"tangina" poems - Hello Poetry

"tangina" poems

Miss na miss na kita. Miss ko na yung baduy na boses mo. Miss ko na yung ngiti dyan sa labi mo. Miss ko na yung pangungulit mo, at tangina wala akong magawa. Kasi wala naman sa lugar diba? Ano ba meron? Ano ba ang atin? Pero hindi na ba talaga pwedeng ulitin? Lahat-lahat ng mga dating gawi natin. Simula pa man ako na ang naging salarin. Ako'y tila nahulog sa sarili kong pain. Habang tumatagal unti-unti akong nadidiin. May balak ka kaya na ako'y sagipin?

0

Aug 27, 2015

Aug 27, 2015 at 3:05 PM UTC

Miss na miss na kita. Miss ko na yung baduy na boses mo. Miss ko na yung ngiti dyan sa labi mo. Miss ko na yung pangungulit mo, at tangina wala akong magawa. Kasi wala naman sa lugar diba? Ano ba meron? Ano ba ang atin? Pero hindi na ba talaga pwedeng ulitin? Lahat-lahat ng mga dating gawi natin. Simula pa man ako na ang naging salarin. Ako'y tila nahulog sa sarili kong pain. Habang tumatagal unti-unti akong nadidiin. May balak ka kaya na ako'y sagipin?

Continue reading...

Simula sa unang pagupo ng puwet ko sa tagayan Nakita ko sa mga mata mo ang saya ng isang misteryosong lalaki Mga mata **** nakatitig sakin Habang sinasabi mo sakin na “baka may magalit na iba?” Ang sabi ko’y “wala” Tinuloy mo ang usapan sa salitang “okay ka lang ba?” Ang sabi ko’y “oo, basta kasama kita.” Natataranta ako tuwing ika’y mananahimik pagkatapos **** magsalita Nangangamba ako na baka may nasabi akong kakaiba na hindi ko natantsa Nagpaliwanag kang “hindi ganto lang talaga ko” Naisip ko na baka kasi lasing ka na Ang sabi mo nama’y “hindi, kaya ko pa.” Ako din.. Kaya ko pa. Kaya ko pa…. Alam mo ang hindi ko kaya? Yang mga mata **** nakatitig sa mga mata ko Na parang ayaw mo kong mawala sa tabi mo Yung mga kamay mo na naglalaro sa balikat ko Yung mga haplos mo na tila sinasabing “ikaw ang gusto ko” Hanggang sa ikinagulat ko na nagmula mismo sa bibig mo “Gusto kita.” Hindi ko alam ang magiging reaksyon ko Napatingin nalang ako sa malayo habang sinasabi sa isip kong “Tangina! Tangina! Tangina!” Napamura nalang ako kasi ngayon ko nalang ulit naramdaman 'to Natutuwa ako pero natatakot ako na baka kasi ngayon lang 'to Na baka lasing ka lang kaya yan ang nasasabi mo Natatakot akong masaktan muli kaya kasunod non ay pagpigil nalang sa hininga ko at sinabi ko sayong “okay ka lang ba?” Ang sabi mo’y “oo, kaya ko pa.” Ayoko nang ituloy ang kuwento ko tungkol sayo Wala din nga akong balak sanang sabihin to sa mga kaibigan ko Kaya nga eto, sinusulat ko nalang ang mga pangyayari gamit ang mga piling letra para lang sayo Sa dulo ng kuwentong ito, ipapahayag ko na iniwan mo nalang ako Hindi sa paraang ikakasama mo.. Kundi sa paraang ikinalulungkot ko kasi hindi na nasundan ang pagkikita nating dal'wa Ayoko ng umasa.. Pagod na kong umasa.. Napagod nalang akong umasa.. Nasaktan na ko noon kaya inaalalayan ko lang ang sarili ko Ayokong magpadalos dalos kasi alam kong nasasaktan padin ang nobya mo noon sa paghihiwalay niyo At ako eto ngayon.. Sa sarili kong bersyon, ako yung nobya, na tila parehas ang nararamdaman namin ng nobya mo Parehas kaming nanghihingi ng atensyon sa mga mahal namin Ayokong agawin ka sakanya, kasi sabi mo nga sakin mahal ka pa niya Hindi kita kukunin sakanya Dahil alam ko ang pakiramdam ng kinukuha nalang basta-basta Para matapos lang tong salaysay ko Magiiwan ako ng mga salita na para sayo Mga salitang sana maintindihan mo at wag **** tignan bilang mababaw Gusto ko lang malaman mo 'to Dahil pagod na kong itago lahat ng to dito sa puso ko “Siguro masyadong mabilis ang mga pangyayari Dumating ka nalang bigla na tila binagyo mo ang isip ko Mga salitang binitawan mo na hindi maalis sa isipan ko Para kong tanga na mabilis masawi Nakakahiya.. Pero totoo to “Gusto rin kita” Hindi dahil sa alak o lakas lang ng loob Hindi dahil malungkot ka at gusto kitang pasayahin Yung mga titig mo Yung mga titig mo Yung mga mata **** nakatitig sa mata ko Yung mga haplos **** namimiss ko Yung mga salitang lumabas sa bibig mo Yung ikaw Yung ako Pero… Yung akala kong may “tayo” Bigla ka nalang naglaho.. Bakit? Anong problema? Kulang pa ba yung alak na laman ng tiyan mo para sabihin mo saking…… “ikaw talaga ang gusto ko.””

0

Oct 14, 2015

Oct 14, 2015 at 12:26 AM UTC

Simula sa unang pagupo ng puwet ko sa tagayan Nakita ko sa mga mata mo ang saya ng isang misteryosong lalaki Mga mata **** nakatitig sakin Habang sinasabi mo sakin na “baka may magalit na iba?” Ang sabi ko’y “wala” Tinuloy mo ang usapan sa salitang “okay ka lang ba?” Ang sabi ko’y “oo, basta kasama kita.” Natataranta ako tuwing ika’y mananahimik pagkatapos **** magsalita Nangangamba ako na baka may nasabi akong kakaiba na hindi ko natantsa Nagpaliwanag kang “hindi ganto lang talaga ko” Naisip ko na baka kasi lasing ka na Ang sabi mo nama’y “hindi, kaya ko pa.” Ako din.. Kaya ko pa. Kaya ko pa…. Alam mo ang hindi ko kaya? Yang mga mata **** nakatitig sa mga mata ko Na parang ayaw mo kong mawala sa tabi mo Yung mga kamay mo na naglalaro sa balikat ko Yung mga haplos mo na tila sinasabing “ikaw ang gusto ko” Hanggang sa ikinagulat ko na nagmula mismo sa bibig mo “Gusto kita.” Hindi ko alam ang magiging reaksyon ko Napatingin nalang ako sa malayo habang sinasabi sa isip kong “Tangina! Tangina! Tangina!” Napamura nalang ako kasi ngayon ko nalang ulit naramdaman 'to Natutuwa ako pero natatakot ako na baka kasi ngayon lang 'to Na baka lasing ka lang kaya yan ang nasasabi mo Natatakot akong masaktan muli kaya kasunod non ay pagpigil nalang sa hininga ko at sinabi ko sayong “okay ka lang ba?” Ang sabi mo’y “oo, kaya ko pa.” Ayoko nang ituloy ang kuwento ko tungkol sayo Wala din nga akong balak sanang sabihin to sa mga kaibigan ko Kaya nga eto, sinusulat ko nalang ang mga pangyayari gamit ang mga piling letra para lang sayo Sa dulo ng kuwentong ito, ipapahayag ko na iniwan mo nalang ako Hindi sa paraang ikakasama mo.. Kundi sa paraang ikinalulungkot ko kasi hindi na nasundan ang pagkikita nating dal'wa Ayoko ng umasa.. Pagod na kong umasa.. Napagod nalang akong umasa.. Nasaktan na ko noon kaya inaalalayan ko lang ang sarili ko Ayokong magpadalos dalos kasi alam kong nasasaktan padin ang nobya mo noon sa paghihiwalay niyo At ako eto ngayon.. Sa sarili kong bersyon, ako yung nobya, na tila parehas ang nararamdaman namin ng nobya mo Parehas kaming nanghihingi ng atensyon sa mga mahal namin Ayokong agawin ka sakanya, kasi sabi mo nga sakin mahal ka pa niya Hindi kita kukunin sakanya Dahil alam ko ang pakiramdam ng kinukuha nalang basta-basta Para matapos lang tong salaysay ko Magiiwan ako ng mga salita na para sayo Mga salitang sana maintindihan mo at wag **** tignan bilang mababaw Gusto ko lang malaman mo 'to Dahil pagod na kong itago lahat ng to dito sa puso ko “Siguro masyadong mabilis ang mga pangyayari Dumating ka nalang bigla na tila binagyo mo ang isip ko Mga salitang binitawan mo na hindi maalis sa isipan ko Para kong tanga na mabilis masawi Nakakahiya.. Pero totoo to “Gusto rin kita” Hindi dahil sa alak o lakas lang ng loob Hindi dahil malungkot ka at gusto kitang pasayahin Yung mga titig mo Yung mga titig mo Yung mga mata **** nakatitig sa mata ko Yung mga haplos **** namimiss ko Yung mga salitang lumabas sa bibig mo Yung ikaw Yung ako Pero… Yung akala kong may “tayo” Bigla ka nalang naglaho.. Bakit? Anong problema? Kulang pa ba yung alak na laman ng tiyan mo para sabihin mo saking…… “ikaw talaga ang gusto ko.””

Continue reading...

