"sinasambit" poems - Hello Poetry

"sinasambit" poems

Wala Akong Magawa Nagsimula lahat ito noong nabasa ko ang sulat mo Unti-unti kong binasa ang bawat letra na sinasambit mo Ramdam ko ang sakit, pagmamahal at panghihinayang na iyong nararamdaman Pero wala akong magawa dahil ako ay may kasalanan. Akala ko sa una lang to pero bakit habang tumatagal ay lalong bumabaon sa aking puso. Ang hirap kalimutan ang mga panahon na tayo'y pinagtagpo Lagi kung pinagdarasal na balang araw ay mapatawad mo ako Pero ito ay iyong tatandaan, gagawin ko ang lahat para matupad ang aking pangako.

0

Nov 22, 2015

Nov 22, 2015 at 1:38 AM UTC

Wala Akong Magawa Nagsimula lahat ito noong nabasa ko ang sulat mo Unti-unti kong binasa ang bawat letra na sinasambit mo Ramdam ko ang sakit, pagmamahal at panghihinayang na iyong nararamdaman Pero wala akong magawa dahil ako ay may kasalanan. Akala ko sa una lang to pero bakit habang tumatagal ay lalong bumabaon sa aking puso. Ang hirap kalimutan ang mga panahon na tayo'y pinagtagpo Lagi kung pinagdarasal na balang araw ay mapatawad mo ako Pero ito ay iyong tatandaan, gagawin ko ang lahat para matupad ang aking pangako.

Continue reading...

Mahal na kilala kita sa simpleng haha Minisage kita kahit di kita kilala Sabi ko sayo hi ganda Di ko inakalang mag rereply ka Sabi mo salamat huh. Sa simpleng batian tayo nag simula Humaba ng humaba mga salita Hanggang sa nakita ko Ay hala mag kabirthday tayong dalawa Mapag biro ang tadhana Mas lalo akong naligaw sa bitag nya Pero sa pag kaligaw ko nahanap kita Sabay tayong na ligaw sa tamis ng tadhana Tapos sabi mo mahal may sekreto ka Mapag biro nga ang tadhana Kasi kng gaanu katamis ang pag mamahal mo Ganun din kasaklap ang katotohanang d pueding maging tayo Di pueding maging tayo kasi may nakatali na sayo Pero kinain ko ang lahat ng pait na to At oo kasalanan ko Ang dating maliit na biro ng tadhana Naging libingan ko Pero ayaw kong bumangon mula dito Pinilit ko,pinilit mo at naging tayo Kahit mapait pinilit natin na patamisin ito At naging okay tayo Ang saya nga ng birthday natin pareho Sinupresa mo ako At sa unang pag kakataon Napag tanto ko na mahal mo nga ako May pa cake kpa mahal at palobo Tumulo ang luha ko Kasi di ko inakala sa magiging masaya ako Magiging masaya ang kaarawan ko Kaya salamat sayo mahal ko Pero habang tumatagal mahal Mawawala na tayo Halos di ko na maaninag ang iyong anino Nalungkot ako Pero bumalik ka mahal At sinabi mo pabalik na siya Ang nakatali sayo Gumuho ang mundo ko Ang dating hukay ngayon ang naging bangin Wala ng takas sa sakit Ang sabi mo aayusin mo mahal Tataposin na ang dapat taposin Pero paanu kng sa istoryang to Ako ang pangalawa Ako ang kirido Ako ang maninira ng pamilya At siya,sya ang una at ang pinakasalan mo sa harap ng dambana. Mahal anu ang laban ko Nasasaktan ako At oo di ko pueding isisi sayo to Kasi ginusto ko din naman. Namalibing sa bangin na ito Pinaglaruan tayo ng tadhana Yung akala kong magiging masaya Nasa binggit na ng kataposan nya Ayaw ko man sana ipilit Pero sa bawat hagupit ng sakit Pangalan mo aking sinasambit Mahal naririnig mo pa ba ako Pag dumating siya panu na tayo Maaalala mo pa kaya ang mga pangako mo Na magiging masaya tayo Kasi kung ganun kakainin ko na din ang pait na ito Ou ako na bahala sa lahat ng pait Basta mahal mangako ka Di tayo aabot sa dulo Pero paanu sakanya ka kasado Ako,pangalawa lang ako Nadudurog na ako Gusto ko na sana taposin ito Pero paanu kng mahal kita Minamahal kita ng todo Ngayon gusto mo palain ako... Pero paanu kng sa bawat paalam mo Sinasambit **** mahal mo ako Mahal mo nga ba talaga ako O mahal mo lng ako kasi binubou ko ang kulang niya sayo Please kng aalis ka umalis ka lng Kasi di applicable sa atin ang kng mag mahal ka ng dalawa piliin mo ang pangalawa kasi sa una pa lng nakatali kana.

0

Oct 20, 2017

Oct 20, 2017 at 4:08 AM UTC

Mahal na kilala kita sa simpleng haha Minisage kita kahit di kita kilala Sabi ko sayo hi ganda Di ko inakalang mag rereply ka Sabi mo salamat huh. Sa simpleng batian tayo nag simula Humaba ng humaba mga salita Hanggang sa nakita ko Ay hala mag kabirthday tayong dalawa Mapag biro ang tadhana Mas lalo akong naligaw sa bitag nya Pero sa pag kaligaw ko nahanap kita Sabay tayong na ligaw sa tamis ng tadhana Tapos sabi mo mahal may sekreto ka Mapag biro nga ang tadhana Kasi kng gaanu katamis ang pag mamahal mo Ganun din kasaklap ang katotohanang d pueding maging tayo Di pueding maging tayo kasi may nakatali na sayo Pero kinain ko ang lahat ng pait na to At oo kasalanan ko Ang dating maliit na biro ng tadhana Naging libingan ko Pero ayaw kong bumangon mula dito Pinilit ko,pinilit mo at naging tayo Kahit mapait pinilit natin na patamisin ito At naging okay tayo Ang saya nga ng birthday natin pareho Sinupresa mo ako At sa unang pag kakataon Napag tanto ko na mahal mo nga ako May pa cake kpa mahal at palobo Tumulo ang luha ko Kasi di ko inakala sa magiging masaya ako Magiging masaya ang kaarawan ko Kaya salamat sayo mahal ko Pero habang tumatagal mahal Mawawala na tayo Halos di ko na maaninag ang iyong anino Nalungkot ako Pero bumalik ka mahal At sinabi mo pabalik na siya Ang nakatali sayo Gumuho ang mundo ko Ang dating hukay ngayon ang naging bangin Wala ng takas sa sakit Ang sabi mo aayusin mo mahal Tataposin na ang dapat taposin Pero paanu kng sa istoryang to Ako ang pangalawa Ako ang kirido Ako ang maninira ng pamilya At siya,sya ang una at ang pinakasalan mo sa harap ng dambana. Mahal anu ang laban ko Nasasaktan ako At oo di ko pueding isisi sayo to Kasi ginusto ko din naman. Namalibing sa bangin na ito Pinaglaruan tayo ng tadhana Yung akala kong magiging masaya Nasa binggit na ng kataposan nya Ayaw ko man sana ipilit Pero sa bawat hagupit ng sakit Pangalan mo aking sinasambit Mahal naririnig mo pa ba ako Pag dumating siya panu na tayo Maaalala mo pa kaya ang mga pangako mo Na magiging masaya tayo Kasi kung ganun kakainin ko na din ang pait na ito Ou ako na bahala sa lahat ng pait Basta mahal mangako ka Di tayo aabot sa dulo Pero paanu sakanya ka kasado Ako,pangalawa lang ako Nadudurog na ako Gusto ko na sana taposin ito Pero paanu kng mahal kita Minamahal kita ng todo Ngayon gusto mo palain ako... Pero paanu kng sa bawat paalam mo Sinasambit **** mahal mo ako Mahal mo nga ba talaga ako O mahal mo lng ako kasi binubou ko ang kulang niya sayo Please kng aalis ka umalis ka lng Kasi di applicable sa atin ang kng mag mahal ka ng dalawa piliin mo ang pangalawa kasi sa una pa lng nakatali kana.

Continue reading...

#030317 Oo, totoo -- Hindi mo na kailangang ipagsigawang mahal mo ako, Na aakyat pa sa tuktok ng bundok Para isigaw ang pangalan ko, At doo'y ihayag ang nilalaman Ng damdaming nagsisidhi, Sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan. Mahal kita -- Sabi nila, lahat ng panimula ay may pangwakas Pero hindi ko mahagilap sa anumang libro Kung may katapusan nga ba ang mga salitang yan. Sa bawat letrang namumutawi sa aking bibig, Hindi ko alam kung matatapos ba Ang pagkatha ng puso ng sarili nitong lenggwahe ng "mahal kita" Pagkat hindi ito isang antigong alahas Na susuotin lamang sa mga piling okasyon, Pagkatapos ay itatago sa kahon, At kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon. Sabi sa kanta, "Walang sagot sa tanong kung bakit ka mahalaga" Pero ang sabi ko nama'y Tirik man ang araw sa pagtawa O kulimlim man ang gabi sa pag-iyak, Hindi ako mauubusan ng dahilan Para mas mahalin ka pa. Mahal, kaya ka pala mahalaga At kaya pala mahalaga -- Ngayon, ngayo'y alam mo na. Kukunin ko ang mga agiw Sayong mga lumang gunita, Pilit kong wawasakin ang mga pader Na hindi akmang pumagitna sa'ting dal'wa. Sa paulit-ulit **** pagsambit, Noo'y natakot akong maglaho ang halaga nito Natakot akong bawiin ng bukas ang bawat sinasambit mo Pero ngayon, mas pinili ko nang masanay -- Masanay sa bawat pagbigkas mo Kahit pa sabi ko noo'y ayoko Kahit pa gusto kong itanggi Kahit pa gusto kong limutin. Pero oo, sapat na sakin ang tiwala mo Sapat na sakin ang pag-intindi mo Minsa'y di ko maintindihan sa telepono, Minsa'y di ko malinaw sa pandinig ko Pero alam ng puso ko: Narinig ko. Sa mga kamaliang pilit nating binabayo, Mga pagkukulang na pilit nating pinupunan, At sa mga araw na kahit luha ang nalalasap, Doon ko nakitang kaya pala -- Kaya pala nating magpatuloy Sa paghawak sa kamay ng bawat isa At kahit pa malayo sa isa't isa'y Ikaw at ikaw pa rin ang pagsinta. Minsan di'y nagtanong ako, Ba't hindi ka na lang naunang masilayan ang mundo? Bakit kailangang hintayin pa kita? Bakit kailangang masaktan muna bago matugunan ang pagmamahal? Ba't nga ba minamahal kita? Mapupuno ako ng bakit Pero itatapon ko ang mga ito, Ayoko nang malunod sa pangambang Paggising ko'y baka muli ka na namang maglaho O baka malimot ng isa sa atin Ang iniingatang "mahal kita" Tatalon ako sa walang kasiguraduhan Tatalon ako -- Oo, alam kong nahuhulog ako Nahuhulog sa walang katapusang "Mahal kita." Hindi ko gamay ang misteryo nito Hindi ko mabatid ang mga nakasulat, Mga nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: Pero ililibot kita, Sa aking nakaraan, Sa aking ngayon At sa aking bukas -- Pagkat hindi tayo nabigo Ayokong biguin ka. Kailanman hindi mabubura, Hindi maglalaho Para sa nag-iisang ikaw. Sana magkusa ang araw sa pagbangon, At bukas makalawa'y maririnig ko na Ang hinihintay kong "Mahal kita."

