"pangmatagalan" poems - Hello Poetry

#032317 Saan ka na? Mahal mo pa ba ko? Ano bang nangyari? Galit ka ba? May nagawa ba ako? Nagbago ba? Wala na ba? Sa dami kong tanong, Tila sumuko ka nang magbigay ng kasagutan. Ang agang nawala yung sabi nating Sana'y pangmatagalan. Paalam, pero biglaan Hindi ko naman inasahan Na sa ikaapat na pagkakataon Bibitaw ka, mauuna ka na naman. Paalam, pero akala ko nagpapalipas ka lang ng sandali Akala ko kakayanin ko pang maghintay Sa bawat oras na walang pagkukunwari. Heto na naman, ba't ba ako yung natatalo palagi? Ba't palaging luha't sakit na lang sa huli? Yung "mahal kita" na sabi **** hindi nakakasawa Ayun, nawala na lang nga ba nang kusa? Tinanong kita, kung may iba na ba? Ang sabi mo, magtiwala ako, pero bakit nga ba? Bakit nga ba nawala ka? Iniwan mo na ba talaga ako? Naghintay ako ng paliwanag mo Pero kahit isang mensahe, may natanggap ba ako? Isa lang naman yung hinihintay kong sagot, Pero wala at ba't pag sa akin na'y tila ika'y nababagot? Tumatakbo na lang akong mag-isa; wala ka na kahit sa anino man lang. Hindi ka na nagparamdam pa, Ganun naman lagi, sana'y kahit paalam na lang. Iniisip ko sasalubungin mo pa ba ako Iniisip ko kung may babalikan pa nga ba ako Meron pa nga ba? Yan ang tanong ko. Parang lahat nagbago na, Pati ako, tila limot mo na. Iniisip ko kung paano yung mga plano natin, Paano na? Eh balewala na ako sayong paningin. Makakasama pa ba kita ulit? Parte pa ba ko ng buhay mo? O nasabi mo na lang na "tama na." Pasensya, kasi hindi ko ata kaya Ilang beses ka na kasing nawala Ilang beses na kasi akong lumagapak sa kawalan Bumangon naman ako pero *lagi **** binabalikan.* Tinanggap naman kita, nagtiwala naman ako sayo Pero ba't ngayon nasaan na ba tayo? Gusto ko nang umuwi at makita ka Pero wala ka na eh, Wala na pati yung pagmamahal mo. Babalik ka ba? May hinihintay ba ako? Wala ka kasing sagot, kahit ano pang gawin ko. Gusto kong sabihin sayong, wag mo kong iwan Na sana manatili ka naman Na sana kahit ngayon lang naman. Pero wala, naubos na ako Wala na akong laban at talo na ako. Oo, hindi ko tanggap lahat Oo, ngayon lang to kaya ibabagsak ko na rin lahat Ibabagsak ko na kasi di ko na kaya Di ko naman maayos yung puso mo kung wala na talaga Kulang pa rin yung pagmamahal ko sayo Kulang pa rin, kaya natalo na naman ako. Nakakapagod na kasing iyakan ka Nakakapagod na kasing isiping may "tayo" pa. Na ikaw na yung pinapangarap ko, Pero hindi pa rin pala kita maabot. Hindi naman kita pinakawalan, Pero ba't mo ko binitawan? Sana sinabi mo agad Sana pinaliwanag mo Kasi di ko maintindihan Di kita maintindihan. Pero kung may ibang sana akong hiling: Kung aalis ka man uli, Sana'y magpaalam ka man lang *Sana sabihin mo, para bumitaw na rin ako.

0

Mar 24, 2017

Mar 24, 2017 at 12:03 AM UTC

psalmiseta

Paalam? Pero Ba't Di ka Nagpaalam?