Ayoko na pahabain ang mga sasabihin ko. Dahil ayaw ko narin maalala ang mga tawag ko sayo, mahal,bby,baby,kupal, tangina naalala ko lahat kapag nararamdaman ko ulit yung sakit. Yung sakit na binigay mo nung iniwan at naghanap ka ng iba. Yung sakit na pinaramdam mo sakin na merong ikaw at ako yung tayo. Yung sakit ng pagpaparamdam mo sakin na mahalaga ako. Yung sakit! Hapdi Sakit Kirot Hapdi Sakit Kirot Tangina yan lahat ng klaseng sakit na nararamdman ko pag naaaala ko yung anong meron tayo. Pero naging ano ba talaga kita? Naging ano mo ba ako? Nakgkaroon ba ng tayo? Baka naman ako lang yung nag iisip na merong TAYO. Magsisimula ako sa umpisa, sa kung paanong niyakap mo ako nung sabihin ko sayong "mahal kita.." sa kung paanong hinalikan mo ako sa noo sabay sabi na "mahalaga ka.." at ako naman tong si tanga, tuwang tuwa na hindi pa nalinaw nga na ayaw ko na maging mahalaga, ayaw ko na maging halaga.. kelangan ko na mahalin mo ako gaya ng sarili **** kwarto kabisado kung para saan ang ano, kabisado kung saan nakatago ang alin kabisado ang mga tinatago **** patalim, silbi, dumi, lihim..patalim, silbi, dumi lihim... Patawarin mo ako sa hindi ko paglayo at patatawarin kita sa hindi mo paglapit Patawarin mo ako sa hindi ko pagsuko at patatawarin kita sa hindi mo pagsugal Patawarin mo ako sa hindi ko pagkamuhi sayo at patatawarin kita sa hindi mo saken pagmamahal, mahal Pero hindi ako naniniwala na hanggang dito nalang Umaasa pa na sana'y pwedeng humakbang Nasa likod ko ang pader at wala nakong iaatras pa Dahil ako'y tao lang at ang pag abante ang natitira kong galaw 07/26/16 9:44 am Tuesday I wroted this poem during my class in philosophy

0

Jul 26, 2016

Jul 26, 2016 at 10:20 AM UTC

Ayoko na pahabain ang mga sasabihin ko. Dahil ayaw ko narin maalala ang mga tawag ko sayo, mahal,bby,baby,kupal, tangina naalala ko lahat kapag nararamdaman ko ulit yung sakit. Yung sakit na binigay mo nung iniwan at naghanap ka ng iba. Yung sakit na pinaramdam mo sakin na merong ikaw at ako yung tayo. Yung sakit ng pagpaparamdam mo sakin na mahalaga ako. Yung sakit! Hapdi Sakit Kirot Hapdi Sakit Kirot Tangina yan lahat ng klaseng sakit na nararamdman ko pag naaaala ko yung anong meron tayo. Pero naging ano ba talaga kita? Naging ano mo ba ako? Nakgkaroon ba ng tayo? Baka naman ako lang yung nag iisip na merong TAYO. Magsisimula ako sa umpisa, sa kung paanong niyakap mo ako nung sabihin ko sayong "mahal kita.." sa kung paanong hinalikan mo ako sa noo sabay sabi na "mahalaga ka.." at ako naman tong si tanga, tuwang tuwa na hindi pa nalinaw nga na ayaw ko na maging mahalaga, ayaw ko na maging halaga.. kelangan ko na mahalin mo ako gaya ng sarili **** kwarto kabisado kung para saan ang ano, kabisado kung saan nakatago ang alin kabisado ang mga tinatago **** patalim, silbi, dumi, lihim..patalim, silbi, dumi lihim... Patawarin mo ako sa hindi ko paglayo at patatawarin kita sa hindi mo paglapit Patawarin mo ako sa hindi ko pagsuko at patatawarin kita sa hindi mo pagsugal Patawarin mo ako sa hindi ko pagkamuhi sayo at patatawarin kita sa hindi mo saken pagmamahal, mahal Pero hindi ako naniniwala na hanggang dito nalang Umaasa pa na sana'y pwedeng humakbang Nasa likod ko ang pader at wala nakong iaatras pa Dahil ako'y tao lang at ang pag abante ang natitira kong galaw 07/26/16 9:44 am Tuesday I wroted this poem during my class in philosophy

Continue reading...

Umaga Gigising at babangon Ni hindi ko man lang Narinig ang huni ng mga ibon Umaga Isusubo ang kakarampot Na kanin Na parang di ko nalasahan Umaga Na walang kapeng nahigop Dahil kailangan ko ng Pumunta roon Umaga Na makikita kong Nakakunot sila At hindi ko na napapansing Ako na rin pala Umaga Uupo sa silya Sisimulan ko na Gusto ko ng matapos na Tanghali Parang ayaw ko na Hindi ko na kaya Tanghali pa lang pala Tanghali Hihigop ng kape Walang tama Isa pa Tanghali Bakit hindi pa matapos Ang araw na ito Wala pa palang kalahati itong Tinatapos ko Hapon Ang saya nila Anong pinag-uusapan nila? Pwede bang sumali sa saya? Hapon Tangina Wala na bang katapusan? Sino ka para sabihan ako Na tapusin ko na ito? Gabi Sa wakas Malapit na Kaunting tiis pa Gabi Na Umalis na sila Ako, nandito pa Gabi Ako na lang mag-isa Pahingi ng tulong Di ko 'to kaya mag-isa Gabi Nagpapasalamat sa langit Pinatay ang ilaw Buhay ang diwa Masaya ang kaluluwa Gabi Kay raming tao Hindi lang pala ako Marami pala akong kasama Hindi ako nag-iisa Gabi Nang maisip ko Marami pa pala kaming Nagpapaalipin Sa lugar na ito Sentro kung saan Ang mga tao Nagmamadali Walang pansinan Walang pakialamanan Walang buhay Walang kaluluwa Gabi Nang mapagtanto ko Ayaw ko nito Kasama nila Nasaan ang kaligayahan ng puso? Nasaan ang kalayaan ko? Nasaan ang kalayaan nila? May mararating ba? Sila Ako Tayo Itong tanong na ito May mararating ba? Tanong na lang ba talaga? Gabi Nang makarating ako Sa aking lugar pahingahan Nag-iisip Natulala... Umaga.

0

Apr 29, 2015

Apr 29, 2015 at 10:49 AM UTC

Umaga Gigising at babangon Ni hindi ko man lang Narinig ang huni ng mga ibon Umaga Isusubo ang kakarampot Na kanin Na parang di ko nalasahan Umaga Na walang kapeng nahigop Dahil kailangan ko ng Pumunta roon Umaga Na makikita kong Nakakunot sila At hindi ko na napapansing Ako na rin pala Umaga Uupo sa silya Sisimulan ko na Gusto ko ng matapos na Tanghali Parang ayaw ko na Hindi ko na kaya Tanghali pa lang pala Tanghali Hihigop ng kape Walang tama Isa pa Tanghali Bakit hindi pa matapos Ang araw na ito Wala pa palang kalahati itong Tinatapos ko Hapon Ang saya nila Anong pinag-uusapan nila? Pwede bang sumali sa saya? Hapon Tangina Wala na bang katapusan? Sino ka para sabihan ako Na tapusin ko na ito? Gabi Sa wakas Malapit na Kaunting tiis pa Gabi Na Umalis na sila Ako, nandito pa Gabi Ako na lang mag-isa Pahingi ng tulong Di ko 'to kaya mag-isa Gabi Nagpapasalamat sa langit Pinatay ang ilaw Buhay ang diwa Masaya ang kaluluwa Gabi Kay raming tao Hindi lang pala ako Marami pala akong kasama Hindi ako nag-iisa Gabi Nang maisip ko Marami pa pala kaming Nagpapaalipin Sa lugar na ito Sentro kung saan Ang mga tao Nagmamadali Walang pansinan Walang pakialamanan Walang buhay Walang kaluluwa Gabi Nang mapagtanto ko Ayaw ko nito Kasama nila Nasaan ang kaligayahan ng puso? Nasaan ang kalayaan ko? Nasaan ang kalayaan nila? May mararating ba? Sila Ako Tayo Itong tanong na ito May mararating ba? Tanong na lang ba talaga? Gabi Nang makarating ako Sa aking lugar pahingahan Nag-iisip Natulala... Umaga.

Continue reading...

Tinanong ako ni Annah Kung maayos na tayo Ang sabi ko Ayon, normal naman. Normal Kelan pa tayo nauwi sa normal nalang? Ah. Naaalala ko na. Nagsimula tayong maging normal Nang isang araw hindi mo ko matingnan sa mata Ni hindi mo ko makausap kung hindi ka titingin sa baba At kapag naman kailangang ikaw Ang unang magsisimula ng usapan Dinaig pa ng kapal ng usok sa kalakhang Maynila Ang nakaiilang na atmospera Sa pagitan nating dalawa. Nagsimula tayong maging normal Nang hindi na tayo nagsasabay umuwi sa hapon Nang simulan **** isipin na ayos lang na umuwi nang walang paalam May kasabay ka kasing iba. Nagsimula tayong maging normal Nang nahihirapan na kong Magsimula ng usapan sa pagitan nating dalawa Sa kung paanong sinasalamin ng Messenger sa pamamagitan ng ellipses Ang mga katagang nais ko sayang itanong sa iyo Ay sandali, online naman si Annah, siya nalang ang tatanungin ko (Pwede kaya kong sumabay sa kanya?) Wag na nga. Alam ko naman ang patungo doon. Nagsimula tayong maging normal Nang tanungin mo ang kagrupo natin sa kung ano ang gagawin Gayong ako na kagrupo mo rin ang nasa iyong harapan Pumunta ka pa talaga sa kanya Ganyan ka kailang? Normal naman sa atin ang hindi mag-usap nang madalas, hindi ba? Normal lang naman kung makakalimutan **** may katulad ko Na bukas palad na tinanggap ka Noong mga panahong durog na durog ka na, hindi ba? At bahagi din ng pagiging normal natin Kung mas pipiliin **** burahin nalang ang mga nakaraan natin, hindi ba? Nilalamon ka ng kalungkutan. Nasasaktan. At isa akong napawalang kwentang kaibigan Kasi hindi kita napatahan Sa mga panahong tahimik **** isinisigaw Ang mga bagay na sa tingin mo ay walang makauunawa Wala akong karapatang masaktan Kasi hindi ako naglakas-loob na tanungin Kung anu-ano ang mga bumabagabag sayo Hindi ko dapat indahin ang sakit ng pang-iiwan mo sa akin Gayong para na rin kitang iniwan Nang hayaan kitang unti-unting kumalas sa pagkakaibigan natin Wala akong karapatang manumbat Kasi hindi ko man lang sinubukang tanungin Kung ano nang nangyayari sa iyo Kaya mo pa ba? At hinding hindi ko rin aangkinin Ang karapatang sa una'y wala na sa akin Na maging sandalan mo Sapagkat hindi ko man lang nasabi Na ayos lang na ikaw ay humugot ng lakas sa akin Ayaw mo, oo Kasi sa tingin mo pabigat Ayaw mo, oo Kasi sanay ka na sa demonyong kalungkutan Na paulit-ulit lumalamon sayo Minsan nawawala, ngunit laging bumabalik Pagbalik-baliktarin ko man ang sitwasyon Hindi lang ikaw ang nang-iwan Iniwan din kita Iniwan kita Patawad Patawad Pakiusap, patawarin mo ko. Madaling makalimutan ang mga magagandang bagay Ngunit mahirap iwaksi mula sa makulit na isipan Ang idinadaing ng pusong nasugatan at patuloy na nahihirapan Kaya bilang pakunswelo sa tulad kong nagmahal sayo Iniisip ko na lamang na isa ako sa mga magagandang bagay sa buhay mo Kaya madali mo 'kong nakalimutan. Huli kong bulong sa sarili 'Ayos lang 'yan. Makakausad ka rin. Magtiwala ka.' Uusad at uusad ka rin. Kaibigan, patawad ulit.

