"tumila" poems - Hello Poetry

May mga oras na alam **** nasaksaktan ka Ngunit hindi mo malaman kung bakit ba Mga emosyong ayaw magpakita Kahit sa mga mata'y hindi ito madama. May mga araw na ang iyong puso'y nangungulila Sa mga memorya ng ulan na tumila Nagmumuni-muni habang nakahiga sa maliit na kama Hindi malaman, bakit ba nagkaganito na? May mga gabi na mapapaupo ka sa inyong balkonahe Mga titig ay nasa mga tala na tila may sinasabi Ang hiling **** kaytagal nang naisantabi Ngayon kaya ay mangyayari? Oh, aking sarili! Minsa'y kailangan mo ring magpahinga Sa mga problemang dahilan ng iyong panlulumbay Iyong harapin ng positibo ang hiram na buhay. *There are times that you know you're in pain Yet you can't figure out the reason you feel lame Hidden emotions, unclear, unseen Even the eyes can't give the look of what you're feelin' There are some days when your heart feels empty Yearning for the memory of the downpour that had stopped Meditating while lying on the bed that is tiny Asking yourself, how did this happen, it feels so rough There's this kind of night when you'd sit outside at the balcony Gazing at the stars that seem to be saying something Your wish that was set aside and buried in your mind Would it be granted now? My dear self, Sometimes you need to stop and take a rest From your problems that sadden you the deepest And face the positivity of life; "our lives are borrowed, don't let the eyebrows be furrowed."*

0

Jul 16, 2015

Jul 16, 2015 at 1:43 PM UTC

jasminl_

Buhol na Damdamin (Tangled Emotions)

May mga oras na alam **** nasaksaktan ka Ngunit hindi mo malaman kung bakit ba Mga emosyong ayaw magpakita Kahit sa mga mata'y hindi ito madama. May mga araw na ang iyong puso'y nangungulila Sa mga memorya ng ulan na tumila Nagmumuni-muni habang nakahiga sa maliit na kama Hindi malaman, bakit ba nagkaganito na? May mga gabi na mapapaupo ka sa inyong balkonahe Mga titig ay nasa mga tala na tila may sinasabi Ang hiling **** kaytagal nang naisantabi Ngayon kaya ay mangyayari? Oh, aking sarili! Minsa'y kailangan mo ring magpahinga Sa mga problemang dahilan ng iyong panlulumbay Iyong harapin ng positibo ang hiram na buhay. *There are times that you know you're in pain Yet you can't figure out the reason you feel lame Hidden emotions, unclear, unseen Even the eyes can't give the look of what you're feelin' There are some days when your heart feels empty Yearning for the memory of the downpour that had stopped Meditating while lying on the bed that is tiny Asking yourself, how did this happen, it feels so rough There's this kind of night when you'd sit outside at the balcony Gazing at the stars that seem to be saying something Your wish that was set aside and buried in your mind Would it be granted now? My dear self, Sometimes you need to stop and take a rest From your problems that sadden you the deepest And face the positivity of life; "our lives are borrowed, don't let the eyebrows be furrowed."*

33

Sumulat ako ng isang mahabang tula. Tungkol sa ulan na kailanma’y di tumila. Kahit na ito’y sadyang dalubhasa. Ito’y kailanma’y hindi mo mababasa. Sumulat ako ng isang mahabang tula. Tungkol sa telang nagkukulay na lila. Nagsimula ako na maligaya. Ito’y kailanma’y hindi mo mababasa. Sumulat ako ng isang mahabang tula. Tungkol sa nakabibighaning himala. Ako’y hindi makapaniwala’t napuno ng pag-asa. Ito’y kailanma’y di mo mababasa. Sumulat ako ng isang mahabang tula. Tungkol sa pagtingin sa kana’t kaliwa Puno ng salita’t walang maipakitang pruweba Ito’y kailanma’y hindi mo mababasa Sumulat ako ng isang mahabang tula. Tungkol sa isang nakakaawang ulila. Ako’y umuwi habang ang mata’y puno ng luha. Ito’y kailanma’y hindi mo mababasa Sumulat ako ng isang mahabang tula Tungkol sa pagsulat ng talata. Nagmuka akong walang utak na sanga Ito’y tapos mo nang mabasa