0

Mar 2, 2017

Mar 2, 2017 at 9:46 PM UTC

Walang Tuldok ang "Mahal Kita"

#030317 Oo, totoo -- Hindi mo na kailangang ipagsigawang mahal mo ako, Na aakyat pa sa tuktok ng bundok Para isigaw ang pangalan ko, At doo'y ihayag ang nilalaman Ng damdaming nagsisidhi, Sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan. Mahal kita -- Sabi nila, lahat ng panimula ay may pangwakas Pero hindi ko mahagilap sa anumang libro Kung may katapusan nga ba ang mga salitang yan. Sa bawat letrang namumutawi sa aking bibig, Hindi ko alam kung matatapos ba Ang pagkatha ng puso ng sarili nitong lenggwahe ng "mahal kita" Pagkat hindi ito isang antigong alahas Na susuotin lamang sa mga piling okasyon, Pagkatapos ay itatago sa kahon, At kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon. Sabi sa kanta, "Walang sagot sa tanong kung bakit ka mahalaga" Pero ang sabi ko nama'y Tirik man ang araw sa pagtawa O kulimlim man ang gabi sa pag-iyak, Hindi ako mauubusan ng dahilan Para mas mahalin ka pa. Mahal, kaya ka pala mahalaga At kaya pala mahalaga -- Ngayon, ngayo'y alam mo na. Kukunin ko ang mga agiw Sayong mga lumang gunita, Pilit kong wawasakin ang mga pader Na hindi akmang pumagitna sa'ting dal'wa. Sa paulit-ulit **** pagsambit, Noo'y natakot akong maglaho ang halaga nito Natakot akong bawiin ng bukas ang bawat sinasambit mo Pero ngayon, mas pinili ko nang masanay -- Masanay sa bawat pagbigkas mo Kahit pa sabi ko noo'y ayoko Kahit pa gusto kong itanggi Kahit pa gusto kong limutin. Pero oo, sapat na sakin ang tiwala mo Sapat na sakin ang pag-intindi mo Minsa'y di ko maintindihan sa telepono, Minsa'y di ko malinaw sa pandinig ko Pero alam ng puso ko: Narinig ko. Sa mga kamaliang pilit nating binabayo, Mga pagkukulang na pilit nating pinupunan, At sa mga araw na kahit luha ang nalalasap, Doon ko nakitang kaya pala -- Kaya pala nating magpatuloy Sa paghawak sa kamay ng bawat isa At kahit pa malayo sa isa't isa'y Ikaw at ikaw pa rin ang pagsinta. Minsan di'y nagtanong ako, Ba't hindi ka na lang naunang masilayan ang mundo? Bakit kailangang hintayin pa kita? Bakit kailangang masaktan muna bago matugunan ang pagmamahal? Ba't nga ba minamahal kita? Mapupuno ako ng bakit Pero itatapon ko ang mga ito, Ayoko nang malunod sa pangambang Paggising ko'y baka muli ka na namang maglaho O baka malimot ng isa sa atin Ang iniingatang "mahal kita" Tatalon ako sa walang kasiguraduhan Tatalon ako -- Oo, alam kong nahuhulog ako Nahuhulog sa walang katapusang "Mahal kita." Hindi ko gamay ang misteryo nito Hindi ko mabatid ang mga nakasulat, Mga nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: Pero ililibot kita, Sa aking nakaraan, Sa aking ngayon At sa aking bukas -- Pagkat hindi tayo nabigo Ayokong biguin ka. Kailanman hindi mabubura, Hindi maglalaho Para sa nag-iisang ikaw. Sana magkusa ang araw sa pagbangon, At bukas makalawa'y maririnig ko na Ang hinihintay kong "Mahal kita."

Continue reading...

Hihintayin ba kitang bumalik? O hahayaan ka na lang sa isipang ika'y nakasiksik? Namimiss ang matatamis **** salitang Kay sarap balik-balikan. Minsa'y nagdududa kung ika'y totoo, Ngunit ang puso ko'y laging sinasambit ang pangalan mo. Puro s'ya lang 'to, Pero paano naman ako? Hihintayin ko na lang bang mag-break kayo? Dahil ako lang naman ang third wheel sa inyo. Pakiramdaman ko'y parang hangin, Hangin na hahanap-hanapin lang kung kakailanganin. Na para bang isang luhang hindi mapigilan sa pagbagsak.. Sayo, nahulog na ako sa'yo. Ano pang magagawa ko? Ayun, nagpanggap lang naman ako Na parang walang pake sayo. Tumatakbo, hinahabol, tumatakbo, nakakapagod. Kasi para akong aso na sunod nang sunod sa amo. Para akong kabute na sumusulpot-sulpot sa tabi mo. Ayoko namang maging ahas o linta Na grabe kung makapulupot, Grabe makasulot. Na sa mismong kaibigan ko pa magagawa. Hindi ko alam kung babalik ka pa.. Pero, ito ang mensahe ko sayo Sa oras na mag-krus ang landas natin Gusto kong malaman mo Na lahat nang nangyari pagitan satin Ay mananatiling nakatatak sa aking isipan na imahinasyon ko lamang ang lahat. -miss xEKIS

0

Nov 27, 2018

Nov 27, 2018 at 6:29 AM UTC

Hihintayin ba kitang bumalik? O hahayaan ka na lang sa isipang ika'y nakasiksik? Namimiss ang matatamis **** salitang Kay sarap balik-balikan. Minsa'y nagdududa kung ika'y totoo, Ngunit ang puso ko'y laging sinasambit ang pangalan mo. Puro s'ya lang 'to, Pero paano naman ako? Hihintayin ko na lang bang mag-break kayo? Dahil ako lang naman ang third wheel sa inyo. Pakiramdaman ko'y parang hangin, Hangin na hahanap-hanapin lang kung kakailanganin. Na para bang isang luhang hindi mapigilan sa pagbagsak.. Sayo, nahulog na ako sa'yo. Ano pang magagawa ko? Ayun, nagpanggap lang naman ako Na parang walang pake sayo. Tumatakbo, hinahabol, tumatakbo, nakakapagod. Kasi para akong aso na sunod nang sunod sa amo. Para akong kabute na sumusulpot-sulpot sa tabi mo. Ayoko namang maging ahas o linta Na grabe kung makapulupot, Grabe makasulot. Na sa mismong kaibigan ko pa magagawa. Hindi ko alam kung babalik ka pa.. Pero, ito ang mensahe ko sayo Sa oras na mag-krus ang landas natin Gusto kong malaman mo Na lahat nang nangyari pagitan satin Ay mananatiling nakatatak sa aking isipan na imahinasyon ko lamang ang lahat. -miss xEKIS

Continue reading...

Mahilig akong manood ng pelikula Sisiyasatin ko ang bawat balangkas Panonoorin mula sa simula Papunta sa kasukdulan ng kwento Hanggang sa katapusan ng kwento Isa sa paborito kong kategorya nito Ay ang pag-ibig Napakasayang manood ng pelikulang pag-iibigan ang tema Dahil kahit minsan ay katulad din ito ng nararanasan natin Magsisimula sa pagpapakilala Sa “ako nga pala si..” “At ako naman si..” Sabay ngiti na tila titigil ang mundo Bibilis ang pintig ng puso At mapupuno ang tiyan na tila nakalunok ng sangkatutak paruparo At nanirahan sa ilalim ng mga kalamnan mo Napakatamis ng mga simula Ang mga panahong ang mga mata Ang nagsisilbing daluyan Ng enerhiya na nagpapasabay ng tibok ng puso niyong dalawa Ang mga panahong ang mga kamay Ang nagsisilbing hawakan sa pinakamalayong paglalakbay Kikiligin ka sa simula Magpapatuloy sa kasukdulan Magpapatuloy Sa “Bakit hindi mo agad sinabi?” Sa “Bakit ka nagsinungaling saakin?” Sa “Ano bang nagawa ko sa’yo” Sa “Saan ba ako nagkamali?” Matututunan mo na ang pag-ibig pala ay nagbabago Ang dating matamis ay naging mapait At tila isang kape na dating kumukulo sa init Ay nanlamig bigla Sa di inaasahang panahon At sa katapusan ay makikita mo ang dulo Ang pagpapaalam Ang mga salitang “Hanggang dito na lamang tayo” Na kahit na ipinangako niyo sa isa’t isa ang walang hanggan Ay naabot niyo pa rin ang dulo At kahit na masakit ay tatanggapin mo Dahil ang katotohanan ay Ang pag-ibig ay nagwawakas Mahilig ako sa mga kwento Dahil dito umiikot ang mga pelikulang sinusubaybayan ko Ang simula, kasukdulan at pagtatapos Ang paborito kong istorya Ay ang pag-ibig Pag-ibig Na nagsimula sa pagpapakilala Sa pagtanggap ng katotohanan na hindi ko kakayanin mag-isa Sa pagsambit na ikaw lamang ang kayang magligtas sa kaluluwa kong ligaw Hindi man puno ng tamis Pero puno nmn ng tunay na pagsinta Ng totoong nagmamahal Ang mga mata niyang magbabantay saakin Sa tuwing ako’y nag-iisa’t nasa panganib Mga labi, na hindi mo man nakikita ang ngiti pero ramdam ang pagmamahal sa tamis ng salitang sinasambit Mga kamay, na hindi nagsisilbing hawakan, pero gabay At sa tuwing naliligaw na ako’y andyan ka pra itama ang aking landas Pag-ibig Na ang kasukdulan ay Naganap sa krus Kung saan ipinakita ang tunay na kilos ng pagmamahal; Sakripisyo Kahit na hindi ako nararapat sa pag-ibig mo’y Ibinigay mo ang lahat Para lamang maibalik ang ako, na minsan nang naglibot papalayo Sa kasabikan na mahanap ang dulo Kasama ang mundo pero nagkamali ako Ang mundo ay iiwan kang lagalak Sa kalsada Humahanap ng titirhan Humihingi ng makakain At nanlilimos ng ng salapi Pero ikaw ang pumulot saakin Sa pagkaalipin ko sa mapanlinlang mundo Iniangat mo ako sa kahirapan ko Kahit na tila kapeng nanlamig ako Ay hindi mo isinantabi Pinaranas mo ang tunay na pag-ibig Na hindi kayang ibigay ng kahit sino At tulad ng mga pelkulang paborito ko Hilig kong sinusubaybayan ang kwento Ang paborito kong kwento ay ang pag-iibigan nating dalawa, Panginoon. At magtatapos ito sa… Mali. Hindi pa rito nagtatapos ang kwento