0

Nov 1, 2017

Nov 1, 2017 at 1:56 AM UTC

Hindi Ka Patas (Tangina, magkabukol ka sana.)

Tinanong ako ni Annah Kung maayos na tayo Ang sabi ko Ayon, normal naman. Normal Kelan pa tayo nauwi sa normal nalang? Ah. Naaalala ko na. Nagsimula tayong maging normal Nang isang araw hindi mo ko matingnan sa mata Ni hindi mo ko makausap kung hindi ka titingin sa baba At kapag naman kailangang ikaw Ang unang magsisimula ng usapan Dinaig pa ng kapal ng usok sa kalakhang Maynila Ang nakaiilang na atmospera Sa pagitan nating dalawa. Nagsimula tayong maging normal Nang hindi na tayo nagsasabay umuwi sa hapon Nang simulan **** isipin na ayos lang na umuwi nang walang paalam May kasabay ka kasing iba. Nagsimula tayong maging normal Nang nahihirapan na kong Magsimula ng usapan sa pagitan nating dalawa Sa kung paanong sinasalamin ng Messenger sa pamamagitan ng ellipses Ang mga katagang nais ko sayang itanong sa iyo Ay sandali, online naman si Annah, siya nalang ang tatanungin ko (Pwede kaya kong sumabay sa kanya?) Wag na nga. Alam ko naman ang patungo doon. Nagsimula tayong maging normal Nang tanungin mo ang kagrupo natin sa kung ano ang gagawin Gayong ako na kagrupo mo rin ang nasa iyong harapan Pumunta ka pa talaga sa kanya Ganyan ka kailang? Normal naman sa atin ang hindi mag-usap nang madalas, hindi ba? Normal lang naman kung makakalimutan **** may katulad ko Na bukas palad na tinanggap ka Noong mga panahong durog na durog ka na, hindi ba? At bahagi din ng pagiging normal natin Kung mas pipiliin **** burahin nalang ang mga nakaraan natin, hindi ba? Nilalamon ka ng kalungkutan. Nasasaktan. At isa akong napawalang kwentang kaibigan Kasi hindi kita napatahan Sa mga panahong tahimik **** isinisigaw Ang mga bagay na sa tingin mo ay walang makauunawa Wala akong karapatang masaktan Kasi hindi ako naglakas-loob na tanungin Kung anu-ano ang mga bumabagabag sayo Hindi ko dapat indahin ang sakit ng pang-iiwan mo sa akin Gayong para na rin kitang iniwan Nang hayaan kitang unti-unting kumalas sa pagkakaibigan natin Wala akong karapatang manumbat Kasi hindi ko man lang sinubukang tanungin Kung ano nang nangyayari sa iyo Kaya mo pa ba? At hinding hindi ko rin aangkinin Ang karapatang sa una'y wala na sa akin Na maging sandalan mo Sapagkat hindi ko man lang nasabi Na ayos lang na ikaw ay humugot ng lakas sa akin Ayaw mo, oo Kasi sa tingin mo pabigat Ayaw mo, oo Kasi sanay ka na sa demonyong kalungkutan Na paulit-ulit lumalamon sayo Minsan nawawala, ngunit laging bumabalik Pagbalik-baliktarin ko man ang sitwasyon Hindi lang ikaw ang nang-iwan Iniwan din kita Iniwan kita Patawad Patawad Pakiusap, patawarin mo ko. Madaling makalimutan ang mga magagandang bagay Ngunit mahirap iwaksi mula sa makulit na isipan Ang idinadaing ng pusong nasugatan at patuloy na nahihirapan Kaya bilang pakunswelo sa tulad kong nagmahal sayo Iniisip ko na lamang na isa ako sa mga magagandang bagay sa buhay mo Kaya madali mo 'kong nakalimutan. Huli kong bulong sa sarili 'Ayos lang 'yan. Makakausad ka rin. Magtiwala ka.' Uusad at uusad ka rin. Kaibigan, patawad ulit.

Continue reading...

Sa dami ng mga trabahong tumambak dahil hindi mo pa nagagawa Mga papeles na nagpatung-patong na Yung lamesa **** inaagiw na dahil hindi mo alam kung saan at paano magsisimula. At mga istoryang di mo pa maisulat dahil nangangapa ka pa. Isama mo na rin yung katrabaho **** nakakairita na sa tenga. Dahil crush niya daw si Justin Bieber At paborito niyang frappe sa Starbucks ay Caramel. Kahit mukhang ang afford niya lang ay Nescafe “Oo nga pala, French Vanilla” na iniinom ni Toni Gonzaga. Pero wala siyang pambili ng sarili niyang tumbler. Tangina. Idagdag mo pa ang mga patay na oras na sunod-sunod ang mga buntong-hininga Nahuli ka pa ng boss mo na nakatulala Kaya hayan at napagalitan ka pa. At dahil contractual ka, yung limang buwan na kontrata mo Biruin mo, baka mapaaga pa ang endo. Aminin mo na ang pagpatak ng alas-singko Ay may kakaibang dalang saya. Na parang sumagot na ng “oo” yung matagal mo nang nililigawan. Nakulayan na rin yung mga pinlano niyong outing na buong akala niyo’y hanggang drawing na lang. Parang pagbabalik sa Pilipinas ng kasintahan **** kumayod sa ibang bansa. Parang ibinalita sa TV na hindi traffic ngayon sa EDSA. Himala! Kaya ang pagsapit ng alas-singko ay kakambal ng paglaya. Wala sa’yo kung sa bus man ay tayuan O kaya sa dyip ay makasabit man lang. Basta makauwi ka lang. Nakakasabik pa rin ang ideya Na ang bawat pag-uwi Ay kasing banayad ng mayroong sasalubong sa’yong ngiti Mga ngiting papawi sa kangalayan ng mga binti. Mayroong yakap na nakaabang Ang mga bisig na nagmistulang pinakapaborito **** kulungan Dahil doon mo nararamdaman ang tunay na kalayaan. Mula sa pang-aalipin sa’yo ng lipunan. Nakahain na rin ang hapunan. “Mahal, ano ba ang ulam?” Sabayan natin ito ng mahabang kwentuhan. Simulan natin sa simpleng kamustahan. Dahil pagkatapos, ay aabangan mo na naman ang alas-singko kinabukasan.

0

May 20, 2016

May 20, 2016 at 11:11 AM UTC

forevertwentywang

Kung Bakit Inaabangan Niya Ang Alas-Singko

Sa dami ng mga trabahong tumambak dahil hindi mo pa nagagawa Mga papeles na nagpatung-patong na Yung lamesa **** inaagiw na dahil hindi mo alam kung saan at paano magsisimula. At mga istoryang di mo pa maisulat dahil nangangapa ka pa. Isama mo na rin yung katrabaho **** nakakairita na sa tenga. Dahil crush niya daw si Justin Bieber At paborito niyang frappe sa Starbucks ay Caramel. Kahit mukhang ang afford niya lang ay Nescafe “Oo nga pala, French Vanilla” na iniinom ni Toni Gonzaga. Pero wala siyang pambili ng sarili niyang tumbler. Tangina. Idagdag mo pa ang mga patay na oras na sunod-sunod ang mga buntong-hininga Nahuli ka pa ng boss mo na nakatulala Kaya hayan at napagalitan ka pa. At dahil contractual ka, yung limang buwan na kontrata mo Biruin mo, baka mapaaga pa ang endo. Aminin mo na ang pagpatak ng alas-singko Ay may kakaibang dalang saya. Na parang sumagot na ng “oo” yung matagal mo nang nililigawan. Nakulayan na rin yung mga pinlano niyong outing na buong akala niyo’y hanggang drawing na lang. Parang pagbabalik sa Pilipinas ng kasintahan **** kumayod sa ibang bansa. Parang ibinalita sa TV na hindi traffic ngayon sa EDSA. Himala! Kaya ang pagsapit ng alas-singko ay kakambal ng paglaya. Wala sa’yo kung sa bus man ay tayuan O kaya sa dyip ay makasabit man lang. Basta makauwi ka lang. Nakakasabik pa rin ang ideya Na ang bawat pag-uwi Ay kasing banayad ng mayroong sasalubong sa’yong ngiti Mga ngiting papawi sa kangalayan ng mga binti. Mayroong yakap na nakaabang Ang mga bisig na nagmistulang pinakapaborito **** kulungan Dahil doon mo nararamdaman ang tunay na kalayaan. Mula sa pang-aalipin sa’yo ng lipunan. Nakahain na rin ang hapunan. “Mahal, ano ba ang ulam?” Sabayan natin ito ng mahabang kwentuhan. Simulan natin sa simpleng kamustahan. Dahil pagkatapos, ay aabangan mo na naman ang alas-singko kinabukasan.

Continue reading...