#032317 Saan ka na? Mahal mo pa ba ko? Ano bang nangyari? Galit ka ba? May nagawa ba ako? Nagbago ba? Wala na ba? Sa dami kong tanong, Tila sumuko ka nang magbigay ng kasagutan. Ang agang nawala yung sabi nating Sana'y pangmatagalan. Paalam, pero biglaan Hindi ko naman inasahan Na sa ikaapat na pagkakataon Bibitaw ka, mauuna ka na naman. Paalam, pero akala ko nagpapalipas ka lang ng sandali Akala ko kakayanin ko pang maghintay Sa bawat oras na walang pagkukunwari. Heto na naman, ba't ba ako yung natatalo palagi? Ba't palaging luha't sakit na lang sa huli? Yung "mahal kita" na sabi **** hindi nakakasawa Ayun, nawala na lang nga ba nang kusa? Tinanong kita, kung may iba na ba? Ang sabi mo, magtiwala ako, pero bakit nga ba? Bakit nga ba nawala ka? Iniwan mo na ba talaga ako? Naghintay ako ng paliwanag mo Pero kahit isang mensahe, may natanggap ba ako? Isa lang naman yung hinihintay kong sagot, Pero wala at ba't pag sa akin na'y tila ika'y nababagot? Tumatakbo na lang akong mag-isa; wala ka na kahit sa anino man lang. Hindi ka na nagparamdam pa, Ganun naman lagi, sana'y kahit paalam na lang. Iniisip ko sasalubungin mo pa ba ako Iniisip ko kung may babalikan pa nga ba ako Meron pa nga ba? Yan ang tanong ko. Parang lahat nagbago na, Pati ako, tila limot mo na. Iniisip ko kung paano yung mga plano natin, Paano na? Eh balewala na ako sayong paningin. Makakasama pa ba kita ulit? Parte pa ba ko ng buhay mo? O nasabi mo na lang na "tama na." Pasensya, kasi hindi ko ata kaya Ilang beses ka na kasing nawala Ilang beses na kasi akong lumagapak sa kawalan Bumangon naman ako pero *lagi **** binabalikan.* Tinanggap naman kita, nagtiwala naman ako sayo Pero ba't ngayon nasaan na ba tayo? Gusto ko nang umuwi at makita ka Pero wala ka na eh, Wala na pati yung pagmamahal mo. Babalik ka ba? May hinihintay ba ako? Wala ka kasing sagot, kahit ano pang gawin ko. Gusto kong sabihin sayong, wag mo kong iwan Na sana manatili ka naman Na sana kahit ngayon lang naman. Pero wala, naubos na ako Wala na akong laban at talo na ako. Oo, hindi ko tanggap lahat Oo, ngayon lang to kaya ibabagsak ko na rin lahat Ibabagsak ko na kasi di ko na kaya Di ko naman maayos yung puso mo kung wala na talaga Kulang pa rin yung pagmamahal ko sayo Kulang pa rin, kaya natalo na naman ako. Nakakapagod na kasing iyakan ka Nakakapagod na kasing isiping may "tayo" pa. Na ikaw na yung pinapangarap ko, Pero hindi pa rin pala kita maabot. Hindi naman kita pinakawalan, Pero ba't mo ko binitawan? Sana sinabi mo agad Sana pinaliwanag mo Kasi di ko maintindihan Di kita maintindihan. Pero kung may ibang sana akong hiling: Kung aalis ka man uli, Sana'y magpaalam ka man lang *Sana sabihin mo, para bumitaw na rin ako.