0

Apr 22, 2018

Apr 22, 2018 at 1:18 PM UTC

kurt-christian-b-tubera

Mahilig akong manood ng pelikula Sisiyasatin ko ang bawat balangkas Panonoorin mula sa simula Papunta sa kasukdulan ng kwento Hanggang sa katapusan ng kwento Isa sa paborito kong kategorya nito Ay ang pag-ibig Napakasayang manood ng pelikulang pag-iibigan ang tema Dahil kahit minsan ay katulad din ito ng nararanasan natin Magsisimula sa pagpapakilala Sa “ako nga pala si..” “At ako naman si..” Sabay ngiti na tila titigil ang mundo Bibilis ang pintig ng puso At mapupuno ang tiyan na tila nakalunok ng sangkatutak paruparo At nanirahan sa ilalim ng mga kalamnan mo Napakatamis ng mga simula Ang mga panahong ang mga mata Ang nagsisilbing daluyan Ng enerhiya na nagpapasabay ng tibok ng puso niyong dalawa Ang mga panahong ang mga kamay Ang nagsisilbing hawakan sa pinakamalayong paglalakbay Kikiligin ka sa simula Magpapatuloy sa kasukdulan Magpapatuloy Sa “Bakit hindi mo agad sinabi?” Sa “Bakit ka nagsinungaling saakin?” Sa “Ano bang nagawa ko sa’yo” Sa “Saan ba ako nagkamali?” Matututunan mo na ang pag-ibig pala ay nagbabago Ang dating matamis ay naging mapait At tila isang kape na dating kumukulo sa init Ay nanlamig bigla Sa di inaasahang panahon At sa katapusan ay makikita mo ang dulo Ang pagpapaalam Ang mga salitang “Hanggang dito na lamang tayo” Na kahit na ipinangako niyo sa isa’t isa ang walang hanggan Ay naabot niyo pa rin ang dulo At kahit na masakit ay tatanggapin mo Dahil ang katotohanan ay Ang pag-ibig ay nagwawakas Mahilig ako sa mga kwento Dahil dito umiikot ang mga pelikulang sinusubaybayan ko Ang simula, kasukdulan at pagtatapos Ang paborito kong istorya Ay ang pag-ibig Pag-ibig Na nagsimula sa pagpapakilala Sa pagtanggap ng katotohanan na hindi ko kakayanin mag-isa Sa pagsambit na ikaw lamang ang kayang magligtas sa kaluluwa kong ligaw Hindi man puno ng tamis Pero puno nmn ng tunay na pagsinta Ng totoong nagmamahal Ang mga mata niyang magbabantay saakin Sa tuwing ako’y nag-iisa’t nasa panganib Mga labi, na hindi mo man nakikita ang ngiti pero ramdam ang pagmamahal sa tamis ng salitang sinasambit Mga kamay, na hindi nagsisilbing hawakan, pero gabay At sa tuwing naliligaw na ako’y andyan ka pra itama ang aking landas Pag-ibig Na ang kasukdulan ay Naganap sa krus Kung saan ipinakita ang tunay na kilos ng pagmamahal; Sakripisyo Kahit na hindi ako nararapat sa pag-ibig mo’y Ibinigay mo ang lahat Para lamang maibalik ang ako, na minsan nang naglibot papalayo Sa kasabikan na mahanap ang dulo Kasama ang mundo pero nagkamali ako Ang mundo ay iiwan kang lagalak Sa kalsada Humahanap ng titirhan Humihingi ng makakain At nanlilimos ng ng salapi Pero ikaw ang pumulot saakin Sa pagkaalipin ko sa mapanlinlang mundo Iniangat mo ako sa kahirapan ko Kahit na tila kapeng nanlamig ako Ay hindi mo isinantabi Pinaranas mo ang tunay na pag-ibig Na hindi kayang ibigay ng kahit sino At tulad ng mga pelkulang paborito ko Hilig kong sinusubaybayan ang kwento Ang paborito kong kwento ay ang pag-iibigan nating dalawa, Panginoon. At magtatapos ito sa… Mali. Hindi pa rito nagtatapos ang kwento

Continue reading...

Ito pala ang pakiramdam ng ligaw na damo, may pangangailangang kinukuha sa hamog ng umaga, sa lupang kakarampot, at sa katas ng ibang ugat ng ibang halaman. Ito pala ang pakiramdam ng ligaw na damo, nananahimik na namumuhay sa anino ng tunay na sibol ng kalikasan. Ano ang aking silbi kung ang langit na nais kong marating ay hanggang talampakan lamang ng tao? Ano ang aking silbi? Ito pala ang pakiramdam ng ligaw na damo, mabubuhay ng walang halaga, mawawala ng walang sinasambit.

0

Jan 28, 2015

Jan 28, 2015 at 3:59 AM UTC

qua-patet-orbis

Ito pala ang pakiramdam ng ligaw na damo, may pangangailangang kinukuha sa hamog ng umaga, sa lupang kakarampot, at sa katas ng ibang ugat ng ibang halaman. Ito pala ang pakiramdam ng ligaw na damo, nananahimik na namumuhay sa anino ng tunay na sibol ng kalikasan. Ano ang aking silbi kung ang langit na nais kong marating ay hanggang talampakan lamang ng tao? Ano ang aking silbi? Ito pala ang pakiramdam ng ligaw na damo, mabubuhay ng walang halaga, mawawala ng walang sinasambit.

Continue reading...

Paano nga ba sinusukat ang pag-ibig? Ito ba'y depende sa tagal o oras nay ginugol? O kaya'y sa dami ng regalong Natamo? Ibig sabihin ba'y di mo ako minahal kahit paano? Pinili kitang mahalin sa lahat ng nilalang Hindi naman Ito isang karangalan Kung titignan Ginusto kita kahit walang kasiguraduhan Ginusto kita kahit pagtingi'y saakin lamang Tama,oo sayo ito' ISA lamang Laro Isang pagkakataong ang puso mo'y malibang,makalayo Ako'y walang pangambang sumugod sa apoy Sunog na tutupok sa aking puso't pagkatao Lahat ng nangyari ay aking ginusto Ang mapalapit sayo sa bawat segundo Ang makilala ka sa anumang paraang alam ko Ang maging bahagi ng buhay kahit saglit lamang Ito Alam kong sa una, ikaw ay bukal na nagsabi Hindi ikaw yung pumapasok sa isang relasyon Na ako'y di dapat umasa sa iyong paglahok Na ang pagmamahal na aking hinandog ay maibabalik ng lubos Kahit paulit ulit sa isip ko'y sinasambit Na ako'y di masasaktan ni katiting Noong sinabi **** ako'y wag Munang mapalapit Ang puso ko'y tumigil ng paulit ulit Pinilit kong ngumiti Gaya ng pangako Na ang iyong sagot ay matatAnggap ng lubos Kahit pa ba ang luha ko'y dumadausgos Ang aking puso ay hinawi ng unos Gusto kita gusto kita bakit ba di mo makita Matulungan lamang kita ako na ay masaya Kundi man ako ang sayoy magpaligaya Kung alam kong ikaw ay masaya puso ko'y panatag na Bakit di mo ako pinayagan na sa iyoy umalalay Ako'y gamitim **** saklay na gagabay sayong paa Matulungan lang kita sukdulan na ang ligaya Ngayon lahat ay wala na ako mgayoy nagiisa

0

Jan 23, 2012

Jan 23, 2012 at 9:31 AM UTC

AKO ANG MAY GUSTO

Paano nga ba sinusukat ang pag-ibig? Ito ba'y depende sa tagal o oras nay ginugol? O kaya'y sa dami ng regalong Natamo? Ibig sabihin ba'y di mo ako minahal kahit paano? Pinili kitang mahalin sa lahat ng nilalang Hindi naman Ito isang karangalan Kung titignan Ginusto kita kahit walang kasiguraduhan Ginusto kita kahit pagtingi'y saakin lamang Tama,oo sayo ito' ISA lamang Laro Isang pagkakataong ang puso mo'y malibang,makalayo Ako'y walang pangambang sumugod sa apoy Sunog na tutupok sa aking puso't pagkatao Lahat ng nangyari ay aking ginusto Ang mapalapit sayo sa bawat segundo Ang makilala ka sa anumang paraang alam ko Ang maging bahagi ng buhay kahit saglit lamang Ito Alam kong sa una, ikaw ay bukal na nagsabi Hindi ikaw yung pumapasok sa isang relasyon Na ako'y di dapat umasa sa iyong paglahok Na ang pagmamahal na aking hinandog ay maibabalik ng lubos Kahit paulit ulit sa isip ko'y sinasambit Na ako'y di masasaktan ni katiting Noong sinabi **** ako'y wag Munang mapalapit Ang puso ko'y tumigil ng paulit ulit Pinilit kong ngumiti Gaya ng pangako Na ang iyong sagot ay matatAnggap ng lubos Kahit pa ba ang luha ko'y dumadausgos Ang aking puso ay hinawi ng unos Gusto kita gusto kita bakit ba di mo makita Matulungan lamang kita ako na ay masaya Kundi man ako ang sayoy magpaligaya Kung alam kong ikaw ay masaya puso ko'y panatag na Bakit di mo ako pinayagan na sa iyoy umalalay Ako'y gamitim **** saklay na gagabay sayong paa Matulungan lang kita sukdulan na ang ligaya Ngayon lahat ay wala na ako mgayoy nagiisa

Continue reading...