Ewan ko ba kung bakit Sa pag-ibig may politika Kung sinong mas may kapangyarihan sa puso mo Kung sinong kayang bayaran yang mga ngiti mo Kung sinong may kakayahang patahanin yang luha mo O paagusin nang walang patumangga Ano nga bang kapangyarihan ko? Kundi makinig at makisimpatya-simpatyahan Punasan ng mahimulmol na panyo ang mga pisngi mo O ngitian at kulitin ka para di mo naman maisip ang mga problema mo Ano nga bang kakayahan ko kumpara sa kanya Kung binigay ko na lahat ng karapatang ari para sa'yo Ano bang laban ko kung siya ang may hawak ng property rights mo? Hindi ba krimen na ang tawag kung magnanakaw ako ng tingin sa'yo? Pero bakit di ka pa nakukulong sa puso ko kung ilang beses mo na akong pinapatay? Bakit ba wala akong lakas na gumanti sa tuwing sinasaktan ka niya? Dahil ba sa nakapanghihinang pakiusap mo? Sa malakas na pagtutol ng mga mata mo? Maraming dahilan yan kaibigan. Pero dahil politika ang pag-ibig, siya ang binoto mo at hindi ako Siguro dahil siya nga ng napusuan **** kandidato. O sadyang walang dating ang pagpapapansin ko O dahil masyado mo na akong kilala na di mo nais na maging isa ako sa tatakbo Nais **** siya naman ang maglingkod sa'yo Kasi hindi ko alam, ang sabi mo kasi mahal mo siya Alam mo ba ang salitang yan? Sapat upang magpaguho ng mga buhay at kinabukasan Hindi ko, ngunit mo Pinalampas mo ang pagkakataong Paglilingkuran kita na parang isang prinsesa Kung ano ka naman talaga Naiinis ako sa tuwing pinagmumukha ka niyang pulubi at walang silbi Ikaw naman nililito mo siya Binabato ng mga paratang Tama na Mahalin mo rin siya ah Kasi di naman siya maluloklok kung di mo pinili Pinili mo yan Magdusa ka Kahit pa mahal kita Eh kung sa di mo ko nakikita Ni binilugan sa balota Paano ko pa ba ipakikilala ang sarili ko? Kailangan bang masabing kayo upang mabigyan siya ng kapangyarihan sa'yo? Pwede naman kitang paglingkuran kahit di ako pinili mo Pwede naman kitang mahalin kahit kelan ko gusto Kaya kong gawin lahat 'yon --- Kahit walang pondo kundi ang puso ko Kasi independent party ako At ang katotohanang walang tayo Di magiging tayo Na sinampal mo sa aking mukha noon pa mang naging magkaibigan tayo Tanggap ko Wala naman akong hinihinging kapalit Gusto ko lang masaya ka sa napili mo At sana panindigan niya ng pagpapahirap sa damdamin mo Kasi tangina kinuha niya lahat ng binigay **** buwis at pawis Di man lang nagtira upang mabigyan ako Pero sige na Tama na'to Wala nakong maramdaman Isang kasinungalingan Paalam na Sana magtagal pa ang termino Administrasyong binuo ng pag-ibig niyo

0

Jul 3, 2016

Jul 3, 2016 at 3:00 AM UTC

Ewan ko ba kung bakit Sa pag-ibig may politika Kung sinong mas may kapangyarihan sa puso mo Kung sinong kayang bayaran yang mga ngiti mo Kung sinong may kakayahang patahanin yang luha mo O paagusin nang walang patumangga Ano nga bang kapangyarihan ko? Kundi makinig at makisimpatya-simpatyahan Punasan ng mahimulmol na panyo ang mga pisngi mo O ngitian at kulitin ka para di mo naman maisip ang mga problema mo Ano nga bang kakayahan ko kumpara sa kanya Kung binigay ko na lahat ng karapatang ari para sa'yo Ano bang laban ko kung siya ang may hawak ng property rights mo? Hindi ba krimen na ang tawag kung magnanakaw ako ng tingin sa'yo? Pero bakit di ka pa nakukulong sa puso ko kung ilang beses mo na akong pinapatay? Bakit ba wala akong lakas na gumanti sa tuwing sinasaktan ka niya? Dahil ba sa nakapanghihinang pakiusap mo? Sa malakas na pagtutol ng mga mata mo? Maraming dahilan yan kaibigan. Pero dahil politika ang pag-ibig, siya ang binoto mo at hindi ako Siguro dahil siya nga ng napusuan **** kandidato. O sadyang walang dating ang pagpapapansin ko O dahil masyado mo na akong kilala na di mo nais na maging isa ako sa tatakbo Nais **** siya naman ang maglingkod sa'yo Kasi hindi ko alam, ang sabi mo kasi mahal mo siya Alam mo ba ang salitang yan? Sapat upang magpaguho ng mga buhay at kinabukasan Hindi ko, ngunit mo Pinalampas mo ang pagkakataong Paglilingkuran kita na parang isang prinsesa Kung ano ka naman talaga Naiinis ako sa tuwing pinagmumukha ka niyang pulubi at walang silbi Ikaw naman nililito mo siya Binabato ng mga paratang Tama na Mahalin mo rin siya ah Kasi di naman siya maluloklok kung di mo pinili Pinili mo yan Magdusa ka Kahit pa mahal kita Eh kung sa di mo ko nakikita Ni binilugan sa balota Paano ko pa ba ipakikilala ang sarili ko? Kailangan bang masabing kayo upang mabigyan siya ng kapangyarihan sa'yo? Pwede naman kitang paglingkuran kahit di ako pinili mo Pwede naman kitang mahalin kahit kelan ko gusto Kaya kong gawin lahat 'yon --- Kahit walang pondo kundi ang puso ko Kasi independent party ako At ang katotohanang walang tayo Di magiging tayo Na sinampal mo sa aking mukha noon pa mang naging magkaibigan tayo Tanggap ko Wala naman akong hinihinging kapalit Gusto ko lang masaya ka sa napili mo At sana panindigan niya ng pagpapahirap sa damdamin mo Kasi tangina kinuha niya lahat ng binigay **** buwis at pawis Di man lang nagtira upang mabigyan ako Pero sige na Tama na'to Wala nakong maramdaman Isang kasinungalingan Paalam na Sana magtagal pa ang termino Administrasyong binuo ng pag-ibig niyo

Continue reading...

Kailangan ko lang ilabas kasi nakita ko tong picture sa Facebook. Inaamin ko madalas sumasayad sa isip ko to. Sino ba naman ang hindi maiisip to kung marealize mo kung gaano ka kahelpless at powerless na baguhin ang paligid mo. Sino ba naman ang hindi makakaisip na baka may mas magandang lugar para sa ating lahat na kung saan masaya tayo. Yung feeling of guilt kung bakit ako nasa loob ng kotse, naka-aircon tapos may batang kakatok sa bintana mo at siya ay walang makain, tapos pag inabutan mo magsasabi padin ng "Thank you po.", sabay bibili ng sundae sa Mcdonald's. Tangina lang diba, kasi bata lang din sila at gusto nila maenjoy ang buhay. Tapos, magmaneho ka lang sa Quezon ave, may kakatok sa bintana mo humihingi pagkain or limos. Tingin ka sa Quiapo may mga matatandang nanlilimos, tapos, masayang masaya pagka binigyan mo ng pagkain, nakakaputangina. Nung nag Davao kami, yung mga nagbebenta ng perlas dun alam **** isang kahig isang tuka ang buhay nila, isang tingin mo lang alam **** sobrang hirap ng buhay. Nakakagago pala talaga ang pakiramdam ng pribelehiyo no? Kasi andun ka lang para mag lamyerda at gumastos ng madaming pera. Yung feeling na nagiinstagram ako ng walang kakwenta-kwentang bagay tapos may namamatay sa gutom sa ibang lugar, may naaabusong ofw sa middle east, yung mga nasa Mindanao napapagitnaan ng gulo. Yung nakikita **** sales lady sa SM na alam **** todo kayod para kumita ng pera sa Maynila pero tangina hindi nabibigyan ng tamang benepisyo at kontraktwal padin. Ang swerte ko. Ang sarap ng buhay ko. Sa sobrang sarap, napakaunfair na at nakakagago na dahil di ko din masabing ayaw ko ang buhay ko, pero ayaw ko din ang mga nakikita ko. Ang labo no? At bilang isang ordinaryong tao, wala kang magagawa para matulungan sila na maglalast sakanya. Hanggang abot ka lang ng barya kasi di mo pwede isacrifice sarili **** kapakanan para sa iba. Dahil ganun na ang mundo ngayon, sarili ko muna bago iba. Pero masisisi mo ba yung pagiisip na ganun kasi may kanya kanya tayong mga problema na dulot ng pagiging myembro ng society? Duwag tayong lahat. Duwag na tumulong sa abot ng makakaya natin kasi takot tayo na baka tayo naman ang mapunta sa ganung kalagayan kapag binigay natin ang lahat. Tulad ko, pasuicide suicide pa pero duwag akong gawin, hanggang sagi lang sa isip ko, tangina ko eh no? Dahil yung nakakatulong lang talaga yung may tunay na tapang. Katulad ni Mother Teresa ang daming tinulungan at inalagaan, pero ironic dahil nawala ang paniniwala nya sa Diyos dahil sa nakita nya nasobrang hirap na dinadanas ng mga taong inaalagaan nya. Putangina ng Mundo. Bakit ba tayo nandito? Pagtapos nito balik na ko sa normal. Tangina nyo.

0

Mar 21, 2017

Mar 21, 2017 at 10:20 AM UTC

underground-mamihan

Putangina Ng Mundo

Kailangan ko lang ilabas kasi nakita ko tong picture sa Facebook. Inaamin ko madalas sumasayad sa isip ko to. Sino ba naman ang hindi maiisip to kung marealize mo kung gaano ka kahelpless at powerless na baguhin ang paligid mo. Sino ba naman ang hindi makakaisip na baka may mas magandang lugar para sa ating lahat na kung saan masaya tayo. Yung feeling of guilt kung bakit ako nasa loob ng kotse, naka-aircon tapos may batang kakatok sa bintana mo at siya ay walang makain, tapos pag inabutan mo magsasabi padin ng "Thank you po.", sabay bibili ng sundae sa Mcdonald's. Tangina lang diba, kasi bata lang din sila at gusto nila maenjoy ang buhay. Tapos, magmaneho ka lang sa Quezon ave, may kakatok sa bintana mo humihingi pagkain or limos. Tingin ka sa Quiapo may mga matatandang nanlilimos, tapos, masayang masaya pagka binigyan mo ng pagkain, nakakaputangina. Nung nag Davao kami, yung mga nagbebenta ng perlas dun alam **** isang kahig isang tuka ang buhay nila, isang tingin mo lang alam **** sobrang hirap ng buhay. Nakakagago pala talaga ang pakiramdam ng pribelehiyo no? Kasi andun ka lang para mag lamyerda at gumastos ng madaming pera. Yung feeling na nagiinstagram ako ng walang kakwenta-kwentang bagay tapos may namamatay sa gutom sa ibang lugar, may naaabusong ofw sa middle east, yung mga nasa Mindanao napapagitnaan ng gulo. Yung nakikita **** sales lady sa SM na alam **** todo kayod para kumita ng pera sa Maynila pero tangina hindi nabibigyan ng tamang benepisyo at kontraktwal padin. Ang swerte ko. Ang sarap ng buhay ko. Sa sobrang sarap, napakaunfair na at nakakagago na dahil di ko din masabing ayaw ko ang buhay ko, pero ayaw ko din ang mga nakikita ko. Ang labo no? At bilang isang ordinaryong tao, wala kang magagawa para matulungan sila na maglalast sakanya. Hanggang abot ka lang ng barya kasi di mo pwede isacrifice sarili **** kapakanan para sa iba. Dahil ganun na ang mundo ngayon, sarili ko muna bago iba. Pero masisisi mo ba yung pagiisip na ganun kasi may kanya kanya tayong mga problema na dulot ng pagiging myembro ng society? Duwag tayong lahat. Duwag na tumulong sa abot ng makakaya natin kasi takot tayo na baka tayo naman ang mapunta sa ganung kalagayan kapag binigay natin ang lahat. Tulad ko, pasuicide suicide pa pero duwag akong gawin, hanggang sagi lang sa isip ko, tangina ko eh no? Dahil yung nakakatulong lang talaga yung may tunay na tapang. Katulad ni Mother Teresa ang daming tinulungan at inalagaan, pero ironic dahil nawala ang paniniwala nya sa Diyos dahil sa nakita nya nasobrang hirap na dinadanas ng mga taong inaalagaan nya. Putangina ng Mundo. Bakit ba tayo nandito? Pagtapos nito balik na ko sa normal. Tangina nyo.

