula bata pa lang ako,
Lahat nlang ng mali ko ang
nakikita nyo.
Lahat nlang ng bagay sa akin
Nyo isinisisi.
Masakit, oo masakit kase yung
Akala kong taong magpapahalaga
sa akin, sila pa mismong di ako
pinapahalagahan,
Kung sino pa yung taong dapat na umiintindi sa akin,
Sila pa yung walang **** saakin.
Ako tong bunso e, akala ko kapag bunso yun yung binibaby at inaalagaan ng husto,
Pero bakit ganto?
Turing nyo sakin parang di nyo kapamilya.
Lahat ng gusto nyo sinusunod ko,
Ni kurso na kukunin ko sa kolehiyo yung kagustuhan nyo ang sinunod ko, sinunod ko para lang maging proud kayo sakin.
Sana Pag dating ng araw makita nyo yung mga effort ko at halaga ko.
Siguro...
Sadyang walang kwentang anak ako,
Walang bilang dito sa mundo.
Hayaan mo ma, naiintindihan kita.
Mahal kita ma, mahal mo din
naman ako diba?
Balang araw makikita nyo rin
Ang halaga ko.
Pero siguro makikita nyo lang yun kapag wala nako dito sa mundo. :)
Aug 27, 2018
Aug 27, 2018 at 2:26 PM UTC
The Pearl Pink Petals Of My Heart Are Wilting,
Their Silk Like Skin Is Turing Rough And Rugged,
Recoiling They Abate Under Your Frostbitten Chops,
I've Wished For So Long That Your Flush Pink Lips,
Would Tenderly Kiss This Flower Called, A Soul,
I Handed You This Treasure, Warning You, Softly
That It Was A Million Pieces Just A Short While Ago
But As You Held The Semi-Broken Artifact I Saw,
That Indeed You Had Thrown Caution To The Wind,
That Your Hands Were No Longer A Nest, But A Cage,
You're Eyes Were No Longer Hazel, But Gray,
And The Way You Whisper Goodnight Was Not A
Joy, But A Hate, For I Knew I'd Be Serving You For Another Day...
Aug 3, 2013
Aug 3, 2013 at 7:08 PM UTC
sitting back and relaxing,
turing the screen on in my head,
i turn up the volume and cant hear anything,
the screen crackles to life,
where once there were colours there is now,
Black,
White,
Gray,
life passing by in a blur,
colours seeped out and washout,
peoples faces blur,
actions lost of meaning,
i tried to change the channel,
nothing happened,
stuck in a loop of the same colours,
the same meaningless expressions and actions,
life is a film meant to be enjoyed in colours and life and sounds.
im lost looking at the black and white screen.
Lost for what seems to be a life time.
Mar 24, 2016
Mar 24, 2016 at 11:00 AM UTC
Sa iyong mukha ako'y natutulala
Ganda mo ay nagniningning na tala
Namumulang labi' t manipis na pisngi
Mala - porselanang balat kayumanggi
Mata ay malalim, puno ng hinala
Sa 'kin, bakit ramdam ang pang uusisa
Namumugto minsan sa yaong sandali
Iniwanan nang walang pag-atubili
Ng sinta mo na inakalang simula
Ng iyong pag-iibigan nang makalaya
Sa baryo natin, tigib ng bisyo' t tili
Ng mga tao na di magkamayaw lagi
Mga kapitbahay natin ay nagmumura
Mga tungayaw lagi ang sinasambitla
Ngunit ikaw ay palihim nagsisisi
Sa luha **** malinaw na nagkamali
Sinisimsim ang habag na dinadala
ng hangin sa iyong maamong itsura
Dilag ka na pinupuri ng marami
Bakit mapusyaw ang ngalirang mga labi
At ang una mo na pagkakakilala
Sa akin ay hindi ganoong kasama
Ngunit matampuhin ka at naninisi
Sa aking maliit na pagkakamali
Kaibigan ang turing sa isa't isa
Bakit nagagalit pag kausap iba
Sa di pagkakaunwaa' y titili
Ganun ba talaga pag minsan nasawi?
Jun 4, 2020
Jun 4, 2020 at 12:16 AM UTC
Often times I don't know what I'm going to write about, so I usually end up writing things I have already said, trying to say them in another way.
The art of losing yourself is a very slow and complex situation that happens over a long period of time. For some people that could be years and it seems like it happens in a day, and others it could happen in a day and seem like years went by before they even realized what happened.
Either way, some how it takes a while, whether it's reality or only in our mind, we eventually lose ourselves somewhere in life.
We like to blame false lovers for stealing our heart, our thoughts, and consuming our whole mind, but honestly it's just our soul chewing away at the doubt inside of us trying with every bite to numb the pain.
We choose to blame the lack of income and the multitude of outcome that leaves our pockets turing over and over for our pain. We expect money to be right at our command, at the tips of our fingers every night, and stacked in our account with tons interest to water the greens.
We feed off of happy memories, expecting life to only be them, and anything other is a disappointment. We are so blind that we can't even appreciate the color that has already adapted in our brains.
The art of losing yourself is worth it, because in the end, you will always find yourself and a little bit more than what you ever dreamed of.
(j.a.r.)
Aug 28, 2015
Aug 28, 2015 at 8:12 PM UTC