0

Feb 20, 2017

Feb 20, 2017 at 11:16 AM UTC

kurt-christian-b-tubera

Isang mahabang tula

Sumulat ako ng isang mahabang tula. Tungkol sa ulan na kailanma’y di tumila. Kahit na ito’y sadyang dalubhasa. Ito’y kailanma’y hindi mo mababasa. Sumulat ako ng isang mahabang tula. Tungkol sa telang nagkukulay na lila. Nagsimula ako na maligaya. Ito’y kailanma’y hindi mo mababasa. Sumulat ako ng isang mahabang tula. Tungkol sa nakabibighaning himala. Ako’y hindi makapaniwala’t napuno ng pag-asa. Ito’y kailanma’y di mo mababasa. Sumulat ako ng isang mahabang tula. Tungkol sa pagtingin sa kana’t kaliwa Puno ng salita’t walang maipakitang pruweba Ito’y kailanma’y hindi mo mababasa Sumulat ako ng isang mahabang tula. Tungkol sa isang nakakaawang ulila. Ako’y umuwi habang ang mata’y puno ng luha. Ito’y kailanma’y hindi mo mababasa Sumulat ako ng isang mahabang tula Tungkol sa pagsulat ng talata. Nagmuka akong walang utak na sanga Ito’y tapos mo nang mabasa

24

Humahagibis ang hangin sa dalampasigan Kaya ang mga dahon nagsisipagaspasan At kung tumila ang simoy ng Amihan Alaala'y bumabalik nang walang pakundangan Mahamog na ang kapaligiran Malamig na rin ang kaparangan Sa pagtaas ng alon sa aplaya Ay sumasabay ang pagbubuntong - hininga May saliw ang karoling Himig ng pasko'y umaadya sa damdamin Ngunit pansamantala ang dulot na aliw Sa maghapong pangunguyumpis Hindi na bumubuka ang bulaklak Ng itinanim kong Rosas Hindi na gaano maliwanag ang kislap ng tala Dahil ba sa hukluban na't yumuyukod O nasisiphayo ng pag-ibig Ang pangakong hindi maghihiwalay ay kanyang tinalikdan Ngayon nag-iisa na humihimlay Kasama ang yakap ng lumbay Hindi ko kailangan na manimdim Sapagkat tunay at wagas siyang inibig Bakit taliwas ang bawat wakas At maunsiyami sa mga hiraya Saan-saan na lang ibinaling ang paningin At iniba ang hilig Ngunit sa paghinto ng paghalakhak Hindi ko maiwasan ang umiyak Nalugami sa pagmamahal At kung mabuksan muli ang puso Malaman niya sana na siya ang dahilan Ng paghibik sa pasko

0

Dec 19, 2019

Dec 19, 2019 at 11:43 PM UTC

haringibon

Paghibik sa Pasko

Humahagibis ang hangin sa dalampasigan Kaya ang mga dahon nagsisipagaspasan At kung tumila ang simoy ng Amihan Alaala'y bumabalik nang walang pakundangan Mahamog na ang kapaligiran Malamig na rin ang kaparangan Sa pagtaas ng alon sa aplaya Ay sumasabay ang pagbubuntong - hininga May saliw ang karoling Himig ng pasko'y umaadya sa damdamin Ngunit pansamantala ang dulot na aliw Sa maghapong pangunguyumpis Hindi na bumubuka ang bulaklak Ng itinanim kong Rosas Hindi na gaano maliwanag ang kislap ng tala Dahil ba sa hukluban na't yumuyukod O nasisiphayo ng pag-ibig Ang pangakong hindi maghihiwalay ay kanyang tinalikdan Ngayon nag-iisa na humihimlay Kasama ang yakap ng lumbay Hindi ko kailangan na manimdim Sapagkat tunay at wagas siyang inibig Bakit taliwas ang bawat wakas At maunsiyami sa mga hiraya Saan-saan na lang ibinaling ang paningin At iniba ang hilig Ngunit sa paghinto ng paghalakhak Hindi ko maiwasan ang umiyak Nalugami sa pagmamahal At kung mabuksan muli ang puso Malaman niya sana na siya ang dahilan Ng paghibik sa pasko

