"panandang" poems
#120515
Sinuot ko ang mata, nang manlabo sayo
Mapagbalat-kayo na naman,
Pati ba maskara'y susuotin sa harap mo?
Sa pag-istambay mo'y may daplis ng mata,
Ni hindi nga nasilayan iyong angkas.
Pagkat umaanod ang puso,
Takot sa bakal na lambat.
Ngalan ko'y sambit ng di kilalang tinig,
Kaya't ako'y napalingon,
Hindi sa puso mo't baka mapasabit.
Siyang angkas mo'y siya palang kadugo rin,
Napabuntong-hininga, pagkat walang iba.
Makitid sa utak kung pagbubulay-bulayan pa,
Hindi makatakbo ang pusong napatid sayo,
Pilit na nagtatapon ng panandang may tanong,
Baka sakali, baka sakaling masaklolohan mo.
Iniiibig kita --
Iniibig lisanin.
Dec 9, 2015
Dec 9, 2015 at 7:36 AM UTC
Kung puwede lamang / na siya'y limutin
Di na sana noon pa'y / wala ng paggiliw
Kung puwede nga lang / itago't ilihim
Ang kanyang balaning / umakit sa akin
Di sana tuyo na'ng / nunuyong damdamin
At ang pagluhog ko'y / noon pa natigil
Kung puwede lamang / na di maging dahil
Ng kasawian ko / na siya'y ibigin
Di sana tapos na / ang kundiman namin
At lipas nang lahat / ang aking hilahil
Kung puwede lamang / na siya'y limutin
Ang sugat ng puso'y / ampat na marahil
* Ang panandang / ay tanda ng sesura (caesura sa Ingles)
Jul 18, 2016
Jul 18, 2016 at 7:08 AM UTC
Hayaan n’yong lumuha ang aking puso.
Malungkot na tanawin ang ganitong tagpo:
Hinihiwa mo ang balat ng iyong kinabukasan
at duguan na ang angking kasalukuyan
gayong hindi pa nga naghihilom man lang
ang mga sugat ng mapait nating nakaraan.
Subalit masahol ka pa sa putang bayaran
na katawan ang puhunan, kapalit ng panghapunan
at pagkain sa kinabukasan.
Ikaw - dalawa, tatlo, limang daan,
kapalit di lang ng iyong karangalan.
Idinamay mo pa ang kapakanan ng bayan.
Hindi na maaasahan ang dati’y sagradong balota.
Karaniwang papel na lamang ito na may mga nakalista
At tila tiyan **** nag-alboroto ang diniktahang makina,
na kung ano’ng isinubo, siya ring isusuka.
Pagkatapos kukulapulan ang daliri ng panandang tinta.
Nang humiga ka sa tae, nagmamalaki ka pa:
Sapagkat ang makinang tila kumpisalan,
may kapirasong tari ng makabagong sabungan
na kahit na alin pang mga tandang ang maglaban,
tukoy na ng kristo ang panalo sa pustahan.
Tapos na ang kwento’t hindi na totoo
ang sinabi ng bayaning ang Pilipino
ay karapat-dapat sa buhay na nasasakripisyo.
Hindi na. Hindi sa salinlahing ito.
Sa darating pang mga kabataan, siguro,
sa kanila, magbabaka-sakali ako.
Dec 29, 2019
Dec 29, 2019 at 11:12 PM UTC