Continue reading...

Mahal, kaya ko pa Kaya ko namang maghintay kahit sa huling sagot mo pa'y Ayaw mo na Mahal, kaya ko pa Ilang beses nang dumaan Yung mga pagkakataong bitawan ka Pero mahal, ayoko Iba ka sakanila Kung dati'y nahahayaan ko pa Mahal, pasensya Kung ikaw kasi ang pinaguusapan talagang di ko kaya ilang beses mo nang pinilit na lumayo ako sayo ngunit di gagalaw tong mga paa ko Kasi mahal, Alam ko namang ayaw mo rin Pinipilit mo lang naman sa sarili mo na masyado pang maaga na mali kaya mo ko inilalayo sayo Kaya magpapakatanga ako Pwede bang hayaan mo ko? Ikaw kasi yung unang pinaglaban ko Di pa ba sapat na hayaan mo ko? Sige, mahal Ayos lang Ipilit mo sa sarili mo Ilayo mo ko, Paghintayin ako Mahal, kaya ko pa Wag mo lang naman sanang ipilit na ginagago kita At kung naghihintay ka lang na sabihin kong Di kita mahal Pasensya, Ako na mismong nanloko sa sarili ko Kung ginawa ko man yon Mahal, ipilit mo nang lahat Wag lang sa puntong umabot sa totoo kog nararamdaman, Kasi mahal, Tangina, Mahal talaga kita

0

Dec 3, 2016

Dec 3, 2016 at 1:15 AM UTC

Mahal, kaya ko pa Kaya ko namang maghintay kahit sa huling sagot mo pa'y Ayaw mo na Mahal, kaya ko pa Ilang beses nang dumaan Yung mga pagkakataong bitawan ka Pero mahal, ayoko Iba ka sakanila Kung dati'y nahahayaan ko pa Mahal, pasensya Kung ikaw kasi ang pinaguusapan talagang di ko kaya ilang beses mo nang pinilit na lumayo ako sayo ngunit di gagalaw tong mga paa ko Kasi mahal, Alam ko namang ayaw mo rin Pinipilit mo lang naman sa sarili mo na masyado pang maaga na mali kaya mo ko inilalayo sayo Kaya magpapakatanga ako Pwede bang hayaan mo ko? Ikaw kasi yung unang pinaglaban ko Di pa ba sapat na hayaan mo ko? Sige, mahal Ayos lang Ipilit mo sa sarili mo Ilayo mo ko, Paghintayin ako Mahal, kaya ko pa Wag mo lang naman sanang ipilit na ginagago kita At kung naghihintay ka lang na sabihin kong Di kita mahal Pasensya, Ako na mismong nanloko sa sarili ko Kung ginawa ko man yon Mahal, ipilit mo nang lahat Wag lang sa puntong umabot sa totoo kog nararamdaman, Kasi mahal, Tangina, Mahal talaga kita

Continue reading...

Oo ginawa mo na ang lahat Binigay mo ang higit pa sa nararapat Bumangon, tumakbo at tumalon ka na Nagkandasubsob at nagkadapa-dapa ka pa Tumawid ng bundok at ng mga karagatan Ikaw ay nalunod at nasaktan Nagsunog ng kilay, at kinalimutan ang tulog Hinarap mo lahat at ikaw ay nagpabugbog Ginawa mo ang lahat ng makakaya mo Ngunit ikaw ay nabigo Masakit, oo! Walang duda yan Lalo na kung nalahat na ang iyong kakayahan Nakakalugmo at nakakadusa Nakakaiyak at nakakawalang pag-asa Parang pinagsukloban ng langit at lupa Parang pinagkaitan ng lahat ng mga tala Mahirap! Masakit! Oo alam ko Pero hindi pa ito ang huli o dulo Maniwala ka sakin, mahirap pero kakayanin Masakit pero hindi imposibleng gawin Kung kelan nakasuka ka na ng dugo Tangina! Ngayon ka pa ba susuko?

0

Jun 20, 2016

Jun 20, 2016 at 8:10 AM UTC

Oo ginawa mo na ang lahat Binigay mo ang higit pa sa nararapat Bumangon, tumakbo at tumalon ka na Nagkandasubsob at nagkadapa-dapa ka pa Tumawid ng bundok at ng mga karagatan Ikaw ay nalunod at nasaktan Nagsunog ng kilay, at kinalimutan ang tulog Hinarap mo lahat at ikaw ay nagpabugbog Ginawa mo ang lahat ng makakaya mo Ngunit ikaw ay nabigo Masakit, oo! Walang duda yan Lalo na kung nalahat na ang iyong kakayahan Nakakalugmo at nakakadusa Nakakaiyak at nakakawalang pag-asa Parang pinagsukloban ng langit at lupa Parang pinagkaitan ng lahat ng mga tala Mahirap! Masakit! Oo alam ko Pero hindi pa ito ang huli o dulo Maniwala ka sakin, mahirap pero kakayanin Masakit pero hindi imposibleng gawin Kung kelan nakasuka ka na ng dugo Tangina! Ngayon ka pa ba susuko?

Continue reading...

Hindi mo ko minahal. Hindi mo ko minahal. Ginawa mo lang akong basahan, isang tela na pupunitin para lang matakpan at maalis ang dumi mo para mag mukhang malinis ka sa iba Hindi mo ko minahal. Nagsilbi lamang akong isang laruan isang manikang matagal ng nakatago sa iyong aparador na gagalawin mo lang para ika'y malibang. Hindi mo ko minahal. Pinaasa mo lamang ako na ako'y hindi mo iiwan para lang ika'y hindi mawalan ng masasandalan dahil alam **** ako'y nariyan lamang. Ilang beses kitang binuhay tuwing nararamdaman **** sarili mo'y ikaw ay pinapatay. Ako ang kasama mo ng mga panahong wala ka ng maiyakan Tatlong taon akong nagpakatanga. Hindi mo ko minahal. Pero tangina minahal kita. Ngunit iyon ay matagal na panahon na.

0

Jul 3, 2015

Jul 3, 2015 at 2:28 PM UTC

Para sa unang babaeng minahal ko

Hindi mo ko minahal. Hindi mo ko minahal. Ginawa mo lang akong basahan, isang tela na pupunitin para lang matakpan at maalis ang dumi mo para mag mukhang malinis ka sa iba Hindi mo ko minahal. Nagsilbi lamang akong isang laruan isang manikang matagal ng nakatago sa iyong aparador na gagalawin mo lang para ika'y malibang. Hindi mo ko minahal. Pinaasa mo lamang ako na ako'y hindi mo iiwan para lang ika'y hindi mawalan ng masasandalan dahil alam **** ako'y nariyan lamang. Ilang beses kitang binuhay tuwing nararamdaman **** sarili mo'y ikaw ay pinapatay. Ako ang kasama mo ng mga panahong wala ka ng maiyakan Tatlong taon akong nagpakatanga. Hindi mo ko minahal. Pero tangina minahal kita. Ngunit iyon ay matagal na panahon na.

Continue reading...

siguro magtatagpo ulit tayo kapag tayo ay handa na para sa isat'isa hindi... mali... tangina ng linyang yun! minahal kita ng buong buo gamit ang tangina kong puso pero hindi mo manlang ako minahal ginamot ko ang sarili ko kahit ngayon ginagamot ko pa at gagamutin ko bukas at gagamutin ko sa isang araw hanggang sa isang linggo sa susunod na buwan hanggang sa isang taon gagamutin kopa ang sarili ko at gagamutin ko pa habang nabubuhay pa ako kaya pakiusap... mga tatlong taon bago matapos ang ngayon kung magkita man tayong dalawa sa tambayan na dati tayong magkasama ay sana wag ka nang lang lumapit ilalabas ang apoy sa iyong pagbati ng "kamusta" sisindihan ang pag-ibig na sumunog sa aking pusong natusta na ginawang abo ng iyong pagmamahal wag ka nalang lumapit... ipagpatuloy mo lang ang iyong paglakad kung saan ka man papunta iniwan mo ako nung sabi ko "teka lang" iniwan mo ako nung sinabi kong "pahinga muna" humiling ako ng panandaliang paghinto sa giyera ng ating mga puso dahil sa walang tigil nating pagaaway na ikaw ay biglang bibitaw dahil sa simpleng bagay iniwan mo ako nung sinabi kong "sandali lang" iniwan mo ako nung sinabi kong "itigil na natin" napagod sa pagtakbo sa paghabol sa nauunang hindi naghintay sumuko sa batuhan ng ako ang tama at ikaw ay mali - - kahit kailan hindi ka magiging sapat para sa akin kahit kailan hindi mo magagamot ang nasirang ako ang nawasak na pag-ibig ang nawalang pagmamahal kahit kailan hindi na mababalik ang dati kahit kailan hindi mo mapapapoy ang abo hindi mo maaalis ang sakit na pinagdaanan nito hindi mo matatanggal ang pilat na naging sanhi mo maitatago mo lang ito magpapanggap na hindi nangyare ito lolokohin ang sarili pakiusap lang.. papakawalan na kita na ito ay hindi panandalian na ito ay panghanggang dulo papakawalan na kita na ito ay hindi biro na ito ay totoo na ito ay ang katotohanang palagi **** isusuka pasensya na mahal.. para sa iyo binigay ko ang lahat alam ko hindi pa yun sapat pero ginago mo ako kaya nagbago na ako kaya pakiusap.. wag mo nang gamitin ang oras hindi makakalimutang ang dilim ng nakalipas hindi mapapaltan ng bagong memorya ang masamang ala-ala hindi tayo magiging handa para sa isat isa hindi tayo para sa isat isa isa kang magandang halimbawa na kailan man hindi ko matututunang paghandaan kung pwede lang ibalik ang nakaraan ikaw ay aking tatanggihan