33

Masakit maiwan dahil sa isang paglisan Mga bagay na di maiwasang masaktan Mga alaala pilit kinalimutan Dala nito ay bigat na nararamdaman Mga patak ng luha hindi mapigilan Dahil sa mga bigat na dala ng nakaraan Kung saan matagal maghilum ang sugat ng kahapon Na minsan ikaw mismo nahirapan itapon Kaya sa pagsikat ng araw ay hudyat ng bagong umaga ng paglalakbay, Ito ay nagsasabing tuloy lang ang buhay Na maaaring gumawa ng mga bagong alaala, Para sa isang bagong kabanata Kasama sa unti-unting pagbangon, Ang mga tamang pagtugon Sa mga bagay na kailangan tanggapin, Para ang sarili muling hanapin. Kasabay ng pagbuhos ng malakas na ulan, Ang mga natirang sakit ay tuluyang nahugasan At di naglaon ito ay tumila, Lumabas ang bahaghari dala ay pag-asa Kasama nito ang simoy ng hangin, na nagmulat sa paningin Na ang pagiging masaya ay sadyang pinipili, At hindi masamang magmahal muli Makita ang pagmamahal na para sa'kin hanggang sa huli Kaya isa lang ang aking dalangin, matupad ang aking pangarap Na ikaw ay aking mahanap Di na sa panaginip kundi sa mundong tinatahak Sana dumating ka na Di sa isip kundi sa harap ko at nakikita ng dalawa kong mga mata Sana makita ko na yung ngiti mo Mga ngiti na magsasabi sa akin na maging masaya lang dapat ako Sana mahawakan na kita Para di ko na maramdaman ang lungkot at pangamba Sana mayakap na kita Para maibsan yung sakit dulot ng aking mga problema Sana dumating ka na Para maramdaman ko ang sayang matagal ko ng hinahanap At kung nandyan ka na Sana hindi tayo ipaglayo ng tadhana Dahil ngayon masasabi ko na ako'y "Handa" Handa na akong magpakulong muli sa rehas ng pag-ibig, at para iyong malaman Ang pag-ibig kong ito ay pang matagalan Dahil ako'y handang susuko Kahit life time sentence sa piling mo.

0

Nov 1, 2017

Nov 1, 2017 at 9:41 PM UTC

gelaiidulz

HANDA NA AKO

Masakit maiwan dahil sa isang paglisan Mga bagay na di maiwasang masaktan Mga alaala pilit kinalimutan Dala nito ay bigat na nararamdaman Mga patak ng luha hindi mapigilan Dahil sa mga bigat na dala ng nakaraan Kung saan matagal maghilum ang sugat ng kahapon Na minsan ikaw mismo nahirapan itapon Kaya sa pagsikat ng araw ay hudyat ng bagong umaga ng paglalakbay, Ito ay nagsasabing tuloy lang ang buhay Na maaaring gumawa ng mga bagong alaala, Para sa isang bagong kabanata Kasama sa unti-unting pagbangon, Ang mga tamang pagtugon Sa mga bagay na kailangan tanggapin, Para ang sarili muling hanapin. Kasabay ng pagbuhos ng malakas na ulan, Ang mga natirang sakit ay tuluyang nahugasan At di naglaon ito ay tumila, Lumabas ang bahaghari dala ay pag-asa Kasama nito ang simoy ng hangin, na nagmulat sa paningin Na ang pagiging masaya ay sadyang pinipili, At hindi masamang magmahal muli Makita ang pagmamahal na para sa'kin hanggang sa huli Kaya isa lang ang aking dalangin, matupad ang aking pangarap Na ikaw ay aking mahanap Di na sa panaginip kundi sa mundong tinatahak Sana dumating ka na Di sa isip kundi sa harap ko at nakikita ng dalawa kong mga mata Sana makita ko na yung ngiti mo Mga ngiti na magsasabi sa akin na maging masaya lang dapat ako Sana mahawakan na kita Para di ko na maramdaman ang lungkot at pangamba Sana mayakap na kita Para maibsan yung sakit dulot ng aking mga problema Sana dumating ka na Para maramdaman ko ang sayang matagal ko ng hinahanap At kung nandyan ka na Sana hindi tayo ipaglayo ng tadhana Dahil ngayon masasabi ko na ako'y "Handa" Handa na akong magpakulong muli sa rehas ng pag-ibig, at para iyong malaman Ang pag-ibig kong ito ay pang matagalan Dahil ako'y handang susuko Kahit life time sentence sa piling mo.