Ilang beses ko na bang sinabi na hinding hindi na magyoyosi. Tila sindami na ulan noong Hunyo. Pero bakit ganito wala pang pinagbago. Walang pinagbago gaya ng nararamdaman ko. Alam kong isang malaking kahangalan na sabihin na ikaw parin ay mahal ko. Marahil nga, katangan ito. Mga patak ng ulan ang nagpapaalala Sa mga kahapon na ikaw ay kapiling at kasama. Nalulunod ako, nalulunod sa katahimikan. Katahimikan sa sunod sunod na patak ng ulan. Sa tuwing umuulan, Sinasambit nito ang iyong pangalan. Sinasambit ang mga pangako at mga alaaang hindi kailan man makakalimutan. Mahal kita, mahal mo ako. Yan ang mga salitang naniwala ako. Sinabi ko at sinabi mo. Pero sa isang iglap, nasaan na tayo? Sadya bang nakakaadik Ang nikotin sa ngala-ngala at gilagid? O sadya lang makulit at pasaway Ang aking paglapit? Sa yosing siyang sumagip Sa damdaming pinuno ng sakit Pinuno ng hinagpis at lungkot Mula ng madurog ang pusong nakakapit Sa sumpaang sa tadhana ay sumabit. Naaalala mo pa ba ang ating mga pangako? Na ikaw ang siyang mamahalin hangang sa maging upos ang buhay at hininga ay sumuko. Nagsimula ang lahat ng ikaw ay lumisan Ang pinakamadilim na yugto sa puso at isipan May mga bagay talaga na walang kasagutan Isa na dito ay ang paglayo, mundo ay tinakasan Mula nang ikaw ay nawala sa bisyo ako ay nakipisan. Kasama sa magdamagan nang sakit ay mabawasan Hindi madali nang ikaw ay nawala Hindi ganun kadali na ikaw ay kalimutan Parang isang kanta na paulit ulit Bawat kataga sinasambit ang iyong pangalan. Pangalan at katagang walang katapusan. Bawat hithit bawat buga Ang usok ay siyang sa akin ang nagpapaalala ng iyong wangis at itsura. Sa bawat buga. Nakikita ko ang iyong mukha. At sa isang iglap mawawala. Pero ngayong kaya ko na. Bakit ang bisyo di na maisara? Sadya bang nasanay na? O dahil hinihintay ka pa?

0

Jul 25, 2016

Jul 25, 2016 at 2:28 AM UTC

Ilang beses ko na bang sinabi na hinding hindi na magyoyosi. Tila sindami na ulan noong Hunyo. Pero bakit ganito wala pang pinagbago. Walang pinagbago gaya ng nararamdaman ko. Alam kong isang malaking kahangalan na sabihin na ikaw parin ay mahal ko. Marahil nga, katangan ito. Mga patak ng ulan ang nagpapaalala Sa mga kahapon na ikaw ay kapiling at kasama. Nalulunod ako, nalulunod sa katahimikan. Katahimikan sa sunod sunod na patak ng ulan. Sa tuwing umuulan, Sinasambit nito ang iyong pangalan. Sinasambit ang mga pangako at mga alaaang hindi kailan man makakalimutan. Mahal kita, mahal mo ako. Yan ang mga salitang naniwala ako. Sinabi ko at sinabi mo. Pero sa isang iglap, nasaan na tayo? Sadya bang nakakaadik Ang nikotin sa ngala-ngala at gilagid? O sadya lang makulit at pasaway Ang aking paglapit? Sa yosing siyang sumagip Sa damdaming pinuno ng sakit Pinuno ng hinagpis at lungkot Mula ng madurog ang pusong nakakapit Sa sumpaang sa tadhana ay sumabit. Naaalala mo pa ba ang ating mga pangako? Na ikaw ang siyang mamahalin hangang sa maging upos ang buhay at hininga ay sumuko. Nagsimula ang lahat ng ikaw ay lumisan Ang pinakamadilim na yugto sa puso at isipan May mga bagay talaga na walang kasagutan Isa na dito ay ang paglayo, mundo ay tinakasan Mula nang ikaw ay nawala sa bisyo ako ay nakipisan. Kasama sa magdamagan nang sakit ay mabawasan Hindi madali nang ikaw ay nawala Hindi ganun kadali na ikaw ay kalimutan Parang isang kanta na paulit ulit Bawat kataga sinasambit ang iyong pangalan. Pangalan at katagang walang katapusan. Bawat hithit bawat buga Ang usok ay siyang sa akin ang nagpapaalala ng iyong wangis at itsura. Sa bawat buga. Nakikita ko ang iyong mukha. At sa isang iglap mawawala. Pero ngayong kaya ko na. Bakit ang bisyo di na maisara? Sadya bang nasanay na? O dahil hinihintay ka pa?

Continue reading...

Isa, isa lang, isa lang naman ang gusto kong makasama. Dito sa mundong pinaghalong lungkot at ligaya. Yun ay IKAW. Dalawa, dalawang salita lang ang maibibigay ko. Maibibigay kong rason para malaman mo. Kung bakit ikaw, ikaw ang gusto ko. Dalawang salita na binubuo ng siyam na letra, MAHAL KITA Tatlo, tatlong salita lang naman ang ninanais ko. Salitang nais kong marinig mula sa bibig mo. Salitang habang sinasambit mo ay naguumapaw ka sa tuwa. Salitang MAHAL DIN KITA Ngunit apat, apat na masasakit na salita. Na tila ba'y pagtibok ng puso ko'y tumigil bigla. Kasabay ng pagpatak ng luha sa aking mga mata. Nalaman ko, nalaman ko lang naman na MAY MAHAL KANG IBA. Lima, limang salita ang paulit-ulit kong hinihiling. Magmula ng malaman kong may iba ka ng kapiling. Sana, SANA IKAW AT AKO NALANG. Anim, anim na salitang patanong ang nasa isip ko. Tanong na gumugulo sa puso't isipan ko. Tanong na gustong malaman ang kasagutan nito. ANONG BANG MERON SIYANG WALA AKO. Pito, pitong salita ang nais kong ipaalam sayo. Pitong salita na sana'y magpabago ng isip mo. Pitong salita na handa kong gawin para sayo. MAHAL KITA AT HANDA AKONG MAGHINTAY SAYO. Walo, walong salita na pilit kong pinanghahawakan. Walong salita na inaasahan kong matutupad, hindi man kinabukasan. DARATING ANG PANAHON NA MAMAHALIN MO RIN AKO. Siyam, siyam na salita na alam kong totoo. Siyam na salita na binitawan ng kaibigan ko. Siyam na salita sa na dumudurog sa puso ko tuwing naririnig ko ito. WAG KA NG UMASA, MAY MAHAL NA SIYANG IBA. Hanggang sa sampu, sampung salita na nanggaling mismo sa bibig mo. Salitang nagmulat sakin sa katotohanang hindi talaga magiging tayo. Salitang nagpagising sa natutulog na puso ko. Salitang ITIGIL MO NA, HINDI MAGIGING IKAW ANG TAONG MAHAL KO.

0

Sep 13, 2017

Sep 13, 2017 at 12:03 PM UTC

Cherrymaeclaire

Sampung mga Salita

Isa, isa lang, isa lang naman ang gusto kong makasama. Dito sa mundong pinaghalong lungkot at ligaya. Yun ay IKAW. Dalawa, dalawang salita lang ang maibibigay ko. Maibibigay kong rason para malaman mo. Kung bakit ikaw, ikaw ang gusto ko. Dalawang salita na binubuo ng siyam na letra, MAHAL KITA Tatlo, tatlong salita lang naman ang ninanais ko. Salitang nais kong marinig mula sa bibig mo. Salitang habang sinasambit mo ay naguumapaw ka sa tuwa. Salitang MAHAL DIN KITA Ngunit apat, apat na masasakit na salita. Na tila ba'y pagtibok ng puso ko'y tumigil bigla. Kasabay ng pagpatak ng luha sa aking mga mata. Nalaman ko, nalaman ko lang naman na MAY MAHAL KANG IBA. Lima, limang salita ang paulit-ulit kong hinihiling. Magmula ng malaman kong may iba ka ng kapiling. Sana, SANA IKAW AT AKO NALANG. Anim, anim na salitang patanong ang nasa isip ko. Tanong na gumugulo sa puso't isipan ko. Tanong na gustong malaman ang kasagutan nito. ANONG BANG MERON SIYANG WALA AKO. Pito, pitong salita ang nais kong ipaalam sayo. Pitong salita na sana'y magpabago ng isip mo. Pitong salita na handa kong gawin para sayo. MAHAL KITA AT HANDA AKONG MAGHINTAY SAYO. Walo, walong salita na pilit kong pinanghahawakan. Walong salita na inaasahan kong matutupad, hindi man kinabukasan. DARATING ANG PANAHON NA MAMAHALIN MO RIN AKO. Siyam, siyam na salita na alam kong totoo. Siyam na salita na binitawan ng kaibigan ko. Siyam na salita sa na dumudurog sa puso ko tuwing naririnig ko ito. WAG KA NG UMASA, MAY MAHAL NA SIYANG IBA. Hanggang sa sampu, sampung salita na nanggaling mismo sa bibig mo. Salitang nagmulat sakin sa katotohanang hindi talaga magiging tayo. Salitang nagpagising sa natutulog na puso ko. Salitang ITIGIL MO NA, HINDI MAGIGING IKAW ANG TAONG MAHAL KO.

Continue reading...

Babalik ako sa kung saan tayo ay mga bata pa Nag lalaro, tumatakbo, tumatawa Walang iniisip na problema At may mga ngiting walang katumbas Na nakikita sating mukha. Isang umaga ang hindi ko nalimutan Yung araw na nalaman ko na ikaw ay may pag tingin pala, Tumingin ako sayo Napatingin sa mga ngiti mo Na parang nakuha ang inaasam asam niyang regalo sa pasko Habang ika'y ay bahagyang yumuko at umiiwas na makita ko Mga mata natin ay nag tagpo Diko alam aking sasabihin Gusto ko itanong sayo kung bakit ako, Ngunit walang salita ang lumalabas sa mga labi ko. Ilang umaga ang nagdaan na palaging tumitingin sa langit at ngumingiti sa araw Pumipikit at dinadama ito na parang na sisilaw sa angkin nitong ningning Iniisip kung ikaw ay makikita. Kaya't dali daling papasok sa eskwela Tingin doon, tingin dito "Nasan ka ba" ang tatlong salita na laging sinasambit tuwing hinahanap ka. Tuwing tayo ay nag kakasalubong Parang may kuryente na sa katawan ko'y tumatakbo. Ngingiti tayo sa isa't isa Na parang mga batang binigyan ng sorbetes At natuwa sa kung gaano ito katamis. Tatapusin ko na itong tula na aking ginawa Ito nga pala ang isa sa magagandang bagay na nangyari saking pag kabata. Limang taon na ang nakalipas .