81

Nagtagpo ang ating mga salita Higit sa isang sandali Yung isang sandaling hindi panandalian At kalakip ng ating tila kaytagal na hintayan Ang sinasabi nilang heto na Heto na pala ang pangmatagalan. Nagtagpo ang ating mga ulirang mga puso Kasama ang bawat sakit na hanggang ngayo'y pasan-pasan pa rin natin. Kasama ang bawat agam-agam, Kasabay ng kanyang pagluwas buhat sa mga makakapal na ulap Ang pagtanghod ko sa muli nating pag-uusap. Nagtagpo ang ating mga damdaming Marupok pa sa kahoy na hinayaang anayin. Kung saan ang bawat pako'y nag-iwan ng mantsya at kalawang. Nagtagpo ang ating mga basag na pangarap Ang mga pangakong hinayaan nating Matunaw sa likido ng galit at pait. Nagtagpo ang ating mga paningin Sa hindi inaasahang tambayan Sa tambayan ng damdaming Akala nati'y wala nang lusot para sa kinabukasan At kasabay ng minsan nating pag-aaksaya ng panahon Sa pagpapaligaw sa mga mabubulaklak na salita, Tayo ay nagtagpo na may iisang luha sa iisang garapon. Nagtagpo tayo sa basag na nakaraan At hinapo sa bawat piyesta ng masasakit na mga salita Bagkus sa likod ng bawat "ayoko na" at "bahala ka na" Ay sabay tayong nagtagpo at nagtago ng ating mga dala-dala. Doon ka sa kaliwa at ako naman sa kanan Doon tayo sa magkasalungat na landas Kung saan ang oras ay posibleng di na magsipaglihis pa Na ang aking umaga ay di mo na gabi At ang aking gabi ay di mo na umaga. Kung saan ni isa'y di na aalis At kung saan ang lahat ay posibleng di na magmintis. Baka doon -- Baka sakaling matagpuan nating muli ang isa't isa. --- Minsan, napadpad ako sa karagatan Kung saan ang bawat hampas ng alon Ay tila kumpas na lamang ng nakaraan Na ang dating puting buhangin Ay unti-unti nang nanumbalik Akala ko'y isang panaginip Pero doon ay may subalit -- Subalit na napakaganda. Ako'y saksi sa pagluha ng langit nang pabaliktad Na parang ang lahat ng maganda sa dalampasigan Ay unti-unting inanod At akala ko'y di na makababalik.

0

Nov 8, 2017

Nov 8, 2017 at 8:06 AM UTC

psalmiseta

Tagpuan

Nagtagpo ang ating mga salita Higit sa isang sandali Yung isang sandaling hindi panandalian At kalakip ng ating tila kaytagal na hintayan Ang sinasabi nilang heto na Heto na pala ang pangmatagalan. Nagtagpo ang ating mga ulirang mga puso Kasama ang bawat sakit na hanggang ngayo'y pasan-pasan pa rin natin. Kasama ang bawat agam-agam, Kasabay ng kanyang pagluwas buhat sa mga makakapal na ulap Ang pagtanghod ko sa muli nating pag-uusap. Nagtagpo ang ating mga damdaming Marupok pa sa kahoy na hinayaang anayin. Kung saan ang bawat pako'y nag-iwan ng mantsya at kalawang. Nagtagpo ang ating mga basag na pangarap Ang mga pangakong hinayaan nating Matunaw sa likido ng galit at pait. Nagtagpo ang ating mga paningin Sa hindi inaasahang tambayan Sa tambayan ng damdaming Akala nati'y wala nang lusot para sa kinabukasan At kasabay ng minsan nating pag-aaksaya ng panahon Sa pagpapaligaw sa mga mabubulaklak na salita, Tayo ay nagtagpo na may iisang luha sa iisang garapon. Nagtagpo tayo sa basag na nakaraan At hinapo sa bawat piyesta ng masasakit na mga salita Bagkus sa likod ng bawat "ayoko na" at "bahala ka na" Ay sabay tayong nagtagpo at nagtago ng ating mga dala-dala. Doon ka sa kaliwa at ako naman sa kanan Doon tayo sa magkasalungat na landas Kung saan ang oras ay posibleng di na magsipaglihis pa Na ang aking umaga ay di mo na gabi At ang aking gabi ay di mo na umaga. Kung saan ni isa'y di na aalis At kung saan ang lahat ay posibleng di na magmintis. Baka doon -- Baka sakaling matagpuan nating muli ang isa't isa. --- Minsan, napadpad ako sa karagatan Kung saan ang bawat hampas ng alon Ay tila kumpas na lamang ng nakaraan Na ang dating puting buhangin Ay unti-unti nang nanumbalik Akala ko'y isang panaginip Pero doon ay may subalit -- Subalit na napakaganda. Ako'y saksi sa pagluha ng langit nang pabaliktad Na parang ang lahat ng maganda sa dalampasigan Ay unti-unting inanod At akala ko'y di na makababalik.