44

Kinakanlong mo ang Hiwaga at kahulugan ng Isipang sumisipat sa Walang kapares na Alindog ng paralumang Itinatangi ng engkantasyon. Tumila ka man, tila ang Unos na tangan mo ay Bitbiting papasanin ng Agam-agam at gunita. Lisanin man ng ulap at Ikubli ng bahag-hari ang Nagbabadyang pangamba, Ang iyong pagdatal ay Lumbay at ligaya na sa puso'y ikinintal.

0

Oct 11, 2013

Oct 11, 2013 at 7:11 AM UTC

jose-remillan

Ulan

Kinakanlong mo ang Hiwaga at kahulugan ng Isipang sumisipat sa Walang kapares na Alindog ng paralumang Itinatangi ng engkantasyon. Tumila ka man, tila ang Unos na tangan mo ay Bitbiting papasanin ng Agam-agam at gunita. Lisanin man ng ulap at Ikubli ng bahag-hari ang Nagbabadyang pangamba, Ang iyong pagdatal ay Lumbay at ligaya na sa puso'y ikinintal.

16

umuulan nanaman pala. paglipas ng takipsilim ang akin isipan ay patuloy na binabalot ng kadiliman. ilang oras nang naninimdim sa gabing lumalalim. kasabay ng pag buhos ng ulan ang pag agos ng mga luha na dulot ng kalungkutan, umaasa't naghihintay pa rin sa iyong muling pagdating. naiinip at kung minsan pa'y napapailing, kailan kaya muling makakapiling? ilang nakaraan na ang lumipas subalit ang puso'y patuloy pa ring kumakaripas. naiwan sa 'king isipan ang mga bakas **** pilit kong tinatakasan. mga alaalang bumabalik sa mga yakap at halik mo'y patuloy akong nananabik. umuulan nanaman pala. kasingtulad mo ang isang paparating na ulan; darating, magpaparamdam at pagkatapos ay mawawala lang din pala. hindi ko maiwasang hindi maging malungkot sa sakit na iyong idinulot. ang paglakas ng ulan ay siya ring pagkirot ng sugat na iyong iniwan. nakagapos pa rin ako sa iyong mga pangakong napako, gabi-gabi pa ring nararamdaman na para bang nakapaloob sa sako. umuulan nanaman pala. maalala ko na naman ang sugat na aking napala. luha ko'y patuloy na sumasabay sa pag agos ng ulan subalit lungkot ko'y hindi pa matangay. nararamdaman ko ang lamig ngunit mas nararamdaman ko ang muling pagyanig. mahal pa rin kita, sinta. ngunit gusto kong ika'y kalimutan na. subalit paano? sa tuwing umuulan ay ikaw ang aking naaalala. paano ba matatapos ang paghirap na nadarama? kapag kaya sa wakas, ang ulan ay tumila na? matagal na rin pala. siguro'y panahon na upang sarili ko naman ang aking unahin at palayain. para sa ikalalaya ng aking pusong iniwan, para sa ikagagaling ng pusong lubos na nasaktan. sisimulan ko na— sisimulan ko nang makalimot. pero teka lang muna— umuulan nanaman pala. 'wag naman sana pero ayan na, papatak na naman pala. huwag naman sana dahil— dahil— maaalala na naman kita.