0

Feb 27, 2016

Feb 27, 2016 at 10:43 AM UTC

poembornwithfeet

Babalik ako sa kung saan tayo ay mga bata pa Nag lalaro, tumatakbo, tumatawa Walang iniisip na problema At may mga ngiting walang katumbas Na nakikita sating mukha. Isang umaga ang hindi ko nalimutan Yung araw na nalaman ko na ikaw ay may pag tingin pala, Tumingin ako sayo Napatingin sa mga ngiti mo Na parang nakuha ang inaasam asam niyang regalo sa pasko Habang ika'y ay bahagyang yumuko at umiiwas na makita ko Mga mata natin ay nag tagpo Diko alam aking sasabihin Gusto ko itanong sayo kung bakit ako, Ngunit walang salita ang lumalabas sa mga labi ko. Ilang umaga ang nagdaan na palaging tumitingin sa langit at ngumingiti sa araw Pumipikit at dinadama ito na parang na sisilaw sa angkin nitong ningning Iniisip kung ikaw ay makikita. Kaya't dali daling papasok sa eskwela Tingin doon, tingin dito "Nasan ka ba" ang tatlong salita na laging sinasambit tuwing hinahanap ka. Tuwing tayo ay nag kakasalubong Parang may kuryente na sa katawan ko'y tumatakbo. Ngingiti tayo sa isa't isa Na parang mga batang binigyan ng sorbetes At natuwa sa kung gaano ito katamis. Tatapusin ko na itong tula na aking ginawa Ito nga pala ang isa sa magagandang bagay na nangyari saking pag kabata. Limang taon na ang nakalipas .

Continue reading...

I Bumabati, dumarampi Dumarayo, sinusuyo Umiibig, nananalig Lumilisan, napaparam. II Sinusulat, inaawit Kinakatha, inuukit Sinasambit, ginuguhit Inaangkin, sinusungkit. III Nasilayan, hinangaan Nabighani, sinundan Nasilaw, nasaktan Humapon, luhaan.

0

Jun 15, 2015

Jun 15, 2015 at 12:37 AM UTC

I Bumabati, dumarampi Dumarayo, sinusuyo Umiibig, nananalig Lumilisan, napaparam. II Sinusulat, inaawit Kinakatha, inuukit Sinasambit, ginuguhit Inaangkin, sinusungkit. III Nasilayan, hinangaan Nabighani, sinundan Nasilaw, nasaktan Humapon, luhaan.

Continue reading...

Ngayon ang araw na ang tagsibol ay naging taglagas Nagmistulang mga banderitas na may kani-kaniyang pahiwatig Ang mga balitang may madalamhating panimula. At kung ito nga ang katapusan ng isang mandirigma Sa kahon at sa lilim ng Malacanang, Ay dito ko rin nais magsimula ng aking pagtaya. Ginuguhit ko sa aking isipan Ang paulit-ulit na malalaking tuldok At ang kani-kanilang dugtugngan Na tila ba hindi lamang sila kabahagi ng kabuuan Ngunit ang kanilang kabuuan ay sya ring kabahagi Sa pinagtagpi-tagping mga kalahok ng kasaysayan. Natatandaan ko pa noong elementarya, At sa tuwing bubuksan ang aklat ng nakaraan Ay tila magiging mga itak na matutulis ang mga pahina nito At sabay-sabay na susugod at lulusob Na para bang mga manlalayag sa panibagong misyon nito. At kahit pa, kahit pa gustuhin ko mang manatili Ang mga imahe sa realidad Ay wala naman akong kakayahan Para pigilan ang tadhana sa pagkitil Ng kanilang mga pinaglumaang orasan. Ngunit sigurado akong ang mga mukhang nililok ng panahon Ay magiging katulad din ilang pahinang ipinapangkalakal At doon sila'y magpapatuloy ng panibagong yugto Ng mga kwentong hindi man maiukit sa kasaysayan Ay magsisilbi namang pamana Sa henerasyong may iba nang ipinaglalaban. Hindi man ito ang sinasambit kong katapusan Ngunit sa pagitan ng magkaibang panig at paniniwala Ay balang araw itong maisasara na may iisa ng pamagat. At marahil bukas o sa makalawa'y Sabay-sabay din tayong magbunyi Sa umagang hindi na lulubog pa magpakailanman.

0

Jun 26, 2021

Jun 26, 2021 at 12:53 AM UTC

Ngayon ang araw na ang tagsibol ay naging taglagas Nagmistulang mga banderitas na may kani-kaniyang pahiwatig Ang mga balitang may madalamhating panimula. At kung ito nga ang katapusan ng isang mandirigma Sa kahon at sa lilim ng Malacanang, Ay dito ko rin nais magsimula ng aking pagtaya. Ginuguhit ko sa aking isipan Ang paulit-ulit na malalaking tuldok At ang kani-kanilang dugtugngan Na tila ba hindi lamang sila kabahagi ng kabuuan Ngunit ang kanilang kabuuan ay sya ring kabahagi Sa pinagtagpi-tagping mga kalahok ng kasaysayan. Natatandaan ko pa noong elementarya, At sa tuwing bubuksan ang aklat ng nakaraan Ay tila magiging mga itak na matutulis ang mga pahina nito At sabay-sabay na susugod at lulusob Na para bang mga manlalayag sa panibagong misyon nito. At kahit pa, kahit pa gustuhin ko mang manatili Ang mga imahe sa realidad Ay wala naman akong kakayahan Para pigilan ang tadhana sa pagkitil Ng kanilang mga pinaglumaang orasan. Ngunit sigurado akong ang mga mukhang nililok ng panahon Ay magiging katulad din ilang pahinang ipinapangkalakal At doon sila'y magpapatuloy ng panibagong yugto Ng mga kwentong hindi man maiukit sa kasaysayan Ay magsisilbi namang pamana Sa henerasyong may iba nang ipinaglalaban. Hindi man ito ang sinasambit kong katapusan Ngunit sa pagitan ng magkaibang panig at paniniwala Ay balang araw itong maisasara na may iisa ng pamagat. At marahil bukas o sa makalawa'y Sabay-sabay din tayong magbunyi Sa umagang hindi na lulubog pa magpakailanman.

Continue reading...

Paulit - ulit na sinasambit ang salitang mahal kita Pareho pa ba tayo ng nadarama? Tila ika'y nanlalamig na Mayroon na nga bang iba? Ako'y handa nang palayain ka Ramdam na tila wala na talagang halaga Nawa'y makita kitang masaya sa iba Iyo na rin sanang bitawan ang puso kong pagod na

0

May 23, 2019

May 23, 2019 at 8:56 AM UTC

beaclarizbaleta

Hanggang dito nalang ba?

Paulit - ulit na sinasambit ang salitang mahal kita Pareho pa ba tayo ng nadarama? Tila ika'y nanlalamig na Mayroon na nga bang iba? Ako'y handa nang palayain ka Ramdam na tila wala na talagang halaga Nawa'y makita kitang masaya sa iba Iyo na rin sanang bitawan ang puso kong pagod na

Continue reading...

sa gitna ng aking imahinasyon, natagpuan ko ang aking sarili na kasama't ika'y kayakap sa isang estasyon. sigaw ng drayber ang tanging ingay. ngunit nakasentro ang aking tainga sa'yong mga sinasabi. minasdan kita habang sinasabing saki'y ayaw mo mawalay. ngiti lang ang tanging maisagot ko sa bawat salitang sinasambit mo. pero naalala ko nga pala, tanging imahinasyon lang pala ito.

0

Jul 13, 2018

Jul 13, 2018 at 7:45 AM UTC

sa gitna ng aking imahinasyon, natagpuan ko ang aking sarili na kasama't ika'y kayakap sa isang estasyon. sigaw ng drayber ang tanging ingay. ngunit nakasentro ang aking tainga sa'yong mga sinasabi. minasdan kita habang sinasabing saki'y ayaw mo mawalay. ngiti lang ang tanging maisagot ko sa bawat salitang sinasambit mo. pero naalala ko nga pala, tanging imahinasyon lang pala ito.

Continue reading...

041020 Malalalim ang gabi At tinatanong ko ang langit Kung kagaya ba nito ang Iyong mga mata. Kung sa aking pagtulog ba'y Ilang umaga pa ang bubungad At aalayan ko ng pagsinta. Sa bawat araw na lumilipas, Ay walang kurap ang aking pagsamba Sa ngalan **** Hindi sa anumang papel ko lang nabasa, Ang kaluwalhatian **** siyang himig Sa bawat silakbo ng oras At pintig ng segundong Lumalamon sa aking pagkatao. Tangay Mo ang aking pagsusumamo, Ang bawat pantig Ng mga sinasambit kong mga salita, Ang bawat kuwit sa puso kong Nalulunod sa Iyong presensya. Ikaw ay nag-iisa — Walang katulad ang Iyong Ngalan. Walang ibang pupurihin, Walang ibang sasambahin, O Diyos, Ikaw ay sapat.

0

Nov 24, 2022

Nov 24, 2022 at 2:55 AM UTC

041020 Malalalim ang gabi At tinatanong ko ang langit Kung kagaya ba nito ang Iyong mga mata. Kung sa aking pagtulog ba'y Ilang umaga pa ang bubungad At aalayan ko ng pagsinta. Sa bawat araw na lumilipas, Ay walang kurap ang aking pagsamba Sa ngalan **** Hindi sa anumang papel ko lang nabasa, Ang kaluwalhatian **** siyang himig Sa bawat silakbo ng oras At pintig ng segundong Lumalamon sa aking pagkatao. Tangay Mo ang aking pagsusumamo, Ang bawat pantig Ng mga sinasambit kong mga salita, Ang bawat kuwit sa puso kong Nalulunod sa Iyong presensya. Ikaw ay nag-iisa — Walang katulad ang Iyong Ngalan. Walang ibang pupurihin, Walang ibang sasambahin, O Diyos, Ikaw ay sapat.