50

Bakit ikaw? I like the way that you smile. I like the way that you laugh. I like the way that you talk. I like the way that you walk. I dont just like the idea of you, I love the idea of you. I just like the way that you are. Last week, nung magkatabi yung phone namin sa HQ. May nagsabi sakin na, "relationship goals" DAW yung phone namin, kasi daw yung kanya, Duos tapos, saakin Ace. Magkasunod daw na ni-release ng Samsung, kumbaga sa Apple parang iPhone 5s yung kanya, saakin iPhone 4s. Haaaays daming alam :p Pano ba yan? Pang ilang araw at gabi ko na to, ikaw padin tumatakbo sa isip ko. I REALLY FEEL SO WEIRD. Pag dumating din yung araw na pinaka aantay ko, hindi na kita pag aantayin. Wala akong pake kung sabihin nilang napaka bilis, i would really say, YES. Because, I can feel it. That there's something about you, wala naman yun sa kung gaano ka katagal manligaw eh diba? Eto yung kung hanggang saan kayo aabot at gaano ka tagal. Sige na, sasanayin ko nalang yung sarili ko. Ako nalang ulit mag aadjust. Sasanayin ko nalang yung sarili ko, na di ka kausap ng pangmatagalan. Pero, sana kumakain ka sa tamang oras at di ka nagpupuyat. Baka magkasakit ka sa pinaggagagawa mo nyan, di ko pa naman kakayanin pag di kita nakikita ng ilang araw. Kita mo naman every weekends, nag bbreakdown ako at laging puro emotional outburst kung hindi sa twitter, dito. Kasi sobrang miss na miss na talaga kita. Gusto kong mabasa mo to, pero wag muna ngayon. Nahihiya pa ko sayo. Alam mo minsan naiinis nga ko sa sarili ko eh kasi, mahiyain ka, tapos nahihiya ako.. Saan hahantong to? Ayoko ding dumadating tayo dun sa part na wala na tayong topic, kasi ayokong nabobored ka. Gusto ko pa naman na lagi kang nakangiti kahit malayo tayo sa isat isa at di tayo magkasama. Goodnight, Jon Ray. I love you.

0

Sep 26, 2015

Sep 26, 2015 at 1:25 PM UTC

georgette-baya

12:47 AM

Bakit ikaw? I like the way that you smile. I like the way that you laugh. I like the way that you talk. I like the way that you walk. I dont just like the idea of you, I love the idea of you. I just like the way that you are. Last week, nung magkatabi yung phone namin sa HQ. May nagsabi sakin na, "relationship goals" DAW yung phone namin, kasi daw yung kanya, Duos tapos, saakin Ace. Magkasunod daw na ni-release ng Samsung, kumbaga sa Apple parang iPhone 5s yung kanya, saakin iPhone 4s. Haaaays daming alam :p Pano ba yan? Pang ilang araw at gabi ko na to, ikaw padin tumatakbo sa isip ko. I REALLY FEEL SO WEIRD. Pag dumating din yung araw na pinaka aantay ko, hindi na kita pag aantayin. Wala akong pake kung sabihin nilang napaka bilis, i would really say, YES. Because, I can feel it. That there's something about you, wala naman yun sa kung gaano ka katagal manligaw eh diba? Eto yung kung hanggang saan kayo aabot at gaano ka tagal. Sige na, sasanayin ko nalang yung sarili ko. Ako nalang ulit mag aadjust. Sasanayin ko nalang yung sarili ko, na di ka kausap ng pangmatagalan. Pero, sana kumakain ka sa tamang oras at di ka nagpupuyat. Baka magkasakit ka sa pinaggagagawa mo nyan, di ko pa naman kakayanin pag di kita nakikita ng ilang araw. Kita mo naman every weekends, nag bbreakdown ako at laging puro emotional outburst kung hindi sa twitter, dito. Kasi sobrang miss na miss na talaga kita. Gusto kong mabasa mo to, pero wag muna ngayon. Nahihiya pa ko sayo. Alam mo minsan naiinis nga ko sa sarili ko eh kasi, mahiyain ka, tapos nahihiya ako.. Saan hahantong to? Ayoko ding dumadating tayo dun sa part na wala na tayong topic, kasi ayokong nabobored ka. Gusto ko pa naman na lagi kang nakangiti kahit malayo tayo sa isat isa at di tayo magkasama. Goodnight, Jon Ray. I love you.