0

Nov 3, 2020

Nov 3, 2020 at 3:20 PM UTC

katzja

alaala ng ulan

umuulan nanaman pala. paglipas ng takipsilim ang akin isipan ay patuloy na binabalot ng kadiliman. ilang oras nang naninimdim sa gabing lumalalim. kasabay ng pag buhos ng ulan ang pag agos ng mga luha na dulot ng kalungkutan, umaasa't naghihintay pa rin sa iyong muling pagdating. naiinip at kung minsan pa'y napapailing, kailan kaya muling makakapiling? ilang nakaraan na ang lumipas subalit ang puso'y patuloy pa ring kumakaripas. naiwan sa 'king isipan ang mga bakas **** pilit kong tinatakasan. mga alaalang bumabalik sa mga yakap at halik mo'y patuloy akong nananabik. umuulan nanaman pala. kasingtulad mo ang isang paparating na ulan; darating, magpaparamdam at pagkatapos ay mawawala lang din pala. hindi ko maiwasang hindi maging malungkot sa sakit na iyong idinulot. ang paglakas ng ulan ay siya ring pagkirot ng sugat na iyong iniwan. nakagapos pa rin ako sa iyong mga pangakong napako, gabi-gabi pa ring nararamdaman na para bang nakapaloob sa sako. umuulan nanaman pala. maalala ko na naman ang sugat na aking napala. luha ko'y patuloy na sumasabay sa pag agos ng ulan subalit lungkot ko'y hindi pa matangay. nararamdaman ko ang lamig ngunit mas nararamdaman ko ang muling pagyanig. mahal pa rin kita, sinta. ngunit gusto kong ika'y kalimutan na. subalit paano? sa tuwing umuulan ay ikaw ang aking naaalala. paano ba matatapos ang paghirap na nadarama? kapag kaya sa wakas, ang ulan ay tumila na? matagal na rin pala. siguro'y panahon na upang sarili ko naman ang aking unahin at palayain. para sa ikalalaya ng aking pusong iniwan, para sa ikagagaling ng pusong lubos na nasaktan. sisimulan ko na— sisimulan ko nang makalimot. pero teka lang muna— umuulan nanaman pala. 'wag naman sana pero ayan na, papatak na naman pala. huwag naman sana dahil— dahil— maaalala na naman kita.

13

Isugpong ang lupa't langit Lumaon na pagsuyo'y naaanod Sa kanluran ay naninikluhod na sana maging malubay ang kasikipan ng loob Ipagkaila sa tapat ng altar Tumanda na naangkin ay di ibibigay Di sadya man mamutawi sa labi ng mga kaibigan Mag salangsang sa pag-ibig at nang humanggan Sa wakas ay kusang mabubuhay Sa walang panahon o oras Ihuhubog ang mundo na tumila Gaya ng dasal ng patay sa kalawakan Ipagkaloob ang kasarinlan sa marubdob na kinikilos ng itong kaluluwa Mahiwalay sa katawang tao At ang karunungan ang siyang magpapalakad sa gawa ng Maylikha Sapagkat natumbok ng hirang ang budhi Hindi na kaya maitakwil Mismo ang kanyang kamay tumarak ng salapang Sinugat ang kaluluwa - inalila ng kanyang pagnanasa

0

Mar 10, 2019

Mar 10, 2019 at 7:36 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #62

Isugpong ang lupa't langit Lumaon na pagsuyo'y naaanod Sa kanluran ay naninikluhod na sana maging malubay ang kasikipan ng loob Ipagkaila sa tapat ng altar Tumanda na naangkin ay di ibibigay Di sadya man mamutawi sa labi ng mga kaibigan Mag salangsang sa pag-ibig at nang humanggan Sa wakas ay kusang mabubuhay Sa walang panahon o oras Ihuhubog ang mundo na tumila Gaya ng dasal ng patay sa kalawakan Ipagkaloob ang kasarinlan sa marubdob na kinikilos ng itong kaluluwa Mahiwalay sa katawang tao At ang karunungan ang siyang magpapalakad sa gawa ng Maylikha Sapagkat natumbok ng hirang ang budhi Hindi na kaya maitakwil Mismo ang kanyang kamay tumarak ng salapang Sinugat ang kaluluwa - inalila ng kanyang pagnanasa

20

Ako nga ba'y walang kapareha? Bakit nga ba nag-iisa? Patuloy lamang tangay ng alon Walang ibang nais dumaong Pahina'y lilisanin na Aasang mayroon pa ring pahinga Puso ko'y pagod na Luha ay tumila na