0

Jul 22, 2017

Jul 22, 2017 at 1:22 PM UTC

tula ni VJ: "hindi tayo para sa isa't isa"

siguro magtatagpo ulit tayo kapag tayo ay handa na para sa isat'isa hindi... mali... tangina ng linyang yun! minahal kita ng buong buo gamit ang tangina kong puso pero hindi mo manlang ako minahal ginamot ko ang sarili ko kahit ngayon ginagamot ko pa at gagamutin ko bukas at gagamutin ko sa isang araw hanggang sa isang linggo sa susunod na buwan hanggang sa isang taon gagamutin kopa ang sarili ko at gagamutin ko pa habang nabubuhay pa ako kaya pakiusap... mga tatlong taon bago matapos ang ngayon kung magkita man tayong dalawa sa tambayan na dati tayong magkasama ay sana wag ka nang lang lumapit ilalabas ang apoy sa iyong pagbati ng "kamusta" sisindihan ang pag-ibig na sumunog sa aking pusong natusta na ginawang abo ng iyong pagmamahal wag ka nalang lumapit... ipagpatuloy mo lang ang iyong paglakad kung saan ka man papunta iniwan mo ako nung sabi ko "teka lang" iniwan mo ako nung sinabi kong "pahinga muna" humiling ako ng panandaliang paghinto sa giyera ng ating mga puso dahil sa walang tigil nating pagaaway na ikaw ay biglang bibitaw dahil sa simpleng bagay iniwan mo ako nung sinabi kong "sandali lang" iniwan mo ako nung sinabi kong "itigil na natin" napagod sa pagtakbo sa paghabol sa nauunang hindi naghintay sumuko sa batuhan ng ako ang tama at ikaw ay mali - - kahit kailan hindi ka magiging sapat para sa akin kahit kailan hindi mo magagamot ang nasirang ako ang nawasak na pag-ibig ang nawalang pagmamahal kahit kailan hindi na mababalik ang dati kahit kailan hindi mo mapapapoy ang abo hindi mo maaalis ang sakit na pinagdaanan nito hindi mo matatanggal ang pilat na naging sanhi mo maitatago mo lang ito magpapanggap na hindi nangyare ito lolokohin ang sarili pakiusap lang.. papakawalan na kita na ito ay hindi panandalian na ito ay panghanggang dulo papakawalan na kita na ito ay hindi biro na ito ay totoo na ito ay ang katotohanang palagi **** isusuka pasensya na mahal.. para sa iyo binigay ko ang lahat alam ko hindi pa yun sapat pero ginago mo ako kaya nagbago na ako kaya pakiusap.. wag mo nang gamitin ang oras hindi makakalimutang ang dilim ng nakalipas hindi mapapaltan ng bagong memorya ang masamang ala-ala hindi tayo magiging handa para sa isat isa hindi tayo para sa isat isa isa kang magandang halimbawa na kailan man hindi ko matututunang paghandaan kung pwede lang ibalik ang nakaraan ikaw ay aking tatanggihan

Continue reading...

Alam mo ba? Mamahalin parin kita kasi naniniwala ako sa kasabihan ng mga matatanda, na mas mahalaga ang nararamdaman ng puso kaysa sa nakikita lang ng mga mata. Pero tangina ng tadhana, bakit ngayon pa? Kung kailan mahal na kita, ika'y lumisan pa. Sakit sa puso nung narinig ko mula sa iyong bibig na wala ng pag-asa. Isa lang naman ang aking dahilan kung bakit iniibig parin kita, yun ay kahit nakapikit ako kita kita. Oo kita kita, kita kita sa mga panaginip ko araw araw. Nangangarap sana hindi na magising pa, para araw araw kasama ka. Kasama kang matulog sa kama, kasama kang magpahinga galing eskwela. Kasama kang tumanda, kasama kang mamatay hanggang sa pagtanda. Kaya ayoko ng gumising pa. Ilang sampal na kaya ang aking natanggap para lang ako'y magising na? pero alam mo mas pinili ko paring huwag nalang idilat ang aking mata kahit ang buong diwa ko'y gising na kahit buong pisngi ko'y namamanhid na. kasi ayokong dumilat at masilayan kong wala ka, at mapagtanto ko paulit-ulit na panaginip lang pala. Pagtawanan nyo na ko't lahat lahat kasi nageffort ako sa wala, at wala ring pag-asa. Wala ng pagasang makasama pa kita, matulog sa kama kasama ka, kasamang magpahinga galing eskwela, kasama kang tumanda, kasama kang mamatay hanggang sa pagtanda, Wala ng pagasa na maging tayo pa. Talo na ako. Isa pa talo na ako. Kasi narinig ko na mismo sa iyong bibig yung salitang "ayoko". Ilang beses na kong naghayag ng pagibig ko na binalewala at sinayang kasi natatakot ako. natatakot ako. Natatakot na baka hindi mo mahalin ang katulad ko. Natatakot ako na baka hindi mahalin ng puso mo ang puso ko.

0

May 23, 2018

May 23, 2018 at 8:58 AM UTC

Alam mo ba? Mamahalin parin kita kasi naniniwala ako sa kasabihan ng mga matatanda, na mas mahalaga ang nararamdaman ng puso kaysa sa nakikita lang ng mga mata. Pero tangina ng tadhana, bakit ngayon pa? Kung kailan mahal na kita, ika'y lumisan pa. Sakit sa puso nung narinig ko mula sa iyong bibig na wala ng pag-asa. Isa lang naman ang aking dahilan kung bakit iniibig parin kita, yun ay kahit nakapikit ako kita kita. Oo kita kita, kita kita sa mga panaginip ko araw araw. Nangangarap sana hindi na magising pa, para araw araw kasama ka. Kasama kang matulog sa kama, kasama kang magpahinga galing eskwela. Kasama kang tumanda, kasama kang mamatay hanggang sa pagtanda. Kaya ayoko ng gumising pa. Ilang sampal na kaya ang aking natanggap para lang ako'y magising na? pero alam mo mas pinili ko paring huwag nalang idilat ang aking mata kahit ang buong diwa ko'y gising na kahit buong pisngi ko'y namamanhid na. kasi ayokong dumilat at masilayan kong wala ka, at mapagtanto ko paulit-ulit na panaginip lang pala. Pagtawanan nyo na ko't lahat lahat kasi nageffort ako sa wala, at wala ring pag-asa. Wala ng pagasang makasama pa kita, matulog sa kama kasama ka, kasamang magpahinga galing eskwela, kasama kang tumanda, kasama kang mamatay hanggang sa pagtanda, Wala ng pagasa na maging tayo pa. Talo na ako. Isa pa talo na ako. Kasi narinig ko na mismo sa iyong bibig yung salitang "ayoko". Ilang beses na kong naghayag ng pagibig ko na binalewala at sinayang kasi natatakot ako. natatakot ako. Natatakot na baka hindi mo mahalin ang katulad ko. Natatakot ako na baka hindi mahalin ng puso mo ang puso ko.

Continue reading...

Ang hirap simulan Hindi ko alam paano uumpisahan, Sisimulan ko sa hindi pag pansin, Sisimulan ko nalang sa pag kukunwari Kaya ko Kaya kong mawala ka sa isip ko Kaya kong mabura ka sa buhay ko na parang walang nangyari Kunwari kaya ko Masaya ako na kaibigan kita Na kaibigan lang kita Masaya ako na kasama kita Kahit alam kong may mahal ka ng iba Sisimulan ko sa hindi pag pansin Sisimulan ko nalang sa pag kukunwari Kunwari di ko napapansin ang pangungulila mo sakanya Kunwari hindi ako nasasaktan Kunwari hindi ko nalang nakita, Kunwari wala tayong pagkaka intindihan, Kunwari hindi mo sinabing gusto mo ako, At kunwari, hindi ako nasasaktan Eto na ako at kinakaya ko Lahat ng sakit at pait na natatamasan Mawawala rin sa aking damdamin at isipan Wag mo akong kaawaan Dahil hindi ka naawa sa akin nung ipinakita mo sa lahat kung gaano kayo kasaya Hindi mo inisip ang mararamdaman ko sa katarantaduhan **** ginawa Wala kang pakielam nung nalasing ako at ikaw ang hinanap ko at kulang nalang isuka ko ang pagmamahal mo noong gabing iyon Hindi mo ako minahal Paulit ulit ko yang sinasabi sa sarili At tila paulit ulit din akong sinasaksak Ngunit kada bigkas ko ng mga katagang iyon, ay unti unting namanhid ang puso Sisimulan ko sa pag kukunwari Kunwari hindi ko nalang nakita Kunwari hindi ako nasasaktan Pero tangina hindi ko alam hanggang kailan

0

Dec 27, 2016

Dec 27, 2016 at 7:23 AM UTC

Ang hirap simulan Hindi ko alam paano uumpisahan, Sisimulan ko sa hindi pag pansin, Sisimulan ko nalang sa pag kukunwari Kaya ko Kaya kong mawala ka sa isip ko Kaya kong mabura ka sa buhay ko na parang walang nangyari Kunwari kaya ko Masaya ako na kaibigan kita Na kaibigan lang kita Masaya ako na kasama kita Kahit alam kong may mahal ka ng iba Sisimulan ko sa hindi pag pansin Sisimulan ko nalang sa pag kukunwari Kunwari di ko napapansin ang pangungulila mo sakanya Kunwari hindi ako nasasaktan Kunwari hindi ko nalang nakita, Kunwari wala tayong pagkaka intindihan, Kunwari hindi mo sinabing gusto mo ako, At kunwari, hindi ako nasasaktan Eto na ako at kinakaya ko Lahat ng sakit at pait na natatamasan Mawawala rin sa aking damdamin at isipan Wag mo akong kaawaan Dahil hindi ka naawa sa akin nung ipinakita mo sa lahat kung gaano kayo kasaya Hindi mo inisip ang mararamdaman ko sa katarantaduhan **** ginawa Wala kang pakielam nung nalasing ako at ikaw ang hinanap ko at kulang nalang isuka ko ang pagmamahal mo noong gabing iyon Hindi mo ako minahal Paulit ulit ko yang sinasabi sa sarili At tila paulit ulit din akong sinasaksak Ngunit kada bigkas ko ng mga katagang iyon, ay unti unting namanhid ang puso Sisimulan ko sa pag kukunwari Kunwari hindi ko nalang nakita Kunwari hindi ako nasasaktan Pero tangina hindi ko alam hanggang kailan

Continue reading...