Continue reading...

sa isang minsan naglaro ang tadhana, pinagtagpo ang mga mata ng dalawang uhaw sa kahulugan sa isang minsan nagsimula ang tagu-taguan, mga salitang walang kahulugang sinasambit ng mga labing mapagpanggap, sa isang minsan nagdikit ang mga labi, pilit itinago ang init na nadama ngunit mga ngiti natin ang nagsasabi sa isang minsan maipapakita natin sa lahat na nandito tayo para sa isa’t-isa at di na kailangan pang matakot sa panghuhusga sa isang minsan, kailangan nating maniwala sa pagdating ng oras at tadhana, magkasamang lalaya, sa isang minsan masasambit rin natin ang ating pagsinta, sa isang sulyap na walang takot, walang alinlangan, sa isang minsan ang minsan ay magiging walang hanggan, panghabang-buhay, kahit saan, kahit kailan, kahit anong oras sa isang minsan darating rin na magtutugma ang tadhana kaya’t makontento muna tayo sa mga nakaw na sandali, sa isang minsan magtatagpo ang ating mga mata at ngiti kahit na walang kahulugan, kahit na tayo’y nasasaktan, sa isang minsan tayo ay nagkatagpo at nagmahalan, kahit alam nating tayo ay sawi, sa pag-ibig nating tulad ng ulan sa isang minsan

0

Nov 4, 2019

Nov 4, 2019 at 7:09 PM UTC

sa isang minsan

sa isang minsan naglaro ang tadhana, pinagtagpo ang mga mata ng dalawang uhaw sa kahulugan sa isang minsan nagsimula ang tagu-taguan, mga salitang walang kahulugang sinasambit ng mga labing mapagpanggap, sa isang minsan nagdikit ang mga labi, pilit itinago ang init na nadama ngunit mga ngiti natin ang nagsasabi sa isang minsan maipapakita natin sa lahat na nandito tayo para sa isa’t-isa at di na kailangan pang matakot sa panghuhusga sa isang minsan, kailangan nating maniwala sa pagdating ng oras at tadhana, magkasamang lalaya, sa isang minsan masasambit rin natin ang ating pagsinta, sa isang sulyap na walang takot, walang alinlangan, sa isang minsan ang minsan ay magiging walang hanggan, panghabang-buhay, kahit saan, kahit kailan, kahit anong oras sa isang minsan darating rin na magtutugma ang tadhana kaya’t makontento muna tayo sa mga nakaw na sandali, sa isang minsan magtatagpo ang ating mga mata at ngiti kahit na walang kahulugan, kahit na tayo’y nasasaktan, sa isang minsan tayo ay nagkatagpo at nagmahalan, kahit alam nating tayo ay sawi, sa pag-ibig nating tulad ng ulan sa isang minsan

Continue reading...

‘Heto na naman tayo’t nagbabangayan Parating nagtatapat na magkabilang panig Sinusubukang amuhin ang galit na nadarama Pinipilit ayusin ang matagal nang nasira Nandiyan ka na naman sa iyong sulok Hindi mapigilang umiyak at magmukmok Ako nama’y nandito sa kabilang dako Pinupulot ang mga bubog na iyong binato Ang mga sugat na matagal nang naghilom Muli na namang binuksan ng mga sakit ng kahapon Bakit pa ba natin binabalikan ang nakaraan? Ang gusto ko lang naman ay ang ‘tayo’ ng kasalukuyan Ngunit sa bawat titig na iyong binibitawan Para bang ramdam mo pa rin ang sakit na ako ang pinagmulan? Ano pa ba ang dapat kong gawin? Para tuluyan mo na akong patawarin? Isang patawad na paulit-ulit na lang sinasambit Isang patawad na matagal na dapat pumawi ng galit Ngunit sadyang ganon yata talaga ang tindi ng sakit Kung kaya’t ang pagsusumamo ay dadahan-dahanin at ‘di na ipipilit Mula sa nakalalasong relasyon ika’y aking pinalalaya Sige na’t humayo ka, bumangon at humanap ng ikasasaya Mahirap para sa akin na ika’y bitiwan na parang wala Ngunit ito’y ginawa dahil kahit ganon ay mahal pa rin kita Isang rason lang ang aking sasabihin Isang rason na sana’y di mo limutin Sa pagdating ng tamang oras sana ako’y maalala mo rin At ang pag-ibig na pinanghahawakan ang maging tulay para ika’y bumalik sa akin

0

Sep 2, 2017

Sep 2, 2017 at 9:08 AM UTC

‘Heto na naman tayo’t nagbabangayan Parating nagtatapat na magkabilang panig Sinusubukang amuhin ang galit na nadarama Pinipilit ayusin ang matagal nang nasira Nandiyan ka na naman sa iyong sulok Hindi mapigilang umiyak at magmukmok Ako nama’y nandito sa kabilang dako Pinupulot ang mga bubog na iyong binato Ang mga sugat na matagal nang naghilom Muli na namang binuksan ng mga sakit ng kahapon Bakit pa ba natin binabalikan ang nakaraan? Ang gusto ko lang naman ay ang ‘tayo’ ng kasalukuyan Ngunit sa bawat titig na iyong binibitawan Para bang ramdam mo pa rin ang sakit na ako ang pinagmulan? Ano pa ba ang dapat kong gawin? Para tuluyan mo na akong patawarin? Isang patawad na paulit-ulit na lang sinasambit Isang patawad na matagal na dapat pumawi ng galit Ngunit sadyang ganon yata talaga ang tindi ng sakit Kung kaya’t ang pagsusumamo ay dadahan-dahanin at ‘di na ipipilit Mula sa nakalalasong relasyon ika’y aking pinalalaya Sige na’t humayo ka, bumangon at humanap ng ikasasaya Mahirap para sa akin na ika’y bitiwan na parang wala Ngunit ito’y ginawa dahil kahit ganon ay mahal pa rin kita Isang rason lang ang aking sasabihin Isang rason na sana’y di mo limutin Sa pagdating ng tamang oras sana ako’y maalala mo rin At ang pag-ibig na pinanghahawakan ang maging tulay para ika’y bumalik sa akin

Continue reading...

Napakatamis ng mga umaga na ang bumubungad sayo ay ang kaniyang magagandang ginawa, at sa gabi baon-baon mo ito hanggang sa paghimbing. Nang natutunan ko ang tunay na halaga ng pagsamba, natuto din ako puso na tumibok at magmahal ng totoo. Nagmamahal ako kaya ako nakatayo ngayon sa inyong harapan, pero bago ang lahat ng ito, may nagmahal muna sakin kaya ko nakayanang tumayo rito. Sa paglipas ng buhay, ng dahil sa pagmamahal na nag uumapaw at hindi mapantayan, lahat ng salita, kilos, gawa o akda hatid ko ito sakaniya bilang pagsamba. Hindi lang sa pagkanta, hindi lang sa pagsayaw, hindi lang sa pag tayo rito sa kinatatayuan ko ang tunay na pagsamba, dahil ang tunay na pagsamba ay mula sa ating ginagawa na ating isinasapuso para sakaniya. Maraming paraan para ang Diyos ay ating mapasaya, kaya huwag kang mag alala, malambot ang puso niya basta’t lumapit ka lang ng may pusong mapagkumbaba. Magtiwala ka, dahil nakikita niya ang bawat galaw, naririnig niya at bawal salitang iyong sinasambit kapag ika’y nagdarasal o kahit umaawit. Minsan tayo’y nahihirapan sumamba lalo na kung ang ating puso ay punong puno ng galit, sakit at mga tanong na bakit na dahilan ng ating paglayo sakaniyang piling pero mali, bakit tayo lalayo sakaniya kung alam nating siya lang ang makapag pa paalis ng galit, makapag pa pagaling sa sakit, at makaka sagot sa mga tanong na bakit, pero kung hindi mo alam to, sinasabi ko sayo, totoo, huwag kang mahiyang lumapit sakaniya dahil nakikita niya ang lahat ng ito. Alam mo, tatanggapin ka parin niya kahit minsan inisip **** tumalikod sakaniya, kahit minsan, mas pinili mo pang makasama ang barkada, buhat buhat ang mabigat na problema diyan sa iyong puso, iniisip mo ito ang sagot sa problema mo pero hindi. Mas dapat piliing lumapit sa pinagmulan ng iyong liwanag sa buhay dahil siya lang ang makagbibigay ng ilaw kapag ang iyong buhay ay nagdidilim na. Ang lahat ng ito’y nararapat lamang para sakaniya, dahil inalay niya ang kaniyang buhay, naglakad ng duguan, ipinako sa krus kahit walang kasalanan. Hindi siya sumuko, hindi siya huminto, ipinagpatuloy niya ang lahat ng ito para ilagtas ka, ako, tayo. Ang pagsamba, hindi lang sa ginagawa ko sainyong harapan, ito rin ay ang pagtitiwala sa Panginoon na siya’y magbibigay ng kasagutan sa ating mga kahilingan. Nasasabi ko lahat ng ito dahil binuksan ko ang aking puso’t isipan sa bagong kaalaman, hindi tungkol sa matematika, dahil pagbilang ko ng isa, dalawa, tatlo ...... namulat sa katotohanan at nagkaroon ng pagbabago sa buhay, ang Diyos ay nakilala, at binigyan ng kulay ang aking buhay.

0

Apr 30, 2020

Apr 30, 2020 at 8:35 AM UTC

arpdlnspokenwords

Napakatamis ng mga umaga na ang bumubungad sayo ay ang kaniyang magagandang ginawa, at sa gabi baon-baon mo ito hanggang sa paghimbing. Nang natutunan ko ang tunay na halaga ng pagsamba, natuto din ako puso na tumibok at magmahal ng totoo. Nagmamahal ako kaya ako nakatayo ngayon sa inyong harapan, pero bago ang lahat ng ito, may nagmahal muna sakin kaya ko nakayanang tumayo rito. Sa paglipas ng buhay, ng dahil sa pagmamahal na nag uumapaw at hindi mapantayan, lahat ng salita, kilos, gawa o akda hatid ko ito sakaniya bilang pagsamba. Hindi lang sa pagkanta, hindi lang sa pagsayaw, hindi lang sa pag tayo rito sa kinatatayuan ko ang tunay na pagsamba, dahil ang tunay na pagsamba ay mula sa ating ginagawa na ating isinasapuso para sakaniya. Maraming paraan para ang Diyos ay ating mapasaya, kaya huwag kang mag alala, malambot ang puso niya basta’t lumapit ka lang ng may pusong mapagkumbaba. Magtiwala ka, dahil nakikita niya ang bawat galaw, naririnig niya at bawal salitang iyong sinasambit kapag ika’y nagdarasal o kahit umaawit. Minsan tayo’y nahihirapan sumamba lalo na kung ang ating puso ay punong puno ng galit, sakit at mga tanong na bakit na dahilan ng ating paglayo sakaniyang piling pero mali, bakit tayo lalayo sakaniya kung alam nating siya lang ang makapag pa paalis ng galit, makapag pa pagaling sa sakit, at makaka sagot sa mga tanong na bakit, pero kung hindi mo alam to, sinasabi ko sayo, totoo, huwag kang mahiyang lumapit sakaniya dahil nakikita niya ang lahat ng ito. Alam mo, tatanggapin ka parin niya kahit minsan inisip **** tumalikod sakaniya, kahit minsan, mas pinili mo pang makasama ang barkada, buhat buhat ang mabigat na problema diyan sa iyong puso, iniisip mo ito ang sagot sa problema mo pero hindi. Mas dapat piliing lumapit sa pinagmulan ng iyong liwanag sa buhay dahil siya lang ang makagbibigay ng ilaw kapag ang iyong buhay ay nagdidilim na. Ang lahat ng ito’y nararapat lamang para sakaniya, dahil inalay niya ang kaniyang buhay, naglakad ng duguan, ipinako sa krus kahit walang kasalanan. Hindi siya sumuko, hindi siya huminto, ipinagpatuloy niya ang lahat ng ito para ilagtas ka, ako, tayo. Ang pagsamba, hindi lang sa ginagawa ko sainyong harapan, ito rin ay ang pagtitiwala sa Panginoon na siya’y magbibigay ng kasagutan sa ating mga kahilingan. Nasasabi ko lahat ng ito dahil binuksan ko ang aking puso’t isipan sa bagong kaalaman, hindi tungkol sa matematika, dahil pagbilang ko ng isa, dalawa, tatlo ...... namulat sa katotohanan at nagkaroon ng pagbabago sa buhay, ang Diyos ay nakilala, at binigyan ng kulay ang aking buhay.