0

May 23, 2019

May 23, 2019 at 9:07 AM UTC

beaclarizbaleta

Pag- iisa

Ako nga ba'y walang kapareha? Bakit nga ba nag-iisa? Patuloy lamang tangay ng alon Walang ibang nais dumaong Pahina'y lilisanin na Aasang mayroon pa ring pahinga Puso ko'y pagod na Luha ay tumila na

8

Patapos na ang ulan Na tila isang luhang di mapigilan Umagos nang di namalayan Tumila na din Tumahan din Yung bigat ng ulap Na antagal din binuhat Na kusa na lang nalaglag Yung dating pangarap Pero tila na Tapos na Bawat patak Pangako at pangarap Nahuhulog mula sa taas Isa isang tumatakas Pero bawat pagbitaw Ng kada pirasong ulan Pilit ko mang pigilan pero Unti-unting gumagaan

0

Oct 3, 2017

Oct 3, 2017 at 11:23 AM UTC

badud

Tila

Patapos na ang ulan Na tila isang luhang di mapigilan Umagos nang di namalayan Tumila na din Tumahan din Yung bigat ng ulap Na antagal din binuhat Na kusa na lang nalaglag Yung dating pangarap Pero tila na Tapos na Bawat patak Pangako at pangarap Nahuhulog mula sa taas Isa isang tumatakas Pero bawat pagbitaw Ng kada pirasong ulan Pilit ko mang pigilan pero Unti-unting gumagaan

19

Sa maliit na awang na mayroon ang bintana Tila ba naging labada ang puting kurtina Kanina’y hinahangin pa ito nang bahagya Ngunit nang dahil sa ulan, bahagi ng tela’y nabasa Ampiyas lang naman kung tutuusin Madaling matuyo, isampay lang sa mahabang salamin Pagkatapos pagpagan maisasabit din Balik pangharang sa malamig na hangin Malapit na rin pala ang paglubog ng araw Kanina lamang ang langit ay kulay bughaw Repleksyon sa munting bintana’y nakasisilaw Mayumi sa paningin, kay gandang matanaw Kasabay ng pagbuhos ng ulan ay ang paglalim ng gabi Gayunpama’y nanatili ang awang ng bintanang katabi Tubig ulan sa dalawang kamay ay dumadampi Marahang sinasalo ng ilang sandali Lumipas ang oras at ang ulan ay tumila na Ganoon din ang pag-asang matunghayan ka Aking bituin, nagkamali ako ng hiniling— Hanggang sa huli, ampiyas lang ang sa’kin.

0

May 12, 2020

May 12, 2020 at 10:58 AM UTC

jasminl_

Ampiyas

Sa maliit na awang na mayroon ang bintana Tila ba naging labada ang puting kurtina Kanina’y hinahangin pa ito nang bahagya Ngunit nang dahil sa ulan, bahagi ng tela’y nabasa Ampiyas lang naman kung tutuusin Madaling matuyo, isampay lang sa mahabang salamin Pagkatapos pagpagan maisasabit din Balik pangharang sa malamig na hangin Malapit na rin pala ang paglubog ng araw Kanina lamang ang langit ay kulay bughaw Repleksyon sa munting bintana’y nakasisilaw Mayumi sa paningin, kay gandang matanaw Kasabay ng pagbuhos ng ulan ay ang paglalim ng gabi Gayunpama’y nanatili ang awang ng bintanang katabi Tubig ulan sa dalawang kamay ay dumadampi Marahang sinasalo ng ilang sandali Lumipas ang oras at ang ulan ay tumila na Ganoon din ang pag-asang matunghayan ka Aking bituin, nagkamali ako ng hiniling— Hanggang sa huli, ampiyas lang ang sa’kin.