16

Nais kong ipatid Ngunit hindi maihatid Dahil ika’y manhid Sa tuwing tumatagilid. Tinatanong sa isipan Ngunit ako’y nag-aalinlangan Dapat bang hawakan O ito’y pakawalan. Sinasambit ng labi Bawat salitang itinabi Sa paraang pasintabi Upang hindi madali. Sumusulyap lang sa’yo Tuwing ika'y nanunuyo Upang hindi lumayo Ang pagmamahalan niyo. Nandito upang alalayan Puso’t isipang naguguluhan Tumabi’t ako’y sandalan Dapatwat hindi pangmatagalan. Nais kong malaman Ano ang nilalaman Ng pusong nakikipaglaban Na walang kahahantungan.

0

Nov 7, 2017

Nov 7, 2017 at 3:56 AM UTC

jean-sharlot

Tatlong Salita Lamang

Nais kong ipatid Ngunit hindi maihatid Dahil ika’y manhid Sa tuwing tumatagilid. Tinatanong sa isipan Ngunit ako’y nag-aalinlangan Dapat bang hawakan O ito’y pakawalan. Sinasambit ng labi Bawat salitang itinabi Sa paraang pasintabi Upang hindi madali. Sumusulyap lang sa’yo Tuwing ika'y nanunuyo Upang hindi lumayo Ang pagmamahalan niyo. Nandito upang alalayan Puso’t isipang naguguluhan Tumabi’t ako’y sandalan Dapatwat hindi pangmatagalan. Nais kong malaman Ano ang nilalaman Ng pusong nakikipaglaban Na walang kahahantungan.

24

Hindi ko maunawaan Mga katagang napagdaanan Na marahil totoo nga, Walang personal na pangmatagalan. Musika ang naagapay Naapuhap ko kung saan nakalagay Sa musika naging karamay Pero sa kasalukuyan, siya ay sumakabilang-buhay. Nawaglit man sa panahon Pansamantala man ang pagkakataon, Lahat mananatili sa memorya At 'yun ang magsisilbing alaala.

0

Jun 30, 2019

Jun 30, 2019 at 2:54 AM UTC

RuiJasper

Paalam

Hindi ko maunawaan Mga katagang napagdaanan Na marahil totoo nga, Walang personal na pangmatagalan. Musika ang naagapay Naapuhap ko kung saan nakalagay Sa musika naging karamay Pero sa kasalukuyan, siya ay sumakabilang-buhay. Nawaglit man sa panahon Pansamantala man ang pagkakataon, Lahat mananatili sa memorya At 'yun ang magsisilbing alaala.

12

Malinaw pa king sa ala-ala Kung saan at pa’no nagsimula Wala mang kasiguraduhan, Sana ito’y pangmatagalan Nagsimula sa pag-uusap hanggang umaga, At umabot na sa malalim na paghanga Lalo’t lubos kang nakilala Tila ba ayoko nang ika’y mawala Tunay ngang may mga bagay na hinihintay, Sapagkat ito ay wagas at tunay Lumipas man ang mga araw at bwan Ikaw ang laging pipiliin, pangako yan Meron mang di pagkakasundo, Tandaan **** ikaw ay nananatili sa puso ‘Di ko nais magmahal ng iba Dahil pag-ibig ko sayo’y totoo na Pangakong sa piling mo’y mananatili, Anumang pagsubok ang ating masaksi. Pagtingin ko’y di magbabago, Pangalan mo ang tanging sigaw ng puso. Salamat sa pagmamahal na iyong ipinaramdam, Ito ang pag-ibig na matagal kong inaasam. Pangakong, pag-ibig ko ay sayo lamang alay, Hanggang sa huling araw ng aking buhay.