Ang makamtan ang maliliit subalit makabuluhang layunin sa loob ng maiksing panahon. Sa maiksing panahon lang, ‘hwag **** sakupin ang lima hanggang sampung taon na paparating pa lang. Ituon mo sa ngayon at sa mga darating na araw o buwan ang pagkamit sa iyong mga layunin. Hindi totoo ang long term plan, tangina baka nga hindi mo na ito ‘datnan kaya hindi mo ito dapat na saklawan. Ang tagumpay ay hindi sinusukat sa haba ng paghahanda para ito makamit, ang totoong tagumpay ay dapat na lasapin sa bawat sandali, minuto, oras at araw ng buhay mo. Oo, ganun lang dapat, kasi maiksi lang ang buhay baka sa sobrang abala mo para paghandaan ito ay makalimutan mo ang maging maligaya. Ito ang pinaka malaking trahedya ang kalimutan ang kasalukuyan para lang paghandaan nang todo-todo ang bukas na iyong hinihintay. Ok lang na mangarap, na magsumikap at pangarapin ang magandang bukas subalit hindi mo dapat na ipagpalit kung ano man ang kaligayahan na meron ka ngayon para lang dito. Enjoy your life today while preparing for the future ika nga. Kung bata ka maglaro ka, sige lang makipaghabulan ka sa mga tutubi o di kaya ay magtampisaw sa ulan. Kung binata ka sige lang manligaw ka at makipagkaibigan mag-invest ka sa pakikisama at matutong makipagkapwa tao. Kung nagtratrabaho kana gawin mo nang may pagibig ang ano mang giangawa mo, ‘wag lang nang dahil sa pera. Maging bubuyog ka na laging handang sumimsim ng bango ng mga bulaklak. Gayahin mo ang ibon na laging umaawit at lumilipad. Umawit ka at tumula kahit walang tagahanga. Ipagdiwang mo ang bawat ngayon. Ang maiksi subalit makabuluhan na panahon ito ang mga ginintuang sandali na hindi mo dapat na ipagpalit, hawakan mo ito nang hindi mawaglit.

0

Nov 29, 2017

Nov 29, 2017 at 1:49 AM UTC

makabagongmakata69

Ang makamtan ang maliliit subalit makabuluhang layunin sa loob ng maiksing panahon. Sa maiksing panahon lang, ‘hwag **** sakupin ang lima hanggang sampung taon na paparating pa lang. Ituon mo sa ngayon at sa mga darating na araw o buwan ang pagkamit sa iyong mga layunin. Hindi totoo ang long term plan, tangina baka nga hindi mo na ito ‘datnan kaya hindi mo ito dapat na saklawan. Ang tagumpay ay hindi sinusukat sa haba ng paghahanda para ito makamit, ang totoong tagumpay ay dapat na lasapin sa bawat sandali, minuto, oras at araw ng buhay mo. Oo, ganun lang dapat, kasi maiksi lang ang buhay baka sa sobrang abala mo para paghandaan ito ay makalimutan mo ang maging maligaya. Ito ang pinaka malaking trahedya ang kalimutan ang kasalukuyan para lang paghandaan nang todo-todo ang bukas na iyong hinihintay. Ok lang na mangarap, na magsumikap at pangarapin ang magandang bukas subalit hindi mo dapat na ipagpalit kung ano man ang kaligayahan na meron ka ngayon para lang dito. Enjoy your life today while preparing for the future ika nga. Kung bata ka maglaro ka, sige lang makipaghabulan ka sa mga tutubi o di kaya ay magtampisaw sa ulan. Kung binata ka sige lang manligaw ka at makipagkaibigan mag-invest ka sa pakikisama at matutong makipagkapwa tao. Kung nagtratrabaho kana gawin mo nang may pagibig ang ano mang giangawa mo, ‘wag lang nang dahil sa pera. Maging bubuyog ka na laging handang sumimsim ng bango ng mga bulaklak. Gayahin mo ang ibon na laging umaawit at lumilipad. Umawit ka at tumula kahit walang tagahanga. Ipagdiwang mo ang bawat ngayon. Ang maiksi subalit makabuluhan na panahon ito ang mga ginintuang sandali na hindi mo dapat na ipagpalit, hawakan mo ito nang hindi mawaglit.

Continue reading...

Para kang gago Putangina mo Para kang tanga Ang tanga-tanga mo Sinasaktan mo lang Ang sarili mo Siya Tarantado ka Bakit mo binibigyan ng dahilan Ang sarili mo Para maging malungkot Para maging miserable Sa isang pakiramdaman Na di ka sigurado Tangina mo, dinamay mo pa Kung di ka masaya, wag kang mangdamay ng iba ‘Wag kang mainggit Kung masaya sila Dadating ka dyan Wag kang tarantado Tanga mo May nalalaman-laman ka pa Na tapos na Akala mo, tapos na Gago ka kasi Manhid ka Sarili mo lang Ang iniisip mo Magpakasaya ka na lang Sa kung anong meron ka Ngayon At sa darating na bukas Wag kang maghangad Ng kung ano pa man ngayon Hayaang dumaloy Ang buhay Wag ka ng gago Wag ka ng siraulo Wag ka ng tarantado Matatapos din ‘to Parang itong tula Walang kwenta Katulad ng iniyak mo Wala na ring silbi ‘yan

0

Mar 11, 2015

Mar 11, 2015 at 10:43 PM UTC

Para kang gago Putangina mo Para kang tanga Ang tanga-tanga mo Sinasaktan mo lang Ang sarili mo Siya Tarantado ka Bakit mo binibigyan ng dahilan Ang sarili mo Para maging malungkot Para maging miserable Sa isang pakiramdaman Na di ka sigurado Tangina mo, dinamay mo pa Kung di ka masaya, wag kang mangdamay ng iba ‘Wag kang mainggit Kung masaya sila Dadating ka dyan Wag kang tarantado Tanga mo May nalalaman-laman ka pa Na tapos na Akala mo, tapos na Gago ka kasi Manhid ka Sarili mo lang Ang iniisip mo Magpakasaya ka na lang Sa kung anong meron ka Ngayon At sa darating na bukas Wag kang maghangad Ng kung ano pa man ngayon Hayaang dumaloy Ang buhay Wag ka ng gago Wag ka ng siraulo Wag ka ng tarantado Matatapos din ‘to Parang itong tula Walang kwenta Katulad ng iniyak mo Wala na ring silbi ‘yan

Continue reading...

"Gusto ko sanang sumayaw pero ayaw ko. Magulo. Masakit sa ulo. Gusto kitang yayain pero ayaw ko. Magulo. Masakit pa din sa ulo. Gusto ko nang tumayo at lapitan ka pero ayaw ko. Magulo. Sobrang sakit na sa ulo. Gusto ka sanang isayaw ng puso ko pero ayaw ng utak ko. Tangina. Dalawang salita lang naman ang gusto kong sabihin pero hindi ko magawa. Mahirap diba? Sana sa susunod nating pagkikita masabi at magawa ko na. Pero... Nakakatakot diba? Kasi hindi ko alam kung anong bibigkasing ng bibig mo, matutuwa ba o malulungkot. Pero ang sabi nga nila walang mawawala kung hindi susubukan. Pero masakit. Hindi ba? Masakit. Tangina dalawang salita lang talaga. Sa muli nating pagkikita sasabihin ko na talaga. Sana. Oo na. Eto na. Sandali. Teka. Sasabihin ko na nga. Oo, GUSTO KITA. "

0

Sep 14, 2015

Sep 14, 2015 at 8:34 AM UTC

john-kenneth-mesina-fulgencio

"Gusto ko sanang sumayaw pero ayaw ko. Magulo. Masakit sa ulo. Gusto kitang yayain pero ayaw ko. Magulo. Masakit pa din sa ulo. Gusto ko nang tumayo at lapitan ka pero ayaw ko. Magulo. Sobrang sakit na sa ulo. Gusto ka sanang isayaw ng puso ko pero ayaw ng utak ko. Tangina. Dalawang salita lang naman ang gusto kong sabihin pero hindi ko magawa. Mahirap diba? Sana sa susunod nating pagkikita masabi at magawa ko na. Pero... Nakakatakot diba? Kasi hindi ko alam kung anong bibigkasing ng bibig mo, matutuwa ba o malulungkot. Pero ang sabi nga nila walang mawawala kung hindi susubukan. Pero masakit. Hindi ba? Masakit. Tangina dalawang salita lang talaga. Sa muli nating pagkikita sasabihin ko na talaga. Sana. Oo na. Eto na. Sandali. Teka. Sasabihin ko na nga. Oo, GUSTO KITA. "

Continue reading...

*"Oo. Ang tanga. Tangina ko talaga."*

0

Oct 7, 2015

Oct 7, 2015 at 1:08 AM UTC

I am up to no good

*"Oo. Ang tanga. Tangina ko talaga."*

Continue reading...

Tama Mali Mali Mali Mali Wala Nawawala Nasaan ang puti? Ingay Gulo Kalampag ng lata sa loob ng ulo Galit Lungkot Puta, bakit gano’n? Magkahalo Litong lito Kailan ba mawawala ‘to? Sira Panira Wala nanamang nagawang tama Mali Mali Tangina, lagi nalang mali Nagtataka Hilo Mundo’y balot ng misteryo Kailan maayos? Kailan titino? Ang tanong sa sariling walang makasagot

0

Dec 25, 2014

Dec 25, 2014 at 3:44 AM UTC

Tama Mali Mali Mali Mali Wala Nawawala Nasaan ang puti? Ingay Gulo Kalampag ng lata sa loob ng ulo Galit Lungkot Puta, bakit gano’n? Magkahalo Litong lito Kailan ba mawawala ‘to? Sira Panira Wala nanamang nagawang tama Mali Mali Tangina, lagi nalang mali Nagtataka Hilo Mundo’y balot ng misteryo Kailan maayos? Kailan titino? Ang tanong sa sariling walang makasagot

Continue reading...