20

Minsan ay kaalitan ang kanyang magulang Sa sigalot ay nanggilalas Nang tumila ay nanaig ang kapighatian sa kanyang paligid Di hamak na bituin na nalumpasay sa langit Naka-baklaw ang mga paa Ang inalagaang rosas sa paso ay pawang tintang dugo kung saan natigmak itong puso Pag yumabong ay nahihirapan ang mga ugat sa karampot na buhangin Ang maliit na sisidlan ay sumawata sa pagtubo Ilang buwan din nagtiis abot ng tanaw ngunit sa palagay ay lalong lumalayo ang sinta Nang isang umaga'y may kumatok sa pintuan Babaeng nakabelo ay biglang yumapos Bumalisbis sa pisngi niya ang luha - nagbigay ng imbitasyon Sa pagka-akala niya'y mahal din Humingi ng katiyakan ang kanyang paniniwala Sapagkat naghintay sa kanya Nagtanong nang diretsahan, Kung sino ang babaeng napupusuan Sa kanya ay umiibig ba Di naibulgar ang pagsinta Naibalik ang tanong sa kanya Sino ang lalaking minahal bago maghiwalay ang mga landas at magpunta sa siyudad

0

Jan 11, 2019

Jan 11, 2019 at 7:54 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #53

Minsan ay kaalitan ang kanyang magulang Sa sigalot ay nanggilalas Nang tumila ay nanaig ang kapighatian sa kanyang paligid Di hamak na bituin na nalumpasay sa langit Naka-baklaw ang mga paa Ang inalagaang rosas sa paso ay pawang tintang dugo kung saan natigmak itong puso Pag yumabong ay nahihirapan ang mga ugat sa karampot na buhangin Ang maliit na sisidlan ay sumawata sa pagtubo Ilang buwan din nagtiis abot ng tanaw ngunit sa palagay ay lalong lumalayo ang sinta Nang isang umaga'y may kumatok sa pintuan Babaeng nakabelo ay biglang yumapos Bumalisbis sa pisngi niya ang luha - nagbigay ng imbitasyon Sa pagka-akala niya'y mahal din Humingi ng katiyakan ang kanyang paniniwala Sapagkat naghintay sa kanya Nagtanong nang diretsahan, Kung sino ang babaeng napupusuan Sa kanya ay umiibig ba Di naibulgar ang pagsinta Naibalik ang tanong sa kanya Sino ang lalaking minahal bago maghiwalay ang mga landas at magpunta sa siyudad

24

Sakaling ito na ang huli kong tula Hahayaan na, mga luha'y tumila Palalayain, namumugtong mata Hanggang sa muli natin na pagkikita Tuwing gabi'y nalulunod ang isipan Mula sa karagatan ng kamalian Kung mabubuting binhi ang tinamnan Hindi na ganito, aking kapalaran Mga lihim kong hindi pa nasasabi Pansamantala munang isasantabi Ang panahon na ang kusang maghahabi Ako'y hindi na titiklop at tutupi Kaytagal na ang puso'y mananahimik Sa pag-usbong nalang ng araw papanhik Bagamat patutunguhan ay matarik Maghahanda na sa iyong pagbabalik Sakali mang ito na ang huling tula Huwag sanang lumungkot ang mata Ulan ay hihintayin pa ring tumila Para sa muli natin na pagkikita

0

Aug 24, 2019

Aug 24, 2019 at 3:37 AM UTC

ezekshiiii

Huling Tula (?)

Sakaling ito na ang huli kong tula Hahayaan na, mga luha'y tumila Palalayain, namumugtong mata Hanggang sa muli natin na pagkikita Tuwing gabi'y nalulunod ang isipan Mula sa karagatan ng kamalian Kung mabubuting binhi ang tinamnan Hindi na ganito, aking kapalaran Mga lihim kong hindi pa nasasabi Pansamantala munang isasantabi Ang panahon na ang kusang maghahabi Ako'y hindi na titiklop at tutupi Kaytagal na ang puso'y mananahimik Sa pag-usbong nalang ng araw papanhik Bagamat patutunguhan ay matarik Maghahanda na sa iyong pagbabalik Sakali mang ito na ang huling tula Huwag sanang lumungkot ang mata Ulan ay hihintayin pa ring tumila Para sa muli natin na pagkikita

20

Gawin mo akong silungan, dito ka muna habang di pa tumitila ang ulan. Baka pwede rin na manatili ka sa silungan, kahit tumila na ang ulan?

0

Apr 12, 2020

Apr 12, 2020 at 3:39 AM UTC

takamiyax

Silungan

Gawin mo akong silungan, dito ka muna habang di pa tumitila ang ulan. Baka pwede rin na manatili ka sa silungan, kahit tumila na ang ulan?

1