Continue reading...

#013017 #SampalocManila Habang nagkakalampagan ang mga boses sa entablado Habang sila'y tila nakikipagtayaan sa lotto Habang may iilang hatak-talangkang Pilipino -- HABANG. #MissU -- ito nga ba yung sinasambit ng puso ko Tuwing nangungulila sayo Tuwing nais kang masilayan Tuwing gusto kong marininig ang tinig mo Tuwing napapawi ang lungkot sayong yakap. At oo, ewan ko -- Pagkat ang lahat ay magtatagpo sa pagitan ng habang at tuwing.

0

Jan 30, 2017

Jan 30, 2017 at 5:44 AM UTC

#013017 #SampalocManila Habang nagkakalampagan ang mga boses sa entablado Habang sila'y tila nakikipagtayaan sa lotto Habang may iilang hatak-talangkang Pilipino -- HABANG. #MissU -- ito nga ba yung sinasambit ng puso ko Tuwing nangungulila sayo Tuwing nais kang masilayan Tuwing gusto kong marininig ang tinig mo Tuwing napapawi ang lungkot sayong yakap. At oo, ewan ko -- Pagkat ang lahat ay magtatagpo sa pagitan ng habang at tuwing.

Continue reading...

"Nandito ako" "Hindi kita iiwan" "Susuportahan kita" "Nagtitiwala ako sayo" "Kayang-kaya mo yan!" "Laban lang!" Paulit-ulit kong sinasambit sa'king sarili nang pabulong, Tila nagdarasal ngunit ang totoo'y Hindi ko na rin alam kung hanggang saan pa ba ang dulo. ------------- Wala na naman akong laban sa ihip ng hangin, Sa ihip ng panahon. Wala na naman akong laban At ang buo kong pagkatao'y Kusang dudungaw sa aming bintana, Hahagilapin ang araw, Nasaan nga ba ang Silangan? Gagayak ako nang walang patumpik-tumpik, At sasabay ang agos ng tubig sa bawat butil ng aking luha, Para bang humihinto na naman ang oras. Walang kasiguraduhan na naman ang araw na ito. Araw-araw ay nag-aayos ako ng uniporme ko, At ayun, magbibilad sa initan gamit ang aking lumang motorsiklo. Kukunin ang selpon sa aking bulsa, magpapa-load At maghihintay ng sandamakmak na mga utos. Minsan, napapagod ako O sabihin na lamang nating madalas, Na sa bawat pintuang kinakatok ko'y Daig pa ako ng nangaroling Sa bilang na mga baryang iaabot sa'kin ng tadhana. Minsan iniisip kong "Ganito na nga lang ba? Paano ang bukas? O may bukas pa nga ba?" Minsan naman, nakaririnig ako ng masasakit na salita Pero minsan parang mga bala na lamang itong Hindi tumatagos sa aking ulirat, "Manhid na nga ba ako? Sabihin mo, Tadhana." -------- Pinagmamasdan ko na naman ang mga kamay ng orasan Kanina pa o hindi ko na malaman Kung kelan yung huling "kanina," Naghihintay ako ng saklolo, Kasabay ng huling kumpas ng mga kamay Ng naiiwan kong kaibigang de-baterya.. "Dito na lang ba magtatapos ang lahat?" Nagbibilang na lamang ako ng oras, Ng hininga At baka hindi na nila ako maabutan, At doon ko huling nasilayan ang mga aninong iyon, Wala na akong maintindihan.. Wala na akong marinig pa.. Ito na marahil ang huli.

0

Sep 7, 2020

Sep 7, 2020 at 9:02 PM UTC

"Nandito ako" "Hindi kita iiwan" "Susuportahan kita" "Nagtitiwala ako sayo" "Kayang-kaya mo yan!" "Laban lang!" Paulit-ulit kong sinasambit sa'king sarili nang pabulong, Tila nagdarasal ngunit ang totoo'y Hindi ko na rin alam kung hanggang saan pa ba ang dulo. ------------- Wala na naman akong laban sa ihip ng hangin, Sa ihip ng panahon. Wala na naman akong laban At ang buo kong pagkatao'y Kusang dudungaw sa aming bintana, Hahagilapin ang araw, Nasaan nga ba ang Silangan? Gagayak ako nang walang patumpik-tumpik, At sasabay ang agos ng tubig sa bawat butil ng aking luha, Para bang humihinto na naman ang oras. Walang kasiguraduhan na naman ang araw na ito. Araw-araw ay nag-aayos ako ng uniporme ko, At ayun, magbibilad sa initan gamit ang aking lumang motorsiklo. Kukunin ang selpon sa aking bulsa, magpapa-load At maghihintay ng sandamakmak na mga utos. Minsan, napapagod ako O sabihin na lamang nating madalas, Na sa bawat pintuang kinakatok ko'y Daig pa ako ng nangaroling Sa bilang na mga baryang iaabot sa'kin ng tadhana. Minsan iniisip kong "Ganito na nga lang ba? Paano ang bukas? O may bukas pa nga ba?" Minsan naman, nakaririnig ako ng masasakit na salita Pero minsan parang mga bala na lamang itong Hindi tumatagos sa aking ulirat, "Manhid na nga ba ako? Sabihin mo, Tadhana." -------- Pinagmamasdan ko na naman ang mga kamay ng orasan Kanina pa o hindi ko na malaman Kung kelan yung huling "kanina," Naghihintay ako ng saklolo, Kasabay ng huling kumpas ng mga kamay Ng naiiwan kong kaibigang de-baterya.. "Dito na lang ba magtatapos ang lahat?" Nagbibilang na lamang ako ng oras, Ng hininga At baka hindi na nila ako maabutan, At doon ko huling nasilayan ang mga aninong iyon, Wala na akong maintindihan.. Wala na akong marinig pa.. Ito na marahil ang huli.

Continue reading...

Heto nanaman ako, binabagtas ang daan papunta sayo. Nagbabakasakaling makakahanap ng katahimikan mula sa paborito kong pwesto. Paulit ulit akong pumupunta dito. Paulit ulit kong sinasambit ang mga salita ko at paulit ulit **** naririnig sakin ang pag susumamo. Paulit mo ring inaangat ang mukha kong nakalugmok sa aking mga palad At paulit ulit mo ring pinupunasan ang aking mga pisngi na walang pawis na dumadaloy ngunit mga luha. Paulit ulit mo rin pinaparamdam sakin ang iyong mga bisig na walang ibang alam gawin kung hindi ang kumalinga. Ang iyong mga mata na walang ibang alam gawin kung hindi ang maghanap ng nawawala at hindi ng mga wala. Ang iyong mga tenga na walang sawang makinig sa mga bagay na alam mo na at hindi sa mga bagay na gusto mo lamang marinig tulad ng iba. Ilang beses na akong nagdasal, nagmakaawa, nakipagpalitan ng mga hiling pero hindi ka nagsasawang makinig. Nag aantay ng mga susunod kong hakban kahit alam **** hindi ko pa kaya. at walang sawang magbigay ng mga gabay na kung madalas ay hindi napapansin dahil may ibang pakay. Sa pagdami ng iyong bisita alam ko magiging abala ka sakanila ngunit alam ko na ang aking dasal ay meron pa rin namang puwang sa iyong tenga. Sa araw na ito hindi ka mapapagod magpunas ng mga luha ko. Maglapat ng ulo ko sayong balikat. Makinig sa walang sawa kong mga hinaing. Dahil sa mga oras na to, Walang ibang laman ang aking puso kung hindi tula at papuri para sayo.

0

Mar 8, 2018

Mar 8, 2018 at 10:06 PM UTC

Heto nanaman ako, binabagtas ang daan papunta sayo. Nagbabakasakaling makakahanap ng katahimikan mula sa paborito kong pwesto. Paulit ulit akong pumupunta dito. Paulit ulit kong sinasambit ang mga salita ko at paulit ulit **** naririnig sakin ang pag susumamo. Paulit mo ring inaangat ang mukha kong nakalugmok sa aking mga palad At paulit ulit mo ring pinupunasan ang aking mga pisngi na walang pawis na dumadaloy ngunit mga luha. Paulit ulit mo rin pinaparamdam sakin ang iyong mga bisig na walang ibang alam gawin kung hindi ang kumalinga. Ang iyong mga mata na walang ibang alam gawin kung hindi ang maghanap ng nawawala at hindi ng mga wala. Ang iyong mga tenga na walang sawang makinig sa mga bagay na alam mo na at hindi sa mga bagay na gusto mo lamang marinig tulad ng iba. Ilang beses na akong nagdasal, nagmakaawa, nakipagpalitan ng mga hiling pero hindi ka nagsasawang makinig. Nag aantay ng mga susunod kong hakban kahit alam **** hindi ko pa kaya. at walang sawang magbigay ng mga gabay na kung madalas ay hindi napapansin dahil may ibang pakay. Sa pagdami ng iyong bisita alam ko magiging abala ka sakanila ngunit alam ko na ang aking dasal ay meron pa rin namang puwang sa iyong tenga. Sa araw na ito hindi ka mapapagod magpunas ng mga luha ko. Maglapat ng ulo ko sayong balikat. Makinig sa walang sawa kong mga hinaing. Dahil sa mga oras na to, Walang ibang laman ang aking puso kung hindi tula at papuri para sayo.

Continue reading...