0

Aug 16, 2024

Aug 16, 2024 at 3:18 PM UTC

ohmypaulo

Para Sa’yo Mahal

Malinaw pa king sa ala-ala Kung saan at pa’no nagsimula Wala mang kasiguraduhan, Sana ito’y pangmatagalan Nagsimula sa pag-uusap hanggang umaga, At umabot na sa malalim na paghanga Lalo’t lubos kang nakilala Tila ba ayoko nang ika’y mawala Tunay ngang may mga bagay na hinihintay, Sapagkat ito ay wagas at tunay Lumipas man ang mga araw at bwan Ikaw ang laging pipiliin, pangako yan Meron mang di pagkakasundo, Tandaan **** ikaw ay nananatili sa puso ‘Di ko nais magmahal ng iba Dahil pag-ibig ko sayo’y totoo na Pangakong sa piling mo’y mananatili, Anumang pagsubok ang ating masaksi. Pagtingin ko’y di magbabago, Pangalan mo ang tanging sigaw ng puso. Salamat sa pagmamahal na iyong ipinaramdam, Ito ang pag-ibig na matagal kong inaasam. Pangakong, pag-ibig ko ay sayo lamang alay, Hanggang sa huling araw ng aking buhay.

24

Akala ko noon, sapat na ang mahalin, Na kapag totoo ka, 'di ka sasaktan. Ngunit natutunan kong kahit gaano kabuo, May pusong pipili pa ring lumayo. Pinili kitang mahalin sa bawat araw, Sa bawat paghinga, ikaw ang dahilan. Ngunit kahit anong pilit kong hawakan, Ang isang pusong sawa, 'di na mapipigilan. Akala ko ang “tayo” ay pangmatagalan, Na kaya nating lagpasan ang bawat sugat at lamat. Pero hindi pala laging sapat ang dasal, Kung ikaw mismo, ay ayaw nang lumaban sa ating pagmamahalan. Ang sakit, hindi lang sa pagkawala mo, Kundi sa tanong na: “Saan ba ako nagkulang sa’yo?” Ginawa ko ang lahat, pati sarili'y kinalimutan, Pero sa dulo, ako pa rin ang iniwang luhaan. Walang perpektong pag-ibig—oo nga, totoo. Pero sana, hindi ko nalang inialay lahat sa’yo. Sana natutong magtira kahit kaunti, Para may natira sa sarili kong muli kong buuin. Ngayon alam ko na, Ang tunay na trahedya ay hindi ang pag-iisa, Kundi ang manatiling umiibig Sa isang taong kayang mabuhay na wala ka.

0

Apr 12, 2025

Apr 12, 2025 at 4:23 AM UTC

galacticgrooves_69

WALANG PERPEKTONG PAGIBIG

Akala ko noon, sapat na ang mahalin, Na kapag totoo ka, 'di ka sasaktan. Ngunit natutunan kong kahit gaano kabuo, May pusong pipili pa ring lumayo. Pinili kitang mahalin sa bawat araw, Sa bawat paghinga, ikaw ang dahilan. Ngunit kahit anong pilit kong hawakan, Ang isang pusong sawa, 'di na mapipigilan. Akala ko ang “tayo” ay pangmatagalan, Na kaya nating lagpasan ang bawat sugat at lamat. Pero hindi pala laging sapat ang dasal, Kung ikaw mismo, ay ayaw nang lumaban sa ating pagmamahalan. Ang sakit, hindi lang sa pagkawala mo, Kundi sa tanong na: “Saan ba ako nagkulang sa’yo?” Ginawa ko ang lahat, pati sarili'y kinalimutan, Pero sa dulo, ako pa rin ang iniwang luhaan. Walang perpektong pag-ibig—oo nga, totoo. Pero sana, hindi ko nalang inialay lahat sa’yo. Sana natutong magtira kahit kaunti, Para may natira sa sarili kong muli kong buuin. Ngayon alam ko na, Ang tunay na trahedya ay hindi ang pag-iisa, Kundi ang manatiling umiibig Sa isang taong kayang mabuhay na wala ka.

24