Sa bawat patak ng oras, ako'y nauubos. Hindi mawaring isipin kung kumusta ka. Iniisip mo ba ako? O ako lang ba ang nahulog? Pilit kong itinatanim sa aking isipan na huwag magmadali. Hayaan ang tadhanang gumawa ng paraan. Bigyang respeto ang tamang pagkakataon. Huwag nating pilitin. Ngunit kasabay ng pagkumbinsi sa sariling huwag mangialam, nahahati ang aking isipan upang gumawa ng unang hakbang. Ano nga bang mapapala ko kung hindi ako kikilos? Subalit sasagi sa isip ang posibilidad na mawala ka dahil sa mapupusok kong gawi. Isang malaking palaisipan ang pag-ibig. Hindi ito para sa mga mahihina ang puso. Hindi ito para sa mga taong mabilis mahulog at madaling masaktan. Minsan napapaisip ako kung bakit pa ba natin ito ginagawa? Sa dinami-dami ng hirap, sakripisyo, at sakit nitong dulot, talaga bang may patutunguhan? Sa tagal ng panahong ginugol kong mag-isa, naliwanagan ako sa aking halaga. Karapat-dapat ako sa pagmamahal na buong-buo at mapagpalaya. Ngunit, tangina naman. Bakit ganito kahirap mahanap? Akala ko madali. Iwinaksi ko lahat ng hadlang na maaari kong malampasan. Ginawan ng paraan at isinaayos ang sarili. Pagkalingon ko'y ako bigla ang nahuli. Halos lahat ng aking mga kasabayan nagkaroon na kani-kanilang katambalan. Ang malas ko naman. Bakit ako na lang ang hindi nabigyan? Hanggang sa dulo ba ay ganito pa rin? Parusa ba ito sa salang hindi ko namalayang gawin? Diyos ko, ano bang magagawa ko? Anong ginawa ko upang maranasan ito? Hindi naman sa pagdadrama. Ang nais ko lamang ay isang makakasama. Iyong makakausap sa araw-araw nang walang sawa. Iyong magbibigay sa akin ng atensyon at alaga. Ngunit kasabay nito, ako'y handa rin Na isauli ang pagmamahal na aking nagkakandarapang kunin. Isang pagkakataon lang po upang magsimula muli ang puso Makadama ng pagmamahal na tapat at totoo Makakaasa kayong hindi ko ito isusuko Anoman ang pagsubok na aming matamo

0

Oct 27, 2019

Oct 27, 2019 at 7:23 AM UTC

Isang Pagkakataon

Sa bawat patak ng oras, ako'y nauubos. Hindi mawaring isipin kung kumusta ka. Iniisip mo ba ako? O ako lang ba ang nahulog? Pilit kong itinatanim sa aking isipan na huwag magmadali. Hayaan ang tadhanang gumawa ng paraan. Bigyang respeto ang tamang pagkakataon. Huwag nating pilitin. Ngunit kasabay ng pagkumbinsi sa sariling huwag mangialam, nahahati ang aking isipan upang gumawa ng unang hakbang. Ano nga bang mapapala ko kung hindi ako kikilos? Subalit sasagi sa isip ang posibilidad na mawala ka dahil sa mapupusok kong gawi. Isang malaking palaisipan ang pag-ibig. Hindi ito para sa mga mahihina ang puso. Hindi ito para sa mga taong mabilis mahulog at madaling masaktan. Minsan napapaisip ako kung bakit pa ba natin ito ginagawa? Sa dinami-dami ng hirap, sakripisyo, at sakit nitong dulot, talaga bang may patutunguhan? Sa tagal ng panahong ginugol kong mag-isa, naliwanagan ako sa aking halaga. Karapat-dapat ako sa pagmamahal na buong-buo at mapagpalaya. Ngunit, tangina naman. Bakit ganito kahirap mahanap? Akala ko madali. Iwinaksi ko lahat ng hadlang na maaari kong malampasan. Ginawan ng paraan at isinaayos ang sarili. Pagkalingon ko'y ako bigla ang nahuli. Halos lahat ng aking mga kasabayan nagkaroon na kani-kanilang katambalan. Ang malas ko naman. Bakit ako na lang ang hindi nabigyan? Hanggang sa dulo ba ay ganito pa rin? Parusa ba ito sa salang hindi ko namalayang gawin? Diyos ko, ano bang magagawa ko? Anong ginawa ko upang maranasan ito? Hindi naman sa pagdadrama. Ang nais ko lamang ay isang makakasama. Iyong makakausap sa araw-araw nang walang sawa. Iyong magbibigay sa akin ng atensyon at alaga. Ngunit kasabay nito, ako'y handa rin Na isauli ang pagmamahal na aking nagkakandarapang kunin. Isang pagkakataon lang po upang magsimula muli ang puso Makadama ng pagmamahal na tapat at totoo Makakaasa kayong hindi ko ito isusuko Anoman ang pagsubok na aming matamo

Continue reading...

*Ang daya-daya mo Sabi mo kasi, mahal mo ko Sabi mo, totoo Ang daya-daya ng kalawakan Hindi niya ako niligtas mula sa kasinungalingan mo Ang daya-daya ng mundo Sabi niya, mayroong isa na nandyan para sa’yo Sa dinami-dami ng tao Sa lahat pa ng tao Ikaw pa ang nakilala ko Tarantado O siguro nga, Hindi pa nga ikaw ang taong hinahanap ko Sinadya lang na tayo ay ipagtagpo Para makilala ko kung sino man Ang taong sa akin ay nakalaan Pero madaya pa rin ang mundo Dahil nandito ka sa harap ko Ang amo-amo Na akala mo Wala kang ginawang mali sa tulad ko Ang sa’ya-sa’ya mo Ang daya-daya, gago Nginitian mo pa ko Kung alam mo lang Gusto ulit kitang sampalin At yakapin… Tangina, ang daya ng puso ko Ayaw maki-cooperate sa utak ko.*

0

Jan 7, 2016

Jan 7, 2016 at 8:04 PM UTC

Not Fair (Stef's Poem)

*Ang daya-daya mo Sabi mo kasi, mahal mo ko Sabi mo, totoo Ang daya-daya ng kalawakan Hindi niya ako niligtas mula sa kasinungalingan mo Ang daya-daya ng mundo Sabi niya, mayroong isa na nandyan para sa’yo Sa dinami-dami ng tao Sa lahat pa ng tao Ikaw pa ang nakilala ko Tarantado O siguro nga, Hindi pa nga ikaw ang taong hinahanap ko Sinadya lang na tayo ay ipagtagpo Para makilala ko kung sino man Ang taong sa akin ay nakalaan Pero madaya pa rin ang mundo Dahil nandito ka sa harap ko Ang amo-amo Na akala mo Wala kang ginawang mali sa tulad ko Ang sa’ya-sa’ya mo Ang daya-daya, gago Nginitian mo pa ko Kung alam mo lang Gusto ulit kitang sampalin At yakapin… Tangina, ang daya ng puso ko Ayaw maki-cooperate sa utak ko.*

Continue reading...

Darating ka pa nga ba? Mukhang marahil di na Totoong ika’y nanlimot, aking sinta, Sa pangakong pagmamahalan nating dalawa. Maaaring sabihin **** ako’y baliw, di-karapat-dapat, Ngunit ikaw, giliw, ay kailanman naging sapat, Sapat na upang patuloy kong ibigin, Ibigin kahit na iyong di mapansin. Pero bakit? Bakit nga ba di ka na darating? Bakit ba labis ang lungkot na aking tinatamasa sa iyong di pagsipot? Tanggap kong hindi mo nga talaga ako kailanman magugustuhan, Subalit matindi pa rin ang hapdi ng puso kong iyong sinugatan. Sabi nga nila, ang tulad mo ay tipong paasa, Yung tipong mangangako at di sasama, Marahil ako nga ang siyang problema, Ako nga ang taong umasa, Pero tangina, Salita mo ay iyong bigyang halaga.

0

Dec 10, 2017

Dec 10, 2017 at 12:44 AM UTC

Darating ka pa nga ba? Mukhang marahil di na Totoong ika’y nanlimot, aking sinta, Sa pangakong pagmamahalan nating dalawa. Maaaring sabihin **** ako’y baliw, di-karapat-dapat, Ngunit ikaw, giliw, ay kailanman naging sapat, Sapat na upang patuloy kong ibigin, Ibigin kahit na iyong di mapansin. Pero bakit? Bakit nga ba di ka na darating? Bakit ba labis ang lungkot na aking tinatamasa sa iyong di pagsipot? Tanggap kong hindi mo nga talaga ako kailanman magugustuhan, Subalit matindi pa rin ang hapdi ng puso kong iyong sinugatan. Sabi nga nila, ang tulad mo ay tipong paasa, Yung tipong mangangako at di sasama, Marahil ako nga ang siyang problema, Ako nga ang taong umasa, Pero tangina, Salita mo ay iyong bigyang halaga.

Continue reading...

Tangina ba ang bilis mo akong pasayahin? Kada araw na di ko na kayang mabuhay alam ko kailangan lang kita. Ano ba. Kaya't kung pwede lang wag na wag kang titigil sa pakikipagusap sakin kasi kada araw yan yung inaabangan ko. Iba rin kasi epekto mo sakin eh, di ko alam kung bakit pero mas nakakaadik ka pa sa teleserye at mas masayang panoorin at subaybayan. Pwede bang maglakad tayo sa walang destinasyon? Magsalita ka lang at mananahimik ako dahil gustong-gusto kitang nagsasalita. Bakit mo ba ako napapasaya ng walang kahit anong ginagawa? Kung mahal nga kita, tigil tigilan mo ako, kasi ayokong nagmamahal.

0

Sep 24, 2015

Sep 24, 2015 at 11:46 PM UTC

Tangina ba ang bilis mo akong pasayahin? Kada araw na di ko na kayang mabuhay alam ko kailangan lang kita. Ano ba. Kaya't kung pwede lang wag na wag kang titigil sa pakikipagusap sakin kasi kada araw yan yung inaabangan ko. Iba rin kasi epekto mo sakin eh, di ko alam kung bakit pero mas nakakaadik ka pa sa teleserye at mas masayang panoorin at subaybayan. Pwede bang maglakad tayo sa walang destinasyon? Magsalita ka lang at mananahimik ako dahil gustong-gusto kitang nagsasalita. Bakit mo ba ako napapasaya ng walang kahit anong ginagawa? Kung mahal nga kita, tigil tigilan mo ako, kasi ayokong nagmamahal.

Continue reading...

Kaya pala ayaw na akong pansinin, Kaya pala bigla na lang ako sineen, Kaya pala hindi nya na binabasa mga mensahe ko para sa kanya. Kaya pala pakiramdam ko ayaw nya na ako kausap. Kaya pala pakiramdam ko ayaw nya na sa akin, Kaya pala bigla syang nanlamig, Kaya pala balewala na ako. Kaya pala kinalimutan na ako. Kaya pala.. Kaya pala.. Kasi may bago ka na. Haha Tangina.

0

May 12, 2017

May 12, 2017 at 1:23 AM UTC

Kaya pala ayaw na akong pansinin, Kaya pala bigla na lang ako sineen, Kaya pala hindi nya na binabasa mga mensahe ko para sa kanya. Kaya pala pakiramdam ko ayaw nya na ako kausap. Kaya pala pakiramdam ko ayaw nya na sa akin, Kaya pala bigla syang nanlamig, Kaya pala balewala na ako. Kaya pala kinalimutan na ako. Kaya pala.. Kaya pala.. Kasi may bago ka na. Haha Tangina.

Continue reading...

Tangina mu Pakyu

0

May 10, 2015

May 10, 2015 at 1:10 PM UTC

Tula para sayo.

Tangina mu Pakyu

Continue reading...