Sa tinagal-tagal ng pag-iisip ko. Sobra akong naging masaya ng mapagtanto kong ikaw, ikaw ang mahal ko. Nasasabik akong ibahagi sa mga kaibigan ko ang nalaman ko. Ngunit napawi lahat ang kasiyahan ko, nawala ang mga ngiti sa labi ko, at tuluyan ng tumulo ang luha ko. Dahil narinig ko, narinig ko lang naman ang pangalan mo. Pangalan **** sinasambit ng kaibigan ko. At sinasabing mahal, mahal ka niya. Nakita ko ang mga ngiti niyang abot taenga habang sinasabi niyang mahal ka niya. Bakit, bakit ngayon pa, bakit ngayon ko lang nalaman. Kung kailan handa na ang aking puso't isipan Na sabihin itong nararamdaman Bakit, bakit parehas pa tayo ng minamahal, kaibigan?

0

Sep 6, 2017

Sep 6, 2017 at 10:54 AM UTC

Cherrymaeclaire

Sa tinagal-tagal ng pag-iisip ko. Sobra akong naging masaya ng mapagtanto kong ikaw, ikaw ang mahal ko. Nasasabik akong ibahagi sa mga kaibigan ko ang nalaman ko. Ngunit napawi lahat ang kasiyahan ko, nawala ang mga ngiti sa labi ko, at tuluyan ng tumulo ang luha ko. Dahil narinig ko, narinig ko lang naman ang pangalan mo. Pangalan **** sinasambit ng kaibigan ko. At sinasabing mahal, mahal ka niya. Nakita ko ang mga ngiti niyang abot taenga habang sinasabi niyang mahal ka niya. Bakit, bakit ngayon pa, bakit ngayon ko lang nalaman. Kung kailan handa na ang aking puso't isipan Na sabihin itong nararamdaman Bakit, bakit parehas pa tayo ng minamahal, kaibigan?

Continue reading...

Marami man akong kakulangan o pagkakamaling nagawa. Sana huwag mo akong husgahan sa mga pagkakamaling d ko rin sinasadyang maranasan. Ilang araw ko din pinag isipan to ilang araw ko ding binabalik balikan sa isipan ko, at gabi gabi'y sinasagot ko ang sarili ko sa mga tanong na dapat ikaw ang tinatanong ko, pero kalabisan bang hangarin na makita kang masaya? Walang araw na hindi mo hinangad na maging maayos ang kalusogan ko, handa akong magdusa makita ka lang lumigaya. Pero handa ka bang magpatawad pag ika'y nasaktan na? Sana sa bawat tipak ng mga nota sa piano sana maramdaman mo ang pagmahahal na nais kung iparating sayo. Na sa bawat lirikong sinasambit sa kanta'y, kaya mo kayang sabayan hanggang dulo? Pero kailangan ko na din sigurong umalis na muna, kailangan ko na munang ayusin ang buhay ko, kailangan ko na munang kilalanin ang sarili ko, ituwid ang mga pagkakamali ko't itama ang landas na dapat kung tahakin. hihintayin mo ba ko? O pipigilan mo ba akong umalis? Sana sagotin mo Hihintayin ko ang kasagotan mo, kung maari Habang ginagawa ko ang sulat na ito ay may halong kaba at pagdududa na aking dinarama na sa bawat pag agos ng mga luha koy may panghihinayang na baka pagbalik koy wala kana't may mahal ng iba. D rin naman maiiwasan dahil ka mahal-mahal ka nga. Sa konting araw na tayo'y nag uusap/nagkikita labis na ligaya ang iyong pinadama ang dating lungkot pinalitan mo ng saya, ang dating kulang at hindi buo, pinunoan mo't kinulayan pa.hindi ko makakalimotan ang iyong ipinadama, kahit saan mapunta andito kaman o wala. Ikaw parin ang hahanap hapin ko sa tuwina. Palubog man ang araw sa ngayon Umaasang sana bukas nandiyan ka pa ring bubungad sa aking paggising. Mahal na mahal kita ng sobra, pero sa totoo lang nasasaktan nadin ako sa bawat hindi mo pagkibo, na ako lang rin naman ang gumawa. Sa mga araw na wala ka, nasasaktan ako kasi hinahanap hanap ka. Pero sasanayin mo na ba akong tuloyan kang mawala? O tatanggapin ko na lang kung anoman ang magiging desisyon mo?. Pero panghahawakan ko pa rin ang mga pangakong binitawan natin sa isa't isa. Na tayo lang hanggang finish line na. Kapit ka lang huwag kang bibitaw ah? I lOVE YOU Ms. QRST ADZ This isn't goodbye, i have faith we're destined

0

Mar 12, 2021

Mar 12, 2021 at 5:45 AM UTC

thoughts-on-my-head

Marami man akong kakulangan o pagkakamaling nagawa. Sana huwag mo akong husgahan sa mga pagkakamaling d ko rin sinasadyang maranasan. Ilang araw ko din pinag isipan to ilang araw ko ding binabalik balikan sa isipan ko, at gabi gabi'y sinasagot ko ang sarili ko sa mga tanong na dapat ikaw ang tinatanong ko, pero kalabisan bang hangarin na makita kang masaya? Walang araw na hindi mo hinangad na maging maayos ang kalusogan ko, handa akong magdusa makita ka lang lumigaya. Pero handa ka bang magpatawad pag ika'y nasaktan na? Sana sa bawat tipak ng mga nota sa piano sana maramdaman mo ang pagmahahal na nais kung iparating sayo. Na sa bawat lirikong sinasambit sa kanta'y, kaya mo kayang sabayan hanggang dulo? Pero kailangan ko na din sigurong umalis na muna, kailangan ko na munang ayusin ang buhay ko, kailangan ko na munang kilalanin ang sarili ko, ituwid ang mga pagkakamali ko't itama ang landas na dapat kung tahakin. hihintayin mo ba ko? O pipigilan mo ba akong umalis? Sana sagotin mo Hihintayin ko ang kasagotan mo, kung maari Habang ginagawa ko ang sulat na ito ay may halong kaba at pagdududa na aking dinarama na sa bawat pag agos ng mga luha koy may panghihinayang na baka pagbalik koy wala kana't may mahal ng iba. D rin naman maiiwasan dahil ka mahal-mahal ka nga. Sa konting araw na tayo'y nag uusap/nagkikita labis na ligaya ang iyong pinadama ang dating lungkot pinalitan mo ng saya, ang dating kulang at hindi buo, pinunoan mo't kinulayan pa.hindi ko makakalimotan ang iyong ipinadama, kahit saan mapunta andito kaman o wala. Ikaw parin ang hahanap hapin ko sa tuwina. Palubog man ang araw sa ngayon Umaasang sana bukas nandiyan ka pa ring bubungad sa aking paggising. Mahal na mahal kita ng sobra, pero sa totoo lang nasasaktan nadin ako sa bawat hindi mo pagkibo, na ako lang rin naman ang gumawa. Sa mga araw na wala ka, nasasaktan ako kasi hinahanap hanap ka. Pero sasanayin mo na ba akong tuloyan kang mawala? O tatanggapin ko na lang kung anoman ang magiging desisyon mo?. Pero panghahawakan ko pa rin ang mga pangakong binitawan natin sa isa't isa. Na tayo lang hanggang finish line na. Kapit ka lang huwag kang bibitaw ah? I lOVE YOU Ms. QRST ADZ This isn't goodbye, i have faith we're destined

Continue reading...

Nasaan ang dulo ng walang hanggan Hindi ko hinanap ngunit natagpuan Nasaan ang pangakong binitawan Ang daang madilim na iyong inilawan Ikaw rin ang pumatay ng sindi Sa mga tanong na ang sagot ay hindi Ikaw ang aking inaasam na sana Sana masilayan kita sa bawat umaga Sana ikaw na lang, ngayon at bukas Sana hindi nalang ito ang wakas Nasaan ang dulo ng walang katapusang ligaya Kapag ba naroon na sa puntong hindi na masaya Bakit mo binago ang takbo ng tadhana O siguro'y una palang, hindi na tayo ang itinadhana Nasaan ka nga ba talaga? Ibubulong nalang sa hangin ang iyong halaga Ipipikit ang mata habang sinasambit ang isa pang sana Sana'y bumalik ang kinang sa'yong mata, malaya ka na Alam ko na kung nasaan ka ngunit bakit? Pangako. Magkikita tayong muli sa langit.

0

Jun 7, 2018

Jun 7, 2018 at 9:55 AM UTC

Nasaan ang dulo ng walang hanggan Hindi ko hinanap ngunit natagpuan Nasaan ang pangakong binitawan Ang daang madilim na iyong inilawan Ikaw rin ang pumatay ng sindi Sa mga tanong na ang sagot ay hindi Ikaw ang aking inaasam na sana Sana masilayan kita sa bawat umaga Sana ikaw na lang, ngayon at bukas Sana hindi nalang ito ang wakas Nasaan ang dulo ng walang katapusang ligaya Kapag ba naroon na sa puntong hindi na masaya Bakit mo binago ang takbo ng tadhana O siguro'y una palang, hindi na tayo ang itinadhana Nasaan ka nga ba talaga? Ibubulong nalang sa hangin ang iyong halaga Ipipikit ang mata habang sinasambit ang isa pang sana Sana'y bumalik ang kinang sa'yong mata, malaya ka na Alam ko na kung nasaan ka ngunit bakit? Pangako. Magkikita tayong muli sa langit.

Continue reading...

Sa bawat lirikong iyong sinasambit, At sa mga himig na iyong inaawit, Tila anghel mula sa kalangitan, Kahit ang isip ay puno ng katanungan. Ikaw ang nagsilbing lakas, Sa bawat araw na hirap na dinaranas, Tila isang matibay na sandata, Na sa puso ko’y nagbibigay pag-asa. Sa bawat kanta, ikaw ang dahilan, Sa bawat tunog, ikaw ang nilalaman. Kahit hindi ka kailanman akin, Sa puso’t isip, ikaw ang paboritong awitin.

0

Jan 9, 2025

Jan 9, 2025 at 11:43 AM UTC

Sa bawat lirikong iyong sinasambit, At sa mga himig na iyong inaawit, Tila anghel mula sa kalangitan, Kahit ang isip ay puno ng katanungan. Ikaw ang nagsilbing lakas, Sa bawat araw na hirap na dinaranas, Tila isang matibay na sandata, Na sa puso ko’y nagbibigay pag-asa. Sa bawat kanta, ikaw ang dahilan, Sa bawat tunog, ikaw ang nilalaman. Kahit hindi ka kailanman akin, Sa puso’t isip, ikaw ang paboritong awitin.

Continue reading...